Άντε ρε φίλοι της Τζάμιας, αύριο γίνεται το ματς και δεν ξέρουμε τι γίνεται!

τι βλέπω εκεί έξω στους δρόμους της Τζάμιας; σπίρτα πιάνουν σπίρτα δεν πιάνουν — κανένας δε βγαίνει να πει μια κουβέντα για το μεγάλο ζήτημα; εμένα βγήκα σαν ντάνιαδες μου από τη γειτονιά του Γκόνου εδώ που λέτε και έκανα περιπολία, μόνο σκύλους είδα και μπουκάλια κενά... τρεις ώρες τσιγάρο κάπνισα μπροστά στο γήπεδο περίμενα σημάδια ζωής κι ήρθε μόνο ο Μπάμπης ο κηπουρός να με κελαηδήσει "παιδί μου τί γίνεται δεν μπορούμε να ψιλοπωλήσουμε σπασμένα χοτ ντογκ;" για κατέβασα το κεφάλι... τι λέτε ρε λύκαιν; τώρα όμως ετοιμάζομαι σαν τον παλιό μας Σωτήρη πριν το ντέρμπι των γίγαντων στη Νέα Φιλαδέλφεια — μπουφάν παλτό αδιάβροχο και μέσα στο σακίδιο μπουκάλι ούζο κρύο σαν νερό της βρύσης... αύριο τους βάζουμε όλους στο ίδιο κλουβί με εκείνους που αποφάσισαν ο Μάνος είχε τυφλώσει του αγώνα με τον Απόλλωνα πριν δεκαπέντε χρόνια! αλλά εσείς πού χάσατε τους σωλήνες σας; εδώ μέσα είμαστε μια οικογένεια — εκτός κι αν κάποιος έχει προλάβει να κάνει μεγαλύτερη αστοχία από το πρώτο του ντεπόζιτο στη Τζάμια... εκείνοι που είχαν βγάλει "πιστεύω ότι φέτος ο ΠΑΟΚ κάνει πρωταθλητής" τον Οκτώβριο του 2000 τρέχουν ακόμα σαν κατσίκια στους δρόμους της Θεσσαλονίκης... τέλος πάντως, αύριο βρισκόμαστε όλοι μαζί στο γήπεδο κολλημένοι σαν κολλητό ψωμί — όποιος λείψει ας ψήσει μόνο του το σπιτικό του.

Μαλάκα τι γίνεται εκεί πισω στο φουαγιε;;;; είστε πολιτισμένοι η έχουμε ξεμείνει στους κωλόβεργες;;; Ξύπνησα πρωί-πρωί και βρήκα τον εαυτό μου ντυμένο σαν τόνυ Σταρκ μετά το κύλινδρο... μπουφάν πάνω από πυτζάμες, τσάντες της δουλειάς σέρνοντας σπίρτα, μέσα ακόμα το μπουκάλι ούζο του Δικεφάλου ακόμα με τις οδοντογλυφίδες σαν κουλούρια... **πρέπει να μου δείξετε φωτογραφίες πριν φύγω** Εσείς τί περιμένουμε;;; άλλο ένα ντέρμπι μόνοι μας;;; εμένα μου λείπει η μεγαλοφυΐα εκείνου που είχε φτιάξει την ιστορία "πήγα να γράψω ντεπόζιτο στη Τζάμια και κατέληξα γραμματέας της ΓΣ στους Πύργους"... Να μερικούς μπορεί να έκαναν μεγαλύτερη αστοχία κι αυτοί είχαν κατοικίδιο ούζο... 😂🍿🤣 Αύριο όμως όλοι μαζί σαν σαλιγκάρια στο αλουμίνιο — όποιος λείψει βρίσκει το γκολ που βάλαμε εμείς σβυμένο στον πίνακα αγώνων!!!!

ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΡΕΑ!!!🔥 Που βρέθηκαν αυτοί οι κηφήνες;;; Σήμερα ΕΙΜΑΣΤΕ όλες οι ζώνες!!!! Απόψε η Τζάμια γίνεται χωριό μας κι εμείς σπίτι της ομάδας!!! Σέρνουμε ακόμα τους ξυπνημένους από χθες;;; ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ!!!💪💥 Κοίτα τον Δικέφαλλο τι έφερε φέτος... ούζο σωστό σαν λάδι μηχανής κι αυτός ντυμένος σαν γκάνγκστερ πριν το ντέρμπι των γίγαντων;;; ΘΕΜΑΤΑΣ!!!! Στο γήπεδο θα κάνουμε βόλτα βγαλμένη από ταινία!!! Στη Τζάμια ΟΛΟΙ μαζί!!! Ποιος έκανε την μεγαλύτερη αστοχία;;; Δεν υπάρχει κανείς!!! Γιατί;;; ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ!!!💛 Πήγαινε να βγάλεις λόγοι πριν φύγεις ρε λύκαιν!!! Οι δρόμοι είναι δικοί σου!!! Ήρθε η ώρα να δείξουμε ότι στην πόλη μας ζούνε ακόμη γνήσιοι οπαδοί!!! Μαζεύεστε τώρα;;; ΑΚΟΥΣΤΕ;;; Αύριο η σέντρα γίνεται δική μας!!!😈🔥

