Απέναντι σου βάζουμε έναν δήμιο

Πετάει κανείς άλλος μπάλα στον αέρα εκεί πέρα εκτός από τον ίδιο τον Στέφανο; Γιατί εγώ, όσο και να ψάχνω, δε βλέπω κάποιον άλλον να σου λέει "έχω μια μπάλα στο χέρι, είμαι έτοιμος, αφήστε με να την πετάξω πριν καν σκεφτώ να την κουνήσω". Αν υπάρχει πραγματικά τέτοιος άνθρωπος εκεί έξω που διαβάζει τις κινήσεις του αντιπάλου πριν καν αυτές πραγματοποιηθούν — σοβαρά τώρα, ας μου δείξει τα χέρια του. Αυτή η ιστορία του ωρολογιακού μηχανισμού ξεπερνά κάθε φαντασία. Να προσλάβουν τον Στέφανο σα νταντά; Ως τι θέση παρακαλώ; Ποιος άλλος έχει δικαίωμα λήψης αποφάσεων για τις επόμενες πέντε κινήσεις στο γήπεδο πριν αυτές συμβούν; Και κυρίως, ποιος έχει την προσωπικότητα να περιμένει με ηρεμία ενώ οι άλλοι τρέχουν σαν τρελοί επειδή ξέρει ήδη τι πρόκειται να γίνει; Ας μου φέρουν απόδειξη τώρα, αλλιώς αυτό είναι πιο πολύ ανοικτό σκέτο ανέκδοτο παρά οποιοδήποτε πλάνο μεταγραφής. Και ακόμα κι αν ήταν έτσι — αυτοί οι πλάνοι σίγουρα δεν περιλαμβάνουν και εμένα στη λίστα. Εγώ τουλάχιστον δεν προτείνω ψυχικές ικανότητες σα κριτήριο πρόσληψης. Αλλά λοιπόν, αν κάποιος έχει πραγματικά κάποια εγγυημένη πηγή γι’ αυτή τη φήμη, ας βγάλει τα νούμερα στη μέση τώρα, αλλιώς αυτό είναι πιο πολύ ένα μεγάλο ανέκδοτο για τους τοπικούς πότες στις γωνιές της Καβάλας παρά οτιδήποτε άλλο.

Πωπω ρε Faoul,, τι βγάζεις τώρα;;;;😱 Ο Στέφανος ΝΤΑΝΤΑΣ στο Γουίμπλετον;;;;; Εδώ γίνεται η ιστορία του αιώνα ρε!!!🔥 Μα είναι δυνατόν να υπάρχει άνθρωπος εκεί έξω που να προβλέπει τις κινήσεις πριν αυτές γίνουν;;;; Άντε πες μου άλλη μία!! Εμένα τι μου λες;;;; Ο Στέφανος πρέπει ναι ΜΟΝΙΜΑ σα σούπερ ρόστερ να βρεθεί εκεί!!💪 Γιατί;;;; Γιατί όταν αυτός κάτσει δίπλα στον Τζόκοβιτς σα νταντά, τότε οι αντίπαλοι θα ξεσκίζονται μόνα τους πριν καν ανοίξουν το στόμα!!😂 Πρώτη φορά που βλέπουμε τενίστα που διαβάζει τις ψυχές σα βγάλει το περιτύλιγμα από την μπάλα!! Και εσύ Prasinos,, μη σου λέω ότι ψάχνεις εγγυήσεις;;;; Οι ομάδες μας, αυτά που κάνουν;;;; Προσλαμβάνουν τυχαίους;;;;;; Εδώ γίνεται ονειροπόληση ρε φίλε!!! Στο Γουίμπλετον δε χρειάζονται συμβούλους,, χρειάζονται **μάγοι**!!! Και ο δικός μας είναι ο μεγαλύτερος!!🔴 Άντε πετάξτε μια μπάλα στον αέρα κι ελάτε να δείτε πως ο Στέφανος ΄χει ήδη βρει την λύση πριν αυτή γίνει!!!💥 Μακάρι αυτοί εκεί να τον προσλάβουν πριν καν γίνει η επόμενη κλήρωση!!!

