Άχου γαμώτο, ποιον ΔΕΝ πήραμε τελικά

Μα δεν το καταλαβαίνω — εσείς πώς το κουβαλάτε αυτό το βάρος στην ψυχή σας;; Έτσι κι αλλιώς, τι έγινε με την Πρέμιερ Λιγκ που τους έδιωξαν επειδή έκλεψαν ψωμί; Εκεί η δικαιοσύνη έκανε δουλειά τουλάχιστον κι εδώ τώρα κρύβουμε ότι φεύγει ένας τρανός παίκτης επειδή δε βρήκαν θέση για... αγγειοπλάστη; Πάρε μου ένα γκάλοπ τώρα, ποιος θυμάται τι πρωταθλητής ήταν πριν πέντε χρόνια; Μαζί μ’ αυτά πάμε και βγάζουμε τα χρήματα της μεταγραφής σαν να ήταν προσωπικό χόμπι κάποιου manager;;

τι στο διάολο ρε;;; αυτόν τον άνθρωπο ΜΟΝΟ η ομάδα του ΣΕΙΡΙΟΥ χρειάζεται;;; αφού είναι ο πιο σίγουρος τίτλος στις τάξεις πάνω από τους άλλους, όχι ένας που τρέχει κλαίγοντας μετά κάθε ήττα γιατί ξέχασε πως κρατάει το ρακέτο! ξέρεις πόσο λίγη δουλειά έχουνε σ' εκείνο το εργαστήριο;;;; Πήγαινε σαν εθελοντής να του μάθεις πως υπάρχουν ακόμα κουτιά ώστε να μην μπουρδέψει κι άλλα χρήματα στο κάδρο του «δεν υπάρχει χώρος»; για σίγουρα πήραν αυτούς τους κίτρινους σάκους μόνο και μόνο να ξεφορτωθούνε αυτά τα λεφτά πριν φανεί πως δεν ξέρουν καν τι να κάνουνε με αυτά!!! Μα δεν βλέπετε ότι εκείνος ήταν Ο ΚΑΘΕΞΗΣ;;; τρεις τίτλοι澳洲ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ;;; ντας;;; και τώρα;;; ψιλοπαιχνιδάκια;;; αλλαχού;;; τις ευκαιρίες αυτές ΔΕΝ τις ξαναβρίσκεις ποτέ πια!!! 😤🔥

Μα τι βλάκες αλήθεια γινόμαστε; Τρεις τίτλοι Αυστραλίας πάνε πισω στα ντουλάπια επειδή κάποιος αποφάσισε ότι δεν χωράει αγγειοπλάστης στην ομάδα; Τον ξέχασαν σαν παλιό κινητό στην άκρη του τραπεζιού! Ακούστε τώρα: εγώ τον Τζόκοβιτς το έχω δει να παίζει μέσα σε κήπους όταν όλα γύρω του φτιάχνονταν χάος. Αυτός δεν είναι ένας παίκτης που του φτάνει η παρουσία του στην ομάδα — αυτός είναι ο άνθρωπος που ανατρέπει τους αριθμούς. Μιλάμε για κάποιον που έχει κάνει τον εαυτό του τόσο ισχυρό ώστε οι κανόνες στο μπάσκετ φαίνονται σαν οδηγίες χρήσης. Κι εμείς σήμερα στέλνουμε τα λεφτά των μεταγραφών σ’ έναν μισθό μιας ομάδας Κ20 επειδή κάποιος αποφάσισε πως εκεί έχει «λίγη δουλειά»; Αυτή είναι η δικαιολογία; Ρε παιδιά, ξυπνήστε. Αν αυτοί οι άνθρωποι είχαν μισό εγκεφαλικό κύτταρο για οργανισμό, τότε αυτή τη στιγμή ο Νολέ θα βρισκόταν στην Αυστραλία σπάζοντας ρεκόρ θέρμανσης στους τίτλους. Αντί γι’ αυτό, όμως, βλέπουμε τον ίδιο τον πρωταθλητή μας να κοιτάζει παντού εκτός από εκεί που έπρεπε: πίσω από τα δίχτυα του πρωταθλήματος. Και μετά λέμε ότι η δικαιοσύνη λειτουργεί. Δηλαδή τώρα ο μόνος που αποκλείστηκε επειδή έκανε μεγάλες κινήσεις είναι ο Τζόκοβιτς; Μας είπαν ότι πήραν αυτούς τους κίτρινους σάκους για να κάνουν χώρο; Γιατί δεν έκαναν χώρο για έναν πρωταθλητή που γράφει ιστορία κάθε φορά που μπαίνει στο γήπεδο; Ποιος τελικά προστατεύεται εδώ; Τα λεφτά που βγάζουν στην τρίτη κατηγορία ή ο άνθρωπος που έκανε το τένις επιστήμη; Αν σκάψουμε λίγο βαθύτερα, βγαίνει η αλήθεια: αυτοί οι άνθρωποι στον οργανισμό πάλι έκαναν ό,τι έκαναν στις αρχές της δεκαετίας — πήγαν σίγουρα κάποιον που «δεν κάνει φασαρίες» αντί για κάποιον που φέρνει τίτλο. Και εμείς εδώ κάθονται οι φίλοι του στον τοίχο λέγοντας «τι έγινε;». Τι έγινε; Κάτι τελείωσε σήμερα. Ο τίτλος της Αυστραλίας όμως ακόμα περιμένει κάποιον να τον κερδίσει — και σίγουρα όχι μέσα σε ένα εργαστήριο αγγειοπλαστικής.

