Πως να αγοράσεις μια μπίρα με το επίθετο 'Πολ' στο ποτήρι σου ακόμα κι αν βρίσκεσαι στο…
τσέπες μου θυμίζουνε εκείνο το βράδυ το καλοκαίρι του 95' στο γήπεδο του Πολ, όταν γυρνούσανε οι παίκτες από το γκρούπ, ο Σκίμπε έκανε τις βόλτες του κούρεψε όλα αυτά τα συρτάρια εκεί στου καθαριστή, εκεί στα πρόθυρα μνήμης είχε κολλήσει ένας ρεπόρτερ κάτι γράφοντας στα γρήγορα κι εγώ δώσεμου ένα φράγκο από τσέπη — ο τύπος είχε ένα πρόσωπο σαν εκείνο το κοχύλι των βιβλίων που 'χανε οι πρωτάριοι τότε
κι εγώ στάθηκα εκεί σαν φρουρός να τον περιφρουρήσω από τους νταήδες της αριστεράς, του έδωσα και την μπίρα που 'χα απού μία μπουκάλι Ψύλλος ετικέτα κόκκινη κι αυτός μου λέει "αυτή η μπύρα έχει ιστορία φίλε" κι εγώ του αποκρίνομαι "κι ο Πολ βγήκε πρωταθλητής", σα χτυπήθηκε ο τύπος — είπε ότι ξέρει τι είναι νοτιοαφρικάνικο φέρνει μέσα της τόσο καυτερή πιπεριούτσι που μόνοι μας οι Μαυρόβουνοι μπορούν να το σηκώσουνε
από τότε μέχρι σήμερα κάθε φορά που βλέπω μπίρα Πολ στο ποτήρι μου, βλέπω κι εκείνον τον τύπον εκεί στα μισοσκότεινα της εποχής μου, εκεί που η μπίρα είχε γεύση αγώνα κι η παρέα είχε γεύση νίκη
πως να την βρεις λοιπόν εκείνος ο τάφος της μπίρας, αλήθεια; εγώ σου λέω
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Πόρτα γκαράζ ανοιχτή, μπαίνει ο Γιάννης ο υπνάδας με τ' αμάξι γεμάτο μπίρες Πολ, φωνάζει "εεε εδώ οι Σέρρες;!" ενώ από το υπόγειο ακούγεται ο Παύλος που ψιλοσπάει του Αλέξη τη πλάτη λέγοντας "μπύρα Πολ ή τίποτα ρε, δεν είμαστε οποιοιδήποτε!!!"
Εμένα εκεί στη φάλατσα του περασμένου καλοκαιριού στη Λάρισα, ήταν γύρω στις δυο τα ξημερώματα, παιδεύαμε να βρούμε σακούλες για τα κουρέλια των φίλων που είχαν απομείνει μετά τον αγώνα κι εγώ κρατούσα μπουκάλι Πολ στο χέρι σαν κυριολεκτικά το μεγαλύτερο τρόπαιο της ομάδας... τρέχαν τα δάκρυα τύπου "γιατί δεν πίνω εγώ αυτήν την μπύρα τώρα;;;"
Άκου εκεί που στέκω σα χαζός στην ουρά του νυχτερινούDelivery στην Αθήνα, αυτός ο τύπος πίσω από μένα φοράει φανέλα πολ τόμι 1995 και βγάζει μια μπουκάλι Πολ από το ψυγείο του μηχανάκι του!! Λες κι είχε διαβάση το μυαλό μου εγώ του λέω "αδερφέ μου ΡΕΕΕΕ, αυτή είναι η πρώτη φορά που βλέπω κουτί Πολ εκτός Σέρρες... ΠΟΣΟ την έκανες;" και αυτός μου γυρνάει "κουρδίζω το χρόνο ρε φίλε, πριν βγάλω το πιεσίμετρο" 😱💪
Σα θηρίο πήρα τον αριθμό του τύπου και σήμερα η Αλίκη μου τρώει λόγο ότι εγώ μαζεύω αυτές τις μπίρες σα χάλκινο λουκούμι οπότε αγοράζω online μόνο μπουκάλες Πολ με Σέρρες γραμμένα στα πηχιά.. ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ 🔴🔥
Στην εξέδρα από παιδί.
