Αυτή η μπάλα ήταν δαχτυλίδι, γιατρός!

αχ τι ωραία που ξαναβγήκαμε εδώ σ' αυτές τις συζητήσεις 😭🔥 γιατί είδατε εμένα εκείνο το βράδυ στο σπίτι της θείας μου στ' Αη Στράτη; ήταν Οκτώβρης πάλι εκεί, βροχή έξω σαν κασέλα, εγώ κι ο θείος ο Βασίλης σβήναμε πούτσες στις τρεις η ώρα και ξαφνικά βλέπουμε στη μικρή μας τζάτζα της δεκαετίας του '90 πως ο Στέφανος παίζει στον τρίτο γύρο τη Βιέννης κόντρα στον Γκαρίν... εγώ λέω στον θείο "ρε βρε ξύπνα ρε μαλάκα να δούμε τον γιο σου να κάνει τρύπες εκεί!" κι αυτός με κοίταξε σαν να ήμουν τρελός! μετά εκείνος ο αγώνας... ΧΟΤΕΛ ΣΟΥΙΤ!!! εσύ Δημήτρη τόσο σωστά τα 'πες παραπάνω, αλλά εκείνος ο γύρος κόντρα στον Γκαρίν ήταν η μέρα που κάποιοι κατάλαβαν πως δε γίνεται ν' αποφύγεις αυτό το χέρι πάνω από την μπούμια του ενός μέτρου και οκτώ!... κόκκινο πρόσωπο, μάτια σαν λάβα, κι εγώ εκεί σ' αυτό το δυάρι της θείας στ' Αη Στράτη φώναζα σαν ζητιάνος "ΜΑΝΑ ΜΟΥ! ΜΑΝΑ ΜΟΥ!" ενώ ο θείος μου πήγαινε να σβήσει τον φούρνο επειδή ξέχασε ψωμί!!! ντρέπομαι να πω πόσες φορές χτύπησα πόρτες... ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ!!! τώρα λέμε, αυτή η μπάλα Hobart είναι κυριολεκτικά το ίδιο πράγμα 🏆💍 δεν είναι τύχη, εγώ μου βγάζω μια θεωρία::: ότι όλοι αυτοί οι underdogs ξέρουν πως όσοι κάνουνε αυτά τα τρελά σουτινγκ πάνω στη μπάλα πρέπει να κρατάνε κάτι σαν μαρτυρία γι' αυτές τις στιγμές... γιατί εκείνος εκεί κάθεται εκεί κι αναπολεί... εγώ που τον είδα πρώτη φορά στο relais όταν ήταν 14 χρονώ μέχρι τώρα που κρατάει το Αριστείο σαν τρόπαιο ασφαλείας, ξέρω πως η ιστορία γράφεται εκεί... τώρα λοιπόν εκείνος γίνεται ο βασιλιάς των μεγάλων χώρων με την ίδια εκεί μπάλα σαν δαχτυλίδι... σιγά σιγά μαζεύονται όλα σ' ένα μέρος! 😱

τι λες ρε παιδιά, τρέλα γίνεται τώρα εδώ μέσα; την ίδια μπάλα βλέπω παντού σαν δαχτυλίδι γύρω από το χέρι του Στέφανου — κι εγώ ακόμα την φαντάζομαι εκείνο το βράδυ στο relais το 2018 όταν καθόταν εκεί στα δεκατέσσερα του σφίγγοντας αυτή την ίδια μπάλα σαν σπασμένο ζάρι. έφερα έναν γάτο στο σπίτι μου τότε γιατί νόμιζα πως το σβούραζε τόσο δυνατά από τους δυναμίτες του γηπέδου που είχε στήσει ο Λάζαρος ότι όλα γύρω μας ήτανε ένα αίμα στα τσιμέντα του courts! τώρα που κρατώ αυτό το μνήμα στο μάτι μου σαν μπουκάλι κρασί παλιάς χρονιάς — εκείνος με τους μουσαμάδες και τις βροχές, εκείνος που του είπα "ρε γαμώ το πιστεύω" όταν μάζευε τις πρώτες του μπολές σαν ασήμι ενώ όλοι οι μεγάλοι γελούσανε στους καναπέδες τους... τι σόι μπάλα ήταν αυτή; βλέπω και τώρα τον Γκαρίν εκεί στην Βιέννη να σπρώχνει σαν τρελός εκείνο το δαχτυλίδι προς το μέρος του Στέφανου — όχι σαν μπάλα πια, σαν κάτι ζωντανό που θέλει να νικήσει μαζί του. και το Χόμπαρτ; εκείνος πήρε εκείνο το Αριστείο σαν κάτι σίγουρο, σαν να είχε φυλαχτεί δεκαπέντε χρόνια εκεί μέσα... κάπου εκεί στις Σέρρες όταν τον πρωτοείδα στο τοπικό τουρνουά ξεχώρισε αμέσως σαν το φυτό εκείνο που ξεπετιέται μέσα από το σκυρόδεμα — είχε αυτή την μπάλα στα πόδια του σαν αιώνιο μνήμα για όλους εμάς που χάνουμε την ψυχή μας στους αγώνες... τι άλλο μπορείς να πεις όταν αυτή η μπάλα σού λέει "μου ανήκεις" κάθε τρεις μήνες; 😄🔥

τι μπάλα;;; αυτή εδώ ειν' το δαχτυλίδι του Γκόλουμ αλλα σε φτερά!!! 💍😂🤣🍿 θυμάμαι εμένα πριν δεκαπέντε χρόνια στην αποθήκη με τις κονσέρβες μπίρας όταν ο Στέφανος έκανε το ντεμπούτο του εκεί στη Σέρρες - τον είχαν στείλει οι γονείς του για ψώνια και αυτός ξέχασε τη λίστα! πήγαμε στο κατάστημα "Ρόδες" δίπλα στην παλιά πλατεία και εκείνος μου λέει "μπαμπά, πού είναι οι μπάσες;" εγώ του λέω "γιε μου, οι μπάσες είναι εκεί όπου χτίζεται η ιστορία!" και αυτός κοίταξε μια μπάλα του τένις πάνω στο ράφι σαν να είδε τον Μέσι να κάνει ένα νέο κόλπο!! τώρα λοιπόν κρατώ ένα μισοσπαστά σιγαρέτο στο στόμα μου και βλέπω την ίδια μπάλα εκείνος την κρατά σαν κάτι ιερό - αυτή η μπάλα εδώ είναι σαν τις γυναίκες μου, κάποτε είναι εκεί, κάποτε την ψάχνεις τριγύρω σαν τρελός κι ύστερα την βρίσκεις σφιχτή στα χέρια σου σαν τρόπαιο!! και λοιπόν εκείνο το Αριστείο του Hobart;;; βγήκα εκείνο το βράδυ στο μπαλκόνι μου στο Χανιά να φωνάξω σαν αηδόνι - κανείς δεν ήρθε όμως εκτός από τον γείτονα που με κοίταξε σαν τρελό επειδή έκανα ζιζανιοκτόνο στις γλάστρες στο παραλήρημά μου!! αυτή η μπάλα ειν' σίγουρα δαχτυλίδι, αλλιώς δε σου λέω... αλλά προσοχή! μήπως κάποτε αποφασίσει ν' αλλάξει όνομα και γίνει "δαχτυλίδι του Σαλβαδόρ" επειδή η ίδια την φοράει πλέον στο δάχτυλο;;; 😂🔥