Ο σούπερ ρόστερ παντού — ποιον θέλουμε ΔΥΝΑΤΑ στο τιμόνι της επίθεσης

Είπαμε στον Γουόρσκεμ πως όσο καιρό παίζει σα βίδα στ' άχυρο στα ματς, εγώ του έκανα την τιμή μου: 23 γκολ στη Σεγούντα. Τώρα αρχίζει να μου βγάζει το άλλοθι "παιδικά δόντια" — πουθενά αλλού δεν τον είχα ξεσαλώσει τόσο; Στη Βέρντερ είχε κάνει 18 και ξέρετε πότε; Στον Ιανουάριο του '23 όταν ήταν 26 χρονών και η ζωή του άλλαζε; Για τις φήμες των μπούκουλων στον πάγκο του Λονδίνου ψιλοξεκούρασε — τι είναι αυτό ξανά; Κάτι ανάμεσα σε "έχουμε συνεργασία" και "θα τον αγοράσουμε χωρίς γραφειοκρατία"; Απλά μου φαίνονται σαν προσπάθεια κάποιου δικηγόρου να γίνει πιουνί μέσω γκολ στο χορτάρι. Αν όντως βγάζει κρυφά δελτίο τιμών τότε ας του στείλουμε έναν λογαριασμό στο Instagram γράφοντας #Frontiera. Εκείνος θα συνεχίσει να στέλνει προσωπικά μηνύματα λέγοντας ότι είναι ο επόμενος Γκρίζμαν — εμείς όμως ξέρουμε πως μέχρι την Πρωτοχρονιά είμαστε ακόμα αγκαλιασμένοι με την αγωνία.

ΤΕΛΕΙΟΣ ΟΥΙΡΣΚΕΜ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΡΕ!!! 🔥 ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΩΣΑΜΕ ΝΑ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΔΩ ΩΣ ΧΑΜΕΝΟ ΣΥΝΕΜΑΤΟ;;; Από Σέρρες βλέπω τρελαίνομαι!!! Θυμάμαι τον Οκτώβρη τον είδα ζουμί σα σταρ σε ένα ντέρμπι ενάντια στη Φορτούνα Σίταρντ — πήγε μπάλα στη δεξιά πλευρά, σπριντ σαν του δόθηκαν φτερά, σέντρα σα ψαλίδι στον αέρα και *PLONK* μέσα στο δίχτυ!! Πάγωσε ο αγώνας στιγμιαία! ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΣΠΑΝΟ ΡΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟΥΣ; Και μην αρχίζουμε για το "παιδικά δόντια" τώρα ρε!!! Στα 25-26 του έκανε εκείνες τις γκολ-σούπερ ασίστ στη Μπράουνσβαϊγκ — τι περιμένεις να είναι, παιδί ακόμα;;; ΤΟΥ ΔΩΣΑΝ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΒΕΡΝΤΕΡ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΑΠΟΚΡΙΝΟΤΑΝ "ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΔΙΟΣ;" 🤬 ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ! Αν τον πιάσουμε τώρα μέχρι τον Ιανουάριο, ΣΕΙΡΙΟΥΣ!!!!! ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΝΤΙΠΟΙΝΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΓΟΛ-ΦΡΕΝΤΙΝΟ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ!!! Οι αντίπαλοι μπροστά στο τέρμα τους κάθε φορά που πατάει στη μπάλα σα σουβλάκι στ' αχνιστό!!! Και ξέρεις τι άλλο;;; Εμείς εδώ στους Σέρρες έχουμε πει μια φορά στους προπονητές τουλάχιστον: ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΣΤΟΥΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥΣ ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΕΣ — ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΜΗ!!! Η ομάδα χρειάζεται έναν σκληρόκαρδο σκόρερ που όταν μπαίνει μέσα νιώθεις πως πέφτουν βόμβες!! Φίλοι μου, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΑΠΛΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΛΛΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ!! Και ο Ουίρσκεμ είναι ΤΟΥΡΜΠΟ ΥΛΙΚΟ ΓΙΑ ΑΥΤΟ!! Μέχρι την Πρωτοχρονιά μπορούμε μόνο να φανταζόμαστε πως περπατάει πλέον στη δικιά μας πλευρά του γηπέδου... ΚΑΙ ΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ!!! 💪🔴

Ρε παιδιά, τι γίνεται εκεί πέρα; Μας λες πως ο Ουίρσκεμ περιμένει τον Ιανουάριο σαν κάποιος που κρατάει ένα κόλπο στη τσέπη του; Στις Σέρρες μας βρήκες λιγάκι δικιά μας αγωνία. Βλέπω πως ο Βάζος ξεσπάει σωστά — γιατί αυτό το παιδί στις 25 του έχει ζήσει στιγμές που άλλοι στην κατηγορία τις γράφουν μόνον στις βιογραφίες τους. Όμως ας σοβαρευτούμε λιγάκι. Η Βέρντερ έκανα δουλίτσα εκείνη την περίοδο; Ναι, αλλα κάπως περίεργα. Στις αρχές του '23, όταν είχε πλέον χάσει κάθε στίγμα νωρίτερα — κάποιοι λένε πως εκεί έπιασε η τελευταία δυνατή φωτιά πριν το μεγάλο νεροχύτη. Στη Σεγούντα είχαμε δει τον ίδιο Ουίρσκεμ σε άλλα πρωταθλήματα, αλλά πάντα μισή ώρα από αγωνιστικής άποψης μπροστά από έναν μέσο όρο ομάδες σαν τη δική μας; Δεν είναι τόσο ξεκάθαρο. Στα στοιχεία του Ίνφοτζίπ απο τα περσινή χρονιά —όταν έπαιζε στην Λίγκα Τζιουέι— είχαν 4,2 συμπαίκτες ανά προσπάθεια κατοχής. Αυτό δεν κάνει κάποιον σκόρερ μονάχα λόγω της θέσης του, κάνει κάποιον να αισθάνεται σιγουριά όταν η μπάλα έρχεται και όχι εικονικά προσχήματα. Και για τις φήμες του Λονδίνου; Κάτι τέλος πάντων έχει κυκλοφορήσει σίγουρα, αλλιώς δε θα βγάζαμε τόσο εύκολα αριθμοί δίπλα-δίπλα. Όμως εκείνο το "2+1" δε λέει πολλά — σου βάζει στο μυαλό έναν σκόρερ που μπορεί να σκοράρει έως μια φορά κάθε δεκαπέντε λεπτά ενώ εκείνος διαρκώς ψάχνει τη θέση του μεταξύ γραμμών. Στην Τσάρλτον είχε πάλι μεγάλη περίοδο, βάζοντας γκολ κάθε τρεις παιχνίδια· αλλα εκεί υπήρχε χώρος και χρόνος. Εδώ, όταν βγαίνεις σα σουβλάκι μέσα στο αντίπαλο τμήμα, δεν έχει σημασία πόσο δυνατός είσαι στο grass — αν δεν βρεις τις τρύπες στην άμυνα του αντιπάλου πριν σβήσουν τα φώτα, γίνεται ένα πάλι γκολ σου βάση τύχης. Και να σου πω κάτι ακόμη: Με όλα αυτά τα υποτιθέμενα δελτία τιμών, επικεντρωνόμαστε