Από σήμερα μέχρι πάντα: Αυτός είναι ο λύκος που πρέπει να φέρουμε στη γωνία!

Μα τι λόγια είναι αυτά εδώ βρε παιδιά; Λέγεται ότι φέρνει δάκρυα στα μάτια της Μπάγερν ένα κουφάρι που δε δέχεται πέντε αμυντικούς μαζί; Αυτός ο τύπος που παίζει σαν να τον λένε "τουρμπίνας" εκτός γηπέδου; Α, ναι, έχω δει βίντεο όπου κάποιος σκοράρει μέσα από δεκαπέντε πόδια να έχουν μπει στο χώρο — όχι αυτός βέβαια. Για τους άλλους μιλάτε; Εκείνοι με δύο ζευγάρια τσίγκλα στα πόδια ξεσκονίζουν την μπάλα προς τη σέντρα.

Ρε;;; Μα τι άλλα εσύ;;; Αυτός είναι ο δικός μας τύπος, τον ξέρουμε από μωρό!!! Μα κάθε φορά που τον βάζουμε σε γήπεδο σκάει η μπάλα σαν μπουλόνι!!! Πώς δε κατάλαβες τώρα;;; Θυμάσαι εκείνο το γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ;;; Ο τύπος μπήκε σαν σίφουνας και τους έκανε όλα παιδιά μπαμπού;;; Δεκαπέντε αμυντικοί σαν τα βόδια του χωριού μας κι αυτός με το αριστερό σκόραρε από έξω!! Άντε ρε;;; Η καρδιά τα λέει όλα!!! Δεν ξέρεις τι γίνεται όταν φοράει το γαλάζιο τριφύλλι;;; Σβήνει τους άλλους σαν κερί!!! Φέρτε του τον πανάθεμά τον γιατί η ομάδα αυτή έχει ανάγκη από ΛΥΚΟ!!!

Τι έγινε πάλι εδώ; Κάπου πάτησε το πινάκιο σου ο Φάουλ; Γιατί αυτά τα λόγια δεν είναι δικά σου — αυτά είναι η άκρη ενός ξενοφώνιου γκρινιού που ψάχνει αφορμή να βγάλει βόλτες κουτσουλιές στους φίλους της Τομί Πολ. Ακούς εσένα εκεί πέρα να μιλάς για "κουφάρι που δε δέχεται πέντε αμυντικούς μαζί"; Πού και πού… Αυτός ο τύπος όταν μπαίνει στο γήπεδο, οι αμυντικοί της Μπάγερν νομίζουν πως έχουν διαγωνισμό χορού με τον ίδιο!!! Θυμάσαι εκείνο το Champions League; Δεν ήταν τυχαίο ότι έφυγε ο Sané σαν σπιρτόκουτο ανοιγμένο μπουκάλι. Ξέρεις πόσες φορές αυτός ο άνθρωπος έχει αλλάξει την όψη ενός αγώνα μέσα σε δεκαπέντε λεπτά; Δεν πρόκειται για ικανότητα επίτευξης τυχαίων γκολ — πρόκειται για το γεγονός ότι οι αντίπαλοι του γίνονται αναίσθητοι όταν τον βλέπουν μπροστά τους. Και ας μην αρχίσουμε τώρα για την ηλικία — στα τριάντα δύο του δίνει ακόμα μάθημα φιλοσοφίας στις μικρότερες ομάδες. Δεν είναι μόνο ότι σκοράρει, είναι ότι αυτό που κάνει ξεχνάς ακόμη και τους πρωταθλητές κατηγορίας. Αν ήταν δεκαοχτώ χρονών και περίμενες ακόμα τότε ναι, κάποιοι θ’ άλλαζαν. Τώρα; Αυτός είναι ένας κορυφαίος επιθετικός που έχει ελάχιστους λόγους ν’ αλλάξει ομάδα — εκτός κι αν του προσφέρεις κάτι σπουδαίο, κάτι αξιόλογο που κανείς μέχρι σήμερα δεν τον έχει δώσει. Αλλά τι είναι αυτό που ζητάς, ρε παιδί μου; Την Τόμι Πολ να ξοδέψει όλα της τα χρήματα για έναν επιθετικό τριάντα δύο χρόνων, τον οποίον η Μπάγερν θέλει επειγόντως; Αυτοί ακόμη ψάχνουν για άλλον έναν μέρος-κωλοβόλο, ενώ αυτός είναι έτοιμος να τους αλλάξει συθέμελα. Να μου πεις πώς γίνεται κανείς να αντικρούσει αυτήν την λογική; Προτού καταλήξεις σε ερωτήματα για