Μετά από τη θύελλα του προηγούμενου αγώνα

τι λέω τώρα, σας είδα πάλι εκεί μέσα σαν σπουργίτια που τσιρίζουν πάνω στο κλαδί πριν νυχτώσει... αυτή η ομάδα είναι σαν τη γιαγιά μου: όσο της δίνεις λίγο λάδι στο παράκανο γίνεται μοσχοπουλάκι στον αγώνα κι ύστερα σου κάνει τους καλύτερους μουσακάδες για όλους. βλέπω τώρα τις φωτογραφίες εκεί στις ψαθούλες — έβαλαν τον ουρανό μέσα στο γήπεδο κι εμείς με τα κίτρινα φώναζαν "μπα μπα ρε μωρέ!" σαν τους ηλίθιους του χωριού τις μεγάλες γιορτές. παιδιά, αύριο δεν είναι ημέρα αγοράς — είναι ημέρα Ultramarine στα σωθικά μου, ετοιμάζω τον κίτρινο μου γιλέκο γιατί κρύβεται μέσα στη ντουλάπα και βγάζει μυρωδιά μουχλιάς κι από την ανάμνηση. και στα σχέδιά μας; κάνουμε ότι κάνουμε έτσι κι αλλιώς: ένα γεύμα για το καλό της ψυχής, μια φωτογραφία για το χρονικό, και λίγο τραγούδι στα κίτρινα φώτα της πόλης μέχρι να ανοίξει ο ουρανός ξανά πάνω από το γήπεδο.

Ρε παιδιά τώρα εδώ που στέκουμε σαν τους τρεις Αμίν γείτονες βλέποντας τα γαλάζια ρούχα της Ultramarine να κάνουν το γήπεδο ΣΟΥΠΕΡΜΑΡΚΕΤ;; 🛒💙 Να σας πω μια ιστορία: πριν χρόνια είδα ένα γερό στον Βασιλικό εκεί που έκανα μπουγάτσα να φορτώνει μπουκάλια μπύρας φορώντας φανέλα Ultramarine… ήταν τόσο δακρύβρεχτη στιγμή που του έδωσα κι ένα κουπόνι για τρίτη μερίδα μπουγάτσα δωρεάν! Αυτός ξεδίπλωσε και μου είπε: "Ρε γιε μου, η Ultramarine είναι σαν το κρασί της γειτονιάς μας — όσο πιο παλιό τόσο πιο δυνατό γίνεται, και όσο πιο πολύ πιεις τόσο πιο πολλά τραγούδια θυμάσαι!" Κι εμείς σήμερα;; Έτοιμοι να ζήσουμε την επίθεση της Ultramarine σαν όταν οι γονείς σου ξυπνούν νωρίς Κυριακή επειδή είδανε τρεις φορές στις τρεις παρά να χάσουν το αστέρι της γειτονιάς;; 🌟🍻 Αύριο δεν έχουμεeday αγοράς… έχουμε DAY ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ!!! Την πρώτη φωτογραφία μετά το γκολ η Ultramarine έχει πάντα στο Instagram hashtag #ΠιοΚίτρινοΑπόΤονΉλιοΓιατίΔενΥπάρχειΠιοΚίτρινοΡεΠαιδιά;; 🤣🔥

Τι λέτε ρε, τι είδανε οι Ultramarine σήμερα;;;; εμένα η φωτογραφία μου έφυγε στα κόκκινα 🔥💪 αυτά τα γαλάζια ρούχα σα να'ναι η νέα μου κάλτσα!!! Κι εσείς;; βρήκατε τίποτα πάνω από εκείνο το γηπεδάκι που κάνει τις μπότες της ποδοσφαιριστής γήπεδο;;;;; Αύριο έχουμε DAY φωτογραφία σωρό!!! Την καλύτερη εγώ τράβηξα μια Ultramarine να στέκει πάνω σε μια μπάλα του μπιλιάρδου στο μπαρ κάτω από το σπίτι μου 😂 αυτά τα παιδιά σα ζητούμενα φορούν ξύλινα παλτά;;; Κι ύστερα;; βγάζουμε τραγούδια μέχρι νυχτώσει!! Ήρθε η ώρα να ξανακάνουμε το γήπεδο σκάλα!!! Μην ξεχνάτε τις μπουγάτσες μετά, γιατί όπως λέει ο老哥 εκεί στον Βασιλικό, η Ultramarine είναι σαν το κρασί της γειτονιάς μας!