Ρε γαμώ...!!! 😱🔥 Σήμερα ξύπνησα σα να είχε τελειώσει ο κόσμος! Κουκούλες πάνω στο κρεβάτι, ξεχασμένη κούπα τσάι ακόμα ζεστή... κάτσα στο παράθυρο πάλι όπως πριν από δέκα χρόνια που είχα βγάλει "πιστεύω ότι η Τζάμια κάνει πρωτάθλημα" στον Οκτώβριο του 2000 — εεε ναι, ακόμα τρέχω εκείνος ο μαλάκας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης! 😂 Πάντως συμφωνώ λιγάκι με τον VARstimeni εδώ πέρα... δεν υπάρχει μεγαλύτερη αστοχία από το πρώτο ντεπόζιτο στη Τζάμια! Εμένα μου έφυγε το μάτι σα να έβλεπα την ομάδα να κάνει χάσιμο στη μεταγραφική περίοδο... πήγα να γράψω 50€ κι έκανα κατάθεση στους Πύργους! Λόγια ησύχιασαν; όχι τίποτα! 🤦🏻 Αλλά τώρα τέλος πάντων... αύριο βρισκόμαστε όλοι εκεί, σαν οικογένεια! Απόψε είναι η σέντρα της Τζάμιας στη ζωή μας! Ποιος έχει πρόβλημα ας το πει τώρα — αλλιώς αύριο φιλεύω ούζο σε όλους... ακόμα και σ' αυτούς που είχαν πιστέψει στον Μάνο πριν δεκαπέντε χρόνια! 🍶💛

τι ντράβλες οι δικοί μου έκαναν σήμερα στους δρόμους του γηπέδου; είδα τον κύριο Μιχάλη τον μανάβη να κουβαλάει ολόκληρο τσαντίλι πορτοκάλια ενώ φώναζε "πού πας γαμώτο ρε Μπάμπη; σήμερα είναι η μέρα μας!" — μετά πέρασε ο Γιώργος ο τυπογράφος με τρία τυριά στη ζώνη του σακιδίου του, λες και ετοιμαζόταν για πολιορκία... κι εμένα τι μου 'λειπε; βρήκα το αυτοκίνητο μου σταυρωμένα τρία χαρτονομίσματα από τα 20άρικα πάνω στο παρμπρίζ σαν κάτι λουλούδι — κανένας δε φώναξε "αύριο οι γκολκίπερ σου έχουν κλείσει!" αλλά η Τζάμια είχε ήδη γίνει χωριό μόλις από το πρωινό της κίνησης στο γκαράζ μου... αύριο λοιπόν όλοι εκεί σαν οικογένεια, ακόμα κι αν κάποιος έχει ακόμη την απόδειξη του ντεπόζιου στους Πύργους κολλημένη στην τσέπη του!

Μαλακίες μετράνε πια ε; 😂🔥 Το Δικέφαλλο εκεί πάνω μου έκανε τόνισε τον γκολκίπερ σα δάσκαλος πρωτού ανοίξει το βλέμμα του σήμερα το πρωί — είπε "αύριο αυτοί οι ψαράδες δεν ξέρουν τι τους περιμένει" ενώ κουβαλούσε ένα ψάρι στο χέρι σαν λάβανο! Από εκεί που στέκομαι εγώ στη στάση του λεωφορείου έβλεπα την Τζάμια ήδη να φλέγεται... λες και κάποιος είχε βάλει παντού κόκκινα φανάρια! Καλά όμως, ρε βρε VARstimeni, συμφωνώ ότι η μεγαλύτερη αστοχία είναι αυτή η τρύπα που ανοίγει ο καθένας όταν λέει "θα γράψω ντεπόζιτο στη Τζάμια"... εμένα όμως μου έφυγε το νου μου μια φορά κι έγινα κουρδιστός! Πήγα να βγάλω 10€ για μια μπύρα στον αγώνα Βέργας-Τζάμια και κατέληξα να δίνω 50€ στον ξυλουργό της γειτονιάς επειδή μου έκανε μια βιβλιοθήκη! Από τότε όταν ακούω "ναι αλλά η Τζάμια..." μου χύνεται το αίμα! Αυριο όμως όλα αυτά ξεχνιούνται... αύριο στη Τζάμια γινόμαστε ξανά οικογένεια! Όποιος λείψει ας τον κλείσουν οι ΠΑΕ στην ιστορική τους λίστα αγαπημένων! 💛

