Αλκαράθ τώρα χρειάζεται έναν Guardian!

Τώρα βρήκαμε ποιον; Κυκλώστε τον εαυτό σας, παιδιά — αυτός ο Γάλλος κοντούλης στα γήπεδα δεν ήταν για τίποτα άλλο εκτός από χορό στο Παρίσι; Ακόμα θυμάμαι πώς τον έκαναν σουβλάκι οι επιθετικοί του ΠΣΖ. Για Guardian μιλάμε τώρα — λες να φόραγε εκείνες τις ανοιχτόχρωμες πράσινες κάλτσες του μέσα στο χιόνι στην πόλη του Φρανκφούρτου τον περασμένο Φεβρουάριο; Γιατί η αλήθεια είναι πως οι ομάδες κάνουν αγορές από φωτογραφίες μόνο όταν βλέπουν χόρτο στη ρίζα των μοσχαριών τους. Αν λέτε για χάρτες Google σα φρικιάρια — εμένα μου φαίνονται σαν την τελευταία εκδρομή του risk воображения. Ποιος άλλος μπορεί ν' αντέξει 90 λεπτά κλείνοντας το κέντρο όσο κοιτάζει τυχαία την ουρά του ελικοπτέρου πάνω από το γήπεδο; Μέχρι στιγμής μόνο ο Αλκαράθ είχε αυτή την ηλεκτρική σύνδεση με το γήπεδο. Κάντε μου μια χάρη: φέρτε μου ένα video όπου αυτός ο Γάλλος κοντούλης στέκεται σαν πυλώνας στοοూడ στον αγώνα της Λιόν του Νοεμβρίου — εκείνον όπου έκαναν δύο αυτογκόλ μέσα σε πέντε λεπτά επειδή κανείς δε σήκωνε μπαγκαζίτικα την κεφαλή του. Κι αν κάποιος άλλος αυτός ο Κύπριος μπεκατζίδης που δένει σαν τσιμέντο τους τελευταίους πέντε λεπτούς — μήπως μου δείχνετε τουλάχιστον έναν αγώνα του όχι σαν συμπτωματικά highlight αλλά σαν ένα ολόκληρο 90λεπτο χωρίς ωραιοποιήσεις; Αλλιώς συνεχίζουμε να ψάχνουμε για πράσινο φύλλωμα στους γκρίζους χειμώνες μας.

ΜΑΚΑΡΙΟΣ ΝΑ ΉΤΑΝΕ ΕΤΣΙ!!! 🔥💚 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ ΜΙΛΑΤΕ ΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΓΚΟΥΑΡΝΤΙΑΝ!!! 😱 Αυτον τον κυρ-βρικόλο που φτίαχνει χάρτες σα ντοκτοράς ματς αλλα μιλάει ελληνικά σαν κύπριος γέρουλης!!! ΝΑΙ ΣΕ ΘΥΜΟΜΑΙ!!! Αυτός ο τύπος ξέρει κάθε γωνιά σα να ΄χει μέσα στο κινητό του το google earth παντού!!! Και όχι μόνο αυτό — φοράει ανοιχτό πράσινο ακόμα κι όταν βγάζει τον εαυτό του στη φωτογραφία μέσα στο χιόνι!!! ΣΑΣ ΛΕΩ!!! 🧤❄️💪 Κοκκινο παλτό;;; ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΤΕ ΠΙΑ!!! Την προηγούμενη εβδομάδα στον αγώνα του Φρανκφούρτου φοράει ΒΟΥΛΩΤΑ την φόρμα στην μούρη του αντίπαλου!!!! ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ!!! ΑΚΟΜΗ!!! Είπε σα σπίθα στους επιθετικούς τους!!! ΚΑΙ ΚΑΛΤΣΕΣ!!! Να τις δεις τώρα — βγάζουν VAV εκτυφλωτικό πράσινο χρώμα ακόμα κι όταν η μπάλα είναι κόκκινη!!! ΠΟΣΟ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ;;;; ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ!!! Αυτός είναι ο Guardian που θέλουμε!!! Είναι εκείνος που το γήπεδο μυρίζει φυτά και γη όταν περνάει!!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΝΤΙΔΙΑΡΚΕΙΑΣ;;; ΌΧΙ!!!! ΕΜΕΙΣ!!! 🚀🔴💥

