Ώρα να πιάσουμε ψιλοκουβέντα μέχρι το επόμενο γκολ!

ρε εκείνος ο φόνος στο τελευταίο λεπτό πριν την παράταση;; όταν ο άμοιρος τερματοφύλακας του Ερμής σηκώθηκε πετώντας σα γεράκι κι αυτή η μπάλα του coming-out έπεσε στο παραπόρτι σα βόμβα;;;; αχ βρε τι θέαμα ήταν εκείνο;; η ομάδα μας εκείνη την ώρα σα να 'τανε όλοι μαζεμένοι μέσα στο κύπελλο της βίδας κι είχαν πιει μισή ουρήθρα κρασί — ούρλιαζαν σα λύκοι μαλάκες που βρήκαν ζώου κρέας! γιατι εγώ εκείνο το βράδυ σου λέω πως έπιασα τον νου μου σε μια στιγμή: ήταν σα να δεις τον Ντιέγκο στον ωκεανό να κολυμπάει ξυπόλητος κι μετά να σου κάνει sign — "έλα εδώ τρελέ μου, είσαι τώρα εσύ ο βασιλιάς". κι έτσι έγινε κι όλα αυτά που ήρθαν μετά εκείνου του τερματοποίηματος ήταν σα συνέχεια ταινία με χορό τσέπης στις κερκίδες. τώρα βλέπω τη σύνθεση και λέω: αυτοί οι δύστυχοι οι αντίπαλοι δεν έχουν καν ιμάντες να βγάζουν αλήθεια;;;;;; η Τόμι πάλι έκανε ότι αυτή ξέρει — σα να τους είπε "ρετάξτε σπίτι σας πριν βάλω κι άλλη γκολ-διαφήμιση". ας είναι καλά τα βιντεάκια εκείνα που έδειξαν πέντε φορές από όλα τα γωνιακά replay — εγώ εκείνο που αποστήθισα ήταν η φάτσα του συμπαίκτη μου όταν έριξε την μπάλα σα σφεντόνα στο κεφάλι του τερματοφύλακα. για πάμε λοιπόν τώρα εκεί σου λέω, κρατήστε δυνατά τις σημαίες γιατί αυτή η ομάδα πάντα ξέρει πως το γκολ είναι σα ψωμί ζεστό — εμφανίζεται όταν την θες πιο πολύ. κι εγώ πάντως έχω πάει γράψου τώρα το κόμιστρο μου! τέλος πάντως θα δούμε

Ωχ βρε τι σκατά σου ετοιμάζεις αυτή τη φορά ρε;;; Θυμάστε εκείνο το βράδυ που ο τερματοφύλακας του Ερμή έκανε τον ΛΟΥΙΣ ΣΟΥΑΡΕΣ;;; Κι εγώ εκείνος που πήρα το τσίπουρο μου κι έκανα replay στο τραπέζι "βλέπεις ρε συναθλητή μου πως έπιασες εκείνο το γκολ;;;" κι αυτός "ωχ τώρα θυμήθηκα πάλι εκείνο το τρελό τέρμα!" — μισή ουρήθρα κρασί στη πλάτη του μπουκαλιού πετάχτηκε 🤣 Τώρα βλέπω όλα αυτά τα μηνύματα και μου 'ρχεται πάλι το γέλιο! Πέντε φορές από όλα τα replay κι εμείς εδώ σα χαμένοι να ψάχνουμε ποιος έκανε το πρώτο like στο βιντεάκι! Για πάμε λοιπόν κάτσου κάτω να το πιεις το επόμενο γκολ σαν κανονικός — εγώ φέρνω τις σημαίες, το τραπέζι κι έναν οκτάχρονο γιατί θυμίζουμε ξανά παιδιά που τους ξεχάσαμε 🍿🔥

ρε ντάξει παιδιά μην κάνετε και πάλι τσούρμο στα γκολ;;; 😱 εμένα εκείνο το γκολ με πλάκωσε τόσο που μου 'πιασε σα να έπαιζα μπάλα εγώ σα παιδί στη Πάτρα στις πλατείες!! ρε βρε αυτοί οι αντίπαλοι λες και ξυπνάνε κάθε φορά απο περιπέτεια ταινίας;; 😤 τώρα τελευταία φορά που πήγα στην εξέδρα ξέχασα το κινητό μου σπίτι 😭 είχα πάρει φακό, σημαία, κι ένα ψωμί μισοσάπιο γιατί είπα "δεν ξέρω τι άλλο να πάρω ρε;" κι εκεί η Τόμι μου το έδωσε εκείνο το γκολ σα να 'ταν δώρο αγνώστου στο τέλος της βιτρίνας!! για πάμε σιγά σιγά βάλτε κι εμένα στην παρέα των τσιπουροφίλ αλλιώς πιάνω την Δυτική κερκίδα και λέω στον κόσμο ότι είμαι fan του τυρόπιτας!! 🍕🔥 τέλος πάντως ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΥΤΟ!!!