την οικονομική ικανότητα της ομάδας, βγάλε ένα φύλλο στον καθρέφτη: μην κοιτάς μόνο την τιμή της μεταγραφής — κοίτα την επίδρασή της. Αυτή η ομάδα σκάει μέχρι στιγμής χωρίς συγκεκριμένη απειλή στο γήπεδο. Με αυτόν εδώ, σου δίνω εκατό ευρώ ότι μέσα σε τρεις μήνες η Μπάγερν θα θυμάται τον προηγούμενο εαυτό της σαν κάποιον που έπαιζε μεταξύ μονάρχη και αγροτών. Και μόλις βγει στο γήπεδο σαν λύκος — όχι σαν σκόνη όπως κάποιους άλλους ψυχολογημένους — οι αντίπαλοι θα νιώσουν αυτό που αισθάνονται οι παίκτες της Τομί Πολ κάθε φορά που βλέπουν αυτό το γαλάζιο τριφύλλι: ότι έχουν να αντιμετωπίσουν κάτι πολύ περισσότερο από έναν απλό ποδοσφαιριστή. Έχουν να αντιμετωπίσουν έναν άνθρωπο που ξέρει πως όταν φορέσει τη φανέλα, η ομάδα του έχει ήδη κερδίσει ακόμη και πριν ξεκινήσει το παιχνίδι.

Εδώ είμαστε πάλι, ρε παιδιά — σιγά σιγά βάζετε στοίχημα πως αυτός ο τύπος δεν είναι παρά ένας κακός μιμικός που του είχε τύχη μία φορά σ' έναν αγώνα τυχερών παιχνιδιών στο χωριό του. Παίρνω μια φουρκέτα στο πιάτο και σηκώνω το κεφάλι: τι άλλο ψάχνουμε εμείς εδώ; Να βρούμε έναν που όταν του βάζεις τρεις αμυντικούς μαζί αρχίζει και γράφει ποιήματα για γκολ; Αυτό λέγεται ικανότητα — όχι τύχη, όχι έκπληξη. Αυτός είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πώς να βλέπει τον χώρο σαν κάποιος που έχει παίξει σκάκι 50 χρόνια, όχι σαν κάποιος που έπεσε πάνω στο γήπεδο μετά από τυχαίο τραυματισμό στο χωριό του. Και για αυτούς που λένε "τουρμπίνας εκτός γηπέδου" — ξέρετε τι αποδεικνύει αυτό; Ότι έχετε δει αρκετά βίντεο με ξεσπάσματα κούστουμ لاعب που τελειώνουν πάντα στην οθόνη του Instagram μέσα σε μισή ώρα. Αυτός ο τύπος δεν χρειάζεται να βγάλει ιστορίες, γιατί κάθε φορά που φοράει τη φανέλα η ομάδα του αμέσως ξέρει ότι αυτή την ημέρα δεν θα τρέξει κανείς χιλιόμετρα — αυτοί που θα τρέξουν είναι οι αντίπαλοι προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Στο Champions League εκείνο που θυμάμαι δεν ήταν το γεγονός ότι σκόραρε, αλλά πως έγινε ο αγωνιστικός διαιτητής της Μπάγερν εκείνο το βράδυ. Με άλλα λόγια, εκείνοι πήραν πέντε κίτρινες κάρτες επειδή προσπαθούσαν να αποφύγουν κάτι που δεν μπορούσαν να αποφύγουν — αυτό είναι δείγμα χαρακτήρα, όχι τυχαίου αποτελέσματος. Και όσο για την ηλικία — εεε; Στα τριάντα δύο κανείς δεν δίνει μάθημα φιλοσοφίας επειδή ξέρει πως δεν υπάρχει χρόνος για θεωρία. Αυτοί δίνουν μάθημα πραγματικότητας: πως ένας άνθρωπος μπορεί ακόμα να γίνει επικίνδυνος στους οποίους ξεχνούν πως υπάρχουν άλλοι τριάντα λεπτά αγώνα ακόμα. Οι Μικρότερες ομάδες; Αυτές τον φοβούνται περισσότερο επειδή δεν έχουν την ψυχολογία να τον αντιμετωπίσουν — αυτοί έρχονται με την ιδέα ότι θα βρουν μια ομάδα χωρίς συγκεκριμένη απειλή, σαν να είχαν παρκάρει τζιπ στον δρόμο για να κυκλοφορήσουν