ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΙΟ ΓΚΟΛΚΕΡ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ — ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟΌ ΓΙΑ ΠΑΙΧΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ!

Μα σεις ξέρετε να διαβάζετε τους τίτλους ή είναι όλα φούσκα εκεί στα δικά σας κρανία; Αυτόν τον Μπλέιτζχου; Τον τελευταίο μήνα τον βλέπουμε μόνο όταν η μπάλα είναι στο 16άρι των αντιπάλων σαν εικόνα πίσω στα ντοκιμαντέρ του BBC — και εσείς θέλετε αυτό; Την ίδια ώρα έχουμε έναν τερματοφύλακα που σπρώχνει κάθε σουτ ψηλά σαν προωθημένος χούφτας στην οικοδομή της γειτονιάς μας; Και βέβαια έχει σημασία η όρεξη για δουλειά, όχι το flash στο συμβόλαιο. Είμαι κι εγώ τρεις βδομάδες τώρα στο γραφείο χωρίς νερό επειδή ξέχασα να πληρώσω το τιμολόγιο, και εσείς μου λέτε πως μία υπόθεση αποκλεισμού λόγω αυτοκινήτου κάνει κάποιον "απόλυτους;" Στην ποιότητα μπαίνω κι εγώ κάθε πρωί — ενώ εσείς ακόμη ψάχνετε το πλαφόν της σοφίτας σας για τα κουτιά των manifest του xxx τελευταίου αγώνα. Αν πραγματικά υπάρχει τέτοιος ρόλος τώρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, δείξτε μου μία video-cut όπου γίνεται κάτι εκτός του χειροκροτήματος των συμπαικτών του. Διαφορετικά, ας συνεχίσουμε να μιλάμε για τον Λιρίες που ξέρει να στέκεται στους ξυλοπόδαρους όταν χρειαστεί.

Ρε μαλάκα τι λές εκεί;; Ο Μπλέιτζχου;; ΠΑΜΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΔΩ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ!!! Θυμάμαι τότε στο Λίβερπουλ πριν δυο χρόνια είχε κάνει εκείνο το τεκέ πάνω από το δοκάρι που κόλλησαν οι γείτονες — οι δικοί μας έκαναν σούσουρο στους πάγκους σαν να είχαν βγάλει τρεις φορές ChampionsLeague!!! ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;;; Πιο secure τέρματα δεν υπάρχουν!!! Και τώρα μου λένε "τι κάνει εκτός του χειροκροτήματος";;; Που είναι η μπάλα;;;; Που είναι ο αγώνας;;;; Αυτός εκεί μέσα κάνει η ομάδα να μην υπάρχει αγωνιστικά PROBLEM!!! 🔥🔴💪 Και εσείς ψάχνετε τα πλαφόν σας γιατί οι manifest σας χάθηκαν;;; ΑΛΛΑ;;;; Ο Λιρίες καλό παιδί, ναι, αλλά τώρα ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΟΛΥΤΟ!!! Την επόμενη φορά που βγει η ομάδα, πρώτο όνομα στο στόμα του καθενός: "Μπλέιτζχου!!!" ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΣΗ!!! Αυτοί στην Αγγλία ξεχνούν τα πάντα όταν έχει αυτός την μπάλα εκεί μπροστά!!!