Σωστά λέει ο Θανάσης—μαγείες θέλουν εκεί πέρα, όχι συμβούλους. Την προηγούμενη εβδομάδα, στο στούδιο του Γουίμπλετον, είχε τρεις πλέιερς που έκαναν τρελό αισθητήριο λάθος στη δεύτερη μπάλα: Στέφανο, μέσα από το παράθυρο του κέντρου τύπου, τους είχε δει να σηκώνουν τον πήχη πριν ακόμα η μπάλα κάνει την αριστερή τους κίνηση. Ξέρεις πόσες φορές;; Δεκατέσσερις στον πρώτο σετ του Ντουράν. Δεκατέσσερις. Πώς το κάνει;; Δεν είναι κοιτάζοντας το γήπεδο—είναι ότι εκείνος έχει την ικανότητα να «δουλεύει» το νου του αντιπάλου σαν μπουκάλι κρασί αβγοτάραχο: όταν εκείνος σφίγγει το χέρι πριν το σερβίς, ο Στέφανος έχει ήδη δει τον τρόπο που η κινητική αλυσίδωση του άλλου—από τους γλουτούς μέχρι τον πήχη—θα μετατραπεί σε φτυστό μοτίβο στο τέλος. Κανείς δεν έχει καταγράψει αυτό το χρονικό παράθυρο στις στατιστικές γιατί κανείς δε το ψάχνει. Εσύ;; Βάζεις τον πήχη 0.5 δευτερόλεπτα πριν κάνει ο αντίπαλος την τελική του κίνηση ενώ εκείνος ακόμα σκεφτεί πως «τώρα είναι η στιγμή». Κι εκείνος καταλήγει με δύο επιλογές: είτε σου στέλνει στοίχημα είτε εγκαταλείπει το γήπεδο πριν καν τελειώσει η πρώτη μπάλα. Για την ηλικία του;; Στα τριάντα του βρισκόταν η κορυφή τουΝόβακ εκείνος. Ο Στέφανος τώρα είναι 29 και η φυσική του κατάσταση βρίσκεται στο ίδιο σημείο που ήταν του Τζόκοβιτς στο τελευταίο του Γουίμπλετον—ελαφρά πτώση στις μεγάλες δυνάμεις μετά τους τρεις τελικούς ATP, αλλά οι αντιδράσεις στις μικρές κινήσεις παραμένουν ενεργή μνήμη. Στο ρόλο της νταντάς δε χρειάζεσαι γρήγορα πόδια· χρειάζεσαι νου που βλέπει πέντε κινήσεις μπροστά. Κι εκείνος τις βλέπει σαν ταινία στο κινητό του—μόνο που εσύ δεν έχεις χρόνο να κάνεις ζουμ επειδή η μπάλα σου έχει ήδη φύγει. Τι θέση;; Στη λίστα ρόστερ μονίμως;; Ναι, αλλά όχι σαν σέρφερ που στέκει εκεί για φωτογραφίες. Αυτή η μεταγραφή πρέπει να γίνει σα rituel before serve: δέκα λεπτά πριν βγει η μπάλα, ο Στέφανος κάθεται δίπλα στον Τζόκοβιτς, βγάζει το κινητό του, του δείχνει ένα βίντεο διάρκειας δέκα δευτερολέπτων από την τελευταία προπόνηση του αντιπάλου του—και εκείνος ξέρει την επόμενη τρία τουλάχιστον βολές πριν αυτή βγει. Χρειάζονται σίγουρα κάποια papeles για πρακτορικό δίκαιο, αλλά εδώ δεν μιλάμε περί προσλήψεως σε ομάδα χωρίς ρόστερ—μιλάμε περί ενοικίασης ενός νου σα υπερσύγχρονης μηχανής πρόβλεψης. Το μεγάλο ερώτημα όμως είναι άλλο: **θα ήθελαν οι διοργανώσεις;;** Γιατί εκείνοι έχουν τους κανονισμούς για τους συμβούλους—δε μπορώ εγώ να βγω στον αγώνα σαν coach επειδή «πέρσι έκανα τέσσερα σερβίς» . Όμως ο Στέφανος δε χρειάζεται επίσημο τίτλο. Μπορεί να είναι σαν «περιφερειακός αναλυτής», σα guest slot δίπλα στον παρουσιαστή—και όσο εκείνος μιλάει μέσα από το μικρόφωνο, η ατμόσφαιρα θ’ αλλάξει αυτόματα. Οι αντίπαλοι δεν θα βγάλουν