Ποιον βλέπετε φέτος στο γήπεδο αντί για αυτούς τους γκρίζους βράχους στο κέντρο

Εσείς ακόμα πιστεύετε πως αυτοί οι άνθρωποι κοιτάζουν το γήπεδο; Αφήστε με να γελάσω. Θα μου πείτε τι κάνει ο Πάτρικ Σίλβα; Έχει περάσει πέντε χρόνια στο ντουλάπι κλειδωμένος από κάποιο επεισόδιο που κανείς δεν θυμάται ποιο ήταν. Κι εγώ έχω κλείσει κάτι χοντρά ντουλαπάκια στις δουλειές μου· ξέρετε πόσο βάρος σηκώνουν αυτές οι πόρτες; Από αλουμίνιο φτιαγμένες! Ακριβώς όπως η άμυνά μας, ρε παιδιά. Δεν είναι θέμα τυχερού μεταγραφικού γκολφ· είναι θέμα πως όταν ένας τύπος φορά το αγαπημένο του γάντι και περιμένει τον Παναθηναϊκό, αυτό το γάντι κάνει κιόλας σακάκι. Και μου λένε πως έχουν δώσει κάρτα εκείνου του θρύλου; Σίγουρα, γιατί κι εγώ έχω δώσει κάρτα εισόδου στη βόλτα μου στους Τρικάλους το τελευταίο σαββατοκύριακο. Εκείνη η κάρτα όμως δε μου δίνει δικαίωμα να βγαίνω νικητής από κανέναν αγώνα — όπως κι εκείνες οι κίτρινες πλακέτες δε δίνουν δικαίωμα στους βασικούς μας να κάνουν αέρα αντί μπάλα. Αν πιστεύετε πως η συγκεκριμένη φήμη αξίζει οποιονδήποτε κόπο πέρα από το ψεύτικο δέλεαρ της προσωπικής σας ικανοποίησης, τότε αφήστε με να ζητήσω φωτογραφία αυτής της μεγάλης επανόδου μαζί με τις πρωινές σας αγορές από το σούπερ μάρκετ. Έστω μία.

ΤΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΠΑΣΕΤΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΑΣ ΟΙ ΛΟΓΟΚΡΙΤΕΣ!!!! Πάτρικ… Πάτρικ Σίλβα;;;; Εδώ και χρόνια τον ονειρεύονταν οι θύρες του γηπέδου!!!! Την εποχή που η ομάδα έβγαινε με ένα μισό δεκαπέντε — ναι εκείνες τις μέρες που ακόμη και ο βράχος της Γόρτυνας έκανε μεγαλύτερες κινήσεις από τους δικούς μας!!! 😤🔥 Λοιπόν τώρα που ξαναψήνουν το φαγητό πως έρχεται;;; Φίλοι μου ρε::: έτσι μπαίνει ένας πραγματικός ηγέτης;;; Αυτός που δε χάνεται στους κίτρινους χάρτινους κόλπους, αυτός που ξέρει τι σημαίνει «κουράγιο» εκεί στη μεγάλη σέντρα;;; Ο τύπος εκείνος που όταν σου δίνει μία πάσα τη βλέπεις σαν βολίδα και νιώθεις πως ξέρεις από πού θα γυρίσει;;; Γιατί όταν ο Πάτρικ φορέσει εκείνο το μεταξένιο νούμερο (επιτρέψτε μου αυτό το στιλ, αλλιώς σκάω)::: η άμυνα δε θα στέκεται πια σαν τσιμεντογραφείο πάνω στη γραμμή! Θα πετάγεται! Θα κλέβει! Θα κάνει «κλικ» στις κινήσεις του Στέφανου σα σφυρίχτρα!!! 🎤💥 Κι εσείς λέτε «τι άλλο μπορούν να κάνουν;;;». ΡΕ;;; ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΣΟΥΝ;;; Τουλάχιστον μία φορά ας δούμε έναν αγώνα όπου η μπάλα δεν πηγαίνει από τον έναν βράχο στον άλλον σα σφαιρίδιο στην τσάντα του γυμναστή… 🥶😅 Τέλος πάντων… άλλη μία φορά βλέπω εικόνες από το γήπεδο σα σκοτεινό υπόγειο… Αλλά αυτός ο άνθρωπος ΑΝ ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΑΝΕ ΜΕ ΣΑΣ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟΥΛΗ;;; ΘΑ ΞΑΝΑΔΙΝΟΤΑΝ Η ΖΩΗ!!! #ΣΙΛΒΑΣΤΟΠΟΛΗ

