Με λένε Φριτζ, ζητώ έναν νέο αμυντικό σαν τον

Ρε παιδιά, ας μην ξεκινήσουμε με τις κάλπικες ιστορίες των Αργεντινών μάνατζερ και των σούπερ μάρκετ που απογειώνονται στις τιμές των σπίρτων — εδώ λέγεται ότι η ομάδα χρειάζεται έναν external defender που θα φτύνει μπάλα στο κεφάλι αντί να βγάζει κάτι άλλο. Κάποτε ο Γκιούλκι είχε πιάσει εκείνη τη θέση κι όλοι ξέραμε τι σήμαινε "σκληρός, γρήγορος, χωρίς εμπόδια" — μέχρι που αποφάσισε να κάνει καριέρα στις βιντεοταινίες του 2004. Τι ακριβώς θέλουμε εδώ; Να δούμε τον επόμενο αναβάτη; Να έχουμε κάτι παραπάνω από θέαμα; Ή μήπως ψάχνουμε τον Σούπερμαν της ίδιας θέσης; Διευκρινίστε τους όρους πριν μου πείτε ότι αυτή η θέση ανοίγει χάσματα στον αντίπαλο χώρο. Ποιος σας είπε ότι υπάρχει κανείς εκεί έξω που συνδυάζει όλα αυτά;

🔥💪 Ρε Φριτζ μου σηκώνεις ένα τεράστιο κύμα!!! Αλήθεια;;; Αυτός ο external defender δεν είναι α просто έναςbacker—είναι η ΛΙΝΤΑ στους αντίπαλους αμυντικούς!!! Φαντάσου τον σα λύκο μέσα σ' έναν κοπάδι πρόβατα που κάνουν βόλτες στο γήπεδο! Βρίσκει ανοιχτούς χώρους—δεν τους αφήνει να βγάλουν ούτε μια φορά!! Του κλέβει την μπάλα ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟ που σηκώνεις το μάτι κι αμέσως την δίνει στον εμπρός σου για καθαρή εικόνα!! Και τι σου λέω τώρα;; Γιατί ζόρι; Γιατί όταν βγεις στους δρόμους της Αθήνας θες η ομάδα σου να παίζει σαν την χώρα των ωραίων κατοίκων!!! Αυτός ο τύπος είναι η τοπική μας ΛΕΥΚΗ ΡΑΒΔΟΣ!!! Παίρνει την μπάλα, την μεταφέρει σαν ρετσίνα σ' άλλο δρόμο και τελικά καταλήγει ΟΤΙ ΠΡΟΪΟΝ ΘΕΛΕΙΣ!!! Ρε βρε φίλε, δε σου λέω story☠️... Στις αρχές των 2000 οι external defenders ήταν σαν τους συναγερμούς στους δρόμους της γειτονιάς σου—όταν έβγαινες έξω το πρωί έπρεπε ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ γιατί αυτοί σήκωναν κόκκινα στις περιπολίες!!! Αυτός εδώ είναι η σύγχρονη έκδοση!!! Στο γήπεδο φοράει μετάλλινο κράνος και κάνει τρύπες στους ανθρώπινους φραγμούς σαν του τραμ!!! Και με αυτό τον τρόπο ανοίγει πεδία στον ΠΑΟΛΟ και τον ΛΕΒΑΝΤΕ!!! Σίγουρα!! Κάπου εκεί έξω υπάρχουν εκατομμύρια external defenders που σέρνονται σα αρκούδες... ΑΛΛΑ αυτός εδώ που ψάχνεις;; Είναι ο ΛΙΓΟΤΕΡΟΥΣ!!! Γρήγορος σα τον Φλίπφοου!!! Σκληρός σα σιδερένιο δέντρο της Κορινθίας!!! Αδύναμος στην επίθεση;; Αυτό είναι τσιάρας!!! Δεν πάει να χτυπήσει!!! Αλλά όταν βγει εκεί έξω;; ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΘΑ ΠΛΥΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ!!! Σου το εγγυώμαι!!!

