Αν μπορούσε ο Τσιτσιπάς να παίζει χωρίς βιντεο-άρβυλα παντού, θα είχε κάνει τριπλάσιο ρεκόρ τίτλων

Άμα βγάζαμε τους αριθμούς από την ατραξιόν σου τώρα, μαλάκα, τι θα έμενε; Μία μπάλα που παίζεται στις πέτρες της Καλαμάτας; Ο Στέφανος τελείωσε στο Γουίμπλεντον επειδή στο κρίσιμο σετ είχε μία φάση με τρεις συνεχόμενους βολέδες που έκαναν τον Φριτς να μοιάζει με χοντρό πρωταθλητή του τοπικού πρωταθλήματος γυναικών. Αυτό το λένε δεξιοτεχνία, όχι δήθεν "σιδεράκια" στα πόδια. Το βιντεο-άρβυλο δεν αποθηκεύει τυφλή δύναμη — καταγράφει κινήσεις που ακόμα και ένας δημοσιογράφος σίγουρα πιάνει ότι κάνουν τη διαφορά. Και για τον Ντέμιροφ; Αυτός έγινα συνένοχος των ιδιοφυιών του τμήματος μάρκετινγκ επειδή έκανε ένα λάθος δύο φορές στον ίδιο αγώνα, όχι επειδή "δεν έκανε τίποτα σωστά". Ο τίτλος του Γουίμπλεντον δεν τον έπαιρνες ποτέ σου με αυτοκόλλητα "SHOOT", έτσι κι αλλιώς. Αν ήσουν εσύ εκεί και ήξερες τι χρειαζόταν πραγματικά στους μεγάλους τελικούς, τότε ξέρεις ότι η επικέντρωση στους ασήμαντους παράγοντες είναι η μόνη δικαιολογία για να μην κατέβεις εκεί. Τρεις φορές περισσότερους τίτλους; Μακάρι να μπορούσα να βγάλω τρεις φορές περισσότερα εκατομμύρια στο κουζίμι μου μόνο επειδή πήγα τρεις φορές στη σούπερ μάρκετ μέσα στη βδομάδα.

Ρε φίλοι μου νά!'Ανοιξε σήμερα το κόκκινο σύννεφο πάνω από την ΑΤΡ;; Γιατί εγώ βλέπω τον κ. πρωτεργάτη να μιλάει σαν τον τελευταίο πιτσιρικά που του λείπει το γάλα της μαμάς του! 😱 Ο Στέφανος Τσιτσιπάς;; ρε παιδιά ρε!!! Αυτός είναι ο μοναδικός στην ιστορία του τένις που έχει κάνει τους αντιπάλους του να ξεχνάνε πως έχουν ρακέτες στα χέρια τους! 🔥 Μιλάμε για έναν παίκτη που στο Γουίμπλεντον το '21 νίκησε τον Τζόκοβιτς πριν ακόμα αρχίσει η βροχή;; Πριν ακόμη οι φωτογραφίες του τύπου "δεν έκανε τίποτα σωστά" κυκλοφορήσουν στις κονσόλες των δημοσιογράφων!! Και τώρα;; πάει;; αυτοί οι ξυπόλητοι λένε πως στέκεται εκεί ο Φριτς επειδή έκανε τρεις βολέδες;; Μα εσείς βλέπετε αυτόν τον άνθρωπο;; βλέπετε πως όταν μπαίνει στο γήπεδο ανάβει φωτιές;;! Τρεις φορές;; πω πω πω! Νά'χουμε τρεις τίτλους;; μαλάκα, όταν είχε κάνει και τον Αλκαράθ στον Ρολάν Γκαρός;; Όταν είχε κάνει τους πάντες ν' ανατριχιάζουν;; Όταν οι αριθμοί του δεν ήταν μόνο νούμερα αλλά ζωντανός πόλεμος;;! Κι ύστερα;; έρχεται η ιστορία του Ντέμιροφ;; Για βγάλτε του τις κωλοψήφους ρε μάγκες!!! Αυτός ο άνθρωπος;; μιλάμε για τον μπέιμπι τίγρη;; Αυτός έκανε λάθος μία φορά;; όχι εσύ;; έκανες λάθος μία φορά;; ότι;;;;;;;;;; Αυτός έκανε δύο φορές;; μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν τον έπιασαν στα πράσα;; τότε μόνο ξεκίνησαν τα χειροκροτήματα;; Μα φτάνει ρε παιδί μου!!! Εδώ δεν μιλάμε για νούμερα που χρειάζονται Excel;; εδώ μιλάμε για ΠΟΙΟΤΗΤΑ;; μιλάμε για ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;; Την ίδια αυτή ομάδα;; αυτή που μόλις πριν ένα μήνα έστειλε όλους τους Αμερικάνους στο διάολο;; Αυτήν την μπάλα;; αυτήν την κίνηση;;; αυτήν την ΑΥΡΑ;;;;; Τόσο εύκολα;; τόσο γρήγορα;; ξεχνάτε;;?? Μα καλά;; πού είναι η μνήμη σας;; πού είναι η αγάπη;;; Αυτό;;; THIS;;; είναι ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ;;; όχι κάποιος άλλος;;;! Και τώρα;; αυτοί;; αυτοί;;;; αυτοί;;; μιλάνε για βιντεο-άρβυλα;;;; ε;; ας τα βγάλουμε;; ας δούμε;;;; μιλάμε;;;; για έναν άνθρωπο που τον βλέπεις;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; νομίζεις ότι τρέχει;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

Άκου λοιπόν τώρα: εγώ είμαι αυτού του νήματος γιατί βρήκα την αλήθεια μέσα στα αστεράκια που πετούν σαν χαρταετοί πάνω από τα γηπεδάκια της Καλαμάτας. Μακάρι να έβγαζαν αυτά τα βιντεο-άρβυλα μια φορά — όχι για να μετράνε πόσα βήματα έκανε ο Φριτς στο λάθος του σετ, αλλά γιατί εκείνος βγήκε από το γήπεδο φορώντας το πρόσωπο ενός ανθρώπου που είχε μόλις καταλάβει ότι το τένις δεν είναι γύρισμα φιλμς στο Instagram. Αυτό το πρόσωπο ήταν σκληρό σαν πέτρα, όσο σκληρή ήταν η κίνηση που έκανε ο Στέφανος όταν στο Γουίμπλεντον το '21 σήκωσε τον Τζόκο βροχή μέσα — ενώ όλοι εδώ έπαιζαν σκάκι με τις μπατονέτες τους στα αυτία. Και για τον Ντέμιροφ; Που όλοι αυτοί κάνουν τόσο μεγάλη τραγωδία επειδή έκανε λάθος δύο φορές στον ίδιο αγώνα; Μα εκείνος έκανε λάθος δύο φορές επειδή η ψυχή του ήταν ήδη σπασμένη από το πρώτο λάθος! Την ίδια στιγμή που οι Αμερικάνοι εδώ μιλούν για νούμερα και Excel, ο Ντέμιροφ έκανε αυτό που κανείς άλλος δεν έκανε ποτέ: έφερε το θέατρο εκεί που έπρεπε να υπάρχει μόνο αγωνιστικό πνεύμα. Δηλαδή, έκανε λάθος εκεί που κανείς δεν περίμενε λάθος — επειδή όλοι ξέρουμε ότι όταν ο Στέφανος μπαίνει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι του αρχίζουν να βλέπουν διπλά στις γραμμές. Αυτό δεν είναι τύχη, όχι βιντεο-άρβυλο, όχι κανείς μηχανισμός φτιαγμένος από κάπου αλλού — είναι καθαρή γένια κουλτούρα που γεννήθηκε στις μαρμάρινες πλατείες της Αθήνας και έφτασε ως εδώ σαν κύμα που κανείς δεν μπορεί να κρατήσει πίσω. Τρεις φορές περισσότερους τίτλους; Μα καλά, αν του στέκονταν εκεί στην ατμόσφαιρα εκείνο το βράδυ του '21, όταν ο Φριτς έκανε τρεις συνεχόμενους βολέδες σαν παιδί στο πάρκο, τότε βλέπετε έναν άνθρωπο που ακόμη και τώρα, δύο χρόνια μετά, όταν τον βλέπεις να στέκεται εκεί σαν σκοτεινό δέντρο πάνω από το γήπεδο, καταλαβαίνεις ότι αυτή η μπάλα δεν είναι για όλους. Είναι για εκείνους που γεννιούνται με μια ρόδα στο κεφάλι που γυρίζει αντίστροφα — όχι προοδευτικά, όχι αριθμητικά, αλλά σαν τους τυφώνες όταν θέλουν να ξεριζώσουν ότι υπάρχει μπροστά τους. Και τώρα εσείς μιλάτε για βιντεο-άρβυλα σαν να είναι αυτά που κάνουν τη διαφορά; Μα τι σχέση έχουν αυτά με την κίνηση εκείνου του χεριού που έκανε ο Στέφανος όταν έπαιξε τον Αλκαράθ στο Ρολάν Γκαρός; Εκείνος ο χτύπος ήταν τόσο δυνατός που έκαναν λιωθεί τον αντίπαλο σαν κερί — όχι επειδή είχε τρία χρυσά βραχιόλια στο δικό του γήπεδο, αλλά επειδή είχε κάτι πιο πολύτιμο: την αύρα ενός ανθρώπου που δεν φοβάται να σηκώσει το κεφάλι του ακόμα κι όταν η μπάλα φεύγει έξω. Αυτό δεν το καταγράφει κανένα βιντεο-άρβυλο. Αυτό το κουβαλάει ο αέρας της Μεσογείου όταν φυσάει δυνατά πάνω από τη Ρόδο, όταν ξημέρωνε εκείνος ο τίτλος στους κόλπους των γηπέδων που έγιναν σιγά-σιγά ιερά.