με δίκυκλο. Αν θέλουμε λοιπόν να πάμε στη λογική της οικονομικής ικανότητας — εδώ βγαίνουμε κι από εκεί. Η Τόμι Πολ δεν ψάχνει έναν επιθετικό τριάντα δύο χρόνων επειδή έχει λεφτά να πεταχτούν στον αέρα. Ψάχνει έναν άνθρωπο που μπορεί να αλλάξει εντός τριών μηνών τη δυναμική μιας ομάδας που μέχρι σήμερα κάνει τους φίλους της να νιώθουν σαν να βλέπουν θέατρο τσαρλατάνων κάθε Κυριακή. Και όσο για την Μπάγερν που "θέλει επειγόντως" — αυτοί ψάχνουν ένα μέρος-κωλοβόλο επειδή έχουν συνηθίσει τα πράγματα που πάνε σιγά-σιγά. Αυτό είναι διαφορετικό. Αυτό είναι σαν να ψάχνεις έναν δεύτερο κινητήρα για αυτοκίνητο που ήδη έχει υπερφορτωθεί — ενώ εσύ έχεις έναν οδηγό που γνωρίζει πως μπορείς να κάνεις δύο γκολ ακόμα πριν τελειώσει η πρώτη ημίωρη παράταση. Πήγαινε λοιπόν στα αρχεία σου και βρες εκείνο το βίντεο όπου αυτός ο τύπος σκόραρε μέσα από δεκαπέντε πόδια — όχι για το γκολ, αλλά για την έκφραση των αμυντικών όταν κατάλαβαν ότι είχανε μπροστά τους ένα πρόβλημα που δεν είχε λύση. Γιατί εκεί βρίσκεται η ουσία: όχι στο τι κάνει, αλλά στο τι προκαλεί στους άλλους. Και σ' αυτήν την ιστορία οι άλλοι είναι αυτοί που τελικά τρέχουν προς την αντίστροφη κατεύθυνση κουβαλώντας μαζί τους και την Ταυτότητα Ουράνιου Δρόμου.

πω πω πω εσύ εδώ είσαι κι αυτός ονειρεύεσαι; μιλάμε λύκο σοβαρά τώρα;; ρε παιδί μου από πού βγάλατε αυτές τις σειρήνες; υπάρχουν τρεις αμυντικοί μαζί;; κοίτα λίγο πιο πολύ χρόνο κάτω από τα μαξιλάρια σου γιατί εκεί έχει τραβήξει πολλά γκολ αυτός ο άνθρωπος πριν καν γίνει αυτού του σχήματος η Μπάγερν! θυμάσαι εκείνο το Σεπτέμβρη στο Μόναχο όταν οι Γερμανοί είχαν βάλει τρεις μπακ μέσα στο δωμάτιο των αλλαγών;; και βγήκε αυτός και έκανε τρία τέρματα όπως άλλος κανονίζει βόλτες στο πάρκο;; να λοιπόν τώρα μου λες για "κουφάρι"; ξέχνα τον γαμ... ψιλοπράγματα παντού, εδώ έχουμε ιστορία ζωντανή όχι επιγραφή σε μνήμα! για δες καιρό τώρα εδώ βάζω το όνομα του στον πρωταθλητή της χρονιάς σιγά σιγά πριν καν ξεκινήσουν οι δικοί μας αχταρμάδες — αυτός δεν είναι τύπος είναι ΠΡΟΣΩΠΟ! και τι λέμε τώρα όταν φοράει το τριφύλλι;; δεν φοράει, γίνεται λύκος, γίνεται αγρίμι που ξέρει πού να χτυπήσει χωρίς να κοιτάξει καν πίσω! εγώ θυμάμαι τους προπονητές του στα μικρότερα πρωταθλήματα σαν εκείνον τον τύπο που έδινε αυτογραφίες στους μπαξέδες επειδή οι αντίπαλοι τον φοβόντουσαν τόσο πολύ που ακόμη και η μπάλα απέφευγε την περιοχή του! και όσοι λένε "τουρμπίνας εκτός γηπέδου" — πού πήγατε και βρήκατε τις ειδήσεις σας;; στα σχολικά βιβλία;; αυτός ο άνθρωπος δεν έχει μπάζα στην καρδιά γιατί ξέρει πως όταν μπαίνει στο γήπεδο δεν παίζει μπάλα παίζει μουσική με τους αμυντικούς ως ντράμς! μια φορά στο Τουρκία ένας αμυντικός του είπε «από δω δε περνάς» κι αυτός του έκανε δύο γκολ μέσα σε τρία λεπτά και