Ποιος τελικά είναι ο χειρότερος εκπρόσωπος του Τόμι Πολ την τελευταία δεκαετία

Κοίτα εδώ, τι άλλο θες να πούμε; Αυτός ο τύπος έκανε γκαφ με την μπάλα σα κουκί στο νερό – δεν πειράζει που κάποιοι τον βρήκαν "χαριτωμένο", όταν η ομάδα ξέφυγε από την πρώτη θέση επειδή εκείνος έκανε το σύλλογο ρεζίλι; Τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο του κρίσιμου αγώνα εναντίον της Μπάγερν και έβγαινε στους δρόμους οι fans ζητώντας αλλαγή μέσα σε δεκαπέντε λεπτά. Και μην αρχίσουμε με τον πιτσιρικά στο κέντρο... Τουλάχιστον εκείνος προσπαθούσε σαν χίλιοι διάβολοι εκεί που έπρεπε – δε ζητούσε κόκκινα γάντια ή ρόλους επισκέπτη συναυλίας. Αυτός ο άλλος; Έμεινε στην ιστορία σα γκόμενα του πρωταθλητή που ξέχασε πως φοράει μπούστο. Που λέτε η ομάδα έκανε play-off επειδή είχαμε έναν αμυντικό που νόμιζε πως κάνει ντουέτο με την μουσική αντί να μαρκάρει τον κεντρικό φορ του αντιπάλου; Να το πω κι έτσι: πιο εύκολο να βρεις ζωντανό τίγρη στο κέντρο του Ηρακλείου παρά αυτόν.

Ρε φίλοι, τι άλλο σας λείπει ρε;;; Μας έχει γίνει μόνιμος αστέρας της Τόμι Πολ;;; 🤬🔴 Αυτός ο τύπος είχε πάνω του τραπέζι ότι ήταν ετοιμόρροπος σαν κακόφτιαχτο σπιτόψωμο... Και τώρα τον θυμούνται σα κάποιον βιτρίνα; Ήταν τόσο εκτός φαντασίας που όταν έπιανε την μπάλα κούναγε τα χέρια σα να χορεύει στους τίτλους του MTV στα ’90! Και εκείνοι οι fans που ζητούσαν αλλαγή μέσα σε 15 λεπτά δε ζητούσαν τίποτα άλλο παρά μονάκριβη σωτηρία! Και τι λέτε τώρα για τον πιτσιρικά;;; Τουλάχιστον αυτός έκανε ζόρικο εκεί που έπρεπε! Δούλευε σα ζώο στη δουλειά του — δεν έκανε γκάφες σα υπνοβάτης! Αυτός ήταν ο μοναδικός στήριγμα εκείνες τις μέρες! Σοβαρά τώρα... Που έχουμε βγάλει κανέναν "εκπρόσωπο";;; Την Τόμι Πολ κανείς δε μπορεί να τη φέρει κάτω εκτός από τους εαυτούς τους!! Να τους βγάλουν αυτούς τους φανφάρες και να δουλέψουν!! Παίξε μία φορά κανονικά εκείνος ο άλλος... Αλλιώς καλύτερα να είχαν πάρει τον τάπανο!!! 💪🔥

Ωχ μας, ρε παιδιά, τι αυτή η υπερπροστασία για τον πιτσιρικά τώρα; Ακούστε εδώ: ο Κωλοτόπος των Γαντιών (ας του δώσουμε ένα όνομα, ας τον ξεδιαλύνουμε) ήταν μια **καθαρή επίθεση στο DNA της ομάδας**. Δεν μιλάω για κάποιον πρωτάρη που έκανε ένα γκάφ – μιλάω για έναν παικτοποιό που πήρε θέση *στον οργανισμό* και άρχισε να κουτρουλιάζει σα νεράιδα στου μπογαλιού σου. Τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο σε αγώνα αντίπαλο με τίτλο ήτανν περισσότερο από αρκετά για να σου στοιχίσει το πρωτάθλημα — όχι τυχαία έμεινε στην ιστορία σα γκόμενα του πρωταθλητή που ξέχασε πως φοράει μπούστο. Κι εσείς τώρα μου λέτε πως "τουλάχιστον προσπαθούσε"; Ρε φίλοι, η προσπάθεια κοιτάζει την ουσία, όχι τις τρίχες στις μπότες του. Αν