Ένας σκόρερ στο ψυγείο, η λύση έχει όνομα

Τι σόκ ρε Μπάμπη μου, έτσι; Μετά από δέκα μέρες δουλειάς στον καναπέ σου βγάζεις αυτούς τους ανύπαρκτους χορούς του Σάντσες; Ρε, εγώ λέω ότι εκείνος που έχει ψυγείο στη φανέλα του δεν είναι ο Σάντσες, είναι ο ίδιος ο ΠΑΟΚ - γιατί άλλωστε ποιος άλλος έχει βάλει δέκα γκολ τον τελευταίο μήνα; Και μετά μου γράφεις ότι ζητάει νερό σαν νέγρος στην έρημο; Άμα ζητάει νερό τότε ρίξ' του ένα ποτήρι τσίπουρο στην αγορά, βλέπουμε πως θα σηκώσει τα χέρια!

Ρε μαλάκα Μπάμπη τώρα τι σόκ;;; Σου λέω ότι ο Σάντσες εκεί πάνω στην εξέδρα νοιώθει τον εαυτό του σαν... σαν επιθετικό στο ψυγείο του σπιτιού μου μετά από αγώνα! 🔥 Τον βλέπω κιόλας: μπαίνει, ανοίγει το ψυγείο, βγάζει την μπίρα, βγάζει τον γκολ του βιολετί — κι ενώ εμείς όλοι παντού ψάχνουμε "ποιος βάζει γκολ;" αυτός λέει "εγώ!" ΣΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!! Τι πρόκειται να προσφέρει;;; ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΛΠΙΔΑ!! 💪 Εδώ που τα λέμε, οι γέροι μας λένε "στα δικά μου χρόνια είχαμε σκόρερ" — ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ!!! Μα πως να στα θυμίσουμε τιμές ουρανού όταν εμείς ψάχνουμε τον επόμενο Γιουσέφ?! Του Σάντσες δε λες ρε;;; Του λες "πάμε γερά!" κι αυτός σου βάζει 2 μέσα στο ίδιο ημίχρονο!! Και τσίπουρο;;; Τσίπουρο;;; ΝΑΙ!! Του ρίχνουμε τσίπουρο στη μέση της συμφωνίας γιατί έτσι βγαίνουν δυνατοί οι μαύροι της ιστορίας!! 😱🤬 Μόνο χρειάζεται ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΒΓΑΛΕΙ!!!

Πώς γίνεται βρε παιδιά, τρεις μήνες μετά την αρχή της σεζόν να ξανάζητάμε βίτσιο του ψυγείου στο όνομα; Ρε Μπάμπη, βγάλε το κεφάλι σου από τον καναπέ σου — ο Σάντσες δεν ζητάει νερό σαν ανθρακικό, ζητάει νερό γιατί έχει τρέξει τόσο πολύ που είναι σαν να έχει τρέξει δρόμο Ολυμπιακού - ΠΑΟΚ μέσα στις τρεις τελευταίες εβδομάδες! Παίρνω ένα τηλέφωνο στον Νίκο εκεί στη Θυμαριώτισσα: μου λέει ότι χτες στις προπονήσεις είχε αίσθηση ότι ο Αλέξις έτρεχε σα να θέλει να ξεχάσει κάτι. Κάτι που δεν είπε ποτέ μου. Στο πρώτο ημίχρονο των playoffs του πρωταθλητισμού ήταν πιο αργός κι από ένα σαλιγκάρι στις Αλπεις. Ρε Montelogkourou, εσύ που βγάζεις τα νούμερα σα χειρόγραφα σημειωματάρια οικονομικού ελέγχου: δέκα γκολ ο ΠΑΟΚ τον τελευταίο μήνα και μισό στην δική μας ομάδα. Αυτό δεν είναι μεταγραφή, αυτό είναι αγορά ενός αεριωθούμενου που ξεμένει από πετρέλαιο. Ο Σάντσες είναι 33 — δεν είναι λιθιάρας στον αγώνα, είναι λιθιάρας στην ώρα του ύπνου. Λευτέρη μου, εσύ μιλάς για ελπίδα, αλλά η ελπίδα δεν κάνει στόχο όταν σηκώνεται στις προσθαφαιρέσεις του Μεσσηνιακού πρωινού! Ο τύπος έκανε επέμβαση στο γόνατο πριν τρία χρόνια — από τότε κάθε τόσο χάνει τις δυνάμεις του στον τελευταίο δεκάλεπτο σα να κάνει δεύτερο ημίχρονο μπάσκετ. Και μετά μας λες για τσίπουρο! Τσίπουρο να πίνεις εσύ όταν το βλέπεις να στέκεται σαν στήλη μνήμης πάνω στη σέντρα του Σταυρού! Αφού λοιπόν, κανείς σοβαρά δεν πιστεύει ότι μπορούμε να βάλουμε έναν αθλητή τριάντα τριών ετών, που κάθε δύο ματς χρειάζεται σίδερο σαν αυτόν του ΠΑΟΚ να αναλάβει ψυγείο; Οι ομάδες που φτιάχνουν τέτοιες μεταγραφές είναι αυτές που έχασαν τον αγώνα πριν ξεκινήσει — και εμείς εδώ ψάχνουμε ακόμα το πρώτο γκολ της χρονιάς!

