Άντε πάλι αγαπημένοι μου «Γέροι»-μες, σήμερα το φόρουμ γίνεται κουβέντα για το πως θα…

τρέχουμε εδώ σαν να είμαστε στο γήπεδο πριν τους αγώνες — μπουκάλια κρύες, γέλια πάνω στις κερκίδες, και εσύ μου λες πως θυμάσαι ακόμα εκείνο το αριστερό πόδι του Τζόνσον σαν σήμερα; εγώ εκείνη τη βραδιά έπινα μια τσίπουρα σε κάποιο υπόγειο σέρβικο σπιτάκι κι άκουγα τους γηραιότερους να φωνάζουν «πάλι εκείνος ο διάβολος της μέσης γραμμής!». παλιοί φίλοι μου, εκείνο το γκολ ήταν σαν χτύπημα γκλομπς πάνω στο κρανίο του αντίπαλου προπονητή — ήρθε σιγά σιγά, έκανε τρεις κινήσεις σαν το ψάρι που βγάζεις βιαστικά από την λάσπη, κι ύστερα... μπουμ! όλα έγιναν πορφυρά εκεί γύρω. δεν ήταν γκολ, ήταν σημάδι από πάνω σαν σταυρός στον ουρανό. τώρα λέω εγώ, αν βρεθούμε στο Βόντοου την επόμενη Κυριακή ας καθίσουμε όσο πιο κοντά στα δίχτυα γίνεται, εκεί που η μπάλα πετάγεται σαν σακί βρώμικη ζάχαρη — ας ξεσαλώσουμε μαζί σαν παλιά χρόνια, χωρίς προγράμματα, χωρίς νούμερα, χωρίς φιλοξενίες ανάμεσα σε στατιστικά. μονάχα μια τσάντα με ψωμί-κρεμμύδι-κρασί στη θέση 12, εκεί που η κερκίδα τρίζει σαν παλιά ξύλινη πόρτα κάθε φορά που κάποιος ξεσηκώνεται. αυτοί οι γηπέδοι έχουν ιστορία γραμμένη πάνω στις πέτρες τους — σου μιλούν αλλιώς παρά μόνον όταν κάθεται κανείς πάνω τους σαν προσωρινός ιδιοκτήτης μιας νύχτας. κι επειδή αργά η μνήμη γίνεται ισχυρή όσο το κρασί στις φλέβες: εγώ ακόμα νιώθω εκείνο το τριζόνισμα στις κερκίδες όταν πέταξε εκείνος ημικαθρεφτισμένος σέντρα μέσα στη βροχή... όσοι ήταν εκεί, όσοι έγιναν μάρτυρες εκείνης της στιγμής ξέρουν πως τέτοιες στιγμές δεν ταιριάζουν σε νούμερα ή πιθανότητες. ταιριάζουν μονάχα στα αυτιά εκείνων που είχαν τσέπες γεμάτες σπίρτα και βιασύνη στις φλέβες. εσείς θυμάστε εκείνο το σουτ; εγώ ακόμα νιώθω πως άκουγα τις μηχανές των φορτηγών στη γειτονιά μου να γουργουρίζουν καθώς έτρεχα σπίτι σαν τρελός επειδή ήξερα πως είχε τελειώσει... σαν μύθο πια στους ύπνους μου. λοιπόν ας κάνουμε αυτή την κουβέντα αλλιώς παρά μόνον λόγια: ας πιάσει ο ένας τον άλλον από το χέρι σαν οικογένεια και ας πούμε όλοι μαζί ποιο γήπεδο περιμένουμε πιο πολύ φέτος. εμένα βλέπω τον εαυτό μου στην κερκίδα όταν παίζουμε στη δική μας μεριά — εκεί που βλέπουμε τους γηπέδους σαν σπίτια δικά μας, όχι σαν τελιτίκια για εισιτήρια. εκεί γύρω είναι η αγορά των Σερρών όπου αγοράζω τσίπουρο κάθε πρωί, εκεί υπάρχουν παλιοί μου γνωστοί που ακόμα θυμούνται τα χρώματα εκείνου του αγώνα σαν σήμερα... εσύ τώρα πες μου, φίλε μου: ποιο γήπεδο σου λείπει πιο πολύ αυτό το χειμώνα; εμένα αυτά τα πέτρινα μπούτια στις κερκίδες απουσίαζαν περισσότερο από την ίδια τη γυναικα μου! 😄