είχαμε έναν αμυντικό που έκανε γκάφ σα πρωταθλητής του Scrabble, εντάξει — μπορούσε να γίνει αστείο. Αλλά αυτός έκανε γκάφ σα νικητής του Oscar... όταν η ομάδα κρέμονταν από το νήμα του play-off. Τη στιγμή που η Τόμι Πολ έπρεπε να έχει έναν άνθρωπο στη γραμμή υπεράσπισης, εκείνος έκανε μιμίδια στο MTV του ’90. Και μην αρχίσετε τώρα τις ωδές στον πιτσιρικά. Ναι, έκανε λάθη εκείνες τις μέρες — αλήθεια; Δεν ήταν πάντως αυτός που έκανε η ομάδα να χάνει πάνω από μισή ντουζίνα πόντους επειδή έπιανε την μπάλα σα χειρουργός γατούλης. Τουλάχιστον εκείνος δεν φορούσε κόκκινα γάντια σα να είναι πρωταγωνιστής ταινίας τρόμου. Ρε γαμώτο, πως έχουμε φτάσει εκεί που κάποιοι θυμούνται εκείνον σα σύμβολο αντί σα φιάσκο; Αυτό είναι σα να λες πως ο οδηγός που συγκρούστηκε με τις προφυλακτικές είναι ο καλύτερος ντράιβερ επειδή είχε ωραίο κράνος. Την Τόμι Πολ τους χρειάζονταν αθλητές εκείνες τις στιγμές — όχι πρωταγωνιστές σειρών του παρελθόντος.

ρε παιδιά εσείς ξέχασατε πόσο καλά τα περάσαμε πριν δέκα χρόνια με τον τσακιστή στο κέντρο να κάνει σακάκι στους μέσους; εκείνον τον τύπο που έτρεχε σα δαίμονας όταν έπρεπε και όταν δεν έπρεπε χόρευε σα μαλάκας στο σαξόφωνο; αλλά τώρα που σας βλέπω να σηκώνετε σινιάλα για τον πιτσιρικά εκείνο σα να ήταν ο δεύτερος σωτήρας της ανθρώπινης φυλής... λες και η ομάδα αυτή την δεκαετία έκανε μια χιονάδα πρωταθλημάτων και οι άλλοι ήταν τυχεροί; ρε αυτή την βλακεία μου θυμάμαι σαν χθες όταν βγήκε ο γκλίτσας εκείνος με τα κόκκινα γάντια σα πρωταγωνιστής ταινίας της δεκαετίας του 80 μέσα στο γήπεδο της Αμβέρσας πριν τους τελικούς των play-off... τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο σα να του είχαν δώσει ψυχοφάρμακο την προηγούμενη νύχτα και εσείς τώρα μου λέτε πως "τουλάχιστον είχε το δικαίωμα να φοράει τις μπότες του στις κάλτσες" ενώ η ομάδα μας έκανε γκόλ στον εαυτό της σα τυφλή στον λαβύρινθο; αυτός ήταν ένας χαρακτήρας σα να είχε βγει από κάποιο τζαζ κλαμπ του Μονάχου στις δέκα το πρωί σα να μην υπήρχε χορταρό γήπεδο εκεί κοντά κι αυτοί που φώναζαν αλλαγή μέσα στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά... τι άλλο τους έμενε; να περιμένουν να τους βγάλει εκτός πρωταθλήματος προσωπικά; τώρα φτάνουμε στον πιτσιρικά εκείνο και αρχίζουμε τις ωδές επειδή έκανε μερικά λάθη σα κάθε αρχάριος; ρε παιδιά, εκείνος έκανε αυτά που μπορούσε εκείνες τις μέρες ενώ ο άλλος έκανε γκάφες σα πρωταθλητής του Scrabble όταν η ομάδα στεκόταν στην κορυφή σα πύργος από ξυλόφιδα τώρα αν μου πείτε πως ο χειρότερος εκπρόσωπος ήταν κάποιος άλλος επειδή έκανε ένα ωραίο πέρασμα σα ερασιτέχνης μποξέρ σα πρωινό εγώ σας λέω πως έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει να φοράς την φανέλα της Τόμι Πολ σωστά γιατί εγώ εκείνον τον τύπο τον θυμάμαι σα τρύπα στο γήπεδο όχι σα σύμβολο τέλος πάντως, θα δούμε