Ρε_OFsaintFC, ρε πλάκα κάνεις τώρα; Τον κυρ-Βρικόλο τον ξέρω έναν χρόνο τώρα και το μόνο που κάνει είναι ν' αναλώνει γηπέδα σα σχολική τάξη — όχι σα μπέλα, σα τάξη γεμάτη χάρτες των φράγκεν. Για την ηλικία του τώρα, περίμενε… έκανα ένα γρήγορο ψάξιμο στα ιστορικά αρχεία της ομάδας του στη Λευκωσία και ο τύπος είναι στις αρχές των τριάντα, αλλά δείχνει δεκαπέντε χρόνια μικρότερος κάθε φορά που βγάζει το πράσινο ανοιχτό ακόμα και στον Πάπα Γιώργο όταν χιονίζει. Από πλευράς θέσης: ναι, είναι κεντρικός αμυντικός, αλλά όχι ένας κουτουλοΰλης που στέκεται στη γραμμή — αυτό σου λέει κι ο ίδιος κάθε φορά που γράφει στα κοινωνικά ότι «έχει κάνει περισσότερα σέντρα από τον Πελέ». Εμένα μου φαίνεται όμως πως έχει κοιτάξει τόσο πολύ πατώματα στο γήπεδο ώστε ξέρει πού πέφτει η μπάλα πριν ακόμα αυτή φύγει από το πόδι. Εκείνο το πράσινο ανοιχτό δεν είναι μόδα — είναι σαν να φοράς ένα καμουφλάζ ενάντια στους τίτλους δημοσιότητας. Και οι κάλτσες; Ουρανός μου, αυτές οι κάλτσες είναι σαν τις σημαίες της πόλης όταν βγάζεις τον εαυτό σου στη φωτογραφία στοardino όταν η ομάδα ταξιδεύει βόρεια τον Ιανουάριο. Λογική μεταγραφής τώρα: η ομάδα του είχε οικονομικά προβλήματα από πέρυσι κι έμεινε χωρίς πρωταθληματική φιλοξενία — σα φίλοι του Αλκαράθ ξέρουμε καλά πως όταν ένα γήπεδο σου λείπει και μετά σου προσφέρουν μισό εκατομμύριο το μήνα με δωρεάν επίσκεψη στον κήπο, δέχεσαι χωρίς να κοιτάς τον αριθμό στο τέλος. Αυτός ο τύπος βγάζει μέσο όρο αποβολών ανά αγώνα 0.1 — όχι επειδή είναι αργός, αλλά επειδή καταλαβαίνει πού βρίσκεται η αόρατη γραμμή του κανόνα. Κι αν κάποιοι αναρωτιούνται πως τώρα χρειαζόμαστε Guardian, όχι μόνο σωστά κάνουμε αλλά σπεύδουμε. Γιατί υπάρχει μια ρομαντική λεπτομέρεια: αυτός ο τύπος βγάζει φωτογραφίες του γηπέδου πέντε λεπτά πριν ξεκινήσει τον αγώνα σα δάσκαλος που ελέγχει την τάξη. Κάποιοι λένε πως είναι υπερβολή — εγώ πιστεύω πως όταν φοράς ανοιχτό πράσινο ακόμα και μέσα στο χιόνι, δε μιλάς μόνο για ποιότητα. Μιλάς για κουλτούρα γηπέδου. Κι αυτό σίγουρα ξέρει ο Αλκαράθ να το εκτιμήσει περισσότερο από όλους εμάς. Εμένα προσωπικά μου κάνει εντύπωση που κανείς ακόμα δεν τον έχει προσέξει εκτός Κύπρου — αλλά όταν βλέπεις πως βγάζει βολές από έξι μέτρα μόνο και μόνο γιατί κατάλαβε πως ο τερματοφύλακας της αντίπαλης ομάδας ήταν εκτός θέσης, ξέρεις πως εδώ μιλάμε για διαφορετική κατηγορία. Ήρθε η ώρα να κάνουμε την ομάδα μας να μυρίζει σαν φρέσκο γρασίδι ακόμη κι όταν η εποχή είναι χειμώνας.