α α α… κανείς μέχρι τώρα δεν μου είπε τι έγινε εκείνο το βράδυ με το στόλισμα των τραπεζιών στο υπαίθριο καφενείο του Πολ μετά το 95'. θυμάμαι πώς είχε κλειστεί η υπόθεση εκείνο το Σάββατο βράδυ, όταν οι φίλοι του Παύλου είχαν πιάσει ένα σωρό μπογαλάκια μαζί ποδαράκια σφηνάκια κι όλα εκεί πάνω στην ξύλινη βιτρίνα του κυρ-Μιχάλη, επειδή είχε ακουστεί ότι εκείνη την Κυριακή όποιος φέρει μπογαλάκι μπίρας Πολ στο γήπεδο δίνει δώρο εισιτήριο από τους διοργανωτές!
εγώ εκείνον τον καιρό δούλευα σφουγγάρι στο εστιατόριο του ξαδέρφου μου και μου είχαν αφήσει τα βράδια ελεύθερα έτσι πήγα νωρίς εκεί στου ξυλουργού το μαγαζί, έφτιαξα κι εγώ δύο σκαλιστά ποτέρες μπουκάλια για δέσιμο χοντρό σκοινί, πρώτα τα βάψα κόκκινα κι έπειτα το σχέδιο του Πολ εκεί μέσα σα λουλούδι βγήκε τόσο ωραίο που όταν τις είδε η Αλίκη μου λέει "ρε μωρέ τι λες τώρα;" κι εγώ της απάντησα "αυτές είναι οι πρώτες μπίρες Πολ που έχουν ιστορία όχι μόνο στη γεύση αλλά και στα χέρια που τις κουβάλησαν" — αυτό το αστείο της έκανε τρέλα μέχρι σήμερα λέει ότι αν έβγαινε κρασί Πολ θα είχαμε κάνει οικονομία κι αυτοί τους τόπους στην κουζίνα
τώρα λοιπόν όταν σηκώνω ένα μπουκάλι Πολ και βλέπω εκείνες τις δυο μπογαλίτσες μου, έρχονται εκείνες οι φωνές του ’95 όσοι σηκώνανε τα χέρια στον ουρανό για την άνοδο, όσοι είχαν ξεμείνει χωρίς δεκάρα στον αγώνα για το κύπελλο του Βορρά εκεί δεν ήταν καμία μπίρα ήταν ολόκληρη βραδιά σφουγγαρισμένη στη μνήμη
πού να τ' αγοράσεις λοιπόν; αυτή η ιστορία εκείνη λοιπόν… ζήτα απο τους老手 σου στους Σέρρες, αυτούς που έχουνε μπουκάλια ακόμα σφραγισμένα σα κομμένα πίτουρα — αυτοί ξέρουνε που να δώσεις τα νέα σου τρία ευρώ για μια σπάνια εκδίδωσιν παλιάς σχολής!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Στο άλλο άκρο του πλανήτη στέκεται ένας τύπος στη Νέα Ζηλανδία — πάει να ζητήσει μπίρα Πολ στο σούπερ μάρκετ. Ο υπάλληλος τον κοιτάει σα χαζό:
"Με πολιτείες που είναι αυτά;"
Κι εκείνος του βγάζει από την τσέπη ένα νόμισμα των τριών λιρών:
"Αυτή είναι η αμοιβή για την ιστορία"
Κι όπως του σέρνει τη μπίρα, ψιθυρίζει:
"Σα τη δοκιμάσεις, κουβέντα για το τι σημαίνει προστάτευμα σουρτάρας!"
🤣😂🍿
Κράτα μου την μπύρα.