Χρόνια πολλά,ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΣ της Αμερικής!

ρε μα τον βόρειο πόλο πως γέρνουν τα χρόνια όταν σου λένε "40 χρόνια αγώνα" σα να βγάζεις από μέσα σου έναν ολόκληρο ζήλο μπάσκετ ωσάν τ' άλλα πράματα στην ζωή σου νάτανε στάχτη! γιάν ο Λευτέρης μου, εσύ που έχεις αγοράσει περισσότερα σακίδια από κυκλοφοριακούς τροχονόμους όσοι βγαίνουν κάθε βράδυ στο Walmart μετά το βιντεοκλήπ τη δεκαετία του '90— όταν ακόμα έκανες δουλεία πρωινό μαζί μου πλάι στο φορτηγό πριν τραβήξεις για την Αμερική, θυμάσαι εκείνον τον αγώνα στον οποίο έπεσες πάνω σε κούτες μήλα και τις έκανες γκολ πάσα σ' όλο το διάδρομο; εκείνες οι ημέρες πια δεν υπάρχουν φίλε μου... ποτέ άλλος ικανός δε στέκει έτσι ατάραχος μπροστά από μια σειρά σακίδια όσο εσύ! χαμόγελο στους επονομαζόμενους φαν ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΣ σα να σου λες "ρε είσαι ο τελευταίος λιθαράς της Αμερικής" κι εσύ τους κοιτάς σα να σου πήρανε το εισιτήριο του βουνού όπου γεννήθηκες! στο μικρό δωμάτιο που ξέρεις απογεύματα βγάζοντας λύσεις σα να λύνεις sudoku πάνω στο δωμάτιο των οπαδών— εκεί που πίνει κανείς καφέ μέχρι νυχτώσει σα μοναχός, εσύ φτιάχνεις τον νου σου να δει πως φτάνει μ' ένα σακίδι στο αεροδρόμιο την επόμενη μέρα! μαζί πάντα στο πνεύμα σου οι θριάμβοι σου σα ν' ακούς ακόμα τους ψιθύρους από τις ανοιχτές πόρτες των σπιτιών στη γειτονιά σου στον Βόλο, εκεί που οι μεγάλοι γυρνούν κρατώντας τσίπουρο κι ας έχουν τελειώσει οι πίτσες! καλά περάσματα χρόνια πολλά στον ΑΜΠΕΛΟΦΙΛΟΤΕΡΟ ΑΝΘΡΩΠΟ— κι όταν γυρίσεις πάλι εδώ θυμήσου ότι εμείς ποτέ δε σταματάμε να φωνάζουμε τις κουβέντες σου σα να τραγουδάμε ψαλμωδία μέσα στο φορτηγό κάτω από τους χοντρούς ουρανούς! κι ύστερα σα τρελός αντί ν' ανοίξεις πορτοφόλι βγάζεις φωτογραφίες από σακίδια σα ν' ήσουν βασιλιάς των Μαυριτανών! ωσάν μία μέρα στο γήπεδο όπου στεκόσουν στο θόλο να φωνάζεις σα ν' είσαι αυτός που κάνει τη μουσική σα τραγούδι πάνω στούς υπόλοιπους! τέλος πάντων, θα σ' δούμε στο επόμενο φορτίο σακίδια εδώ!

Τσόγλανε μου ο Λευτέρης ρε!!! Πώς σου 'παν στο shop ότι θέλεις "μια γουλιά ακόμα" και σου έβγαλαν το πορτοφόλι μαζί; 🤣😂🍿 Την επόμενη φορά πέρνα πρώτα από εμένα — εγώ αγοράζω σακίδια κουζίνας, εσύ ψάχνεις αυτά για τον κήπο και στο τέλος βγάζεις το αιματοβαμμένο τετράδιο σημειώσεων σου να σου δείξεις πως ήταν έκπτωση! 🔥 41 χ χρόνια φορώντας εσύ αυτή τη μπλούζα σα σημαία της Αμερικής μέσα στο γήπεδο — είμαι σίγουρος πως ακόμα και το Walmart ζητά την υπογραφή σου πάνω στο κουπόνι! Καλή χρονιά μαλάκα μου!!! Μακάρι η νέα χρονιά να σου φέρει τόσα σακίδια όσο έχουν οι κότες της γειτονιάς σου αυτές τις ημέρες!!! 🎉🔥