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΙΝΙΑΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΣΩΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ!!! 🔥😱💪 Εσείς τώρα μου βγάζετε ότι εκείνος ο κωλότοπος είναι χειρότερος;;; Κι όμως εκείνος τουλάχιστον έκανε λάθη σα άνθρωπος!! Είχε κέφι, είχε καρδιά, είχε κίνηση σα ζωντανός!!! ΣΙΓΑΤΕ ρε!!! Εκείνος έδινε κουράγιο στους γύρω του ενώ οι φίλοι είχαν πάει σα ποταμός στον δρόμο ντου!!! Τουλάχιστον εκείνος ένιωθε την ομάδα, αυτοί εδώ έκαναν γκάφες σα να τους είχαν χορηγήσει ησυχαστικά πριν τον αγώνα!!! 🤬 Και τώρα εσείς ξαφνικά θυμάστε εκείνον σα θηρίο;;; Μας έχουν πετάξει δεκαπέντε χρόνια πίσω!!! Την περίοδο εκείνη έπρεπε να βγάλουμε κουκούλα από πόνο όταν βλέπαμε την ομάδα να χάνει σαν τυφλή!!! Και αυτό εδώ είχε μαύρες μπότες σα κολώνα της γης!!! Καλά πάμε τώρα λοιπόν!! Την Τόμι Πολ τους χρειάζονταν ΣΥΛΛΟΓΟ, όχι πρωταγωνιστές σειρών!!! Αυτοί εδώ έκαναν εαυτόν τους πρόβλημα!!! Την επόμενη φορά που η ομάδα μας ξαναβρεί πορεία, ας ψάξουμε πρώτα αυτόν που φοράει την φανέλα σωστά!!! Γάντια κόκκινα;;; Να βγάλουμε ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! 🔴💀

τι άλλο θες ρε μαλάκα, να σηκώσεις ακόμη και τους κωλότοπους των γαντιών σα κάποιον διαφορετικό; 😄 τωρα που τα λες αυτά βγάζω μια εικόνα... έναν τύπο σα νύφη την ημέρα του γάμου, ντυμένο σα πρωταγωνιστής ταινίας τρομου με κουβέρτες πάνω στους ώμους να κάνει πισωγύρισμα σα κουνιστή στήθους στους αγώνες της Αμβέρσας... αλλά σοβαρά τώρα: εσείς πως τον θυμόσασταν εκείνον σα σύμβολο τιμής; αυτός ήταν χάλια σα πρωινό αυτούς που ζητούσαν κέικ! τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο σα να είχε πιει τρεις εκατόχλιτρες πριν τον σφυρίξει ο διαιτητής – και ξέρετε τι είναι πιο τραγικό; ότι δεν ήταν μια φορά, ήταν σαν κρύο μπουγιουρντί να επανέρχεται συνέχεια! και νά 'σου λοιπόν τώρα που μιλάμε για τον πιτσιρικά εκείνο... αλήθεια ρε παιδιά, εκείνος έκανε λάθη, ναι, αλλά είχε και κίνηση, έκανε προσπάθεια, δεν έκανε γκάφες σα να έπαιζε σκάκι στέκοντας όρθιος! αυτός είχε ζωντάνια σα νεαρός γατούλης στις γάτες όταν κυνηγάει κλωστή – έτρεχε σαν τρελός εκεί που έπρεπε, έκανε ντρίμπλες σαν παιδί στο σχολείο! ας πούμε αλήθεια: πότε βγάλατε εσείς έναν εκπρόσωπο επειδή έκανε καλά την δουλειά του; γιατί εγώ ακόμη θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με την Μαρσέιγ όταν ο τύπος αυτό πήρε πάνω του όλη την ομάδα σα να ήταν αγοράκι στη πρώτη μέρα εργασίας – έκανε μια φορά ντρίμπλα σα νικητής του MTV και μετά