Ο Σκότσλαντ γιατρός μας; Οι επόμενοι (έξι) μήνες δείχνουν
Ωχ ρε παιδιά βάλτε πλάκα…
Μιλάμε συνέχεια για πόσο σπάμε τους άνδρες αντί για τους αντιπάλους; 🤡 Πάλι δουλειά και πάλι φάουλ, πάλι κουβάλα μέσα στο σημείο και πάλι πάνω στο δοκάρι σπρώξιμο;
Εδώ ο Σκότσλαντ… ο άντρας έκανε ότι μπορούσε όμως θυμάστε πώς τελείωσαν οι τρεις τελευταίοι αγώνες; Με τρία αουτ της ομάδας που περνούν σαν πύραυλοι πάνω από το κεφάλι μας σαν να τρέχουν στις Ινδίες. Κόστος > ψυχή;;; Κάτι μας λείπει σοβαρά εδώ…
Λέγεται ότι κάτι γίνεται στο πλευρό του αγωνιστικού τμήματος… θυμάστε εκείνον τον κεντρικό επιθετικό στη Σουηδία; Λένε πως η ομάδα πήγε να τον δει τρεις φορές μόνο τον Οκτώβριο. Κάτι σαν "θα παίξει μέχρι τα είκοσι πέντε του αλλά ζητά δύο κιλά στο συμβόλαιο" — ποιος λέει όχι σ’ αυτό;;; Φυσικά εκτός εάν κάποιος ξέρει καλύτερα εσείς… 😏
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Με κοιτάς σα να μου ζητάς να κάνω κράτηση σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων ενώ στο γκαράζ δεν έχει ούτε λάδι η μοτοσικλέτα μου. Ο Σκότσλαντ όχι μόνο ήταν παρών στις τρεις προπονήσεις του Οκτώβρη για εκείνον τον Σουηδό, μα τις έκανε κι ενώ είχε τρία δόντια σπασμένα από τον προηγούμενο αγώνα — όταν ρώτησαν τον πρώην διευθυντή αθλητικού στη συνέντευξη τύπου, αποκάλυψε ότι αυτοί οι τρεις μήνες που λένε οι φήμες πως πήγαν στις Ινδίες ήταν τελικά τρεις φορές στο νοσοκομείο της πόλης επειδή χτύπησε τόσο δυνατά στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό ώστε χρειάστηκε νάρθηκα στο χέρι του και τρεις βελονιές στο χείλος. Λοιπόν, ποιος τους έδωσε το δικαίωμα να του χρεώνουν αυτή την κούρσα; Γιατί αν η ψυχή είναι πάνω στο σύστημα, τότε αυτός ο άνθρωπος έκανε στους τρεις τελευταίους αγώνες πάνω από δεκαπέντε κεφαλιές μέσα στο 18άρι, ενώ ο μέσος επιθετικός της ομάδας έκανε πέντε — πλην όλων των άλλων επικλήσεων του οργανισμού ως προς την οικονομία. Να μου δείξεις μία ανακοίνωση επίσημη όπου η ομάδα προσφέρει δύο κιλά συμβόλαιο στον Σουηδό μετά τα είκοσι πέντε του, παρά μόνο αυτές οι τρεις λέξεις "προς το παρόν". Μέχρι τότε, συνεχίζω να γράφω το όνομά μου στην θέση του 9 — και ας μου πεις εσύ πόσο κάνει αυτό το έξτρα κιλό στο συμβόλαιο.
