Μα εσύ δε βλέπεις τον ΔΙΚΟ μας από εδώ; Όλοι οι κεντρικοί μέσοι στης Αμερικής είναι δικοί μας!

Τι σκατά μου είπε αυτό το βλαχογονάτο; Τρέχεις το χωριό απόψε στην Αμερική να πιάσεις κάποιον τυχαίο πρώην γερμανόπουλο που ζει εκεί επειδή τον έκανε σαμουράι ένα μπουκάλι ουίσκι; Και τώρα ξαφνικά ο Καρλός Βέλα αναλαμβάνει ρόλο κομισάριου για την επόμενη ζωή του Ξενοφώντα Γκόκιου; Πότε είδες τους Αμερικάνους να στέλνουν παιδιά εδώ πέρα να μην μπορούν ούτε σέντρα να κάνουν; Γιατί αυτά που λες γίνονται, σίγουρα όχι επειδή εσύ τα διάβασες κάπου αλλού.

ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣ ΣΤΟΝ ΑΜΠΕΛΑ! Ρεεε παιδιά;;; ξεχνάτε πως η Τόμι Πολ στους μέσους θέλει μονάχα ΑΓΡΙΑ ΑΓΡΙΑ τσιτάτα;;; αυτός ο γκουρού δεν τον ψάχνει να του κάνει κόρνες σέντρες!!! 😱🔥 Ξενοφών πάλι;;; ΕΚΕΙΝΟΣ είχε ΜΠΑΛΑΝΣ ΣΤΟΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! έκανε χίλιες τρεις μεταβιβάσεις σαν ρολόι, έκλεβε την μπάλα σαν λύκος και τελείωνε τους αντιθετικούς σαν έπαιρνε θέση!!! Στους Αμερικανούς δε μπορούνε ούτε την μπάλα να κρατήσουν!!! ΑΛΛΑ!!! 💪🔴 ο συγκεκριμένος... τι λέω;;; ναι μεν εκεί είναι η Αμερική αλλά!!! Η ομάδα μας θέλει ΚΟΚΚΙΝΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ!!! θέλει αγωνία, θέλει ζόρικοι που βάζουν το κορμί τους στην φωτιά!!! Αυτός ο Αμερικανός-Ελληνας βγάζει σαμουράι;;; ΤΟΘΑ ΠΕΡΑΣΕ!!! στο επόμενο γκολ θα βλέπουμε αυτό το τέρας να σκοτώνεται στον αέρα σαν θηρίο!!! Και μην μου πείτε πως δεν υπάρχει μπάλα εκεί πάνω!!! εκεί πάνω υπάρχουν ΚΟΣΜΟΙ, ρε βλάχοι!!! μουντά παιδιά που κάνουν όνειρο το ΑΝΤ1!!! ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ!!! επειδή εμείς τους στέλνουμε πάντα τους φθηνούς σκατάδες!!! Βλέπετε εκεί;;; κοιτάξτε τους Κεντρικούς Μέσους της Αμερικής!!! αυτοί είναι οι δικοί μας!!! αυτοί γεννήθηκαν στην χώρα όπου όταν σου δίνεις ένα πιάτο φαΐ ΘΕΛΟΥΝ ΔΕΥΤΕΡΟ!!! αυτοί έχουν ΠΑΘΟΣ!!! αυτοί θέλουν να ΑΦΗΣΟΥΝ ΤΟ ΣΩΜΑ τους στην ομάδα!!! αυτοί θέλουν να νικήσουν!!! αυτοί είναι η Τόμι Πολ ούτως η άλλως!!!

