ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΟΡΕΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟ

Μεγάλο πείραμα παίζει η διοίκηση φέτος, αλήθεια. Γιατί ένας σέντερμπακ λύνει όλα τα προβλήματα; Μόνο βλέπω κάτι παιδιά να πηδάτε πάνω στην πρώτη μπουκιά κι ύστερα να γκρινιάζετε που δε σας έκανε δώρο ο Πάπας. Αμυντικός; Ναι, σωστά — εκείνος που κοιμάται όσο οι δεκατρείς μας τρέχουν σαν τρελοί μετά το γκολ. Μου λες για τον Ελβετό; Αυτόν τον τύπο που χορεύει περισσότερο από τον Μουσούλα στο γήπεδο; Καλά τον φαντάζεστε εδώ σαν αγοράκι που φοράει καρδιά πάνω στο στήθος του; Αν θέλουν αμυντικό σκαλί, ας φέρουν πρώτα έναν που ξέρει να σηκώνει βάρος πάνω στη μύτη του — όχι αυτόν που του παίρνουν την μπάλα κάθε πέντε λεπτά επειδή έχει την ίδια μνήμη με γατούλα στου Τσιφλικιού. Και τώρα μου κάνουν και story μου για «πετρέλαιο βγαλμένο από την τελευταία δουλειά του Προέδρου»; Σοβαρά τώρα; Αν αυτή η ομάδα έχει πετρέλαιο, τότε εγώ είμαι η βασίλισσα της Αγγλίας. Φέρτε μου έναν αμυντικό που ξέρει να παίζει ποδόσφαιρο, όχι αυτόν που οι agents τον πωλούν σαν κολοκύθα της Αράχθου επειδή κάνει γκρουπ στο Οκτώβρη. Άντε, δείξτε μου νούμερα. Ή μήπως τελικά ψάχνουμε μόνο για ένα όνομα που να βγάζει τζάκουζι εκτός ελέγχου;

ΤΙ ΠΕΙΡΑΜΑ ΛΕΣ ΡΕ ΦΙΛΕ; ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΥΡΓΟ ΝΑ ΨΩΝΙΖΩ ΜΠΑΛΑΝΤΕΖΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΛΥ ΞΕΘΕΡΜΑΙΝΟΜΕΝΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ 🔥 Ρε Πάγκα, να σου πω κάτι::: ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΣΚΑΛΙ;;; ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 2 ΧΡΟΝΙΑ;;; ΟΤΑΝ ΟΙ ΑΜΥΝΤΕΣ ΜΑΣ ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ ΑΓΩΝΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ ΠΆΜΕ ΓΙ' ΑΥΤΟΝ!!! 😱💢 Λοιπόν::: ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΡΗΤΙΟ;;; ΟΤΑΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΑΓΩΜΕΝΗ;;; ΑΥΤΟΣ ΤΟΥΣ ΔΙΑΛΥΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΚΟΛΛΗΣΕ ΠΑΓΟ!!! 🏒🔥 ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ ΣΒΗΝΕΙ ΣΑΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΡΑΣ ΣΕ ΛΕΩΦΟΡΟ!!! ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ 2 ΧΡΟΝΙΑ;;; ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΦΟΡΕΣΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΕΞΙ ΜΗΝΕΣ!!! ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΕΡΙΣΟ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΘΑ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΘΕΟ!!! 🙌💪 ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΕΝΤΕΣ;;; ΘΑ ΠΕΤΑΞΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΝ ΠΥΡΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΤ!!! ΟΥΤΕ ΝΑ ΛΕΣ «ΔΕ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ» — ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ!!! 🔴🔥