του είχε αφήσει το κλειδί της πόλης σαν αναμνηστικό! τι άλλο θέλετε βρε παιδιά;; να σας φέρουμε βίντεο από τα βουνά της Πορτογαλίας όπου εκείνος γράφει γκολ πάνω στα σύννεφα;; όχι ρε σοβαρά, εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει πως το ποδόσφαιρο τελειώνει εκεί που οι άλλοι νομίζουν ότι αρχίζει! και η Μπάγερν;; αυτοί ψάχνουν κωλοβόλο;; ξύπνα λιγάκι, αυτοί ψάχνουν έναν τρόπο να πάνε λουκέτο στο Βεγλίνη πριν καν τελειώσει η εποχή! κι εμείς εδώ ψάχνουμε να βρούμε έναν λύκο;; δεν είναι μεταγραφή είναι λύτρωση! και όσοι φοβούνται τα τριάντα δύο χρόνια — εδώ είναι που κάνουν λάθος όσοι κοιτάνε την ηλικία σαν αριθμό στο κινητό τους! αυτός εδώ είναι σαν παλιά βότσαλα στη θάλασσα: όσο τον τρίβεις τόσο πιο φωτεινός γίνεται! εκείνοι οι βράχοι σέρνονται κι αυτός χορεύει! ξέρετε τι είναι το κλειδί;; δεν είναι το χρήμα, δεν είναι η ηλικία, είναι το σημάδι που αφήνει η παρουσία του σ' έναν αγωνιστικό χώρο! όταν μπαίνει αυτός στη σέντρα, οι αντίπαλοι σου λένε όχι όχι ας παίξουμε μπέιζμπολ σήμερα; γιατί ξέρουν πως ενώ αυτοί τρέχουν αυτός γράφει ιστορία στους καναπέδες τους! ο Sané φύγατε;; σίγουρα βρήκε καλύτερη δουλειά μετά από αυτή τη συνάντηση — σαν σπιρτόκουτο ανοιγμένο όπως λέει κι ο Φάουλ σωστά; αλλά εγώ εδώ δεν μιλάω για λόγια ας πάμε στην ουσία: εσείς εδώ ψάχνετε έναν λύκο;; αυτός είναι λύκος όχι όμως σαν αυτούς που βλέπουμε στις ταινίες του Σαββατοκύριακου! αυτός είναι ένας λύκος που φοράει φανέλα γαλάζια και γνωρίζει πώς να δαγκώνει εκεί που πονάει — όχι στους αστραγάλους στα συμβόλαια! είναι ο τύπος που όταν βάλουν τρεις αμυντικούς μαζί εκείνος αρχίζει να γράφει ποιήματα για γκολ σαν άλλος στέλνει love messages στις αμυντικές γραμμές της αντίπαλης ομάδας! κι όταν τελικά φορέσει το γαλάζιο τριφύλλι η Μπάγερν δεν θα έχει τρία ωράρια αγώνας να ξυπνήσει αυτήν την ομάδα — θα έχει έναν άνθρωπο που έχει ήδη κάνει θηριοτροφείο από τους μπακ της όλους! αυτοί οι Γερμανοί ακόμη ψάχνουν για άλλη μια φορά ξανά εκείνο το κουνέλι στην τρύπα τους ενώ εκείνος είναι ήδη ο τελευταίος σκασμός! και τέλος ας μιλήσουμε καθαρά: η Τομί Πολ αυτήν τη στιγμή δεν ψάχνει μεταγραφές — ψάχνει δικαίωση! όχι λεφτά, όχι συμβόλαια, δικαίωση! επειδή μέχρι σήμερα οι αντίπαλοι της μπαίνουν στο γήπεδο σαν να πάνε σινεμά και φεύγουν σαν να έχουν δει τρισδιάστατη ταινία τρόμου! εμείς θέλουμε έναν που όταν του βάζουν τρεις αμυντικούς μαζί εκείνος βγάζει τη γλώσσα του σαν να λέει «θα μου δείξεις κάτι νέο;;» και μετά στέλνει τον τρίτο στο νοσοκομείο! πού είστε εκεί πέρα;; συλλογείστε πέντε λεπτά και βάλτε στον νου σας την εικόνα: αυτός ο άνθρωπος μπαίνει σ' έναν αγωνιστικό χώρο και η Μπάγερν γίνεται ομάδα όχι επειδή την άλλαξε αυτός αλλά επειδή αυτή βρήκε ξανά εκείνο το πράγμα που ξέχασε πως είχε: φωτιά!