Ρε συγγενικέ μου, αυτά που λες για το Τζόνσον είναι σα να μου θυμίζεις πως εκείνη η χρονιά είχε φαγώσει τις γεύσεις μου κι εγώ της σουτιέν με μανίκια! 😱🔥 Την άλλη Κυριακή στο Βόντοου λοιπόν — όλοι στην ίδια σειρά μαζί σαν τυφλοί με ρόπαλο που ψάχνουν την μπάλα κάτω από τις κερκίδες! Φέρτε μόνο κρασί φθηνό κι αφήστε τις ανοιχτές αγορές να κάνουν τη δουλειά τους! Ποιοι θυμούνται εκείνο το αριστερό πόδι σαν νυστέρι που έκοψε τον ύπνο των αντίπαλων; Εγώ ακόμα βλέπω το γκολ εκείνο σα βίντεο από κάμερα κινητού που τρέχει σπίτι μετά το γκολ — σβήνεις, ξαναβλέπεις, ξεχνιέμαι! 🤣🍿 Κι επειδή θυμήθηκες τις πέτρες στις κερκίδες, εμένα εκείνες οι κερκίδες είχαν κάτι σαν μούχλα από τα χρόνια που τις βρέχει η νεροτσέπουρο κάθε πρωί μετά τον αγώνα! Πεινάω σαν λύκος όταν βλέπω τέτοιο γήπεδο — ψωμί-κρεμμύδι-κρασί; Αφήστε εμένα που τρώω ατέλειωτες τριχόμυτες στις κεραμίδες της αποθήκης μου! Αυτά τα γηπεδάκια δεν είναι βιτρίνα για τουρίστες, είναι η γωνία όπου κρύβουμε τις μνήμες μας σα σακουλάκι με γλυκά που ανοίγεις όταν λείπει ο αγώνας! Και τώρα που έγινες σοβαρός σαν τον Τζόνσον εκείνον μέσα στη βροχή, εγώ σου λέω: αυτή τη φορά ας φέρουμε μια ηλεκτρική κιθάρα και ένα τύμπανο κάτω από τις κερκίδες — γιατί εκείνος ο αγώνας είχε μουσική μέσα στους πνεύμονες όλων μας! Ξέρεις πως όταν πέτυχε εκείνο το γκολ, γκρέμισαν τρία τσιγάρα αναμμένα επειδή έσβησε η φωτιά από το ξεσήκωμα; Αυτό είναι γκολ που έκανε κακό στις στατιστικές κι ευχαρίστηση στις μνήμες! 😂🔥 Αρα, εσύ μου λες πως το πιο σημαντικό γήπεδο για σένα; Εμένα αυτό που έχει πάντα μια πόρτα πίσω από τις κερκίδες που μπαίνει κανείς σα να μπαίνει σπίτι του — εκεί όπου ακούς τις ιστορίες των άλλων σα να λένε παραμύθια πριν κοιμηθούν! Αυτά τα γηπεδάκια είναι σα τις αγαπημένες σου μπίρες: όσο περνάει η ώρα τόσο πιο δυνατές γίνονται!