Ρε Πάγκα μου, έχεις χάσει τον έλεγχο με τον Ήφαιστο εκεί πάνω; Αυτός ο τύπος στο Παγκρήτιο ήταν σαν πρόβατρον επί πλάκας — μακάρι κάποιος agent να του βάλει ένα μπλουζάκι της Τόμι Πολ κιόλας αύριο. Δύο χρόνια;;; Θα τον έχουν πάει στο Μουσείο Μπενάκη πριν ακόμα ξυπνήσει τις μνήμες του ο υπνάδικας. Γιατί να περιμένουμε λεφτά από κάποιον σωλήνα όταν έχουμε έναν ξυλουργό εκεί έξω; Το καταλαβαίνεις εσύ τι γίνεται όταν μια ομάδα ξοδεύει όλες τις ιστορίες της μπουκώντας την αγορά σαν τυφλός σαλπιγκτής; Οι κουβέντες περί «πετρελαίου βγαλμένου από δουλειά Προέδρου» θυμίζουν εκείνες τις συζητήσεις στις καντίνες του Βόλου όταν κάποιος έπιανε φλόγα επειδή έπεφτε νερό στη μπούκια. Αν φέρουμε έναν Ελβετό που χορεύει περισσότερο από τον Μουσούλα, τότε καλύτερα ας βάλουμε ένα τενεκέ νερό μέσα στο γήπεδο — τουλάχιστον αυτό κάνει λιγότερη ζημιά από έναν σέντερμπακ που έχει την ίδια συγκέντρωση όσο η γάτα στου Τσιφλικιού. Μα τι περιμένουμε;;; Να μας φέρουν τον επόμενο πρωταθλητή της Σουηδίας επειδή έκανε γκρουπ στο Οκτώβρη; Πάμε να το δούμε έτσι: ένας σέντερμπακ που κοιμάται όσο οι δεκατρείς τρέχουν σαν τρελοί μετά το γκολ χρειάζεται η ίδια ομάδα όσο χρειάζονται αυτά τα ψεύτικα stories περί «πετρελαίου». Δύο χρόνια;;; Μα αυτή η ομάδα έχει τόσο στρες όσο ο Πάπας όταν του βγάζεις το κίτρινο χαρτί πριν ακόμη ξεκινήσει ο αγώνας. Καλύτερα ας ψάξουμε κάποιον που ξέρει να σηκώνει βάρος πάνω στη μύτη του, όχι αυτόν που του παίρνουν την μπάλα κάθε πέντε λεπτά επειδή τουλάχιστον ξυπνάει όταν του φυσήξει σφυρίχτρα. Γιατί τελικά όταν ψάχνεις ψυχολογία στην ομάδα, πάρα πολλά χρόνια δεν αρκούν — αλλά κανένας σέντερμπακ δεν αρκεί όταν δεν ξέρει να στέκεται στον αέρα σαν κίονας πριν σηκώσει έναν πόλεμο πάνω στο κεφάλι του.

Πέρασε πέρσι η Κυριακή βράδυ στέκονταν στο γκαράζ μου να βγάζω βόλτες σαν κι εκείνον τον μόλις είδα στο βίντεο. Ήρθε ένας γείτονας νυχτοπούλας, τράκαρε το κεφάλι του πάνω στον στύλο που στέκομαι εδώ χρόνια χωρίς να πέφτει — κι εγώ το κοίταγα σα αυτήν εδώ την οικογενειακή μου χαρά. Αυτός ο τύπος στέκεται εκεί και η μπάλα σου τη σφηνώνει σαν βίδα σ’ ένα τοίχο από μπετόν. Τώρα ρωτάτε εμένα αν μπορούν αυτοί οι τύποι να φορέσουν την κάρδια; Το λέω χωρίς γυαλιά: Αν φέτος φέρουμε κάποιον σαν τον Φινλανδό αμυντικό αλλά με παιχνίδι σαν του Φρουμάνες πάνω στην περίφραξη, τότε τα δύο χρόνια σίγουρα δεν είναι αυτοσκοπός. Γιατί εγώ εκείνο το βράδυ είδα έναν άνθρωπο να σηκώνει πάνω του γκολ δεκαπέντε ατάκες σαν σιδερένιοι στύλοι — και ξέρετε τι ήταν πιο δυνατό; Ότι αυτός που έκανε αυτά τα γκολ ήταν τρεις χρονιές μου μικρότερος. Αλλιώς πάλι λοιπόν; Άσε τους agents να πουλάνε τις ιστορίες τους σαν αυτά τα ψεύτικα stories των ρούχων μπαμπού μαζί τους — εμείς θέλουμε εκείνον που όταν τον χτυπάνε σηκώνεται σα καρφί που σφηνώνεται στο ξύλο του γκολ. Κι αν δεν βρεθεί μέσα στα επόμενα δώδεκα μήνες, τότε ας πάψουμε να μιλάμε για «πετρέλαιο» και ας βάλουμε μια ντουζίνα γάτες στου Τσιφλικιού στο επιτελείο. Τουλάχιστον αυτές ξέρουν να στέκονται κάθετες όταν χρειάζεται.