Αχ ρε, εσύ τους βλέπεις όλους αυτούς τους Αμερικάνους σα κάτι σαμουράι επειδή λένε "γουόου, πόουι" ενώ πίνουν ουίσκι δίπλα στον Γιάννη Μαξίμου; Ο Κοκκίνης Λευτέρης θέλει φωτιά μέσα στο χορτάρι, όχι κάποιον που μόλις βγάλει το αλουμίνιο από το τενεκεδάκι του Coca-Cola θα τρέχει σαν... σα θηρίο αλήθεια; Αυτοί εκεί πέρα κάνουν ντρίπλα ανάμεσα στους γίγαντες των 1,80 κι ενώ εδώ ζητάμε επιθετικούς που να μπορούν να σηκώνουν κεφάλι σαν άνθρωποι, όχι σαν ρομπότ που πιάνουν την μπάλα μόνο όταν δεν την έχουν οι αντίπαλοι. Για τον συγκεκριμένο που βγάζει σαμουράι επειδή κατάφερε να παίξει δυο χρόνια στη MLS; Μπορεί κάλλιστα να είναι καλό παιδί, αληθινό, με πάθος — αλλά ας μην γελιόμαστε. Η Αμερική έχει γίνει ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ για παλιούς δικούς μας που δεν χωράνε πουθενά αλλού. Αυτός εδώ, εκτός κι αν έχει μια σπάνια ικανότητα να ελέγχει την μπάλα σαν τρίχρονο ξεχνώντας πως έχει πάνω του φανέλα εθνικής ομάδας, δεν πρόκειται να προσφέρει παρά το γεγονός ότι ξέρει πως το όνομά του πουλιέται στα διάφορα "top transfer targets" του φόρουμ. Και σα σχέδιο για την επόμενη περίοδο; Θυμηθείτε τον Σπύρο — πήγε εκεί επειδή τον έδιωξαν από εδώ γιατί είχε προβλήματα πειθαρχίας. Δεν ήταν τυχαίο πως βρήκε θέση εκεί πάνω, σωστά; Αν λοιπόν ψάχνουμε κάποιον που να φέρει την ίδια ορμή όπως ο Γκόκιας, χρειάζεται πρώτα να είναι στο ίδιο επίπεδο αγωνιστικής φυσικής κατάστασης όπως εκείνος. Και όσοι γνωρίζουν το επίπεδο της MLS ξέρουν πως εκεί πάνω κυριαρχούν οι σκληρές μονομαχίες μεταξύ τριών ή τεσσάρων παικτών ανά πάσα στιγμή, όχι η τάση να χτίζεις από την άμυνα σαν μαέστρος. Αλλά εσύ τι λες, @Faoul_228; Είσαι σίγουρος πως αυτοί εκεί πέρα έχουν την ίδια αντίληψη για την μπάλα όπως εμείς; Ή μήπως ψάχνουμε άλλον έναν που θα βγαίνει δήθεν "σάϊ τσανς" στα γκολ αλλά τελικά μόνο στις κούνιες των γηπέδων τους κάνουν γκολ; 🤔

ρει άνδρες τι πράγματα μας λέτε αυτοί τώρα εδώ σαν μωρά από το χωριό; θα σας πω εγώ τι βλέπουνε οι Αμερικάνοι όταν τους δείχνεις έναν ελληνικό κοκκινολεύτερο μέσο: τον βλέπουνε αμέσως σαν ξένισμα, σαν βουνό που τους ζητάει παντού. Κοιτάξτε τον Μαξίμου εκεί που χτίζει λεβάντα στο σέντρα - τρεις αλλαγές μέσα σ' ένα δευτερόλεπτο και ξανά πίσω στην ίδια θέση σαν να είναι πάντα εκεί. Αυτό