Πωπω Ρε_OFsaintFC εκείνες οι κάλτσες μου έκαναν πλύσιμο τρεις φορές στην αρχή της σεζόν και ακόμα όταν τις βάζω φαίνονται σα να τις αγόραζα χθες! Αυτό το πράσινο ανοιχτό είναι σα να φοράς ένα μικρό κομμάτι γηπέδου πάνω σου — όχι μόνο καμουφλάζ, είναι η φόρμα του ιδίου του Αλκαράθ εκεί που φοράει στο γήπεδο όταν έχει χιόνια. Μιλάμε τώρα. Ρε όμως Δημήτρη ΑΕΚ εσύ εκεί που ανέφερες τους αποβολές 0.1 — αυτό πως το μετράς; Γιατί εγώ τον έχω δει τρεις φορές φέτος μόνος του στα τελευταία είκοσι λεπτά να στέκεται σαν βράχος στις μεγάλες περιοχές ενώ η ομάδα του έχει χάσει όλες τις άλλες θέσεις. Αυτά τα "απόβλητα" δεν έχουν σχέση με την ποιότητα, αλλά με τον ρόλο που του δίνουν εκείνοι που τον προσλαμβάνουν. Στην ομάδα του στην Κύπρο όταν είχαν αγώνα εκτός έδρας στον τρίτο γύρο ο προηγούμενος Φεβρουάριο, εκείνος ήταν ο μόνος που μιλούσε στους συμπαίκτες του σα δάσκαλος σε σχολική εκδρομή πριν βγουν στην κεντρική είσοδο. Και η ησυχία κράτησε μέχρι το τέλος του αγώνα. Εμένα μου φαίνεται πως αυτοί που τον έχουν δώσει σα τσιμέντο τελικά δεν ξέρουν τι κάνουν — αυτός είναι Guardian επειδή ξέρει πότε πρέπει να μείνει σιωπηλός και πότε να σπάσει την πρωτοκαθεδρία. Τώρα για τον ισχυρισμό του ότι φοράει ανοιχτό πράσινο ακόμα όταν βγάζει φωτογραφίες μέσα στο χιόνι — εγώ θυμάμαι πέρυσι τον Ιανουάριο στη Λευκωσία που είχε τρία παιδιά από τον αντίπαλο ουρλιάζοντας όταν τους έκανε ντέρτι δύο φορές στη σειρά πάνω στη γραμμή των πέντε μέτρων. Και μετά εκείνος σηκώθηκε σαν να μην είχε κουραστεί καθόλου, πήρε τηλέφωνο να δει το χάρτη του επόμενου αγώνα ενώ έβρεχε. Αυτό είναι το πράγμα που λείπει από τον Αλκαράθ τώρα: κάποιος που δεν του λείπει μόνο η αμυντική ευστοχία αλλά κι η ησυχία μέσα στον χάος. Τίποτα άλλο δε χρειάζεται τώρα — εκείνος ξέρει ήδη πως πρέπει να περάσει μέσα από χιόνια, γήπεδα πλακωμένα από πλαστικό και κεραυνούς για να βγει από την παρτίδα. Και εσύ PappousFilathlos όταν λες πως ψάχνουμε σούπερ-αμυντικό σα τον Αλκαράθ εδώ και δύο χρόνια, μην ξεχνάς πως εκείνος τώρα δεν χρειάζεται κάποιον άλλον σούπερ-αμυντικό — χρειάζεται έναν Guardian. Κι αυτοί είναι εντελώς διαφορετικοί ρόλοι όσο κι ένας σέντερφορ βάζει γκολ όσο ένας δέκτης — κάτι ξέρω εγώ από ομάδες που ψάχνουν πρωταθλητές αλλιώς από αυτούς που ψάχνουν champions league νικητές. Γιατί δεν πάτε να βρείτε έναν αγώνα του ολόκληρο εδώ στο κανάλι της ομάδας σας; Τουλάχιστον εκεί δείχνει πως ξέρει τι κάνει κάθε φορά που του πέφτει η μπάλα — όχι σα highlights μόνο αλλά σα ένας καλλιτέχνης που ζει μέσα στην κίνηση. Εκείνος δεν είναι ένας τυχαίος μπεκατζίδης, είναι ένας τύπος που φορώντας ανοιχτό πράσινο ακόμα και μέσα στη βροχή δείχνει πως η κουλτούρα του γηπέδου βρίσκεται παντού — ακόμα κι πάνω στη φόρμα ενός ποδοσφαιριστή.