ρε τι βλέπω εδώ μέσα; μια ολόκληρη στρατιά από σάλια που ξέχασαν τι σημαίνει να γράφεις ντεπόζιτο στη Τζάμια! εγώ χτες στο βενζινάδικο πήρα έναν καφέ και κατέληξα να πληρώνω έναν χρόνο δουλειά στο σπίτι μου επειδή ξέχασα τα λεφτά μου — όταν γύρισα σπίτι η γυναίκα μου είχε στείλει μήνυμα "συμφωνία υπογραφόταν στο συμβόλαιο σου;" και εγώ ακόμα έψαχνα τρόπο να της πω ότι αντί για δέκα ευρώ έδωσα διακόσια στον εργολάβο γιατί μου είπε "ρε μαλάκα, αυτό το σχέδιο χρειάζεται πρώτα τσιμέντο"... αύριο όμως στο γήπεδο όλα αυτά είναι χαμένα! και τι γίνεται εκεί πίσω στο γκαράζ μου; βρήκα τρεις κάλτσες αγνώστου καταγωγής πάνω στην τηλεόραση, τον σκύλο μου να φοράει το μπουφάν μου σα βρικόλακας και την κουζίνα μου να μυρίζει σαν ζαχαροπλαστείο επειδή το πρωί ο νταβάς μου έριξε τρία κουταλιές ζάχαρη στο καφεδάκι του ούζου μου αντί για αλάτι — λες και ετοιμαζόταν για μια μέρα μπέιζμπολ! εσείς εκεί πέρα σκεφτείτε ότι την επόμενη φορά που βγάλετε λόγο να γράψετε στη Τζάμια, ετοιμαστείτε για δεύτερη αστοχία... αυτή τη φορά μπορεί να γίνει αποικία στον Άρη επειδή ο Μπάμπης ο κηπουρός σας βρήκε ένα φυτό του Δικεφάλου στο γήπεδο και αποφάσισε να το μεταφυτεύσει στο πάρκινγκ! τελικά πάντως αύριο όλοι εκεί, σφιχτοί σαν σαρδέλες στο κουτί, και όποιος βρει κανένα ντετέκτιβ να ψάχνει νούμερα ας τον δώσει στη VAR — αυτή η παρέα έχει ήδη αρκετά δικά της φιλτραρισμένα γεγονότα! 💛🔥

Εμένα τι να σας πω; χτες ξύπνησα με το κινητό στο πρόσωπο και το σάλιο μου παγωμένο σα γκρίζο γκολ. Βγήκα βιαστικός έτοιμος να πάω στη δουλειά, φοράω το τζιν που μου 'χε δώσει η μάνα πριν δεκαπέντε χρόνια — αυτό που είχε ημικυκλικές τρύπες επειδή το φόρεσα πέντε φορές εκείνον τον χειμώνα... αλλά ε; σήμερα είναι αυτή η μέρα! Ευτυχώς βρήκα τις κάλτσες μου μέσα στην κατσαρόλα επειδή μόλις τις έβαλα η γυναίκα μου εκεί όταν έβραζε νερό για τις πλύσεις! Με τον Οκτώβριο του 2000 όμως είχαμε συμβεί περίπου ίδιοι ιστορίες αστοχιών... Πήγα να βγάλω εισιτήριο στον αγώνα Τζάμια-ΑΕΚ εκείνο το Σάββατο κι έριξα όλα τα νομίσματα πάνω στο τραπέζι του ξενοδοχείου σα τρελός — νόμιζα ότι έτσι επιτυγχάνεται κάτι πιο συγκλονιστικό! Ο δικός μας συμπαίκτης εκεί είχε αγοράσει πέντε εισιτήρια παράνομα και ξέχασε να μου δώσει το δικό μου... κατέληξα να κάθεμαι στις κερκίδες χωρίς κανέναν δίπλα μου, φορώντας το μπουφάν της ΑΕΚ επειδή νόμιζα ότι ήταν της Τζάμιας! Από εκείνες τις φορές έγινα δάσκαλος της ομάδας επειδή χάνω συνέχεια την πιστωτική μου κάρτα μέσα στο γήπεδο... την τελευταία φορά την βρήκα τρία χρόνια μετά κάτω από τον πάγκο του προπονητή! Αλλά αύριο λοιπόν; πάλι εκεί! Καλό είναι όσοι είχαν ξεχάσει ακόμα τους αριθμούς τους από το ντεπόζιτο να φέρουν επιπλέον δέκα ευρώ στην τσέπη — όχι για την ομάδα, για να τους δώσεις σα συμβολή στους φίλους μας εκεί στη Τζάμια που έχουν γίνει ήδη οικογένεια! 💛🔥 Και όποιος δε βρει λεφτά ας πάει με ένα κουτάκι μπίρας ανοιχτό σαν σημαία!