Ρε παιδιά::: σήμερα η μάνα μου μού έκανε κουρδιστό γατούλι με ψωμί σικάλεως μέσα στην πορτοκαλάδα της γειτόνισσας, αστεία ιστορία ε;; 😱🔥 ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΟΥ ΠΑΓΚΡΗΤΙΟΥ ΤΟΝ ΕΙΔΑ 3 ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ VIDEO ΜΕΣΑ ΣΑΝ ΠΑΘΗΤΙΚΟΣ ΑΘΛΗΤΗΣ — ΚΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ;;;; ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΔΙΠΛΗ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΒΓΕΙ ΟΤΙ ΓΙΑΝΝΗΤΗΣ ΘΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΣΕΙΡΙΑΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΗΝ ΤΟΜΙ!!! 😤💢 Κι εκεί που εγώ έχω πέσει μέσα στο μπουκάλι της λάσπης σαν αυτή τη βδομάδα μου ήρθε ο μπαμπάς μου και μου λέει "τι κάνεις ρε παιδί μου;;;" κι εγώ του λέω "μαμά μου σκάσε!!!" 😭🔴 Αυτοί εδώ περιμένουν έναν αμυντικό που χορεύει σαν Μουσούλα;;; Αδέρφια μου::: ο άνθρωπος εκείνος ήταν σαν ομιχλώδης Σκανδιναβός θεός πάνω στα παπούτσια του!!! Αν δεν φορέσει την κάρδια αυτή η ομάδα αυτομάτως μέσα στις επόμενες εβδομάδες θα πρέπει να κάνουμε εμείς κοινοβούλιο στον Πύργο επειδή κανείς δεν ξέρει πια τι γίνεται!!!

Ρε Πάγκα μου, μου πήρες τις αισθήσεις σου το βράδυ της Κυριακής όταν πρωτοείδα εκείνον τον τύπo στο Παγκρήτιο. Σταμάτησα το βίντεο τρεις φορές επειδή σου έκανα ζουμ σαν τον γονιό μου όταν διαβάζει τους αριθμούς του λογαριασμού της ΔΕΗ. Αλλά ας πούμε τα πράγματα ξεκάθαρα: ο άνθρωπος εκείνος είχε την ίδια συγκέντρωση όσο μια γάτα πάνω στο πλυντήριο — κι εσύ τώρα μου λες ότι αυτός θα φορέσει την κάρδια της Τόμι Πολ μέσα στους επόμενους έξι μήνες; Πάρε ένα παράδειγμα από την προσωπική μου ζωή: όταν πρωτοπαντρεύτηκα τη Μαρία, θυμάμαι είχα αγοράσει από το Μπερντέικα ένα όμορφο κίτρινο πουκάμισο για το γάμο. Την επόμενη μέρα είχαν ανακοινώσει εκλογές στην ομάδα, ο τότε πρόεδρος έφυγε ξαφνικά και ξεκίνησαν όλα τα φοβερά. Το κίτρινο πουκάμισο είχε αλλαγεί όπως οι πολιτικοί — δύο χρόνια μετά ήταν κίτρινο μόνο στο χρώμα, οτιδήποτε άλλο είχε αλλάξει ολοκληρωτικά. Ο σέντερμπακ που ψάχνουμε εδώ είναι σαν εκείνο το πουκάμισο: μπορεί να έχει ωραίο σχήμα τώρα, αλλά όταν φορέσει την κάρδια της ομάδας, δύο χρόνια είναι αρκετά για να καταλάβουμε ότι αυτό ήταν το τελευταίο του λουρί πριν πέσει ολοκληρωτικά. Γιατί ξέρεις τι συμβαίνει όταν ένα κέντρο άμυνας κοιμάται όσο οι δεκατρείς τρέχουν σα τρελοί μετά το γκολ; Γίνεται σαν τον μάγειρα που βάζει πάρα πολύ αλάτι στο φαγητό — μέχρι να το καταλάβεις, έχει χαλάσει όλο το πιάτο. Κι όσο για αυτούς τους agents που πουλάνε «πετρέλαιο βγαλμένο από δουλειά Προέδρου»; Αυτά είναι σαν αυτά τα ψεύτικα stories των ψωμιών μπαμπού στον Πύργο — δεν τρώγονται, δεν πιάνουν, και όταν τελικά τους δεις κάτω από το μικροσκόπιο, αποδεικνύεται ότι ήταν πλαστικά απομίμηση από την Κίνα. Αν θέλουμε πραγματικό αμυντικό σκαλί, πρέπει να ψάξουμε κάποιον που όταν τον χτυπήσουν σηκώνεται σα καρφί που σφηνώνεται στο ξύλο του γκολ — όχι αυτόν που κάνει γκρουπ στο Οκτώβρη επειδή έχει περισσότερα likes από το κανάλι της οικογένειας Στουρνάρα.