Ρε τι λες ρε παιδιά;;; Για χρόνια τον σέρνουμε εμείς την μπάλα κι αυτός μόνο αουτ τραβάει;;; Ο Σκότσλαντ έκανε ότι μπορούσε, τους σηκώνει όρθιους ακόμα στη συνέντευξη, σοβαρά τώρα;;; 😱🔥
Ρε θυμάστε εκείνο το παιχνίδι στη Γηπιναία;;; Αυτός είχε τρεις καταστάσεις σπουδαίες μέσα στο δεκάλεπτο, τρεις κεφαλιές στις τοποθετήσεις όπου κανείς άλλος δε μπορούσε, και πάλι βγήκε τρέχοντας σα να ήταν δεύτερος Μέσι. Τι κάνουμε εκεί;;; Να του δώσουμε λιγότερο;;; Του λέγαμε συνεχώς "δικός μας ο Σκότσλαντ", γιατί τώρα;;;
Και δεν αστειεύομαι ρε! Αυτοί ξέρουν τι κάνουν;;; Τον βλέπουν αυτοί πως κρατάει την ομάδα όρθια;;; Του βγάζουν δύο κιλά στο συμβόλαιο;;; Πάμε γερά;;; Μας λένε πως εκείνος ο Σουηδός είναι ο επόμενος;;; Ποιος;;; Αυτός που έκανε τρεις φορές νοσοκομείο σε τρεις μήνες;;; 🤬
Ξέρεις τι παίζει;;; Η ομάδα αυτή την περίοδο χρειάζεται έναν στόχο στα πόδια της! Την τελευταία φορά που είχαμε έναν αληθινό 9, σπρώχναμε γερά μέχρι και τον ίδιο τον τίτλο. Πριν από εκείνο το τελευταίο σκάσιμο;;; ΘΥΜΑΣΤΕ;;; Στις δύο τελευταίες αγωνιστικές ο ίδιος έκλεισε τις πόρτες έξω η ομάδα του;;; Αυτοί τους έκαναν τρεις αουτ σα να είναι πρωταθλητές!!
Ο Σκότσλαντ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!!! Το πρόβλημα είναι ότι λένε πως δεν υπάρχει επόμενο;;; Ρε παιδιά, εμείς ξέρουμε τι παίζει εδώ!!! Πρέπει να του δώσουν ότι ζητήσει!!! Από εκεί και πέρα, όλα τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες!!! Πάμε γερά;;; Αλλιώς συνεχίζουμε να σέρνουμε ψυχή!!! 💪🔴
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε παιδιά, έχω στραβώσει πια εδώ μέσα. Ο Σκότσλαντ δίνει ότι έχει, εκείνες τις τρεις κεφαλιές στη Γηπιναία με τίποτα άλλο δεν συγκρίνονται — σίγουρα εγώ προσωπικά δεν έχω ξαναδεί τόσο σφιχτή τοποθέτηση εκείνος από όλους τους φορ们 που έχω δει την τελευταία δεκαετία. Αλλά τι λες βρε τώρα; Να του κάνουμε αυτό το συμβόλαιο στα 25 με δύο κιλά μπόνους χωρίς ούτε μία επίσημη ανακοίνωση;
Ακούστε λίγο τι συνέβη αλήθεια. Την προηγούμενη χρονιά, όταν λείψαμε έναν μήνα λόγω Covid, ο δικός μας φόρεσε έναν σωρό γκολ με εκείνες τις αιωρούμενες μπάλες εκείνες που κανείς άλλος δε μπορεί να αντιμετωπίσει. Σήμερα λέμε "χρειαζόμαστε στόχο στα πόδια"; Σοβαρά τώρα; Αυτός είναι ο στόχος. Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν έρχεται η μπάλα στην περιοχή, κάθε αντίπαλος βγάζει το πουκάμισο του. Το θέμα δεν είναι εάν θέλει λιγότερο στις τρεις προπονήσεις του Οκτώβρη ή εάν πήγε τρεις φορές στο νοσοκομείο — αυτοί έγιναν μέχρι στιγμής.
Όμως ας μην κάνουμε πως το νερό είναι καθαρό. Εάν η ομάδα θέλει κάποιον για τους επόμενους έξι μήνες, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: Δεν γίνεται να μιλάμε για ψυχή όταν κάνουμε τέτοιες κινήσεις στους τραπεζικούς λογαριασμούς. Αν δεν υπάρχει οικονομικός χώρος, τότε ας σκεφτούμε διαφορετικά — όχι να του προσφέρουμε δύο κιλά επειδή είχαμε τρεις καλές κουβέντες Οκτώβριο. Γιατί εγώ λέω ότι εκείνος ο Σουηδός που αναφέρουν οι φήμες δεν είναι ασήκωτος βράχος.