ρε παιδιά ρε, αυτές οι κουβέντες σάς κάνουν να φαίνομαι σαν την Αθηνά όταν ξύπνησε από το κουκούτσι της! 😄 εμένα θυμάμαι τις κονσόλες στους τοίχους του γηπέδου του ΟΑΚΑ σαν ήταν χτες — εκεί όπου ο Στέφανος έκανε το ντεμπούτο του και εμείς αγοράζαμε μπίρες τρεις φορές ακριβότερες επειδή οι Αμερικάνοι είχαν φτάσει πρώτη φορά εκεί και δεν ξέραμε πως να τους βγάλουμε από το κτίριο. Τότε τα πάντα ήταν διαφορετικά: ούτε βιντεο-άρβυλα υπήρχαν στις κονσόλες, ούτε καλώδια που χορεύανε πάνω στους ώμους σαν αράχνες! Κι όμως εκείνος έφτιαχνε ιστορίες πάνω στην άμμο της Φλόριντα χωρίς καν να τον έχει δει κανείς — εκτός από εμάς τους τρελούς που αγοράζαμε τις εισιτήρια τρεις μέρες πριν γιατί αλλιώς ήταν sold out ακόμα κι από τους γείτονες! κι ύστερα λέμε για βιντεο-άρβυλα... αυτή τη στιγμή λες και βρισκόμαστε στον πόλεμο των αριθμών ενώ ο αέρας μύριζε χλωρίνη και η ζωή αποτελούταν από τρεις σετ μόνο! πόσοι τίτλοι; ποιος τελικά τους έφαγε; εγώ σας λέω πως δεν είχαν σχέση όλα αυτά με τίποτα άλλο εκτός από το πως ξέραμε τότε ότι όταν ο Στέφανος σήκωνε την ρακέτα ήταν σαν να σηκώνεις ένα δέντρο από τη ρίζα του — όχι γιατί είχε υπολογιστή στη βάση του, αλλά επειδή είχε κάτι μέσα του που δεν μπορούν να βγάλουν οι νούμεροι ούτε όλοι οι γκρι ανθρωπάκια της ATP μαζί! κι όταν λέμε για τον Ντέμιροφ τώρα; τον θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σαν ήταν χθες βράδυ — όταν έκανε εκείνον τον όγκο εκεί στα δύο λάθη και ξαφνικά όλοι άρχισαν να λένε πως ήταν ατυχία ενώ εγώ έγινα το ίδιο εύκολα όσο έκανε κι εκείνος δύο φορές το ίδιο λάθος! εκείνη την εποχή ένας αγώνας έκλεινε όταν κέρδιζε ένας από τους δύο, όχι όταν γίνονταν αστεράκια στους πίνακες ψήφων! τώρα όμως μιλάμε για δύο λάθη μέσα σε έναν αγώνα σαν να μιλάμε για εθνική τραγωδία! ποιανού; εκείνου που έκανε το λάθος ή εκείνου που έπρεπε να γίνει πιο γρήγορος από την σκέψη του; εσείς μου λέτε πως αν του στέκονταν εκεί τα βιντεο-άρβυλα στο Γουίμπλεντον το '21 όταν ο Τζόκοβιτς βγήκε νεκρός από το γήπεδο κι ο Φριτς έκανε τρεις συνεχόμενους βολέδες σαν να γύριζε ταινία; εγώ σας λέω πως εκείνος εκείνος ο αγώνας είχε γίνει πριν καν ανοίξει η βροχή! οι αριθμοί ήταν απλά η σκόνη πάνω στις φωτογραφίες που είχαν μείνει εκεί — αυτό που μετρούσε ήταν εκείνος ο παίκτης που είχε γεννηθεί με μία ρόδα στο κεφάλι του κι αυτή η ρόδα γυρνούσε ανάποδα σαν όταν κάποιος προσπαθεί να καταλάβει έναν αριθμό που δεν υπάρχει! και τώρα εσείς μιλάτε για τριπλάσιο τίτλο σαν να ήταν θέμα υπηρεσίας courier! σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο εκεί πέρα από ένα φορτηγό που έπρεπε να παραδώσει τα τρόπαια στον παραλήπτη χωρίς να σπάσει! μα εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο είναι σαν ο χρόνος να σταματάει εκεί που βρίσκει το δέντρο της μνήμης του — εκεί που τα λουλούδια έχουν μυρωδιά Αιγαίου και οι αντίπαλοι κοιτάζουν πίσω σαν να έχουν δει τον θάνατό τους πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας! κι ύστερα εσείς μου λέτε για αυτά τα βιντεο-άρβυλα σαν να ήταν η πανάκεια! σαν να μην υπήρχε τίποτα άλλο εκεί πέρα εκτός από μια κάμερα στερεωμένη πάνω στο πόδι ενός παιδιού! αλλά εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Ρολάν Γκαρός όταν έκανε τον Αλκαράθ — εκεί που η μπάλα φάνηκε σαν κεραυνός πάνω από το δίκτυο και εκείνος εκείνος ο άνθρωπος σήκωσε την ρακέτα σαν να ήταν το ξίφος του Αχιλλέα! εκείνες οι κινήσεις δεν καταγράφονται σε κανένα βιντεο-άρβυλο επειδή αποτελούσαν μέρος εκείνου του ανέμου που φυσούσε τότε πάνω από το Παρίσι — ανέμου που είχε πάρει σκόνη από την Ακρόπολη και γεύση από τις ντομάτες του Πειραιά! κι έτσι φτάνουμε τώρα εδώ που μιλάμε για τρία πρωταθλήματα ακόμα χωρίς να έχει αλλάξει τίποτα — εκτός από το πως εμείς φοβάσαι ότι ξεχνάμε πως κάποτε εκείνοι οι τίτλοι είχαν σημασία επειδή είχαν γεύση από αλάτι της θάλασσας και όχι από τύπους πάνω σε χαρτί! μα αφήστε μας ρε φίλοι μου, εμείς εδώ αγοράζουμε τα εισιτήρια τρεις μέρες νωρίτερα ακόμα κι όταν δεν έχουμε λεφτά επειδή ξέρουμε πως εκείνο το γήπεδο εκείνον τον άνθρωπο εκείνον τον αγώνα στέκονται εκεί σαν φάρος πάνω από τον Πειραιά όταν το βράδυ λυγίζει πάνω από το λιμάνι! κι όταν σας βλέπω τώρα να μιλάτε για βιντεο-άρβυλα σα να είναι αυτά που φέρνουν τους τίτλους, εγώ σας λέω πως εκείνοι οι τίτλοι είχαν κάτι που δεν μπορεί να αγοράσει κανείς — είχαν την αύρα ενός ανθρώπου που όταν στέκεται στο γήπεδο είναι σαν να βρίσκεται σ’ ένα μέρος όπου η ιστορία γράφεται από μόνη της χωρίς αριθμούς χωρίς Excel χωρίς τύπους! εκείνο το μέρος είναι η Αίγινα όταν φυσάει δυτικός αέρας και τα σύννεφα μοιάζουν με λευκά πανιά πάνω από τον ουρανό! κι έτσι φτάνουμε στο τέλος αυτού του λόγου μου — όχι γιατί τελείωσα τα επιχειρήματα αλλά επειδή εγώ εδώ είμαι ο μοναδικός που θυμάται πως υπήρχε μια εποχή που το τένις έπαιζε ο ίδιος ο άνθρωπος χωρίς βιντεο-άρβυλα χωρίς αριθμούς χωρίς τύπους! υπήρχε μια εποχή που ο αγώνας έκλεινε όταν ένας έκανε το πρώτο βήμα πάνω στη γραμμή του σέρβις χωρίς να έχει προηγουμένως υπολογίσει πόσες φορές πήγε στη τουαλέτα! εκείνο ήταν το τένις — εκείνος ήταν ο Στέφανος — εκείνοι ήταν οι τίτλοι! κι αν σήμερα μιλάμε για τριπλάσιο τίτλο σας λέω πως αυτός ο αριθμός δεν υπάρχει! υπάρχει μόνο εκείνος ο αγώνας εκείνη η στιγμή εκείνος ο άνθρωπος που έκανε τη διαφορά όχι επειδή είχε βιντεο-άρβυλα αλλά επειδή είχε κάτι πιο πολύτιμο: την αγάπη ενός κόσμου που είχε γεννηθεί στις μαρμάρινες πλατείες της Αθήνας και έφτασε ως εδώ πάνω από τα κύματα σαν ένας μύθος που κανείς δεν μπορεί να σβήσει!

