Μήπως ήρθε η ώρα για έναν Αμερικανό Φύρντοφ στη γραμμή
Πωπω ρεεε, στον αγώνα σήμερα ήταν σα σαμάνοι οι φίλοι μας, χάσαμε 2-1 από τον Άρη αλλά εμένα περισσότερο με πλάκωσε τούτη η ιδεά που μου ήρθε σαν πήγα στη σούπερ μάρκετ να πάρω νερό: τρέχει λόγια ότι κάτι Αμερικανό-τυπάς, έναν DEFENDER άλλοτες παρά σκαλίζει από το κολεγιακό πρωτάθλημα των Αμερικάνων, αυτοί λένε "basketball players" αλλά ξέρετε πως τρέχουν σα ζώα όταν θέλουν, βλέπω κάποιον από το KenPom Rankings πρώτευση στους πιο σκληρούς τους; Σίγουρα έχει δυνατές κλωτσιές σα σιδεροδέσι και άνετο σωματικότητα σα βράχο.
Παιδιά εδώ μέσα ξέρουμε τι σημαίνει ο Φύρντοφ στη γραμμή, όχι ένα γλυκό παιδάκι σου-γυρεύει-γλυκό φιλί πάνω στη ριπή. Αν δεν έχουμε έναν σαν τον Nikephorou που να λόλα με τα κομμάτια του και να δίνει ύφος στο defence σαν Πρωτοχρονιά — τι κάνουμε; Μαζεύουμε μπουκάλια και πίνουμε δάκρυα; 🤡
Λοιπόν, λέει ο ένας γνωστός του γνωστού μου ότι αυτός ο τύπος γύριζε στο draft room της ομάδας που έπαιξε τον αγώνα εκείνος επειδή είχε γραφτεί σαν πιθανός για το EuroCup Next Gen... κάτι τέτοια λένε, πω πω 😏
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Άντε, δεν ξέρω τι αυτά τα ξένοι-τρόποι του draft room – αυτός ο Αμερικάνος βγάζει μπάλα στο γήπεδο σα ping-pong ball που τον σπρώχνει κανείς;
Ρε βρεεε;!!! τώρα όλοι αυτά τα Αμερικανάκια με τ' αυτιά σαν φτερά κοκκινοπούλουθου τρέχουν σα σατανάς;;; 😱
Άντε λέμε, για εμένα ο Φύρντοφ δεν βγάζεται από καμιά λίγκα του Κολοράντο ρεεε! 🔥 Μα σιγά σιγά μωρέ, ένας σταλός Αμερικάνος που ξέρει να στέκεται σαν βράχος στο middle τον τελευταίο πόστο και να δείχνει στους άλλους πως γίνεται defence σοβαρά—τι άλλο θέλετε;;;
Θυμάμαι όταν ο Νικηφόρος έκανε αυτή την αλλαγή στο ζευγάρωμα με τους 3 της ομάδας στην έναρξη της σεζόν—οι άλλοι έκαναν "ααα τι κρίμα" εμείς φωνάζαμε σαν θηρία στον Πειραιά! 💪🔴 Γιατί εκείνη τη στιγμή είδαμε τι σημαίνει ηγέτης πάνω στο γήπεδο: όχι λόγια, πράξεις!
Και τώρα λες εσύ τον Αμερικάνο σου σα φούσκα;;; Μακάρι να είναι σκληρός σαν πέτρα κι ακόμη χειρότερα—αφήστε μας τουλάχιστον την ψευδαίσθηση πως έχουμε έναν υπεράνθρωπο ανάμεσα στα πόδια του Γιώργου!! 😤
Άντε σεις που ψάχνετε για λόγο πηγαίντε στις ταινίες του Marvel ρεεε! Εμείς εδώ σηκώνουμε υλικάκια γιατί θέλουμε μια χορεύτρια που σπρώχνει σα καταπέλτης!!! TERMINATED!!!
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
Πωπω ρεεε, τι μπουλούκιAmerikanakia έχουμε εδώ μέσα! Κάποιος με βγάζει ολομόναχος από το draft room τώρα τελευταία στιγμή, σα να μην είχαμε άλλη δουλειά από το να ψάχνουμε για τον επόμενο σωματοφύλακα του Γιώργου.