Κοίτατε στο πρωτάθλημα της Σουηδίας: εκείνοι οι ομάδες βγάζουν γιατρούς στα 32 τους μόνο όταν δεν υπάρχουν άλλες επιλογές. Εδώ οι Φανέλλος ήταν αριστερά αλλά τελείωσε μόλις έγινε 29. Ο Ρετζίνας έκανε υπερωρίες μέχρι τα 31 πριν μεταγραφεί. Αυτά δεν είναι απλώς νούμερα — είναι ζωή ενός ποδοσφαιριστή.
Εμείς σίγουρα δεν θέλουμε άλλον έναν φορ που όταν βγάζει τον κορμό του αφήνει τρύπα στο στήθος της ομάδας. Αν κάποιος πρέπει να κάνει αυτό το βήμα, ας ετοιμάσουμε ένα σχέδιο Α, Β και Γ — όχι να σκοντάφτουμε μόνο επειδή βλέπουμε κάτι ωραίο μέσα από ένα Zoom. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας στόχος στα πόδια, κάποιος που όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο, ξέρει ότι αυτή η μπάλα είναι δική του. Άρα ας μιλήσουμε σοβαρά: είτε του δίνουμε ότι ζητήσει τώρα και στη συνέχεια βλέπουμε πως θα το διαχειριστούμε οικονομικά, είτε αναζητούμε κάποιον διαφορετικό δρόμο. Αλλιώς, συνεχίζουμε να σέρνουμε την ψυχή μας όπως λέτε — αλλά μην παραπονιέστε μετά όταν βλέπουμε τρία αουτ σα τους πρωταθλητές.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Ρε παιδιά, έχω κάτι στο μυαλό μου που δε σας το έχω πει ακόμα. Στο τελευταίο τους αγώνα πριν τον Οκτώβριο βγήκαμε πρώτευσης τρεις δρόμους πιο πίσω από εκείνον τον Σουηδό, εκείνον τον αεράκι ξαπλωμένο όσο κανείς άλλος στις υψηλές μπάλες. Και ξέρετε τι έκανε ο Σκότσλαντ; Τον έκλεισε τρεις φορές μέσα σε είκοσι λεπτά σαν να ήταν φάντασμα — όχι κάποιος άλλος εκείνος, αυτός ο γέρος με τις τρύπιες μπότες και την ψυχή σφυρήλατη στη Γηπιναία.
Τώρα λοιπόν αυτοί οι θρύλοι της γραφειοκρατίας γράφουν δύο κιλά στο συμβόλαιο επειδή έκανε τρεις προπονήσεις Οκτωβρίου; Μας παίρνει για αστείο; Την προηγούμενη εβδομάδα κατέβηκε σαν στρατιώτης στον αγωνιστικό χώρο όταν χρειαζόταν νάρθηκα στο χέρι — πόσους άλλους φορ们 ξέρετε που κάνουν νάρθηκα τρέχοντας και βγάζοντας κεφαλιές όπως στο Αμερικάνικο ποδόσφαιρο;
Νομίζετε ότι αυτοί οι αριθμοί των προπονήσεων είναι η ουσία; Όταν ο ίδιος εκείνος φίλος από την πρώτη στιγμή σηκώνει την ομάδα σαν πύραυλος στις επικίνδυνες περιοχές; Όταν τρεις φορές η μπάλα έφτασε εκεί κοντά εκείνος ήταν εκεί — όχι κάποιος επόμενος "Σουηδός χριστός", αλλά ένας αγρότης που έκανε ό,τι μπορούσε.
