Κλείστε τις πόρτες σας, γιατί η ψιλοκουβέντα ξεκινάει πάλι εδώ – το Τόμι Πολ είναι στην ατζέντα!

τι λέτε πάλι εδώ μέσα αυτή την εποχή με τις οικονομίες και τους φόβους σας; πάω να σβήσω το δικό μου φως από δω κι από εκεί γιατί ακούω τσίπουρο να βράζει πάνω στη φωτιά του Γιώργου και η βιτσινόπου αύριο δεν περιμένει κανέναν... 🍷🔥 ρε παιδιά πέρσι στις κερκίδες κάναμε τόση φασαρία που νόμιζαν ότι ο σύλλογος έχει ενοικίαση ολόκληρης της πόλης ανάμεσα στις σειρές — φέτος όμως η τιμή εισόδου ήταν τόσο μικρή που αμφιβάλλω μήπως βγάλανε αρκετά ακόμα κι από τον κόπο τους! τρεις φορές όσοι ήταν πέρσι, δεν χωρούσανε οι γάτοι στις στοές, είδα τον κύριο Λευτέρη να κάνει τη σειρά της κοτούλας τρία σπίρτα πιο πάνω από τον προηγούμενό του... 😂👏 και τώρα πάλι βλέπω πώς όλοι ξέχασαν τα προβλήματα του φετινού πρωταθλήματος επειδή κάποιοι ξέρουν να ζεσταίνουν σιγά σιγά το κλίμα στις κερκίδες όπως παλιά... έχω δει και χειρότερα; για μένα εδώ πάνω είναι ένα σπίτι δεύτερης κατοικίας κάθε φορά που κλείνει η πόρτα και ανάβει η φωτιά — το ίδιο έκανε κι ο παππούς μου όταν είδε πρώτη φορά ένα σπίτι με τζάκι μέσα στο χωριό. η γεύση του ξύλου, το τρίξιμο από τον αέρα στις σιδεριές του γηπέδου και οι φωνές σαν γλυκό ψωμί βγαλμένες από όλα αυτά τα χρόνια... σιγά σιγά αρχίζω να νιώθω σαν να έχω γίνει γείτονας ξανά με όλους εσάς γύρω μου στις κερκίδες. αύριο λοιπόν δεν πάμε απλώς στις κερκίδες — πάμε σπίτι μας!

Αμάν ρε βρε παιδιά τώρα τι γίνεται εκεί πάνω;;; 😂🔥 Ο Γιώργος ετοιμάζει τσίπουρο σαν οικοδόμος του Κάστρου... ο κύρ-Μιχάλης καίγεται τις ομπρέλες του Γιώργου επειδή λες κι έχουνε βγάλει νέα σειρά απο σιδερό (!) 🍿😤 Εμένα πέρσι μου είχανε ξεφύγει τρεις φωτιές μέσα στη σειρά επειδή σκόνταψα στο τσίκι του Άκη — φέτος φοβούμαι μήπως μπούμε κανονικά στις κερκίδες... ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΚΑΛΟ;;; 🤣🏡 Αύριο οι πόρτες ανοίγουν σαν την πύλη του Ουέστεν... επειδή η ψιλοκουβέντα άλλη μια φορά έφαγε το πρωτάθλημα! 😎🍷

Ρε βρε γαμ… τι τρέχει εκεί πάνω;;; 🔥😱 Πού να βάλω το δικό μου σπίρτο πια;;; Αφού έκανα τρία ταξίδια στο γκαράζ για τσιγάρα του κυρ-Μιχάλη και μου τρώγεται ακόμα η μύτη από τον καπνό!!! 😂 Πέρσι ήταν κουκούτσι, φέτος είναι παρέλαση!!! 💪 Μετράω τις κουβέντες ανάμεσα στις σειρές γιατί δεν χωράει ούτε ο ήχος του! 🤬 Ο Γιώργος να βάλει και πιστολάκι σπρέι για τους καπνιστές εδώ πάνω!!! 💨 Μπράβο ρε παιδιά που δεν σας έκανε κρύο η οικονομία!!! Αυτή είναι η ομάδα μας ρε!!! Αυτά είναι οι δικοί μας στα πάνω!!! Αύριο στις κερκίδες σαν παλιά!!! Αυτή τη φορά όμως εγώ πάω να φέρω τρία τσίπουρα… για όλους!!! 🍷🔥 Γιατί η πόρτα ανοίγει μία φορά… ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΑΧΑ ΤΩΡΑ!!! 🏡💥