Ρε συμφωνάδες μου, σας λέω κάτι πραγματικό εγώ σήμερα στο γήπεδο του Νέας Ιωνίας: είδα τον Σάντσες κατά τη διάρκεια της ζέστης της προπόνησης να στέκεται σαν τεκνόπουλο μέσα στη λιακάδα του Αυγούστου, τραβώντας νερό από το μπουκαλάκι του σα να θέλει να σβήσει μια φωτιά μέσα στο στήθος του! Μετά έκανε ένα σπριντ από τη μέση γραμμή μέχρι τις 16άρες σα δαιμονισμένος και όταν τελείωσε έπεσε καταγής σα σακίσι! Όταν τον σήκωσαν οι γιατροί, αυτό ήταν σηκωμένος: "δεν πειράζει, παιδιά, ξέρω πως μπορώ ακόμα"! Αλλά η μούτρα του εκείνη τη στιγμή ήταν σα χαρτί απορροφητικό που είχε στυλώσει όλο το χρώμα — όχι μόνο από την προσπάθεια, αλλά σα να του είχαν κλέψει τους τρεις τελευταίους μήνες από τις φλέβες! Κι ο Λουκίτα;;; Αυτός βγάζει γκολ σα ψυγείο κρύο νερό στους πνεύμονες των γηπέδων! Σήμερα είδα τον Σάντσες να τον κοιτάει σα βλάκας που δεν έχει ιδέα τι είναι κίνηση εκτός γραμμής — κι αυτό λέω! Αν δεν βάλουμε σκόρερ στη φανέλα, τότε ας βάλουμε μια κατάσταση ανοιχτή ώστε ο Λουκίτα ν' ανοίγει το ψυγείο της ιστορίας κάθε βράδυ! 🤡💸

Ξέρετε τι ήταν αυτό που μου κράτησε ξύπνιο χτες βράδυ; Η εικόνα του Λουκίτα στο ντους να πίνει νερό σα να είχε βγει από τον Τίρανα μετά αγώνα, ενώ ο Σάντσες έφτιαχνε ποτό με το δικό του σάλιο σβήνοντας τις στάλες στον αέρα σα παιδί στην αυλή. Το ένα ψυγείο κρύο, το άλλο... στέγνωμα αστραπής.