Και βέβαια αυτοί φωνάζουν για δύο κιλά συμβόλαιο σαν να πρόκειται για ένα κιλό ντομάτες στην αγορά. Ξέρετε τι κάνει ένας στόχος στα πόδια όταν μπαίνει στην περιοχή; Δεν είναι νούμερα στα συμβόλαια — είναι η δυνατότητα να κλείνεις τις πόρτες στους αντίπαλους σα να είσαι αόρατος. Αυτός ο άνθρωπος κράτησε ζωντανή την ομάδα όταν άλλοι σέρνονταν σαν κολλημένοι πάνω στο grass.
Αν λοιπόν η οικονομία λέει "πρέπει να περιμένουμε", τότε ας περιμένουμε — αλλά όχι επειδή κάποιος έφτιαξε τρία zoom meetings Οκτωβρίου. Ας περιμένουμε έχοντας ένα σχέδιο Α που δε στηρίζεται μόνο στο πόσες φορές πήγε ο Σκότσλαντ στις προπονήσεις του Οκτώβρη. Γιατί εγώ λέω: αυτός ο άνθρωπος είναι ο μόνος πραγματικός 9 που έχουμε αυτή τη στιγμή — αλλιώς συνεχίζουμε σα φαντάσματα γύρω από το στόχο.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
τι στο διάολο είναι αυτά που διαβάζω εδώ;;;
ακούστε, ας πάψουμε για δέκα λεπτά τα νοσοκομεία και τα zoom meetings — επειδή εγώ θυμάμαι μια χρονιά που ο Σκότσλαντ είχε σπάσει δύο πλευράδες τρεις αγωνιστικές πριν τους τελικούς του κυπέλλου κι έπαιξε ακόμη πιο επικίνδυνα από πριν. Τρεις φορές τον βγάζουν με φορείο εκείνο το βράδυ, εμείς παίζουμε 1-0 συνέχεια επειδή εκείνος έκανε πράγματα που κανείς άλλος δε μπορεί στα τελευταία πέντε λεπτά — τώρα λένε ότι κάνει νάρθηκα στο χέρι επειδή χτύπησε τρεις φορές μέσα σε τρεις μήνες;;;
ρε παιδιά, πόσες φορές έχετε δει έναν αγωνιστικό χώρο να γίνεται ασανσέρ λόγω ενός ανθρώπου;;; γιατί εγώ θυμάμαι εκείνο το απόγευμα στη Λάρισα όταν έκανε τρεις κεφαλιές μέσα σε δώδεκα λεπτά και εμείς βγήκαμε δεύτεροι πρώτη φορά μέσα στη χρονιά — κι εκείνον τον χειμώνα έκανε εβδομήντα δύο κεφαλιές συνολικά ενώ ο μέσος φορ του πρωταθλήματος έκανε δεκαοχτώ. αυτά δεν είναι νούμερα μιας σελίδας αθλητικού τύπου — αυτά είναι ζωή πάνω στον αγωνιστικό χώρο.
και τώρα έρχονται αυτοί οι οικονομικοί λογαριασμοί σαν να πρόκειται για shopping στο κέντρο του τόπου;;; όταν η ομάδα ξαναβρίσκει τον εαυτό της σαν πρώτη φορά μετά χρόνια, αυτά τα δύο κιλά συμβόλαιο δείχνουν περισσότερο δουλειά παρά ψυχή;;; εγώ λέω πως πρέπει να του δώσουν ότι ζητήσει όχι επειδή έγινε τρεις φορές νάρθηκας Οκτώβριο — αλλά επειδή κάνει τον αγωνιστικό χώρο σα μουσείο τέχνης: έρχεσαι να δεις κάτι μοναδικό και φεύγεις μουρμουρίζοντας.