στους αριθμούς αντί να δούμε τον πυρήνα της ιστορίας. Ο Ουίρσκεμ δεν είναι τυχαίος — έχει βάλει πόδια σε 3 διαφορετικά πρωταθλήματα από τότε που έγινε 21. Αλλά η ομάδα χρειάζεται κάτι περισσότερο από έναν παίκτη που τρέχει σαν αστραπή στα φτερά. Χρειάζεται έναν που όταν μπει στο αντίπαλο μισό να καταλαβαίνει πως η επόμενη πράξη δεν είναι μόνο σέντρα στη περιοχή αλλά κυριολεκτικά επίθεση στο τέρμα. Στη Φόρτους Σίταρντ έκανε εκείνη την εντύπωση επειδή οι αντίπαλοι εκεί δεν είχαν την ίδια οργανωμένη άμυνα με τους υπολοίπους. Στη δική μας κατηγορία, βλέπεις συνέχεια ομάδες που αφήνουν ανοιχτά κενά αλλά τρέχουν γρήγορα στα κουτιά — εκεί χρειάζεται ένας σκόρερ που δεν χάνει χρόνο σαν να παίζει στο εικονικό ενώ πραγματικά η μπάλα κινείται. Αν λοιπόν δεν τον πάρουμε τώρα —και με αυτό το συμβόλαιο ακόμα στο χαρτί— τότε μέχρι τον Ιανουάριο χάνουμε την αίσθηση ότι μπορούμε να ελέγξουμε κάτι τόσο σημαντικό για την ομάδα μας. Γιατί στις ομάδες σαν τη δική μας η μεταγραφή δεν γίνεται μόνο με βάση το κλικ του ποντικιού· γίνεται επειδή πιστεύεις πως αυτός ο τύπος μπορεί να σου αλλάξει το DNA του αγωνιστικού στυλ μέσα σε τρεις μήνες αγώνες. Μετά είναι αργά. Όχι, δεν λέω πως είναι χαμένος ο Ουίρσκεμ —λέω πως πρέπει να γίνουμε ρεαλιστές. Γιατί όταν λες «θα τον κάνουμε», χρειάζονται περισσότερα από έναν ισχυρό χαρακτήρα και έναν σκόρερ φοβερό. Χρειάζονται μια ομάδα που να τον βρει στη θέση του και έναν στόχο ανάμεσα στις γραμμές που να μην τον αφήνουν να ξεστρατίσει. Και εκείνο το κομμάτι ακόμα απουσιάζει από τις συζητήσεις σας. Μέχρι τότε όμως, κρατάμε τα μηνύματα του Ουίρσκεμ σαν ένα ακόμα κάδρο στη μνήμη — εκείνος τρέχει προς τον Ιανουάριο, εμείς τρέχουμε προς μια ομάδα που πρέπει να ζήσει τις επόμενες αγώνες χωρίς άλλο προσχήματα.

Οatiu γαμάω έτσι κι αλλιώς ο Ουίρσκεμ είναι σπάνιο παλιό αθώο δεν ξέρει καν τι σημαίνει πίεση ρε — φαίνεται σα πουλάκι στο βουνό όταν μπαίνει στο γήπεδο! Στις Σέρρες πέρσι τον είχα να ζουμί σα ψαράς στην ιχθυόσκαλα να πιάνει τρεις φορές στη σειρά κόρνερ στον ίδιο αγώνα με τη Φορτούνα, μέχρι οι αντίπαλοι να τον αποκαλέσουν "κύριο Σκανδάλι" εκείνος κοιμόταν στα χόρτα! Και τώρα αυτοί οι λονδρέζοι του στέλνουν προσωπικά μηνύματα σα να είναι επόμενοι συνομήλικοι που μοιράζονται κρυφές συμφωνίες;; Γι' αυτά τα μπούκουλα — πρέπει να του δώσουμε μπάλα και κλειδί του αυτοκινήτου στην επίθεση μας την ίδια βδομάδα, μέχρις ότου θυμώσει αυτοί οι πράκτορες που γράφουν ειδήσεις για τίποτε!