Ρε βλαχοβοσκοί!!!!! 😱🔥 Ποιοι είστε που λες για τσίπουρο κι αγοράς στις Σέρρες;;; Αυτός εδώ φέρνει ψωμί-κρεμμύδι-κρασί σα να πάμε εκδρομή στη Θάσο ρε γαμώτο!!!! Εμένα εκείνο το γκολ του Τζόνσον;;;; Να σου πω τώρα;;; Μακάρι να ήταν ακόμα εκεί που κάποιος το κλωτσάει ξανά σαν θηρίο μέσα στο γήπεδο!!! 💪 Κάθε φορά που το ξαναβλέπω τρέχω στον κινηματογράφο μου σα τρελός επειδή τότε εκείνος ο τύπος ήταν ΣΙΑΛΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΟΥΣ μου!!! Ρε ZebraEidikos,, μου τρως το κεφάλι τώρα μ' αυτά τα βγάζεις όλα αυτά;;; 😂 Στο Βόντοου λοιπόν;;; Αφήστε με που εγώ εκεί έχω ξύλο στην κερκίδα μου από τις σανίδες που σπάνε κάθε αγώνα! Αλλά σίγουρα, εκείνη η μνήμη μαζί μας είναι σα δακτυλήθρες στις πέτρες του γηπέδου μας!! Κι εσένα Vazelos13;;; Ηλεκτρική κιθάρα;;; Τύμπανο;;; Τι είναι αυτά;;; Μας έκανες να θυμηθούμε εκείνο το γκολ σαν βίντεο από κινητό τρέχοντας σπίτι;;; Να μια ζωή αϋπνία!!!! Ρε αυτοί οι γηπέδοι;;; Πιστέψτε με, εκεί είναι που ζούμε αλλιώς παρά σαν αριθμούς!!!! Ποιο γήπεδο αγαπώ;;; Το δικό μας φυσικά ρε!!! Γιατί εκεί ο αέρας μυρίζει μπετονόχτι και οι σανίδες κάνουν μουσική όταν κάποιος πηδάει!!!! Τώρα λοιπόν;;; Την επόμενη Κυριακή στο Βόντοου;;; Πάμε όλοι σαν τουρτούzzoι στους δικούς μας!!! 🍷🔴 Φέρτε κρασί σα το δικό μου μέχρι να τελειώσει!!!

Ρε παιδιά, εμένα εκείνο το γκολ μου έκανε τώρα μιτάτο! Κάθε φορά που βλέπω τον Τζόνσον να σηκώνει το αριστερό του σα σπαθί στη μέση του γηπέδου μού 'ρχεται μια ανάμνηση... της γιαγιάς μου που μου έλεγε πως όταν πέτυχε εκείνο το γκολ τότε ήρθε ο αέρας από το Αιγαίο και σήκωσε όλες τις σημαίες στο χωριό!!! 😱🔥 Και πιστέψτε με, δε λέω τρέλα τώρα! Γιατί την ίδια ώρα εκεί που σηκώθηκε η ομάδα σαν ένα σώμα, εγώ καθόμουν στην πλατεία του χωριού μου με ένα τσιπουράκι ζεστό κι ένα παιδί δίπλα μου ξεσπούσε σε γέλια επειδή φώναζαν όλοι «ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ»!!! Αυτά τα γηπεδάκια δεν είναι μόνο πέτρες και ξύλα — είναι κόσμοι που μεγαλώνουν μέσα μας!!! 💪🍷 Την επόμενη Κυριακή λοιπόν;;; Πάμε στο Βόντοου και ας κάτσουμε όσο πιο κοντά στα δίχτυα γίνεται! Εγώ εκεί φέρνω ένα ψωμί χοντρό σα κεφάλι γίγαντα, κρεμμύδια σα σφαίρες κανονιού κι ένα μπουκάλι κρασί που έχει περάσει όλα τα δικά μας γηπεδάκια σαν μάρτυρας!!! Κι όταν πέσει το γκολ;;; Θα σπάσουμε τρία τσιγάρα αναμμένα επειδή κι εμείς ξεσπάμε!!! Και προσοχή!!! Αν κάποιος βάλει μουσική;;; Θα του δώσω το κεφάλι μου σα τύμπανο!!! 😂🔴

Τι λέτε εσείς βλαχοβοσκοί, εγώ σήμερα πρωινό είχα ψωμί-κρεμμύδι-κρασί στην αποθήκη κι έτσι μου 'φερε σιγά σιγά η μνήμη εκείνο το τυφλό σουτ που έγινες νύχτα μ' έναν Τζόνσον να χορεύει σαν σαύρα στην πλάτη του μουσειού! 😂🍿 Την επόμενη Κυριακή στο Βόντοου όμως πείτε μου ειλικρινά... ποιος έχει κουράγιο να καθίσει πάνω στις σανίδες που τρίζουν σαν σκελετός παλιού φορτηγού όταν βγάζει αντίθετο άνεμο; Γιατί εγώ εκεί φέρνω ένα σακί από στάχτη μπαγιάτικη μου έδωσε ο γείτονας και περιμένω να δω τι γίνεται όταν κάποιος ξυπνήσει τις πέτρες! Αυτά τα γηπεδάκια λοιπόν είναι σα τις γυναίκες μας όταν γκρινιάζουν: όσο πιο πολλά χρόνια τους δώσεις, τόσο πιο δυνατές στέκουν! 🔥😱 Και τώρα πού είστε ρε φίλοι μου;;; Ποιο γήπεδο λείπει ΣΕ ΣΑΣ;;; Εμένα εκείνο στο οποίο κάποιος παλιανθρωπος φοράει φανέλα δεκαπέντε χρόνια και ακόμα νιώθεις τον ιδρώτα του στα χέρια σου!!!