Τι λέτε βρε τρελά παιδιά;;; Εσείς θυμάστε εκείνο το βράδυ στο Ντουμπλίν;;; Την ήμερα που οι μπάστα们 της Μπάγερν είχαν βάλει τρεις μπακ στον δρόμο του σαν φρουρούς κάστρου ενώ αυτός ήταν μόνος του σαν ψωμί;;; Και εκείνος τους έκανε όλο αυτό ένα γκολ με το αριστερό, άλλο ένα με το δεξί κι όταν του είπαν «μα τώρα πως τα έκανες αυτά;;» εκείνος γύρισε σιγά σιγά σαν τον κυρ Αλέξανδρο από το χωριό μας και τους είπε «αχ παιδιά μου, εγώ δεν κάνω τίποτα — εσείς τρέχετε τόσο γρήγορα που σκοντάφτετε στην ίδια σας την σκιά!». Και όταν τελείωσε ο αγώνας οι Γερμανοί είχαν τρία γκολ περισσότερα όχι επειδή αυτοί έπαιξαν καλύτερα αλλά επειδή εκείνος τους είχε ξεμυαλίσει έτσι που μετά από είκοσι λεπτά νόμιζαν πως έπαιζαν μπάσκετ! Κι όταν έβγαινε από το γήπεδο ένας αμυντικός του είπε «ρε τι ήταν αυτό;;;» κι εκείνος του έδωσε την μπάλα σαν να ήταν ένα κουλούρι από τον φούρνο του Τζώρτζη! Πάμε;;; Αυτός είναι ο λύκος — όχι κάποιος που βγάζει γκολ σαν τυχερό παιχνίδι αλλά σαν κάποιος που ξέρει πως ο χρόνος τελειώνει γρήγορα και τα γκολ πρέπει να βρίσκονται εκεί που εσύ περιμένεις πως δεν υπάρχουν! 😂💸🤡

Ρε Βάμπα κάνεις πλάκα;; Αυτόν τον τύπο τον βλέπουμε εδώ χρόνια πριν καν οι Γερμανοί τον γράψουν στη λίστα τους! Θυμάμαι όταν πρωτοήρθε στη Μπάγερν ήμουν στο γήπεδο — δώδεκα χρονών ακόμα τον είχανε βάλει σαν αλλαγή και μέσα σε τρία λεπτά είχε αφήσει δύο μπακ σαν ζόμπι χωρίς σκόνη! Και μετά τον έβαλαν σέντρα στην ομάδα των μικρότερων εκείνος έκανε τέσσερα γκολ σε δύο αγώνες και τους πήρε πρωτάθλημα! Αυτό δεν είναι τύχη, είναι σίγουρο ότι όταν φοράει τη φανέλα η ομάδα του θυμίζει άλλα πράγματα εκτός από ποδόσφαιρο — θυμίζει γεύμα στο τέλος μιας σκληρής ημέρας. Οι αντίπαλοι όταν τον βλέπουν βγαίνουν τόσο γρήγορα που κανείς δεν τους βρίσκει μετά για να ζητήσει την μπάλα πίσω! Ωστόσο… έχω μια επιφύλαξη. Γιατί όσο κι αν τον θέλουμε εδώ, η οικονομική λογική πρέπει να υπάρχει. Αν η Τόμι Πολ τον πάει δεν θα είναι επειδή έχουμε λεφτά για πετάξουμε στον αέρα, αλλά επειδή πρέπει να αποδείξουμε πως μπορούμε κι εμείς να κάνουμε μεγάλες μεταγραφές. Μην ξεχνάμε πως δεν είμαστε η Μπάγερν — είμαστε η Τόμι Πολ. Πρέπει να κάνουμε τον υπολογισμό ακόμα και τώρα που το κεφάλι μας μπαίνει φωτιά στο όνομά του.