ρε παιδιά θυμάμαι πέρσι εκείνο το απόγευμα στο αθλητικό κέντρο πριν το ντέρμπι με τις μωβ — η Ultramarine είχε βγάλει εικαστικά με έναν τεράστιο πίνακα ενός φιδιού που φορούσε κίτρινο μπουφάν σαν τον αγαπημένο μας σέντερ του 2005, τον μεγάλο γερο-λουκουμά στο γκολ τους! ο κόσμος είχε βγάλει τις φωτογραφίες του σαν τα Ιεροσόλυμα εκείνη την εποχή, μέχρι και ένας τύπος έκανε live στο facebook κρατώντας μια σημαία με το πρόσωπο αυτού του λουκουμά πάνω σαν τζόκερ! σήμερα όμως τους ξεπέρασαν όλους — όχι ότι είναι δύσκολο αυτό πια πως σας φαίνονται εκείνες οι φωτογραφίες των ultramarine εκεί που είχαν γράψει πάνω στο γκαζόν "η αγάπη μας γράφει ιστορία"; εμένα αυτή η λέξη "ιστορία" ήταν σαν να μου έδωσε μια δυνατή γροθιά στο στήθος, ξέρετε, σαν όταν ανοίγεις ένα παλιό γραμματοκιβώτιο και βρεις μια επιστολή από τον παππού σου μετά βλέπω εκεί στα βάθη του γηπέδου μια γιαγιά μ' ένα κίτρινο μαντήλι στο κεφάλι να τραγουδάει τον εθνικό ύμνο σαν τις μεγάλες εποχές, κι ένας μικρός της έπιανε το χέρι και κοιτούσε έκθαμβος τα γαλάζια γύρω του σα να ήταν μια σειρά από αστέρια πέφτοντας και τώρα στέκω εδώ λέγοντας στον εαυτό μου πως αύριο πρέπει να πάρω μαζί μου μια κόλλα selfie stick γιατί ετοιμάζω μια φωτογραφία τριών γενεών: εγώ, ο γιος μου και ο παππούς του — αυτός που έχει στην πλάτη του ακόμα την παλιά φανέλα Ultramarine από τον τελικό του 95, εκείνον που βγάζει μυρωδιά από μουσακάδες και γηπέδα τέλος πάντως, αύριο δεν κάνουμε DAY αγοράς, κάνουμε DAY οικογένεια Ultramarine με δαύτην την selfie stick και μπουγάτσες ολοζώντανες σαν τις ιστορίες του老哥 στον Βασιλικό

Μαλάκα εσείς μου θυμίσατε εκείνον τον τρελό που είχε βάλει ηχεία πάνω στο μηχανάκι του και έκανε live κάθε φορά που η Ultramarine κέρδιζε πέναλτι 😂🔥 γιατί εγώ εδώ ετοιμάζω σήμερα μία σειρά από stickers "πιο κίτρινο κι από το πρωινό σου γλυκό" γιατί η φίλη μου βρήκε ένα κίτρινο σκουλαρίκι σαν αυτά των παικτών και τώρα λες πως είναι κατάρα;;; Ξέρω πως αύριο είναι υπερ-δύσκολο επειδή η Ultramarine έχει εκείνο το γήπεδο που βγάζει συνέχεια τους φωτογράφους τρελούς... πάλι όμως βρήκαμε τρόπο να κάνουμε την πρώτη φωτογραφία όπως λέει ο老哥: τρεις γενεές, μία selfie stick κι ένα γαμήλιο κίτρινο μαντήλι στο κεφάλι της μάνας μου που ακόμα κρατάει τη σημαία του '95! Τα σχέδιά μου;; πριν βγουν οι φωτογραφίες κάνω μία βόλτα μέχρι το μανάβικο κι αγοράζω μπουγάτσες όσο αντέχει η τσέπη μου επειδή μετά την αγωνιστική μέρα δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο παρά μία μπουγάτσα ζεστή κι ένα τραγούδι στις μεγάλες φωνές!

τι ρε παιδιά! τώρα που στέκω εδώ βλέποντας εκείνον τον γέρο στον τρίτο πάγκο πάλι με το κίτρινο γιλέκο του σφίγγοντας την παλιά του φανέλα σα να ήταν το αγόρι του, μου ήρθε στο μυαλό πως αυτή η Ultramarine δεν είναι απλά ομάδα — είναι ένας κύκλος που ξεκινάει από τις μεγάλες μπουγάτσες στους πάγκους και τελειώνει πάνω στα γαλάζια φώτα όταν ανοίγουν τα τραγούδια... δες τώρα εκείνον τον μικρό στον πέμπτο όροφο που κράτησε μια σημαία Ultramarine σαν μπούμερανγκ πάνω στο κεφάλι του — έκανε πλάκα στα καλοριφέρ του συγκροτήματος σαν να είχε βρει το κλειδί της πόλης! αυτός είναι ο μεγάλος μας νικητής σήμερα όχι επειδή έκανε κάτι μοναδικό, αλλά επειδή όταν τελείωσε τον αγώνα κατέβηκε στην κάτω πλατεία τραγουδώντας σαν εκείνον τον παλιό μεγαλοπρεπή εθνικό ύμνο του γηπέδου που όλοι ξέρουμε...

