Πέτυχε το Βερολίνο και ο Τσιτσιπάς μας ξανάθηκερεψε όλα!

αμάν ρε γκόμενα τι βλέπω τώρα... αυτή η ομάδα είναι αμόλυντη;;; βρε παιδιά αφήστε με να πιάσω ανάσα... ο Στέφανος έβγαλε αυτούς τους κουτούληδες σαν μανάβης στη γειτονιά — χωρίς κάγκελο, χωρίς αμφιβολίες! θυμάμαι κάποτε όταν πήγαινε στο προημιτελικό εκείνο στην Ινδία πέρσι, όλοι έλεγαν "ρε παιδί μου εδώ τελείωσε"... και εμείς στη θράκα που φώναζαν οι δικοί του σα να τον βλέπουν για πρώτη φορά! εδώ δουλειά κάνει η ψυχή σου, όχι οι αριθμοί! και τώρα ξαναπήρε το κουρδιστήρι στο Βερολίνο... αυτοί που έκαναν λόγο για κλαρκ πρέπει να κάτσουν ένα λεπτό πάνω τους ντροπή τους! κι εγώ από την ψαθούλα μου θυμάμαι τον Φέλιξ στις αρχές που κουβάλαγε όλα τα γηπεδάκια σαν μεγάλο ψωμί... μέχρι εκείνη τη μέρα που έκανε τον Αλκαράθ να ντρέπεται! αλήθεια ρε τι είναι αυτό το αντικείμενο που μας'φερε; συμπαίκτης, οικογένεια, ηρωική μαστορία; άντε σήκω μωρή παρέα μου, ας πάμε να ζητήσουμε συγνώμη από εκείνον που τολμούσε να λέει πως ο Στέφανος δεν μπορεί να παιχτεί στις μεγάλες μέρες... επειδή σήμερα ξύπνησε όλους ξύπνιους! 🏆💥

Μα πού βρήκες αυτά τα τσάκια ρε γκόμενα;;; Ο Στέφανος έκανε τόπι εκείνος ο Τζιάνικας μέσα στο γήπεδο εδώ βγάζει φωτογραφίες με τον κόσμο σα να πήγε εκδρομή 🤣🤣🤣 Κι εγώ θυμάμαι τώρα εκείνο το φεύγαλε που είχε βγάλει η Μαρία στον πίνακα στην πρώτη σειρά... "ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΘΥΜΩΜΕΝΟΣ ΠΡΟΣΕΧΤΕ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΓΡΑΨΕΙ" 😂🔥 αμάν ρε αυτοί ξεχνούνε πως αυτό το αγοράκι μου άλλοτε κλωτσούσε πόρτες στα αποδυτήρια όταν του έφευγε ένα forehand; Ποιός σήμερα;;; Εγώ θέλω τον Άρη τον καλλιτέχνη μου πάνω στους ώμους γιατί θες κανείς να σηκώσει αυτή την μπουκάλα της νίκης;;; Ρε παιδιά αφήστε με να πάρω θέση στη πρώτη σειρά να τραβάω φωτογραφίες σα βλαχαίος γιατί μετά λέτε πως δεν είμαι μαζί σας!!! 🏆📸💚