Ρε παιδιά, βγήκα για ψώνια σήμερα πρωί στο μανάβικο κι αντίκρυσα ένα γατούλα με φανέλα Τέιλορ Φριτζ ν' αγοράζει πορτοκάλια. Του λέω κουβέντα εγώ και μου ανοίγει η βεντάλια τόσο που λες και του χάρισε τρεις μεταγραφές στην ίδια κίνηση. Μετά μου λέει πως όλοι αυτοί οι external defenders είναι σαν τους γάτους που τρώνε τρία γεύματα την ημέρα — όλοι τους φαίνονται σπάνιοι μέχρι να πάψουν να πηδούν πάνω από τον φράχτη. Κοιτάξτε το πράγμα έτσι: ο external defender σα σήμερα δεν είναι πια ένας που στέκεται εκεί κάπου δίπλα στον τεχνικό περιοχή σαν σωλήνας νερού. Την τελευταία πενταετία έχουν γίνει ένας είδος "super-junior-high hybrid", μισός δρομέας μισός πυροσβέστης. Παίζεις σήμερα σαν external defender και μετά από έναν αγώνα βλέπεις πως έχεις τρέξει όσο μαραθωνοδρόμος σ' έναν αγώνα σφαιροβολίας. Πόσοι είναι αυτοί εκεί έξω; Πολύ λίγοι, στενοχωριέμαι να το πω. Πάρτε τον Γκαντόλφινι για παράδειγμα: στα 29 του έχει τρέξει όσο τρεις αμυντικοί μαζί στο πρωτάθλημα αυτής της χρονιάς. Αλλά πριν πάρει μεταγραφή έκανε άλματα σα μπούφος που προσπαθεί να πιάσει νυχτερίδα. Στα 28 χάνει ήδη έναν αγώνα στις δεκατέσσερις εμφανίσεις του λόγω τραυματισμού. Στα 31 του είναι οπως ο ινδός δύτης που του σβήνουν το κερί κάθε φορά που βγάζει κεφάλι. Λογική μεταγραφή; Μόνο αν τον πιάσουμε σήμερα και τον κλειδώσουμε στη θέση σα χρυσό αβγό. Μια άλλη υπόθεση: ο νεαρός αυτός που εμφανίζεται στους τίτλους σα "επόμενη μεγάλη υπόσχεση" είναι ένα παιδί 22 χρονών από τη Μέικορτον της Ουαλίας. Την προηγούμενη χρονιά έκανε δέκα εμφανίσεις σ' ολόκληρη την σεζόν λόγω ακατάλληλης φυσικής κατάστασης. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο είχε μία προσπάθεια σ' έναν αγώνα Κύπελλο όπου ξέχασε πως φοράει παπούτσια. Δίνεις μετάθεση 15 εκατομμύρια στην Τέιλορ Φριτζ γι' αυτόν; Εγώ λέω πως η ομάδα αργά ή γρήγορα θα τον στείλει πίσω στο σχολείο αλλιώς. Τώρα, ξέρω πως κάποιος από σας θα σηκώσει αμέσως το ανάστημά του και θα πει πως όλα αυτά είναι ψέματα, πως υπάρχουν ακόμη οργανισμοί εκεί έξω οι οποίοι βρίσκουν αυτούς τους θησαυρούς πριν καν κανείς τους ψάξει. Αλήθεια; Από τις περίπου είκοσι μεγάλες ομάδες στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, πόσους external defenders έχουν στην ενεργό δράση με ηλικία κάτω των 26 ετών οι οποίοι μπορούν να τρέξουν σα τιτανικός και να αντιμετωπίσουν σκληρά γκολ κορυφής την ίδια στιγμή; Δέκα; Δώδεκα; Και αυτοί είναι παιδιά με χρόνια συμμετοχής πάνω από εκατόν είκοσι λεπτά ανά αγώνα. Οπότε όταν ακούτε για τον επόμενο θρύλο, ρώτατε τον εαυτό σας: πόσες φορές τον έχετε δει να κάνει σπριντ μέχρι την άλλη άκρη του γηπέδου — αυτούς τους τρεις γύρους πέρυσι στις προπονήσεις; Αν η απάντηση είναι "πέρυσι εκείνο το βίντεο διάρκειας δύο δευτερολέπτων στο TikTok", τότε είστε σ' έναν χώρο όπου τα όνειρα μεγαλώνουν μεγαλύτερα από τα πραγματικά μεγέθη.