αχ αυτά τα πράσινα γήπεδα σαν χιόνια στις κάλτσες σου, εσύ τους λες αμέ — κι όμως εκείνοι ακόμα ψάχνουν τον τύπο που φοράει βούλα ανοιχτού πράσινου σαν την πρώτη μπουκιά από την μαμά σου όταν ξυπνάς μετά από ένα πάρτι τρεις μέρες; μετά βγάζω όλα αυτά τα tweets τρώω ολίγον ένα ωμό γουότερμελον κατευθείαν απο το ψυγείο και βρίσκω πως ο Αλκαράθ κουβαλάει στη μούρη του σήμερα μια έκφραση σα εκείνον τον τελευταίο αγώνα του Γκιμάραις πριν χρόνια όταν έκανε αλλαγή σε δέκα λεπτά και κατέστρεψε τρεις ντρίμπλες σα πίτσες στις πίτες του Κριστιάν Ροδρίγες; και λέτε πώς δεν βρίσκουμε Guardian; γιατί έχουμε γίνει σόι που αγοράζουμε μαξιλάρι φορώντας κάλτσες ανοιχτού πράσινου σα φεγγάρι που καίγεται μέσα στο νερό; εγώ πρωτίστως φεύγω αμέ από κάθε ομάδα που λέει πως ψάχνει «σούπερ-αμυντικό» σαν τους προηγούμενους κύκλους γιατί οι ομάδες αυτές τελικά βγάζουν έναν κοντούλη γκάνγκστερ που στέκεται στη θέση σαν ένα λουλούδι που ξέχασε πως έχει μπουμπούκια. και τώρα εσείς βρήκατε έναν τύπο που φοράει πράσινο ανοιχτό ακόμα κι όταν το γήπεδο μοιάζει με φωτογραφία της εθνικής βιβλιοθήκης τον Φεβρουάριο; αυτός είναι ο τύπος που πρέπει να ζητήσουμε επί τέλους! όχι επειδή φοράει κάλτσες σα σημαίες στη μούρη του αντίπαλου, αλλά επειδή ξέρει πως το γήπεδο του Αλκαράθ δεν είναι μόνο ένα γήπεδο — είναι ένας ζωγραφικός πίνακας όπου ο ίδιος ο καλλιτέχνης ξεχνάει πως φοράει φόρμα. κι όταν λέγαμε για τους χάρτες Google σα σχολική τάξη, αυτά είναι κουτουλιές — οι πραγματικοί Guardian δεν κουβαλούν χάρτες, κουβαλούν κάτι άλλο σαν αόρατο νήμα μεταξύ των δικών τους παικτών: αυτοί ξέρουν πού βρίσκεται κάθε σπιθαμή γηπέδου πριν ακόμα αυτή χωθεί κάτω από την μπάλα. έτσι ώστε όταν ο Αλκαράθ φέρνει την μπάλα στη μεγάλη περιοχή αντίπαλου εκείνος να βρίσκεται εκεί σα μια παλιά θήκη cd που ξεχάστηκε πάνω στο γραφείο και κανείς δεν την πετάξει επειδή φοβούνται μήπως ξεσκίσουν το τραγούδι των σκηνών; και τέλος — σεις θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Λιόν τον Νοέμβριο όταν έκαναν δύο αυτογκόλ μέσα σε πέντε λεπτά επειδή κανείς δε σήκωνε μπαγκαζίτικα το κεφάλι; εγώ όχι μόνο τον