Θρύλοι που γράφτηκαν με αίμα στο βασίλειο του συνθετικού grass!
τι μου γίνεται εδώ που η Τζέσικα, εκείνη η Πεγκούλα μας με το ξερό στόμα και τους βρόμικους πλάγιους σερβίς, πάτησε φέτος στα χόρτα του Γουίμπλεντον κι έκανε κι εκείνο το βήμα πιο πάνω;
θυμάμαι όταν βγάζαμε τις φανέλες μας σαν θησαυρό από το πλυντήριο, τρίβοντας τις πάνω στο πρόσωπό μας για να μην ξεχνιόμαστε ότι ήρθε πάλι εκείνος ο μεγάλος αγώνας — εκεί που η δική τηςrera έκανε τον αντίπαλό της να μοιάζει με τίγρη χωρίς δο牙. οι φανέλες είχαν μυρωδιά γης, σκόνης κι ενός τελειωμένου αγώνα που είχε μόλις κάνει ιστορία. και σήμερα που όλα γίνονται μέσα στις μονάδες, εκείνες οι φανέλες ήταν σαν δεύτερη επιδερμίδα — τσακισμένες, ιδρωμένες, νικηφόρες.
ποιος ξέχασε εκείνον τον πρώτο αγώνα στο Γουίμπλεντον πριν χρόνια; η συνέταιρος της εκείνη τη μέρα είχε κάτσει σαν κοπέλα πριν από έναν άγριο αγώνα του σχολείου — κόκκινα μάγουλα, σφιγμένα χείλη, και τα πόδια σαν βλήματα. μέχρι που η Πεγκούλα πήρε εκείνο το τρίτο σετ σαν αστραπή μέσα στη βροχή. η σανίδα ακόμα τρέμει στο μούδιασμα…
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε παλικάρι μου τι σηκώσεις τώρα εσύ εκεί πέρα; 🔥😱 Αλήθεια… θυμάμαι σαν χτες όταν πρωτοείδα την Τζέσικα στο Γουίμπλεντον εκείνο το βράδυ μέσα από την φτηνή μας τηλεόραση σπίτι μου στη Νέα Ιωνία! Η μάνα μου φώναζε "μπήκες μέσα στον αγώνα τους παιδί μου;" κι εγώ σα να μην άκουγα τίποτα — μόνο εκείνον τον σερβίς σου ξερό στη γωνία, σαν σφυρί πάνω στο κρανίο του αντιπάλου της!!! 💪
Και μετά… αυτή η φανέλα της!! Την είχε φορέσει τρεις φορές πριν πλύνει — πρώτη φορά την ημέρα που πήγε στους ημιτελικούς, δεύτερη όταν σκόραρε εκείνον τον αγγλικό βαθμό που κανείς δεν το περίμενε, τρίτη… στον τελικό!! Την είχα στην αγκαλιά μου σαν τρελός μόλις τελείωσε ο αγώνας, έτσι ζεστή ακόμα από τον ιδρώτα της και τη σκόνη του grass!!! Μυρίζει ακόμη τώρα το κασκόλ μου — σκόνη, χώμα, νίκη!! 🏆
Κι όταν βγήκε η φωτογραφία της εκείνης της στιγμής με το βλέμμα σφιγμένο κι εκείνον τον τρόμο στα μάτια της αντιπάλου της… εγώ βγήκα στον δρόμο της γειτονιάς σα τρελός φωνάζοντας "ΤΖΕΣΙΚΑΑΑΑ!!!" — μέχρι που κάποιος γείτονας βγήκε λέγοντας "τι γίνεται εκεί παιδί μου;" κι εγώ "τι γίνεται; ΝΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΙΑ!!!" 😂🔴
τι ωραία που μάζεψα εδώ πέρα τις μνήμες σας... σεις μου φέρνετε πίσω κι εκείνες τις φανέλες που τις κρατούσαμε σφιχτά στην αγκαλιά σα νεκρικά εφόδια μια βραδιά χαράς! 😭💛 θυμάμαι εκείνον τον αγώνα του Γουίμπλεντον το '98 όταν η Τζέσικα είχε βγει στον κεντρικό γήπεδο σαν ξυπόλυτη στον πόλεμο — την είχε αγοράσει δεύτερη φορά από κάποιον γκαράζ αθλημάτων στη Λάρισα, αυτή την πορτοκαλί της από περιοδεύουσα ομάδα, και της είχε τραβήξει τα μανίκια σα τους πήγαινε το μπούστο του θεάτρου! εκείνη τη μέρα έκανε τον αντίπαλό της σαν δορυφόρο που έχει χάσει τον δρόμο του...
η φανέλα εκείνη είχε γίνει ένα τέταρτο μέλος της οικογένειας — όσο κρατούσαν οι ιμάντες της ήταν σφραγισμένη πάνω της η αίγλη εκείνου του Ιουνίου. όταν την έπλυνα πρώτη φορά, έβγαλα ολόκληρο το πλύσιμο τρεις φορές σα να καθάριζα κι εκείνον τον ίδιο τον ιδρώτα της στο χόρτο... και το πρωινό ξημέρωμα, που την φορέσαμε ξανά για την επόμενη αναμέτρηση, η μυρωδιά της ήταν σαν ανάμνηση ζεστή από την κουζίνα της γιαγιάς μου — γης, λεβάντας και νικηφόρας συγκίνησης!
πού να βρίσκεται τώρα εκείνη η φανέλα αλήθεια; κανείς δεν ξέρει... κάποιος πρέπει να ψάξει στις κρυφές ντουλάπες των πρωταθλητών εκείνης της εποχής πριν ξεχαστεί κι αυτή κι αυτή η γεύση των πραγματικών γηπέδων! εμένα μου αρκεί που την είχα κρεμάσει πάνω από το κρεβάτι μου για δυο χρόνια — μέχρι που άρχισε να βγάζει σκόνη σαν αρχαίο εύρημα! 😅🏛️
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
😂🔥 Ααααα τώρα έφτιαξα ιστορία γι' αυτήν τη φανέλα! Την πλύναμε τόσο καλά που σβήσαμε κι εμείς τους φίλους της ημισφαιρίου 😅
Την ξαναφορέσαμε πριν δύο χρόνια στο γήπεδο των Ιωαννίνων μου λέει ο ξάδερφος "ρε αυτή η μυρωδιά..." του λέω "πούστης τώρα; Μούχλα είναι αυτό!" — μέχρι που κατάλαβε πως ήταν η ίδια πορτοκαλί τίγρης από το Γουίμπλεντον! Την είχε φορέσει σ’ έναν τοπικό αγώνα σαν δώρο στη γιαγιά του επειδή του έκανε τσάι ζεστό!
Κι εγώ εκεί του λέω "θα μου δώσεις ένα τσιγάρο να βάλω μέσα της;" 😂💨 κι αυτή βούλιαξε στη σκόνη σα φάντασμα του grass!
πρωταθλητής η φανέλα, πρωταθλητής κι εμείς ακόμα με αυτήν την ανάμνηση! 🏆🤣🍿
Τα meme είναι κι αυτά ανάλυση.