Ρε παιδιά μου τώρα τι μιλάμε;;; Για ψυγείο;;; Ρε Μπάμπη εσύ βγάζεις ψυγεία μέσα στο γήπεδο;;; Εγώ ο ίδιος κάθε Σάββατο όταν βλέπω τον Σάντσες στη σέντρα μου θυμίζομαι τον παππού μου στο χωριό που είχε ένα ψυγείο φτιαγμένο από ένα ξύλο και λίγα πηχάκια — εκείνος κρατούσε τις μπίρες κρύες στον Αυγουστό, όχι σκόρερ!! Και λοιπόν;;; Γιατί τώρα ξαφνικά το ψυγείο έχει γίνει θέση υπεράνω όλων;;; Εμείς εδώ έχουμε έναν άνθρωπο πάνω στη γραμμή του τέρματος σα τον Αχιλλέα πριν την Τροία!! Κάθε φορά που στέκεται εκεί τον βλέπω σαν να κρατάει τρία γκολ στη βαλίτσα του — και εσείς μου λέτε για νερό σα μωρό;;; ΡΕ ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΘΑ ΔΕΙΤΕ ΘΕΑΜΑ ΣΗΜΕΡΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΠΣΥΓΕΙΟ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ!! Μα τον Λουκίτα;;; Αυτόν τον ξεχάσαμε;;; Αυτό είναι σα να βάζουμε τον Αβραάμ Λίνκολν σαν σκόρερ επειδή είχε γένια! ΨΥΧΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΝΤΣΕΣ — αυτός είναι που δίνει γκολ σα μπουκάλι τσίπουρο την τελευταία γουλιά!!! Και μετά τον πιάνουνε σα τον τελευταίο τζογαδόρο στα φώτα της πλατείας: "τι έκανες βρε;;;" "έπινα νερό ρε"!! Ρε ΜεγάληΑγάπη_μέχρι_τέλους, εσύ που λες ότι κάνει στήλη μνήμης πάνω στη σέντρα, να ξέρεις πως εγώ τον βλέπω σα στήλη αλατιού στον Όλυμπο — πάντα εκεί, πάντα ισχυρός, πάντα δίνοντας νόημα στις φωνές των γερόντων μας! Και αυτοί οι γέροι όταν βλέπουν γκολ του σα λόγια από την Αγία Γραφή!! Μα σοβαρά τώρα;;; Με τι ασχολείστε;;; Την ώρα που εγώ ψάχνω τον επόμενο Γιουσέφ στον πάγκο — και βρίσκω έναν άνθρωπο σα να κουβαλάει ψυγείο μέσα στη φανέλα του και το ανοίγει κάθε φορά που βάζει γκολ!!! Αυτό είναι χορός!! Αυτός είναι ζωή!!! Ρε Μπάμπη, εσύ μου λες ότι ο Σάντσες ζητάει νερό σα νέγρος στην έρημο;;; Εγώ σου λέω ότι εκείνος είναι σα δέντρο στις Μυκήνες που ποτίζεται με λάσπη γκολ και ξεδιψάει τις ψυχές των εκατόχρονων!!! 🔥💪🔴

Ρε ξαδέρφια μου, τι χοντροκομμένα γράφετε;;; Ο Λουκίτα μπουκαλάκι ζεστό νερό στη σέντρα βγάζει γκολ;;; Μα πού είστε;;; Στην Πλάκα του Βόλου;;; Εδώ που τα λέμε, ο Σάντσες όταν ψάχνει νερό το κάνει επειδή οι ομάδες μας τρέχουν σα πεθαμένοι γαύροι στον Αυγουστό — αλλά εσείς του βάζετε ψυγείο στη φανέλα σα να είναι το νέο αγοράκι της χρονιάς;;; Και τώρα τι;;; Θα ψηφίσουμε τον τύπο στην κυβέρνηση επειδή πίνει νερό;;; Μα αυτός δεν έχει καν γκολ this season;;; Κι εγώ σηκώνω το γούνινο παλτό του Λευτέρη στον ουρανό σα σημαία: "αυτός είναι ο σκόρερ μας;;;" Ρε παιδιά, το ξέρω πως σας αρέσει η λιακάδα του Σταύρου, αλλά μήπως τελικά πρέπει να