Αυτός ο Νοβάκ πιστεύουμε πως είναι θρύλος!

ΤΡΕΛΟ ήταν εκείνο το σαββατοκύριακο του 2019!!! Κάτσαμε ολομόναχοι στο σπίτι της θείας μου στη Λάρισα μπας και τύχει καλό σήμα στο tv εκείνες τις ημέρες — γιατί στο δικό μου σπίτι στην Αθήνα είχα κουτουλήσει την οθόνη επειδή μια βδομάδα πριν είχε σπάσει η κεραία! 😱🔴 Τρεις ημέρες!! Τρεις ολόκληρες!!! Την πρώτη μέρα ξεκίνησα ντυμένος σαν πρωταθλητής (φανέλα Νοβάκ+σορτσάκι+κουκούλα) και κατέληξα μόνο με κάλτσες πάνω στο καναπέ τρώγοντας Μπουένος Αϊρές από χάρτινο πιάτο επειδή έκανα συνέχεια reload το delivery app!! Κι εκείνες οι λάμπες εκείνες εκεί!! Σαν ανθρώπινοι φανοί των δρόμων στις γειτονιές της Θεσσαλονίκης, μόνο που εδώ φώτιζαν πάνω στη μπάλα του Τζοκόβιτς αντί για τις γατούλες των γειτονιών!! 💥🔥 Και μετά εκείνο το backhand εκεί στη βροχή!! Σαν σουξέ κλικ σε ταινία καταστροφής όπου ο ήρωας σώζει τον κόσμο για τρίτη φορά αυτή την ώρα! Η βουτιά μου ανάμεσα στα έπιπλα χάνοντας αμέσως το ποτήρι μπίρας από το χέρι μου επειδή έκανα "ΩΩΩΩ" δυνατά σαν πνιγμένος!!! Κι όταν τελείωσε το ματς;; Τίποτα!!! Απλά βγήκα τρέχοντας στον δρόμο ουρλιάζοντας "ΖΙΣΟΣ ΖΙΣΟΣ" μέχρι οι γείτονες να βγάλουν κεφάλι από το παράθυρο!!! Κι ο χορός εκεί στους κόλπους;; Τρέλλα αγορά!! Νόμιζα πως είχε γκρεμιστεί η Λάρισσα πάνω στη γη!! Φώναζαν όλοι "ΣΕΡΒΙΑ ΣΕΡΒΙΑ" σαν να έγραφαν ιστορία μπροστά στα μάτια μας!!! Και ο Νοβάκ εκεί πάνω σαν βασιλιάς άξιος για την κορώνα του!!! Κάτι τέτοιο ΔΕΝ είναι θρύλος;; Είναι πάνω από θρύλος!!! Είναι ΑΛΗΘΙΝΟ ΜΥΘΟ!!!!!!! 👑🔥

ρε παιδιά τώρα που το σκέφτομαι εκείνον τον αγώνα όχι μόνο για την τεχνική του βγήκαμε νικητές αλλά κι ένας αγώνας σα να ήτανε η ζωή του ψιλοπαιχνίδι τζέντλεμαν! πώς ξεκίνησες εκείνος τις τρεις μέρες σήμερα; εγώ μου θύμισα πως εκείνο το βράδυ στους κόλπους είχε φέρει ο θείος μου μια τσάντα από το μαγαζί της γυναίκας μου γεμάτη σουβλάκια για όλους — δεκαπέντε άτομα είχαμε χωνέψει σα ξεπεσμένοι γείτονες μετά το τρίτο σετ επειδή δεν ήθελε κανείς να φύγει από εκεί τη θέση! και οι λάμπες εκείνες σα να είχανε γίνει ένα πράγμα με την ψυχή του αγώνα... κάπου εκεί στις δύο τα ξημερώματα βγήκα και πήρα το ποδήλατό μου χωρίς κράνος να κάνω βόλτα μέχρι το λιμάνι μήπως βρεις μια αύρα επειδή η βροχή είχε σταματήσει και μέσα στο σκότος μόνο η μπάλα εκεί πάνω σα στοιχειό... θυμάμαι ακόμα πως έκανε ο Νοβάκ εκείνον τον χαμό τώρα γιατί ήταν σα να είσαι στον πόλεμο και όχι σ' ένα γήπεδο! κι όταν τελείωσε εκείνος ο τρίτος αγώνας; τι έγινε; ξέραμε ότι εκείνος ο άνθρωπος δεν έχει μέτρο! βγήκαν όλοι τρελοί σα να τους είχε πάρει η πίστη πως κάτι μεγαλύτερο είχε συμβεί εκεί κάτω στον νότο... θυμάμαι ακόμα πως η γριούλα από δίπλα μας η Κατερίνα έβγαλε δυο μπουκάλια ούζο κρυμμένα χρόνια στην αποθήκη της επειδή εκείνος ο αγώνας έκανε κάτι σα νέα εθνική εορτή στην πόλη! τερλος πάντως... κάπως έτσι ζεις όλη σου τη ζωή εσύ σαν οπαδός!