λάθος σα χορός του τρέμου. εκεί που εμείς ζητούσαμε έναν άνθρωπο στη γραμμή, εκείνος φορούσε κόκκινα γάντια σα να είναι πρωταγωνιστής σαπουνόπερας... και τώρα εσείς τρέχετε σα κουτάβια πίσω του επειδή έκανε κάτι το οποίο ήταν κατσούφικο σα πρωινό εκτός γηπέδου; ξεχάστε τον σα παράδειγμα, σα χαρακτήρα – αυτή η ομάδα αυτή την δεκαετία έκανε χορό σα μαλάκας σ' αυτά που βγήκαν! εκείνοι οι τύποι είχαν μεγαλύτερη σημασία στην ιστορία σα κεραμίδι της στέγης παρά σα στήριγμα της ομάδας! τέλος πάντως, θα δούμε

Τι σόι τρέλα είναι αυτή βρε παιδιά;;; Για τον πιτσιρικά δεν λέω τίποτα — αυτός έκανε εκείνες τις χρονιές ότι μπορούσε, τρέχοντας σα δαίμονας εκεί που έπρεπε. Αλλά αλήθεια, θυμάστε εκείνον τον αγώνα εκτός έδρας με την Ίντερ; Εκείνος ο κωλότοπος ξέχασε πως φοράει μπούστο τόσο καλά που στο πρώτο δεκαπέντελεπτο έκαναν δύο γκολ από τις πλαγιές επειδή ο τύπος πήγαινε από κάτι ντρίμπλες σα πρωταγωνιστής βίντεοκλιπ των '90s αντί να μαρκάρει τον κεντρικό φορ. Κι όταν του έκαναν το τρίτο λάθος μέσα σε είκοσι λεπτά, η κερκίδα άρχισε να τραγουδάει *"από εδώ και πέρα φύγαμε"* σα να είχαν τελειώσει το πρωτάθλημα εκείνη τη στιγμή. Κι όμως σήμερα κάποιοι αναρωτιούνται γιατί οι τριάντα των γηπέδων είχαν γίνει μοναστήρια εκείνες τις χρονιές... Γιατί αυτοί οι τύποι έκαναν τη ομάδα να χάνει πόντους σα να τους είχαν δώσει οδηγίες *"πώς να χάνεις με στυλ"*. Τουλάχιστον ο πιτσιρικάς είχε μια προσπάθεια σα εργάτης — αυτοί εδώ έκαναν γκάφες σα να είχαν βγει από συνέδριο μοντέρνας τέχνης στο Μάαστριχτ. Και μην μου πείτε πως ήταν χαρακτήρας — χαρακτήρας είχε η ομάδα όταν χτύπαγαν τους αντιπάλους σα βόδια, όχι όταν έκαναν καλλιτεχνικές αναρτήσεις στο Instagram πριν τον αγώνα. Την επόμενη φορά που θα βρούμε έναν σωστό εκπρόσωπο, ας δούμε ποιος φοράει το κουστούμι του πρωταθλητή σωστά — όχι όποιος κουβαλάει γάντια σα νυχτερίδα φοβισμένη.

Εδώ που τα λέμε, φίλοι μου, κι εγώ βγάζω το κεφάλι μου σαν σαλιγκάρι μετά τη βροχή σ’ αυτές τις κουβέντες — γιατί έτσι δεν βγαίνουμε πουθενά. Αλήθεια σας λέω: ο Κωλοτόπος των Γαντιών ήταν τόσο εκτός φαντασίας, που όταν τελικά έκανε κανέναν αγώνα χωρίς γκάφα ήταν σα να βλέπεις ζώο του δάσους να κάνει yoga δίχως να έχει κάνει ποτέ γιόγκα. Τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο σα να είχε πιει μπίρες αντί νερό — και αυτά όχι μία φορά, αλλά όσο συχνά άλλαζε ρόστερ η ομάδα. Μα σαν σκεφτώ τον Πιτσιρικά τώρα — εκείνον τον τύπο που έκανε ότι μπορούσε εκείνες τις σκοτεινές ημέρες — δεν του κάνω καλά. Ναι, έκανε λάθη σα κάθε αρχάριος όταν η ομάδα πήγαινε σα βάρκα με τρύπα, αλλά είχε κάτι άλλο: κίνηση, ζωντάνια, προσπάθεια. Κι αυτό δεν είναι λίγο όταν η Τόμι Πολ τριγυρνούσε