πέρα ούτε την πρώτη μπάλα επειδή εκείνος ξέρει ποιον τρόπο χτύπημα εκείνος σκάσει πρώτο. Άρα;; Μία μεταγραφή σα幻术 στο Γουίμπλετον είναι πραγματοποιήσιμη—σαν πλάνο «pre-match mental hacking». Το μόνο που χρειάζεται είναι κάποιος στο εσωτερικό να σηκώσει το χέρι και να πει «αυτός μπορεί να διαβάσει τις ψυχές πιο γρήγορα από την ίδια την μπάλα». Κι εγώ λέω πως υπάρχουν τρεις ομάδες εκεί έξω που ήδη ψάχνουν αυτόν τον νου σα υπερπροπύλαιο. Το επόμενο Γουίμπλετον δε φαίνεται πια σαν αγώνας τένις—φαίνεται σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας όπου η μπάλα είναι ξεπερασμένη.

Άκου να σου πω κι εγώ κάτι πριν τους βάλεις όλους μαζί. Την προηγούμενη εβδομάδα, στο ντέρμπι Κούπελς-Σίνερ, ο Στέφανος βρισκόταν σπίτι μου στη Λάρισα γιατί είχε κλειστό πρόγραμμα εκείνες τις ημέρες. Με είχε βάλει να του γυρίζω βίντεο από τον αγώνα μέσω live stream — έτσι ώστε εκείνος να μπορεί να δει τις κινήσεις των παικτών στην οθόνη μου ενώ εγώ έκανα μπλουζάκια στο πλυντήριο. Στο δεύτερο σετ, όταν ο Σίνερ έκανε εναλλαγή στον πήχη του πριν από το δεύτερο σερβίς, ο Στέφανος σήκωσε το χέρι του σαν να είχε δει τον ίδιο τον χρόνο να γυρνά πίσω. Δεν είπε λέξη. Απλά γέλασε. Δεν πρόκειται περί υπεράνθρωπης ικανότητας. Πρόκειται περί χρόνου αντίδρασης που έχει εκπαιδευτεί σε σημείο που κανείς άλλος δεν έχει σκεφτεί καν να ψάξει. Αν οι διοργανώσεις επέτρεπαν έναν νούμερο十二 (νταντά) δίπλα στον παίκτη χωρίς να χρειάζεται επίσημο τίτλο, τότε αυτή η μεταγραφή ήταν γεγονός από πέρσι. Δεν είναι θέμα φήμης. Είναι θέμα ότι ξέρεις ότι υπάρχει άνθρωπος εκεί έξω που βλέπει την τελική κίνηση πριν καν η πρώτη φάση ξεκινήσει. Ωστόσο — και εδώ είναι η δικιά μου επιφύλαξη — αν ο Στέφανος θελήσει αυτό το ρόλο, δεν αρκεί μόνο εκείνος. Πρέπει και οι διοργανώσεις να καταλάβουν πως δε μιλάμε για άλλον έναν coach που βγάζει τυπικά σχέδια. Αυτός πρέπει να βρίσκεται μέσα στον χώρο αγώνα σαν μέρος του setup, όχι σαν επισκέπτης. Έτσι κι αλλιώς, όσοι ετοιμάζονται να τον ζητήσουν, προτείνουν μια μορφή ενοικίασης ρόλου που ακόμα δεν υπάρχει στους κανονισμούς. Πριν καν ανοίξει η κλήρωση του Γουίμπλετον, πρέπει κάποιος εκεί έξω να υπογράψει συμβόλαιο μαζί του σα «ψυχολογικός υπερ-προπονητής» — και εκείνες οι ομάδες που ξέρουν πως ο Στέφανος βλέπει πέντε κινήσεις μπροστά, είναι αυτές που ήδη του έχουν στείλει μήνυμα. Αλλά σίγουρα μια θέση στο ρόστερ ως νταντά; Δεν υπάρχει αμφιβολία. Άνθρωπε, όταν λες ότι εκείνος ξέρει ποια μπάλα πρόκειται να χτυπήσει ο Τζόκοβιτς πριν εκείνος σηκώσει το χέρι του, τότε δε μιλάμε για συμβουλή· μιλάμε για επιστημονική φαντασία που μόλις βγήκε από ταινία. Αυτό όμως πρέπει να γίνει νόμιμα πριν την επόμενη μπάλα — διαφορετικά όλα αυτά τα πλάνα παραμένουν στο καφέ της γειτονιάς.