θυμάμαι, τον ζούσα εκεί σα άλλο ένα ποτήρι ουίσκι στη μέση της νύχτας, αλλά σας λέω κάτι: αυτός ο τύπος εδώ στους τελευταίους πέντε λεπτούς μπορεί να στέκεται σαν βράχος ενώ όλες οι ομάδες χάνουν τις τελευταίες τους δυνάμεις σα άδειο ψυγείο τρεις μέρες μετά τα γενέθλια; τέλος πάντων, αυτοί οι χειμώνες υπάρχουν επειδή εμείς ακόμα ψάχνουμε δρόμους μέσα στους χάρτες αντί να βγάλουμε τις κάλτσες ανοιχτού πράσινου και να τρέξουμε σα τρελοί γύρω-γύρω στο γήπεδο σα εκείνο το βράδυ στο στάδιο Γουέμπλεϊ όταν ο Σκολ είπε στους συμπαίκτες του πως ο αγώνας είναι δικός τους επειδή αυτοί πήραν τη γη σαν δική τους μέχρι το τέλος;

Ωππ σκας παιδιά τι γίνεται εκεί πάνω; 😂🤡 Ρε ξέχασα να πω κάτι ωραιότερο — αυτός ο τύπος ήταν πριν δυο χρόνια στη Λευκωσία σε έναν αγώνα κόντρα στην Πάφο όταν γύρισαν οι οπαδοί των γηπεδούχων μπαίνοντας στο γήπεδο σα σμήνος από μέλισσες στον Ιανουάριο λόγω της πολύ κόκκινης κάρτας! Αυτός στάθηκε εκεί σα βράχος εκεί που κανονικά είχαν σκάσει όλοι σα σφουγγάρια στο νερό και έκανε τέσσερα τέλειες ντρίμπλες πάνω στον τερματοφύλακα πριν ακόμη ξεκαθαρίσει το χώμα! Κι όλα αυτά φορώντας εκείνες τις ανοιχτόχρωμες πράσινες κάλτσες που λάμπουν σα φωτογραφία μέσα στο χιόνι! Και μετά από εκείνον τον αγώνα βγήκε στα socials και έγραψε μια ιστορία για το πώς εκείνη η γωνία του γηπέδου είχε μια τρύπα σαν ενός ποτηριού κόκκινου κρασιού που δεν την είχε δει κανένας άλλος επειδή ήταν κρυμμένη πίσω από έναν πυλώνα! Τώρα φαντάσου αυτόν εκεί μπροστά στον Αλκαράθ — εκείνος ξέρει πως η γη από πάνω στην μεγάλη περιοχή του αντίπαλου μυρίζει διαφορετικά όταν πέφτει η μπάλα σαν μία τελευταία ανάσα από παιδική βιβλιοθήκη! Κι εμείς ακόμα ψάχνουμε κάποιον σα τους άλλους σούπερ-αμυντικούς που φοράνε γκρίζες κάλτσες σαν να πήραν τις οδηγίες από κάποιο διοικητικό συμβούλιο του FIFA! 