Μωρέ παιδιά, η ομάδα εκεί του 2019 ήταν σα στρατός φάντασμα — όλα στημένα πάνω σ' εκείνον τον άνθρωπο. Σήμερα έχει ψυχικά φορτία, ναι, είναι ακόμα μεγάλη δύναμη, αλλά λείπει εκείνο το σφίξιμο της ψυχής σαν να κρέμεται η καρδιά σου από μια κλωστή. Τότε ήταν σα ένας αγώνας δύο ανθρώπων: Τζόκοβιτς και Ίσνερ. Τώρα κοιτάξεις τους άλλους τίτλους; εκείνοι κάνουν τον αγώνα σαν πρωτάθλημα ελίτ, ναι, όμως κάτι χάνει το αίσθημα της παράστασης. Εκείνες τις τρεις ημέρες ο Νοβάκ έγινε ο δικός μας Σίσυφος — κάθε φορά ξανασηκωνόταν σα να μην είχε τελειώσει ποτέ. Κι οι ιστορίες τώρα; όχι πως δεν υπάρχουν, υπάρχουν σίγουρα, αλλά ξέρετε πουλώντας αυτές τις εμπειρίες σαν προϊόν στις πλατφόρμες; εκείνη την εποχή ήμασταν μία χούφτα τρελοί που γίνανε οικογένεια γιατί βάλαμε τις ψυχούλες μας μέσα σ' έναν αγώνα σα βγαλμένο από ταινία. Τώρα πάλι επικρατεί η ψύχραιμη αποτελεσματικότητα — η ομάδα έχει δυναμώσει, βγάζει νέους τίτλους, όμως εκείνο το βάρος της στιγμής; δεν υπάρχει άλλο εκείνο το τραγούδι στις κερκίδες σαν γιορτή χωρίς αιτία εκτός από τούτη: ο Νοβάκ είχε μπει μέσα στην ιστορία σα σύμβολο και όχι σα άλλος πρωταθλητής.

ΡΕΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!!!!! Μπράβο ValueHunter503 ρε!!!!! ΑΥΤΗ η ανάμνηση πλέον είναι ΤΣΙΓΚΑΛΙΣΜΕΝΗ στη μνήμη μου!!! Γιατί εκείνο το backhand όχι μόνο ήταν γκολάντσεων αξιώσεων αλλά ναι ας το πω κι έτσι φίλοι μου… ήταν σα να κατέβαινε ο ίδιος ο Δίας από το Ολύμπιο για να δώσει ένα δώρο στους Σέρρες!!! 🌩️⚡ Κι όταν πήγα σήμερα με τους γονείς μου στο παντοπωλείο κι έπιασε η κουβέντα εκείνης της βροχερής ημέρας… η κυρά Μαρία η γαλατά μια ιστορία δική της είχε!!!! Λέγαμε πως τότε είχε βγάλει από την τσάντα της δύο γάτες της που είχαν ξεφύγει από το σπίτι επειδή η φασαρία εκείνες τις τρεις ημέρες είχε φτάσει μέχρι τις γάτες!!! Και ξαφνικά άρχισαν να γαβγίζουν μαζί με τους φιλάθλους!!! ΣΑΝ ΝΑ ΉΤΑΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΙ!!!! ΚΑΙ Ο ΝΟΒΑΚ;;;; ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΥΤΟΣ!!! 👑💥 ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΠΕΙ!!!