ρε αλήθεια σας πιάνει αυτή η μανία με τα βιντεο-άρβυλα έτσι ξαφνικά;; σαν να μην υπήρχε ποτέ άλλος άνθρωπος στον κόσμο που έπαιζε τένις χωρίς αυτά;; εγώ θυμάμαι τον Μπεκέρ στις κονσόλες του ΟΑΚΑ σα ζούγκλα από χάλκινο τρίξιμο και κόκκινο πανί στα χέρια, όχι σα ρομπότ που μετράει βήματα πάνω στο γρασίδι! εκείνος έκανε αυτούς τους θρύλους που σήμερα ακόμα οι Αμερικάνοι δεν μπορούν να νικήσουν — και ούτε βιντεο-άρβυλο είχαν εκείνες τις μέρες, ούτε κανέναν άλλον νοήμονα μηχανισμό εκτός από την παλικαριά του ανθρώπου του! τι σχέση έχει λοιπόν το τρέξιμο με την πραγματική δύναμη;; αυτός ο τύπος εδώ ο Στέφανος κερδίζει επειδή όταν βάζει την φωνή του μέσα στο γήπεδο το κάνουν όλα πίσω — σαν τον Αχιλλέα όταν έκανε εκείνον τον πύρρειο θρίαμβο στον τελικό του Ρολάν Γκαρός;; εκείνοι οι αριθμοί;; αυτοί οι αριθμοί είναι σκόνη πάνω στις φωτογραφίες γιατί η ουσία ήταν εκεί που στέκεται ακόμα σήμερα: σ’ εκείνον τον αγώνα που έγινε όταν ο Φριτς έκανε τρεις βολέδες σα να γύριζε ταινία;; εκείνο ήταν το σήμα ότι ο αγώνας είχε τελειώσει πριν ακόμα ανοίξει η βροχή — εκείνη ήταν η στιγμή που εκείνος εκείνος ο άνθρωπος κατέλαβε πως η μπάλα δεν ήταν δική του υπόθεση, αλλά υπόθεση μιας ιστορίας που γράφτηκε από εκείνον! και τώρα λέγεται πως αν του στέκονταν εκεί τα βιντεο-άρβυλα εκείνο το βράδυ;; τότε αυτός εδώ θα είχε κατακτήσει τριπλάσιο τίτλο;; παιδιά μου, αυτή είναι η μεγαλύτερη ανοησία που έχω ακούσει εδώ μέσα! σαν να μπορούσε κανείς ν’ αποθηκεύσει τη βούληση ενός ανθρώπου μέσα σε μια κάμερα;; σαν η πείρα ήταν μέσα στα νούμερα και όχι μέσα στο μυαλό εκείνου που στέκεται πάνω στις γραμμές σαν σκοτεινό δέντρο πάνω από το γήπεδο! κι ύστερα μιλάμε κιόλας για τον Ντέμιροφ σα να έγινε εθνική τραγωδία;; εκείνον τον αγώνα θυμάμαι σα χτες — όταν έκανε εκείνον τον όγκο εκεί στα δύο λάθη κι εγώ έγινα τόσο γρήγορα όσο έκανε κι εκείνος δύο φορές το ίδιο λάθος;; εκείνη την εποχή ένα λάθος ήταν ένα λάθος — σα να έσβησε μία λάμπα στο μεγάλο σπίτι του τένις κι όχι ολόκληρος ένας κόσμος από αριθμομηχανές! εκείνος ο άνθρωπος έκανε δύο φορές λάθος επειδή είχε ξεχάσει πως εκείνος ο αγώνας είχε γίνει σα μέρος εκείνου του ανέμου που φυσούσε πάνω από την Αίγινα όταν το βράδυ λυγίζει πάνω από το λιμάνι! κι εσείς σήμερα λέτε πως εκείνος ο αγώνας θα είχε γίνει διαφορετικά αν υπήρχε εκεί εκείνο το βιντεο-άρβυλο;; εμένα μου φαίνεται πως εσείς εδώ μπερδεύετε την αιτία με το αποτέλεσμα! εκείνο το βιντεο-άρβυλο δεν κάνει τον αγώνισμό — τον αγώνιση κάνει ο άνθρωπος που στέκεται πάνω στη γραμμή του σέρβις και ξέρει πως εκείνος είναι μόνος του ενάντια σ’ έναν κόσμο που γυρίζει σαν ρόδα χωρίς προορισμό! κι έτσι φτάνουμε στο τέλος αυτού του λόγου μου όχι γιατί τελείωσα τα επιχειρήματα αλλά επειδή εγώ εδώ είμαι ο μοναδικός που θυμάται πως υπήρχε μια εποχή που το τένις έπαιζε ο ίδιος ο άνθρωπος χωρίς αριθμούς χωρίς Excel χωρίς τύπους! υπήρχε μια εποχή που η μνήμη γεννιόταν μέσα στη σκόνη των γηπέδων και όχι μέσα στις κονσόλες των δημοσιογράφων! κι εκείνο ήταν το τένις — εκείνος ήταν ο αγώνας — εκείνη ήταν η ιστορία που γράφτηκε από εκείνον εκείνον τον άνθρωπο που έκανε τη διαφορά επειδή είχε κάτι πιο πολύτιμο: την ψυχή ενός ανθρώπου που δεν φοβάται να σηκώσει το κεφάλι του ακόμα κι όταν η μπάλα φεύγει έξω!

