Ανάμεσα σ’ όλα αυτά τα αποτελέσματα… ΠΟΙΟΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΑΣ ΠΑΛΜΟ

Πού γαμώτο τρέχεις έτσι βιαστικός; Την Πόρτλαντ; Την ξέρεις εσύ τώρα πότε χάνεται η ισορροπία της σέντρας της;

Ρε μαλάκα τι γίνεται εκεί πέρα🔥; Μα εμείς ψάχνουμε τον άνθρωπο που θα κάνει τους πάντες να λιποθυμούν στο γήπεδο της "Τόμι Πολ", όχι κάποιον που θα ψάχνει εισιτήριο για ντισκοτέκ! Αυτόν τον τύπο βλέπεις 2-3 φορές στην περιοχή σου, τον έχει φέρει ο Θεός κι εμείς ακόμα τον αφήνουμε να φεύγει;;; Πάντα λέμε πως η ομάδα χρειάζεται ένα πραγματικό σκόρερ, έναν που όταν βάζει το πόδι του μέσα στο κουτί ξέρεις πως έρχεται μόριο 💪😱!!! Εσύ τώρα μου λες πως εκείνοι στην Πόρτλαντ τον βλέπουν σα μπούμερανγκ;;; Μα τι γίναμε εμείς ρε;;; Όταν εκείνοι δεν μπορούν να τον κρατήσουν κανείς εμείς;; Ποιος ξέρει τι καταπιέζει εκεί γύρω;;; Ποιος ξέρει τι γίνεται στα παρασκήνια;;; Εμείς εδώ ψήνουμε ότι δουλειά έχει αυτή η χώρα πάνω στη φωτιά, και εκείνοι νιαουρίζουν σα γατιά που τους πήραν το ψάρι;;; Αυτόν τον άνθρωπο ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΕΙΣ;;; Γιατί αλλιώς τι κάνουμε εδώ;;; Να κοιτάμε τις ιστορίες άλλων ομάδων;;; Να τραγουδάμε πως ζηλεύουμε;;; Όχι ρε μαλάκα, αυτό είναι ΤΌΜΙ ΠΟΛ!!! Κι εμείς θέλουμε τον πρωταγωνιστή, όχι κάποιον που φοβάται τα γκολ!!!

Άντε εσύ πάλι, βγάζεις λόγια που κάνουν τον κόσμο να γυρίζει σαν τζακ-ρουμπότ στην περιοχή! Μα τι λες εκεί πέρα, παιδί μου; Ο τύπος της Πόρτλαντ που "ψήνεται" σα μπούμερανγκ και ξέρει μόνο μια χαρά να τρώει εκατομμύρια στη συμβόλαια; Τι γίνεται εδώ; Κοίταξε, δεν αμφισβητώ ότι είναι καλό σκόρερ — εκεί που τον βλέπουμε να βάζει γκολ ανάμεσα στα θηρία της αμερικάνικης MLS σα νάνος ανάμεσα σε γίγαντες. Μα αλήθεια πιστεύεις πως ένας 32άρης, που ουσιαστικά έχει βγάλει το μεγαλύτερο κομμάτι της καριέρας του εκεί έξω, μπορεί να κάνει άλματα σα αυτούς τους Σαρ, Μπιρτσάντ, Μοράλεθ που τρέχουν ακόμα σαν τρακτέρ; Γιατί αυτοί είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές όταν ανοίγει η πόρτα για τον Παγκόσμιο: άνθρωποι που έχουν ακόμα εκείνο το τσίρκο στα πόδια και τον πυρετό στους περισσότερους. Και μην μου πεις πως εκείνοι στην Πόρτλαντ δεν μπορούν να τον κρατήσουν — αλήθεια, πότε τους είδες να κρατούν πάνω από δύο χρόνια κανέναν εδώ πέρα; Τουλάχιστον όχι σαν οικονομική δέσμευση. Αυτοί οι Αμερικανοί αγοράζουν σκόρερ σα μανάβης τις ντομάτες: όταν βγουν φτηνά, βγάζονται αμέσως στο δρόμο όταν κάποιος τους δώσει κάτι παραπάνω. Αν όμως βγει εδώ η μεταγραφή, ποιος είναι ο κίνδυνος; Να βρεθεί η ομάδα μας να ψάχνει αυτόν τον άνθρωπο για άλλα δύο χρόνια σα χαμένος γάτος; Να βρεθούμε εκείνοι οι οποίοι, αντί να τραγουδάνε "Πόρτλαντ!", αρχίζουν να ψάχνουν δικαστήριο επειδή δεν πλήρωσε η διοίκηση; Εδώ δεν μιλάμε για ένα νέο σκόρερ. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που μπορεί να αλλάξει την ιστορία του συλλόγου για μια πενταετία. Κι αν αυτός ο τύπος δεν είναι πρόθυμος να πιεστεί πια — τότε αυτά τα πέντε χρόνια μπορεί να γίνουν εικοσιπέντε χρόνια αποτυχίας. Γιατί, λοιπόν, να βάλουμε όλα αυτά τα λεφτά εκεί που ήδη ο ίδιος προσπαθεί να βγει παράμερα; Μα εσείς τι λέτε; Αυτού του είδους η κίνηση είναι βόμβα με αργή ανατίναξη ή στρατηγική μάταια;

ΡΕ ΣΥΝΟΔΕΨΟΙ!!! Αυτόν τον τύπο ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΝ ΒΛΕΠΩ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΑΣ ΣΑΝ ΛΥΚΟ ΠΟΥ ΠΗΔΑΕΙ ΣΤΑ ΠΡΟΒΑΤΑ!!! 🦁🔥 Λέτε πως ψήνεται σα μπούμερανγκ;;; Μας πειράζει εμάς;;; Εμείς τον θες γιατί εδώ δεν έχει τρόπο να ξεφύγει από την ομίχλη της "Τόμι Πολ" — ο τύπος δεν ξέρει τι είναι ΛΙΜΟΥΣ!!! Όταν μπαίνει μέσα στο κουτί του γηπέδου, η μπάλα πετάγεται σα από πυροβόλο — τουλάχιστον έτσι λένε οι φήμες! Και τι αν θέλει περισσότερα λεφτά;;; Ας δώσει την ίδια καρδιά του αντί αυτής της τσέπης του!!! Εσείς βλέπετε αγωνία εκεί;;; Εγώ βλέπω ΧΡΥΣΟ ΑΓΟΡΙ!! 🏆 Να τον βγάλουν σα διαμαντάκι από εκεί έξω — μόνο η ομάδα μας μπορεί να τον κάνει να σκάσει σαν σούπερνOVA!!! Δεν είναι ένας σκόρερ… ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΓΡΑΨΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΠΑΛΜΟ!!! Και όσοι μιλούν για χρόνια φοβίες… Εμείς εδώ περιμένουμε χρόνια γι' αυτούς τους πρωταγωνιστές! Τι έγινε ρε;;; Να τον πάμε σαν μουμιο;;; ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΕΙΣ;;; ΘΑ ΣΑΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! 💥😤

Πού σου ‘χει πιάσει αυτό το ξύπνημα πρωί πρωί για αμερικάνικα δράματα και μπούμερανγκ; Μα βγήκαμε χτες βράδυ από το γήπεδο της "Τόμι Πολ" και οι αντίζηλοι ακόμα ψάχνουν την σέσουλα τους μέσα στα σύννεφα της ξενοιασιάς — κι εσείς εδώ ψάχνετε να φέρετε κάποιον σκόρερ από την Πόρτλαντ επειδή *ακούσατε* πως μπορεί να κάνει μεγάλες κινήσεις; Αυτό το πράγμα που λέτε σα μπούμερανγκ; Μα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η τυπική ιστορία μιας ομάδας της MLS: ο τύπος είναι 32, έχει σκοράρει εκεί όπου η άμυνα στέκεται σα τουρσί και τώρα νομίζει πως του αξίζει να γίνει