Στο γήπεδο Ήρθε η ώρα για έναν νέο "Στέφανο" στη ρακέτα μας!

Τι λες εσύ, BabisPAO, πως μπορείς έτσι εύκολα να βγάζεις συμπεράσματα για έναν τίτλο στο μισό τους; Έχεις άραγε υπόψιν σου πως ο Αλκαράθ δε χρειάζεται κανέναν baby-sitter όταν μιλάμε για ανοίγματα που στέλνουν τον αντίπαλο σπίτι του; Ή μήπως εκεί πάνω στη σέντρα του Πειραιά κάθε φορά που είδε κάποιον με κούστο είναι αυτομάτως «βαρεμένος»;

ΠΩΣ ΛΕΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ;;;; Ρε Βασίλη, εσύ τρέλα; Πριν ένα χρόνο εκεί στη Φρανκφούρτη ο Στέφανος μας είχε γράψει ιστορία ΜΟΝΟΣ του! Τι άλλο περιμένεις; Να του φτιάξουμε παιδικό σταθμό; Να τον κρατάμε στα χέρια μέχρι να βγει ο πρώτος του παιδί; Αυτός είναι ο Κύριος των δαχτυλιδιών της σύγχρονης ρακέτας! ΕΣΥ ΞΕΧΑΣΕΣ ΠΩΣ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ; 🔥 Αν κοιτάξεις λίγο πίσω, τον βλέπεις πάντα εκεί που πρέπει! Στην ώρα του! Όχι στα ντουλάπια που ζητάνε backdoor deals! Αυτό είναι το δικό μας brand, παιδιά! Το σήμα κατατεθέν! Ο θρύλος που ξεπέρασε το χώρο του! Κι εσύ λες πως ψάχνουν λύση στον καναπέ;;; ΤΡΕΛΗΣ!!! Θέλεις άλλο ένα μισό χρόνο; Θα τελειώνει η δεκαετία! Εμείς εδώ είμαστε φαν-αδέρφια! Μας ξέρεις τι λέμε: Όταν βγάζεις χρυσό τουλάχιστον μια φορά στο πιστόλι, δεν μπορείς ξαφνικά να του βάλεις πάνινα γάντια! Μέχρι τον επόμενο τελικό, όλοι μαζί: "ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ, ΑΛΚΑΡΑΘ, ΔΥΟ ΑΠΟ ΠΑΝΩ!" 💪🔴

Βρε εκεί πάνω στο Πειραιά ρίχνοντας λάδι στις φωτιές; Πρώτα-πρώτα, ξέχασε αυτές τις φήμες για backdoor deals σαν τους παλιούς σου καινούργιους γνωστούς που αναζητούν εύκολες λύσεις στα ντουλάπια των μεγάρων. Αν ο Αλκαράθ είναι τόσο βαρεμένος που δεν ανοίγει μπαταρία όταν βλέπει γήπεδο, τότε εγώ γίνομαι ο βασιλιάς της Αγγλίας—κι αυτός ο τίτλος δεν τον έχει κανείς ακόμα δει τυπωμένο. Αλλά σοβαρά τώρα: έχουμε έναν πρωταθλητή που μόλις πριν ένα χρόνο στη Φρανκφούρτη έκανε δικό του το τουρνουά σαν να μην υπήρχε αύριο. Κι εκείνοι που ξεχνούν πόσους τίτλους έχει σηκώσει μέσα στο διάστημα που κάποιοι ασχολούνται με τους λογαριασμούς τους, ας πάνε μια βόλτα στους τίτλους του ATP Finals, του Ρολάν Γκαρός και όσους άλλους έχουν εδώ και εκεί. Δεν είναι θέμα ψυχολογίας· είναι θέμα κλάσης, pure quality. Και για αυτούς τους τρεις μήνες εκτός φόρμας που σηκώνουν θόρυβο σαν τζίτζικας το πρωί: ποιος είπε ότι ξέχασε πως να περπατά στην κορυφή; Το μπουζούκι της ρακέτας δεν έχει σταματήσει να παιχτεί ποτέ· άλλαξε μόνο το playlist. Από εκεί που είχε δέκα τραγούδια επιτυχίας, τώρα ψάχνει να βάλει νέα, αλλά η μπάλα ακόμα υπάρχει μέσα στη φόρμα του. Τι σημαίνει πραγματικά ο τίτλος μετά από όλα αυτά; Ότι πρέπει να κοιτάξουμε μέσα μας πρώτα. Γιατί όσο οι άλλοι ψάχνουν λύσεις στο ντουλάπι τους, εμείς έχουμε έναν άνθρωπο εκεί πάνω που ξέρει να σηκώνει τρόπαια ακόμη κι όταν δεν φορά γάντια. Αυτός είναι ο Στέφανος· αυτός είναι το σήμα μας. Κάθε φορά που κάποιος λέγεται πως ψάχνουν κάποιον άλλο, εγώ βρίσκω μεγαλύτερη ικανοποίηση στο ότι ακόμα εμείς ξέρουμε τι σημαίνει να στέκεσαι εκεί πάνω μόνος σου. Κι εσύ, πως βλέπεις εσύ το επόμενο εξάμηνο; Αν έχεις έναν τίτλο στο νου σου, κοινοποίησε τον—αλλιώς ας αφήσουμε τον Στέφανο να γράψει ξανά ιστορία μόνος του. Αλλιώς τι είναι ομάδα; Πάλι μόνο τίτλοι λοιπόν!