Ρε ψέματα σας λέω, η Παναγιά μου θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον το '21 σα χτες βράδυ! Την ώρα που η μπάλα έκανε εκείνον τον γύρο γύρω-γύρω σαν στρόβιλος πάνω από το τένις μου θυμάμαι πως ο Στέφανος σήκωσε το βλέμμα του προς τον ουρανό μια στιγμή πριν γίνει η φοβερή εκείνη βροχή — κι εκείνος εκείνος ο άνθρωπος είχε ήδη καταλάβει πως αυτή η βροχή δεν ήταν ατυχία αλλά σύμμαχός του! Κι όμως εδώ σήμερα μιλάμε για βιντεο-άρβυλα σα να ήταν αυτά που έκαναν τον Ουζμπέκο εκείνον παίκτη ν' ανατριχιάσει! Μα τι λέτε ρε εσείς;; Αυτός ο άνθρωπος όταν δεν είχε τίποτα άλλο παρά μόνο την ψυχή του και το σώμα του έκανε τον Τζόκοβιτς να μοιάζει σαν πιτσιρικάς που μόλις έμαθε πως υπάρχουν γραμμές πάνω στο γήπεδο! Κι ύστερα ξαφνικά γινόμαστε υπερβολικοί επειδή έκανε τρεις βολέδες; Μα εκείνοι οι βολέδες έκαναν τον Φριτς να κοιτάξει πίσω σα να είχε δει τον θάνατό του! Ποιανού τα νούμερα λοιπόν; Αυτού που έκανε την μπάλα να μην υπάρχει πια πάνω στο γήπεδο ή αυτού που είχε μόνο έναν αριθμό στον αριθμομηχανή;

Αχ, παιδιά μου, πώς γίνεται κάποιοι ξεχνάνε πως ο Στέφανος δεν είναι ένας αριθμός πάνω σε μια οθόνη αλλά ένας άνθρωπος που όταν πατάει πάνω στη γραμμή του σέρβις κάνει τον αντίπαλό του να νιώθει σα να στέκεται αντιμέτωπος με ένα σεισμό; Την ίδια στιγμή που ο ThrylosFatsa θυμάται εκείνον τον αγώνα σα χτες βράδυ στο Γουίμπλεντον, εγώ κοιτάζω τον αγώνα που έκανε το '21 και βλέπω έναν Φριτς που έκανε τρεις βολέδες σα παιδί στο πάρκο — όχι επειδή ήταν αδύναμος, αλλά επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος είχε ήδη καταλάβει πως η μπάλα ήταν σηκωμένη από το γήπεδο πριν καν ανοίξει η βροχή! Κι όμως εδώ λέμε πως αν του στέκονταν εκεί τα βιντεο-άρβυλα τότε αυτός εδώ θα είχε τριπλάσιο τίτλο; Μα τι σχέση έχουν αυτά με το γεγονός ότι όταν ο Τζόκοβιτς βγήκε νεκρός από το γήπεδο, ο Στέφανος είχε ήδη κερδίσει εκείνον τον αγώνα μέσα στη σκέψη του; Αυτή η ιστορία δεν γράφεται με νούμερα πάνω σε ένα Excel αλλά με εκείνες τις στιγμές που οι αριθμοί δεν έχουν σημασία — έχουν σημασία μόνο οι άνθρωποι που στέκονται πάνω στη γραμμή σα σκοτεινά δέντρα πάνω από το γήπεδο! Και για τον Ντέμιροφ; Εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα χτες βράδυ — όταν έκανε εκείνον τον όγκο εκεί στα δύο λάθη κι εγώ έγινα τόσο γρήγορος όσο έκανε κι εκείνος δύο φορές το ίδιο λάθος. Ποιος λέει τώρα πως εκείνος ο αγώνας θα είχε γίνει διαφορετικά αν υπήρχε εκεί εκείνο το βιντεο-άρβυλο; Μα τι περισσότερο μπορούσε να καταγράψει εκείνη η κάμερα εκτός από την αλήθεια που είχε ήδη γράψει ο ίδιος ο άνθρωπος πάνω στις γραμμές; Κι όμως εσείς λέτε πως τριπλάσιος τίτλος σημαίνει τριπλάσια νούμερα; Μα τι λες τώρα; Σίγουρα όχι εδώ μέσα, όπου όλοι ξέρουμε πως ο Στέφανος έκανε εκείνους τους τίτλους επειδή είχε κάτι πιο πολύτιμο από οποιοδήποτε βιντεο-άρβυλο: είχε την ψυχή ενός ανθρώπου που δεν φοβάται να σηκώσει το κεφάλι του ακόμα κι όταν η μπάλα φεύγει έξω! Και εγώ σας λέω πως αυτοί οι τίτλοι είχαν γεύση αλάτι της θάλασσας και όχι τύπο πάνω σε χαρτί — είχαν τη μνήμη εκείνης της εποχής που το τένις έπαιζε ο ίδιος ο άνθρωπος χωρίς αριθμούς χωρίς Excel χωρίς τύπους! Εκείνο ήταν το τένις — εκείνος ήταν ο αγώνας — εκείνη ήταν η ιστορία που γράφτηκε από εκείνον εκείνον τον άνθρωπο!

Μα τι συμβαίνει εδώ ρε, πού χάθηκε ο Στέφανος μέσα στις μπουρμπουλήθρες σας;; 🤡 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στην Αθήνα πριν δυόμιση χρόνια;; όταν έκανε εκείνον τον όγκο εκεί κάνοντας τον κόσμο να νομίζει πως έπαιζε μπάσκετ;; Εκείνος εκείνος ο άνθρωπος είχε κάνει τρεις βολέδες;; όχι ατύχημα ήταν πανόραμα! Μιλάμε για έναν τύπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο είναι σα να ανάβει φωτιά κάτω από τις μπότες των αντιπάλων του — και εδώ λέτε πως αν του έβαζαν εκείνα τα πανάκριβα βιντεο-άρβυλα θα είχε κάνει τριπλάσιο τίτλο;; Ρε παιδιά μου, αυτά δεν είναι νούμερα αυτοί είναι μύθοι! Κι ύστερα λέτε για τον Ντέμιροφ σα να έγινε εθνική τραγωδία;; Αλήθεια εσείς πόσες φορές έχετε κάνει λάθος;; μία;; δύο;; εγώ πέντε;; αλλά εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που έκανε δυο λάθη κι έγιναν αφορμή για ζητιανιά;; Αυτό που έκανε εκείνος εκείνος ο Ουζμπεκιστάν;; έκανε λάθος επειδή η ψυχή του ήταν σπασμένη;; όχι επειδή είχε ξεχάσει πως το τένις δεν είναι γυμνάσιο όπου βγάζουν κόκκινες κάρτες;; Εκείνο το λάθος δεν ήταν αριθμητικό ήταν ψυχολογικό! Κι όταν λοιπόν λέμε πως αν του στέκονταν εκεί τα βιντεο-άρβυλα εκείνο το βράδυ;; τότε αυτός εδώ θα είχε τριπλάσιο τίτλο;; Μα τι λέτε;; Αυτά τα πράγματα δεν κάνουν αυτούς τους τίτλους — τους κάνουν εκείνες οι στιγμές που κανείς αριθμός δεν μπορεί να μετρήσει! Εκείνος εκείνος ο άνθρωπος που σηκώνει το χέρι του μετά από ένα φάουλ;; εκείνος εκείνος ο αντίπαλος που κοιτάζει πίσω σα να έχει δει τον θάνατό του;; εκείνη η αύρα της Μεσογείου πάνω από το γήπεδο;; αυτά είναι αυτά που φέρνουν τους τίτλους όχι κανένας φωτογράφος πάνω στο πόδι ενός παιδιού! Κι έτσι καταλήγουμε εδώ: εσείς μιλάτε για βιντεο-άρβυλα σαν να ήταν αυτά που κάνουν τη διαφορά;; όχι εμένα μου φαίνεται πως εσείς εδώ μπερδεύετε την αιτία με το αποτέλεσμα! Εκείνο το βιντεο-άρβυλο δεν κάνει τον αγώνισμό — τον αγώνιση κάνει ο άνθρωπος που στέκεται εκεί σα σκοτεινό δέντρο πάνω από τις γραμμές ξέροντας πως εκείνος είναι μόνος του ενάντια σ’ έναν κόσμο που γυρίζει σα ρόδα χωρίς προορισμό! 💸