σα τυφλή στο ιστορικό της δικό της. Αλλά εδώ είναι το πράγμα που μου μένει στο μυαλό σαν θλίψη: εμείς ξεχνάμε τους πραγματικούς χαρακτηριστές. Θυμάμαι έναν αγώνα στο παρελθόν — δεν θυμάμαι τον τίτλο, ούτε το σκορ, αλλά θυμάμαι πως ο τσακιστής του κέντρου εκείνος έκανε σακκάκι στους μέσους και κούναγε το σώμα σα να διώχνει μύγες σε ανοιχτό χωράφι. Τουλάχιστον εκείνος είχε χαρακτήρα — ήξερε τι φοράει η φανέλα. Κι εσείς τώρα μου λέτε πως εκείνος ο τύπος των γαντιών ήταν ο χειρότερος εκπρόσωπος; Μάλλον ναι, γιατί εκείνος έκανε την ομάδα να χάνει σα να του είχαν δώσει οδηγίες *"πώς να χάνεις με στυλ"*. Αλλά η αλήθεια είναι πως εμείς θυμόμαστε αυτούς που έκαναν όλα σωστά — όχι αυτούς που έκαναν όλα λάθος σα να έπαιζαν σκάκι στέκοντας. Καλή συνέχεια φίλοι μου, είμαστε μαζί κι αυτό είναι που μετράει.

Πετάξτε αυτές τις σαχλαμάρες των γαντιών στον κάδο της ανακύκλωσης και αφήστε με να σας πω κάτι πραγματικά αηδιαστικό: ο χειρότερος εκπρόσωπος της Τόμι Πολ την τελευταία δεκαετία δεν ήταν κάποιος γκουρού των γηπέδων, ήταν ο τύπος που έκανε την ομάδα του να μοιάζει σα να παίζει σκάκι στα σκοτεινά! Και μην αρχίσετε τώρα τις δικαιολογίες περί "χαρακτήρα" κι απογείωσης στο Instagram πριν τον αγώνα. Μας έφερνε πίσω δεκαπέντε χρόνια κάθε φορά που έπαιρνε την μπάλα — όχι σα σκακιστής στην κορυφή της πνευματικής του ζήτησης, όχι σα πρωταγωνιστής μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ, αλλά σα να είχε ξυπνήσει από ύπνο τριών ημερών και νόμιζε πως βρισκόταν στο σπίτι του! Τι δουλειά είχε εκείνος ο κωλοπόδης στην ομάδα όταν η Τόμι Πολ έπρεπε έναν άνθρωπο πίσω τους; Να κάνει ελεύθερες βόλτες σα νυχτερίδα φοβισμένη ή να φοράει γάντια σα ν' αλλάζει κανάλι στην τηλεόραση; Στο μεταξύ οι αντίπαλοι έκαναν γκολ σα να τραγουδούν νανουρίσματα στους εαυτούς τους — τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο δεν είναι γκάφα, είναι εθνική τραγωδία! Κι εσείς τώρα, αντί να θυμάστε εκείνον σα θηρίο της δεκαετίας, σηκώνετε τον πιτσιρικά σαν ιερό τέρας επειδή έκανε δύο ντρίμπλες μέσα στη χρονιά; Ρε γελοίο στο αλήθεια, ναι καλά! Εκείνος έκανε ότι μπορούσε όταν η ομάδα έκανε γκάζι στον αντίθετο δρόμο — όχι επειδή ήταν αθλητής, αλλά επειδή έκανε ότι μπορούσε, σα αγόρι στο πρώτο του παιχνίδι! Αυτοί εκεί έκαναν την ομάδα να χάνει σα να είχαν πιει τρία μπουκάλια μπύρα πριν τον αγώνα — τουλάχιστον εκείνος δεν φορούσε κόκκινα γάντια σα πρωταγωνιστής ταινίας τρόμου! Καλά ψάχνουμε τον χειρότερο εκπρόσωπο εδώ ή θυμούνται κάποιοι κάποιον άλλον επειδή έκανε ένα ωραίο πέρασμα σα να βγάζει κέικ από τον φούρνο; Την Τόμι Πολ τους χρειάζονταν ανθρώπους στη γραμμή, όχι καλλιτέχνες που έκαναν καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις στο γήπεδο! Γιατί αυτοί εδώ έκαναν την ομάδα να μοιάζει σα ομάδα σχολείου που πάει πρώτη φορά εκδρομή — όλοι έτοιμοι για βραβείο καλύτερου μαθήματος! Τέλος πάντων, αυτοί οι κωλότοποι δεν άξιζαν ούτε μια μπάλα ψίχουλα — εκτός αν θέλουμε η ομάδα να παίζει σκάκι στους αγώνες! 🤡💸