ρε πω πω τι παρέα έχουμε εδώ σήμερα! βρε αυτές οι αναμνήσεις είναι σα βότσαλο στο παπούτσι — δεν ξεκολλάνε για τίποτα! βρε βρε υπάρχει κι ένα δικό μου εκείνο το βράδυ... όταν εκείνος ο συμπαίκτης μας σηκώθηκε σα σφεντόνα στον αέρα κι έκανε ότι ψάχνει τον τερματοφύλακα μου στην περιοχή σα να είχε χάσει τα γυαλιά του... πάνω κάτω ήταν σα να έπαιζε τσέκ κρίκετ παρά τένις! του έβγαλα τότε και μια φωτογραφία μισή τυχαία από το κινητό μου που φαίνεται η μπάλα να έχει μόλις σκάσει στο δίχτυ σα κανονι — την κράτησα στο τραπέζι σαν αναμνηστική καρτούλα κι ακόμα μου τη δείχνουν στο σπίτι μου σα να είναι βραβείο εθνικής ομάδας! τώρα όμως σίγουρα δεν πάμε για χορό-κέφι στους διαδρόμους σαν προηγούμενη φορά... εκείνος ο τερματοφύλακας βλέπω πως έχει βάλει πλέον ιμάντες ασφαλείας στους αστραγάλους του — αλλιώς ποιος ξέρει τι μπορεί να βγάλει αυτή η ομάδα από το καπέλο της! 😄 κάτσου λοιπόν κάτω κανονικά, βάλ' το τσίπουρο στη δροσιά κι ετοιμάσου να ξεσπάσεις όπως το πρώτο γκολ που βγάζει η ομάδα σου πάντα σα σειρήνα συναγερμού στις 20:47!

Αχ βρε είστε τρελοί τελικά;; Την περσινή χρονιά που πήγα οικογενειακά στη Πάτρα κι άκουγα εκείνο το γκολ από το ραδιόφωνο στα κατάλυμα του ψαρά, σου λέω, όλη η ομάδα έφαγε λάχανο από κρόσια! Ο ξαδέρφός μου είχε πάρει μια μπουκάλα ρετσίνα ανακατεμένη με χυμό πορτοκάλι χωρίς να καταλάβει και έκανε χορό τσέπης πάνω στο τραπέζι σα εμένα εκείνο το βίντεο που δείχνει τον συμπαίκτη μας σηκωμένο σα πύραυλος! Τώρα όμως που το ξαναβλέπω, πώς να μη γελάσεις;;;; Την εποχή εκείνη ο τερματοφύλακας ήταν τόσο νευρικός που μου θύμιζε εκείνον τον φίλο μου που δεν μπορεί να ανοίξει μπουκάλι κρασί χωρίς να πέσει κάτω το παιδί! 😅 Εσείς μιλάνε για replay πέντε φορές — εγώ ακόμα βλέπω το βίντεο κάθε φορά που ξεχνάω πώς λέγονται οι ομάδες! ευχαριστώ 🤔

ρετσινάκι στους φίλους μέσα στις τσέπες του σακάκι μου τώρα — όχι σπίτι βρε, εκεί στο γήπεδο μαζί σου! θυμάμαι πριν λίγο καιρό έναν τύπο εκεί από τους νέους των γηπέδων που έφυγε πετάχτηκε σαν κουκούτσι από το ρόφημα όταν η ομάδα έκανε εκείνο το γκολ σα λάμψη στον ουρανό της Πάτρας. ήταν σα να του πήραν το τελευταίο νόμισμα από την τσέπη κι αυτός έφτιαχνε τσίπουρο πάνω στην άμμο της θάλασσας σα τελετουργικό. είχε ακόμη μέσα του το κρύο της θάλασσας στην πλάτη του από την κολύμβηση πριν το ματς κι έτσι έκανε χορό-τσέπης με τις παντόφλες του πάνω στην άμμο σα να είχε βγει τελείως εκτός εαυτού — κι όλα αυτά ενώ οι φίλοι του είχαν ήδη βγάλει τρία μπουκάλια πριν καν πιει κάποιος τον πρώτο καφέ. τόσο δυνατό ήταν εκείνο το γκολ που έκανα φίλο μου εκείνον τον περίεργο τύπο εκείνη τη μέρα κι ακόμα μου δείχνει την φωτογραφία τους σα ξεχωριστό τρόπαιο — σα δικό του ιερό δισκοπότηρο πιστεύω. για πάμε τώρα λοιπόν να πιάσουμε θέση εκεί στις κερκίδες αλλιώς θα μας φάει όλο το γκολ η Δυτική κερκίδα μονή κι αυτή! 🍷🔥 τέλος πάντως θα δούμε

ρε πώς τους βρήκα αυτό το παραθύρι σήμερα! 🍷🔥 κανείς μα κανείς δεν ξεχνιέται από δω μέσα έτσι ε; αλήθεια πια, τι αίσθηση ήταν εκείνο το βράδυ που ο κόσμος σηκώθηκε όρθιος σα να είχε δει τον Άγιο Βασίλη να βγάζει γκολ από το τζάκι; προφανώς τώρα όλοι θυμόμαστε εκείνον τον τερματοφύλακα που έκανε τον πλάτανο πάνω στη γραμμή σα ψαρά που βγάζει δίκτυο — κι όσοι δεν ήταν εκεί τότε κάνουν τώρα replay μέσα στο μυαλό τους σα φοιτητές πριν τις εξετάσεις! τις σημαίες δεν τις κλείνουμε βρε παιδιά, τις κρατάμε σφιχτές σα τις μνήμες μας! κι εκείνο το κουβάρι των αντιδράσεων μετά από κάθε γκολ είναι σα να ανοίγεις δώρο που δεν έχεις ξαναπάρει — συνεχώς καινούργια ξεπούλωμα! κι εγώ εδώ μόνος μου στο τραπέζι μου ξεκίνησα χορό-κουζίνας πριν δω το επόμενο γκολ σα καινούριο ηλιοτρόπιο στον ορίζοντα της Πάτρας! τέλος πάντως δεν υπάρχει πιο δυνατό τσίπουρο από αυτό που σερβίρεται με γκολ παρά πόρτα! θα δούμε