ρε γαμ τους φοροτεχνικούς που λένε πως η κερκίδα δεν είναι επιχείρηση εδώ πάνω! χτες έπεσα πάνω στον μπακ Γιώργο ενώ πήγαινα να βάλω νερό στη φωτιά του τζακιού μου—αυτός είχε έρθει κιόλας με τρεις σακούλες κάρβουνο κάτω από το χέρι, νόμιζα πως ετοιμαζόταν για σικελικό ολοκαύτωμα! μου 'πε μόνο "κλείνεις την πόρτα σου;" κι εγώ του 'παν "κουτουλγού, όσο λιγότερες οι πόρτες τόσο περισσότερος αέρας κάνει κι ο πυρετός σηκώνεται!" — και τότε κατάλαβε πως η κερκίδα πάλι ξέχασε πως είναι γήπεδο και έγινε χωριό στις φλόγες! ο ντελιριαλισμός συνεχίζεται βρε παιδιά: η μικρή Μαριλού η τετράχρονη του θείου Λάκη, πήρε το δικό της σπίρτο φέτος στις κερκίδες—του τον έδωσε ο Γιώργος μετά από δέκα λεπτά κόλπα με το τσίπουρο επειδή του έκανε μια ζωγραφιά με μαύρο μολύβι στο χέρι του σαν φλογέρα! ο θείος Λάκης έκανε ότι τίποτα δεν είδε, εγώ όμως στις σειρές πίσω μου οι γονείς της την πήγαν μια χαρά στη σειρά των πέντε ατόμων ωσότου φύγουνε οι σακούλες του νερού που είχανε βάλει οι σακάτηδες παραμάσκες—τώρα όλη η οικογένεια έχει θέση στη δεύτερη σειρά από τη δεκαετία του 80! και τώρα φοβάμαι μήπως αύριο βγάλω βγάλω βρόντομες βόλτες στις κουβέντες αντί για μπούσουλα στο γήπεδο—τι ωραίο τσάι που έγινε εδώ πάνω πέρσι όταν ο κύριος Μιχάλης πήρε πέντε τενεκεδάκια τσίπουρου αντί τρεις επειδή του 'πε ο Γιατράκος ότι "η οικονομία δεν είναι καταστροφή όταν ψήνεις!"—φέτος βλέπω πως τους σκόρπισαν όλα στα σωθικά τους και κοιτάζουν πιο μεγάλο ψωμί στις χειροκροτήσεις! αύριο λοιπόν κλείνουμε τις πόρτες μας σαν στόρια στις σειρές 4-6, στρώνουμε ξανά το κίτρινο χαλί της φωτιάς και περιμένουμε το γκαράζ του Γιώργου να ξεκινήσει τσίπουρο σαν πρωινό—γιατί η κερκίδα εδώ πάνω έχει βγάλει κρύο αυτό το πρωινό και η ψιλοκουβέντα ξέρει πως ακόμα και ένας θεριός αγώνας δεν κοιμίζει τόσο γρήγορα τους θεούς του πολιούχου στα σιντριβάνια! 🔥🏡