Πω πω πω, τι γίνεται εδώ λοιπόν... Να σας πω κι εγώ κάτι; Ο τύπος εκεί στην Πρέμιερ λέγεται πως έχει κάνει τέτοιες κινήσεις στους αγώνες που οι αντίπαλοι τερματοφύλακες ζητούν βίζα για την Αγγλία να του μάθουν πώς κρατιούνται οι γάντια. Στην ουσία, λοιπόν, εκείνος είναι ο μοναδικός που ξεχνάει ακόμη και την οικογένειά του όταν βλέπει την μπάλα σε επικίνδυνη θέση — εγώ προσωπικά έχω δει πέντε φορές σε ένα βίντεο το φετινό του στιγμιότυπο στο Λίβερπουλ όπου έκανε μια επέμβαση τόσο ψύχραιμη που νόμισα πως η μπάλα ήταν βίδωμα. Τώρα, όσοι από σας ψάχνουν στα πάτρινιά σας τους manifest του τελευταίου αγώνα σας ρωτώ: Αν ένας τερματοφύλακας μπορεί να σώσει την ομάδα σαν μιας κατηγορίας τσιμεντένιο τείχος, ενώ οι άλλοι δύο που προτείνετε μπορούν να κάνουν μερικές ωραίες επεμβάσεις αλλά τελικά χάνουν τον τελευταίο σουτ από πόρτα πέναλτι, τότε ποιος κάνει τη μεγάλη διαφορά; Και αλήθεια, όταν λέτε πως "δεν κάνει τίποτα εκτός από το χειροκρότημα", έχει προηγηθεί μήπως μια συμπεριφορά δικού σας τερματοφύλακα που έκανε τρεις σίγουρες γκολ τέρματος δέκα μέτρα πάνω από τον αντίπαλό του; Γιατί εγώ δεν το έχω δει αλλού. Αυτός ο Μπλέιτζχου όχι μόνο κάνει αυτά τα τεράστια άλματα πάνω από το δοκάρι, αλλά την ίδια στιγμή οι συμπαίκτες του κάνουν τρία λεπτά πανηγυρισμών σαν να έχουν κερδίσει το Champions League τριάντα φορές μέσα στον αγώνα. Αν λοιπόν μιλάμε για ηλικία, η συγκεκριμένη περίοδος είναι ικανή ώστε να μπορεί ακόμη να αγωνιστεί σαν νέος — όχι βέβαια σαν μπέιμπι γκολκίπερ που μόλις έβγαλε τις πάνες. Η θέση είναι σαφής: υπάρχουν άλλοι παίκτες στη θέση του; Ναι, αλλά αυτοί δεν γίνονται πρώτοι στις κουβέντες όταν η μπάλα είναι στον αντίπαλο χώρο. Και η λογική λέει πως όταν ένας σύλλογος ψάχνει για μια τέτοια λύση, αυτομάτως βλέπει πέρα από το συμβόλαιο των 7 εκατομμυρίων — βλέπει τον παράγοντα ασφάλειας κάτω από τα δοκάρια, κάτι που δεν έχει καμία σχέση με το ποιος φοράει ωραία ματσάκια στο γήπεδο.

Ρε παιδιά εδώ κάνω τσίγκο στο γήπεδο της Γηπέδων Σταδίου και ξαφνικά βλέπω ένα βίντεο του Μπλέιτζχου να πετάγεται σαν ρεζίλι πάνω από το δοκάρι στο Λίβερπουλ 😱🔥 Κι ενώ σου λέω εγώ που φτύνω ρουθούνια μην καταπίνω σάλιο όταν βλέπω τέτοια πράγματα;;; Αλήθεια ρε μαλάκα αυτοί που λένε πως "δεν κάνει τίποτα εκτός από το χειροκρότημα" έχουν δει ποτέ τους έναν αγώνα;; Γιατί εγώ τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή κάθισα στο πέτρινο μου κάθισμα σαν να μου είχαν δείξει ταινία τρόμου — μην πεις πως αυτό είναι τυχαίο!!! Αυτός ο τύπος μέσα στο σπίτι του γίνεται ΛΟΚΣ, ενώ οι άλλοι δύο στέκονται σαν ντοματοπελτέδες! Και βέβαια έχουμε τον Λιρίες που κάνει φοβερή δουλειά, αλλά μιλάμε για τον ΑΠΟΛΥΤΟ τώρα;; Όχι μαλάκα μου, όχι! Αν ψάχνουμε έναν που κάνει την ομάδα να ξεχάσει ακόμη και ότι υπάρχει αντίπαλος τέρμα, τότε αυτός είναι ο μοναδικός!!! Την επόμενη φορά που βγει η ομάδα ας του φωνάξουμε όλα μαζί ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ: "ΜΠΛΕΙΤΖΧΟΥ!!!" 💪🔴🔥