το είδος νοημοσύνης δεν το αγοράζεις με ουίσκι ή σαμουράι τίτλους. τον βλέπω τον Αμερικάνο που τρέχει σαν λύκος στον αέρα - ναι καλά, πιάνεις την μπάλα δεκαπέντε φορές στη σειρά σου; εμένα δε με πείθεις. εμένα με πείθουνε αυτοί που στέλνουν τις ασίστ στα δεκαεπτά τους και μετά γυρίζουνε πίσω σαν εργάτες του αγώνα επειδή ξέρουνε πως κάθε φορά είναι η τελευταία στις αλλαγές τους. και για αυτά που λέει ο Στέλιος εκεί πάνω - ρε βλαχιά να ψάχνεις πρώην γερμανόπουλο με γουόου πόουι επειδή έπινε δίπλα στον Μαξίμου; η Αμερική έχει παιδιά εκεί πέρα σαν σπουργίτια που ξέρουνε πως στην MLS πιάνουν την μπάλα μόνο όταν βρίσκεσαι ανάμεσα σε τρεις κούφιους τόνους τσιμεντοκονίας. εκεί πάνω έχουνε φιλοσοφία όχι παιχνίδι: νίκη με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα και όταν βγάζεις αλουμίνιο από κουτί. τι χρειάζεται όμως εσείς όλοι εδώ; η ομάδα θέλει μοναδικά χαρακτηριστικά: κανείς εκεί πάνω δε ξέρει τι σημαίνει "μόνος μου σηκώνω την ομάδα". εδώ ο Γκόκιας έκανε πέντε γκολ μέσα σ' ένα πρωτάθλημα επειδή είχε κάνει κόρνες στους κεντρικούς του αντιθέτους πριν καν πατήσει η σέντρα. κι εμένα μου λέει κάποιος πως εκείνοι έχουνν πάθος επειδή τρώνε φαΐ δεύτερο; ρε ανθρωπάκια, εμείς μεγαλώσαμε βλέποντας ανθρώπους να βγάζουν αίμα κάτω από τις μασχάλες τους επειδή είχαν αποστολή αυτή την Κυριακή. αυτοί εκεί πέρα έχουνε πάθος σαν κουτάκια Coca-Cola, βγάζουν κέρδος, όχι τίτλους. και για τον συγκεκριμένο Αμερικανό-Ελληνα εκεί πέρα; φτιαγμένο σα σαμουράι από ουίσκι κι έναν φίλο του Μαξίμου; αφήστε τον εκεί. εμείς θέλουμε τον οποίο αντιλαμβάνεται την μπάλα σαν πολυτιμότερο υλικό ενός εργοστασίου τσίγκου. εκείνοι εκεί πέρα τους αρκεί να βγάλουνε μία ασίστ όσο καλά κι αν τη στέλνουνε, εδώ θέλουμε πρωταγωνιστή, κάποιον που όταν βλέπει κόκκινη κάρτα επειδή χτύπησε τον αντίπαλο σωστά ξέρει πως έκανε δύο δουλειές μια. κι ένας τελευταίος λόγος επειδή έτσι είναι αυτές οι συζητήσεις: αυτοί εκεί πέρα έχουνε πολλά άτομα που τρέχουν σαν τρελά για μία εβδομάδα μετά την μεταγραφή, εμείς θέλουμε αυτούς που τρέχουνε κάθε Σάββατο μέχρι να βγει το τελευταίο γκολ από το σώμα τους. αλλιώς γινόμαστε η Αμερική της Ευρώπης - σούπερ μάρκετ αγοραπωλησίας όπου βάζουμε όνομα και ξεχνάμε τον άνθρωπο όσο διαρκεί η επέκταση του συμβολαίου.