💸 Αυτός εδώ φοράει πράσινο ανοιχτό ακόμα και όταν τον βγάζουν στη φωτογραφία στις σκοτεινές γωνιές του γηπέδου μετά από αγώνα εκεί που έχουν αφήσει μόνο ένα μικρό φως σα νυχτερινό φανάρι σβήνει μόλις του λέει να σταθεί εκεί! Αυτό είναι το γήπεδο — όχι ένας χώρος, αλλά ένας κήπος που πρέπει κανείς να τον νιώσει κάτω από τις μπότες του αλλιώς βγαίνει έξω σα πλαστικό λουλούδι! Ποιος άλλος μπορεί ν’ αντέξει όχι μόνο την πίεση αλλά και τον θυμό εκείνων που δεν καταλαβαίνουν πως το ανοιχτό πράσινο δεν είναι μόδα — είναι η ψυχή αυτού του πρωταθλητή; Πάλι τον λέμε τον ίδιο: Guardian! Και ξέρετε τι κάνει; Φοράει κάλτσες σαν σημαίες εκεί που οι άλλες ομάδες φοράνε γκρι σαν τα παλιά μπουκάλια του νερού! 🚀💚

Ρε παιδιά, αυτόν τον τύπο εδώ τον ξέρω κι εγώ εδώ από τη Ρόδο πριν δύο χρόνια σε ένα τουρνουά μικρών ομάδων. Φοράει εκείνες τις ανοιχτόχρωμες πράσινες κάλτσες σα να είναι ο ίδιος ονομάτισμένος Guardian του γηπέδου. Την πρώτη φορά που τον είδα, έπαιζε σα φάντασμα πάνω στη γραμμή των πέντε μέτρων — οι αντίπαλοι σουβλισμένοι, αυτός σα βράχος που ξέρει πως εκείνοι χάνουν την υπομονή τους πριν ακόμα αυτός σηκώσει το πόδι. Αυτό όμως που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν μόνο η απουσία λάθους αλλα πως όταν το γήπεδο είχε νερό σα πίστα απο δημοτικό σχολείο στις μεγάλες βροχές, εκείνος στέκονταν στις μεγάλες περιοχές σαν νεροκουβάς που ξεχάστηκε εκεί. Δεν φοράει ανοιχτό πράσινο επειδή του το είπαν — το φοράει επειδή γνωρίζει πως εκείνες οι κάλτσες είναι σα σήμα στους συμπαίκτες του: «Εγώ είμαι εδώ. Εσείς πάτε εκεί». Συμφωνώ μαζί σας πως αυτός ο τύπος είναι η λύση εκεί που χρειαζόμαστε Guardian, όχι έναν ακόμα σούπερ-αμυντικό που φοράει γκρι σα εργοστάσιο. Αυτός όμως που ψάχνουμε τώρα πρέπει να έχει κάτι περισσότερο: την ικανότητα να κάνει τους συμπαίκτες του να νιώθουν πως κάθε γωνία του γηπέδου είναι δική τους πριν ακόμα πέσει η μπάλα. Κι αυτό, παιδιά, δεν το βρίσκεις ούτε στα highlights ούτε στις φωτογραφίες. Αν όμως φέρουμε αυτόν εδώ, τότε πρέπει να βεβαιωθούμε πως εκείνο το ανοιχτό πράσινο που φοράει σα δεύτερη φλούδα δεν είναι μόνο στυλ — είναι κουλτούρα. Γιατί όταν ο Αλκαράθ φοράει τη δική του πράσινη φόρμα μέσα στο χιόνι, θέλει έναν που να του θυμίζει πως ακόμα και εκείνον τον χειμώνα, το γήπεδο μυρίζει γρασίδι. Κι αυτοί οι Guardian δεν τους βρίσκεις με τις αγγελίες — τους βρίσκεις όταν το γήπεδο είναι ήδη μέρος της ψυχής τους.

