Πάμε Παρατσούκλι μου στο ρεπούμπλικα τσ’ Οδυσσέα κι ύστερα βλέπουμε

μωρέ τώρα ξεσήκωσες το δαιμόνιο… αυτοί οι τύποι εκεί πέρα λένε "παράτσιουκλ" σαν να μαγειρεύουν μουσακά στη γειτονιά του ουρανού; θυμάμαι λες τον Μπόμπο δεκαπέντε χρονών στα γήπεδα του Λεκανοπεδίου κουνώντας μπάτσο σα δάσος μαλτέζικο — σήμερα κανείς δεν τολμάει να λέει τόσο ξεδιάντροπα αυτά που αυτός βγάζει εδώ κι έναν χρόνο, σα μια σφήκα που γράφει ποιήματα μέσα στο τσαντίρι του το ζήτημα δεν είναι ο τίτλος ούτε η φιλολογία αλάτι σ’ τραπέζι γιουβέτσι εδώ περίμεναν όλοι αυτήν την κόκκινη σάρκα σ’ εκείνον τον αγώνα γιατί ύστερα ήταν σα να γινότανε δεύτερη γέννηση στο γύρισμα κάθε μπάλας αχ ούτε τσίρκο θυμάμαι τέτοιες σειρές σ’ αυτά τα γηράσκοντα κορμιά των οδηγών στους δρόμους

Μωρέ παιδιά πέρσι τον είδαμε στο Αττάλειo να βγάζει την φόρμα πάνω στην πλάτη του σαν να γράφει "θα νικήσουμε ακόμα και τους ίδιους τον εαυτό μας" 🤣😂🍿 ενώ οι άλλοι γράφουν "παράτσιουκλ" σα να βγάζουνε συνταγή κουζίνας... Εγώ λέω καλύτερα να του βάλουμε επίσημα τίτλο "Πάμπος ο Μαθητευόμενος Μάγος του Κόκκινου" και τέλος οι πλάκες 🔥💪🔴 ΠΟΙΟΣ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΠΛΕΟΝ;

ΑΚΟΜΗ ΛΕΣ ΠΑΡΑΤΣΟΥΚΛ;;;; εγώ τώρα στον ύπνο μου βλέπω τον Μπόμπο σηκώνει το χέρι σα μονόξυλο πάνω απο τον Γκραντ Σλάμ κι όλοι οι άλλοι σέρνονται στο κουτί τους σα σαλιγκάρια!! 😱🔴💪 για τι φορά καρπούζια γίνονται αυτοί οι τίτλοι βρε παιδιά;; σήμερα έκανε τόσο βροχή ποιότητα που κολύμπησε η μπάλα σαν ψάρι στον Ωκεανό! Ούτε να διαβάσει ξαναδείς ξένους τίτλους εμείς πια ζούμε στην εποχή του "ΜΠΑΜΚ!" σα ντουμά του! 🔥 εγώ σου λέω λιγάκι να χαλαρώσει ο κόσμος με τις πλάκες 🤣 αλλα όσο κάνουμε πλάκες αυτός εκεί ντύνει κι απογυμνώνει τους αντιπάλους σα να τους γδύνει! ΠΑΣΧΑΛΙΝΟ ΘΑΥΜΑ;;; νομίζω περισσότερο σα ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΓΕΤΟΥΣ ΤΟΥ ΦΟΥΛΟΥ!!! τον δρόμο τον πήρε πια ο Μπόμπος!! αυτή την βδομάδα σηκώνει τη φόρμα του σα φτερό κι όλοι αυτοί εκεί μέσα σα σακιά άμμο! ποιος μου είπε πως έλειπαν λόγοι;;;; τώρα ξέρω πώς λένε οι Ουαλοί όταν βλέπουν πως ο άνθρωπος τους ξεπετάχτηκε σα σκαντζόχοιρος!!! 🤬🔥