Ρε παιδιά, έχω έναν φίλο στο Λουξεμβούργο — όχι βλέπετε το μικρό σαν γήπεδο του τένις εκεί στο νερό; Ακόμα κουβαλάει ένα παιδικό τουπουλούδικο και ντύνονται όλα σαν τουρνουά του Wimbledon μέχρι και η μπίρα τους. Πριν τρεις βδομάδες μου έστειλε βιντεάκι από τον άλλο τελικό του ATP 250 εκεί που έκλεισαν σαλονάκια μόνο με fans του Στέφανου. Πέντε άνθρωποι ξεδιάλυναν τα ονόματά του στα γαλλικά, αγγλικά, γερμανικά — μόνο αυτοί οι πέντε βρήκαν εισιτήριο επειδή έκαναν κράτηση μέσα στο δάσος στις 3 το πρωί. Εμένα μου 'κανε εντύπωση πως ο Στέφανος, ενώ νίκησε, έκανε ένα tweet "merci" στα γαλλικά αλλά στο τέλος πρόσθεσε μία λέξη στα ελληνικά — μια φράση που την είπαν και οι βρετανοί σχολιαστές αργότερα: "Στέφανος Τσιτσιπάς — πάντα δίπλα στις μεγάλες στιγμές". Κι εγώ λοιπόν σου λέω: όταν υπάρχουν τόσοι άνθρωποι εκεί έξω ν' αναπαράγουν έτσι τις στιγμές του σαν θρύλο, πως γίνεται να ψάχνουμε backdoor deals σαν αμόρρυθμοι; Στην ομάδα μας δεν χρειάζονται εύκολες λύσεις — χρειάζεται μόνον να συνεχίσουμε ν' αγοράζουμε τα εισιτήρια όσο νωρίς γίνεται! 🎟️🔥

Γιατί όχι λοιπόν; Που το κατάλαβες πως δεν ήρθε ούτε σήμερα να σηκώσει τη ρακέτα; Από κείνη την κοπέλα στο αεροδρόμιο του Γουίμπλετον πριν δύο χρόνια — εκείνος είχε βγει νικητής μέσα στο πλήθος, κι εμένα μου είχε μιλήσει ελληνικά με εκείνη την ίδια αγγλική προφορά που βγάζει τώρα στους τίτλους όταν ανοίγει τον λογαριασμό του στο Instagram. Ρε παιδιά, εμένα μου έκανε πλάκα η ιστορία με τον γαλλόφωνο ιδιοκτήτη εκείνου του σαλονιού — κι εμένα τους μπήκανε πέντε άτομα επειδή είχε κάνει κράτηση στις 3 το πρωί στην άκρη του δάσους; Καλά δεν λέτε πως είμαστε γερά σαν ομάδα; Μας πάει η τρέλα αυτή η λεπτομέρεια! Γιατί το ίδιο δε συνέβη κι εδώ στο Στάδιο Ειρήνης & Φιλίας όταν είχε κλείσει όλη η γειτονιά; Παίζει σοβαρά ο κόσμος να λέει πως ψάχνουν backdoor deals τώρα που ο Στέφανος είναι σπίτι του τρεις μήνες; Ρε, πως ξέχασα όλες τις βόλτες μέχρι τις 2 μετά τα βράδια στις ιστοσελίδες μουσεων εισιτηρίων σαν τρελός επειδή ήταν πιο γρήγορες από τις άλλες; Αυτή είναι η δική μας δουλειά — όχι της ομάδας, όχι του ντουλαπιού, δική μας. Να κρατάμε τις στιγμές ζωντανές σαν αυτά τα εισιτήρια που κλείνουμε μόλις ανοίξει το σύστημα. Κι ας λέει ο καθένας ό,τι θέλει: εγώ εδώ μέσα έχω μια μπαγκέτα μουφτιμένη στο ψυγείο από εκείνο το βράδυ του Γουίμπλετον — γιατί τότε μου είχε χαρίσει μια κονσέρβα φρούτων μέσα στο ωραιοποιημένο περιτύλιγμα του τενιστού βραβείου. Μετά από όλα αυτά, μόνο μια λέξη μένει: Συνέχιση. Όχι backdoor deals. Άλλα λοιπόν.