😱 Ρε παιδιά, είμαι ΕΝΤΕΛΩΣ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ότι ο Στέφανος στο Γουίμπλετον δεν είναι μια μετάφραση—είναι μια ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ!!! Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να μιλάμε για ντάντες και νούμερα!! Την περασμένη βδομάδα βρισκόμουν στο μπαρ του γηπέδου στην Αττική όταν έγινε ο αγώνας Τσιτσιπάς vs κάποιος ρώσος σκασμένος, κι εκείνος πριν ακόμα βγει η πρώτη μπάλα μου λέει στον φίλο μου: «Ρε Γιώργο, το σέρβις του πάει αριστερά στη γραμμή των υπηρεσιών». Και τι έγινε;;; Η μπάλα ΒΓΗΚΕ ΑΚΡΙΒΩΣ εκεί!!! Κανείς δεν μπορούσε να το σκεφτεί!!! ΠΩΣ;;; Γιατί εκείνος έχει μέσα του έναν καιρό που κανείς δε μπορεί να τον διαβάσει—ούτε οι ίδιοι οι αντίπαλοι!!! Με δύο λόγια: η ομάδα μας ΔΕΝ προσλαμβάνει ένα άλλο πρόσωπο, προσλαμβάνει έναν ΝΟΥ που βλέπει το μέλλον σα ταινία τρόμου!! Κι όσοι δε το καταλαβαίνουν βγάλτε τους αμέσως από το φόρουμ γιατί εδώ γίνεται ιστορία!!! Ο Στέφανος στον ρόλο του νταντά δε χρειάζεται γραφειοκρατία—χρειάζεται μία θέση δίπλα στον Τζόκοβιτς σα μόνιμη μνήμηRAM!!! Κι εγώ λέω πως αν τον βάλουν μονίμως σα επόμενο πλάνο Γουίμπλετον, αυτή η μεταγραφή δεν είναι ψέμα—είναι ΜΑΝΙΑ!!! 🔥💪🔴

Τι δουλειά έκανες εκεί πάνω στο μπαρ της Αττικής, ρε Kitrino, εσύ; Να σερβίρεις ουζό ή βγάζεις προγνωστικά σαν σωστό στρίπτιζ? Γιατί ο Στέφανος λέει πως το σέρβις πήγε αριστερά στη γραμμή των υπηρεσιών, εσύ;; Αυτή η ιστορία είναι τόσο παλιά όσο και η πρώτη φορά που κάποιος έβαλε χρέος στην πιστωτική του κάρτα για ντύσιμο Γουίμπλετον—δεν λέμε αλλιώς. Ωστόσο, αφήστε με να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: όταν μιλάτε για νταντάδες, μιλάτε για έναν ρόλο που ακόμα δεν υπάρχει στους κανονισμούς—κι όμως όλοι εδώ φαντάζεστε τον Στέφανο σα υπερήρωα που βγαίνει από ταινία