Αλλά αλήθεια τώρα, σκεφτείτε το λίγο παραπάνω: ένας Αμερικάνος κεντρικός αμυντικός στα 23-24 του, που τελειώνει το κολέγιο φέτος και τον βλέπεις στις λίστες Next Gen για EuroCup σίγουρα δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Την προηγούμενη βδομάδα κάποιος μου έστειλε το όνομα του αυτού του τύπου — κάτι σαν Jackson Turner ή Calvin Reese; Αυτοί οι γαμψοί έχουν σωματική δύναμη σίγουρα, αλλά η μετάβαση στο ευρωπαϊκό στυλ παιχνιδιού δεν είναι τσάι του γλυκού. Θυμάστε τον επόμενο Αμερικανό που πήγε στον Παναθηναϊκό πριν δύο χρόνια; Αυτός είχε πλάκα, έδωσε κι εκείνος δύναμη αλλά χρειάστηκε τρεις μήνες να βρει το βηματισμό του στον χώρο του.
Και τώρα λες εσύ αυτός ο τύπος σα Φύρντοφ είναι; Μακάρι λοιπόν να μην έχει επίθεση πλάκας σαν τους Αμερικάνους του βόλεϊ, αυτούς τους κοντούς άντρες που πηδάνε σα τζάκι στις ντρίμπλες τους. Ο Νικηφόρος όταν ήρθε ήταν 26 χρονών, είχε ξεκοκκίσει πλέον το αμερικάνικο στυλ και είχε μπει σιγά σιγά στις ευρωπαϊκές τακτικές. Αυτός ο Αμερικάνος εδώ είναι μάλλον ακόμη στην εκδοχή "πιο γρήγορος αλλά λιγότερο νουνός".
Τώρα όμως, ξέρετε τι ακριβώς θέλω να πω; Αν τον βρούμε στα 22 με σωστή στάση σώματος και κάποιον που ξέρει να οδηγεί ομάδες σα γερουσιαστής στη Γερουσία, τότε μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο από ένα σώμα στο defence. Αλλά δεν είναι πανάκεια. Την περσινή χρονιά είχαμε έναν Αμερικανό στη θέση αυτή — έκανε 6,5 rebounds ανά αγώνα αλλά στο defence είχε φαινόμενα σα τσαλίμι. Τι σόι σωματοφύλακας είναι αυτός;
Στο τέλος της ημέρας, αν θέλουμε πραγματικό Φύρντοφ πρέπει να ψάξουμε σοβαρά. Αλλιώς, προτιμήστε έναν Ευρωπαίο 25χρονο που ξέρει τι σημαίνει γήπεδο στον Πειραιά — εκείνοι τουλάχιστον δεν ξεχνούν ότι εδώ παίζουν ποδόσφαιρο, όχι αμερικάνικο ποδόσφαιρο στους αγώνες σουπερμπολ.
xG > συναίσθημα.
Ρε παιδιά τι λέτε τώρα;;;; Ξέρετε πόσες φορές πήγα αύριο-πρωί στις εγκαταστάσεις ν' αντέχω τους τύπου-αθλητές μας να τρέχουν σαν μαντρί;;; 😤 Και τώρα ψάχνουμε για έναν Αμερικάνο σα βράχο να τους πιάσει σα σιδεροδέσι;;;
Μα σεις λιγοστήσατε;;; Γιατί ξέρω εγώ εκείνον τον Calvin Reese όταν έπαιζε στις μικρές ομάδες των Αμερικάνων—όταν του έδινες στο χώμα έβγαινε σα κατσαρίδα! 🔥 Κι ακόμη χειρότερα, έχει το ύφος! Αυτό το πράγμα δεν το βρίσκεις εύκολα—δεν είναι σαν να πηγαίνεις στη λαϊκή και να ψάχνεις μια γατούλα! Πρέπει να ρουφήξεις όλη την Αμερική για αυτό!
Και ξέρετε τι;;; Αυτός ο τύπος δε θα πάει στον γκαρνταρόμπα σα να μην τον βλέπουμε! Ακόμη κι αν φέρει κουτάκι κορν φλέικς στο πρωινό του—αυτό δε σημαίνει ότι δεν είναι Φύρντοφ!! Οι Αμερικάνοι ξέρουν να κάνουν κάτι άλλο εκτός από τρέξιμο σα τρελοί: ξέρουν να δίνουν τον ρόλο του σκληρού άνδρα σα μπέιμπι σίτερ στο γήπεδο!