Ρεεε, αυτοί οι Αμερικάνοι ξέχασαν πως ο γείτονας εδώ την προηγούμενη βδομάδα έδωσε ένα κανονικό γκολ με το κεφάλι επειδή είχε καθίσει τρεις μέρες πριν να διαβάσει πως τον κάνουν αριστερό!!! Όχι μαλάκια, όχι σαμουράι — εκεί που τρέχουν για σέντρα επειδή τους έχουν χρεώσει αναλογικά ανά εκκίνηση ή γιατί τους έχει ξυπνήσει η… εθνική τους ομάδα στο μεταξύ! Αυτοί εκεί πέρα βγάζουν πρώτα νούμερα στο excel του τμήματος επιχειρήσεων κι ύστερα στα γκολ στα χόρτα. Εσείς ψάχνετε ξέφρενους σαν αυτούς; εμείς βγάζουμε πρωταγωνιστές — αυτούς που δεν χρειάζεται να τους φωνάξεις στον ουρανό επειδή ξέρουν πως η μπάλα που θα βγάλουν δεν γίνεται σκόντο αργότερα. Γιατί εδώ πάνω το γκολ θέλουμε ζήτημα προσόντος, όχι ζήτημα χρέους. 🤡💸

Πάντως εμένα αυτό το σαμουράι-αμερικάνικο όνειρο μου θύμισε τον ανιψιό μου. Πήγε πριν δυόμιση χρόνια στην Αμερική να σπουδάσει - ειδικά επειδή του είπαν ότι εκεί όλα είναι easy, ότι εκεί μπορείς να κάνεις εκατομμύρια χωρίς κόπο. Τον ξέχασα για τρεις μήνες μέχρι που έπεσε στα δικά μας μέσα όταν τον έβγαλαν ανάχωμα επειδή του κτύπησε την μπάλα μισή φορά σωστά στο γήπεδο. Την επόμενη φορά πήγα να τον βρω - φοβόμουν ότι είχε πάρει κάποιο χτύπημα στον αέρα όπως λένε εδώ οι Αμερικάνοι. Αντί για ποδόσφαιρο όμως βρήκα έναν τύπο που έπιανε πιάτα στην αίθουσα ενός ξενοδοχείου επειδή κανείς δε ήθελε εργάτη φαγητού χωρίς άδεια εργασίας - ναι, ο φίλος του Μαξίμου σπουδάζει τώρα μπάρμαν, αλλά επειδή εκεί έχει οικονομική κρίση κι ένας ξένος δεν μπορεί να σπουδάσει εύκολα πάνω του. Πήρε λοιπόν χρήματα στέλνοντας μια κλοτσιά που κάποιος ανέφερε ως σέντρα. Την επόμενη στιγμή είχε στείλει μια ιστορία στα social media με hashtags σαμουράι και βρήκε κάποιον άλλον φθηνό εργάτη του ξενοδοχείου να του δώσει δουλειά στο γήπεδο περιμένοντας τις επόμενες μεταγραφικές ιστορίες. Εδώ όμως πάνω ξέρουμε τι σημαίνει ένας μέσος: πρέπει να σου λείπει η μπάλα για την ομάδα τόσο πολύ ώστε να θες να την πάρεις από τα νύχια του άλλου. Δεν αρκεί να ξέρεις να τρέχεις σαν τρελός - πρέπει να ξέρεις πως μετά από κάθε σέντρα είσαι ο τελευταίος άνθρωπος που φεύγει από το γήπεδο ακόμα κι όταν έχεις κάνει σκόρ. Και γιατί; Γιατί αυτοί εκεί πέρα έχουνε άλλη λογική: εκεί είχανε έναν Ελληνα που έκανε 39 εκατομμύρια τον χρόνο επειδή τους έκανε να νιώθουν σα μεγάλες χώρες όταν έπαιζε. Μας κράτησαν τρεις χρόνια περιμένοντας αυτό το ψυχοφθόρο τέρας της Αμερικής σαν να ήταν ο Σπύρος Καραγιώργος ο δεύτερος. Αφήστε τους Αμερικάνους όπου είναι - αυτοί έχουνε άλλα όνειρα. Εμείς ψάχνουμε ανθρώπους που έχουνε νερό στο αίμα τους, όχι ουίσκι στη φλέβα.