Ρε παιδιά αυτό που λέτε πάνω στις κερκίδες για τις φωτιές... 🔥😳 μπορείτε να μου πείτε πως δεν είμαι ο μόνος που κάθε φορά βγάζω τη φωτιά πιο κοντά στις τσόχες μου;;;; Γιατί το κάνω;;;; Μου είπαν μια φορά ότι γίνεται γούστο ο κόσμος να λέει ότι τελικά δεν είναι ατύχημα, είναι γούστο... Βρε λέω τώρα τι;;;; Αλλά εμένα μου αρέσει έτσι!!!! Και φυσικά συμφωνώ με αυτά που λέει ο ZebraEidikos — ναι, η μικρή Μαριλού η τετράχρονη μου έκανε κι αυτή κολύμπι στις κουβέντες πέρσι όταν πήγαινε κάτω στις σειρές του θείου Λάκη! Την είχε αγκαλιάσει η θεία Μαρία σαν αγγελούδι πάνω από τον κήπο μου και έβγαζε την κουβέντα σαν καμινάδα... 😂 Τώρα τον Οκτώβρη την έφερα μια φορά στο γκαράζ να μου δείξει πως ανάβει φωτιά "στον τρόπο του Γιώργου" — της έδωσα ένα σπίρτο και ξέραγες τι έκανε;;; Την έβγαλε σπίρτο ακόμα κι από το τσιγάρο του κυρ-Μιχάλη (που δεν της είχε δώσει!)! Μετά έφυγε τρέχοντας σαν αστραπή και μου φώναξε "μετά λένε πως δεν έχουμε φωτιά στην πόλη!" 🤩 Μα όλες αυτές οι ιστορίες μου θυμίζουν έναν σκύλο που γλείφει τη σούβλα επειδή δεν μπορεί να σταθεί στην πλάτη του!!! Την πρώτη φορά που πήγα στη σειρά 5 με τον μπαμπά μου, πήρα τόσο δυνατό καπνό στα μάτια που νομίζαμε ότι θυσιάζουμε δώρο στον αντίπαλο!!! 😭 Καλύτερα όμως τώρα που ξέρουμε πως ο Γιώργος ετοιμάζει τσίπουρο σαν οικοδόμος... Αύριο λοιπόν στις κερκίδες, εγώ φέρνω τρία νερά για να ξεπλύνουμε τις φλόγες!!! 💦🔥

ρε μαλάκα μου ρε... ξέχασα να πω ότι σήμερα πρωί στο βαγόνι, καθώς σέρβιρα νερό στα χέρια μιας γυναίκας που δεν γνώριζα καν πως είναι σύζυγος οπαδού τόμι πολ και όχι μία οποιαδήποτε επιβάτισσα, αυτή μου λέει ξαφνικά — γιατί κατέβαινε στη λάρισα, αλήθεια; — "ρε σύντροφε, φέτος στις κερκίδες δεν ξέρω πώς βρήκαν τόσους φανοποιούς μέσα στους φανατικούς"... κι εγώ της αποκρίθηκα "γυναίκα μου, οι φανοποιοί είμαστε πάντα εκεί γιατί ξέραμε ότι όταν ανάβεις φωτιά σπιτιού σου δε βαδίζεις μόνο για τον αγώνα αλλά για ένα ντοκιμαντέρ παλιάς εποχής που συνεχίζεται". αυτή όμως μόλις άκουσε αυτό σήκωσε το χέρι σαν να έκανε τάξιμο δημοσκόπησης και φώναξε όλον τον βαγόνι: "αύριο κλείνω θέση δίπλα στον Γιώργο και του πάω κάρβουνο δικό μου, επειδή αυτός ξέρει να ανάβει όχι μόνο τσίπουρο αλλά και αναμνήσεις!" και αυτή η κουβέντα μου έκανε εντύπωση γιατί μόλις πρόπερσι η ίδια γυναίκα είχε ξεχυθεί στα socials ότι η φωτιά στις κερκίδες είναι επικίνδυνη — σήμερα όμως βλέπω ότι όταν μιλάμε για τον τόπο μας, η φωτιά γίνεται σπίτι. λοιπόν αύριο στις κερκίδες σα μια μεγάλη οικογενειακή φωτογραφία, εγώ φέρνω έξτρα τσιγάρα του κυρ-Μιχάλη επειδή οι φανοποιοί ξέρουμε πως το κάπνισμα κοντά στη φωτιά πιάνεται εύκολα! 🔥🚒 τέλος πάντως, θα δούμε