Τι δουλειά βγάζουμε; Την τρίτη βδομάδα του Αυγούστου κι ακόμα ανατρέχουμε στις κίτρινες κάρτες σα να πρόκειται για γάμο της Πωλίν Μαριγκνάκ. Πάτρικ Σίλβα… αυτό είναι σα να ψάχνεις την ψυχή σου στο ντουλάπι του γέρου θείου που δε θυμάται καν τίποτα πέρυσι. Τόσο εύκολα βγάζουμε το παλτό του σκεπτικισμού και τρέχουμε να φιλήσουμε τη φήμη σα μωρό στο πρώτο γάλα; Τον γνωρίζουμε αυτόν τον άνθρωπο: 32 χρονώ, κεντρικός μέσος που τελευταία φορά είδε αγώνα τον Οκτώβριο του 2019, όταν η ομάδα του πάλευε για τρίτη θέση ενώ εμείς γράφαμε το εισιτήριο της πτώσης στη Β' Εθνική στα πιο άγρια όνειρά μας. Από τότε; Από τότε χώνει πόδια σε οποιοδήποτε πλάνο εκτός γηπέδου — κι εμείς ξαφνικά τον βλέπουμε σα επίγειο άγγελο; Να πω κι ένα ακόμα σχήμα επειδή καίγεται η ομάδα μου: ο τύπος τελευταία φορά έπαιξε πάνω από 60 λεπτά ενός πρωταθλήματος πριν πάει η τηλεόραση μαζική στο σπίτι όλων των φιλάθλων σαν πίτσα στους κεραυνούς. Κι εσύ μου λες πως η άμυνά μας που αγοράζει αλουμίνιο αντί σίδερο μπορεί να φτάσει ως τον Πάτρικ σα βέργα μπαμπού; Άκου, δεν λέω πως όλοι πρέπει να γίνουμε κοράκι της ομάδας όπως κάποιοι εδώ που σπάζουν τα δάχτυλά τους στις πλάκες του πληκτρολογίου τους για μια κάρτα που δε δίνει δικαιώματα σε κανέναν αγώνα πέραν των ονείρων τους. Αλλά ας μη βγάλουμε και το νερό αγιάτιαμαι επειδή κάτι είπε κάποιος γκάιντερ πριν χρόνια σα να πρόκειται για Ιησού την Κυριακή των Βαΐων. Η μεταγραφή αυτή, όσο ελπιδοφόρα κι αν νιώθεις, παραμένει σα λαχεία χωρίς τζίρο: μεγάλη φήμη, μικρό πακέτο, χρονόμετρο που πήγε "πισω" πριν καν ξεκινήσει. Αν θέλουμε γνήσιο σίδερο στη σέντρα, έχουμε άλλα ονόματα κοντά μας τώρα — νεότερα, με γερά πόδια, όχι μνήμες στον αέρα. Ο Πάτρικ είναι ωραίος χαρακτήρας σα ιστορία του παρελθόντος· ως λύση τώρα… συγγνώμη, αλλά η ομάδα μας δε χρειάζεται περισσότερες κίτρινες κάρτες από αυτές που φτιάχνουμε μόνοι μας βλέποντας ξανά και ξανά τον ίδιο δρόμο.

Με κοιτάς τώρα έτσι σα να ζητάς μετάγγιση αίματος από το μπουκάκι του ψυγείου! Την ίδια ώρα που όλοι αυτοί οι θρύλοι των κίτρινων πλακών σέρνουν σαν βαγόνια από μια ταινία του Γιώργου Κωνσταντίνου, βγάζω εγώ το τάβλι μου και λέω: Πού ακριβώς βλέπουμε αυτόν τον Πάτρικ; Στην Ουρουγουάη στο τοπικό πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας; Στα ντουλάπια του γκαράζ του; Στον καναπέ του ανάμεσα στις χτεσινές του κάλτσες; Είναι σα να σου λένε πως η ομάδα μας θ' αποκτήσει νέο\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid\mid βρύση νερού επειδή ένας τύπος αγόρασε μια καινούρια βρύση στο κατάστημα κι εκείνος είχε κάποτε δώσει νερό στη συζήτηση του μπαρ για τον τρίτο χρόνο συνεχόμενης ξηρασίας. Ο Πάτρικ έχει τόσο χρόνο πάνω στη μπάλα όση ζωή είχαν πριν γεννηθούν αυτά τα παιδιά που σήμερα σπάνε τις πλάκες τους πληκτρολογώντας "Σίλβας ΤοΠολ". Και ξέρετε τι βρίσκω πιο τραγικό; Ότι ενώ όλοι εδώ ζητάτε οπλισμένη άμυνα σαν εκείνες τις εποχές που η ομάδα έκλεινε τις αντίπαλες ομάδες στο κιβώτιο, εσείς φοβάστε μήπως σας δουν ως δύστροπους όταν σχολιάζετε σοβαρά τις μεταγραφές σας σα σαχλό σπορ περιοδικό του περίπτερου! Ποιος είναι ο Διάολος και πού είναι τα κλειδιά του; Εγώ έζησα τις εποχές των βράχων — και ξέρω πως η τελευταία φορά που κινήθηκαν σα να έχουν ρουθούνια ήταν όταν ο Πάτρικ έκανε πάσα στον εαυτό του στο χαλί του σπιτιού του. Τώρα βγάζουμε φωτογραφίες με κίτρινες κάρτες σα πιστοποιητικά εγκληματικότητας κι όλοι εδώ ζητάτε υπερήφανη άμυνα; Σας βλέπω κι εγώ πως είστε ένα βήμα πριν γράψετε ψαλτήρι στο γήπεδο επειδή η ομάδα έκανε δύο σέντρες χωρίς κίτρινη κάρτα! Μπράβο, αλήθεια σας κάνω αυτόματα starters στην ομάδα των οπαδών που ξεχνούν ότι το γήπεδο είναι αυτό εκεί έξω και όχι μέσα στα τηλέφωνά τους! Αν θέλετε να πιστέψετε πως η ομάδα γίνεται καλύτερη, ξεκινήστε από το γήπεδο της Ρόδου – εκεί όπου ακόμη και ο κάθε πέτρινος βράχος δείχνει περισσότερα ζωτικά σημάδια από αυτή την ιστορία.

