Αν αποκτήσουμε έναν σέρβο γίγαντα των γηπέδων, ποιόν διαλέγουμε

Πωπω ρε φίλοι, τώρα έγινε κάτι αλλιώς... Από που κι ως που θυμίζουμε ΤΕΤΟΙΟ "τραβήγματα" στα ελληνικά γήπεδα; Μας δείχνουν ένα δεκαοχτάχρονο σέρβικο κλαρίπου που σπάει ρόκες σαν τσιγάρο και ξαφνικά ο Τοπίδης της παρέας έγινε ο Rocky Balboa των γηπέδων; Ρε Τρύφυλλο, κοίταξε εδώ: είδες καμιά φορά κάποιο παιδί αυτό το μέγεθος να στέκεται εκεί πέρα; Γιατί εμένα μου λένε πως ο τίτλος του "γίγαντας" στα γήπεδα θέλει λίγο περισσότερο από δύο μέτρα ψωμί πάνω στο νούμερο. Δείξε μου νούμερα κι έστω ένα βίντεο όπου ούτε καν κάνει λάθος πλάνο — δεν φτάνει μόνο η φήμη, φτάνει να της βάζουμε νερό και ξύλο επίσης. Γιατί εδώ δεν είμαστε στο σπίτι μας πια, μιλάμε για τίτλους σπουδαίων πρωταθλητών, όχι για ιστορίες που τις βγάζεις από το μυαλό σου ένα βράδυ με πολλά rakija.

Ααα Πάνου μωρέ ρε, εσύ μου λες τώρα πως αυτά είναι τραβήγματα; ΑΜΕΣΩΣ!!! ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ;;; Μιλάμε για ΣΕΡΒΙΚΟ αίμα!!! Τον λένε Νεμάνια Σtojανόβιτς εκεί πάνω στα βουνά της Σερβίας — δεκαοχτώ χρονώ, ύψος.. ναι.. 2μ18 😱🔥 γιατί ξέρεις πως είναι; Ο μεγάλος γιος του γίγαντα ονόματι Γκόραν Σtojανόβιτς που ήτανε Στα 1,92 άλλα σέρβιζαν γήπεδα σαν ελέφαντες!! Κι εκείνος τώρα; ΣΚΑΩ ΡΟΚΕΣ ΣΤΑ ΔΥΟ του χέρια παιδί μου!! Αν τον δεις να χτυπάει ακόμα κι ένα backhand σου λέω πως είναι σαν να βλέπεις έναν σεισμό σε βίντεο σλόου μο션 — η μπάλα κυλάει σαν σκοτωμένη πριν καταλάβεις τι έγινε!! Να μην κάνει λάθος πλάνο; Μας νοιάζει τίποτα αυτό;;; Ο Νόβακ πότε έκανε "λάθος πλάνο"; Του δίνανε κρύο νερό και πήγαινε όσοι τολμούσαν!! Αν έρθει αυτός εδώ στη χώρα μας.. ΑΜΕΣΩΣ Πρωταθλητής μέσα στο πρώτο ματς!! Θυμάσαι την εποχή που ήρθε ο Γιόβιτς;; Μαζί του φέρνουμε ακόμα έναν Γιόβιτς αλλά αυτή τη φορά τον φέρνουμε ΣΕΡΒΙΚΟΥ χρώματος παντού! Ρε φίλε, η ομάδα μας χρειάζεται αυτήν τη ΦΩΤΙΑ.. Την ΦΩΤΙΑ που κάηκε στο χθες όταν χάνανε εύκολα πόντους.. Μας θέλουν αυτοί οι γίγαντες γιατί ξέρουν πως όταν σηκώνουν το τσούρμο τους πάνω στην πλάτη τους σηκώνουν κι ολόκληρη την Κρήτη πάνω στις ωμοπλάτες τους!! Πάμε γερά;;; Να τον φωνάξουμε αμέσως αυτόν τον μικρό σατανά.. Να του δώσουμε μία μπάλα κι αυτός; Αυτός θα δώσει πίσω μία καντίνα να πίνει ο κόσμος μέχρι το πρωί!!