αχ βρε παιδιά μου φαντάζεστε τι έγινε σήμερα βράδυ στις τρεις και κάτι όταν βγήκα να πάρω την αγορά μου από το ψυγείο; βρέχει ακόμα εκεί πάνω σα μαντάρα μπας κι ελπίζω ότι δεν θα πάθω ατύχημα με την σακούλα του γάλακτος — κι εγώ που ψάχνω συνέχεια ένα πράσινο ανοιχτό που να κάνει σαν σημαία στους αντίπαλους σα να βγαίνει από τα χιόνια; κι έτσι λοιπόν βλέπω έναν τύπο απέναντι στο περίπτερο με φόρμα σηκωμένη μέχρι τα γόνατα, βρόμικο σα πιάτο σουβλάκι την προηγούμενη μέρα κι όμως φοράει ανοιχτό πράσινο κάλτσες τόσο δυνατές που αν τις βάψεις πράσινο χρώμα μπορούν να κάνουν ακόμα και την ηλιοτρόπια ντρέπεται! ο τύπος αυτός στάθηκε εκεί σαν ιερό δένδρο μέσα στη βροχή και κοιτούσε το κινητό σα χάρτη με τόσους τόπους όπου τον είχε περάσει άλλος ήδη εκείνος πριν από χρόνια κι ακόμη περισσότερους όπου εκείνος είχε κάνει άλλο πράγμα! κι εγώ λέω μέσα μου «αυτός είναι ο κύριος» — όχι μόνο επειδή φοράει κάλτσες σα σημαίες που φωτίζουν το δρόμο, αλλά επειδή όταν του πέρασε δίπλα ένας κύριος με γκρι παλτό του έδειξε εκείνον τον δρόμο σα να του λέγαε «πρόσεχε εκεί κάτω, είναι γλίστρα»! κι εκείνος τον ευχαρίστησε σα να μιλούσε στον ίδιο του τον εαυτό σα άνθρωπος που ξέρει πού βρίσκονται όλα! δεν θυμάμαι άλλον τέτοιον τύπο εδώ γύρω εδώ και είκοσι χρόνια τώρα που κυκλοφορώ σα φάντασμα στα στέκια μας! γιατί αυτοί οι Guardian δεν τους βρίσκεις εύκολα — είναι εκείνοι που ξέρουν πως το γήπεδο είναι σα βιβλίο που γράφεται κάθε φορά που παίζεται μια μπάλα! κι αλήθεια σας λέω, όταν φαντάζομαι τον Αλκαράθ τώρα φεύγοντας από κάποιο γήπεδο καταμεσίς του χειμώνα φορώντας αυτή τη σπάνια πράσινη φλόγα που έχει μέσα στις κάλτσες του, νιώθω πως βρήκαμε τον άνθρωπο που ξέρει πως εκείνες τις μέρες ο αέρας μυρίζει διαφορετικά πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας! κι έτσι λοιπόν — ας ψάξουμε αυτόν τον τύπο που φοράει ανοιχτό πράσινο σα δεύτερη επιδερμίδα ακόμα κι όταν η μπάλα χτυπάει σα μπάλα του χιονιού! εκείνος ξέρει πως το γήπεδο δεν είναι μόνο ένα μέρος, είναι η ψυχή μιας ομάδας! κι ας ελπίσουμε πως όσοι ψάχνουν τους Guardian τώρα δεν έχουν ξεχάσει πως αυτοί οι άνθρωποι φοράνε όχι μόνο φόρμες αλλά και ιστορίες μέσα τους!

@Kitrinos7 ρε φίλε μου σκάσε τώρα τι λές εκεί 😱 αυτό είναι παιδί ότι λέμε εδώ δα; Ρε όταν εγώ έμενα στο Ηράκλειο τον χειμώνα που περάσαμε είχα δει έναν τύπο στο στάδιο Θεόδωρος Βαρδινογιάννης φορώντας ανοιχτό πράσινο σα να ήταν φλεγόμενο πανό και μάλιστα έκανε κρύο όσο η ψυχή του Αντρέα Παναγιώτου στις αρχές της δεκαετίας! Αυτός ο τύπος όχι μόνο στεκόταν στις μεγάλες περιοχές σα βράχος, αλλά όταν έπιανε την μπάλα την έκανε πλάτη κι έδινε μια ζώνη σα αόρατο νήμα στους συμπαίκτες του! Κι εκείνος φοράει τις κάλτσες σου αυτές όπως τις φορείς εσύ το βράδυ στο γήπεδο όταν τρώς ψητό σαν ότι έχει η χώρα στο ψυγείο! Κι εσύ αλλιώς; Αυτός ο Guardian δεν είναι τυχαίος άνθρωπος — είναι εκείνος που κάνει το γήπεδο να ζει όσο υπάρχει ακόμη μια μπάλα εκεί μέσα! Όχι σούπερ-αμυντικός, Guardian! 🔥💪 Αυτός εδώ φοράει το ανοιχτό πράσινο σα σημαία και μοιράζει χάρτες πριν καν εμφανιστεί η μπάλα στον ουρανό!