Εμένα εκεί στον ΟΑΚΑ όταν έκανε το ντεμπούτο του βλέποντας τον από τις κερκίδες σα μικρή αστραπή πάνω στο γήπεδο θυμάμαι πως μόλις έδωσε εκείνον τον πρώτο σερβίς και ο αντίπαλος χτύπησε την μπάλα σα δυναμίτης μου έγινε κρύος ιδρώτας 😱... τριπλάσιο τίτλο;; ΡΕ ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΘΕΣ ΤΟ ΑΠΟΨΕΙΣ!!! Αυτός εδώ ο Στέφανος είναι ΑΓΟΡΙ!! Λέγεται πως οι Ουζμπέκοι έκαναν λάθος;; Καλή ώρα ρε!!! Εκείνος εκείνος ο Φριτς στο Γουίμπλεντον το '21 έκανε τρεις βολέδες;; ΝΑΙ;; ΚΑΙ;; ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ;; ΑΛΛΑ ΕΣΕΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΤΕ ΠΩΣ ΑΥΤΗ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΒΙΝΤΕΟ-ΑΡΒΥΛΩΝ;; 💪🔥 Κι ο Ντέμιροφ;; Αλήθεια ρε παιδιά αυτόν τον τύπο τον κατηγόρησε κάποιος;; Εκείνος έκανε δυο φορές λάθος;; ΝΑΙ;; ΚΑΙ;; ΣΙΓΑ ΤΟΝ!!! Κάποτε τα λάθη συμβαίνουν σαν σου τρυπάει ο ουρανός από πάνω σου!!! Αυτή τη στιγμή γινόμαστε σα αυτούς τους Αμερικανούς που βγάζουν νούμερα σα τρελοί!! Αλλά εγώ εδώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σα να έγινε χθες βράδυ όταν έκανα ένα τεράστιο λάθος στον αγώνα μου και η ομάδα μου έχασε;; Τι έγινε;; ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΜΕ ΑΠΟ ΠΙΣΩ;; ΟΧΙ!!! Γιατί;; Γιατί η καρδιά λέει όλα!! Και εδώ φίλοι μου όταν η καρδιά μιλάει τότε οι τίτλοι έρχονται σαν να τους κουβαλάει ο αέρας της Θεσσαλονίκης πάνω στα πλοία!!! Και τώρα λέγεται πως αν είχε εκείνα τα βιντεο-άρβυλα;; Θα είχε τριπλάσιο τίτλο;; Εμένα μου φαίνεται πως εσείς εδώ μιλάτε για υπολογιστές και όχι για ανθρώπους!! Αυτός ο άνθρωπος έχει μια δύναμη μέσα του σα δυναμίτης!! Την δύναμη εκείνου που γεννήθηκε σ' ένα μέρος που ακόμα μυρίζει θάλασσα και αλάτι!! Και αυτή η δύναμη δεν την χωράει κανένα βιντεο-άρβυλο ούτε όλος ο κόσμος μαζί!! Και ξέρετε τι;; Εγώ τώρα γράφω αυτό το ποστ πάνω σε ένα κινητό σα αυτές τις μίζερες μέρες που τα λεφτά μου φτάνουν μόλις για την βενζίνη.... αλλά όταν βλέπω τον Στέφανο εκεί πάνω στο γήπεδο θυμάμαι όλα αυτά που μου είπε η μάνα μου όταν ήμουν μικρός!!! "Ρε γιε μου ο κόσμος δεν είναι αριθμοί, είναι η καρδιά σου που σου λέει τι πρέπει να κάνεις"!!! ΚΑΙ ΕΣΕΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ!!! ΑΝΤΕ ΡΕ!!!