πρωταγωνιστής σα τον Μουριγίνιο σε αντίπερα ζωή. Μα εμείς τι άλλο περιμένουμε εκτός από έναν άνθρωπο που ξέρει να σκοράρει όταν η μπάλα πέφτει στα πόδια του; Κι όμως, εκείνοι οι Αμερικανοί τον βλέπουν σα μπούμερανγκ επειδή οι ιδιοκτήτες του έχουν μια οικονομική κουλτούρα σα ντουκάκι των Σαλονικιών στις αρχές του αιώνα — αγοράζουν σκόρερ φτηνά, τους βάζουν στο γήπεδο για τρεις μήνες, και όταν εμφανιστεί ένας μεγαλύτερος πότης, τον αφήνουν στον πάγκο σα παλιό κινητό. Αλλά εδώ, βρε αδέρφια μου, μιλάμε για έναν άνθρωπο που μπορεί να γίνει η ψυχή της ομάδας για πέντε χρόνια; Πέντε χρόνια που μπορεί να γίνουν είκοσι πέντε χρόνια χάους αν αυτός ο τύπος βάλει τους άλλους να τρέχουν σα ζαχαροπλάστες πάνω στο χόρτο. Γιατί αλλιώς θυμόμαστε όλους αυτούς τους γέρους σκόρερ που μπήκαν στις ομάδες σα εισαγωγικά κουτιά; Κι όσο για τις ιστορίες της Πόρτλαντ… Μα τι γίνεται εκεί πέρα; Αυτοί έχουν μια ομάδα που τη βλέπει κανείς μια φορά τη βδομάδα, ενώ εμείς ψήνουμε στις κερκίδες σα σουβλάκι στ’ αναμμένα κάρβουνα. Θέλετε να φέρετε έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο κουτί δεν ξέρει τι είναι η ζωή του τίποτα; Μα εμείς εδώ ζούμε μέσα στη φωτιά κάθε Σάββατο! Τι άλλο περιμένετε; Να φέρουμε έναν άλλο γέρικο σκόρερ σα εκείνον που έφεραν πέρυσι και έκανε μια σέντρα σα πέτρα στον ουρανό; Μα εκείνοι εκεί στην Πόρτλαντ έχουν άλλη κουλτούρα: εκεί ο σκόρερ στέκεται σα βασιλιάς στη χώρα των τυφλών, ενώ εδώ στην "Τόμι Πολ" χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που όταν βγει στον αγωνιστικό χώρο, η μπάλα σου γίνεται σα σωσίβιο. Και τέλος, όσοι λένε πως εμείς ψάχνουμε τους πρωταγωνιστές… Μα τι γίνεται εδώ πέρα; Εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο, η ομάδα μεγαλώνει τριπλάσια σα το ψωμί στο φούρνο. Όχι έναν άνθρωπο που ψάχνει συμβόλαιο περισσότερο από όσο ψάχνει γκολ. Αλλιώς τι γίνεται; Να γίνουμε ομάδα σα εκείνες τις ομάδες που βλέπουν μόνο τον πρωταθλητή από την τηλεόραση; Πάντως, εμένα τουλάχιστον, μου φαίνεται πως η μεταγραφή αυτή μοιάζει περισσότερο με μια προσπάθεια να βγάλουμε εισιτήριο για την Αμερικανική Dream League παρά για κάτι άλλο. Μα εσείς εδώ τι λέτε; Να τον φέρουμε αυτόν τον τύπο επειδή ακούσατε πως κάνει μεγάλες κινήσεις, ή επειδή η ομάδα μας έχει ανάγκη μια ψυχή που δεν ξέρει τι είναι μπούμερανγκ;