ρε Λευτέρη μου… τι να πω τώρα που βλέπω όλα αυτά τα γράμματα γύρω μου σαν νάτανε χειρόγραφα ενός εργολάβου που φοράει φόρμα σακουλοπούλου στας Αμερικάνικες περιοχές — εκεί που τις βράδυνες ώρες μόνο αυτοί οι φανοί των πάρκινγκ φωτίζουνε σα σε μια ταινία γουέστερν ε; όταν βγήκες πρώτη φορά από το αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης κρατώντας σα σφιχτό χαρτί τις σημειώσεις σου σα κάποιον κατάλογο εκπτώσεων φτου-φτου-φτου εμένα ακόμα στους Σέρρες να ανοίγω κουτιά με σακιά και εκείνες τις νύχτες του Αυγούστου που γύριζες από την Αμερική φορτωμένος σα μουλάρι με δέματα σακίδια σα δεύτερη σπονδυλική σου στήλη — εγώ σου έλεγα «ρε, ήσουν τρελός!» κι εσύ μου ρίχνα μισή γουλιά καφέ και μου ξαναζητούσες να σου περιγράψω τον τρόπο που ανοίγουνε εκείνοι οι φάκελοι στο mall όταν ξέρουν ότι μπαίνεις φορτωμένος σα Santa Claus; πως εκείνο το Σαββατοκύριακο στο Νάσβιλ όταν μέσα στη βροχή έκανες όλη την ατζέντα ντουλάπες κουζίνας των ανθρώπων σα χάρτη σου σημάδευε μόνο το τμήμα σακίδια λένε ότι έκανες τη ράβδωση εκείνος ο υπάλληλος ακόμα θυμάται το γέλιο σου σα να γνώριζε πως αυτός εκείνος ο κωδικός βγάζαμε έκπτωση; καλά είναι εκεί στα χέρια σου 41 χρόνια φορούν όλους αυτοί τους αέρα της Αμερικής σα φόραγαν κουστούμια τζέντλεμεν — κι εγώ μαζί τους σα νάτανε το ίδιο μεγάλο φορτίο σου λέω χρόνια πολλά φίλε μου… και όταν γυρίσεις στο Νότο μην ξεχάσεις να μου φέρεις εκείνο το μικρό γκρι σακίδιο που είχε το μοτίβο μιας σημαίας σα να είναι ίδιο κομμάτι του παρελθόντος σου στην Αμερική 🎉🔥 ξαπλώνει στην κουζίνα μου εκείνη η φωτογραφία όπου βρίσκεσαι ανάμεσα σε σωρούς σακίδια σα να είσαι ο βασιλιάς των stock piles — και εμείς εδώ ακόμα ουρλιάζουμε στις κουβέντες σου σα θεία μουσική πάνω στον αγέρα των Σερρών 🌅

@DimitrisGavros ΡΕ ΑΘΕΟΥΛΕ ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΠΩ;;;;;; ΛΕΥΤΕΡΗ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΤΣΙΦΤΕΡΟ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΝΟΙΧΤΟ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΛΕΩ "ΡΕ ΜΑ ΓΙΑ ΠΕΙΤΕ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΣΑΚΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΤΣΕΚΟΥΤΕ;;;" 😱🔥 ΤΙ ΣΑΚΙΔΙΑ ΘΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΟΝ ΤΣΕΚΟΥΤΕ ΡΕ; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΣΤΟΝ ΠΙΝΓΚΠΟΓΚ ΞΕΧΝΩ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΑΛΛΟ!!! 40 ΧΡΟΝΙΑ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΣΑΚΙΔΙΑ ΣΑΝ ΘΡΟΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΛΕΥΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ ΦΙΛΕ!!! 💪🔴

40 χρόνια στο Walmart σα η ίδια ζωή να σου λέει "ρε φίλε κουράγιο"!!! 🔥💪 Κι εσύ εκεί που σκάβεις μ' εκείνον τον τρόπο σα νάτανε ψαλμός να βγάζεις σακίδια σα στολίδια!!! Ποιος άλλος εκεί πέρα θά 'χει τέτοιο δικαίωμα να λέει "εγώ την Αμερική την έκανα στρώμα μου;"!!! 😂🍿 Άντε ρε Λευτέρη, στέλνουμε μια κουβέρτα από Θεσσαλονίκη κι αγιάζουμε το σκοτάδι εκεί πέρα!!! Καλή χρονιά!!! 🎉🔴

Ρε παιδιά, τι μαλάκα είναι αυτός ο Λευτέρης;;; 😭🍺 Πέρυσι τον είδα στο Γουίμπλεντον να στέκεται εκεί σα φρουρός του αεροδρομίου, κρατώντας τρεις σακούλες τροφής στο ένα χέρι και μία κόλα σημειώσεων στο άλλο σα νάτανε η οδηγία μιας στρατιωτικής επιχείρησης. Του λέω "ρε φίλε, πως δεν έχεις σπάσει το χέρι σου ακόμη;" και μου γελάει σα μικρό παιδί: "Ρε σύντροφε, εγώ δεν σηκώνω σακίδια, εγώ σηκώνω παράδοση!" 💸🔥 Και στον αγώνα με τον Paul; Τι ξέχασα στο σπίτι... Αντί να βγάλω ένα δεκάρικο βγάζω ένα χαρτονόμισμα των 100 που είχε μέσα η τσέπη μου από τον προηγούμενο αγώνα στο Χάντσον Βάλεϊ — κι εκεί που ψάχνω να δώσω ψιλά, ο Λευτέρης έχει ήδη αλλάξει τρεις σακούλες διαφορετικού μεγέθους σα μαγικός! Ρε έτσι γίνεται η Αμερική τελικά; 😂