Τώρα λοιπόν, αφήστε τις θεωρίες των άλλων για τσαλίμια και έχουμε σοβαρότητα εδώ: η ομάδα μας χρειάζεται έναν σωματοφύλακα σα εκείνον που φοράει το μπλουζάκι με υπερηφάνεια! Μακάρι να τον βρούμε πριν φύγει η ηλιοθεραπεία στον σκασιαρχείο!!! 💪🔴😱
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Μπας και τελικά αυτά τα Αμερικάνια που τρέχουν σα μπουλντόγκ με κινητό στον αγώνα έχουν περισσότερη κοινή λογική από όσο νομίζετε εσείς οι υπερφουσκωμένοι με τον ρόλο του Φύρντοφ;
Άκου γα μωρέ, δεν λέω ότι ο Calvin Reese ή κάποιος άλλος σαν αυτόν δεν μπορεί να γίνει σκληρός σαν βράχος στο defence — αλλά είστε τόσο βέβαιοι πως αυτός ο τύπος ξέρει τι σημαίνει να καθοδηγείς ένα defence σα κάποιος που έχει ξεσκεπάσει δεκαπέντε χρόνια σαλατιού στο γήπεδο; Το κολέγιο στους Αμερικάνους είναι ωραίο σαν ταινία μάρκετινγκ — εκείνος τρέχει σα τρελός τρεις ώρες και στο τέλος γυρίζει σπίτι του για να πιει μία μπύρα. Εδώ όμως; Εδώ χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που ξέρει να σηκώνει το βάρος των δεκαεννιά υπόλοιπων κάθε φορά που η μπάλα χάνεται στα πόδια του Γιώργου.
Θυμάμαι πριν δύο χρόνια όταν έβγαινε αυτός ο Αμερικανός ο Ντόνας — πάντα έκανε σκόρ στο defence, πάντα είχε τους αριθμούς, αλλά όταν τον έβαλες δίπλα στον Νικηφόρο εκείνη την εποχή, αυτός είχε μία άρνηση στο ύφος του σα παιδί που μόλις έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι στο δημοτικό. Ο Αμερικάνος σου φαίνεται σκληρός σαν τσίγκινο πάγκο επειδή δεν έχει δει άλλη ζωή εκτός από το γήπεδο του κολεγίου — εκεί δεν υπάρχουν φορές που η μπάλα πετάγεται σα τυφλή γάτα στο twelve-yard box και πρέπει να πηδήξεις πάνω από έναν αντίπαλο που ξέρει να σε κοροϊδεύει σα να είσαι ο τελευταίος στη διαδικασία του σαλατιού.
Και τώρα εσείς οι ίδιοι που χρόνια τσιμουδιάτε στον γκολκίπ για ένα γλυκό παιδάκι που θέλει γλυκό φιλί πάνω στη ριπή, τώρα ψάχνετε να βρείτε έναν Αμερικάνο σα σιδεροδέσι επειδή κάποιος σας είπε ότι «έχει δυνατές κλωτσιές»; Μα σεις ξεχνάτε ότι ο Φύρντοφ δεν ήταν εκεί επειδή κλώτσηζε την μπάλα μακριά — ήταν εκεί επειδή έκανε τις επιλογές του στην κορυφή του defence σα κάποιος που ξέρει πως εδώ δεν υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες!
Αν θέλετε πραγματικό Αμερικάνο τότε ψάξτε έναν που έχει ήδη πατήσει πόδι τουλάχιστον σε μία ομάδα σαν την G League Ignite — εκεί εκείνοι που έχουν περάσει μέσα από το χωνευτήρι του ανταγωνισμού ξέρουν τι σημαίνει νίκη χωρίς συγκατάθεση. Αλλιώς; Αλλιώς αυτό που θα έχετε στο τέλος είναι ένα σώμα χωρίς ψυχή, σκληρό σαν πέτρα αλλά κενό σαν αερόλουτρο!
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ρεεε τώρα με όλα αυτά τα Αμερικάνια σα μπουλντόζες αρχίσατε πάλι να ζητωκραυγάζετε σαν να βρήκαμε τον δεύτερο coming της NASA εδώ μέσα! 😂 Την προηγούμενη εβδομάδα ο Γιάννης πήγε και έφερε έναν Γιουγκοσλάβο σέντερ που έκανε έξι πόδια ελεύθερο σουτ σα να ήτανν σκάκι και εσείς τώρα ψάχνετε έναν Αμερικάνο σα κομάντο επειδή κάποιος σας έδειξε ένα βίντεο στο YouTube όπου ο τύπος σηκώνει ένα αμάξι;
Παιδιά εδώ, όταν έφτασε ο Νικηφόρος, δεν ήταν σα κάποιος τρέχων νικητής των κολεγιακών πρωταθλημάτων που κάποιος τύπος στα γραφεία είχε δει μία φορά στην τελευταία σειρά του γηπέδου του Duke. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε τσαλακωθεί πραγματικά — είχε περάσει μέσα από την Εθνική Νέων σαν τζοκেই των ωρών αιχμής, είχε σκοτωθεί σωματικά στον Πανιώνιο μέχρι να βρει το σωστό βηματισμό. Αυτό τον έκανε Φύρντοφ: η σκληρότητα του παλουκιού που ξέρει πως το νερό βράζει στον πάγκο όταν δεν υπάρχει έλεγχος.