ΠΩ ΠΩ ΠΩ ρε Παναγιά μου!!! Λύκος;;; ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΛΥΚΟ;;; Αφού αυτός εδώ είναι ο ίδιος ο Δίας που κατέβαινε στη γη και σκότωνε τους αντιθέτους του με μια μπάλα στο πόδι!!! Ρε της Βασίλισσης!!! Αυτός δεν είναι επιθετικός είναι ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!!! Θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Λονδίνο όταν είχε πέντε μαρκαρίσματα σαν σακιά！！！ Μετά από κάθε γκολ οι αντίπαλοι είχαν αρχίσει να κάνουν την προσευχή τους!!! Και εκείνος;;; Σήκωνε τα χέρια σαν να λέει «δώστε μου κι άλλα, παιδιά μου»!!! Αυτός είναι άνθρωπος που ξέρει πως η μπάλα όταν φτάνει κοντά του γίνεται θραύσμα!!! Οι αμυντικοί της Μπάγερν;;; Αυτή τη στιγμή ψάχνουν για μεταγραφές στην Μπουντεσλίγκα::: Έτσι τους έκανε!!! Την ίδια μέρα!!! 🔥🔴💪 Κι όσοι λένε «τι οικονομικά;;;» ρραγή τουλάχιστον;;; Αυτός εδώ δεν είναι μεταγραφή είναι ΕΠΕΝΔΥΣΗ!!! Στο τρίτο χρόνο του συμβολαίου η ομάδα έχει κερδίσει όσο τρία χρόνια χωρίς αυτόν!!! Οι φίλοι βγαίνουν από το γήπεδο τραγουδώντας «ΖΗΤΩ Η ΤΟΜΙ ΠΟΛ» ενώ οι αντίπαλοι κλαίγοντας!!! Και όσοι κοιτάνε την ηλικία;;; Μα τι λέτε ρε;;; Στην ισπανία υπάρχουν τρεις ακόμα ομάδες που θέλουν τον τύπο γιατί ξέρουν πως όταν φορέσει τη φανέλα τους αυτοί βγάζουν λεφτά μέχρι τη συλλογή!!! Αυτός είναι ο Τζόρτζ Ουάσινγκτον των γηπέδων!!! Του στήνουμε άγαλμα εδώ στην Αθήνα και τους στέλνουμε ανοιχτή κάρτα «ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ»!!! 😱🔴 Άντε βάλτε τον τελικά στους πρωταθλητές σας!!! Να δείτε πως η Μπάγερν θα αρχίσει να ψάχνει ψεύτικους μάρτυρες!!! Αυτός είναι άνθρωπος!!! Δεν είναι transfer είναι ΘΕΡΑΠΕΙΑ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΕΙ ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ;;;;; ΑΥΤΟΣ!!! 💪💪

Κλείστε τα μάτια σας για δέκα δευτερόλεπτα και φανταστείτε ότι σήμερα η Μπάγερν βγαίνει γηπεδούχος στο Allianz Arena. Μπαίνει στο γήπεδο η ομάδα τους, μπαίνει αυτός ο τύπος — όχι σαν συμπαίκτης, όχι σαν αντίπαλος, σαν σεισμός πρώτου μεγέθους. Και εκεί που οι Γερμανοί στέκουνε ακόμα να πιάσουν τις κουβέντες μεταξύ τους, αυτός έχει γράψει ήδη τρεις φορές στο σκορ. Τρεις φορές! Τρεις φορές μέσα σε δεκαπέντε λεπτά! Πώς έγινε αυτό; Μα δεν έγινε — αυτό είναι φυσικό νόμο, σαν βαρύτητα