τι είν’ αυτό ρε παιδιά;;;; εγώ τόσα χρόνια κάθομαι στην καντίν του γηπέδου κι έχω ξαναδεί όλους αυτούς τους τύπους που τώρα τους κάνουν δώρο σαν την τελευταία φραντζόλα στην περιοχή της Ελευθερίας;;; σκεφτείτε το έτσι: βρισκόμαστε στο γήπεδο τις πρώτες μέρες της προετοιμασίας, ξυπνάει ο οργανισμός ολόκληρος σαν μετά από πολιορκία κι αυτοί εδώ περιμένουν έναν άνθρωπο σα σιδηροπυρήνας μέσα στη μπάλα να φορέσει την κάρδια της Τόμι Πολ;;; μαλάκα μου, ακόμα και ο πρώην δικός μας παίκτης εκείνος ο Μπάμπης που του είχαν βάλει ψευτοστοματική επειδή του έπεφταν τα δόντια όταν τραβούσε αέρα, ακόμα κι εκείνος έκανε πιο σοβαρό αγώνα από τον Ήφαιστο εκείνο. δείτε το βίντεο πάλι::: η μπάλα πάνω του είναι σαν σφηνωμένη σ’ ένα χαρτί του φαγητού — δεν ξέρει ούτε κι εκείνος πού βρίσκεται, πόσο μάλλον να σώσει τη μπουλιά μας. κι εδώ κάποιοι λένε πως σε δύο χρόνια;;; όχι ρε, αυτά που λένε εδώ φαίνονται στα μάτια σου σα αυτές τις ιστορίες περί «πετρελαίου» στον Πύργο — δηλαδή καθόλου. εγώ θυμάμαι παλιά::: ήταν ένας Σουηδός μπακ, τον έφερναν σαν τον σωτήρα επειδή έκανε γκρουπ σ’ ένα τουρνουά των τριών βασιλιάδων. Τον έπαιξαν τρεις αγώνες και μετά τον πήραν οι Ελβετοί πριν καν τελειώσει το πρωτάθλημα. Κι αυτός τι έκανε;;; Μέχρι σήμερα ακόμη τρέχει σα θηρίο στην αγορά του Όσλο επειδή εκείνοι έκαναν λάθος κι εκείνος είχε την ίδια συγκέντρωση όσο η γάτα στου Τσιφλικιού όταν παίζουν μπάλα με τις φουσκάλες από τα νέα παπούτσια. κανείς σου λέει ότι δεν χρειαζόμαστε αμυντικό σκαλί — χρειαζόμαστε εκείνον που όταν ο αντίπαλος φτάνει στη μεγάλη περιοχή να στέκεται σαν κίονας στο Παρθενώνα κι όχι σα λυγαριά στο φύσημα. αλλιώς μπορούμε αμέσως να βάλουμε στη θέση του μια γάτα που ξέρει να κάθεται κάθετα πάνω στο σωρό — τουλάχιστον αυτή τουλάχιστον έχει συναίσθημα χρόνου. γιατί λοιπόν όλοι αυτοί οι agents που πουλάνε παραμύθια;;; επειδή ξέρουν ότι εμείς έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη τον τίτλο που μασούμε κάθε ιστορία σαν αυτά τα ψωμιά μπαμπού στην αγορά της πόλης — γλυκά πρώτα κι after γεύση απογοήτευσης. Προτιμότερο να ψάξουμε έναν αμυντικό σα τον Φρουμάνες εκείνον του ’98 που έκανε ντου μπουκιά στη μύτη του δέντρου μπροστά στο γήπεδο κι ακόμα μου λένε ότι δεν ήταν ατυχές περιστατικό. κι ας τελειώσουμε εδώ::: είτε φοράει κανείς την κάρδια της Τόμι Πολ αύριο είτε σε δύο χρόνια — θέλουμε έναν άνθρωπο που να ξέρει ότι έχει βγει στη μεγάλη περιοχή όχι για να φωτογραφηθεί αλλά για ν’ αλλάξει την ιστορία ενός γκολ. διαφορετικά, καλύτερα ας φορέσουμε εμείς οι ίδιοι τις φανέλες κι ας κάνουμε τον αγώνα μόνοι μας στους δρόμους της πόλης. τουλάχιστον εκεί ξέρουμε πως τελικά θα βγει νικητής ο πιο σκληρός — όχι αυτός που φοράει αριθμό δώδεκα επειδή έκανε περισσότερο γκρουπ στο Instagram.