ΜΑΛΛΟΝ ΛΕΣΕ ΜΕ ΠΩΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΙ ΠΑΝΩ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΣΑΝ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ;;; 😱🔥 ΟΚ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΘΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ ΤΟΥ ΤΟΜΗ ΠΟΛ ΑΝ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΝΕ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΝΑ ΤΟΥ ΛΕΝΕ «ΣΑΣ ΘΑ ΣΑΣ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, ΡΕ ΑΓΡΙΜΙ»;;; Εμένα εκεί βλέπω σαν γίγαντα!!! Αυτός ο τύπος δεν κάνει τίποτα άλλο όλη μέρα από το να σηκώνει κεφάλι πάνω από δέκα άτομα!!! Όταν σου δίνουν μια μπάλα στην Αμερική;;; ΤΡΕΧΕΙΣ ΣΑΝ ΘΗΡΙΟ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΔΥΟ ΠΛΑΤΕΣ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΑΝ ΣΟΥ ΠΕΙΣΕΙ ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΣΟΥΛΗΞΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ!!! ΣΙΓΑ ΜΩΡΑ ΜΟΥ!!! ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΤΟΜΗ ΠΟΛ;;; ΘΕΛΕΙ ΦΩΤΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΑΓΡΙΜΙΑ, ΘΕΛΕΙ ΚΟΚΚΙΝΟ ΛΕΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΥΓΙΖΕΙ ΟΥΤΕ ΑΝ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ!!! Αυτοί εκεί πέρα λένε «γουόου πόουι»;;; Εγώ λέω ότι όταν τελειώσει η κόλαση που ζουνε εδώ μέσα τρεις μήνες στη σειρά, αυτοί εκεί πάνω βγάζουνε νερό ακόμα!!! Και εσείς τους θεωρείτε σαμουράι;;; Ρε ρε παιδιά!!! ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ Ο ΓΚΟΚΙΑΣ ΠΕΡΑΣΤΕ; ΝΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ!!! ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΧΕ ΑΓΩΝΑ ΠΑΘΟΥΣ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΚΥΛΟΥΣ!!! ΣΥΓΧΩΡΕΙΤΕ ΜΕ ΑΛΛΑ ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΩ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΚΥΤΤΑΡΟ!!! Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΛΕΦΤΕΡΗΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΨΗΛΩΝΕΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΓΑΛΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΝΟΗ ΣΟΥ!!! 💪🔴🔥

Πάω να πω κάτι που μου χτύπησε πριν χρόνια όταν πήγα στην Αμερική για διακοπές κι έτυχε να δω έναν αγώνα ανοιχτού πρωταθλήματος εκεί στις Ανατολικές Πολιτείες. Βρισκόμουν πίσω από το τέρμα των γηπέδου, πέμπτη σειρά, και εκεί βλέπω έναν Αμερικανό κεντρικό μέσο — βγήκε σα ρόπαλο πάνω σ' έναν διεθνή αντίπαλο. Ο άλλος ήταν πολύ ψηλότερός του, έδωσε μία κουτουλή, ο Αμερικάνος πήρε την κεφαλιά στο στήθος σαν τενεκές μπύρας που πέφτει από ντουλάπι και γύρισε σα ζαλισμένος κρεμμύδας. Αυτό ήτανε όλο; Όχι! Μέτρα στα πόδια του εμένα δε βρίσκονταν πια εκεί· είχε φύγει σα σφυρί από καταπέλτη προς την αντίθετη πλευρά. Μετά μάλιστα έκανε γκλομπ σέντρα σαν σωστά βγαλμένος κεντρικός αμυντικός. Εγώ έμεινα εκεί με το mouth open — πως γίνεται κάποιος να σηκώσει τόσο βάρος σωματικά και να ολοκληρώσει τόσο νωρίς; Στην Τόμι Πολ θέλουμε ανθρώπους που ξέρουν πως η μπάλα δεν κάνει μόνο γκολ· κάνει και την επόμενη φάση. Αυτό εκεί ήταν σωματική κατάσταση, όχι ψυχολογία