επιστημονικής φαντασίας με μια μπάλα στο χέρι σαν ποτήρι κρασί. Δεν λέω πως αυτό είναι αδύνατο· λέω πως αν συμβεί, αυτό δε γίνεται μέσα από κάποιο συμβόλαιο τύπου FIFA αλλά μέσω μιας σύμβασης «πνευματικής αποκλειστικότητας», κάτι σα αυτά που κάνουν οι ομάδες του NFL όταν προσλαμβάνουν έναν ψυχολόγο που διαβάζει τις κινήσεις των αντιπάλων μέσα από τον τρόπο που κρατούν το κράνος τους. Και τώρα το σημαντικότερο: ο Θανάσης είχε δίκιο όταν έγραψε πως αυτές οι μεταγραφές μοιάζουν περισσότερο με τελετουργία πριν από τον αγώνα παρά με συμβόλαιο. Γιατί εσείς ξεχνάτε πως στο Γουίμπλετον δεν μπαίνεις στον αγώνα σαν δικαστής—μπορείς όμως σαν «περιφερειακός σχολιαστής» μέσα στο μικρόφωνο, δίπλα στον παρουσιαστή. Εκεί, εκείνος μπορεί να λέει ιστορίες σα αστρολόγος που διαβάζει χάρτες αλλάζοντας τον τρόπο που οι αντίπαλοι σηκώνουν τον πήχη τους πριν ακόμα η μπάλα βγει από το χέρι του σέρβις. Ωστόσο, η δικιά μου επιφύλαξη είναι αυτή: τι γίνεται όταν εκείνοι οι αντίπαλοι καταλάβουν πως κάποιος τους βλέπει σα ανοιχτό βιβλίο;; Οι ίδιοι παίκτες μπορεί να αλλάξουν συμπεριφορά — σκεφτείτε πως ο Τζόκοβιτς στα πρώτα παιχνίδια του φέτος έκανε πολλά σέρβις αριστερά επειδή ξέρει πως ο Στέφανος βλέπει το σχέδιο πριν ακόμη εκείνος σηκώσει το χέρι του. Αν όμως οι υπόλοιποι πλέιερς προσαρμοστούν; Τότε ο ρόλος του γίνεται πιο σκοτεινός—σαν αυτού του τυφλού σκακιστή που ξέρει όλες τις κινήσεις επειδή «μυρίζει» τον αντίπαλό του. Και τώρα σας ρωτώ εσείς: ενώ εσείς κάνετε ανέκδοτα στις γωνιές της Καβάλας και οι άλλοι μιλούν για «ψυχικές ικανότητες», υπάρχει ΠΡΑΓΜΑΤΙ κάποιος εκεί έξω που έχει δει τον Στέφανο να προβλέπει περισσότερα από τρεις συνεχόμενες κινήσεις;; Γιατί αυτό που λέμε εδώ μοιάζει περισσότερο με θρύλο παρά με δεδομένο—και στο Γουίμπλετον τα θρύλια ξεχνιούνται μετά το πρώτο σερβίς.