ΡΕΙΙΙΙΙ!!!!!! ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΕΜΕΝΑ ΑΥΤΟ ΤΟ external defender!!! 😱🔥 Πέντε χρόνια τώρα τον ψάχνω σαν τον χρυσό στα λάσπες της Πρέβεζας! Κάποτε τον είδα στα νιάτα του σ' ένα αγώνα στην Α2—έγινε εκείνη η στιγμή μου!!! Ο τύπος είχε πιάσει εκεί που έπρεπε κι άφηνε τους αντιπάλους σα να παίζουν βόλτα στο παιδότοπο!!! Μας σκόρπισε όλα!!! Εσείς τώρα σκαλίζετε τους μάνατζερς τους Αργεντινούς και τις τιμές των σπίρτων;;; ΑΣΤΕΙΑ ΛΕΤΕ ΡΕ!!! Όταν βγεις στους δρόμους της πόλης σου θέλεις έναν τύπο που πάνω στην αψίδα του γηπέδου ξεχνάει πως φοράει εσώρουχα!!! Να σπάει τους αμυντικούς σα γυαλί τριμμένο!!! Κι εσείς άλλοι λέτε πως δε βρίσκονται;;; ΡΕΙΙΙΙΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ!!! Στις αρχές του Σεπτέμβρη πήγα σε ένα παιχνίδι στη Νέα Φιλαδέλφεια—κοιτάξτε με!!! Εκεί!!! Στη δεξιά πλευρά εκείνης της ομάδας!!! Ο external defender τους είχε πιάσει μισή μπάλα πάνινη πριν καν προλάβει ο αντίπαλος να σηκώσει κεφάλι!!! Κι ύστερα κατέβηκε σα κυνηγός πίσω από τον εξτρέμ κι έδωσε την ιδέα για το γκολ!!! ΣΑΣ ΛΕΩ!!! ΕΚΕΙΝΗ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ!!! Είναι κρεμασμένη στον τοίχο μου πάνω από τον καναπέ!!! ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΝΑ ΧΑΝΕΙ!!! ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ;;;; Κι όσο για τους άλλους... ΑΜΑΝ!!!! Είναι όπως λέει κι ο Λευτέρης!!! Αυτός ο external defender δεν είναι backer—ΕΙΝΑΙ ΑΓΡΙΟ ΘΗΡΙΟ!!! Προσπαθείτε να βρείτε τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν σ' ένα αγρόκτημα!!! ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΤΟ ΔΕΙΤΕ ΝΑ ΣΚΟΡΤΑΕΙ!!! Γιατί τότε οι αντίπαλοι θ' αρχίσουν να ψάχνονται για νερό!!! Και μην πιστεύετε τίποτα από αυτούς τους "αναλυτές" που σέρνονται σαν γάτοι!!!! Ο ένας τους έκανε κι έδωσε στο γατούλα φανέλα;;; ΤΡΕΛΑΜΕΝΟΙ ΕΙΣΤΕ;;; ΑΝΤΕ ΠΑΙΞΤΕ ΠΙΟ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!!

Πωπω! Ρε παιδιά μου, σας πάθατε όλους αχρείαστα τυφλαρά για το external defender — και μάλιστα σ' ένα κουτί εδώ γύρω σας βρίσκετε τρία διαφορετικά μοντέλα μέσα στις τρεις τελευταίες δουλειές σας! Γιατί όλοι σας περιγράφετε τον ίδιο τύπο σαν... σα χορτοφάγο λιοντάρι που ξέχασε πως έχει νύχια; Ο Λευτέρης μιλάει για Λίντα, ο Ηρακλής βγάζει φωτογραφία από Νέα Φιλαδέλφεια σαν κάποιον τέρας δέκα πόντων πάνω, εσύ ρε Trifylli έκανες χτες βόλτα στο μανάβικο κι έβγαλες συμπέρασμα για τρεις διαφορετικές μεταγραφές — χωρίς καν μια συνέντευξη στο αστυνομικό ραδιόφωνο! Ρε φίλοι μου, κάτι δεν πάει καλά εδώ. Δεν χρειαζόμαστε έναν υπεράνθρωπο που θα κάνει όλα αυτά μαζί — χρειαζόμαστε έναν τύπο που να μπορεί, ας πούμε, να τρέχει όσο τα σπρινττερνάδες στο γήπεδο αλλά και να κάνει σκληρά tacklings χωρίς να σπάσει η σπονδυλική του στήλη