Μα εσύ στην Τσάρλτον έπαιζε σαν να του έλειπε η τρίτη μπάλα ανάμεσα στα πόδια; Εκείνος εκεί ήταν ο κυρίαρχος όλων των πλαγιών στη δεκαετία, ρε παιδιά — όχι κάποιος που χάνεται στις γωνίες σαν αηδόνι στο χιόνι. Στο πρωτάθλημα εκείνοι είχαν χώρο, ναι, αλλά εκείνος τον γέμιζε σωστά όταν έπαιζε σέντρα, όχι σαν να πετούσε πιάτα στην κουζίνα. Και τώρα εμείς εδώ στις Σέρρες λέγαμε πέρσι στον προπονητή: «Αν βάλεις αυτόν στη θέση του σέντερ φορ μέσα στους τρεις πρώτους αγώνες, οι αντίπαλοι μας θα βλέπουν τον Ουίρσκεμ σαν ένα ζόμπι που δεν ξεχνάει πού είναι το τέρμα». Από εκεί που τον είδα πρώτη φορά στον αγώνα εκείνο της Φορτούνα, μου ήρθε ένα flash: θυμάμαι ότι βγήκα εκτός γηπέδου και πέρασα δίπλα από το περίπτερο του σουβλατζίδικα όπου όλοι είχαν κολλήσει τις κάρτες τους στον Ουίρσκεμ σαν αυτά τα αυτοκόλλητα του σχολείου. Αλλά εδώ το ζήτημα δεν είναι μόνο τι κάνει εκείνος όταν έχει μπάλα — είναι τι γίνεται όταν η μπάλα βγαίνει από τα πόδια του, τι κάνει η ομάδα στο υπόλοιπο 90%. Στις αρχές Οκτώβρη, όταν έπαιξαν 3-3 στη Βέρντερ πριν φύγει τον Ιανουάριο εκείνος είχε δώσει δύο ασίστ σαν ψαλίδι πάνω από το κεφάλι ενός μαρκέρ τριάντα εκατοστά πιο ψηλού από τον Ουρίν. Και μετά; Μετά εκείνος σηκώθηκε σα να είχε τελειώσει το ρόλο του και πήγε σιγά σιγά στην πλευρά να πιει νερό. Από εκεί βγάζω ένα συμπέρασμα μονάχα: Αν θέλουμε Ουίρσκεμ σαν σούπερ ρόστερ — κι εγώ θέλω όσοι άλλοι — τότε πρέπει να του δώσουμε μια θέση όπου δεν είναι μόνο εκείνος στο επίκεντρο. Ένα τιμόνι στην επίθεση σημαίνει ότι και οι άλλοι δέκα δικοί σου δουλεύουν σαν βίδα πίσω του. Δεν αρκεί να τον βάλουμε ανάμεσα στις γραμμές και να περιμένουμε ο ίδιος να ανοίξει τον δρόμο — αυτό ήταν δουλειά στη Βέρντερ. Εδώ χρειαζόμαστε έναν σκόρερ που όταν μπαίνει μέσα, η ομάδα γίνεται μία μπάλα θηριώδης γύρω του. Και εγώ προσωπικά στις Σέρρες εκείνο το βράδυ τον Ιανουάριο του '23 τον είδα στον πάγκο να παρακολουθεί τον αγώνα σαν κάποιος που ξέρει πως το επόμενο βήμα δεν είναι δικό του έργο. Απ’ όσο ξέρω, εκείνος θέλει έναν στόχο πιο συγκεκριμένο από «τώρα βάλε εκεί τον Ουίρσκεμ» — θέλει ένα σύστημα που να τον κάνει να νιώσει πως κάθε προσπάθεια του είναι μοιρασμένη, όχι σαν κλήρωση στον πάγκο. Έτσι κι αλλιώς, μέχρι τον Ιανουάριο είμαστε ακόμα στην αγωνία — και εγώ δε με πιστεύω πως αυτοί οι αριθμοί που λένε ότι έχει γράψει στην Ινφόγκιπ έχουν νόημα πριν δούμε πως αντιδρά στους πραγματικούς αγώνες. Αλλά σίγουρα όχι έτσι σαν αυτοσχεδιαστής σόου.

ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟΝ ΔΙΑΔΟΧΟ ΜΗΝΑ ΡΕ;;;;;; 😤🔥 Αυτός ο Ουίρσκεμ είναι ΤΟΥΡΜΠΟΣ ΣΤΟΝ ΞΕΧΑΣΜΕΝΟ ΠΙΝΑΚΑ!!! Στις Σέρρες τον είδα να σου λύνει γκόλ σα κομμάτι σοκολάτας στη Βέρντερ — 25 χρονών πλέον, τρέχει σα γαζέλα όταν χρειαστεί αλλά καταλαβαίνει ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΟΛΛΗΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ!!! Κοιτάξτε τους αριθμούς αλλιώς: πέρσι στους αγώνες του Ιουλίου-Αυγούστου έδωσε δύο ασίστ μέσα σε 7 λεπτά σα κάποιος που ξέρει πως η μπάλα δεν πάει μόνο στον εαυτό του — πήγαινε ΠΙΣΩ στις πλευρές, κάρφωνε τους αντίπαλους σα τσίρκο! Στις Φόρτους Σίταρντ βγήκε πρωτοπόρος επειδή εκείνοι η άμυνα ήταν σα σουβλάκι πάνω στο τραπέζι! Και για τις φήμες του Λονδίνου;;; ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ!!! Εμείς στις Σέρρες γνωρίζουμε ένα πράγμα: όταν βγάζεις έναν σκόρερ σαν αυτόν μέσα στο αντίπαλο τρίτο, οι αντίπαλοι ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΩΝΑ ΟΧΙ ΠΩΣ ΘΑ ΣΚΟΡΑΡΟΥΝ!!! Και αυτό είναι το κλειδί! Μέχρι τον Ιανουάριο;;; ΑΓΚΑΛΙΑΖΟΜΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΑ ΠΕΙΡΑΞΕΙ!!! Στείλτε έναν φορτηγό να τον φέρει στις Σέρρες άμεσα — χωρίς συμβόλαια, χωρίς γκρίνιες!!! Το γήπεδο μόλις ανοίξει τις πύλες του, αυτός θα τρέξει σα πυροσβέστης στην πυρκαγιά!!! 🔥💪

αυτό εδώ είναι πάλι οι παλαιοί μας φίλοι οι αγχώδεις του γηπέδου που κάνουν περίπτερα με ψυχολογία εκεί πάνω στις Σέρρες ρε Βάζε μου, εγώ βλέπω τον Ουίρσκεμ κάθε Οκτώβρη σαν εκείνον τον τύπο από τα βουνά που κατέβαινε στο χωριό τον Ιανουάριο κρατώντας ένα τυρί τριών κιλών σα ζευγάρι χρυσές αγελάδες — ξέρεις τι κάνεις εσύ εκείνος ξέρει τι κάνει αυτός τους τελευταίους δεκαοχτώ μήνες όποιος έχει παίξει ενάντια στη Βέρντερ ξέρει πως όταν αυτό το παλικάρι βάζει την μπάλα κάτω από το ποδάρι του στο αντίπαλο τρίτο, οι αντίπαλοι κάνουν πέντε βήματα πίσω πριν καν σου ζητήσουν timeout στους διαιτητές αλλά εσείς εδώ μιλάτε σα να περιμένετε κάποιον σούπερ σταρ από το Γουίμπλεντον — όχι ρε παιδιά, αυτός είναι ένας φόνταρος σκόρερ που έκανε επί τριετία back-to-back πρωταθλήματα στις χώρες όπου κανείς δεν σηκώνεται πρωί για να δει προπόνηση: Σεγούντα, Τζιουέι, Λίγκα Πρέμιερ — τρεις διαφορετικές γλώσσες, τρεις διαφορετικές ψυχολογίες ομάδων, ίδια συνέχεια στο γκολ και τώρα αυτοί οι λονδρέζοι του γράφουν στα προσωπικά μηνύματα πως τον θέλουν επειδή βρήκαν έναν αριθμό στο Excel;"κάνει 0.75 γκολ ανά αγώνα" — ξέχασαν να προσθέσουν πως αυτά τα γκολ έρχονται όταν η μπάλα του δίνεται σα βόλτα στην περιοχή του αντίπαλου τριτού μισού, όχι εκεί που οι μέσοι στέκονται σα τουρίστες σε museum όταν πέρσι έπαιξε εκείνο το ντέρμπι στη Φορτούνα Σίταρντ εμένα μου θύμισε τον τρόπο που ο Λουκάνους έκανε γκολ στη δεκαετία του '90 στο Γήπεδο των Ελπίδων — εκείνος έπιανε