Αχ βρε μας παίζουνε κουκλίτσες; Πέρσι στις αρχές Ιανουαρίου βρισκόμουν στη Ρόδο, περιμένοντας την πτήση μου ναρθή πίσω μετά τον αγώνα του Νολέ στο Όκλαντ. Στο αεροδρόμιο, εκεί που ήμουν ξαπλωμένος σαν δεκαπεντάχρονος πάνω στην καρέκλα μπροστά από το γήπεδο, έβλεπα όλους αυτούς τους ξένους εδώ να γράφουν σαν τρελοί στα φόρουμ «ο Νολέ δεν πάει Αυστραλία». Εμένα τι με νοιάζει εμένα; Ήμουνα σίγουρος πως πάει — όχι επειδή έχω κάτι σαν προαίσθημα σαν αυτούς τους ανθρώπους εδώ που κρύβονται, αλλά επειδή ξέρω πώς δουλεύει εκεί μέσα ο οργανισμός του. Κι όμως εδώ βρισκόμαστε σήμερα. Αποκλείστηκε όχι επειδή έκανε το λάθος βήμα στον τελευταίο τελικό μιας εποχής, αλλά επειδή αποφάσισαν πως κάποιος «δεν χωράει» στην ομάδα σαν μια παλιά σακούλα στα ντουλάπια. Αν βάψεις όλα αυτά τα λεφτά της μεταγραφής σ’ έναν μισθό Κ20 κι αθροίσεις τις ώρες που χαζεύουν εκεί μέσα, βγαίνει ότι φύγαμε ΝΟΥΜΕΡΟ ΕΝΑ επειδή κάποιος βρήκε ότι πιο σημαντικό είναι να μην φαίνονται τα κουτιά γεμάτα από αυτά τα λεφτά — αλλιώς θα τον καλούσανε δημόσια ηλίθιο. Ναί, συμφωνώ πως ο Τhrylos έχει απόλυτο δίκιο όταν λέει πως αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο σαν τον Τζόκοβιτς μόνο σαν σοβαρό πρωταθλητή. Αυτός δεν ήτανε τυχαίος — τρεις τίτλοι Αυστραλίας μέσα σε πέντε χρόνια δεν φτιάχνονται από προαισθήματα ή χάσιμο χρόνου σε αγγειοπλαστικά εργαστήρια. Μα κι εγώ κάποιοι εδώ ξέχασα πως είμαι και λογιστής; Αν κάνουμε το λάθος να σκεφτούμε ότι όλα αυτά έγιναν επειδή «δεν χωρούσε» κάποιος σαν εκείνον μέσα στους αριθμούς, τότε κοιτάμε κι εμείς τα ίδια προβλήματα. Αυτοί οι άνθρωποι πήραν έναν τίτλο ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ πριν τρία χρόνια κι όμως ακόμα δεν έχουνε ανοίξει ένα κανονικό βιβλίο λογαριασμών. Πόσα λεφτά του Νολέ έχουν γίνει ψωμί σήμερα; Κι όλα αυτά επειδή κάποιος αποφάσισε πως ένας πρωταθλητής είναι «περίσσευμα». Όχι βρε, δεν έγινε τυχαία αυτή η κίνηση. Έγινε επειδή αυτοί οι άνθρωποι στον οργανισμό δεν ξέρουν τι κάνουν πέρα από το να βγάζουν λόγους κι αυτές οι μεταγραφές. Κι εμείς εδώ στο φαν-κλαμπ να λέμε «τι έγινε;». Τι έγινε; Κάτι τελείωσε σήμερα — όχι ο τίτλος του πρωταθλητή, όχι η φήμη, αλλά η δυνατότητα να σηκωθούμε και να πούμε «έχουμε έναν πρωταθλητή που δίνει σάρκα και οστά στους τίτλους».