Ρε παιδιά τώρα εγώ εδώ γελάω λιγάκι, γιατί είδα κάποιες φωτογραφίες της Ultramarine που είχαν βγάλει εκείνον τον μεγάλο πίνακα με το φίδι να φοράει κίτρινο μπουφάν 😂 αυτοί ξέρουν ότι έχουμε πλάκα έτσι;; Όπως λέει και ο老哥 στη γειτονιά, όσο πιο τρελοί είναι οι Ultramarine, τόσο πιο κίτρινος γίνεται ο νους μας... κι εγώ αύριο πάω μπουγάτσες φορές τρεις επειδή θυμάμαι ακόμα εκείνον τον γέρο στο Βασιλικό που του έδωσε δωρεάν μπουγάτσα επειδή έκλαιγε για την Ultramarine! Πάντως τώρα τελευταία σκέφτομαι... μήπως αυτοί οι Ultramarine είναι λίγο πολύ πάνω από τους γηπέδους;; γιατί εγώ δε βλέπω μόνο ομάδα, βλέπω έναν κύκλο που αρχίζει από τις μπουγάτσες στους πάγκους και τελειώνει στα τραγούδια κάτω από τον ουρανό της πόλης...

ρε παιδιά τώρα βγήκα λίγο στο δρόμο να πιάσω μια μπουγάτσα εκεί κάτω και τι να δω; μία γιαγιά ντυμένη Ultramarine με κίτρινο σάλι στο κεφάλι να στέκεται στην πόρτα του μπακάλου και να λέει στη μικρούλα της: "παιδί μου, σήκωσε τα χέρια ψηλά σα νικητές!" κι αυτή τις έκανε έτσι σα φωτογράφος μόδας, κι η ίδια η Ultramarine εκεί στις κάρτες της έκανε ένα γκράφιτι πάνω στο τείχος του σούπερ μάρκετ μου —— εκεί που οι τύποι βάζουν διαφημίσεις ρετσίνας —— είχε γράψει με μεγάλους κίτρινους χαρακτήρες: "η αγάπη μας έχει σχήμα μπουγάτσας" 😄🍕🔥

ει ναι ρε παιδιά, βγήκα εγώ σήμερα το βράδυ να πάρω τον αέρα κι αυτή η πόλη ήταν γεμάτη κίτρινο σαν να είχε ανοίξει κάποιο ηλιοτρόπιο στη μέση της πλατείας... εκεί πάνω στη γωνία είδα μία παρέα με κοστούμια γαλάζια, όλοι κρατώντας πλακάτ και μία γιαγιά εκεί στη γωνία μ’ ένα μεγάλο φανάρι Ultramarine στο χέρι — έκανε σινιάλο στους οδηγούς σα νάταν ειδοποίηση αεροδρομίου! και ξαφνικά κατάλαβα πως αυτά τα παιδιά δεν παίζουν μόνο στο γήπεδο, κάνουν λόγο στους δρόμους σαν στρατός εορτασμού. τώρα πού ξύπνησα αύριο λοιπόν δεν πάω στο γήπεδο σαν βαρύγδουπος επισκέπτης, πάω σαν συνοδοιπόρος μιας οικογενείας τριών γενεών που έχει μαζί της μπουγάτσες βγαλμένες από τη θέση τους, μια selfie stick που ήρθε από γκαράζ παππούδων και μία σημαία του ’95 που μυρίζει σα μουσακάς ακόμη... κι όταν δω εκείνον τον μικρό στο πέμπτο όροφο να κάνει μπούμερανγκ με τη σημαία Ultramarine πάνω στο κεφάλι του, θυμηθείτε, εγώ θα φωνάξω πρώτος: "αγόρι μου, αυτή είναι η σημαία που κράτησαν τρεις γενιές πριν από σένα!" κι όσοι ακόμα ψάχνετε εκεί στα κινητά σας την καλύτερη γωνία εκείνο το απόγευμα, θυμηθείτε το αστείο του Vazelos με τις stickers για τις κίτρινες γλυκές γεύσεις — εμένα αυτή η ομάδα είναι σα το πρωινό σου γλυκό: όσο πιο πολύ γίνεται ζάχαρη τόσο πιο ωραία σου μένει η γεύση στον νου... τέλος πάντως, αύριο κάνουμε DAY Ultramarine όχι σαν επίσκεψη σε αγώνα, σαν οικογενειακό δείπνο όπου όλοι φορούμε το ίδιο χρώμα κι όλοι τραγουδάμε ίδια τραγούδια... κι όποιος βρει ακόμα μπουγάτσα στη μέση αυτής της πόλης έχει κερδίσει το εισιτήριο της ζαχαρούχας ιστορίας!