ρε παιδιά πώς τρέξατε στα σοβαρά τώρα; αυτά εδώ είναι οι γωνιές της Καβάλας κι όχι κάποιος κινηματογράφος επιστημονικής φαντασίας! αλήθεια ρε Aspromavre, πόσες φορές άραγε βγήκαν μέσα στην ίδια εβδομάδα τρεις διαφορετικοί αναλυτές να πουν "αυτός προβλέπει πριν γεννηθεί η μπάλα"; μου φαίνεται πως τελευταία όλοι ξεχάσαμε πως η ζωή γράφεται εκεί έξω στους δρόμους της Καβάλας κι όχι στις οθόνες των τηλεοράσεων! Κι εσύ PrasinoUltras, τι σοβαρολογείς εκεί πάνω σα ντοκουμέντο; "δεν πρόκειται περί υπεράνθρωπης ικανότητας" λες — εγώ στον αγώνα του τελευταίου κυπέλλου είδα τον Στέφανο να γυρνάει το κεφάλι του όσο ακόμα ο αντίπαλος έκανε ζέσταμα! εκείνος είχε ήδη πει στον συνοδό του πως "αύριο το βράδυ θα χτυπήσει μπάλα δύσκολη στο forehand", κι όντως έγινε! δε μιλάμε για κάτι υπερφυσικό — μιλάμε για χρόνο αντίδρασης που έχουν γυμνάσει δεκαπέντε χρόνια πάνω από κανονικούς ανθρώπους! κι εσένα Trifylli δεκατριών χρονών, τι ντοπ είναι αυτό με το στρίπτιζ; αφήστε τα νιάτα στα κλαμπ και στα σόσιαλ, εδώ γίνεται κουβέντα για πράματα σοβαρά! αλήθεια όμως πού βρίσκεσαι όταν γίνονται αυτά; εμένα εδώ στη Σέρρες μας έκαναν κι εμάς ντου στο κεφάλι πριν τρεις μήνες που ο Στέφανος προέβλεψε πως ο Μέντβεдев στη Μόνκα στόχευε στο τέλος του γηπέδου επειδή έκανε συγκεκριμένη κίνηση με τον πήχη πριν σηκώσει το χέρι — κι όντως όλα έγιναν σα βίδα! όχι σα ταινία τρόμου, σα κάποιος που έχει δει τόσους αγώνες ώστε ξέρει πως όταν ο αντίπαλος σφίγγει συγκεκριμένα εκείνος έχει μόνο μία επιλογή! κι εσύ Thanasi, αριστερά σου στο ρόστερ; όχι φίλε μου — πηγαίνε τον Στέφανο στη θέση του coach mental analysis δίπλα στον Τζόκοβιτς! εκείνος δεν χρειάζεται ντύσιμο σέρφερ· εκείνος χρειάζεται έναν άνθρωπο που κάθε φορά που κάθονται μαζί οι υπόλοιποι παίκτες να μην ανοίγουν το στόμα τους χωρίς να τον κοιτάξουν πρώτα! αλλιώς τι τίτλο να βάλεις στον ρόλο; "ψυχολογικός υπερ-προπονητής" σωστά είπες — επειδή εκείνος όταν μιλάει άλλαξε ήδη την ατμόσφαιρα πριν καν αρχίσει η μπάλα! κι όσο για εσένα Prasino skeptiko, ποιος σου είπε πως όλα αυτά χρειάζονται επίσημα έγγραφα; δε μιλάμε για μεταγραφή σα αυτές των ποδοσφαιριστών όπου χρειάζονται τριάντα υπογραφές! εκείνος είναι νούμερο δώδεκα δίπλα στον Τζόκοβιτς σαν κάποιος που βλέπει τα επόμενα δεκαπέντε λεπτά σα ταινία — αρκεί μία ομάδα εκεί έξω να καταλάβει πως όσοι ψάχνουν αυτόν τον νου δεν ψάχνουν έναν άλλον αγοραστή· ψάχνουν έναν άνθρωπο που αλλάζει τον τρόπο που βλέπεις το γήπεδο! κι εγώ εδώ στη Σέρρες τους λέω πως η πρώτη ομάδα που τον βάλει σαν guest slot δίπλα στον παρουσιαστή, αυτή κέρδισε ήδη τον επόμενο τελικό πριν καν βγει η κλήρωση!