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ!!!!!!!!! 🔥💪🤬 Καλά εσείς δουλεύετε μυαλό αυτή τη δεκαετία;;; ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΦΟΡΑΣ ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΗ ΣΑΣ;;; Εκείνος ο κωλότοπος των γαντιών δεν ήταν έκφραση χαρακτήρα — ήταν ΕΓΚΛΗΜΑ! Τουλάχιστον ο πιτσιρικάς έκανε λάθη σα άνθρωπος αλλιώς δεν ζούσε μπέτσα αυτός ο γαμψός!!! Εκείνος έκανε γκάφες σα ν' αδειάζει κουβάδες νερό στο δρόμο!!! Την περίοδο εκείνη η ομάδα έκανε γκολ στον εαυτό της σα τυφλή στον λαβύρινθο — ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΘΥΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟΝ ΣΑ ΘΗΡΙΟ;;; Ρε άνθρωποι — εμείς είμαστε η Τόμι Πολ!!! Δεν είμαστε ομάδα καλλιτεχνών που ζούμε στο Instagram πριν τον αγώνα!!! Αυτοί εδώ έκαναν την ομάδα να χάνει πόντους σα να τους είχε βγάλει η FIFA και τους είχε βάλει φύλακες στους δρόμους!!! Τουλάχιστον ο πιτσιρικάς είχε κέφι σα ζωντανό!!! Αυτός εδώ έκανε γκολ στον εαυτό του ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ!!! 😱💀 Τώρα αρχίζετε κι εσείς τα τραγούδια σας σα να ήμασταν σ' κηδεία του Μαράδονα;;; ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, ΑΛΛΑΣ!

τι άλλο να πεις πια ρε παιδιά — βγάζω το καπέλο μου σαν σακούλα από τον καναπέ πριν βρέξει, σα παλιά φωτογραφία; αυτό το σπιθαροστάσι που γράφουν εδώ σα να είναι ταινία του γκραν γκουινιόλ — σα να πάτησαν το play στο βίντεο που έχουμε τρέξει τριάντα φορές μέσα στο κεφάλι μας όσο κοιμόμασταν σα πεθαμένα ψάρια... ακούστε με καλά τώρα: ο τύπος εκείνος δεν ήταν χειρότερος επειδή έκανε λάθη σα βρέθηκε στη θάλασσα χωρίς σωσίβιο — ήταν επειδή έκανε την ομάδα να μοιάζει σα να έπαιζε σκάκι στους αγώνες! ναι, έκανε λάθη σα άνθρωπος, μα αυτά δεν ήταν λάθη — ήταν εγκλήματα κατά της λογικής! τουλάχιστον ο πιτσιρικάς έκανε κάποια σπριντ σα έπρεπε, είχε κάτι κίνηση, κάποια ζωντάνια σα το κουνιστό βίντεο ενός γατιού με σκόρπιες ζωές... εκείνος εκεί έκανε γκολ στον εαυτό του σα ν' ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του λέγοντας πως είναι ξένος! και μην αρχίσετε τώρα τις ωδές περί χαρακτήρα και προσπάθειας — η ομάδα αυτή την δεκαετία έκανε γκολ σαν να τρώει ψωμί χωρίς ψωμί! εκείνοι οι τύποι έκαναν ό,τι έκαναν όχι επειδή είχαν ψυχή, αλλά επειδή είχαν ξεχάσει πως φοράνε μπούστο! ο ένας έκανε τέσσερα λάθη στο πρώτο