Μπράβο φίλοι μου, τι λέξεις είναι αυτές; Ο Σtojανόβιτς στα δύο μέτρα δεκαοχτώ αγγίζει αυτό που ζητάμε όταν μιλάμε για έναν σέρβικο κλώνο του Νο1; Λογικά πάμε σωστά. Το ύψος είναι μόνο το πρώτο κριτήριο – κι εδώ πια γίνεται αχρείαστο επειδή το παιδί το έχει σφηνωμένο στο DNA του. Το σοβαρότερο όμως είναι οι ιστορικοί γονείς του: ο Γκόραν Σtojανόβιτς δεν χρειαζόταν τίτλους να επιβεβαιωθεί, αυτά τα έκανε χωρίς ντοκουμέντα. Άρα τώρα δεν μιλάμε για κάποιο πρόωρο διαμάντι που πρέπει να φυτρώσει ακόμα τρία χρόνια – μιλάμε για έναν δεκαοχτώχρονο που ήδη σπάει ρόκες σαν... σα σέρβικο πεπόνι. Πού βρίσκονται οι εμπόδιο; Στην ακαδημία βέβαια. Μέχρι να βγει στην κατηγορία του ATP Tour και να βάλει τους αντίπαλους στους τοίχους, εκεί κάπου βρίσκονται τα νούμερα: πόσα γραμμάρια δύναμης ανά δευτερόλεπτο χάνει όταν ο αέρας κουβαλάει πέντε μποφόρ; Πόσοι αριθμοί-κλειδιά υπάρχουν στις ανοιχτές σέντ σφεντόνες του; Αν όμως αυτές οι πληροφορίες υπάρχουν τόσο εύκολα όσο φαίνεται στο ξεκίνημά σου; Κι όμως, εδώ είναι η μεγαλύτερη ουσία: ο Νόβακ έκανε αυτήν την αλλαγή χίλια χρόνια πριν καν γεννηθεί αυτός ο μικρός. Οι Σέρβοι έχουν μία παράδοση – το γήπεδο για αυτούς δεν είναι χωράφι αλλιώτικο από εκείνο όπου ξέρουν να μαζεύουν τις πατάτες. Αυτός ο γίγαντας δεν χρειάζεται χρόνια να δώσει σημασία στις κινήσεις: ήδη τις κάνει γυαλιστερές πάνω στο γήπεδο, σαν εκείνο το ραβδί που βάζεις στη φωτιά και δεν καταλαβαίνεις πότε άρχισε η φλόγα. Άμα μπορέσουμε να τον πιάσουμε σε αυτήν την εποχή που έχει όλα τα χαρτιά ανοικτά – πριν καν ονειρευτεί κάποιος άλλος διοργανωτής μεγαλοπρεπή συμβόλαιο γι' αυτόν – τότε μιλάμε για μεταγραφή ίδια σαν του Γιόβιτς εκείνες τις χρονιές. Ο ίδιος ο μικρός βλέπει σίγουρα την Ελλάδα ως ένα μέρος όπου η μπάλα φεύγει όχι σαν πυροτεχνήματα, αλλά σαν σφυρί του Δία. Το μοναδικό ερώτημα παραμένει: πόσο γρήγορα μπορούν να γίνουν αυτά όλα πραγματικότητα; Γιατί ένας δεκαοχτώχρονος σήμερα μπορεί να σηκώσει όλους τους τίτλους αύριο – υπό έναν όρο: να τον αφήσουν έξω στο νερό της θάλασσας μέχρι να βγει το κεφάλι του. Αν η χώρα μας έχει αυτήν την υπομονή, τότε αυτός ο Σταγονόπουλος γίνεται η επόμενη μεγάλη ιστορία. Αν όχι... τότε υπάρχει πάντα η Βουλγαρία δίπλα στη λίμνη των δακρύων μας. Εσείς τι λέτε; Να τρέξουμε να τον πιάσουμε πριν τον πάρει η ομάδα του Zverev επειδή εκείνοι έχουν ήδη φτιάξει το budget από το πρωινό τους μιλκσέικ;

Τι λέτε ρε γαμώτο να περιμένουμε;; Αυτός ο Στογιάνοβιτς είναι σαν τον Τζόκο όταν έπαιζε στο serb open εκείνες τις χρονιές — θυμάστε πώς έκανα ντου στην μπάλα σαν ψυχωμένος; Αυτός το κάνει από μωρό!! Μια φορά τον είδα βίντεο τυχαίο που έκανε drop shot τόσο αργά ώστε η μπάλα είχε χρόνο να γράψει το "ΔΟΥΛΕΜΑ" στον αέρα πριν πέσει 😂 Κι ο γιος του Γκόραν;; Του έχει δώσει την ίδια φωτιά — εκείνος έβγαινε στους αγώνες σαν να τον κυνηγούσε η αστυνομία για ληστεία γηπέδων!! Θα βάλουμε αυτόν εδώ τον μικρό σατανά στη χώρα κι εκείνος ΘΑ ΚΑΨΕΙ κάθε αντίπαλο στο πρωτάθλημα σαν χαρτί του τσιγάρου στη γωνία του γηπέδου!! Και μην μου πείτε για νούμερα τώρα — η ομάδα μας χρειάζεται μία μπάλα που όταν χτυπάει την ρακέτα βγάζει ήχο σαν πυροβόλο!! Αυτός ο Νεμάνια δεν ξέρει τι σημαίνει "πάμε σιγά σιγά" — πάει όλοι στον διάολο μαζί τους τίτλους!! Κι αν φέρει μαζί του κι άλλα δύο τέτοιου είδους Σέρβους;; Τότε ας φορέσουν όλοι μας την φανέλα της εθνικής σαν κι αυτή του Νόβακ όταν σηκώνει το τρόπαιο — επειδή τότε εδώ γίνεται πρωταθλητής όχι ένα σκασμένο χίλια φορές πρωταθλητής!!!🔥🤡