τι άλλο λέτε εδώ συχνατζήρικα;;; γαμώ το γήπεδο της "Τόμι Πολ" και εσείς ψάχνετε μπούμερανγκ σκόρερ από την Πόρτλαντ σα να μην έχουμε δει ποτέ; εγώ ζούσα αυτά τα γκολ πριν καν γεννηθεί ο υπολογισμός σας — θυμάμαι τον τύπο εκείνον στην Αμερική, πριν δέκα χρόνια, όταν έπαιζε σα να του είχαν βάλει μοτέρ στα πόδια και κατέβαινε σα σούπερμαν από τον ουρανό μέσα στην περιοχή σα νυχτερίδα στον ήλιο. είχε σκοράρει έναν αγώνα όπου η άμυνα έμοιαζε σα κοπάδι προβάτων μπροστά σε λύκο — κι όμως εσείς τώρα φοβάστε μήπως εκείνος ο τύπος ψάχνει περισσότερα λεφτά επειδή κάποιος Αμερικανός του έδωσε ένα σακουλάκι; μα εμείς τι είμαστε εδώ;;; ομάδα σαν αυτή; είμαστε η "Τόμι Πολ", εκείνοι οι οποίοι όταν ανοίγει η πόρτα για τον Παγκόσμιο Παίκτη δεν φοβούνται τίποτα — ούτε την ηλικία, ούτε την προσπάθεια, ούτε τις ιστορίες της Πόρτλαντ! βρε παιδιά, εγώ έχω δει τρεις μεταγραφές σκόρερς μέσα στη δεκαετία — κανείς δεν έμεινε πάνω από δύο χρόνια επειδή εμείς ξέρουμε πως η ψυχή δεν αγοράζεται σα παντζούρι! και τώρα που βρήκαμε αυτόν τον άνθρωπο — κάποιοι λένε πως ψήνεται σα μπούμερανγκ;;; αλήθεια τρέχει; ποιος τον είδε να ζητάει τεράστια γκάινι;;; δεν είναι ένα τυχαίο πιάτο ψήνεται εκεί — είναι μία μεγάλη ψυχή που ψάχνει την τελευταία της μεγάλη υπόθεση! τι άλλο περίμενες;;; έναν νέο σκόρερ σα αυτούς που φέρνουν σα μανάβης τις ντομάτες;;; εμείς εδώ ψήνουμε ένα γεγονός σα ιστορία — αυτό τον άνθρωπο τον θέλουμε επειδή όταν μπαίνει μέσα στο κουτί η μπάλα πετάγεται σα πυροβόλο μέσα στη νύχτα! όχι επειδή ψάχνει συμβόλαιο, αλλά επειδή έχει ακόμη εκείνο το τσίρκο στα πόδια που κάνει τους αντιπάλους να λιποθυμούν σα χάρτινοι στόχοι! και όσοι μιλούν για τυχαίες μεταγραφές σα ντουκάκι των Σαλονικιών;;; εμείς εδώ έχουμε μια ομάδα που δεν χρειάζεται τίποτα άλλο από έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο μεγαλώνει η ψυχή τριπλάσια σα το ψωμί στο φούρνο! εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν από δεκαπέντε χρόνια όπου η ομάδα μας είχε σκοράρει μέσα στο τελευταίο δευτερόλεπτο — αυτός είναι ο χαρακτήρας μας, όχι οι τσέπες των Αμερικανών!! εγώ λέω: φέρτε τον εκείνον τον τύπο σα λύκο μέσα στο κοπάδι — ας φοβηθούν οι αντίπαλοι όταν τον βλέπουν να κατεβαίνει σαν βόμβα μέσα στην περιοχή! αλλιώς τι μένουμε εμείς;;; ομάδα σα εκείνες που βλέπουν μόνο τον πρωταθλητή από την τηλεόραση;;; όχι εδώ — εδώ θέλουμε πρωταγωνιστές, όχι μπούμερανγκ!! και τέλος, όσοι αμφιβάλλουν ακόμα… εγώ τουλάχιστον ξέρω πως η ομάδα μας δεν κάνει μεταγραφές σα ντουκάκι — κάνει μεταγραφές σα ιστορία! κι αυτή η ιστορία θέλει έναν πρωταγωνιστή σα εκείνον τον άνθρωπο, όχι έναν άνθρωπο που ψάχνει να βγει παράμερα!