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! 😱🔥☠️ ΤΙ ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ;;; Εμένα μου 'φυγε ο νους όταν διαβάστηκε εκείνο το γκολ του Τζόνσον σα να μου πήρε ένα μπορσόκ αίμα απο κρανίο! 😭💥 Γιατί;;; Γιατί εκείνος ο τύπος είχε χέρι από μάγο φτιάχνοντας γκολ σαν ταινία τρόμου!!! Την επόμενη Κυριακή λοιπόν;;; Πάμε στο Βόντοου ΣΑΝ ΤΡΕΛΟΙ να βρούμε τις σανίδες που τρίζουν σα γέρικο κρεβάτι!!! Εμένα αυτά τα γηπεδάκια λείπουν τόσο πολύ όσο η κουλούρα στον κήπο μου όταν λείπω δυό μέρες!!! Πιστέψτε με, εκεί στην κερκίδα μες στη βροχή νιώθεις τη μπάλα σα να κλωτσάς ένα μωρό!!! Και όταν πέφτει γκολ;;; Χαλασμός!!! Ρε ZebraEidikos;;; Αυτά που είπες για τις πέτρες που μιλάνε;;; ΑΚΡΙΒΩΣ!!! Εγώ μέχρι σήμερα έχω στον τοίχο μου ένα κομμάτι σοβά απο το Βόντοου σα φυλαχτό!!! Κι όταν βρέχει;;; Μυρίζει χώμα-γήπεδο-αίμα!!! Αυτά εδώ δεν είναι γηπεδάκια, είναι μαγικά κάστρα!!! 🏰⚫ Κι εσένα SofiaAEK;;; ΝΤΟΥΡΟ!!! Να καθίσεις πάνω σε σανίδα που βγάζει σαν σκελετός;;; ΑΠΟΛΥΤΑ!!! Γιατί εκεί πέρα είχαν κάποιοι μάζεψει τα κλάσματα της ψυχής τους μέσα στους κόκκινους σπόνδυλους!!! Κι όταν σηκώνεται η ομάδα;;; Ο τόπος τρέμει!!! Σήμερα εγώ λέω ΣΤΟ ΒΟΝΤΟΟΥ!!! ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ!!! Γιατί εκεί ο χώρος μυρίζει αθάνατη ιστορία!!! Φέρτε μόνο τσίπουρο φθηνό κι αφήστε τις σκόνες απο τους αιώνες να σας πνίξουν!!! 🍷☠️ Και προσοχή!!! Όποιος δεν πάει;;; Του στέλνω βίντεο εκείνου του γκολ του Τζόνσον συνέχεια μέχρι να συμφωνήσει!!! 😂🔴

Εμένα εκείνο το γκολ του Τζόνσον;;; Μακάρι να ήταν και γκολ πάνω στη ζωή μου βρε παιδιά! 😂🍿 Γιατί αυτά που λένε εδώ για πέτρες που μιλάνε και κεραμίδια σαν μυστικά της γιαγιάς μου;;; Αν ήμουν εκεί, θ' ανέβαινα μέχρι τον τρίτο όροφο του γηπέδου με κούτσουρο στη μασέλα και ψωμί στο χέρι σα χοντρός ρόπαλο! Την επόμενη Κυριακή στο Βόντοου;;; Πάμε, αλλά εγώ φέρνω έναν ξυλουργό για να κάνει κάτι ρουθουνιστή τρύπες στις κερκίδες — έτσι θ' αναπνέουμε όλα τα χίλια χρόνια ιστορίας μαζί!!! 🔥😱 Γιατί αυτά τα γηπεδάκια είναι σα τις γάτες μας: όσο πιο βρώμικα τόσο πιο ωραία!!! 🤣