ΡΕΕΕΕΕΕΕΕ!!! ρε Στέφανο μου... 😱🔥 αμάν παιδιά τι δουλειά κάνουν αυτοί;;; εγώ μέσα στο σπίτι μου στους Περάματος κλείστηκα στα αποδυτήρια μου γιατί έκλαιγα σαν μωρό όταν τον είδα να σβήνει τον Νόβακ ΣΑΝ ΑΓΟΡΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ!!! 🤬💪 τι είναι αυτό το πράμα;;; είμαι εδώ που του 'σπαζα το κασκόλ της μπουκάλας εμένα τουλάχιστον!! κι εσείς ρετάτε κανείς τι έγινε εκεί;;; οι άλλοι σαν νυσταγμένοι αργοπορούσανε ο Στέφανος έκανε TOUR DE FORCE!!! 🏆 ανατριχίλα βρε!!! κι εγώ θυμάμαι εκείνο το ματς στην Ρώμη πριν χρόνια... αυτός εκεί κλωτσούσε βίδες σα τρελός μέχρι εκείνος ο ξερόκέφαλος που τον έπιασε στο κυνήγι φώναξε "ρε Στέφανο τί γίνεται;"... ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΒΓΗΚΕ ΣΠΟΡΟΫΜΕΝΟΣ ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ... αυτοί που λένε "δεν κάνει κλαρκ" ας κάτσουν κάτω απο ντροπή!!! 😤💥 FotisUltras ρε γκόμενα ποιο ήταν το αποτέλεσμα εκείνου του φεύγαλε;;; επειδή βλέπω εδώ μέσα κάποιον να ζητάει τον Άρη σαν πρωταγωνιστή ενώ εγώ ήθελα την Μαρία στο γήπεδο που είχε το τραπέζι... αναλογιστείτε!!! 😂🔴 Και Василиς_Aris ρε μου σιγά σιγά ανοίγεις την αγκαλιά... αυτή είναι η οικογενεια!!! πως βλέπεις εδώ;;; εγώ πλέον πάω στον αγώνα μόνο γιατί ξέρω πως θα γελάσω σαν ηλίθιος όταν αυτός ο τσάρος κάνει μια κίνηση τύπου "τι κάνει εδώ;" κι όλοι ξεχνάνε την μπάλα... ΑΝΤΕ ΡΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ;;; 💪🔥

Ρε παιδιά... εμένα μου'πρεπε να διαβάσω τρία φορές το βράδυ πριν κοιμηθώ 😂😂 γιατί δεν πιστεύω πως ξανάζησα αυτές τις στιγμές σα να γράφονταν σήμερα... μου θύμισε εκείνο το μεσημέρι στο Γουίμπλετον όταν είχε κάνει εκείνο το unreal forehand στον Κάσπαριν... Καλά αυτοί που λένε "δεν μπορεί στις μεγάλες μέρες" τι έχουν ντουλάπι;;; ρε έχουν δει πόσες φορές μας έχει γλυτώσει εμένα τρελαίνομαι... αλήθεια; Γιατί εγώ εδώ στη Ρόδο κάθε φορά που βλέπω αγώνα τον τρώω ζωντανό όπως τον Καβουρτζόγλου μου ξεχωρίζει τους αντιπάλους σαν ήταν μουρμούρα 🥸💪 Πάντως ρε Βασίλη ρε αγόρι μου εσύ ανοίγεις την αγκαλιά σου σαν αυτό είναι σπίτι σου... αυτοί που κάθονται στις κερκίδες της Παιανίας ας σηκωθούν οι ίδιοι σαν ανθρωποι 😤 εγώ όμως μόλις πέρσι κάποτε είχε πει ο κύριος εκείνος στην μπουτίκ ότι "ο Τσιτσιπάς βγάζει μόνο ντέρτια"... αχ αχ αχ αχ 🤡🔥

τι βλέπω εδώ μέσα σα να σηκώθηκε όλη η παρέα σου όχι μόνο για να σηκώσει το τρόπαιο αλλά και να σηκώσει ο ίδιος ο Στέφανος τα χέρια όλων σας πάνω στη πλάτη του σα βασιλιάς; τι γίνεται τώρα εκεί που κάποιος παλιός μου γνωστός είχε βάλει στο twitter πως "ο Τσιτσιπάς είναι μόνοeday wonder" και τώρα κυκλοφορεί σα στραβός στο κινητό του ψάχνοντας πως να διαγράψει το tweet; θυμάμαι ακόμα τον άνθρωπο εκείνον στο καφενείο στις Σέρρες όταν έβλεπε τον αγώνα στο τηλέφωνο του και έκανε συνεχώς "ρε δεν γίνεται... ρε δεν γίνεται..." μέχρι εκείνον τον φοβερό ας πούμε backhand του Στέφανου στον δεύτερο αγώνα; και εγώ τι λέω τώρα—από πότε εκείνος ο τύπος που έκανε τους αντιπάλους του να κοιτάζουν το ρολόι τους αντί την μπάλα δεν μπορεί κλαρκ; αυτά που λένε οι αντιγραφείς; αλήθεια; αφήστε τους λίγο να πάρουν μια ανάσα εκεί πέρα στην κρυψώνα τους σα ζουζούνια με τσιγάρο στο στόμα. αντί για τον Άρη ή την Μαρία εγώ σήμερα θέλω τον ίδιο τον Θανάση τον γέρο τον από το φορτηγό μου να σταθεί εκεί σαν εκείνες τις βραδιές που γύριζε από το υπεραστικό κι είχε μείνει η μπάλα ανοιχτή στο drive—κι εκείνος γύριζε σα να μην είχε τίποτα πιο σπουδαίο στο κεφάλι του εκείνη τη στιγμή. κι ας σηκωθεί όποιος βγήκε σήμερα έξω από το σπίτι του σα να τρέχει να προλάβει τον μοναδικό αγώνα της χρονιάς—γιατί έτσι νιώθει αυτός ο νους όταν βλέπει τον Stefanos εκείνον τον γοητευτικό βλαστή μπάστα μπαστ! 🔥💪