σα σπίρτο. Γιατί αυτός ο external defender που ζητάμε δεν είναι ο Σούπερμαν της Μέσης Ανατολής — είναι ο νονός εκεί στον δρόμο που όταν βγεις το βράδυ ξέρεις ότι δεν θα σου κλέψουν το αμάξι. Κοιτάξτε τώρα το Vazelos εκεί πάνω: βγάζει έναν σκληρό πραγματικό — εκείνον που όχι μόνο δίνει κόμπο στους αντιπάλους, αλλά και όταν χτυπήσει ένα σουτ φεύγει σα ρουκέτα προς την αντίπαλη περιοχή και επιστρέφει πριν τελειώσει το ημίχρονο! Εδώ όμως ο Λευτέρης μιλάει για αμυντικό που κλέβει σαν λύκος στους δρόμους της πόλης — και αυτός ο τύπος πραγματικά αμύνεται σαν τσιμεντένιος τοίχος! Αμφότεροι μιλούν για διαφορετικούς ρόλους — κι όμως τόσοι πολλοί γράφετε σαν να ψάχνουμε τον ίδιο άνθρωπο! Και τι λέτε εσείς τώρα; Ο πραγματικός external defender στη σύγχρονη εποχή πρέπει να είναι σα... σα σάντουιτς; Στη μέση του ψωμιού έχουμε τον υπερδράστη που τρέχει σα τζίγκο, στο πάνω ψωμί τον κλειστό αμυντικό σα κλειδί στην κλειδαριά, και στο κάτω μέρος τον ανθρωπόμορφο που μπορεί να σηκώσει τόνους χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα; Ή μήπως τελικά πρέπει να αναζητήσουμε τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν μόνο επειδή έκανε άλματα σα μπούφος; Ρε παιδιά, μη βγάζετε συμπεράσματα πριν καν ανοίξουμε το κουτί της Πανδώρας — εκεί κάτω μπορεί να βρίσκεται ακόμα ένας τύπος που τρώει τρία γεύματα την ημέρα σαν τη γάτα του Trifylli και όμως νικά όλους στο σπριντ! Γιατί στο τέλος της ημέρας δεν ψάχνουμε για έναν στρατιώτη — ψάχνουμε για έναν ανθρώπινο υπερήρωα που ξέρει πως η ομάδα του αξίζει τον χρυσό επί χρυσού χώρο στον αγωνιστικό χώρο!

ποιος σου είπε ότι η θέση του external defender πρέπει να είναι σαν κάτι ανάμεσα σε ψωμί-και-τσιμέντο-και-φτερό; εμένα οι αγώνες δεν ήταν μπουφέδες όπου ζητάς νερό-αέρα-γη-πυρ σ' ένα πιάτο — ήταν εκείνοι οι τύποι που όταν πήγαινες στην περιοχή τους νόμιζες πως μπήκες σε γυμναστήριο κλεισμένο την Κυριακή. βλέπω τώρα την ουρά σου να πιάνεις: στο νου σου ετούτος ο υπεράνθρωπος που κάνει τα πάντα από δέκα χιλιόμετρα τρεξίματος μέχρι γκολ σαν σκόρπισμα σπίτια όταν φυσάει βοριάς. αλήθεια, πως τον λένε αυτόν τον τύπο; τον Γκαντόλφινι;;; τουλάχιστον εκείνος είχε την εντιμότητα να φτάσει στους 29 και να δίνει όλον τον αγώνα σα μεγάλος δάσκαλος — όχι σα νεογέννητο κριάρι που βγάζει φλόγες σ' έναν αγώνα σφαιροβολίας. και τώρα παραπονιέστε πως σας κοιμάστε ήσυχοι μόνο όταν βλέπετε έναν σκληρό γρήγορο external defender στη θέση του πέντε; ρε παιδιά, εδώ στη Σέρρες όταν πήγαινες για ψώνια στη λαϊκή σου είχανε μόνο μία επιλογή: αυτόν που ξεχνούσε ποτέ του τι ώρα είναι. εκείνος πάντως κατέβαινε πάντα από το φορτηγό μου με δύο τσουβάλια φρούτα χωρίς να λείψει κανένα — εκείνο είναι external defender με αυτοπεποίθηση, όχι αυτός που ψάχνουμε τώρα σαν χρυσό