και μην μου πείτε για τους άλλους βέβαια — αυτό που θέλουμε εδώ είναι ένας στόχος στα πόδια, κάποιος που όταν μπαίνει στην περιοχή αισθάνεσαι πως η μπάλα ανοίγει μόνη της σα λουλούδι. ο Σκότσλαντ όχι μόνο ήταν εκεί στις τρεις σοβαρές κουβέντες Οκτωβρίου, ήταν εκεί όλους τους προηγούμενους χειμώνες όταν κανείς άλλος δε στεκόταν στα βρεγμένα grass — άντε εσύ,Aspromavros7, να βρεις άλλον έναν που κάνει νάρθηκα τρέχοντας σαν στρατιώτης ενώ η μπάλα πετάει σα βόμβα στα σαράντα μέτρα.
τέλος πάντων, θα δούμε;;
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
τι στο καλό είναι αυτά τα "zoom meetings" και οι τρεις φορές στο νοσοκομείο;;; εγώ ζηλεύω αυτούς τους ανθρώπους που χρειάζονται υπολογιστή για ν’ αναπνεύσουν — εδώ ο Σκότσλαντ έκανε τρεις φορές νάρθηκα μέσα σε τρεις μήνες και έκλεινε τρεις αντιπάλους ανά δεκαπέντε λεπτά σα δάσκαλος μαθητής;;;
ακούστε μια ιστορία βρε παιδιά, τρία χρόνια πριν στη Νότια Αμερική, εκείνος ο τύπος από τη Βραζιλία που όλοι μιλούσαν πως ήταν ο επόμενος Μεσί — έγινε κάτι τριακόσια χιλιόμετρα πάνω στη σαβούρα όταν του έσπασε το γόνατο. εκείνος οι ίδιοι άνθρωποι που έκαναν zoom meetings εκείνον τον Οκτώβριο περίμεναν τρεις χρόνια μετά να βγάλουν τον τελευταίο τους χτύπημα μόνο και μόνο επειδή είχε μία εντυπωσιακή φόρμα στα είκοσι του. εμένα πια αυτή η ομάδα μου θυμίζει εκείνο το ελικόπτερο που κυκλοφορούσε πάνω από το γήπεδο χωρίς νά καταλαβαίνει ότι η μπάλα δεν πετάει πάντα προς τα πάνω.
και τώρα αυτοί φωνάζουν για δύο κιλά συμβόλαιο σα να μην υπάρχουν άλλα προβλήματα;;; θυμάστε εκείνον τον χειμώνα που η ομάδα πήγαινε σιγά σιγά προς τον υποβιβασμό;;; εκείνος ο ίδιος άνθρωπος έκανε πάνω από εβδομήντα κεφαλιές μέσα σε τρεις αγωνιστικές επειδή δεν υπήρχε κανείς άλλος να σηκώσει το βάρος — τώρα λένε ότι επειδή έκανε τρεις φορές νάρθηκας είναι ξεγραμμένος;;; αυτοί ξέχασαν ότι στα πρωταθλήματα σαν κι αυτό τούς καταρρακώνουν στους δεκατέσσερις μήνες;;;
και ας μιλήσουμε καθαρά εδώ: εάν η οικονομία λέει πως δεν υπάρχει χώρος για δύο κιλά — πολύ ωραία, ας κάνουν ότι πρέπει. αλλά ας μη γελιόμαστε με την ιστορία πως αυτό συμβαίνει επειδή έκανε τρεις φορές νάρθηκας Οκτώβριο. αυτοί οι άνθρωποι ξέρουν πολύ καλά τι κάνει όταν βγαίνει στον αγωνιστικό χώρο: εκείνος είναι ο μόνος που μπορεί να σηκώσει το βάρος της ομάδας σα να έχει ελατήριο στις μπότες.
λοιπόν, αν θέλουν πραγματικά έναν στόχο στα πόδια, ας δουν τι έχουν μπροστά τους — όχι στην οθόνη ενός υπολογιστή. αυτοί που ψάχνουν για έναν επόμενο κάποιον ακόμη χρειάζονται τρεις φορές περισσότερο χρόνο να κάνουν το ίδιο έργο.
τέλος πάντων, θα δούμε;;;
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.