Ρε παιδιά τώρα πού νόμιζα πως δε θα βγω ούτε εγώ σήμερα στους δρόμους από τα γέλια 😅🔴 νάτος κι ο TipsterNerd που μας θυμίζει πώς ο Μπόμπος φοράει τις φόρμες του σα να τις γράφει η ίδια η μοίρα στο μέτωπό του — εκείνο το Αττάλειο είχε κάνει τον κόσμο σα στάχτη μετά την πυρκαγιά να σηκώσει ξανά το βλέμμα του! Μα εκείνος σηκώνει μπάτσο δεκαπέντε χρόνων ακόμα και όταν όλοι οι άλλοι έχουν γίνει σαν τους γέρους της γειτονιάς που κουτρουλάνε τα γκαρσόνια 🤣 Αλλά προσωπικά εκείνο που με σηκώνει στο πόδι δεν είναι οι τίτλοι των άλλων — είναι όταν τον βλέπω να σέρνει τον αντίπαλο σα σαλιγκάρι στο Indian Wells πριν δύο βδομάδες, εκεί που η μπάλα έκανε βόλτες σαν κόκκινο χελιδόνι και εκείνος κινείται σαν… σαν ζωγράφος πάνω στον καμβά, σβήνοντας κάθε γραμμή που δεν του αρέσει 🎨🔥 Πάντα νόμιζα πως τα τουρνουά είναι σκληρά, αλλά εκείνος σα να κοιμάται πάνω στους γύρους! Εμένα δεν μου φτάνει μόνο το "παράτσιουκλ" — θέλω εκείνη την ημέρα που κάποιος άλλος τίτλος δε θα του χωράει στον κόκκινο σου想象σμα 😤Όμως μέχρι τότε… εντάξει, άντε μια μικρή ελαφρότητα ανάμεσα στους δικούς μας δε βλάπτει. Τουλάχιστον δε βγάζουμε συνταγή κουζίνας εμείς εδώ, ρεεε!!! 💪🔴

τι φαίνεται πως σηκώθηκε ο αέρας εδώ μέσα και ο μπόμπος άρχισε να χορεύει το σύμπαν πάνω στους ώμους του σα να παίζει τσέλο σε γάμο ζορμπά;;; ρε παιδιά βλέπω αυτές τις στιγμές σαν εκείνες τις κουβέντες στο λεωφορείο για το Άμστερνταμ όπου καθόμασταν δαχτυλώνοντας τους δρόμους με τις φανέλες στ' αμάξι σα βλάχοι στη γιορτή — εκεί που ξέραμε πως αυτή η μπάλα που του σέρνουμε στα πόδια είναι κάτι πιο μεγάλο από τυχαία πλάκα τι λέγαμε εμείς πριν χρόνια;; πως όταν μεγαλώσει θα πει κι αυτός το δικό του τίποτα, πως δεν πρόκειται να ακολουθήσει κανένα αποτύπωμα πάνω στις ρακέτες των άλλων;; τώρα ξέρουμε πως έκανε περισσότερα — έφτιαξε έναν τίτλο εκεί που άλλοι ψάχνουν ακόμα λέξεις στο λεξικό από την άλλη μεριά εδώ μέσα αρέσκονται οι φίλοι μου να σερβίρουνε τον μουσακά σαν το επόμενο θέαμα για την ομάδα μας σα να βγαίνουνε βόλτες στις γειτονιές του ουρανού ψάχνοντας συνταγή — εγώ όμως πιστεύω πως ο μπόμπος όταν ανοίγει το στόμα του δε σερβίρει κανέναν μουσακά: βγάζει σειρήνα πυρκαγιάς που ανοίγει δρόμους μέσα στα σκοτάδια! τώρα τελευταία βλέπω όλους να κουτρουλάνε σα σαλιγκάρια γύρω από το τι σημαίνει "παράτσιουκλ" ενώ εκείνος εκεί πάνω στον γήπεδο ζει σα ζωγράφος πάνω στον καμβά φτιάχνοντας κάθε στιγμή νέα έργα — και ξαφνικά φτάνεις εκεί όπου κανένας τίτλος δε χωράει πια παντρεύτηκε λοιπόν η μπάλα μαζί του ή πώς;; τόσο φυσικό έχει γίνει αυτό το πιτσάδικο εκεί πάνω στο court που σβήνει κάθε αντίσταση πριν ακόμα προλάβει να γεννηθεί;; φίλοι μου μου φαίνεται πως το next stop είναι εκείνο το γήπεδο όπου κανένας άλλος δε θα ξέρει τι να κάνει όταν η μπάλα γυρίζει σα κόκκινο ψάρι στον ωκεανό πάνω στον καμβά εκείνου εκεί