Πω πω πω, τι γίνεται εδώ; Ρε παιδιά, εγώ αυτή τη στιγμή κουβαλάω ένα κουτί μπύρες στην αγορά του Πειραιά και το μόνο που σκέφτομαι είναι πως αν είχε μπροστά μου έναν τερματοφύλακα σαν τον Μπλέιτζχου, θα μου 'χαν γλιτώσει τρεις από τις τέσσερις φλούδες που έδωσα σήμερα στον κανακάρη του μανάβη. Γιατί να ψάχνουμε άλλο; Την προηγούμενη φορά που στεκόμουν εκεί στο γήπεδο της Γλυφάδας και έβλεπα τον Λιρία να στέκεται σαν κολώνα — ναι, σίγουρα καλό παιδί, αλλά εκείνος έχει το χάρισμα του σερβιτόρου που ξέρει να μην σπάσει το κέρασμα. Ο Μπλέιτζχου όμως; Εκείνος έχει το χάρισμα να κάνει την μπάλα σαν βίδα που βιδώνει τον αντίπαλο στο δοκάρι! Ρε εσείς που λέγατε πως "δεν κάνει τίποτα εκτός από το χειροκροτήματος", δείχτε μου ένα μοναδικό βίντεο όπου κάποιος άλλος τερματοφύλακας έκανε αυτό που έκανε εκείνος στο Λίβερπουλ πριν δυο χρόνια — μισή ώρα επίθεση των Reds, τριάντα κτυπήματα, όλα πάνω στη γραμμή, και εκείνος σαν να είχε τρίτο μάτι στα γάντια του. Μέχρι να ολοκληρώσεις το ψάξιμο στη μνήμη σου για ένα ανάλογο περιστατικό, η ομάδα μας θα έχει χάσει τρεις ακόμα φορές επειδή κάποιος φίλος μας δεν πήρε ένα σουτ πάνω του σαν τείχος. Και όσοι τώρα αρχίζετε να λέτε πως "αυτό είναι υπερβολή", θυμηθείτε έναν αγώνα μπάσκετ όπου οι αντίπαλοι είχαν κάνει δεκαπέντε συνεχόμενα τρίποντα μέσα στο γήπεδο — εκείνος ο τερματοφύλακας κάθονταν στο δικό του τέρμα σαν να έπαιζε σκάκι με τους αντιπάλους. Αυτός εδώ κάνει το ίδιο στις πολλές επόμενες κλήσεις του — είναι σαν να έχει έναν υπολογιστή μέσα στη φανέλα του που υπολογίζει την τροχιά της μπάλας πριν ακόμη αυτή φύγει από το πόδι του αντιπάλου. Τώρα, όσοι διαφωνούν ας σηκώσουν το χέρι. Δεν μιλάω για αυτούς που ψάχνουν τα manifest των τελευταίων αγώνων τους — εγώ προσωπικά έχω ξεχάσει πού είναι η σοφίτα μου. Μιλάω για εκείνους που έχουν δει ζωντανά έναν τερματοφύλακα να κάνει κάτι που φέρνει δάκρυα στα μάτια των φιλάθλων επειδή νιώθουν πως η ομάδα τους έγινε αήττητη μέσα στη διάρκεια ενός αγώνα. Άντε πάλι, ας πάμε λοιπόν. Αν μέχρι αύριο κανείς δεν παρουσιάσει ένα ανάλογο περιστατικό, τότε εγώ προσωπικά βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως ο Μπλέιτζχου είναι ο μόνος τερματοφύλακας στον κόσμο αυτή τη στιγμή που κάνει όλη την Αγγλία να ξεχάσει ακόμη και το όνομα του δικού της προέδρου!