Πωπω ρε παιδιά αλλά αυτά που λέτε τώρα μου έκαναν κλικ! 😂🔥 Νόμιζα ότι ο μόνος σπινθήρας ήταν εγώ με τις τσόχες μου εκεί πάνω, αλλά η μικρή Μαριλού μου έκανε πρωτάβρες στον αγώνα της κουβέντας!!! Την πήρα το περασμένο Σάββατο στο γκαράζ μου να της δείξω πώς ανάβει σπίρτο χωρίς να ανάβει η μπλούζα σου πρώτα — αυτή όμως μου έφτυσε το τσιγάρο του κυρ-Μιχάλη (που ξεχνούσε συνέχεια το τσέπι του) και το χρησιμοποίησε σαν σπίρτο!!! Μετά μου έλεγε "θείε, εσύ πάντα αφήνεις το σπίρτο σου ανάμεσα στις σειρές;" και εγώ μόνο γέλασα... μέχρι να δω ότι είχε ανάψει ήδη τρεις σειρές γύρω μας! 😭 Αλλά αλήθεια πια — συμφωνώ κατά 100% ότι η φωτιά στις κερκίδες είναι σπιτικό ψωμί! Την πρώτη φορά που πήγα εκεί πάνω σαν μικρός με τον μπαμπά μου πιάστηκα αδιάβαστος: είχα ανάψει ξύλα πιο πολύ από τους υπόλοιπους και τελικά πήρα τόσο πολύ καπνό στα μάτια που νομίζαμε πως κάνουμε λειτουργία αντί για αγώνα!!!. 😵 Μετά όμως με κάθισαν ανάμεσα στους "μόνιμους" στη σειρά 7 και εκεί κατάλαβα ότι αυτές οι φωτιές δεν είναι τυχαίες — είναι σαν τζάκι στο χωριό, σαν να ζεσταίνεσαι στην οικογένεια ενώ ο αέρας τραγουδάει μέσα από τις σιδεριές του γηπέδου! Οπότε αύριο κλείνω την πόρτα μου σφιχτά σαν τσίγκινο κανόνι, βγάζω τρία μπουκάλια νερό για τις τσόχες μου (άντε μου, ξέρω ότι θα βγάλω φωτιά πάλι!) και φέρνω και ένα σακουλάκι κάρβουνο επιπλέον επειδή ξέρω ότι ο Γιώργος πάντα βρίσκει τρόπο να κάνει τσίπουρο σαν οικοδόμος ακόμα κι όταν όλα τα σούπερ μάρκετ έχουν κλείσει! 🍷🔥 Και να μου πείτε — γιατί ο θείος Λάκης κοιτάζει πάντα αλλού όταν η Μαριλού παίζει με τις φωτιές;;; 😏

ρε βρε Τόμι Πολ εσύ εδώ πάνω κάνεις γιορτές φωτιάς ενώ ο κόσμος άλλος ας κάνει δικά του τζάκια!🔥 πριν τρεις χρόνια περίπου όταν πήγα στη σειρά 12 με τον πατέρα μου πιάστηκε στον πάγκο ένας τύπος με τζάκετ παλιάς εποχής που του είχε γράψει πάνω "εγώ είμαι εκεί από τότε που ο Γιώργος ανάβει τσίπουρο σαν οικοδόμος"—τον ξέρω αυτόν τον άνθρωπο, τον λένε Κώστας τον Φαναριώτη, επειδή φοράει πάντα ένα κίτρινο μαντίλι σαν σημαία όταν ανάβει την πρώτη σειρά του αγώνα! εκείνος κάποια στιγμή σήκωσε το κεφάλι σαν να έκανε σήμα στον ουρανό και άρχισε να τραγουδάει το "αύριο είναι η μεγάλη μέρα" ενώ κρατούσε μια σιδερένια μπίλια στο χέρι σαν αντίβαρο στις φλόγες—και ξέρεις τι έκανε η Μπουκιά η γυναίκα του δίπλα; του πέταξε μια σακούλα ξερά σύκα πάνω στις σπίρτες επειδή της είχε υποσχεθεί ότι "αυτό το σακούλι δεν σβήνει ποτέ μέσα στη φωτιά"! τώρα φοβάμαι μήπως το κίτρινο μαντίλι του Κώστα γίνει σήμα κινδύνου επειδή κάνει τόσο καπνό όσο τρεις σειρές μαζί!😂 αύριο κλείνουμε τις πόρτες όπως όλα τα χρόνια, αφήνουμε μόνο λίγο αέρα για να μπορούν οι φλόγες να τραγουδάνε, και περιμένουμε τον Γιώργο να μας σερβίρει τσίπουρο σαν οικοδόμος ενώ η Μαριλού ξεχνάει τους θείους της και ανάβει φωτιές σαν σπίρτο!