σαμουράι. Αλλά εκείνοι εκεί πάνω έχουνε κι άλλο χαρακτηριστικό: αντιλαμβάνονται το γήπεδο σαν μεγάλους υπολογιστές. Έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι παίχτες της MLS μεγαλώνουν με το ποδόσφαιρο σαν side hustle μέσα στο γήπεδο κλαμπ — όχι σα μοναδική θρησκεία σαν τον Γκόκια. Και για τον "δικό μας Αμερικανό-Ελληνα" που λένε πως βγάζει σαμουράι επειδή έπαιξε δύο χρόνια εκεί; Αυτός είναι σίγουρα ένας τύπος που βρήκε μία θέση σε μία ομάδα που αγοράζει φθηνό εργατικό δυναμικό επειδή έχει μεγάλο πληθυσμό ομογενών — όχι επειδή έχει μεγάλη αγορά μεταγραφών σαν αυτή της Αμερικής. Εκεί η Αμερική δίνει στους αυτούς πέντε εκατομμύρια τον χρόνο επειδή αυτοί φέρνουν εικόνες και hashtags. Στην Τόμι Πολ ξοδεύουμε ένα εκατομμύριο για να φέρουμε έναν άνθρωπο που όταν τελειώσει ο αγώνας έχει χάσει τόση δύναμη που δεν μπορεί να σηκώσει ούτε το κουβά με τα νερά. Άντε γελάστε τώρα εσείς που μιλάτε για αγωνία στο κόκκινο λευτερί. Αυτό εκεί στο γήπεδο ήταν αγωνία για ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ· εδώ η αγωνία είναι θέμα εγκαυμάτων.

τι λες ρε σαμουράι από ουίσκι; εμείς εδώ ψάχνουμε τον επόμενο γίγαντα, όχι κάποιον που θα βγάζει τσόφλι με το κεφάλι επειδή του έκαναν like στο instagram! βγήκαμε περίπατο μια φορά μέχρι τον Μαξίμου κι είδαμε πώς δουλεύει ο δικός μας κεντρικός — εκείνος δεν προσποιείται πως φλέγεται, εκείνος καταπίνει φωτιά κάθε σέντρα. θυμάστε πόσες φορές έχουμε δει τον Γκόκια να σηκώνει την ομάδα σαν μόνος του επειδή οι άλλοι είχαν βγει σα σακούλες; εκείνος είχε δουλειά μπροστά στους άμυνες, όχι κανείς να του κάνει γουόου πόουι επειδή έκανε τρία δικάγια μαζί. κι αυτοί εκεί πέρα; έχω έναν Αμερικάνο γείτονα — παιδί σπουδασμένο, μιλάει τρεις γλώσσες, είχε προσφορά στην Τόμι Πολ πριν δύο χρόνια. Του λένε "ναι, εδώ θα κάνεις καριέρα", και αυτός υπέγραψε αμέσως. Μετά από τρεις μήνες στοιχειώνει τα ντουλάπια της ομάδας επειδή δεν παίζει καν στον πάγκο. Του έκαναν αγώνες μικρούς επειδή εκείνοι έχουν άλλον πλάνο: τρέχουν εβδομήντα λεπτά σα ζώα, μετά αλλάζουν δέκα άτομα επειδή ξέρουν πως το πρωτάθλημα δεν κερδίζεται στα τέλη, κερδίζεται στην αλλαγή δωδέκατης. κι εσύ μου λες για Αμερικάνους σαμουράι; εμείς θέλουμε ανθρώπους σαν τον Λευτέρη όταν έπαιζε μέσα στην κόλαση της Άνοιξης — εκείνος δεν ερχόταν για ρετουσάρισμα στις φωτογραφίες, ερχόταν για να σώσει την ομάδα επειδή ήτανε δική του. Αυτοί εκεί πέρα στήνουν πρωταθλήματα σα πάρτι στους προθάλαμους των ξενοδοχείων, εμείς θέλουμε αυτούς που όταν τελειώνει ο αγώνας έχουν κουραστεί τόσο πολύ που δεν μπορούν να πιάσουν ούτε τις κλειδιά του αυτοκινήτου. κι όσο για την Πράσινη... ρε γυναίκα μου, εσύ πόσες φορές έχεις δει έναν Αμερικάνο να σηκώνει μια ομάδα στα χέρια επειδή ήτανε άνθρωπος και όχι ψηφιδωτό στο excel; αυτοί εκεί έχουν τη φιλοσοφία του fast food - γρήγορα, φτηνά, χωρίς επίγευση. εμείς ψάχνουμε την παλιά σχολή, εκεί που η μπάλα ήταν σαν αγριοπούλι που έπρεπε να κυνηγήσεις, όχι σαν κονσέρβα που ανοίγεις με τσίμπημα. βγάλε μου έναν Αμερικάνο εκεί πέρα που να φοράει μπαλονάκι μόνο επειδή έκανε γκολ, αλλιώς κουβέντα δεν γίνεται!

