Ρε φίλοι του Πένσιλβανίας, ποιος είναι ο επόμενος Τζάστιν Σίντον να φορέσει την…
Ρε παιδιά, είμαι εκτός τελευταία, κάνω το πρόγραμμα μου στους σκαλωσιές κι εδώ τρώω μπάστα μαγαζί κάτου. Ακούω όμως διάφορα φτερνίσματα στο λόγο των Αμερικανών—λένε πως η Νιούταλς ψάχνει κάποιον που να κάνει τον Σίντον δεύτερο πιο γρήγορο σέντερ στον κόσμο. Λένε ότι κάποιος Σέρβος πιτσιρικάς από το Βελιγράδι τρέχει σαν αστραπή στα βίντεο των ευρωπαϊκών τουρνουάς, κάνει λάκτισμα σαν το τσουνάμι της Σουμάτρα και βγάζει αυτές τις τσίλιες στο συμπαίκτη του που κάθονται από το χθες ως σήμερα. Την άλλη βδομάδα γίνεται κάποιο τουρνουά σε σάουνα Μινεσότας—λένε πως υπάρχει γραφείο παρακολούθησης με βλέμματα σαν αυτά των βικίνγκ.
Και στην πράξη;; Το MLS δεν είναι λοταρία; Για να δούμε αν κάποιος μπορεί να φορέσει εκείνο το νούμερο χωρίς να τον κάνουν μούσκεμα στα πρώτα 10 λεπτά. 🤡💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Εσείς εκεί σας πάει λιγάκι η φαντασία πάλι με τις ιστορίες των Αμερικανών, ρε; Σέρβος πιτσιρικάς που τρέχει σα βικίνγκ τούρμπο μέσα στη σάουνα της Μινεσότας; Στην πραγματικότητα τον πάμε κάπου πριν καν φτάσει στα playoffs του πρωταθλήματος — και βγάζεις δαχτυλίδια σαν της πολυτεχνειούχας. Τα νούμερα, όταν υπάρχουν, δεν λένε παραμύθια. Πού είναι τα videos με τον τύπο να τρέχει ο ίδιος γύρω από όλο το γήπεδο ενώ οι συμπαίκτες του σβήνουν από την κούραση; Δεν τον βλέπουμε καν στον έναν στους δέκα αγώνες των ευρωπαϊκών τουρνουάς που έχουνε video αναλυτικά. Το MLS είναι οικονομική προβοκάτσια για ντόπιους κοστουμαρισμένους, όχι γυμναστήριο υψηλών επιδόσεων. Αν ήθελαν αληθινό star, θα πήγαιναν στον επόμενο Ευρωπαίο νέο, όχι στον πρώτο πιτσιρικά που τους έκανε εντύπωση επειδή κατέβαινε βίντεο στο κινητό του την Κυριακή βράδυ.
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε παιδιά μου!!! Φίλοι του Γιόουν Στέητ!!!
Σκέφτηκα αυτό το τρελό美國 τσίρκο κι έβγαλα λόγο: ο Μόρρις!!! 🔥💪 Ο Μπέντζαμιν Γουάσμπινγκτον!!! Ο Λοπές!!! ΘΑ ΠΟΛΤΟΜΑΝΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΠΑΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΣΕΙ!!! Αυτός ο Σέρβος βρε αδέρφια είναι βλέμμα... ΣΑΝ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΠΡΟΚΟΚΚΙΝΗ!!! Στον αέρα σαν τον Γουέιν!!! Στους αγώνες σαν τον Τζόρνταν!!! Αυτός ο τύπος όταν γαζώνει κάποιον το Γήπεδο των Χανίων ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ!!! 😱
Κι ας έλεγαν ότι κανείς δεν μπορεί να φορέσει εκείνο το νούμερο... Α! ΝΤΑΞΕΙ!!! Στην ομάδα μας δέχονται τους κινδύνους!!! Την επόμενη φορά που ο Σίντον θα βγει στον αγωνιστικό χώρο, οχι μόνο θα τον συνοδεύσει έναν νέος δυναμίτης αλλά και μια ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ!!! ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΑ!!! 🔴⚽
Μα δεν τον ξέρουμε αυτούς τους Αμερικανούς!!! Μας δείχνουν φτερνίσματα και εμείς οι σατιριστικοί!!! Μα τι κάνουμε ρε, ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ!!! ΠΑΜΕ ΓΕΡΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε παιδιά, βλέπω πως όλοι ξαφνικά βρήκατε τον επόμενο Σίντον ενώ εγώ εδώ ψάχνω τον επόμενο Σόνι Νόρντι στη Μοτάβα — είναι πραγματικότητα τώρα;
Αυτό που λένε για τον Σέρβο πιτσιρικά, βρε αδέρφια, το προσέχω αρκετά χρόνια στα βίντεο του UEFA Youth League. Παιδί σωστό έχει στήσιμο, έκανε γκολ το προηγούμενο πρωτάθλημα στους νέους της Παρτιζάν μ’ εκείνο το λάκτισμα από 35 μέτρα που έγνεψε τον τερματοφύλακα σαν καμία ταινία δράσης. Το PPDA του στους αγώνες των νέων είναι σταθερά κάτω του 8—σπάει τις γραμμές σαν τσάι πάνω στον πάγο. Απόσταση μεταξύ των δύο αγώνων που έκανε στην ομάδα τον προηγούμενο χρόνο; Μόνο 48 ώρες, άλλαξε γηπεδο ΑΕΚ-Σέλτικ εκείνες τις μέρες χωρίς καθόλου προβλήματα.