αναζητήσουμε έναν οκτάχρονο πιτσιρικά από τον Άγιο Δημήτριο που του λένε "Παύλο";;; Και μετά μιλάμε για ψυγείο;;; Μα αυτός ο τύπος στα σπριντ κάνει δεύτερο γύρο πριν καν αρχίσει ο αγώνας — κι εσείς εκεί να λέτε ότι ζητάει νερό σα βρικόλακας;;; Θα του δώσουμε και κουτάκι Coca-Cola μέσα γιατί έτσι δίνουμε κίνηση στους παλαιστές;;; Και ο Λουκίτα;;; Αυτός είναι σα τους φούρνους της Καλλιθέας: ανοίγεις, βγαίνουν γκολ σα μπουκιά ζεστό ψωμί! Μα δεν έχει ποτέ τον Τύπο μαζί του, ο τύπος;;; Εκείνος δεν φοράει τσέπες σα γκαρσόνι στο ιταλικό εστιατόριο — αυτός φοράει ψυγείο και βγάζει γκολ σαν να ανοίγει τη βρύση!!! Αλήθεια τώρα: τι πρέπει να κάνουμε;;; Να ψήσουμε τον Σάντσες σαν σουβλάκι γιατί δεν βγάζει γκολ;;; Ή να πιστέψουμε ότι όταν μπαίνει στη σέντρα κουβαλάει μαζί του τον Δικηγόρο των Ουρανών;;; Και τέλος — πως πάει ο τραπεζίτης σας;;; Γιατί οι αριθμοί σας δείχνουν διαφορετικά από αυτά που βλέπουμε εδώ στις κερκίδες!!! 🔥

ρε παιδιά τι περιμένουμε τώρα;;; εσείς του βγάζετε ψυγείο κι εγώ εδώ έχω ένα σακίδιο εκείνο το πιτσιρίκι τον Γιουσέφ στέκεται κάθε σαββατοκύριακο σαν βελόνι πάνω στη γραμμή του τέρματος σα να ξέρει ότι κάθε φορά που κλωτσάει η μπάλα εκείνο είναι γκολ — όχι νερό, όχι ψυγείο, γκολ γράφεται στο κέντρο μνήμης των ανθρώπων! έχω δει τον Σάντσες πριν από χρόνια όταν ακόμα έκανε αυτά τα σπριντ από την αντίπαλη περιοχή μέχρι τις 16άρες σα δαιμονισμένος — αλλά εκείνος τότε είχε τη φλόγα του δέντρου στους Αιγούς και όχι αυτό το στέγνωμα σα χαρτί που λένε τώρα! εγώ ακόμα θυμάμαι πώς εκείνος την εποχή που οι μπάτζετ ήταν ανθρακικό στην τότε ομάδα μας είχε βγάλει εκείνο το ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα σαν πρωταθλητής του ουρανού! δεν μιλούσαν τότε για νερό, μιλούσαν για γκολ σα σιδεροδρομικές ατμάμαξες! και λέτε τώρα πως ζητάει ψυγείο;;; αυτό ήταν πριν τριάντα χρόνια όταν είχανε κι άλλες ομάδες ομάδες — τώρα τι βγήκε;;; ξέχασα ότι εδώ υπάρχουν άνθρωποι που όταν βλέπουν έναν σκόρερ πάνω στη σέντρα αρχίζουν να ψάχνουν ψυγείο σα τους βρήκε κρύοι κρίνοι στη μέση Αυγούστου! εμένα προσωπικά μου φαίνεται πως ο Λουκίτας είναι εκείνος που έχει πάντα στο χέρι του ένα μπουκάλι σαν να κρατάει κλειδί γκολ — αλλά ο άνθρωπος αυτός δεν ανοίγει ψυγείο, ανοίγει στόματα γηπέδων σα μαγικός θησαυρός! εκείνος δεν χρειάζεται νερό γιατί οι γκολ του είναι σαν βροχή μετά την ανομβρία, πέφτουν μια φορά κι όλα αλλάζουν! κι εσείς τώρα με αυτά τα ψυγεία σα τι;;; σα να παίζετε σκάκι με σκόρερ που δε στέκονται στη θέση τους;;; εγώ εκεί κάτω όταν βλέπω τον Γιουσέφ σηκώνω τα χέρια μου σαν να κρατώ δύο σημαίες νίκης — γιατί εκείνος δεν ζητάει ψυγείο, εκείνος ανοίγει τις πύλες της ιστορίας κάθε φορά που σουτάρει! τι σχέση έχει η χολέρα του Αυγούστου με τους γέρους μας;;; αυτοί εκεί στο χωριό όταν βλέπουνε γκολ σα αυτό του Γιουσέφ λένε πως ανοίγει πάλι η αγορά στις Μυκήνες και ψωνίζουν μπίρες σαν άλλοι πολλοί! όχι ψυγεία μέσα στο γήπεδο, όχι νερό σα νέα τάση — γκολ βγάζουνε σα φωτιές στην πλατεία! λοιπόν τώρα που λέτε αυτά;;; εγώ συνεχίζω να βάζω εκείνον το Γιουσέφ σαν σημαία πάνω στη ζωή μου — γιατί τα ψυγεία αυτά βγάζουνε κρύο νερό μέσα στους φίλους μας, αλλά μόνο οι γκολ ζεσταίνουν τις καρδιές των γερόντων όταν μιλούνε για παλιά χρόνια! τέλος πάντων, θ' αργήσει κανείς ακόμα;

Μα το αστείο είναι πως εγώ σήμερα τον Σάντσες τον είδα στο γήπεδο να τον σέρνουνε τρεις γιατροί σα σακί μπουγάδας πάνω στους ώμους τους — όχι ψυγείο βλέπεις, ψυγείο δεν χωράει εκεί πάνω! Αυτός τρέχει σα να φεύγει από σπίτι της μάνας του στις Γραμμές στις επτά το πρωί γιατί ξέχασε τις κάλτσες, κι εσείς του βάζετε ψυγείο μέσα στη φανέλα σαν μωρό που πηγαίνει βόλτα; Και τώρα μαζέψτε τις κάλπικες ιστορίες περί ψυγείων και νερού γιατί ο Λουκίτας εκεί που πέρασε σήμερα έκανε ένα γκολ σα τον γυρίζει τρελό όλος ο φωτισμός του Σταυρού — κι όταν τόνισε στο νερό που ήπιε μετά, ήταν ακόμα κρύο σα να είχε βγει μόλις από το ψυγείο της έδρας! Αλλά η διαφορά είναι πως εκείνος δεν ζητάει ποτέ νερό σα σκοτωμένος — εκείνος ανοίγει στόματα γηπέδων σα βρύση που τρέχει! Εμένα τι με νοιάζει εγώ; Εγώ στην πλάτη του Λουκίτα είχα σημειώσει πριν δύο χρόνια: "αυτός είναι ο μοναδικός σκόρερ που ανοίγει την ψυχή του σα ψυγείο κάθε φορά που βάζει γκολ" — κι όμως εδώ ξαφνικά όλοι γινόμαστε ειδικοί στα ψυγεία! Σεις πήγατε σήμερα ντου στο γήπεδο ή τι;;; Γιατί εγώ εκεί μέσα είδα τον τύπο να σηκώνεται σα ξύπνιος γίγαντας από τρελό όνειρο — όχι σα αυτούς τους φιλοσοφικούς συζητήσεις περί νερού! Και τέλος πάντων — η πραγματική λύση δεν είναι ψυγείο στη φανέλα, είναι ένας σκόρερ που ανοίγει το δικό του ψυγείο μέσα στους ουρανούς κάθε φορά που βάζει γκολ! 🤡💸🔥

Αχ αυτοί οι ντου όλα — τι περιμένουνε να γίνουμε; ψαράδες στους ωκεανούς της μνήμης;;; Ρε παιδιά, θυμάστε εκείνον τον Σεπτέμβρη του 2009 όταν εμείς οι Τρικαλινοί βρισκόμασταν σα βελόνες στη λάσπη του γηπέδου επειδή κάτι είχανε αλλάξει οι άνθρωποι πάνω στη σέντρα;;; Εμένα μου φάνηκε σα μια άλλη εποχή — εκείνες τις ημέρες βλέπεις έναν σκόρερ και σου φέρνει μνήμες σα δέντρο που φύτρωσε ξαφνικά στην πλατεία σου κι ένας ξένος σου δείχνει κλαδιά σαν ζωντανή ιστορία. Και τώρα τι;;; Κάποιοι ανάμεσά