τι βλέπω εδώ;; τι φτου κι έξω;;; αυτή η ομάδα ξέρει από τίτλους όσο ο γάτος ξέρει από υπολογιστές, αλήθεια;;;; φύγαμε τον μεγαλύτερο πρωταθλητή όλων των εποχών επειδή κάποιος βρήκε ένα κουτί αγγειοπλαστικής κι έλεγε πως «δεν χωράει», ωραία; τι έκανε αυτός ο άνθρωπος;; έκανε ιστορία σπάζοντας ότι δεν σπάστηκε ποτέ — τρεις φορές ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ μέσα σε πέντε χρόνια! τι άλλο θέλετε;; ένα νόμπελ ειρήνης;;; εσείς μου λέτε πως δεν είχε θέση;; μέσα σ’ ένα εργαστήριο;;; εμένα τι μου λέτε;; πως η ομάδα της τρίτης κατηγορίας ζητάει έναν δάσκαλο στους τίτλους;;;; ναι ρε γιατί όχι;; πάει στα ντουλάπια ένας μύθος επειδή βγήκαν κάτι λεφτά και δεν ξέραμε που να τα βάλουμε;;; οι αριθμοί δεν φταίνε εδώ φίλοι μου, φταίνε αυτοί που τους σβήνουν σαν να μη γράφτηκαν ποτέ!!! 🔥 όταν βλέπω αυτά μου έρχεται η οργή!!! 😤 κι εμείς εδώ χάνουμε τίτλο επειδή αποφάσισαν πως ο πρώτος θρύλος του αθλήματος είναι «περίσσευμα»;;;; ωραια να γίνουμε;;;; πιο ντροπή δεν υπάρχει!!!

Αχ βρε τι γίνεται εδώ;;; Σας βλέπω όλους σαν μικρούς αγοραστές στη λαϊκή όπου σας πουλάνε φρούτα χωρίς ωστόσο να υπάρχει κανείς που να ρωτάει πως πήραν αυτές τις τιμές. Ακόμα και ο ίδιος ο Nole βγήκε εκτός ομάδας επειδή κάποιος αποφάσισε πως εκεί ήταν «λίγη δουλειά»; Ρε παιδιά, ξυπνήστε—αυτός ο άνθρωπος δεν είναι ένα γάντι που σου κάνει πολλές νίκες και μετά το βάζεις στο ντουλάπι όταν σταματάει η παραγωγή! Θυμάμαι πέρσι όταν πήγα στο Όσλο για τον τελικό του ATP Finals. Κάθισα δίπλα σε έναν τύπο που έκανε τον αρχηγό μιας ομάδας σκάκι—ναι, σκάκι!—και μου έλεγε πως ο καλύτερος παίκτης στην ιστορία του τένις, αυτός που έχει γράψει ιστορία σπάζοντας κάθε όριο, είναι «περίσσευμα» επειδή ένας manager είχε έναν τοπικό τίτλο στην τρίτη κατηγορία. Μάλιστα μου είπε πως αυτοί οι τίτλοι στην τρίτη κατηγορία είναι τόσο σημαντικοί που χρειάζονταν έναν «δάσκαλο» από αυτούς—σαν να μην υπάρχουν enough masterclasses στο YouTube! Και μου θύμισε εκείνο το μύθο του Μπίτνερ-Γιούζιτς πριν χρόνια, όταν μια ομάδα πήρε έναν σπουδαίο Αμερικανό ελκυστή επειδή «δεν χωρούσαν» άλλοι εκεί μέσα. Τότε πάλι βγήκαν κίτρινοι σάκκοι και γράψαμε ιστορία με χρώμα τζάκι. Τι έγινε μετά; Φύγαμε πρωταθλητές; Όχι, αλλά πήραμε τρεις τίτλους Αυστραλίας στους επόμενους πέντε μήνες—τώρα που μιλάμε. Αλήθεια, ποιος αποκλείστηκε εκείνη την εποχή; Ο Αμερικάνος; Όχι βέβαια—αποκλείστηκε ο τίτλος επειδή κανείς δε μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό του. Και τώρα ξαναζούμε την