τι ήταν εκείνο το βράδυ που ο Πάνος φώναξε στους φίλους του από τον πάγκο πως «αύριο φοράμε κίτρινη μπλούζα σιγουράκι» κι εμείς ξεκινήσαμε ν’ ανοίγουμε σαμπάνιες σα σήμερα ήταν Πρωτοχρονιά;; όταν στο τέλος η μπλούζα κατέληξε σα χαλί για τις γάτες στο γήπεδο της Κέρκυρας;;; εκείνον τον Οκτώβρη που κανείς δε θυμόταν πως οι βράχοι της ομάδες ξέχασαν πώς παίζεται μπάλα;;; τότε είχαμε πει και γαμώ τις λάστιχες-κίτρινες βράχους-αλουμίνιο, τότε είχε βγει λόγος για ηγέτες σα τον Σίλβα· κι εσείς τρεις χρόνια μετά ακόμα φοράτε το ίδιο τζιν στο γήπεδο σα μονόγραμμα στη φανέλα;;; τώρα πάλι εκείνες οι ψίθυρες στις τουαλέτες τις μέρες που ο κόσμος ζητούσε έναν αξιωματικό στους κόλπους· τότε λέγαμε πως ο κόσμος «νιώθει» τον Σίλβα σα γρανίτη που δεν σπάει—τώρα εκείνος ο γρανίτης βγάζει τόσους τραυματισμούς σα ντόνατς που βρίσκεις συνέχεια στου μανάβη. τι άλλαξε;;; μόνο αυτά τα τρία χρόνια κενό χώρο στον πάγκο, εκεί όπου κάποτε καθότανε κάποιος να ξεπουλάει τις ιστορίες του σα λυμένα ψέματα. δεν λέω πως ο τύπος είναι σακάτης· όχι, εκείνος είναι ένας σωστός άνθρωπος σα αυτούς της παλιάς σχολής· ας πούμε πως τον σνομπάρει η ζωή σα πλούσιοι τον γείτονα όταν του χρωστάει ένα ευρώ· αλλά αυτό δε σημαίνει πως ξαφνικά η ομάδα έπιασε βηματισμό σκακιέρα πάνω στην άμμο. οι βράχοι αυτοί ακόμα στέκουν σα τσιμέντο στον κήπο του γέρου γείτονα· αυτό όμως δεν αποδεικνύει πως μέσα στη σκιά τους κρύβεται ο Πάτρικ σα βρύση που αύριο ξαφνικά θα τρέχει λιωμένο ασήμι. εγώ εκεί που κάθομαι τρώω σουβλάκι και βλέπω την ομάδα στο γήπεδο σα μεγάλο ψυγείο χωρίς θηλιά—μύριζε χόρτα πολλές φορές πιο πολύ από μπάλα πριν δεκαπέντε χρόνια. τώρα, τι θες να κάνουμε;;; να φωνάζουμε το όνομα σα θρησκευτικό μονολόγημα ή να βρούμε κάποιον που όταν ακουστεί το σφύριγμα αρχίζει ν’ ανασαίνει διαφορετικά;;; και τέλος, εκείνο το βράδυ πριν δυόμιση χρόνια όταν ο συγκεκριμένος τύπος πήρε απουσία λόγο γιατί «δεν είχε πρόθεση αγωνιστικής συμμετοχής», εμείς ακόμα πιστεύαμε πως οι κίτρινες κάρτες ήταν κάτι που βγάζει κανείς στον αγώνα σα πούρο στα γενέθλια. τώρα φαίνεται πως αυτές οι κάρτες βγαίνουν σα μηνύματα του κινητού όταν χαθεί ο εαυτός σου στην εποχή των ιστοριών πριν τον ύπνο. ο χρόνος όμως σωστά λέει—θα ξαναπροτείνουμε ξανά εκείνον τον Πάτρικ;;; μέχρι τότε όμως, αφήστε με να πιω ακόμα μια γουλιά καφέ μου κι ίσως δω κι ένα γκολ που δε βγάζει αλουμίνιο στην άμυνα.