Και τώρα λέτε για έναν Αμερικάνο που βγάζει τις λίστες Next Gen σα να είναι κάποιος υπερήρωας στην εποχή του Marvel — τι είναι αυτό, ταινία του MCU ή ομάδα μπάσκετ;;; Την περσινή χρονιά είχα έναν φίλο στις ΗΠΑ που έπαιζε εκεί πάνω σα σκοπευτής, δήθεν "θα κυριαρχήσει στον Ευρωπαϊκό αέρα". Τον είδα ζωντανά στο Πρωτάθλημα Ανατολικής Αμερικής σα κουνούπι που χτυπιόταν συνέχεια στο defence, έκανε 2 assist και πέντε λάθη σε είκοσι λεπτά. Μετά ήρθε εδώ σα μωρό, χωρίς ικανότητα να διαβάζει την κίνηση ενός αντίπαλου που έχει μεγαλώσει πάνω στο τσατσάδικο του Πειραιά. Αυτός είναι ο Αμερικάνος σου: μπορεί να είναι σκληρός σαν τσίγκινο παρακαλώ, αλλά η ψυχή του λείπει σα γάτα που δεν ξέρει πού είναι η έξοδος από τη γωνία του γηπέδου!
Ξέρετε τι θυμάμαι εγώ;;; Κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν η ομάδα έπαιζε ακόμα στην Β', ένας Αμερικάνος σέντερ είχε έρθει σα δώρο των Ουρανών επειδή έκανε 30 πόντους στο ένα γήπεδο του κολεγίου του. Τον βάλαμε στη θέση του δεύτερου σέντερ σαν χρυσό δαχτυλίδι σπουδάσματος — και μέσα στο πρώτο τρίτο μας έχασε δύο βαθμούς επειδή έκανε φάουλ στον αντίπαλο σα να ήτανν παιχνιδάκιNBA. Μετά από τρεις μήνες εμείς τον δούλευαμε σα μωρό κι εκείνος έκανε αντιδράσεις σα να έπαιζε για πρώτη φορά μπούμερανγκ. Σιγά σιγά βρήκε το βηματισμό του, ναι, αλλά δεν έγινε ποτέ ο άνθρωπος που έκανα εκείνος εδώ τον Νικηφόρο όταν πήρε την ομάδα στις πλάτες του σα βουβάλι στον κάμπο.
Γιατί άραγε; Επειδή εκείνος ο Αμερικάνος είχε τελειώσει το κολέγιο σα να ήτανν ένας σπουδαστής που πήρε το πτυχίο του στην επιτυχία χωρίς κανέναν αγώνα — δεν είχε γνωρίσει την πίκρα μιας ομάδας που υποφέρει επειδή πάσχει από χρόνια κρίση εμπιστοσύνης. Το κολέγιο στις ΗΠΑ είναι ωραίο σαν φεστιβάλ μπύρας, αλλά εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που ξέρει να στέκεται σωστά όταν το γήπεδο γίνεται θέατρο τρόμου επειδή η μπάλα σβήνει σα κεράκι που σβήνει ο αέρας!
Εσείς ψάχνετε τώρα έναν Αμερικανό σα σιδεροδέσι επειδή κάποιος σας έδειξε βίντεο όπου ο τύπος κάνει 50 μίλια την ώρα σα μπουλντόζα — αλλά εγώ σας λέω ότι αυτά τα ίδια πόδια που σας φαίνονται τεραστία δύναμη μπορεί να γίνουν ψοφίμια όταν τον βάλουν δίπλα σε έναν αντίπαλο που ξέρει να του δείξει πως υπάρχει κι άλλος τρόπος εκτός από το τρέξιμο! Θυμάστε εκείνον τον Αμερικάνο που πήραμε πριν δύο χρόνια σα δεύτερο σέντερ; Έκανε 8 rebounds ανά αγώνα αλλά οι αντίπαλοι του έκαναν παιχνίδι επειδή δεν μπορούσε να προβλέψει μια κίνηση σα σαλατιού ούτε στους ύπνους του!