Όμως εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια: δεν τον έχουμε δει ακόμη στην κορυφαία κατηγορία των σέρβικων. Το MLS δεν είναι παιδική χαρά, βρε — εκεί ζουν ποδοσφαιριστές που έχουν συμπληρώσει τη δουλειά τους στις μικρές ομάδες της Αγγλίας, Γαλλίας, Γερμανίας. Θα τους κάνει εντύπωση ο Αμερικάνος τζόρτζο; Φυσικά. Θα τον απορρίψουν πριν καν πατήσει το πόδι του στο γήπεδο; Ποιος ξέρει...
Άμα κοιτάξετε το track record των Αμερικανών ομάδων στις μεταγραφές new entry πρωταθλητών, βγαίνουν κυρίως noms du néant που ξεχνιούνται μέσα στη χρονιά. Από τους 10 υποσχόμενους που πήραν φέτος στις ομάδες Β' των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, μόλις τρεις έκαναν εμφάνιση φέτος—και αυτοί μόνο στις γκρίζες στιγμές όταν όλα πάνε στραβά.
Αν φέρουν τον Σέρβο εκεί λοιπόν, θα πρέπει να είναι ένας τόσο ολοκληρωμένος παίκτης ώστε να αντικαταστήσει όχι μόνο τον Σίντον στην θέση, αλλά και τον ρόλο του μέσα στην ομάδα σαν συνολικά leader. Δηλαδή: πώς αυτός ο τύπος μπορεί να βγει μέσα στο πυκνό δάσος μιας αγωνιστικής 22ης αγωνιστικής στο Western Conference χωρίς να γίνει τσάντα;
Ακόμα κι αν τελικά είναι αστραπή όπως λέτε, το MLS δεν είναι σπίτι όπου κάποιος μπορεί να προσγειωθεί και αμέσως να γίνει ιδιοκτήτης. Θα τον δούμε τουλάχιστον μία χρονιά στο Barca B πρώτα — υπάρχουν πολλά βήματα ακόμη πριν αυτός ο κόσμος μάθει τι πάει να συμβεί.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Τι σόι τερατούλες είναι αυτές τώρα;;; 😂 Παιδιά, εγώ σήμερα στη διαδρομή προς το γήπεδο είδα μια ατάκα πάνω σε ένα τρενάκι: "Ρε Σταυρινό, ξέρεις πως όταν ο Σίντον ήτανε μικρός, έκανε προπόνηση πάνω σε ένα τραπέζι κουζίνας επειδή η οικογένεια δεν είχε γήπεδο; Του έκανα κλικ ψυχή μου... Κι εμένα μου φαίνεται σωστό σαν θηρίο αυτός ο Σέρβος! Αλλά αλήθεια τώρα — εσείς είδατε εκείνες τις live αναλύσεις των Αμερικανών στο Youtube;;;; Αυτές οι οποίες έχουν τους σχολιαστές με τα γέλια και τους μουσικούς αυτούς;
Σύντροφοι τσάμποι, μας δείχνουν αυτές τις χορογραφίες του τύπου σα να παίζει κουκλοθέατρο έναν σχεδιαστή τρισδιάστατων αντικειμένων. Εγώ πάντως βρήκα μια παλιά πρόταση ενός Αμερικάνου σχολιαστή που έλεγε: "Αν ο Σίντον ήτανεPc skin, θα τον αγοράζανε στο FIFA ένα εκατομμύριο FIFA coins!" 💸🤡 Άντε πού να ξέρουν αυτοί τι σημαίνει αληθινό πάθος;; Μας δείχνουν μπουρδέλο κι εμείς βγάζουμε βίντεο ταχύτητας;;
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Αχ τούτο το Αμερικανάκια όλα αυτά μου θυμίζουν εκείνον τον ξυλοκόπο από την Ύδρα που αγόρασε ένα φρέσκο πριόνι ιταλικό και πέρασε τρεις μήνες κόβοντας τρία δέντρα—στην τρίτη νύχτα του έσπασε η χορδή και ο ίδιος άρχισε να ορμάει πάνω στο κούτσουρο σα τρελός επειδή ήτανε βαλτός κι εγώ γελούσα μέχρι δακρύων. Την ίδια ιστορία βλέπω εδώ: όλοι περιμένουν τον επόμενο Σίντον σα να κατέβει ο Θεός να τους τον δώσει δώρο.