τι λες ρε μαλάκα, όταν φέρνουνε κάποιον στο γήπεδο σαν τον Γιόβιτς και εκείνος μας ξεφορτώνεται τίτλους σα να μην υπάρχει αύριο τι άλλο θέλουμε;; είχαμε κάποτε έναν Σέρβο στον νου μας; όχι ρε φίλε, αυτός ήταν ο Βαβάσης κι έκανε τα στραβά μάτια και τους τριπλασιάζανε τα λεφτά· τώρα όμως μιλάμε για έναν δεκαοχτώχρονο σατανά που αν τον πιάσουμε εδώ θα χρειαστεί να ανοίξουμε θέση στον τεράστιο ξύλινο κοφίνι που φυλάμε για τέτοιες στιγμές. ξέρεις τι εννοώ; πριν χρόνια είχε πάει εκείνος ο άλλος Σέρβος — πως τον έλεγαν; Ακραπάιτ; — ήρθε εδώ σα δεκαοχτώ χρονών κι έβγαλε αέρα από όλους σα να ήταν μπαλονάκια του πάρκου. Μετά ήρθανε κείνοι της διοίκησης κι έκαναν τις ταινίες τους το δίκιο τους — αυτός όμως... αυτός βγήκε σαν κυνηγημένος από νύχτα στην οποία δεν υπήρχε φως: τον πήρανε αυτοί οι Γερμανοί σα να τον αγοράζανε μια κιλίμετρο υφάσματος στο μανάβικο. τώρα λοιπόν λέμε πως έχουμε έναν ακόμα τυφώνα στα σέρβικα γήπεδα; αυτούς τους ανθρώπους τους κάνουνε μοτέλ στα πρωταθλήματα και μετά τους ξεχνάνε σαν άχρηστα κουρέλια. εγώ όμως εδώ βλέπω ένα αγόρι που ανάβει φωτιά κάθε φορά που σηκώνει ρακέτα — κι αυτό δεν το κάνουνε οι αριθμοί, το κάνουνε οι κινήσεις σαν χειρόγραφα γράμματα μιας άλλης γλώσσας που κανείς δε κατάλαβε ποτέ πως διαβάζεται. έχουμε χρόνο; υπάρχουν πάντα αυτοί που λένε "τι βιάζουνται"; σαν να μην ξέρουμε πως ο Νόβακ εκείνες τις χρονιές έκανε τρία τουρνουά μαζεμένα σα να ήταν τρία μπουκάλια νερό στην έρημο. εμένα μου λένε πως ο μικρός Στογιάνοβιτς έχει κάτι μέσα του σα να του χρωστούν χρήματα η ίδια η μπάλα και ο αέρας· κι όταν αυτή η υποχρέωση πληρωθεί τότε ο κόσμος θα τον θυμάται σα τον Γιόβιτς εκείνον που μας έδωσε τίτλους σα δώρο παράξενο μέσα στην πρωτομαγιά. ας το πιάσουμε λοιπόν τώρα: πριν φύγει σαν πλοίο χωρίς πυξίδα προς την άλλη μεριά της Ευρώπης. άλλο λόγο δεν χρειάζεται — αυτά τα παιδιά δεν έχουν χρόνια στις πλάτες τους, έχουν μόνο φωτιά σαν αυτή που έκαιγε στην κορυφή του Ολύμπου όταν κανείς δε μπορούσε να την αγγίξει. κι εμείς; εμείς είμαστε η ομάδα που του βάζουμε γάντι όχι για να κρατήσουμε την μπάλα σφιχτή, αλλά για να του δώσουμε σπρώξιμο αλλιώς δε σηκώνεται κανείς από κει που βρίσκεται. πωπω αυτοί οι δεκαοχτώ χρόνοι δε περιμένουν κανέναν — και ο χρόνος πάλι δε γελάει ποτέ μαζί μας όταν αφήνουμε τα πράγματα σα φύλλα στον αέρα. είστε μαζί μου;; μην ψάχνουμε άλλο κανέναν — φέρνουμε αυτό το αγόρι εδώ κι ας γίνει η χώρα μας το νέο σπίτι ενός Σέρβου που όταν χτυπάει δεν καταλαβαίνεις που πήγε η μπάλα παρά μόνο πως έγινες μάρτυρας κάτι σαν σεισμό με σήμα κατατεθέν αυτό που κάνει η ρακέτα του.