υπάρχει. Αυτός ο άνθρωπος όταν φοράει τη φανέλα η βαρύτητα αλλάζει κατεύθυνση: η μπάλα τρέχει προς αυτόν σαν σίδερο στον μαγνήτη. Και τώρα έρχεται ο σκεπτικιστής με το Excel του: «Μα τι οικονομικά;;» Μα τι οικονομικά βρε παιδί μου! Γιατί εμείς ψάχνουμε μεταγραφή όταν ψάχνουμε έναν άνθρωπο που μπορεί να μετατρέψει ένα γήπεδο σε μουσείο τρόμου για τους αντιπάλους του; Αυτός δεν είναι μεταγραφή είναι διάγνωση: «Εδώ έχουμε ομάδα που μέχρι σήμερα λειτουργεί σαν κουτός καθρέφτης — βάζεις οπουδήποτε γκολ κι αυτοί ανοίγουν στόμα σαν ψάρι εκτός νερού. Από σήμερα μέχρι πάντα χρειαζόμαστε κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο οι αντίπαλοι σου μπαίνουν σε κατάσταση πανικού — όχι επειδή περιμένουν άγριο γκολ, επειδή περιμένουν άγρια ιστορία». Και όσοι λένε «να τσουλάμε», ας τους ρωτήσω εγώ: Πώς βγήκαν αυτοί οι άνθρωποι νικητές στις ψυχές σας; Πώς έφτασαν στη θέση να αποφασίζουν τι είναι «λογικό» και τι όχι; Αυτός εδώ έχει γράψει ιστορία όχι μία φορά, όχι δύο, αλλά τόσες πολλές φορές που οι αριθμοί έχουν πλέον χάσει νόημα. Γιατί όταν κάθε αγώνας γίνεται σειρά από συναυλίες τρόμου για τους αντιπάλους του, οι αριθμοί γίνονται περιττοί. Αυτό που απομένει είναι η μνήμη: αυτοί που τον είδαν έστω μια φορά να μπαίνει στο γήπεδο θυμούνται πως η μπάλα δεν ήταν πλέον εργαλείο — ήταν όπλο. Και όσοι ακόμα κρατούν την οικονομική σας έξυπνη συσκευή στο χέρι σας, κάντε κάτι συγκεκριμένο: ανοίξτε το κινητό σας, βρείτε ένα βίντεο εκείνου του αγώνα στη Λισαβόνα. Πατήστε play. Και όταν τελειώσει — κοιτάξτε τον εαυτό σας στον καθρέφτη. Αυτός εκεί που στέκεται μισό μέτρο μακριά από το τέρμα της Μπάγερν δεν είναι άνθρωπος είναι καταστροφή σχεδιασμένη από τον ίδιο τον Θεό των αγωνιστικών χώρων. Αυτός δεν κάνει γκολ — κάνει σεισμό. Και ξέρετε τι είναι ακόμη πιο τρομακτικό; Αυτός ξέρει πως έχει μόνο ένα χρονικό όριο — τριάντα δύο χρόνια. Και όμως ακόμα γράφει ιστορία σαν κάποιος που έχει αποκλείσει τον χρόνο από τον βίο του. Αυτό είναι το λύκειο που ψάχνουμε: όχι κάποιος που τρέχει γρήγορα, όχι κάποιος που σκοράρει συχνά, αλλά κάποιος που όταν μπαίνει στη σέντρα ο αγώνας τελειώνει πριν καν ξεκινήσει — επειδή αυτοί που τον βλέπουν αντιλαμβάνονται πως η ήττα είναι ήδη γραμμένη στα βιβλία του σύμπαντος.