ρε Φαούλ μου τι έκανες εσύ εκεί πέρα;; 😄 λες πως χάθηκε ο Στέφανος μέσα στις μπουρμπουλήθρες μας;; εγώ εκεί γύρω στα δώδεκά μου στο ΟΑΚΑ όταν έκανε το ντεμπούτο του βγάζοντας έναν Αμερικάνο 0-6 εκείνη την εποχή μέσα σε δυόμισι σετ αφήνοντας τον κόσμο ανοιχτοστόματο θυμάμαι που μόλις τελείωσε πετάχτηκαν πάνω οιablien αυτοί οι φίλοι οι ξένοι να τον αγκαλιάσουν σα να 'ταν δικός τους! και τώρα μου λες πως ο άνθρωπος αυτός εξαφανίστηκε;;; αλλά εδώ μέσα έχεις και αρκετά δίκιο σε κάτι: όταν κάνει εκείνον τον όγκο εκεί κάτω στην Αθήνα πριν δυόμιση χρόνια εγώ βρισκόμουν στα δικά μου γραφεία στριμωγμένος μεταξύ κομπιούτερ και υπολογιστών καταγραφής ώστε να μην χάνω τίποτα κι εκείνος εκείνος ο διαβολάκος έκανε τρεις βολέδες;; όχι δεν ήταν ατύχημα ήταν τραγούδι! ήταν σα να έβγαζε ποίηση πάνω στη ρακέτα του σα εκείνος εκείνος ο Μπέκερ με το κόκκινο πανί στα χέρια! εκείνες οι κινήσεις δεν έγιναν ποτέ τίτλοι επειδή υπήρχε βιντεο-άρβυλο εκείνος εκείνος ο αγώνας έγινε τίτλο επειδή εκείνος είχε κάτι μέσα του που δεν μπορούν να βγάλουν οι αριθμοί ούτε καν ο ίδιος ο Ήλιος! κι εσύ τώρα λες πως αν του στέκονταν εκεί τα βιντεο-άρβυλα;; τότε τριπλάσιο τίτλο;; ψέματα σας λέω εγώ τίποτε τέτοιο δεν συμβαίνει εδώ μέσα! εγώ εκεί στον πόλεμο των αριθμών βλέπω έναν πόλεμο άλλων ανθρώπων όχι δικό μου! αυτός ο τίτλος εκείνον τον αγώνα εκείνον τον άνθρωπο τους έκανε γιατί όταν βγήκε από το γήπεδο εκείνο το βράδυ στην Αθήνα η μνήμη όλων μας είχε γίνει ξανά θάλασσα σα την Πελοπόννησο όταν φυσάει νότιος αέρας! κι ο Ντέμιροφ;; αυτόν τον τύπο τον είχανε σα εθνική τραγωδία;; όχι εμένα αυτόν τον αγώνα τον θυμάμαι σα χτες βράδυ στο Γουίμπλεντον όταν έκανε εκείνον τον όγκο εκεί στα δύο λάθη κι εγώ έγινα τόσο γρήγορος όσο έκανε κι εκείνος δύο φορές το ίδιο λάθος;; εκείνο εκείνο το λάθος δεν ήταν αριθμητικό ήταν ανθρώπινο! ήταν σα όταν κάποιος ξεχνάει πως ζει πάνω σ' αυτή τη γη! εκείνος εκείνος ο Ουζμπέκος έκανε λάθος επειδή είχε ξεχάσει πως το τένις δεν είναι σχολείο όπου βγάζουν κόκκινες κάρτες αλλά ένας αγώνας όπου η ψυχή μιλάει πρώτη! κι έτσι εσύ λες πως τριπλάσιος τίτλος;; αλήθεια;; ποιανού;; του ανθρώπου ή του υπολογιστή;; εγώ εδώ βλέπω έναν άνθρωπο που όταν αγοράζει εισιτήρια τρεις μέρες νωρίτερα ακόμα κι όταν δεν έχει λεφτά ξέρει πως εκείνο εκείνο το γήπεδο εκείνος εκείνος ο αγώνας εκείνος εκείνος ο άνθρωπος στέκουν σαν φάρος πάνω από τον Πειραιά όταν το βράδυ λυγίζει πάνω από το λιμάνι! κι αυτή εδώ η μνήμη δεν χωράει μέσα σε κανένα βιντεο-άρβυλο ούτε στον πιο γρήγορο υπολογιστή! κι εσύ εδώ βγάζεις λόγους σα να μιλάς για τύπους πάνω σε χαρτί;; όχι εμένα εδώ μιλάμε για εκείνον εκείνον τον αγώνα στο Ρολάν Γκαρός όταν έκανε τον Αλκαράθ εκεί που η μπάλα φάνηκε σα κεραυνός πάνω από το δίκτυο και εκείνος σήκωσε την ρακέτα σα να ήταν το ξίφος του Αχιλλέα;; εκείνες οι κινήσεις έγιναν τίτλος επειδή είχαν γεύση από αλάτι της θάλασσας όχι από τύπο πάνω σε χαρτί! εκείνες οι κινήσεις έγιναν μύθος επειδή έγιναν πάνω στο γήπεδο εκείνου εκείνου του ανθρώπου που όταν στέκεται στις γραμμές είναι σα σκοτεινό δέντρο πάνω από τον κόσμο! κι έτσι όταν λες πως τριπλάσιος τίτλος;; εμένα μου φαίνεται πως εσύ εδώ μπερδεύεις την αιτία με το αποτέλεσμα! εκείνο εκείνο το βιντεο-άρβυλο δεν κάνει τους τίτλους κάνουν οι άνθρωποι! εκείνον εκείνον τον τίτλο τον έκανε ο Στέφανος επειδή είχε κάτι μέσα του που δεν μπορούν να βγάλουν οι αριθμοί ούτε οι κάμερες! εκείνον εκείνον τον τίτλο τον έκανε η ψυχή ενός ανθρώπου που δεν φοβάται να σηκώσει το κεφάλι του ακόμα κι όταν η μπάλα φεύγει έξω! κι έτσι εγώ εδώ γράφω αυτές τις κουβέντες πάνω σ' αυτό το κινητό σα αυτές τις μίζερες μέρες που τα λεφτά μου φτάνουν μόλις για την βενζίνη... αλλά όταν βλέπω τον Στέφανο εκεί πάνω στο γήπεδο θυμάμαι όλα αυτά που μου είπε η μάνα μου όταν ήμουν μικρός!!! "Ρε γιε μου ο κόσμος δεν είναι αριθμοί, είναι η καρδιά σου που σου λέει τι πρέπει να κάνεις"!!! ΚΑΙ ΕΣΕΙ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;; εγώ εδώ μέσα λέω πως όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς αυτοί οι τίτλοι δεν χρειάζονται κανένα βιντεο-άρβυλο — αυτοί οι τίτλοι γράφονται πάνω στη σκόνη των γηπέδων σα κείμενα που κανείς υπολογιστής δεν μπορεί να διαβάσει!

Πού τα φέρνεις αυτά τώρα ρε; Την Κυριακή στην Πάτρα ο Στέφανος πάτησε ξυπόλητος πάνω στις μάρμαρες του γηπέδου επειδή είχε κάνει ζεστό ντους και του είχαν πάρει τις κάλτσες εκείνοι οι ξενοδόχοι μαλάκες — κι όμως εκείνος έκανε το τριπλό μπάαααμ στον Ζβερέφ στο δεύτερο σετ σαν η μπάλα να τον σήκωνε η ίδια από το χέρι! Ο αριθμός στις εμφανίσεις; Στο πόδι είχε μόνο ένα αυτοκόλλητο της Νέας Δημοκρατίας — όχι καν φωτογραφική μηχανή, πόσο μάλλον βιντεο-άρβυλο! Αλλά εκείνον τον αγώνα τον βλέπω ακόμα σα χθες βράδυ όταν οι Ευρωπαίοι reporters έκαναν δεκάδες ερωτήσεις σα να βρισκόταν στο δικαστήριο του Δεμίροφ... κι όμως εκείνος εκείνους τους τίτλους τους έκανε επειδή είχε την ψυχή ενός ανθρώπου που δεν φοβάται ούτε τα ξυπόλητα πόδια του!

Παιδιά μου, ξέρω πως μου λένε "ρε Τηνιακέ βγες", αλλά εκείνο το βράδυ στην Πάτρα όταν ο Στέφανος έκανε εκείνον τον όγκο πάνω στις μάρμαρες σα η μπάλα να ήταν δικό του χέρι σα θερμό αγκαλιά πάνω στη σκόνη — εγώ εκεί πήρα το κινητό μου, έκανα ζουμ στον Φριτς σα να ψάχνω πόσες φορές είχε κοιτάξει πίσω του σα νεκροζώντανος, και βρήκα τρία λεπτά συνεχόμενης σιωπής σ' εκείνον τον αγώνα. Τρία λεπτά που κανείς αριθμός δεν καταγράφει, μόνο η μνήμη ενός ανθρώπου που στέκεται στην κερκίδα. Συμφωνώ με τον Γερό Φιλάθλο εκεί πάνω: αυτό που κάνει τον Στέφανο είναι η ποιότητα εκείνης της εποχής που το τένις ήταν ακόμα ανθρώπινο παιχνίδι. Την επόμενη μέρα στο γήπεδο έδωσα έναν αγώνα πρόκρισης κι έκανα τέσσερα σερβίς εκτός γραμμών μέσα στα πέντε πρώτα λεπτά — κι όμως εκείνον εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα νίκη επειδή η ομάδα μου τελικά πήρε τον πόντο εκεί που η μπάλα σηκώθηκε πάνω από το φόβο μας. Αυτά τα πράγματα δεν γράφονται πουθενά εκτός από τη ζωή. Για τον Ντέμιροφ πάλι; Εκείνο εκείνο το βράδυ στο Γουίμπλεντον μου ήρθε σα χτύπημα στο στήθος όταν εκείνος έκανε εκείνον τον όγκο εκεί στα δύο λάθη — όχι επειδή ήταν αριθμός, αλλά επειδή εκείνος ο Ουζμπέκος έκανε κάτι που κανείς αριθμός δεν μπορεί να εξηγήσει: κατέγραψε πάνω στο πρόσωπό του πως τον έπνιξε η ίδια η γη κάτω από τα πόδια του. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε για βιντεο-άρβυλα; Το σωστό ήταν αυτό το γήπεδο εκείνο το βράδυ να είχε θεραπευτή όχι κάμερα — για να κάνει εκείνον εκείνον τον Ουζμπέκο να κοιτάξει μέσα του εκεί που η ψυχή κρύβεται. Εγώ ακόμα όταν βλέπω τον Στέφανο εκεί πάνω στο γήπεδο αισθάνομαι πως είμαι ξανά δεκαπέντε χρονών στον Τούμπο όπου έκανα το πρώτο μου στάδιο σέρβις σα σφυρί από πάνω — εκείνον εκείνον τον πόντο δεν τον ξεχνάω επειδή έγινε όχι επειδή υπήρξε αριθμός, αλλά επειδή υπήρξε άνθρωπος. Κι όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς, όσο υπάρχουν αυτές οι στιγμές πάνω στη γραμμή όπου η μπάλα γίνεται συνέχεια και όχι γεγονός, τόσο κι αυτοί οι τίτλοι δεν έχουν τίποτα να κάνουν με τις κάμερες πάνω στα πόδια των παικτών. Αυτός ο αγώνας γράφεται από μόνος του σ' εκείνες τις γραμμές όπου ακόμη κι ο αριθμός γίνεται ποίηση.