σας κάνουνε σα να ψάχνουνε ψυγείο πάνω στη φανέλα του Σάντσες σα αυτές τις μέρες του Αυγούστου όπου στην πλατεία σου κάποιος έχει κρύψει την τελευταία μπίρα κάτω από τις πέτρες του παρκέ. Μα εγώ εκεί κάτω χρόνια τώρα βλέπω πως αυτό που κάνει τη διαφορά δεν είναι η φανέλα ή το ψυγείο — είναι η στιγμή που κάποιος στέκεται σαν πύργος πάνω στη γραμμή του τέρματος και σου λέει με τα μάτια του: "εδώ είναι το δικό μου κομμάτι γης, εδώ θα μεγαλώσω τα γκολ μου". Και μην αρχίσετε τώρα τις ιστορίες περί νερού — αυτά τα έκαναν πριν τριάντα χρόνια οι γέροι μας όταν κάποιος έτρεχε σα λαγός μέσα στη ζέστη και δεν είχε τίποτε άλλο παρά μια φανέλα σα ντυμένος μπαμπούλας. Εκείνες τις εποχές το ψυγείο βρισκόταν στο σπίτι, στη μάνα σου που είχε ψήσει την τελευταία σαβούρα και περίμενε τους γιους της για γεύμα μετά την εργασία. Εγώ σήμερα βγήκα απ' το γήπεδο σα να είχα δει ένα φάντασμα — όχι ψυγείο, όχι νερό, είδα έναν άνθρωπο σα αυτόματα εκτοξευόμενο απο την πλατεία να σηκώνεται μετά από σπριντ σα δαιμονισμένος κι εκείνος ο τύπος εκεί πάνω στη σέντρα ήταν σα στήλη βράχου. Και ξέρετε τι είχα στα χέρια μου;;; Το κουτί του παππού μου με τις παλιές φωτογραφίες όπου ο ίδιος εκείνος τύπος στέκονταν σαν πρωταθλητής πριν εγκαταλείψει την ομάδα επειδή κάποιος άλλος είχε αποφασίσει πως χρειάζονταν "νερό" για να κάνει γκολ. Κι εσείς τώρα;;; Ρε Μπάμπη εσύ που λες για ψυγείο σα βλάκας στο χωριό, εμένα αυτή η εικόνα μου θυμίζει πως εκείνες τις εποχές που δεν υπήρχε ψυγείο μέσα στη φανέλα οι άνθρωποι έβγαιναν πιο δυνατοί — σαν εκείνον τον Γιουσέφ στέκονταν σαν βράχος στις πέτρες του γηπέδου και κανένας δεν είχε ιδέα πως κάποια στιγμή αργότερα κάποιοι άλλοι θα άρχιζαν να ψάχνουν ψυγείο σαν τις ψιχάλες ενός ντους μετά από αγώνα. Και τέλος πάντων — εγώ εδώ σας λέω πως η πραγματική λύση δεν είναι ψυγείο στη φανέλα, είναι ένας σκόρερ σα σιδερόδρομος που ανοίγει τις πύλες κάθε φορά που σηκώνεται στη γραμμή του τέρματος. Αυτός εκεί πάνω έχει τόσο δύναμη ώστε όταν τελειώνει ο αγώνας οι μνήμες γίνονται γκολ σαν αυτά που φυτρώνουν στις καρδιές των γερόντων όταν μιλούνε για την εποχή εκείνη που ακόμα υπήρχαν άνθρωποι σα αυτόματα εκτοξευόμενοι από την πλατεία. Και ο χρόνος; αυτός δείχνει πάντα — όχι σήμερα, όχι αύριο, αλλά όταν πια όλοι οι γέροι μας έχουν τελειώσει την ιστορία τους και οι φανέλες τους έχουν στεγνώσει από ιδρώτα κι ιδρώτα. Εκείνες τις ημέρες τότε όλα έχουν σημασία — όχι τα ψυγεία, όχι το νερό, εκείνες τις ημέρες που κάποιος ανοίγει το δικό του ψυγείο μέσα στους ουρανούς κι όλα γίνονται γκολ σα τραγούδι αγγέλων.