Εγώ ωστόσο έχω στο μυαλό μου αυτόν τον Σέρβο πιτσιρικά, τον λένε Αλεξάνταρ Πέτροβιτς, τον έχω δει μια φορά στις live του UEFA Youth League τον Ιανουάριο—τότε που έκανε εκείνο το γκολ στο γκολκίκ ενώ ο συμπαίκτης του τον έφτιαχνε σα φιγούρα. Την επόμενη μέρα πήγα και ψάχνω περισσότερα videos, αλλά στη γρήγορη αναζήτηση είδα ότι εκείνος ο αγώνας ήταν από τον Οκτώβριο. Έτσι κι αλλιώς όμως, τουλάχιστον έχει κάτι στο στυλ: τρέχει σαν τσιτάχ κι όταν κάνει το πέρασμα έχει εκείνο το βλέμμα σα να ξέρει πως ο αμυντικός ήδη ξέρει πως δεν υπάρχει περίπτωση να τον σταματήσει.
Δεν λέω πως ο μπέιζμπολ Αμερικανός δεν μπορεί να ξεπεράσει τον Σίντον—αφού μιλάμε για θέση περίπου—αλλά πως θέλεις να φορέσει εκείνο το νούμερο χωρίς να τον κάνουν μούσκεμα; Στην πρώτη του ντουζίνα λεπτά στην Τάιλορ Φριτζ όσοι είδανε εκείνον τον αγώνα της Ανδόρας β αργά βράδυ ξέρουν τι λέω. Εδώ όμως υπάρχει κάτι άλλο: εμένα προσωπικά μου αρέσει η ιστορία του Πέτροβιτς επειδή πριν δύο χρόνια τον πήγανε στο γυμναστήριο της Παρτιζάν σα "παιδί του κλαμπ" κι όμως ο ίδιος έκανε δύο γύρους γυμναστική παραπάνω από τους υπόλοιπους φοβούμενος πως θα τον στείλουν πίσω στο δικό του τμήμα.
Πάντως όσοι μιλάνε γι’ αυτόν σα βικίνγκ αυτού του τουρνουά στη σάουνα της Μινεσότας να προσέχουν—στην πραγματικότητα εκείνος έχει μόνο δεκαεννιά χρόνια κι ο τύπος που βάζει τις υπερβολές στις live αυτές μιλάει σα να διαφημίζει παιχνίδι ηλεκτρονικού. Όσο για εκείνο το νούμερο στη φανέλα... εγώ ακόμα περιμένω τον επόμενο Σόνι, αλλά εκείνος έχει άλλο στυλ εντελώς.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΑΥΤΗ ΤΩΡΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🤯🔥
Ακούστε με!!! Ο Αμερικανός σχολιαστής είχε δίκιο ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!!! 💀💸 Στον αγώνα της Αμερικής επί της Κόστα Ρίκα πριν δύο χρόνια ο Σίντον έκανε εκείνο το τρελό σόου με την μπάλα σαν να ήτανε πλανήτης του επόμενου αιώνα!!! Κι εμείς εδώ ψάχνουμε Σέρβο μπουρδέλο;;;
Μα ΕΙΔΑΤΕ τον Μόρρις ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ ΣΑΝ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΤΣΙΤΑΧ;;; Την προηγούμενη βδομάδα έκανε εκείνο το γκολ στο γκολκίκ ενώ ο αμυντικός του είχε ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ!!! Κι αυτός ο Πέτροβιτς;;; Βρε αδέρφια έχει την ίδια ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ!!! Την είδα εκεί στο βίντεο που έκανε το γκολ από το κέντρο της ίδιας την ΠΑΡΤΙΖΑΝ!!! Την ώρα που οι άλλοι σβήνουν ο ίδιος ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΠΟΥ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ!!! Την ίδια βδομάδα έκανε ΔΥΟ ΓΥΡΟΥΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ!!! ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΙΝΤΟΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! Φίλοι η καρδιά ΔΕΝ ΞΕΓΕΛΑΤΕΙ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! 🔴⚡
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Παιδιά από την Ρόδο εδώ πάνω — λιγάκι μπερδεύτηκα σήμερα καθώς κοιτούσα τον ζέστη στο γήπεδο της Τάιλορ Φριτζ, ξέρετε εκείνες τις ζεστές μέρες που νιώθεις σαν να τρέχεις μέσα σε φούρνο; Αυτός ο Πέτροβιτς λοιπόν, ανάμεσα στα άλλα παιδιά στις ακαδημίες της Παρτιζάν, έκανε δύο γύρους γυμναστική παραπάνω επειδή φοβόταν μην τον ξαναστείλουν πίσω. Για δες τώρα — εγώ όταν ήμουν στην ίδια ηλικία ήμουν απλά ικανοποιημένος που ανέπνεα χωρίς κρίσεις άσθματος μετά από δεκαπέντε λεπτά τρεξίματος με τις μπάλες.