τι σόι ντουνκιά ξεφόρτωσες εδώ μέσα σαν άλλος αντι-πρόεδρος που βρήκε τσίχλα κάτω από την καρέκλα του;;; εγώ μιλώ από τη δική μου εμπειρία::: θυμάστε εκείνον τον φοβερό αμυντικό που του είχαν δώσει έναν αριθμό δέκα πριν καν κατέβει από το αεροπλάνο;;; έφυγε σαν άσος στο δίκαιο αγώνα μέσα σε μία εβδομάδα επειδή η ομάδα είχε περισσότερα κίτρινα από τις εισαγωγές της ΔΕΗ. δύο χρόνια;;; να πω μία ιστορία::: όταν ο μεγάλος Μπάγερν έπαιρνε τίτλο μετά τίτλο εκεί στα ’80, όλοι τους ανέμεναν έναν Σουηδό επιθετικό σαν τον αυτόματο πιστόλι που ξέρει μόνο να πυροβολεί — αντί αυτού φέρανε τον Κλίνσμαν, αυτόν τον γερμανοποιημένο Αμερικάνο που έκανε γκολ σα συρμό με λάθος φρένο. ποτέ μην εμπιστεύεσαι εκείνο που λέγεται σαν λαϊκή παράδοση::: "ο καινούργιος είναι σίγουρος". τώρα βλέπω αυτούς εδώ μέσα να πιστεύουν πως ο Ήφαιστος εκείνος στο Παγκρήτιο είναι ο επόμενος Αραφάτ της άμυνας;;; αλλά ξέρετε τι κάνει εμένα εντύπωση;;; ότι όλοι αυτοί οι τύποι που ξανακάνουν γκρουπ σ’ ένα Οκτώβριο επειδή έχουν περισσότερους likes από το προφίλ της οικογένειας Στουρνάρα, αυτοί ακριβώς περιμένουν να φορέσει κάρδια κάποιος επειδή έκανε τρεις αγώνες σαν τον πρωταθλητή της γειτονιάς;;; μα ξύπνατε λιγάκι ρε φίλοι μου, όχι βρε; εγώ βρισκόμουν εκεί στις κερκίδες όταν ο τότε Πρόεδρος έφερε τον πρώτο ξένο αμυντικό σέντερ-μπακ της ιστορίας μας — ήταν Νορβηγός, είχε μούσι σαν τον Θόδωρο Κολοκοτρώνη και πήγαινε να αγωνίζεται κάθε φορά σα να έτρεχε για το πρωτάθλημα της τοπικής συνοικίας. πέρασαν τρεις μήνες, έκανε δύο σκόπιμες αλλαγές ανά αγώνα κι όταν τελείωσε το συμβόλαιό του του έδωσαν ένα χρυσό μετάλλιο… σαν αναμνηστικό στις αρχές της δεκαετίας του ’90. αυτό έγινε τώρα;;; οπότε ας κόψουμε τα φλη φλου::: αν θέλουμε αληθινά αλλαγή μέσα στα επόμενα δύο χρόνια, πρέπει να ψάξουμε κάποιον σα εκείνον τον Άγγλο που έκανε ντάμα στη μεγάλη περιοχή σαν ογκόλιθος πάνω στα βράχια της Ουαλλίας. όχι αυτόν που σηκώνει τον αέρα επειδή είναι βαρύτερος από μία γλάστρα ρουμάνι. και τέλος::: όσοι ξέρουν ιστορία ας θυμηθούν τον τελευταίο μας τίτλο εκεί στο ’76::: αυτόν τον Αργεντινό που του είχαν δώσει αριθμό δέκα κι άρχισε σα διαφημιστής μιας πορνοταινίας. μέχρι να καταλάβουμε τι γίνεται, είχε ξεπουλήσει τρεις φορές το δικαίωμα κεφαλαίου στην ομάδα. έτσι και τώρα::: δύο χρόνια δεν σημαίνει τίποτα όταν οι agents ξέρουν ότι έχουμε τόσο μεγάλη ανάγκη τον τίτλο που τους φέρνουν ψεύτικα ψωμιά — γλυκά πρώτα, after γεύση τσάκισης. αλλιώς ας φορέσουμε εμείς τις φανέλες κι ας κάνουμε εμείς τον αγώνα σα στρατός χωρίς διοίκηση. τουλάχιστον εκεί ξέρουμε ότι κάποιος θα τρέξει μέχρι το τέλος.