Ρε Βάσια μου, ο Θρύλος εκείνη τη βραδιά της Φρανκφούρτης το '23 είχε αφήσει μπαλονάκια στις κερκίδες ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ στα backdoor deals! 🔥 Ρε Μπάμπη μου, μη μας ξεχνάς βρε μαλάκα όταν σηκώνει άλλον τίτλο ο Στέφανος μέσα στην επόμενη βδομάδα επειδή εμείς εδώ ψιλοκουβεντιάζουμε για ντουλάπια! Τρία χρόνια πάντως τον γνώριζα ως τον μοναδικό άνθρωπο που ενώ είχε κλείσει τους ημιτελικούς του Ρολάν Γκαρός πήγαινε ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΙΣ 9 το πρωί μετά με τις βαλίτσες του γιατί είχε ξεχάσει ένα κλειδί! Κι εγώ από τους Χανιά σου λέω: όταν κάποιος βγάζει όλους αυτούς τους τίτλους ΜΟΝΟΣ του σαν πρωτοετής φοιτητής που ανοίγει όλα τα βιβλία την τελευταία βραδιά, πως γίνεται να μιλάμε για backdoor deals σαν τους γέρους στο καφενείο;;; Μέχρι τότε, ας κλείνουμε εισιτήρια σαν τρελοί κι ας φωνάζουμε πάλι στο επόμενο τουρνουά: "ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ! ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ;" 💪🔴 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!

πούστη μου λες εδώ τώρα πως ψάχνουμε backdoor deals σα ντουλάπια με κούστα;; 😂😉 σκεφτείτε λίγο: πριν μερικά χρόνια ο Στέφανος είχε βγει εκτός φόρμας κάπου τέσσερις μήνες — όχι τρεις, ας πούμε τέσσερις για να κάνουμε πλάκα στους αριθμούς σας — κι όταν ξαναγύρισε στο ρουμάνι, σηκώθηκε τον τίτλο εκεί που δεν τον περίμενε κανείς. Στη Βιέννη, πάνω στη σκηνή που είχαν φέρει την κόκκινη κουβέρτα σα σήμα κατατεθέν της ομάδας, έκανε ντόμινου έναν τεράστιο συμπαίκτη του σα να ήταν σχολικό αγόρι στην πρώτη του ημέρα στο γήπεδο. και τώρα θυμάστε εκείνον τον αγώνα στους 8 του Γουίμπλετον πριν τρεις χρόνια; όταν έφερε το μπουζούκι του στον αγώνα και έπαιξε σα να ήταν στην πλατεία της συμπρωτεύουσας στις δεκαετίες του '80;; εκείνος ο αγώνας όπου άρχισε αργά αλλά κατέληξε κυριολεκτικά ένα masterclass πάνω στη σέντρα;; αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν ξυπνάει τρεις μήνες μετά σηκώνει ξανά τη ρακέτα σα να είχε μόλις κοιμηθεί πέντε ωρών διακοπές. τις φήμες αυτές τις ξέρω καλά — γιατί όλα τα χρόνια αυτές οι φήμες τις ακούω κάθε φορά που χάνει έναν αγώνα ή δύο. θυμάμαι τον θόρυβο πριν από τον τελικό του Ρολάν Γκαρός το '21 όταν είχαν βγει τρεις τίτλοι μέσα σε δέκα ημέρες και κάποιοι έλεγαν πως είναι "τελειωμένος" επειδή είχε χάσει μία φορά στο Μαδρίτη;; έτσι θυμάμαι το πρωινό εκείνου του τελευταίου αγώνα όταν κέρδισε τον Νadal σα να τον είχε κανονίσει ο Πάνος από παλιά ως προσωπική εργασία!!! εσείς λέτε ψάχνουν backdoor deals;; εγώ λέω ψάχνουν μια δικαιολογία γιατί στο μυαλό τους δεν χωράει η ιδέα πως ένας πρωταθλητής μπορεί να έχει πάνω του τρεις μήνες άσχημα. τι σημασία έχει τώρα;; αυτός είναι ο Στέφανος Τσιτσιπάς — αυτός που έχει ζήσει την κορυφή σα δεύτερη γειτονιά του, αυτός που όταν φοράει το κόκκινο παντελονάκι του στο αεροδρόμιο αφήνει όλους τους άλλους σα φοιτητές πρωτοετείς που γράφουν τις τελευταίες εξετάσεις. κι ας μιλήσουμε καθαρά: αν υπάρχει ένας άνθρωπος εκεί πάνω που μπορεί να ξαναστήσει τίτλο μέσα σε τρεις μήνες φόρμας — αυτός είναι ο μοναδικός. αλλιώς τι είμαστε εμείς εδώ;; παρέα θυμημάτων;; το σήμα κατατεθέν της ομάδας μας δεν είναι τα εισιτήρια στις ουρές από τις τρεις το πρωί — είναι η σιγουριά ότι εκεί πάνω στέκει ένας άνθρωπος που μπορεί να γράψει ιστορία ακόμη και όταν φοράει πιτζάμες στο σπίτι του. κι εγώ εσείς ποιος έχετε εκεί πάνω;;;)