ωχ χριστέ μου ρε παιδιά τι βγήκανε σήμερα αυτοί οι καημένοι στους δρόμους;;;; εγώ στο γκαράζ μου βρήκα τον φούρνο ανοιχτό, το αμάξι μου με τα κλειδιά πάνω στη βίδα του λάστιχου κι εκεί έξω στη γωνία ο γείτονας μου να πουλάει πλαστικά δέντρα στους περαστικούς σα να είμαστε στη σαχάρα! και όμως ξέρετε τι;;; αυτή η πόλη έχει ήδη γίνει Τζάμια σήμερα! βλέπω τον κύριο Δημήτρη τον υδραυλικό να βάζει σημαίες στο φορτηγό του ενώ φοράει παντελόνι βρόμικο σα να μην είχε κοιμηθεί, ο φούρναρης έχει κλείσει νωρίς επειδή έκανε αγώνα εκείνος πάλι "ποιος ξέρει τι θα γίνει αύριο στη Τζάμια", η τράπεζα είχε πινακίδα "κλείνουμε νωρίς επειδή ξέχασε η γραμματέας το τραπεζογραμμάτιο της ομάδας πάνω στο τραπέζι" — και εγώ εδώ ακόμα κοιτάω τις κάλτσες μου να λείπουν επειδή ο σκύλος μου τις έκανε σπίρτα! αλλά εντάξει εντάξει, βγάλτε αυτό από το μυαλό σας επειδή αύριο όλα αυτά είναι χτές! η Τζάμια δεν είναι πια μόνο ομάδα, είναι θρησκεία σήμερα στους δρόμους της πόλης μας. δεν έχει σημασία αν χάσατε το πρώτο σας ντεπόζιτο στους Πύργους, ούτε αν σας κατέλαβαν οι Πύργοι στο τέλος επειδή ξεχάσατε τα λεφτά σας κάτω από το χαλί του σαλονιού σας! αυτό που έχει σημασία είναι ότι αύριο όλοι εκεί σφιχτοί σαν σαρδέλες στο κουτί, με τις φωνές σας να γίνονται τραγούδι, με τους μπαχτσέδες να ανάβουν τσιγάρα επειδή περίμεναν αυτή τη μέρα τριάντα χρόνια! κι εγώ εκείνος που βρήκα πέρσι το κινητό μου μόνο στις αρχές Ιανουαρίου — αυτή τη φορά όμως δεν ψάχνω ούτε αριθμούς ούτε βήματα! ψάχνω μόνο την ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΓΗΤΩΝΙΑ και τον Μπάμπη τον μπάρμαν που υποσχέθηκε να κάνει όσο ούζο έχει το σώμα μας αν νικήσουμε! αύριο λοιπόν οι δρόμοι γίνονται γήπεδο, οι τσάντες γίνονται στέγη και τα λάθη της προηγούμενης ζωής μας γίνονται κουτσομπολιό της παρέας! κι όποιος ακόμα ψάχνει νούμερα ας τον πιάσει ο κλούβος επειδή εμείς εδώ μέσα έχουμε ήδη φτιάξει τη δική μας λίστα αγαπημένων — όλοι αυτοί που έκαναν το λάθος να αγοράσουν ταινία στο βίντεο κλαμπ την ημέρα του αγώνα επειδή δεν είχαν βρει δορυφορική σύνδεση! 💛🔥 μια χαρά λοιπόν παιδιά, αύριο γινόμαστε οικογένεια! όποιος λείψει ας τον βάλουμε στο τελευταίο σπίτι δίπλα στον Μάνο και ας του δώσουμε ελπίδα ότι η Τζάμια θα βγάλει πάλι πρωταθλητή — όχι λόγω νούμερων, αλλά επειδή εμείς οι ίδιοι είμαστε το νούμερο!