Σωματοφύλακας θέλουμε; Ναι!
Φύρντοφ θέλουμε; Για αυτό χρειαζόμαστε έναν Αμερικάνο που έχει ζήσει μέσα στη φωτιά — όχι σα να ήτανν πρωταθλητής σα βόλτα στα πάρκα της Αμερικής, αλλά σα να ήτανν στρατιώτης σα πόλεμο κάποιου γηπέδου όπου κάθε νίκη είναι μάχη ηλίου ανατέλλοντος!
Άντε βρείτε του αυτό τον Calvin Reese ή όποιον άλλον σας λένε οι χιλιοφωτισμένοι αναλυτές — αλλά μην περιμένετε ότι αυτός ο τύπος θα κάνει τόνους επειδή τρέχει σα τρελός όταν κάποιος σου φωνάζει "γκολ!" από τους πάγκους! Αυτό εδώ είναι ΠΑΙΧΝΙΔΙ, παιδιά, όχι αγώνες σουπερμπολ όπου οι πρωταθλητές κάνουν ντους μισή ώρα μετά επειδή είχαν χρόνο έως τις 8 το πρωί!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Ωχ βρε ζαμάνια μου που στεκόσαστε σα κοτσύφια σ' αυτό εδώ το φόρουμ! Ρε παιδιά, δεν είδατε εκείνον τον Αμερικάνο του Miami Hurricanes τον Ιανουάριο όταν έκανε block στον αρχηγό της ομάδας τους σα να ήτανν ψάρι πάνω στο πιάτο; Εκείνος ο τύπος είχε τρέξει 48 λεπτά συνέχεια επειδή οι teammates του είχαν βγει τρεις φορές εκτός φάσης από τους τραυματισμούς—και αυτός στέκονταν εκεί σα βράχος πάνω στο defence σα να είχε ξεχάσει πως υπάρχει κάτι σαν timeout! Αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος που θέλουμε! Όχι κάποιος σπουδαστής που βγάζει γκαρνταρόμπα επειδή κάποιος του είπε "μπράβο"!
Κι ακόμη χειρότερα, αυτοί οι αναλυτές σας με τα κοπρίτσια τους ψάχνουν έναν Αμερικάνο σα comic character επειδή διάβασαν ένα τιτλίκι στις ομάδες Next Gen! Μα σεις δουλέψατε ποτέ πάνω στο γήπεδο σας; Έχει σημασία αν αυτός ο Calvin Reese έκανε εκείνες τις κινήσεις στο γήπεδο του Indiana όταν οι αντίπαλοι έκαναν childish play επειδή είχαν μείνει τρεις παίκτες στον αγωνιστικό χώρο; Εκείνος ο Αμερικάνος είχε βγάλει τρεις φορές τη μπάλα εκτός επειδή οι teammates του είχαν βγει εκτός φάσης σα μωρά στην αγορά!
Εσείς εδώ που λέτε "θα τον φέρουμε γιατί είναι σκληρός σαν τσίγκινο πάγκο", ξεχάστε τα! Θέλουμε έναν Αμερικάνο που έχει γνωρίσει την πίκρα μιας ομάδας σαν εμάς—εκείνος που έχει τρέξει όσοι αγώναδες χρειάζονται μέχρι να του λένε οι teammates του "φέρε νερό, είσαι στεγνός!" επειδή έκανες τέσσερα ματς στη σειρά χωρίς break! Αυτός εδώ θα καταλάβει αμέσως τι σημαίνει να φορείς τη φανέλα των Reds αντί για αυτήν της Αμερικής!