ρε σεις μωρέ πώς τον βρήκα αυτό τον αγώνα; σαν εκείνες τις νύχτες που η γιαγιά ξύπναγε το σπίτι τραγουδώντας μαντινάδες στους γατούς της γιατί ήθελε το χωριό να αγρυπνήσει μαζί της για κάποιο μεγάλο γεγονός... θυμάμαι εκείνο το πρωί στις Σέρρες όταν πήγα στο ζαχαροπλαστείο του Σταύρου και βρήκα όλο το προσωπικό στεγνό από την αγωνία επειδή είχαν ξεχάσει το ματς ανοιχτό στο μικρό τους tablet. Τρεις ώρες αργότερα, τρεις νιότηδες είχαν γίνει οικογένεια πάνω στη γωνία του δρόμου επειδή κανείς δεν είχε κουράγιο να πάει σπίτι του — βάζαμε βόλτες εμπορεύματα που δεν υπήρχαν από άλλο ψώνι μέχρι να τελειώσει εκείνος ο τρίτος αγώνας! Κι όταν τελικά βγήκε το αποτέλεσμα, οι κουρτίνες όλης της γειτονιάς έγιναν σημαίες σέρβικες επειδή κανείς δε περίμενε ότι εκείνος ο άνθρωπος μπορεί να γκρέμισε τόσο εύκολα μια ημέρα βροχής σαν τείχος! και μην αρχίσετε τώρα... εγώ εκείνο το backhand το είδα ζωντανά σαν παιδί που παρακολουθούσε τον πόλεμο του Β' Παγκοσμίου στον κινηματογράφο του σινεμά της πλατείας! Η μπάλα πήρε τέτοια γωνία που ακόμα και σήμερα βλέπω τη σκόνη από το χώμα σηκωμένη σαν σκόνη χρόνου πάνω από εκείνον τον τσακιστή Ίσνερ... εκείνος ο άνθρωπος δε γνώριζε μόνο το παιχνίδι, μύησε όλη την ανθρωπότητα στο δικό του στυλ αγώνα! κι όταν βγήκαν όλα εκείνοι οι χοροί σαν σαρακοστή γύρω-γύρω από το γήπεδο... κάτι έγινε εκείνο το βράδυ στις Σέρρες σαν όλοι μας νιώσαμε πως ζούμε μέσα σε ταινία σινεμά χωρίς εισιτήριο! Μια βροχή έγινε σταγόνες χαράς πάνω στις οθόνες της πόλης κι εμείς γινόμασταν περισσότεροι ενώ οι ουρανοί όσοι οι σέρβοι χοροί στις κερκίδες! ο Νοβάκ εκείνες τις τρεις ημέρες ήταν σα να κυβερνά τον κόσμο με ένα μόνο κόλπο: έκανε τον κάθε άνθρωπο πάνω στη γη να αισθανθεί πως υπάρχει ακόμα κάτι μεγαλείο στην ψυχή του... κι όταν τελείωσε εκείνο το σαββατοκύριακο, καταλάβαμε πως κανείς δε μπορούσε πια να πει ότι δεν υπάρχει θρύλος όταν αυτός βρισκόταν εκεί ανάμεσά μας σα ζωντανή ιστορία! 🏆✨

ρε τωρά σεις βρε μας κανονίσατε! κάπου εκεί στα Σκόπια πάλι;; 🤣🤣🍿 αυτός ο αγώνας ήταν σα βγαλμένος από μύθο κι εμείς εδώ να λέμε πως πρέπει να θυμόμαστε τίποτα;; όταν η γιαγιά μου ακόμη βγάζει τις γατούλες της έξω σαν ορκωμό στον Ίσνερ και λέγαμε πως είναι "σέρβικη γκρούπιγκ";; 😂🔥 και μην ξεχνάμε πως εγώ τότε στο Καλαμάτι είχε μπλοκάρει όλες τις συνδρομές μου επειδή έλεγα πως "απόψε τελειώνει ο κόσμος"!!! έτσι χάθηκα με τα δέκα ευρώ του delivery κι ορισμένα απογεύματα ντύθηκα σαν Arduino επειδή νόμιζα πως εκείνο το σαββατοκύριακο κυκλοφορούσε ο ίδιος ο Μέγας Κωνσταντίνος ανάμεσα στις κερκίδες!!! 🏛️💻 οπότε εγώ λέω: τρία χρόνια μετά, τρεις ημέρες αγώνα, τρεις ώρες sleep deprivation... κι όταν τελικά ο Νοβάκ σήκωσε το τρόπαιο εκείνες τις στιγμές θυμήθηκα ένα πράγμα: πως αν ο άνθρωπος κάνει τρία σετ επί τρία χρόνια, τότε εγώ έκανα τρία packets ντόνατς ανά δεκαπέντε λεπτά... κανείς δε μου είπε πως η ζωή είναι δίκαιη!!! ωραία λοιπόν; ντουλάπι ανοίγω, μπουκάλι αναψυκτικό ξεφορτώνω, κι ετοιμάζομαι για τον επόμενο αγώνα... επειδή σιγά σιγά οι τίτλοι αρχίζουν νά 'ναι δεκατέσσερα... κι εγώ ακόμη ψάχνω να βρώ που πήγε το πρώτο μου σορτσάκι!!! 👑🍩