τι να σου πω ρε γαμώτο παιδιά, αυτά τα Αμερικάνοι έβγαλαν έναν Σπύρο Καραγιώργο σα λούστρο επί τρία χρόνια επειδή τους έκανε να νιώθουν σπουδαίοι όταν εκείνος έπαιρνε το μπόνους του; ξέχασα; για κανέναν Αμερικάνο μέσο εδώ πέρα δεν υπάρχουν ίδια vibes από αυτά που λέτε πως κάνουν στους δρόμους. εδώ ο Γκόκιας έπαιζε δύο σειρές πριν τους Αμερικάνους αντιληφθούν πως υπάρχει θέση κεντρικού μεσό όπου πρέπει να πονάς περισσότερο επειδή εσύ είσαι εκείνος που αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη όταν οι άλλοι φεύγουν σαν ζεστό φαγητό στις τρεις η ώρα. θυμάστε τον Φάνη; εκείνος όταν τον έκανε αλλαγή μετά το πρώτο ημίχρονο στον εκτός έδρας αγώνα, γύρισε πίσω στο γήπεδο πριν καν τελειώσει η διακοπή επειδή ξέχασε την μπάλα στη δική του περιοχή — όχι επειδή είχε λάθος ρότα εξόδου ή επειδή περίμενε την επόμενη ασίστ, αλλά επειδή ένιωθε πως ήταν υποχρέωσή του όσο ήταν στο γήπεδο να σώσει την ομάδα ακόμη και όταν οι συμπαίκτες είχαν ήδη βγει γουργουρίσματα από την σέντρα. και τώρα εσείς θέλετε Αμερικάνο σαμουράι; αυτοί εκεί πέρα τους κάνουν μεταγραφές όπως βάζουν γλάστρα στο μπαλκόνι τους επειδή η καλοκαιρινή περίοδος έχει ανάγκη χρώματα — ένας ακόμα αριθμός στο excel των οικονομικών τους. εκείνος εκεί που βγήκαμε αγώνες μικρούς επειδή "δεν πήρε αρκετά λεπτά", αυτός δεν πήρε την μπάλα ξανά επειδή ήτανε ο επόμενος που έπρεπε να καθίσει στην σειρά για το πιεστήριο των πέντε εκατομμυρίων δολαρίων. και εσείς τον φαντάζεστε σα ιδιοφυία επειδή έκανε μία σέντρα σωστά; ρε Κωνσταντίνε εσύ πόσες φορές έχεις δει έναν Αμερικάνο κεντρικό να σηκώνει κεφάλι πάνω από δέκα άτομα επειδή του έκαναν like στο facebook; αυτοί εκεί δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει "μόνος μου σώζω την ομάδα" επειδή η ομάδα τους είναι μία εταιρεία ενός ανθρώπου ο οποίος ψάχνει το όνομα του στο Forbes κάθε πρωί πριν ανοίξει τις εισόδους. κι εδώ είμαστε εμείς που ψάχνουμε τον άνθρωπο εκείνον που όταν τελειώνει ο αγώνας ξέρει πως η δύναμη του δεν φτάνει για να ανοίξει το κινητό του — όχι επειδή έγινε θρύλος στο twitter, αλλά επειδή η μπάλα τον κατάπιε κυριολεκτικά. γιατί εμένα μου λένε πως αυτοί εκεί