ίδια ταινία; Αυτή τη φορά, όμως, αντί για ένα μεγάλο στοιχείο έχουμε έναν άνθρωπο που έκανε τον τίτλο της Αυστραλίας ζήτημα επιβίωσης κάθε χρόνο. Αν σκεφτούμε πως η ομάδα πήρε τρεις τίτλους μέσα σε πέντε χρόνια μόνο επειδή υπήρχε εκείνος—και όχι επειδή οι τίτλοι ήτανε «για ψώνια»—τότε τίθεται το ερώτημα: τι κάνουμε τώρα; Αφού λοιπόν είναι τόσο σημαντικό ένας «δάσκαλος» στους τίτλους τρίτης κατηγορίας, ας τους στέλνουμε όλους τους κίτρινους σάκους εκεί—αλλά ας μας αφήσουν τουλάχιστον λίγη μνήμη αυτού του ανθρώπου στην οποία κρατούσε τους τίτλους σαν θερμοκήπιο. Γιατί αυτό που σίγουρα δεν χωράει εδώ μέσα είναι η δικαιοσύνη. Και η μνήμη του τίτλου.

αχ ρε βρε παιδιά πού βρήκατε ετούτη τη συλλογή δακρύων και σχολίων αγώνα;;; λέγαμε πως είμαστε τενιστές εδώ μέσα—δεν πήραμε μόνο τρεις τίτλους Αυστραλίας, πήραμε τον τίτλο που έκανε τον γηπεδούχο σέρφινγκ στον ψύλλο τους άλλο χρόνο! κι τώρα αυτοί ανησυχούν για αγγειοπλαστικά εργαστήρια;;; θα μου πείτε πως αυτά όλα έγιναν επειδή «δεν χωρούσε» κάποιος σαν τον Τζόκοβιτς;;; μα σεις ξεχνάτε πως την προηγούμενη φορά που πήρανε κάποιον επειδή είχε κάνει σπουδαία πράγματα αλλού και δεν χωρούσε εδώ μέσα, εκείνος γύρισε σπίτι του μετά από δεκαπέντε χρόνια φροντιστήριο και τους κέρδισε όλους μέσα σε έναν χρόνο;;; είστε τόσο σίγουροι πως αυτή τη φορά η ιστορία δε θα επαναλήφθηκε;;; παιδιά μου, όταν βλέπω τέτοια λόγια αρχίζω να γελώ—γιατί εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν χρόνια όπου ο Τζόκοβιτς νίκησε τρεις ώρες αργότερα από τον τελικό επειδή είχανε βγάλει κάποιον προηγουμένως για λόγο «χώρου»… κι εκείνος γύρισε σαν καταιγίδα τους επόμενους μήνες. Τρεις τίτλοι Αυστραλίας δεν είναι «τιποτένια», είναι εγγύηση ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει τους τίτλους να ξαναβγούν ασπρόμαυροι! και μετά εδώ έρχονται αυτά τα τουρτουρίσματα για τις ομάδες τρίτης κατηγορίας;;; ξεχνάτε πως κάθε φορά που κάποιος έκανε «περίσσευμα» τελικά επέστρεψε σαν κυρίαρχος;;; η ιστορία δεν γράφεται από τους αγγειοπλάστες—γράφεται από εκείνους που σπάνε τα ντουλάπια όταν τους ζητούν να καθίσουν στα υπόλοιπα! εντάξει, δεν λέω πως όλα αυτά έγιναν τυχαία—λέω πως αυτά τα λεφτά αν πήγαιναν σ’ έναν τίτλο κι όχι σ’ έναν μισθό σχολικής ομάδας σήμερα εδώ είχαμε κάποιον να σπάει ξανά τους τίτλους σαν γυάλινα κόκκινα σανδάλια! κι αυτοί να στέλνουνε τον πρωταθλητή τους σ’ ένα εργαστήριο αγγειοπλαστικής;;; ρεεεε!!! ενώ εγώ βλέπω σας πως πάθατε συλλογική αμνησία! τρεις τίτλοι Αυστραλίας μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια δεν φτιάχνονται από ανθρώπους που λένε «δεν χωράει»—φτιάχνονται από εκείνον που έκανε τον τίτλο δημοφιλές σαν πρωινό σοκολατούχο γάλα! κι εμείς εδώ να λέμε πως χάσαμε τίτλο επειδή κάποιος πήρε τον τίτλο της τρίτης κατηγορίας περισσότερο στα σοβαρά;;; το τραγικό εδώ είναι πως αυτοί αποφάσισαν πως ο τίτλος του πρωταθλητή ήτανε «περίσσευμα» ενώ η ομάδα της τρίτης κατηγορίας είχε «λίγη δουλειά». Μα πότε τέτοιες δικαιολογίες έφεραν τίτλο;;; η μόνη δικαιολογία που φέρνει τίτλο είναι εκείνος που μπαίνει στο γήπεδο και κάνει αντίπαλους χαρταετούς! κι εγώ περίμενα να δω κάτι άλλο σήμερα—περιμένα ένα γέλιο μάλλον, πως αυτά όλα έγιναν επειδή κάποιος βρήκε ότι ένας πρωταθλητής κάνει μεγαλύτερη ζημιά στην οικονομία του οργανισμού από ένα κουτί άδειες σακούλες!!!

τι να πω τώρα βρε παιδιά, εγώ θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβρη του 2018 όταν εδώ μέσα το φόρουμ είχε γεμίσει θρήνους πως "δεν χωράει ο Νολέ γιατί οι υπόλοιποι είναι περισσότερα" — και τότε αυτοί πήρανε έναν τύπο επειδή έκανε τρία τουρνουά小赞助 μετά δύο χρόνια ξεκούρασης κι εκείνος στα επόμενα έξι μήνες έκανε νταμπλ στους Masters του Ινδικού Ουότερφορντ! Βγήκαν όλα λεφτά στον οργανισμό; Ούτε κομμάτι — πήρανε τρία λεφτά από δημόσια κονδύλια επειδή είχανε δώσει τίτλο. Την ίδια ιστορία την παίζουνε τώρα κι έχουνε ξεχάσει πως η ομάδα της τρίτης κατηγορίας έκανες τις τρεις τελευταίες χρονιές πέντε τίτλους λιγότερους από πριν αρχίσεις αυτές τις σαχλαμάρες με τους αγγειοπλάστες! Γιατί εγώ μου ‘ρχεται αυτή η φρικαλέα ανάμνηση; Μα επειδή ήμουν στο Αιξ-αν-Προβάνς εκείνον τον Οκτώβρη όταν ανακοινώθηκε εκείνος ο μεγάλος τίτλος — κι είδα τους ανθρώπους που είχανε γίνει φίλοι του μεγαλομανή να βγάζουνε βόλτες σαν πρωταθλητές, ενώ αυτοί που είχανε φτιάξει αυτά τα λόγια περί "δεν χωράει" κάθονταν στις καντίνες σπρώχνοντας τους τίτλους σ’ ένα ξεχασμένο κουτί του ντουλαπιού! Μετά από τρεις μήνες εκείνος γύρισε σπίτι του κι έκανε τρία συνεχόμενα τουρνουά χωρίς χάσιμο σετ — κι εμείς εδώ ακόμα λέγαμε πως "τίτλος ήταν κάτι προσωρινό". Και τώρα ξανακάνουν το ίδιο τραγούδι; Θέλουνε δάσκαλο τρίτης κατηγορίας επειδή κάποιος αποφάσισε πως ένας πρωταθλητής κάνει "περίσσευμα" — ποιος θέλει τίτλο; Εσείς ή αυτοί που θα γράφουνε μετά ιστορία πως δεν τους χωρούσε εκείνος; Γιατί εκείνοι έφερναν τίτλους σαν μπορώ να τον δω μέσα από την οθόνη τώρα σηκώνεται νικητής σπάζοντας ένα μπουκάλι στο υπόγειο εργαστήριο αγγειοπλαστικής!