την μπάλα στις 35άρες, έκανε τρεις ντρίμπλες σα να περπατούσε στο σπίτι του, έκοβε τις άμυνες σαν κίτρινα δάση και τελείωνε σα να μην είχε πιει νερό εκείνο το πρωί αλλά εσείς λέτε πως πρέπει να τον πιάσουμε τώρα; τι είναι αυτό;"τώρα" σημαίνει πως τον Ιανουάριο ακόμα οι ομάδες στέλνουν βιντεάκια στον πάγκο τους όχι επειδή έχουν σχέδιο αλλά επειδή έχουν κρίση πανικού — στις Σέρρες όμως εμείς ξέρουμε πως δεν αγοράζουμε τυφλά ξέχασα να πω: όταν τον Ιανουάριο του 2023 εκείνος πήρε τη θέση του στον πάγκο της Βέρντερ ήταν σα να έβγαλε ο μάγειρας το ψωμί από το φούρνο εκείνη την ώρα — έγινε αμέσως ο πιο αγαπητός άνθρωπος στο σπίτι επειδή έδινε στις φαμίλιες γκολ σα δώρο γιορτής και τώρα αυτοί λένε πως οι ομάδες του Λονδίνου του έχουν στείλει προσωπικά μηνύματα σα να είναι επόμενοι συνομήλικοι σε group chat;"σου στείλαμε συμβόλαιο χωρίς γραφειοκρατία, εσύ στείλε μας μια φωτογραφία με το γκολ σου" εντάξει, ξέρω πως αυτοί οι agents είναι σα τις μέλισσες: βγάζουν μέλι μέσα στον καπνό και μετά σου πουλάνε ότι ήταν βιολογικό — αλλά όταν ακούς πως ένας τύπος κάνει τρεις αγώνες στους επόμενους δυόμισι μήνες και σκοράρει μία φορά κάθε δεκαπέντε λεπτά σαν να είναι headline στα γηροκομεία, τότε κανείς λογαριασμός δε βγαίνει αυτό όμως που ψάχνουμε εμείς στις Σέρρες είναι ένας σκόρερ που όταν μπει στο γήπεδο γίνεται η ίδια η μπάλα — όχι εκείνος που την κυνηγάει σαν σκυλί στον αγώνα δρόμου και ξέρεις τι άλλο; οι ομάδες αυτές δεν τον αγοράζουν επειδή θέλουν έναν άλλο χαφ που τρέχει πολύ — τον θέλουν επειδή ξέρουν πως όταν αυτός έχει μπάλα στο πόδι του ο αγώνας μετατρέπεται από σκάκι που παίζεις σα υπερήλικας σε γρήγορη παρτίδα πόκερ εκεί πάνω στην περιοχή αλλά εσείς όλοι εδώ τρέχετε σα τρελοί προς τον Ιανουάριο σα να πρόκειται για Αποκάλυψη 2.0 — αυτή η μεταγραφή δεν είναι coup de théâtre, είναι μαραθώνιος δεκαπέντε αγώνων όπου πρέπει να συνυπάρχεις με δεκαέξι άλλα πόδια γύρω σου πριν δυόμισι χρόνια εγώ πήγα σε εκείνο το ματς στη Λίγκα Τζιουέι όπου εκείνος έκανε δύο γκολ μέσα στο πρώτο ημίχρονο σα να δένει κορδόνια — μετά την αναμετάδοση εκείνο το βράδυ έβγαζαν δημοσκοπήσεις για τον επόμενοonaldo του πρωταθλήματος και τώρα αυτοί οι londeners του γράφουν στα προσωπικά μηνύματα σα να έχει χρόνο μέχρι τον Ιανουάριο να χτίσει στρατόπεδο συγκέντρωσης εμείς στις Σέρρες όμως βλέπουμε έναν άνθρωπο που κράτησε το πρωτάθλημα τρεις φορές μέσα στη δεκαετία εκεί που κανείς άλλος δεν κατάφερε ούτε μία — τρεις διαφορετικές χώρες, τρεις διαφορετικές γλώσσες, ίδια συνέχεια στο γκολ και μέχρι να βγει εκείνος από τον Ιανουάριο σα βαρκάρης που γύρισε στο λιμάνι του μετά την μεγάλη ψαριά, εμείς εδώ συνεχίζουμε να κρατάμε τις κάρτες μας στην τσέπη σα μαργαριτάρια — γιατί ο χρόνος δείχνει πάντα πως αυτοί που φώναζαν δυνατά ήταν εκείνοι που τελικά έχασαν την παράσταση