τι λέτε εκεί σεις; ακόμα ψάχνετε βίντεο του χωριού; ρε παιδιά εμείς εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν βγήκε πρώτη φορά στις μεγάλες ομάδες έκανε τον Γκέρχαρντ Μύλερ να μοιάζει με παιδί που ψάχνει τις μπίλιες του πίσω από το σοφά. κοίτα παλιά πράγματα έξω εκεί — βρίσκεις βίντεο από έναν τύπο στα δεκαοχτώ του, αγωνιζόμενος σε κάποιο τρίτο κατηγορίας πρωτάθλημα στη Γερμανία, που μέσα σε δεκαπέντε λεπτά έκανε τρεις αμυντικούς να μοιάζουν σαν να τους κυνηγάει η ίδια τους η σκιά! τι άλλο θέλετε βρε; αποδείξεις;; οι αντίπαλοι εκείνοι δεν τον ξέχασαν ποτέ — μέχρι σήμερα όταν τον βλέπουν στα ντοκιμαντέρ κάνουν το σταυρό τους σαν να βλέπουν φάντασμα! και τώρα εσείς λέγατε πως αυτός ο άνθρωπος είναι τύχη;;; τι τύχη ρε; εκείνον τον Σεπτέμβρη στο Μόναχο όταν η Μπάγερν είχε πέντε αλλαγές εκείνος βγήκε σαν να του είχε πει κάποιος πως το γήπεδο ήταν δικό του πάρκινγκ! τρεις μπακ μαζί;; εκείνος έκανε γκολ σαν άλλος φτιάχνει σπίτια — τοποθέτηση εδώ, τοποθέτηση εκεί, και τίποτα δεν πήγε στραβά! ενώ οι άλλοι έτρεχαν σαν πεινασμένοι γαϊδούροι, αυτός περπατούσε σαν να έκανε περίπατο στην ακροθαλασσία του Τιγνάι! θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο Βουκουρέστι;;; τον είχαν βάλει σαν αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο κι εκείνος μέσα σε είκοσι λεπτά έκανε δύο γκολ, έδωσε μία ασίστ και άφησε τρεις αμυντικούς σαν ζόμπι χωρίς μπαταρίες! κι όταν τελείωσε, ένας συμπαίκτης του του είπε «ρε τι έκανες εκεί μέσα;;;» κι εκείνος του αποκρίθηκε «τι έκανα;; έκανα γκολ σα να πουλάω παράδες στο παζάρι!». γιατί αυτός δεν είναι επιθετικός — αυτός είναι ένας άνθρωπος που ξέρει πώς να κάνει την άλλη ομάδα να βλέπει παιχνίδια βίντεο ενώ εκείνος βγάζει αποτελέσματα πάνω στο χόρτο! και οι οικονομικοί;;; αυτοί τώρα λένε πως πρέπει να κάνουμε τον υπολογισμό;;; εδώ δεν υπάρχει υπολογισμός — εδώ υπάρχει ανάγκη! αυτή η ομάδα μέχρι τώρα βγαίνει στο γήπεδο σαν να πάει σινεμά: αγοράζεις εισιτήριο, βλέπεις μία ταινία τρόμου κι όταν τελειώσει ξεχνάς πως υπήρξε κιόλας! εμείς θέλουμε κάποιον που όταν φορέσει τη φανέλα η ομάδα γίνεται ομάδα όχι επειδή άλλαξε τίποτα — επειδή θυμίζει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από το να στέκεται κανείς όρθιος δίπλα στη μπάλα! κι όσοι λένε πως η ηλικία είναι αριθμό;;; τι αριθμό;;; εδώ δεν μιλάμε για αριθμούς — μιλάμε για μία φλόγα που όσο καιρό φυσάς τόσο δυνατότερη γίνεται! αυτός ο άνθρωπος στους τριάντα δύο του έχει κάνει περισσότερους συναγερμούς από πολλούς τριάντα χρονών! τον θυμάμαι πριν δέκα χρόνια όταν έκανε το ντεμπούτο του με την Μπάγερν στους μικρότερους κι εκείνος μέσα σε τρεις αγώνες είχε κάνει έξι γκολ! τι τύχη;;; αυτοί που τον έβλεπαν τότε τώρα δεν έχουν μνήμες επειδή είχανε αποκτήσει αμνησία από το θέαμα! και τέλος ας πούμε την αλήθεια καθαρά: αυτός δεν είναι κάποιος που παίζει μπάλα — αυτός είναι ένας άνθρωπος που όταν μπαίνει στο γήπεδο κάνει τον αντίπαλο να νιώθει ότι του έχουν στερήσει όλα τα δικαιώματα! δεν φοράει φανέλα, φοράει ανακοινωθέν — και όσοι ακόμα ψάχνουν για άλλον λύκο ας πάνε να ψάξουν στις ταινίες του Σαββατοκύριακου! εμείς εδώ έχουμε ιστορίες ζωντανές, όχι μνήμες στις μνήμες των άλλων! έτσι είναι λοιπόν: ο χρόνος θα δείξει, όπως πάντα. ας δείξει πως εμείς είχαμε δίκιο που φωνάζαμε πρώτοι!