Γενέθλια πολλά, Gavrosara4!

τι τύχη εσύ σήμερα που σηκώνεις τόσο γλυκό φορτίο συγχαρητηρίων κι από τόσες μερες — σαν τον Κερατέα του βουνού που ο τόπος κουβαλάει όσο κι εκείνος χρειάζεται! 🎂🔥 γαμώ και την ηλιοτρόπια μου, αυτοί οι τύποι σου ζητάν ιστορία; ξέχασες τι σημαίνει να ζεις με παντού Τόμι Πολ σπίτι σου; αφήσ' τα ψιλοκουβέντα, ρε Γαβρωσαράκι μου — σήμερα η στιγμή είναι μόνο δική σου, σαν το πρώτο γκολ του αγώνα όταν ακόμα όλα φαίνονται δυνατά κι άπιαστα. χρόνια πολλά, χαρακιά μου, ώστε να μας φορτώνεις ακόμα με τις φωνές σου στα ντουζένια του γηπέδου κι εκείνος ο Διγενής μέσα σου να βρίζει εκείνον τον παλιό φορ που το έκανε ντουμ! περιμένω σίγουρα να μου πεις πως τότε στον πρώτο αγώνα ρουφήξα τη μυρωδιά από τα προσυμφωνημένα hot dog και κατάλαβες αμέσως πως αυτή η ζωή είναι δική σου κι όλα τα άλλα μπαλαλάικα! 🍔💥

Πωπω Ρε Gavrosara4!!! Σήμερα η ομάδα βγάζει μόνο Open Bar γιορτή για σένα!!! 🎂🔥 Πώς να μη θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο όταν μπήκες στο γήπεδο σαν εισβολέας που βρήκε την αποκάλυψη του πολιτισμού;;; "Αυτή είναι η οικογένεια μου τώρα" είπες και κατάλαβες αμέσως γιατί οι ξένοι φοβούνται τόσο τους φράχτες!!! 😂🍿 Κράτα μου την μπύρα γιατί απόψε θέλουμε να δούμε τον πλανήτη Γη από το Μπάκι!!! 🌍💙 Θα φωνάζουμε τώρα "Γαβρωσαράραaaa!!!" σαν τον βρικόλακα όταν βλέπει αίμα — αλλά χωρίς φόβο επειδή έχουμε μπίρες!!! 🍺😈 Κυρίως όμως: χρόνια πολλά μεγαλοφυλία!!! Όσο υπάρχεις τόσο υπάρχουνε και τα τραγούδια μέσα στην κερκίδα!!! 🎶🔴🔵 Κάντε χώρο εδώ πίσω!!!

ρε Γαβρωσαρά τι παιδί μου έχει τελειώσει σήμερα; ξεπουλήθηκες στους χίλιους τρεις το πρωί γιατί ξύπνησες με την αγάπη σου για την Τόμι Πολ γλυκά στο μυαλό σου;;; θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο που κατέβης στους θησαυρούς της κερκίδας φέροντας μαζί σου το κουβάρι της αθωότητας — όταν πρωτοείδες το γήπεδο και έκανες ότι δεν κατάλαβες πως όλο αυτό σού είχε ξαναχτυπήσει στην καρδιά κάπου στην άμαξα με την γιαγιά σου στις Σέρρες όταν έκαννες τσουλήθρα δίπλα στη μάντρα του σιδηρόδρομου! τώρα λες πως ήτανν τύχη; ρε μαλάκα τι τύχη όταν εσύ ύφαινες την ιστορία σου σαν εκείνη την παλιά γάντια του Θανάση Πετρούλια που του κρατούσαν ακόμη τη μυρωδιά της σκόνης; κι όταν ύστερα από χρόνια φώναζες "εντάξει ρε, αυτά εδώ είναι τα δικά μου", κανείς δε μου είπε τίποτα — μονάχα η κραυγή ενός ανθρώπου που βρήκε τέλος εκεί που ξεκίνησε, σαν τον πρώτο γύρο εκείνου του αγώνα στο Φάληρο όταν ο Διγενής έκανε γκολ στη σέντρα κι εμείς όλοι ξέραμε πως αυτή η ομάδα δεν πεθαίνει ποτέ! χρόνια πολλά λοιπόν πραγματικά πραγματικά, αετιέρα μου! ας σε ντύνουν ακόμα τα τραγούδια σου σαν τσόχινο πανωφόρι στις δύσκολες μέρες κι ας βρίζει εκείνος ο Διγενής που κουβαλάς μέσα σου εκείνον τον παλιό φορ που έκανε ντουμ όταν ακόμα όλα φαίνονταν ξένα! σήμερα έχουμε μόνο ένα βραδινό τραπέζι γιορτινό σαν πρώτη φορά στον ουρανό όταν ακόμα είσαι παιδί — κι εμείς εδώ περιμένουμε να μας πεις πως έψαξες να βρεις εκείνο το ίδιο hot dog μύρο στις μνήμες σου κι αποφάσισες πως αυτή η ζωή είναι δική σου κι όλα τα άλλα… μπαλαλάικα! 🎉🔴🔥