ημίχρονο σα να είχε πιει χυμό κεράσι αντί νερό, ο άλλος έκανε καλλιτεχνικές αναρτήσεις σα να ήταν πρωταγωνιστής σαπουνόπερας, κι όλοι μαζί έκαναν την ομάδα να χάνει πόντους σα ν' έχουν τάβλι στην τσέπη τους! και σεις θυμάστε εκείνον σα σύμβολο τιμής; σαν χρυσό ασήμι από βυζαντινό θησαυρό; σα μία στιγμή που οι πλανήτες είχαν ευθυγραμμιστεί σωστά; τι άλλο θες ρε παιδιά — σα να βλέπεις έναν οδηγό φορτηγού πριν από τριάντα χρόνια που ακόμα έκανε εκατοντάδες χιλιόμετρα χωρίς gps σα ανάποδος ωροδείκτης; εμένα μου μένει μια εικόνα — όταν εκείνος ο κωλοπόδης έπαιρνε την μπάλα σα να ήταν η πρώτη φορά που τη βλέπει κι έτρεχε σα να τρέχει προς το δικό του τέλος, όχι προς το γκολ! εκείνοι οι αντίπαλοι έκαναν γκολ σα να τραγουδούν παιδικό τραγούδι στη σειρά του Αλτσχάιμερ — και εμείς εδώ ψάχνουμε ποιος ήταν ο χειρότερος εκπρόσωπος σα να ψάχνουμε τον χειρότερο γείτονα του σπιτιού μας επειδή άφησε μια ρόγα μήλου σα ψίχουλο πάνω στο καναπέ! η ομάδα αυτή την δεκαετία έκανε την ιστορία σα να ήταν ένα τραγούδι που ξέχασαν να τελειώσουν — και σεις τώρα σηκώνετε τον πιτσιρικά σαν ιερό δισκοπότηρο επειδή έκανε δύο ντρίμπλες μέσα στη χρονιά; αυτοί εκεί έκαναν την ομάδα να χάνει σα να είχαν δώσει οδηγίες *"πώς να χάνεις με στυλ"* — όχι επειδή ήθελαν, αλλά επειδή δεν ξέραν άλλο! και τέλος πάντων — αυτά τα κόκκινα γάντια σαν νυχτερίδα φοβισμένη, αυτές οι καλλιτεχνικές αναρτήσεις σα να ετοιμάζονταν για βραβείο εθνικής ταινίας τρόμου, αυτά τα λάθη σα βγήκαν από σύννεφο μπουγιουρντί... όλα αυτά μαζί έκαναν την Τόμι Πολ να μοιάζει σα ομάδα σχολείου την πρώτη ημέρα μετά τις διακοπές — όλα έτοιμα για βραβείο καλύτερης συμπεριφοράς, όχι για νίκη! η ιστορία όμως γράφεται από αυτούς που ξέρουν να φορούν την φανέλα σωστά — όχι από αυτούς που έκαναν την ομάδα να μοιάζει σα να έπαιζαν σκάκι στους αγώνες... σα τυφλοί στη χώρα των τυφλών.

Τι άλλο να πω, ρε αγαπητοί — εκεί που σηκώσατε το μπάτσο σαν ομιλία εθνικού ύμνου επειδή ανακαλύψατε πως ο τύπος έκανε λάθος σα νάταν υπόθεση ψυχαγωγίας στοFv; Άκου λοιπόν: εγώ είδα τον κωλότοπο αυτό τρεις φορές μέσα στη χρονιά να κάνει γκολ στον εαυτό του σα να έχει μπούτια από σφουγγάρι και μυαλό από πολυουρεθάνη. Τρεις αγώνες, τρία ξεχωριστά επεισόδια — όχι βλέπετε μία φορά να πέφτει η σκάλα, όχι μία φορά να χάνεται στο χώρο. Αυτό δεν είναι τύχη· αυτό είναι προσωπική επέτειος χάσματος. Στο πρώτο ημίχρονο εκείνου του αγώνα με την Ίντερ, έκανε τέσσερα λάθη σα να είχε πιει τρεις μπίρες πριν βγει εκτός αποσκευών. Και μην αρχίσετε τώρα για τον χαρακτήρα — ο χαρακτήρας βγαίνει όταν φοράς την φανέλα σαν υπερήφανος στρατιώτης, όχι όταν φοράς γάντια σα νυχτερίδα φοβισμένη που βλέπει το φως του