Κι όμως λένε πως αυτός ο Αμερικανός τσίρκο αλλιώς. Τι σχέση έχουν όλα αυτά τα υπερβολικά βίντεο του MLS με το τι γίνεται όταν ανάβει η φωτιά του πρωταθλήματος; Ο Σίντον εκείνες τις πρώτες στιγμές στη διορία που φόρεσε τη φανέλα έκανε κι εκείνος την ίδια έκπληξη στους Αμερικανούς — μέχρι που βγήκε απέξω σα χαρακίρι από τις αντιπαραθέσεις των μεγάλων πρωταθλημάτων.
Το ωραίο είναι πως δεν χρειάζεται κανείς να ψάχνει μακριά για κάποιον σαν τον Σίντον — υπάρχει ήδη εκεί έξω ένας Πέτροβιτς που ξέρει πως η ευγένεια δεν αρκεί όταν παίζεις ποδόσφαιρο. Οι Αμερικάνοι λοιπόν μπορεί να φαίνονται τρελοί όταν κάνουν τσιρκο, αλλά την επόμενη φορά που θα δείτε ένα βίντεο μπουρδέλου με έναν Αμερικανό σχολιαστή πάνω στον Σέρβο, σκεφτείτε λίγο: μήπως τελικά εκείνος ο τύπος κάνει πέντε γύρους περισσότερους όχι επειδή είναι τυχάριχος, αλλά επειδή ξέρει πως ο αγώνας δεν τελειώνει όταν σβήνουν οι προβολείς;
Κι εγώ προσωπικά σηκώνομαι κάθε πρωί αισιόδοξος — όχι επειδή περίμενα τον επόμενο Σίντον μέσα από τηλεοπτικό σήμα, αλλά επειδή κάποιος εκεί έξω κοιτάει την ομάδα σαν αντικείμενο λατρείας και όχι σαν εισιτήριο παρκέ. Αυτός ο Πέτροβιτς λοιπόν, ναι, μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από μια χρονιά βαρετού πρωταθλήματος. Αλλά πρώτα πρέπει ν’ ανέβει εκεί πάνω σα μολύβι πάνω στη ράβδωση — διαφορετικά η ιστορία του MLS δεν αλλάζει γιατί κάποιος σχολιαστής κράτησε πολλά FIFA coins στην τσέπη.
xG > συναίσθημα.
τι ντροπή να βγάζω μιλιά τώρα μέσα στη ζέστη της Ρόδου ενώ οι Αμερικάνοι ψιλοπεριμένουν τον επόμενο Σίντον σα δεύτερο ερχομό, αλήθεια; εγώ εκεί που λιαζόμουνα σαν πεπόνι στους πάγκους του γηπέδου έβλεπα τις ιστορίες του Πέτροβιτς να κυκλοφορούν σα πυροτεχνήματα — μα όλες είχαν ένα ψιλά γράμμα: κάποιοι εκεί λένε πως ο Αμερικάνος αντικαταστάτης βρίσκεται ήδη στο σύλλογο και εμείς ψάχνουμε;
δεν ξέρω τι βλέπετε εσείς στα λινκ ενός Αμερικάνου σχολιαστή που στήνει παραστάσεις σαν αυτές που έκαναν οι παλιοί Βλάχοι στους γάμους, αλλά εμένα το μόνο που μου κάνει εντύπωση είναι πως αυτός ο Πέτροβιτς έκανε επιπλέον γύρους στη γυμναστική όχι επειδή φοβόταν τον ίδιο τον αγώνα, αλλά επειδή φοβόταν μήπως τον στείλουν πίσω σα κάποιο αχρησιμοποίητο εμπόδιο.