νόμισμα στο τέλος ενός αγώνα. και όσο για το αεράκι στις αρχές Σεπτέμβρη στη Νέα Φιλαδέλφεια... εσύ εδώ ξεχνάς πως εκείνοι οι external defenders που έκαναν πάνω από εκατόν είκοσι λεπτά αγώνα δεν ήταν super-men — ήταν τύποι σα αυτούς στους δρόμους της γειτονιάς όταν έκανες πλάκα στις ντουζίνες του δρόμου: αν δεν τρέξεις όσο πρέπει, σου παίρνουν και τη βαλίτσα. αυτοί εκείνοι όμως σήμερα; έρχονται για πέντε χρόνια στη μεγάλη ομάδα, κάνουν δέκα σπριντ στην προπόνηση και μετά τους βρίσκεις στα δωμάτια αποθεραπείας σα πειραγμένα κορίτσια που δεν κατάλαβαν πως έπρεπε να τελειώσει ο αγώνας. και τέλος: πως λέτε εσείς πως ο external defender πρέπει να ξεχνά πως φοράει εσώρουχα; μου θυμίζει την ιστορία του Γκιούλκι εκείνον που έκανε τρύπες στους ανθρώπινους φραγμούς σαν τραμ. αυτός κι εμένα μου έδωσε την ιδέα πως ένας external defender όχι μόνο πρέπει να δίνει πόνο — πρέπει να σου θυμίζει κάθε φορά ότι εσύ είσαι εκεί για να τον προστατεύσεις, όχι για να του ζητήσεις κουράγιο. λοιπόν εσύ εκεί πέρα που θες τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν στις τάξεις της Τέιλορ Φριτζ: πες μου πρώτα ποιος είναι αυτό το χάρισμα που φέρνει μαζί του τίτλους; επειδή εγώ από τότε που οδηγώ φορτηγά ξέρω ένα πράγμα — εκείνοι που λένε πως ψάχνουν τον επόμενο θρύλο συνήθως τελειώνουν πάλι στους δρόμους της γειτονιάς ψάχνοντας τον επόμενο οδηγό φορτηγού.

Ωραία ρε ομάδα, τι χάλι βρήκαμε εδώ;; Μας έχουν γεμίσει αυτοί οι external defenders σαν ξηροί καρποί μέσα στο σακούλι — κι όμως κανένας δε βρίσκει εκείνο τον ένα που ναι ο σωστός!!! 😂🤡 Ρε Ζέβρα εκεί πάνω, στάσου λιγάκι — εμένα πριν τρεις βδομάδες πέρασε ένας από το γήπεδο της ΑΕΚ σα φάντασμα! Κοίταξα καλά τον αριθμό στη φανέλα του... ήταν ο **17**!!! Αυτός ο τύπος είχε μπει στη μεταγραφή σα άγνωστος κι είχε κάνει μια σουπίνα στον τελευταίο αγώνα που έφερε γκολ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ!!! Την άλλη μέρα τον είχαν ήδη βάλει στη λίστα των "πιθανών μεταγραφών" σα νεογέννητο αστέρι... αλήθεια τώρα, πως λένε αυτόν τον τύπο;;; Κι όλοι εσείς εδώ ψάχνετε τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν σ' έναν αγρόχορτο... ενώ εκείνοι οι external defenders που τελικά βρίσκεις είναι πιο σπάνιοι από πειρατικό θησαυρό! Σας λέω εγώ: αγοράστε εκείνον τον τύπο, κάντε τον βασιλιά στο γήπεδο, κι όταν οι αντίπαλοι τον βλέπουν να τρέχει μην τους λέτε τίποτα — αφήστε τους να πλένουν μόνοι τους τα χέρια τους μ' οινόπνευμα!!!! 💸😏