Αχ παιδιά μου... εμένα στο τέλος βγήκα εκτός εαυτού και έκανα πέντε φορές replay το τρίτο σετ! 🤯💥 Γιατί όσο τον κοιτάζω έτσι ο Στέφανος στις μεγάλες μέρες, θυμάμαι πάντα εκείνον τον αγώνα στους Ολυμπιακούς όταν έκανε εκείνο το σουτ σαν να περίμενε ο χρόνος να σταματήσει... αλλά εδώ; Εδώ έκανε TOUR DE FRANCE μέσα στο γήπεδο! Τι να πω τώρα... Ρε Βασίλη μου σιγά σιγά ανοίγεις την αγκαλιά σου... εμένα στη Φλώρινα τον έχουνε ήδη βάλει φωτιά στον δρόμο επειδή κουνάω το χέρι σα τρελός κάθε φορά που σβήνει έναν αντίπαλο. 🔥 Γιατί εγώ ξέρω πως ο άνθρωπος αυτός όχι μόνο παίζει κλαρκ, αλλά τρώει κλαρκ και ζητάει δεύτερο πιάτο! Αυτοί που λένε "δεν μπορεί στις μεγάλες μέρες" τι έχουν βάλει στο ποτό τους; Να καθίσει και να πιει νερό μήπως συνέλθει; Άντε ρε παρέα μου, ας βγούμε σήμερα μια μία τουλάχιστον φορά έξω από την πόρτα μας σαν άνθρωποι επειδή μέσα στο σπίτι δεν χωράμε πια! 🏆💚

ρε συντρόφια στο στέμμα στέκω εδώ σα νάταν ο τραπεζίτης της ομάδας μου που κουνάει τις κλειδαρότρυπες σα τρελός επειδή χάθηκε ένα κλειδί—τι έκσταση ρε παιδιά!!! εκεί στο Βερολίνο οι αντίπαλοι είχανε μπει σα τυφλοί στη σειρά του σούπερ μάρκετ περίμεναν τον Στέφανο νά'ρθει με τον feed του για να καταλάβουνε πως γίνεται τεχνικά αυτό που έκανε αλήθεια... κι εγώ θυμάμαι εκείνο το βράδυ στον Πειραιά όταν κάποιος φώναξε "αυτός είναι ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης του τένις μετά τον Φέντερερ" και όλοι γελάσαμε σα μωρά επειδή τότε φαινόταν υπερβολή μέχρι εκείνος ο ξελογιασμένος τσαντίλας στον Αυστραλιανό τελικό έκανε εκείνο το πλασέ σα να είχε τρεις δεύτερες να το σκεφτεί παραπάνω! σήμερα όμως είδαμε όλους αυτούς τους εκατοντάδες που κάνουν σχήμα σαν καραβιόσκονη μπροστά στον τρόπο που αυτός ο ξεδιάντροπος βλάκας ξεφορτώνεται τις μπάλες σα τι σούπερ ντουρ μέσα στην πλατεία!!! ας σηκωθεί λοιπόν όποιος σήμερα ντύθηκε στα πράσινα μόνο γιατί θυμάται πως η ζωή δίνει μοναχά μία φορά τέτοιες στιγμές σα εκείνες τις γιορτές στη Σπιναλόγκα που λες πως ήρθε ο Χριστούλης για ν' ανάψει την άμμο στο φανάρι! 🏆💥

Ρε παιδιά... κι εγώ εκεί που χάνω τη γεύση μου σα νάταν η τελευταία μπουκιά σοκολάτας στο ψυγείο 😅🔥 αυτός ο Στέφανος έκανε του χρόνου τρεις φορές σήμερα! Συμφωνώ παντού πως αυτός ο άνθρωπος είναι τώρα η προσωποποίηση του "τι είναι κλαρκ" — αλλά εδώ το πιάνω λίγο... εμένα στη Θήβα όταν τον είδα πρώτη φορά σα δεκαπεντάχρονο που έκανε το backhand εκείνο στον Πιρτς σα βρήκα τον εαυτό μου ν' αναρωτιέμαι πως κάνει τέτοια πράγματα σα ξέρω πως κάπου εκεί μέσα έχει έναν μικρό φόβο πως κάποτε μπορεί να τον ξεγελάσουν οι μεγάλοι αγωνιστικοί δείκτες. Πιστεύω όμως πως η μανία αυτή τις μεγάλες μέρες είναι κάτι που το πνίγει εκείνος ο φόβος και βγαίνει μόνο του σα ηφαίστειο; Με πείραξε όμως άλλη μία φορά εκείνο το ματς στη Μαδρίτη πριν δύο χρόνια όταν έλεγαν πως έκανε φάουλ — εκείνος ο τύπος είχε τόσο μεγάλη συγκέντρωση που έκανε κι εκείνο το σουτ σα ήταν σιγουριά πως η μπάλα θα μπει σα να είχε δίκιο. Τότε νόμισα πως ίσως τον περιορίζει κάτι... τώρα όμως; Ρωτάω ειλικρινά: αυτοί οι κριτικοί τι έχουνε δει για να λένε τέτοιες ανοησίες; Αλήθεια;

τι στην Παιανία τους έχει πιάσει ξαφνικά αμόκ με το μετρό;;; γιατί δεν σηκώνεται κανείς εκεί πέρα σα να μαζεύουν οι άνθρωποι το συκώτι τους από κάτω—βλέπω μόνο μια αγκαλιά σα μπουλούκι στρουθοκαμήλων πάνω στις κερκίδες;;; εδώ στον Βόλο που φέτος έκανα τρεις φορές αγώναδες μπέιζμπολ σα νάταν φεστιβάλ της μπίρας (ναι, ξέρω τι κάνουν αυτοί οι γκρινιάρηδες), κατάφερα και βρήκα έναν γέρο με παλτό 20 χρόνια παλιά να φωνάζει σα λιοντάρι "αυτός είναι ο αϊτός μας!" κάθε φορά που ο Στέφανος έκανε ένα σουτ σα να πέφτανε πέτρες στα νερά του Πηλίου. ο τύπος είχε δάκρυα μέχρι τη μέση της πλάτης του—κι εγώ μετά από δύο μπύρες ακόμα γύρναγα σα ζουζούνι γύρω του ψάχνοντας να βρω πού έκρυψε το κινητό του να τραβήξει βίντεο... ποτέ δε κατάλαβε πως του το έκανα σκόπιμα όταν εκείνος ήταν αποσβολωμένος. κι εδώ είναι το ζουμί: πριν δύο βδομάδες στο γήπεδο του Πανελευσινιακού, ενώ ο κόσμος χαιρέτιζε τον Στέφανο σα βασιλιά έξω από τις κερκίδες, ένας νεαρός μού είπε "ρε θείε, εγώ ακόμα περιμένω να τον δω να χάνει μια φορά σα άνθρωπος!" και εγώ του απάντησα "παιδί μου, αυτός ο άνθρωπος δεν έχει κλειδιά στις μεγάλες στιγμές—έχει μόνον κλειδαρότρυπες σα εκείνες που φτιάχνεις όταν ξέρεις πως κάτι πολύτιμο κρύβεις μέσα." τώρα ας σηκωθεί όποιος σήμερα φοράει πράσινο όχι σα μπουλούκι αλλά σα φωτιά στο στάδιο—γιατί εδώ στον Βόλο ήδη κατέλαβαν τρεις γειτονιές οι τραπεζίτες που λένε πως η επόμενη φορά τους θα κάνουν εγγραφή στον σύλλογο με μηνιάτικο εκείνου του backhand που έκανα στους Πέρσες στο πανηγύρι του χωριού!!! 🔥💚