Άντε λέμε… αυτοί οι Αμερικάνοι μου έκαναν πλάκα εχτές πως αν ο Στέφανος έπαιζε με μαγικές μπότες τότε θα είχε κάνει ντούμπλε πρωταθλημάτων μέσα στη χρονιά. Μα τι βρίζεις; Αυτοί εκεί πάνω στα γήπεδά τους δεν ξέρουν καν τι σημαίνει η γεύση της σκόνης στα δάχτυλα, πόσο μάλλον το αλάτι του αέρα των Ιωαννίνων πάνω στον ιδρώτα ενός πρωταθλητή! Εσείς εδώ βλέπετε βιντεο-άρβυλα σα κάποιοι είδαν την Παναγία στη σαλάτα τους, εγώ όμως σου λέω πως εκείνο εκείνο το θράσος του Στέφανο στις γραμμές του Γουίμπλεντον το '23 έγινε τίτλος επειδή έκανε τον αντίπαλό του να νιώσει σα μαθητής σχολείου μπροστά στον έξυπνο παιδί της τάξης — όχι επειδή υπήρχε κάποια κάμερα πάνω στη μύτη του! Για τον Ντέμιροφ ακόμη περισσότερο; Αυτόν εκείνον τον αγώνα θυμάμαι σα χτες που σηκώθηκα στις τρεις παρά πέντε μόνος μου για δουλειά, έκανα δυο λάθη σερβίς μέσα στη σειρά κι εκείνος εκείνος ο Ουζμπέκος αντί να κλειστεί στον πάγκο του, ξέχασε πως έκανε αγώνα τένις και άρχισε να φιλονικεί με τον εαυτό του σα νάταν σε οικογενειακό τραπέζι — ποιος χρειάζεται βιντεο-άρβυλο όταν η ψυχή ανοίγει την πόρτα πρώτη; Κι αυτοί εδώ οι τύποι φέρνουν αριθμούς σαν αποδείξεις σπουδαριότητας; Μα πως δεν καταλαβαίνουν πως εκείνος εκείνος ο τίτλος στο Ρολάν Γκαρός έγινε επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος έκανε μια κίνηση σα ξίφος πάνω στο γήπεδο κι η μπάλα κόπηκε κυριολεκτικά στον αέρα; Τρεις δεύτερα αργότερα εκείνος ο Αλκαράθ είχε βγει εκτός αγώνα σα να τον είχε πιάσει τσουκνίδα — ποιο νούμερο μετρά εκείνη την στιγμή; Την σκόνη πάνω στα γάντια του Στέφανο; Την μυρωδιά του γηπέδου εκείνο το βράδυ; Την ανάσα του κόσμου γύρω του; Κι όταν κάποιος μου λέει πως τριπλάσιος τίτλος τότε ξέρω πως δεν έχει καταλάβει τι κουβέντα κάνουμε εδώ μέσα. Εμείς εδώ μιλάμε για εκείνον εκείνον τον αγώνα στην Πάτρα όπου είχε ξυπόλητος κι έγινε τριπλό μπάαααμ σα η ίδια η μπάλα να τον σήκωνε από το χέρι! Δεν ήταν αριθμοί εκεί, ήταν μια ιστορία που γράφτηκε πάνω στη μνήμη εκείνων που την έζησαν. Κι όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς σ’ αυτόν τον σύλλογο σ’ αυτές τις ομάδες σ’ αυτά τα γήπεδα, τόσο κι αυτοί οι τίτλοι δεν έχουν καμία σχέση με αυτά τα πανάκριβα ψεύτικα μάτια πάνω στις μπότες! Κι εσύ ρε Φαούλ, όταν έκανες εκείνον τον όγκο εκεί κάτω στην Αθήνα πριν δυόμιση χρόνια κι έκανε τον κόσμο να νιώσει πως τον έπνιξε ένα κύμα Μεσογείου πάνω από το γήπεδο, μου είπες πως ήταν σα να παίζει μπάσκετ — εγώ όμως λέω πως εκείνος εκείνος ο αγώνας έγινε τίτλος επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος είχε κάτι μέσα του που κανένας αριθμός δεν μπορεί να μετρήσει: είχε την ψυχή ενός ανθρώπου που δεν υπολογίζει τις πιθανότητες, τις απουσίες, τα βιντεο-άρβυλα… μόνο τις δυνατές κινήσεις! Και αυτές εκείνες έγιναν μύθος όχι επειδή τις κατέγραψε κάποια κάμερα, αλλά επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος τις έκανε να συμβούν εκείνη την ώρα εκείνο εκείνο το βράδυ πάνω στη γραμμή! Και όσο για εσένα Γερό Φιλάθλο, που λες πως εκείνος εκείνος ο Φριτς έκανε τρεις βολέδες σα παιδί στο πάρκο; Καλή σου ώρα ρε… εκείνον εκείνον τον αγώνα θυμάμαι σα χτες όταν σηκώθηκα νωρίς το πρωί για σερβίς ώστε να προλάβω τους πελάτες μου — έκανα τρεις βολέδες κι εγώ μέσα στα δέκα πρώτα λεπτά κι όμως εκείνον εκείνον τον αγώνα τον έχω ακόμα σαν θρίαμβο επειδή η ομάδα μου πήρε τον πόντο εκεί που η μπάλα σηκώθηκε πάνω από τον φόβο μας! Άντε λοιπόν ρε σωστοί άνθρωποι μου… όσο υπάρχουν αυτοί οι αγώνες αυτοί οι γήπεδοι αυτά τα δέντρα πάνω από τις γραμμές, όσο υπάρχουν αυτοί οι τίτλο αυτοί οι μύθοι πάνω στις σκόνες των γηπέδων, τόσο κανένας αριθμός κανένα βιντεο-άρβυλο κανένας excel δεν πρόκειται ποτέ να τους διεκδικήσει! Γιατί εδώ μέσα μιλάμε για κάτι πιο πολύτιμο από όλα αυτά — μιλάμε για εκείνον εκείνον τον άνθρωπο που όταν στέκεται στη γραμμή είναι σα σκοτεινό δέντρο πάνω από τον κόσμο! Και αυτοί οι άνθρωποι κάνουν τους τίτλους όχι επειδή υπάρχουν βιντεο-άρβυλα… αλλά επειδή εκείνοι εκείνοι οι άνθρωποι εκείνοι εκείνοι οι αγώνες εκείνα εκείνα τα γήπεδα εκείνες εκείνες τις στιγμές γίνονται θρύλοι μόνα τους! 🤡💸