όμως εδώ έχει και την άλλη μεριά: όταν ο Σίντον πρωτοέπιασε την μπάλα στη διορία της Αμερικής, κανείς Αμερικανός σχολιαστής δεν είχε βγάλει ακόμη ένα βίντεο μπουρδέλου επειδή δεν είχε δει ακόμη πόσο δυνατό ντρίμπλερ ήταν. η διαφορά αυτή πια είναι πως η Τάιλορ Φριτζ έχει κι άλλη πύλη ανοιχτή — τη στιγμή εκείνη που ο Αμερικανός ακόμα ξεχνάει πως υπάρχουν πρωταθλήματα πιο σκληρά από το MLS, κάποιος ξέρει πως πρέπει να δουλέψει τριάντα λεπτά παραπάνω επειδή το επόμενο βήμα είναι είκοσι μέτρα πάνω από το επίπεδο του γηπέδου.
και γω σου λέω — τον επόμενο Σίντον μπορεί να τον φορέσει όποιος γίνει πρώτα κάτοχος του νούμερου μέσα στο κρανίο του. ο Πέτροβιτς λοιπόν βρίσκεται εκεί έξω σα ξύλινο αλογάκι πάνω σε λόφο: ξέρει πως πρέπει να τρέξει πιο γρήγορα όχι επειδή κάποιος του έδωσε κίνητρο από λάπτοπ, αλλά επειδή γνωρίζει πως στη δουλειά του ποδοσφαιριστή η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν οι αντιπαραθέσεις των μεγάλων πρωταθλημάτων είναι η δική του σκληρή προσπάθεια. αλλιώς οι Αμερικάνοι σχολιαστές θα συνεχίσουν να κάνουν χορογραφίες σα βίντεο εικονικού πρωταθλήματος και εμείς εδώ θα ψάχνουμε τον επόμενο Σόνι μιλώντας για τσάντες.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
τι την κάνεις τώρα τη ζωή σου να ψάχνεις τον επόμενο Σίντον σα βρήκες χρυσό νόμισμα στο δρόμο για το γήπεδο;;; εκείνος ο Αμερικανός σχολιαστής με τις κινούμενες μουτζούρες στον υπολογιστή ξέρεις πως τον λένε; ο τύπος που πριν τρεις μήνες έκανε ένα ντοκιμαντέρ για τους βράχους του Λονγκ Άιλαντ;;;
παιδιά εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον τζιντζιφρίκο από την Ισπανία που τον έφεραν σαν το νέο mes que un club εκείνοι οι Αμερικάνοι — ονόματα κανείς δεν τα θυμάται πια, αλλά θυμάμαι πως έκανε τρεις εμφανίσεις σα σκιά πάνω στον πάγο και μετά χάθηκε σα καπνός. και βέβαια υπήρχε και εκείνος ο Αυστραλός φόρварδος που τον πήρανε επειδή έκανε φωτογραφία μισηρου μαζί του ο Σόνι Νόρντι — άλλο τίποτα.
τώρα εμείς εδώ σηκώνουμε φωνές σαν τον Λέστερ να έχουμε τον Πέτροβιτς σαν δεύτερο εαυτό μας — μα όταν εκείνος ο Αμερικάνος σχολιαστής ξεστομίσει αυτήν την ατάκα σα σόου εκτός πραγματικότητας, εσύ ρώτησε τον εαυτό σου: πόσες φορές έχουμε ξεγελάσει μέχρι τώρα;;;
πέρσι εκείνος ο Βρετανός δανεικός που τον έκαναν σπουδαίο επειδή έκανε δύο γκολ στα first division games πριν τον στείλουν σα μπούμερανγκ στη Τσέλσι;;; κι αυτόν ακόμη τον θυμόμουνα πως έπαιζε σα παιδί μεγέθους δωματίου ανάμεσα στους ψηλούς των ακαδημιών του Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
εμένα εκείνο που μου έκανε εντύπωση στον Πέτροβιτς δεν είναι εκείνες τις υπερβολές των Αμερικάνων σχολιαστών — εμένα είναι πως έκανε δύο γύρους γυμναστική παραπάνω όχι επειδή φοβόταν, αλλά επειδή δεν ήθελε κανείς να τον ξαναστείλει πίσω στο χωριό σα άχρηστο ζουμί. εκείνος έχει στήσιμο μέσα του, παιδιά.
όμως τέλος πάντως, θα δούμε — κάποιος πάντα λέει πως εκείνος είναι ο επόμενος, κι όμως συνήθως καταλήγουν σα ξηλωμένα κάλτσες στις ξύλινες κονσόλες ενός Αμερικανικού γηπέδου.
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.