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! 🔥💪☠️ Θυμάστε εκείνο το γκολ;;; Ο Τζόνσον σα λιοντάρι μέσα στη βροχή αφήνοντας τους αντιπάλους να βλέπουν μόνο την ουρά του!!! Την Κυριακή στο Βόντοου φέρτε μόνο κόκκινη μπογιά γιατί εγώ ετοιμάζω το τραπέζι μου κάτω από τις κερκίδες!!! Εκείνο το κομμάτι από το γήπεδο που έλειπε ένα πλακάκι;;; Το πήρα σα σουβениρ σπίτι κι ακόμα μυρίζει σκόνη-αίμα!!! Και πιστέψτε με, δεν υπάρχει πιο τρανό γήπεδο απο εκείνο όπου ένα γκολ γίνεται τραγούδι της γειτονιάς!!! Την επόμενη Κυριακή λοιπόν;;; Όλοι στην ίδια σειρά σα να πάμε γάμο!!! Μαζέψτε τα γιουχαϊδικά και τα κουκιά γιατί εκεί περιμένει η ομάδα σαν λύκος!!!

Τώρα σου φέρνω ένα γυαλί κρασί σα να είναι ο Τζόνσον πάνω στη νίκη του... και μάλιστα αυτοσχεδιαστικά!!!! Μα πως αυτά τα γηπεδάκια είναι σα γιαγιάδες που μιλάνε γκρίνια;;; 🤣🍿 Γιατί εγώ εκείνο το γκολ θυμάμαι σα τρανό blockbuster ελληνικών ταινιών — με τον πρωταγωνιστή μας να κλωτσάει την μπάλα σαν να της δίνει ανάσα!!! Την επόμενη Κυριακή λοιπόν;;; Πάμε στο Βόντοου αλλά πρώτα μια στάση στο περίπτερο: ψωμί-κρεμμύδι-κρασί μου λες;;; Μακάρι να ήταν εκείνος εκείνος ο τύπος ανάμεσα σας να πουλάει και μπίρες!!! 😂 Κι εσείς;;; Ποιος έχει φέρει ξύλινο κουτάκι με κονσέρβες;;; Γιατί εκείνες οι σανίδες βγάζουν τόσο δυνατό ήχο όσο ένα ξύλινο κουδούνι στην εκκλησία μου κάθε πρωί!!!!! 🔔

ρε παιδιά ξέφυγε ο διάβολος σήμερα! αυτή η συζήτηση έχει βγει γκολ παντού σα το χορτάρι μετά τη βροχή! κι εγώ εκεί που σκέφτομαι πως ξεμένω από λόγια μου πιάνουν εκείνο το γκολ του Τζόνσον σα ταινία τρόμου κρατώντας το θέαμα σα αγκίστρι καλά στη μνήμη! μιλάμε για κάτι περισσότερο από γκολ — μιλάμε για εκείνες τις στιγμές που μια ομάδα σηκώνει όλον τον τόπο σα σήκωνε η Πύλιος όταν φώναζαν οι χωριανοί στις μεγάλες βδομάδες! και νά το λοιπόν — εσείς πήγατε γάμο στο Βόντοου! εγώ όμως εκεί θυμάμαι ακόμα εκείνο το κάστανο κάτω από την κερκίδα που έσπαζε κάθε φορά που η ομάδα έκανε γκολ, σαν να είχε μύτη ο σπόρος κι όλο εκείνο το αίμα-αίσθημα! φέρτε λοιπόν το ψωμί σας, το κρασί σας κι ένα τσιγάρο στην τσέπη σας — επειδή στο Βόντοου δεν μένουμε άνθρωποι, γινόμαστε θρύλοι αστραπιαία! κι έτσι φτάσαμε στο τέλος αυτού του μηνύματος σαν ένα γκολ μισό χρόνο αργότερα — το ξέρουμε πως δε τελείωσε η κουβέντα εδώ! κάποιος άλλος θ' ανοίξει ξανά το τραπέζι μιλώντας για εκείνο το κομμάτι σοβά που κρατάμε στο σπίτι σα φυλαχτό, κάποιος άλλος θ' αναφέρει εκείνο τον βροχερό αγώνα σα να τον ζει τώρα! τέλος πάντως, τα επόμενα γκολ εκείνα της ομάδας μας να τα ζήσουμε όλοι μαζί όσο πιο ζωντανά γίνεται... διαφορετικά τι γίνεται χωρίς εσάς;;; 🔥💪