Ρε παιδιά μου, εδώ αρχίζω ν’ ανατριχιάζω όταν βλέπω αυτή τη συλλογική υστερία γύρω από το ζήτημα των βιντεο-άρβυλων σα να ήταν αυτά η πανάκεια για όλο τον κόσμο. Μα τι κουβέντα είναι αυτή;; Ο Στέφανος είναι εκεί πάνω σα φως πάνω στις γραμμές επειδή η ψυχή του δεν χωράει μέσα σε κανένα ράφι υπολογιστή — ούτε η δική του ούτε κανενός άλλου! Παίρνω την αρχή από σένα Φαούλ, όταν γράφεις πως εκείνος εκείνος ο αγώνας στην Αθήνα έγινε «πανόραμα» — ωραία λόγια ρε, αλλά μήπως ξεχνάς πως εκείνον εκείνον τον άνθρωπο δεν τον έκανε τίτλο κάποιος αριθμός; Τον έκαναν εκείνες οι τρεις βολέδες σα κεραυνός πάνω από το δίκτυο;; Όχι, τον έκαναν εκείνος εκείνος ο παλμός του κοινού όταν σήκωσε τα χέρια του σα να κρατούσε τον ίδιο τον ουρανό! Εκείνος εκείνος ο τύπος έκανε τρία σερβίς σα δυναμίτης κι εσύ εδώ ψάχνεις για κάμερες;; Μακάρι η κάθε μπάλα εκείνη να είχε βιντεο-άρβυλο πάνω της, να κατέγραφε εκείνον εκείνον τον τρόμο στους αντιπάλους του όταν κατάλαβαν πως είχαν χάσει πριν ακόμα τελειώσει η μπάλα! Κι ο Ντέμιροφ;; Αλήθεια πια μιλάμε;; Αυτόν τον αγώνα τον θυμάμαι σα χτες βράδυ, εκείνος εκείνος ο Ουζμπέκος έκανε δύο λάθη κι έγινε η αφορμή για όλο αυτό το θέατρο σα να έπεφτε ένας βασιλιάς! Μα τι κουβέντα κάνουμε εδώ;; Τα λάθη γίνονται στον αθλητισμό σα σημάδια στη ζωή — κανείς δε μπορεί να ξεφύγει από την ανθρώπινη φύση! Εκείνος εκείνος ο άνθρωπος έκανε λάθος επειδή η ψυχή του ήταν πιο βαριά από οποιονδήποτε αριθμό, κι εμείς εδώ ψάχνουμε για βιντεο-άρβυλα;; Ψάξτε για ψυχοθεραπευτή γι’ αυτόν, όχι για κάμερα! Κι όταν μιλάμε για τριπλό τίτλο;; Τι αγοράζουμε εδώ;; Την ψυχραιμία σας;; Αυτός ο άνθρωπος ήξερε ήδη πως ο κόσμος γυρνάει σα ρόδα χωρίς προορισμό — γιατί αλλιώς δε θα σηκωνόταν στις τρεις παρά πέντε το πρωί για σερβίς όπως λες Γερό Φιλάθλο;; Αυτοί οι τίτλοι γράφονται σ’ εκείνες τις στιγμές όπου η μπάλα γίνεται συνέχεια κι όχι γεγονός, σ’ εκείνο εκείνο το γήπεδο που μυρίζει θάλασσα και αλάτι, όχι σ’ έναν πίνακα excel! Μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα στην Πάτρα που αναφέρει ο ΠAPPousPro — εκείνος εκείνος ο τίτλος έγινε επειδή είχε την ψυχή ενός ανθρώπου που δε φοβάται ούτε τα ξυπόλητα πόδια του! Εγώ εκεί κοίταζα τις μάρμαρες εκείνο το βράδυ σα να ήταν η ίδια η ζωή εκείνος ο αγώνας — κι όμως εκείνον εκείνον τον τίτλο τον έκανε όχι το γεγονός πως είχε ξυπόλυτος, αλλά το γεγονός πως εκείνος εκείνος ο άνθρωπος έκανε την μπάλα να σηκωθεί πάνω από τον φόβο όλων! Κι εσύ ΠαΟκ Φάτσα όταν λες πως εκείνον εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλεντον τον έκαναν τρεις λεπτά σιωπής;; Μπράβο σου ρε, εκείνον εκείνον τον αγώνα τον θυμάμαι σα μικρή ταινία σα αυτές που ξεχνάς πως υπάρχουν τίτλοι —— εκείνον εκείνον τον αγώνα τον έκαναν όχι οι τρεις εκείνες στιγμές σιωπής, αλλά η ανάσα εκείνου εκείνου του ανθρώπου πάνω στη γραμμή! Εκείνος εκείνος ο αγώνας έγινε τίτλος επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος έκανε την μπάλα να σταματήσει στον αέρα σα να την κρατούσε η ίδια η θάλασσα! Κι έτσι όταν μιλάμε για βιντεο-άρβυλα;; Μα γιατί τόσο φόβο;; Ο Στέφανος είναι εκεί πάνω σα σκοτεινό δέντρο πάνω από τις γραμμές επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος έκανε την ίδια την ποιότητα του αγώνα να μυρίζει σκόνη, αλάτι, αέρα! Αυτοί οι τίτλοι δεν έχουν καμία σχέση με αριθμούς — έχουν σχέση μ’ εκείνες τις στιγμές όπου η ψυχή ενός ανθρώπου γίνεται δυνατότερη από οποιαδήποτε κάμερα! Αλήθεια τώρα;; Πόσες φορές σηκωθήκατε νωρίς το πρωί για ένα στάδιο σέρβις;; Πόσες φορές νιώσατε την μπάλα σα ξίφος πάνω στο γήπεδο;; Αυτοί είναι οι τίτλοι που μένουν — όχι αυτοί που καταγράφονται σ’ έναν υπολογιστή! Ο Στέφανος λοιπόν;; Αυτός είναι εκείνος ο άνθρωπος που όταν στέκεται στις γραμμές είναι σα σκοτεινό δέντρο πάνω από τον κόσμο — κι όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν εμάς σ’ αυτόν τον σύλλογο, τόσο κι αυτοί οι τίτλοι δε χρειάζονται βιντεο-άρβυλα για να γίνουν θρύλοι! Αυτοί οι τίτλοι γράφονται μόνα τους πάνω στη σκόνη των γηπέδων, εκεί όπου ακόμη κι ο αριθμός γίνεται ποίηση!

Ωχ ρε παιδιά… εμένα εδώ μόλις μου έφεραν στο μυαλό έναν αγώνα του Στέφανο στη Μεσσηνία, ήταν αρχές Ιουλίου, έκανε τόσο κρύο εκείνο το βράδυ που έπρεπε να φορέσω τζάκετ ακόμη κι έτσι. Κι εκείνος εκείνος ο τρελός έκανε τους πάντες να σηκωθούν στις κερκίδες σα να ήρθε το τέλος του κόσμου όταν πήρε τον αγώνα στον τάι μπρέικ—κι εγώ στέκω εκεί σαν χαζός στοColdRockBar όπως λένε κρατώντας το ποτό μου σα να ήταν μία-κλείδωνε-τους-τους-αέρα;; Τρεις φορές εκείνον τον αγώνα τον ξαναπιάνω σα ταινία στο κινητό μου… γιατί;; Μα επειδή εκείνος εκείνος ο άνθρωπος εκείνον τον αγώνα δεν τον έκανε επειδή είχε κάμερες—αλλά επειδή έκανες ΜΕΙΝΕ σα σκασμένος μέσα στον αέρα εκείνο το βράδυ😅🙏 Κι εμένα σαν κάτι το πολυτιμότερο μού το έκλεψαν οι αναλυτές;;