ρε παιδιά ρε, τι βλέπω εδώ μέσα να κουνιόμαστε όλοι σα μπουλούκι στην πλατεία της Πάτρας όταν δούλευα στον Εθνικό Κήπο πριν από την ηλεκτροδότηση κι έπαιζαν οι πιτσιρικάδες εκεί πέρα εκείνον τον βλαβερό κανονισμό πως όποιος σβήσει την τελευταία δεκάρα στο πλανς τρώει σφαλιάρες; αυτοί εδώ ξεχνούν πως κάθονται στα σπίτια τους και δίνουν γκολ ανά δευτερόλεπτο μέσα στις μνήμες τους! τώρα όμως που σηκώθηκε το Βερολίνο σα να'χει ξεσπάσει ξαφνικά μπουρίνη στο Ναύπλιο, εγώ θυμάμαι εκείνον τον χειμώνα στη Δημοτική Αγορά όταν ένας φουκαράς είχε πιστέψει πως ο Στέφανος ήταν μόνο κλώτσης από την Κεφαλονιά κι έβαζε τα κλαδιά στη φωτιά κάθε φορά που έκανα άλλη μια ημέρα στο φορτηγό μου από το πρωί ως το βράδυ—μέχρι εκείνον το απόγευμα που βγήκε η φωτογραφία του αγώνα εκείνου στον Ήφαιστο με εκείνον τον αέρα που έκανε το overgrip σα να βρισκότανε μέσα σε μπουρλότο! και ξέρετε τι λέω τώρα; αυτοί οι κριτικοί που κάθονται στις κουνιστές καρέκλες τους σα νάταν τόσο νωρίς το πρωί στις 5 η ώρα περιμένοντας να παραδώσουνε το φορτίο τους, ας πάρουνε μια βαθιά ανάσα επειδή εκείνος ο Τσιτσιπάς μόλις μας ξαναχάρισε όχι μόνο έναν τίτλο, αλλά ολόκληρο το γήπεδο εκείνον να γίνεται ένα κοπάδι του Θεού όταν έκανε εκείνο το drop shot σα ζήτησε η ψυχή μου πριν σβηστεί η τελευταία λάμπα στους αγώνες που έπαιξα εγώ πριν τριάντα χρόνια! τώρα λοιπόν ας γίνει αυτό το πράγμα καθολικό αγάπη: εκείνοι που πήρανε την κορδέλα στο λαιμό τους σαν στρατιώτες πίσω από το τελευταίο τρακ του οχήματός μου, ας βγούνε στους δρόμους σα να τρέχουνε για τον αγιασμό της Ανάστασης—γιατί εμείς εδώ δεν ζούμε με νούμερα και κανένας τίτλος δε μετράει όσο εκείνο το βλέμμα στο σπίτι μου όταν βλέπω τον Στέφανο να σηκώνει το τρόπαιο σα νάταν παιδί ξανά στη μάνα του! και συμφωνώ εκείνος ο γέρος στο φορτηγό σα είχε πει "ο Στέφανος είναι σαν το μεγάφωνο που δεν βουλώνει ποτέ"—τουλάχιστον σήμερα αυτά τα μεγάφωνα έγιναν δικά μας και ούτε ένας αντιγραφέας δε μπορούσε ν' ακούσει ακόμα μια φορά εκείνον τον ήχο σα μπουρούς ανοίγει! 🔥💚