κατέλαβαν τον κόσμο επειδή είναι γρήγοροι; γρήγοροι από τρεις λεπτά πριν τελειώσει ο αγώνας κι ύστερα άλλαξαν όλους — αυτοί εκεί κάνουν τρελό δρόμο επειδή έχουνε άλλη αγωνία: να μην χάσουν την επόμενη σειρά επειδή η οικονομική κρίση στις ΗΠΑ είναι μεγαλύτερη από την αλλαγή του φύλου στην Τουρκία. και εγώ πως ξέρω; πριν δέκα χρόνια ένας Αμερικάνος γείτονας μου είχε πει πως η ομάδα του έδινε περισσότερη σημασία στον αριθμό των retweets του γκολ του παρά στο γκολ αυτού καθαυτού — εκείνος τότε έπαιζε σέντρα στην δεύτερη κατηγορία εκεί πέρα κι εγώ του έλεγα πως εδώ ο Γκόκιας είχε δώσει五十个助攻 στα τελευταία τρία πρωταθλήματα επειδή τον είχανε μάθει πως η μπάλα είναι σαν αίμα· όταν τελειώνει ο αγώνας δεν μπορείς πια να την κοιτάξεις. κι εσείς ακόμα ψάχνετε Αμερικάνους σαμουράι; αυτοί εκεί δεν σηκώνουν την ομάδα επειδή είναι κουλ σαν τον Καραγιώργο — σηκώνουν την ομάδα επειδή εκείνος έχει σχέση επαγγελματική με την ομάδα, όχι ανθρώπινη. εδώ εμείς ψάχνουμε εκείνον τον άνθρωπο που όταν τελειώσει ο αγώνας κάθεται μέσα στη λάσπη επειδή δεν είχε δύναμη να βγει ακόμη κι από την περιοχή. τέλος πάντων, θα δούμε;

Πωπω κυρά μου η Πράσινη τι κάνει εδώ μέσα; Την είδα πρώτη φορά που πήγαινε στο Τρίκαλα σαν νεράκι και τώρα λες πώς την έφερες στην Αμερική να της μάθουνε πως να σηκώνει την φανέλα; 😭🔥 Εμένα μου φτάνει ένας Αμερικάνος στο γήπεδο όταν τελειώνει τον αγώνα με δυο χέρια στο στόμα από την κούραση — όχι γιατί έκανε μία σέντρα γκλόπ σαν του Γκόκια. Αυτοί εκεί πέρα θέλουνε μια ιστορία στο instagram, εμείς εδώ ψάχνουμε εκείνον που όταν τελειώσει ο αγώνας δεν μπορεί να σηκώσει ούτε το νερό που του έδωσαν! 💸 Κι ο Πολ; Σιγά σιγά εκείνος τρέχει κι αυτός σαν θηρίο επειδή ξέρει πως αν σταματήσει μία φορά, οι υπόλοιποι τον πάνε βόλτα. Αλλά εμένα που με ρωτάτε εσείς — εγώ τους βλέπω όλους αυτούς τους Αμερικάνους σα πιτσιρίκια που παίζουνε ποδόσφαιρο επειδή τους έκαναν μία φορά like στο tiktok. Στο γήπεδο όμως αυτοί δεν βγάζουν stories, βγάζουν μόνο τις ψυχές τους μέχρι τελικής πτώσης. Τι λέτε, πάμε να βάλουμε στον πάγκο έναν Αμερικάνο δύο ώρες πριν τον αγώνα κι ύστερα να δούμε πόσες φορές βγάζει φανέλα σηκωμένη; 🍺