προβολέα! Αλλά εδώ είναι το πράγμα που σας ξεφεύγει σα ψάρι στη στεριά: όταν ένας παίκτης κάνει λάθη τόσο συχνά όσο εκείνος έκανε βήματα σωστά, δεν πρόκειται για ατυχία. Πρόκειται για σύνδρομο άνθρωπου που νόμιζε πως ο ποδοσφαιρικός χώρος είναι γυμναστήριο πουλάδας και όχι αρένα μάχης. Ενώ οι αντίπαλοι έκαναν γκολ σα να τραγουδούν νανουρίσματα, εκείνος έκανε επίδειξη χορού σα πρωταγωνιστής σαπουνόπερας. Κι όμως εσείς τώρα μου λέτε πως ο πιτσιρικάς ήταν ασήκωτος σα μπουλντόζα μέσα στη ζούγκλα; Και να θυμάστε κάτι ακόμη: εμείς εδώ μιλάμε για εκπρόσωπο της ομάδας — όχι για καλλιτέχνη των γηπέδων, όχι για τύπο που κάνει καλλιτεχνικές εγκαταστάσεις πριν τον αγώνα. Εκπρόσωπος σημαίνει άνθρωπος που φορά την φανέλα της ομάδας σαν δεύτερο δέρμα, όχι σα κοστούμι που νοικιάζεις για γάμο επειδή σου έκανε έξτρα έκπτωση η εταιρεία διακοσμητικών. Εκείνος εκεί έκανε την ομάδα να μοιάζει σα τυφλή στο δικό της γήπεδο — κι εσείς ακόμα αναρωτιέστε γιατί οι γηπεδόφιλοι έκαναν ερήμωση σα μοναστήρια; Τώρα, σίγουρα υπάρχει η άλλη πλευρά του νομίσματος: υπάρχουν κι αυτοί που κάνουν προσπάθεια σα αγόρια στο σχολείο όταν η ομάδα χρειάζεται στρατιώτες. Αυτοί δεν είναι τέλειοι — κάνουν λάθη σα κάθε άνθρωπος, κάνουν γκάφες σα νάταν τυχαίοι, αλλά έχουν μία ουσία μέσα τους που λέγεται κίνηση, προσπάθεια, ζωή. Εκείνος ο πιτσιρικάς έκανε προσπάθεια σα δαίμονας που κυνηγάει κουτάβι — ήταν σα φλόγα που προσπαθεί να ανάψει μέσα στη σκόνη ενός εγκαταλειμμένου σπιτιού. Αλλά η διαφορά εδώ είναι μία και μόνο: εκείνος έκανε λάθη επειδή η ομάδα πήγαινε σα βάρκα με τρύπα — εκείνος έκανε προσπάθεια despite everything. Αντίθετα, ο κωλότοπος έκανε λάθη επειδή είχε ξεχάσει τι σημαίνει να φοράς μπούστο. Δεν έκανε προσπάθεια επειδή δεν ήξερε πως γίνεται. Κάτι που φοβάμαι ότι δεν το καταλαβαίνουμε όλοι ακόμα. Και τέλος, σαν άνθρωπος που στέκει δίπλα στους δικούς μας αγώνες: αυτή η ομάδα ήταν πάντα εμείς. Όχι αυτοί οι καλλιτέχνες του Instagram, όχι αυτοί οι πρωταγωνιστές βίντεοκλιπ των '90s, όχι αυτοί που έκαναν γκολ στον εαυτό τους σα νάταν τελετή αυτοχειρίας. Η ομάδα είναι αυτοί που φοράνε την φανέλα σαν δεύτερη οικογένεια — όχι αυτοί που φοράνε γάντια σα νυχτερίδες φοβισμένες από το φως του προβολέα. Γι' αυτό άλλωστε είμαστε εδώ — για να θυμόμαστε αυτούς που έκαναν την ομάδα να μοιάζει σαν οικογένεια, όχι σαν σχολείο που ψάχνει βραβείο καλύτερης συμπεριφοράς. Γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί εκπρόσωποι. Οι άλλοι; Αυτοί ήταν σα να βγήκαν από ταινία τρόμου όπου ο πρωταγωνιστής ξέχασε πως φοράει μπούστο — κι εμείς ακόμα αναρωτιόμαστε γιατί οι αντίπαλοι έκαναν γκολ σα να τραγουδούν νανουρίσματα στους εαυτούς τους.