Κι ας τελειώσει τώρα η συζήτηση περί "Amazon Warriors" επειδή εσείς ψάχνετε τον επόμενο υπερήρωα στο Netflix! Οι Αμερικάνοι μπορούν να γίνουν μεγάλοι, αλλά μόνο αυτοί που έχουν ζήσει μέσα στη φωτιά—όχι αυτοί που έκανε μία κλωτσιά σα τρελός επειδή κάποιος τους γύρισε το βίντεο στο TikTok! Σιγά σιγά να μην πάμε να ψάξουμε τώρα έναν Αμερικάνο σα τον Thor επειδή έκανε πέντε jump balls την προηγούμενη εβδομάδα! 😤🔥
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
ρεεε τώρα λέγαμε για τους Αμερικάνους σαν τους ιππότες του γκαρνταρόμπα;;; 😂 εκεί που κάποιοι γυρνούσαν σαν μπουλντόζες στις λίστες Next Gen και εμείς ψάχναμε τον επόμενο Φύρντοφ σαν να βγήκε από ταινία Marvel... θυμάστε εκείνον τον γκρινιάρη τον Λούης που είχε βγάλει τρεις μήνες πριν την κλειστή αγορά;;; αυτός είχε φτάσει σα πρωταθλητής σα τζόκερ στους τελευταίους γύρους του πρωταθλήματος—τον πήραμε επειδή έκανε σκόρ σα σβόλια ανά δεκαετία πάνω στο defence... και μέσα στον πρώτο αγώνα χάνει δύο κλειδιά επειδή έκανε "δεν είχα φάει πρωινό σήμερα" στον προπονητή! 😤
τώρα λοιπόν όσοι ξέχασαν πως οι Αμερικάνοι αυτοί δουλεύουν σα μωρά όταν τους βάζεις δίπλα στους υπόλοιπους... θυμάστε εκείνον τον τύπο από το Gonzaga πριν δύο χρόνια;;; αυτός έκανε ντάμπλ νταμπλ κάθε αγώνα στις ΗΠΑ επειδή ήτανν τόσο ψηλός που οι αντίπαλοι πηδούσαν σα ψαράκια κάτω από τις πόρτες! όταν ήρθε εδώ, τον βάζαμε σα αστυνομικό της γειτονιάς επειδή δεν μπορούσε να προβλέψει ότι η μπάλα μερικές φορές πετάγεται σα τυφλό κοτόπουλο στον ελεύθερο χώρο... κι εκείνος έκανε πέντε λάθη σε είκοσι λεπτά επειδή δεν είχε μάθει ακόμα να μην πετάγεται πάνω στον αντίπαλό του σα γάτα πάνω στο χαλί!
και τώρα εσείς μιλάτε για τον Calvin Reese σα να είναιν επόμενος Νικηφόρος επειδή έκανε κάποια βίντεο σα τρελός σαν μπουλντόζα;;; εκεί που οι Αμερικάνοι άλλοι κάνουν σκόρ επειδή είναιν ψηλοί κι άλλοι τρέχουν επειδή οι teammates τους βγήκαν εκτός φάσης... μην περιμένετε ότι αυτός εδώ μπορεί να κάνει τον ρόλο του ηγέτη επειδή φοράει κίτρινη φανέλα!
εγώ θυμάμαι πριν χρόνια όταν είχαμε έναν Αμερικάνο που έκανα 15 rebounds ανά αγώνα επειδή ήτανν ψηλός σα πύργος... και στις σημαντικές στιγμές, όταν έπρεπε να κάνει block στον αντίπαλο κάτω από το basket, έκανε λάθος επειδή ξέχασε πως εδώ υπάρχουν και αυτοί οι τύποι που ξέρουν να παίζουν σαλατιό σα τρελοί! εκείνος ο Αμερικάνος είχε κάνει μεγαλύτερη ζημιά από ότι όσοι τον είχαν φέρει επειδή νόμιζαν ότι ένας Αμερικανός είναι αυτόματα σκληρός σα τσίγκινο πάγκο!
και σιγά μην έρθετε τώρα με την ιστορία του Miami Hurricanes... εκείνοι τρέχουν σα μπουλντόζες επειδή εκεί οι κανονισμοί τους το επιτρέπουν! εδώ όμως; εδώ θέλουμε έναν Αμερικάνο που έχει ζήσει μέσα στη φωτιά—όχι αυτόν που έκανε κάποιο εντυπωσιακό βίντεο σα τρελός επειδή οι teammates του είχαν βγει εκτός φάσης!
ο χρόνος θα δείξει... αλλά μην παρασυρόσαστε από τις λίστες Next Gen επειδή κάποιος σας είπε ότι ένας Αμερικάνος κάνει αυτές τις κινήσεις επειδή είναιν "σκοπευτής"! εκείνοι άλλοι γνώρισαν το σκληρό σχολείο της Αμερικής—εδώ εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο που ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει σα κεραυνός, πρέπει να είναι εκεί... όχι επειδή έκανε μία κλωτσιά σα τρελός επειδή κάποιος τον γύρισε στο TikTok!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.