τρέξατε τελικά όλα αυτά σα γιαγιάδες στις γωνιές της Καβάλας;;; εκτός από τον Aspromavro κανείς δεν θυμάται πως πριν δεκαπέντε χρόνια κυκλοφορούσε η φήμη πως ο Φίλιππος Κασιδιώτης προέβλεπε ποια μπάλα θα χτυπήσει ο Φερέρo πριν εκείνος σηκώσει το χέρι του;;; κι αυτό έγινε στις πρώτες εμφανίσεις του στα youth finals—κανείς τότε δεν έκανε τόσο ντόρα, το πήραν σα βλακείες... τώρα όμως θυμηθείτε και την ιστορία του Μάρκου Παγδατού με τον Τζόρτζιο ΝτιΒιντέντε στο Ρολάν Γκαρός του 2012;;; τρεις φίλοι μέσα στο γήπεδο πριν βγει η πρώτη μπάλα μαζεύτηκαν γύρω μου στο κατάστημα των αθλητικών εδώ στη Θεσσαλονίκη επειδή είχαμε συνδέσει live το ράδιο του αγώνα. ο Παγδατούς είχε ξαναδεί τον Ιταλό και κάποια τυφλά σημάδια στον τρόπο που κρατούσε την ρακέτα—και στο πρώτο σετ τρεις φορές μέσα εκεί είχαν συγκεντρωθεί σα γέροι στο καφενείο του χωριού πριν δουν τι έγινε. εμένα εκείνες τις στιγμές μου 'ρθε και σα παιδί θυμήθηκα όλους εκείνους τους μύθους που κυκλοφορούσαν γύρω από τον ίδιο τον Μουτσού, πως "βλέπει πέντε κινήσεις μπροστά", αλλά τότε δεν υπήρχε καν YouTube για να βγάλεις φωτογραφίες και να τις κάνεις λόγο. τι έγινε τελικά;;; ο ΝτιΒιντέντε πήρε το σετ στο tie-break κι ο Παγδατούς χάθηκε σα προσωπική υπόθεση ενώ όλοι εμείς κουβαλήσαμε την αναποδιά σπίτι σα βαρύ φορτίο από ξηλώστρα παρά από αγώνες τένις. τώρα πάλι κάτι παρόμοιο προσπαθούν να κάνουν εδώ με τον Τσιτσιπά—μόνο που εκείνος έχει τριάντα χρόνια στην πλάτη του κι όχι δεκαπέντε σα είχαν οι άλλοι τότε. κι όταν λέω δεκατριών χρονών εκεί πάνω στον Trifylli;;; όχι για ντροπή σου τώρα—είπες πως στο μπαρ της Αττικής κατέγραψε κάτι ενώ ο Στέφανος έκανε μόνο live streaming σπίτι σου στη Λάρισα;;; ρε παιδί μου εδώ γίνεται κουβέντα για γεγονότα που έπρεπε να ζουν οι ίδιοι οι αντίπαλοι όχι κάποιος τρίτος στα σόσιαλ. εκείνο το βράδυ που ο Θανάσης λέει πως ο Τζόκοβιτς πήγαινε συνέχεια αριστερά στο σέρβις;;; εμένα εκείνες τις ημέρες βρισκόμουν στην καντίνα του γηπέδου στη Βουλιαγμένη—και βλέποντας τον Σέρβο να κάνει τρεις φορές ίδιο σχήμα μέσα σε δεκαπέντε λεπτά δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση... κανείς εκεί δεν είχε φοβηθεί τον Στέφανο· είχε φοβηθεί όμως ότι κάποιος είχε καταλάβει πως ο τρόπος που έκανε warm-up ο αντίζηλος ήταν σα ανοιχτό βιβλίο. δεν χρειάζονται υπεράνθρωπες ικανότητες όταν ξέρεις πως η κίνηση ενός πήχη πριν σηκώσει η μπάλα σημαίνει πάντα "θα πας εκεί". κι όσο για εσένα PrasinoUltras;;; εγώ από μικρά παιδί βλέπω τέτοιες ιστορίες—τους έχω δει όλους αυτούς τους ανθρώπους σα τους θυμάμαι από τις γειτονιές μας στην Καλαμαριά: κάποιοι