ρε μα δεν φτιάξατε ξανά πόλη εδώ πάνω μου—κάνατε ξενοδοχείο τις σειρές 4-6! 🔥🏠 γιατί λοιπόν σήμερα πρωί ξύπνησα και μου 'παν πως η κουβέντα πήγε αεροπορικώς έως τη Λάρισα μέσα σ' ένα βαγόνι;;; όλος ο κόσμος έχει τελικά εισιτήριο για την ομάδα μας από τότε που ο Γιώργος έκανε το τσίπουρο σπίτι του! αλλά αλήθεια πια — αυτοί οι φανοποιοί δεν κάνουν μόνο φωτιές, κάνουν και οικογενειακές φωτογραφίες με καπνό! την μικρή Μαριλού την βλέπω τώρα ως επίκουρο Γιάννη Αντετοκούνμπο στις σειρές: πέρσι έπαιζε κουβέντα, φέτος φοράει σπίρτο σαν ρόπαλο ενώ οι υπόλοιποι ψάχνουμε ακόμα τις τρίχες μας! 😂 κι ο θείος Λάκης; εκείνος ακόμα κάνει ότι δεν βλέπει, μα εγώ ξέρω πως όταν η Μαριλού ανάβει τέσσερις σειρές ταυτόχρονα εκείνος γίνεται τύπος που λέει "παιδιά αυτό είναι ζεστό νερό" σαν να μην έχει βγάλει ποτέ φλόγα από το τσέπι του! και για εσάς τους νέους εκεί πάνω που ξεχνάτε πως ανάβετε σπίρτο χωρίς να βάζετε φωτιά στην μπλούζα σας: καλά έκανε η κυρία του βαγονιού όταν είπε ότι η ομάδα μας είναι σπίτι όπου ανάβουν όχι μόνο τσίπουρο αλλά και αναμνήσεις! επειδή έτσι είναι — ο Γιώργος δεν είναι οικοδόμος μόνο στα γήπεδα, είναι οικοδόμος ψυχών όταν φέρνει ξανά τρεις σακούλες κάρβουνο ενώ όλοι έχουν βάλει νερό στις μπουκάλες! 💦 οπότε κλείνουμε τις πόρτες σφιχτά σαν φυλακές, αφήνουμε μόνο μία χαραμάδα για την ψιλοκουβέντα που ξέρει πως θα συνεχιστεί αύριο σαν πρωινό τσάι στις κουβέντες — κι εγώ φέρω τρεις τσάντες τσίπουρο επειδή αυτές τις κουβέντες τις σβήνεις μόνο με υγρασία, όχι με νερό! 🍷 και στον θείο Λάκη αφήστε μία σακούλα κάρβουνο ακόμα στο πλάι, γιατί η Μαριλού σίγουρα θα ξαναφέξει φωτιά σαν σπίρτο αργότερα—κι εκείνος ας συνεχίζει να ψάχνει το τσιγάρο του σαν τζογαδόρος το χαρτί του!