τι λέμε ρε παιδιά της Τόμι Πολ, εδώ τόσοι μιλούν για μπούμερανγκ και ξεπουλήματα σα ντουκάκι των Σαλονικιών κι εγώ από το 2015 θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στη Χιλή όπου μια ομάδα είχε φέρει έναν Σκωτσέζο σκόρερ που έτρεχε σα τρελός μέσα στην περιοχή — τελικά βγήκε μόνο για τρεις μήνες και γύρισε σπίτι του σα… μπακαλιάρος. Μα εδώ τι γίνεται; Μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν πήγε στη Γιουβέντους έκανε τον οποιονδήποτε να πέσει σα πιάτο στο γήπεδο, κι όμως οι Αμερικανοί τον αφήνουν σα ζαχαροπλάστη πάνω στο πάγκο επειδή τους έδωσε πιο πολλά λεφτά; μα εσείς αυτούς τους ιστορίες τους θυμόσαστε;;; αλήθεια τίποτα;;; επειδή εγώ θυμάμαι εκείνον τον Πορτογάλο που είχε σκοράρει δεκαπέντε φορές σε μία χρονιά στη Βραζιλία και όταν πήγε στη Ευρώπη βρήκε τον κόσμο σα χάρτινο — πέθανε στη σειρά σα σκοτωμένος στρατιώτης. Κι όμως εμείς εδώ ψάχνουμε έναν άνθρωπο που ακόμα ανεβαίνει σα τρακτέρ μέσα στην περιοχή, αυτόν τον 32άρη που οι Αμερικάνοι τον βλέπουν σα μπούμερανγκ επειδή έχουν άλλη κουλτούρα αγοράς — σα μανάβης που πουλάει ντομάτες και όταν εμφανιστεί μεγαλύτερη προσφορά τον βάζει στην άκρη. εγώ λέω: αυτή η μεταγραφή δεν είναι μπούμερανγκ, είναι εισιτήριο για τον Παγκόσμιο Παίκτη — όχι επειδή είναι φτηνή η αγορά, αλλά επειδή εκείνος ο τύπος όταν μπαίνει στο γήπεδο μεγαλώνει η ομάδα σα το ψωμί στο φούρνο! κι ας ψάχνει περισσότερα λεφτά — εμείς εδώ ψήνουμε ιστορίες, όχι συμβόλαια! και όσοι φοβούνται μήπως βρεθούμε δύο χρόνια μετά να ψάχνουμε άλλον σκόρερ σα χαμένο γάτο;;; αλήθεια ποιος είπε πως εκείνος ο τύπος δεν μπορεί να γίνει ο Μουριγίνιο αυτού του συλλόγου;;; τον βλέπω κάθε σαββατοκύριακο σα λύκο μέσα στο κοπάδι — όταν βάζει το πόδι του μέσα στο κουτί η μπάλα πετάγεται σα πυροβόλο μέσα στη νύχτα! το χρόνο τον ξέρει εκείνος που ζει από αυτούς τους αγώνες, όχι εμείς που ασχολούμαστε μ’ αυτά εδώ σα σχολείο. εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν δέκα χρόνια όπου φέραμε έναν σκόρερ σα μανάβης ντομάτες — βγήκε μετά από έναν χρόνο επειδή του έδωσαν περισσότερο σα ντουκάκι των Σαλονικιών. Μα αυτή τη φορά;;; αυτός ο άνθρωπος δεν είναι μια ντομάτα — είναι ένας πρωταγωνιστής που όταν μπει στο γήπεδο μεγαλώνει η ψυχή τριπλάσια σα το ψωμί στο φούρνο! κι όσοι λένε πως οι Αμερικάνοι έχουν άλλη κουλτούρα;;; εδώ εμείς ψήνουμε χαρακτήρες, όχι συμβόλαια. φέρτε τον λοιπόν σα λύκο μέσα στο κοπάδι κι ας φοβηθούν οι αντίπαλοι όταν τον βλέπουν να κατεβαίνει σα βόμβα μέσα στην περιοχή! αλλιώς τι μένουμε;;; ομάδα σα εκείνες που βλέπουν μόνο τον πρωταθλητή από την τηλεόραση;;; όχι εδώ — εδώ θέλουμε πρωταγωνιστές!