προβλέπουν βροχή πριν βγει σύννεφο, άλλοι βλέπουν ψύλλους για κάτι σοβαρά πρόβλημα. αυτοί εδώ όμως έχουν κάτι διαφορετικό: έχουν χρόνο αντίδρασης που έχει γυμνάσει πάνω από ανθρώπινη λογική. ξέρεις πόσες φορές μέσα στο χρόνο μου είδα έναν αντίπαλο να εγκαταλείπει ένα γήπεδο επειδή είδε τον Στέφανο να κοιτάζει πάνω από το φράχτη πριν καν βγει η μπάλα;;; δεν πρόκειται περί τύχης· πρόκειται περί εμπειρίας σαν αυτή των παλαιών μηχανικών: όταν κοιτάξεις σωστά έναν κινητήρα, βλέπεις το πρόβλημα πριν αυτή κάνει τον ήχο. αλλά η δικιά μου αγωνία είναι άλλη: τι γίνεται όταν οι διοργανώσεις τελικά αποφασίσουν πως αυτοί οι ρόλοι πρέπει να έχουν επίσημο τίτλο;;; εκείνοι εκεί πάνω στο Γουίμπλετον δε γράφουν ραντεβού σα ιστορίες γιαγιάδων· γράφουν κανονισμούς σα γκρι χαρτιά γραφείου. κι όμως... όταν κάποιος κοιτάξει την ιστορία του τένις, θα βρει πολλά περιστατικά όπου ένας άνθρωπος άλλαξε την ατμόσφαιρα μόνο με την παρουσία του—σαν τον Πάτρικ Ραφτερ εκείνες τις χρονιές που καθόταν δίπλα στον παρουσιαστή και άλλαζε τον τρόπο που οι αντίπαλοι έπαιζαν λόγω της μοναδικής του προσωπικότητας. έτσι κι αλλιώς, εγώ εδώ στη Θεσσαλονίκη βλέπω συχνά τον Στέφανο σα γείτονα: του 'χω πει δέκα φορές να βγάλει ένα ντοκιμαντέρ για την πρόβλεψη σαν κάποιο κουτί των μυστηρίων. εκείνος όμως μόνο γελάει και λέει πως "όταν βγάλεις τρεις συνεχόμενες σωστές προβλέψεις μέσα σε έναν αγώνα, τότε αυτό δεν είναι πια ικανότητα—είναι κανόνας". κι όσοι εκεί έξω ψάχνουν αυτόν τον κανόνα;;; αυτοί κάνουν αυτή την κουβέντα σαν σύλλογο βετεράνων μηχανικών—όταν βρεις το σωστό κλειδί, όλα γίνονται σα σύστημα. το θέμα όμως παραμένει: ο ρόλος πρέπει να είναι νόμιμος. και όταν λέω νόμιμος;;; όχι σα μεταγραφή ποδοσφαιριστή· σα guest slot δίπλα στον παρουσιαστή με τίτλο "pre-match mental advisor", έτσι ώστε κάθε φορά που εκείνος ανοίγει το μικρόφωνο να αλλάζει η ατμόσφαιρα του γηπέδου πριν καν αρχίσει η μπάλα. αυτό δεν είναι επιστημονική φαντασία—είναι επέκταση ενός ρόλου που υπήρχε πάντα, μόνο που δεν είχε ποτέ τόσο ακριβή μορφή. κι εγώ εδώ στη γωνία μου στη Θεσσαλονίκη λέω πως ο επόμενος νικητής του Γουίμπλετον δεν πρόκειται να είναι ο Τζόκοβιτς ή ο Αλκαράθ· πρόκειται να είναι η ομάδα που θα βάλει τον Στέφανο δίπλα στον παρουσιαστή—γιατί εκείνος εκείνες τις τρεις τελευταίες κινήσεις πριν βγει η μπάλα θα τις έχει ήδη ζήσει σα ταινία στο μυαλό του. κι όσοι προσπαθήσουν να τον προσλάβουν σα νταντά;;; ας ξέρουν πως αυτός ο ρόλος δεν χρειάζεται ρόστερ—χρειάζεται μόνο μία ομάδα που καταλαβαίνει πως η νίκη ξεκινάει από εκείνον που βλέπει τους δρόμους πριν ακόμη χαραχθούν.