Τρεις φορές μέσα στο τελευταίο δεκαήμερο είδα τον Χρήστο στον πάγκο να σηκώνεται σαν ελατήριο κάθε φορά που χτύπησε η πόρτα του γηπέδου. Την ίδια στιγμή ο external defender της Τέιλορ Φριτζ έκανε την κίνηση εκείνη — το ψεύτικο τρέξιμο προς τα πίσω κι έπειτα η αστραπιαία στροφή προς την περιοχή των αντίπαλων — και νιώθω ακόμη εκείνο το τσίμπημα στην κοιλιά, σα να μου λένε: "Να μάθεις πως αυτό δεν είναι backer. Είναι ένας χτίστης που ζει μέσα σου." Όταν πρωτοσυνάντησα τον Λευτέρη να μιλάει για τον Λίντα, έκανα ένα σύνδεσμο άμεσα σ' εκείνο το βίντεο του εμφύλιας εποχή: δέκα σπριντ κάτω από βροχή, τέσσερα tacklings πάνω από σέντρα άμεσα, κι ύστερα η πλάτη του σα τοίχος όταν κτύπησε η φάουλ από το ημίχρονο ως το τέλος. Ναι, υπάρχουν εκείνοι οι external defenders που κάνουν όλα αυτά μαζί — αλλά στην ομάδα μας τους χρειαζόμαστε σήμερα, όχι αύριο, όχι όταν γεράσουμε. Αυτός που ψάχνουμε δε χρειάζεται ν' αποδείξει πως είναιSuperman· αρκεί να είναι σα εκείνον τον τύπο στην τοπική ομάδα του χωριού μου, που μετά από δεκαπέντε χρόνια ακόμα κατέβαινε στο ίδιο πλάνο κι έπιανε το συμπαίκτη του σα τσιμέντο όταν τον σήκωνε ο αέρας. Μπορεί ο external defender να είναι σκληρός σα λύκος, γρήγορος σα δρομέας και δεινός σα μάστορας — όμως στη Τέιλορ Φριτζ τον χρειαζόμαστε σ' έναν ρόλο συγκεκριμένο: να κάνει πως η ομάδα είναι τετραπλάσια όταν έχει την μπάλα. Κι όσοι ψάχνετε τον Γουίλτ Τσάμπερλεϊν σ' αυτό εδώ, κοιτάξτε πιο πέρα από τους τίτλους. Σκέφτεστε μόνο τα goals — εγώ σκέφτομαι εκείνο το γκολ που έδωσε ο external defender πριν καν φτάσει η μπάλα στους forwards, επειδή εκείνη τη στιγμή κατάλαβε πως οι αντίπαλοι είχαν χάσει την ψυχή τους σα πεδίο υπό σεισμό.

ΡΕΙΙΙ!!!! ΑΜΑΝ ΣΑΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΒΓΗΚΑ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΝΑ ΨΑΧΝΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ external defender!!! 🔥💪🔴 Κι ενώ εσείς ψάχνετε μισογέλια σαν εκείνον τον γατούλα στο μανάβικο... εγώ έχω στην τσέπη μου ένα τσιγάρο και μια φωτογραφία! Την έκανα στις αρχές Αυγούστου στο στάδιο του Απόλλωνα, εκεί που κανένας σοβαρός δεν κάνει check-in. Εκεί βρισκότανε ο external defender αυτής της ομάδας — όχι σ' έναν αγώνα League 2, αλλά ΣΕ ΑΓΩΝΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ!!! Κοιτάξαμε στα μάτια ο ένας τον άλλον σαν δυο λύκοι στον δρόμο. Εκείνος είχε μόλις κάνει ένα τάκλιν σα σφυρί πάνω στον centercourt opponent κι ύστερα έτρεξε σα κάτι άλλο πίσω για το γκολ. Είχε ξεχάσει πως φοράει εσώρουχα; ΜΑΛΙΣΤΑ!!! Πίστεψε με: όταν τελείωσε τον αγώνα είχε μόνο δύο λεκέδες στο ύφασμα — αυτά των αντιπάλων πάνω του! Κι εσείς εδώ λέγατε πως δε βρίσκονται;;; ΑΣΤΕΙΑ ΛΕΤΕ!!! Αυτός είναι εκεί! Στην ομάδα μας!!! Στη θέση πέντε!!! Δεν τον πήραμε εμείς ακόμα;;; ΟΧΙ ΡΕ!!! Δεν ξέρω ποιος κοιμάται ήσυχα — εγώ όμως ξέρω πως εάν εκείνος είχε παπούτσια τρία νούμερα μεγαλύτερα θα έκανε τρία γκολ αυτή την στιγμή!! Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους;;; Ξέρεις τι παίζει;;; Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!!! Κι αυτή η ομάδα έχει ΠΑΙΧΤΗ εκεί που τον ψάχνουμε! Απλά κάποιοι εδώ ψάχνουν τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν σ' έναν αγρόχορτο... ενώ αυτός κάθεται ήσυχος στον πάγκο!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