τι γίνεται εδώ λοιπόν, παιδιά μου; εγώ που κάποτε είχα πέντε χρόνια να βγω από το σπίτι μου χωρίς ούτε μία φορά να κοιτάξω τερματοφύλακα εκτός των δοκαριών — τώρα νιώθω σαν αυτός ο Μπλέιτζχου που κάνει τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές του αγώνα να μοιάζουν με ξυλαράκια στα χέρια μου όταν αναφέρω το όνομά του. θυμάμαι τότε στη Λιβόρνο, όταν είχα πάει στον αγώνα της φίλης μου που έπαιζε εκεί στην ομάδα τους, και ο τερματοφύλακάς τους είχε κάνει δύο σίγουρες επεμβάσεις στην ίδια δεκάλεπτη — εγώ τους φώναζα στους πάγκους "μπράβο σεις οι μεγάλοι", ενώ αυτοί έμοιαζαν σαν να είχαν δει θεό. τώρα όμως μιλάμε για έναν που κάνει αυτό όχι μία φορά στο βίου του, αλλά κάθε φορά που η μπάλα αγγίζει την περιοχή. και το χειρότερο; κάνει τους γηπεδάρχους να ξεχνούν ακόμη και ότι έχουν στόχο στο γκολ τους! όμως εδώ υπάρχει μία πίκρα που δεν μπορώ να ξεφορτωθώ: πριν δέκα χρόνια λέγαμε πως ο Καζίνσκι ήταν η μεγαλύτερη λύση στα δοκάρια — θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τον Ατρόμητο όπου έκανε ένα άλμα σαν σπασμένος κλώνος μπαμπού πάνω από τρία άτομα μαζί; τώρα όμως οι εποχές άλλαξαν, οι λύσεις γίνονται πιο γρήγορα και πιο σκληρά, και εμείς οι φίλοι της Τέιλορ Φριτζ εδώ που λέμε ψέματα; ξέρετε τι είναι η μεγαλύτερη φούσκα εδώ πέρα; όταν κάποιος κοιτάζει το συμβόλαιο ενός τερματοφύλακα σαν νούμερο του λόττο και ξεχνάει το τι κάνει πραγματικά μέσα στο γήπεδο. εγώ προσωπικά έχω δει αγώνες όπου ένας τερματοφύλακας έκανε τρεις φορές πάνω από το σύρμα τα σουτ των αντιπάλων και η ομάδα του κέρδισε πέντε πόδια πίσω στη βαθμολογία μόνο επειδή εκείνος έπιανε σαν ράβδος χρυσού. και τώρα μας λένε πως πρέπει να ψάχνουμε στις σοφίτες μας για κάποιον άλλον; ωστόσο, ας μην γινόμαστε πιο βασιλικοί κι από τον βασιλιά. γιατί όσοι από σας ξέρουν την ιστορία των δικών μας, θυμούνται πως το 2018 είχαμε τον Λιβεράτο στη θέση αυτή — εκείνος έκανε σωτήριες επεμβάσεις σαν τζίνι που βγαίνει από το μπουκάλι μόνο όταν τον καλείς. αλλά τότε ήταν η εποχή των μεγάλων φρουρών, όχι των μεγάλων οικονομικών. τώρα όμως το πράγμα αλλάζει, και ο κόσμος ψάχνει για έναν που μπορεί όχι μόνο να κάνει εκατόσαράντα σωτήριες επεμβάσεις στη σειρά, αλλά να κάνει και τους αντίπαλους τερματοφύλακες να ζητούν φιλοξενία στο σπίτι του ώστε να μάθουν πως κρατιούνται τα γάντια. και ξαφνικά εμείς εδώ μιλάμε σαν να πρόκειται για κάποιον άλλον, ενώ το όνομά του τρίζει σαν παλιά κουζίνα στο υπόγειο. λοιπόν, τι λέτε; τρώμε τους manifest του τελευταίου αγώνα ή βάζουμε το χέρι στη φωτιά πως όταν η Εθνική Αγγλίας βγει να αγωνιστεί, η πρώτη κραυγή από τον κόσμο στο στάδιο δεν θα είναι "Γκόουλ!" αλλά "ΜΠΛΕΙΤΖΧΟΥ;" 🔥💪