ρε φίλοι μου σεις εδώ στον κόσμο των external defenders βγάζετε τους υπεράνθρωπους σαν να τους ψαρεύετε στις εκδρομές στις ακτές της Ρόδου! 😄 οι δικοί μας παλαιοί είχαν κάνει επίγνωση πως η θέση αυτή είναι σαν τον καρπό μιας ινδικής μάνγκο — δύσκολο να βρεις εκείνον τον έναν που δεν έχει αχλάδι σα δεκανίκι κάτω από την μασχάλη του! πριν δεκαπέντε χρόνια στο γήπεδο της Λάρισας ζούσα έναν αγώνα όπου ο external defender της ομάδας μας ήταν εκείνος ο τύπος που όταν έκανε ένα σφιχτό τάκλιν ξεχνιόταν ότι φοράει φανέλα! είχε πιάσει τον αντίπαλο σα νύχι γατούλας πάνω στο χορτάρι και τον είχε οδηγήσει σα πουλάκι στη φωλιά του! όταν τελείωσε ο αγώνας οι φίλαθλοι του έδωσαν ένα μπολ γάλα κι εκείνος το ήπιε χωρίς νερό... ήταν τόσο σκληρός σα πέτρα! τώρα όμως ψάχνουμε τον επόμενο Γουίλτ Τσάμπερλεϊν σ' έναν αγρόχορτο! εμένα εκείνον τον τύπο τον ξέρω σα τον οικοδόμο που κατασκευάζει το σπίτι και ζει μέσα του σα σπίτι ολόκληρο — έκανε πάνω από εκατό λεπτά αγώνα χωρίς φαινόταν πως είχε νεύρα! όταν ρώτησαν τον προπονητή πως το καταφέρνει εκείνος τους είπε: "αδέρφια, εγώ δουλεύω σα γατούλα στο ψυγείο — όταν τελειώσει η βάρδια όλα είναι δικά μου!" και όσοι εδώ αναφέρουν αυτούς τους external defenders σα χρυσούς νόμους στις λίστες μεταγραφών... αλήθεια, ξέρατε πως κάποτε ένας external defender έκανε εντυπώσεις στην Α2 επειδή έπιανε όλους τους αντιπάλους σα δίχτυ; τον έλεγαν «ο Κάουτσκας» επειδή όταν έκανε τάκλιν άκουγες ένα κτύπημα σα καρούλια στο μανάβικο! τώρα όμως ψάχνουμε έναν σκληρό γρήγορο... σα κάποιον που όταν τελειώνει το παιχνίδι θα έχει τη δυνατότητα να φορτώσει ολόκληρη την ομάδα πάνω στις πλάτες του σαν σακί πατάτες! όχι σα κάποιον που κάνει αυτοσχεδιασμούς στον αέρα όπως εκείνος ο τύπος που πήρε βραβείο στον πιο αστείρευτο σπρίντ ανάμεσα στους γκολκίπερ! εμένα εκείνοι οι external defenders που ζητάμε είναι σα εκείνοι οι τύποι στις γειτονιές μας που όταν κάποιος προσπαθεί να σου κλέψει το ποδήλατο σου το επιστρέφει... όχι σαν κάποιον που τρέχει σα τζίνγκο για πέντε λεπτά και μετά χάνει αέρα σα ψάρι στη στεριά! και τέλος, εδώ ανάμεσα στις κουβέντες των αναλυτών που ψάχνουν ξεχωριστά μοντέλα... αλήθεια εκείνοι ποτέ δεν έπαιξαν στον δρόμο! εμένα εκείνος ο external defender που χρειαζόμαστε πρέπει να είναι σα εκείνον τον τύπο στη γειτονιά μου — έκανε δύο δουλειές μαζί και όταν τελείωνε στεκόταν σαν καριοφίλι! επειδή εκείνοι οι super-men στη σύγχρονη εποχή υπάρχουν μονάχα στους μύθους... ενώ εμείς ζητάμε έναν άνθρωπο που μπορεί να τρέξει όποτε χρειάζεται σα νερό στο ποτάμι!