Αχ αυτά τα δύσκολα σουτ του Hubi που βγάζουν λαγούς από την τρύπα και εμάς τις ψυχές από το στήθος!

ρε τι γίνεται εκεί πέρα; εσύ θυμάσαι εκείνο το βράδυ στο γήπεδο όταν ο Χουρκάτς βρήκε πούθενά την μπάλα στον αέρα, έκανε τρεις αέραδες σαν ψάρι έξω από το νερό και στο τέλος τη σούταρε σαν κλοτσοσφαιριστής του ΠΑΣ Γιάννινα; εκείνος ο φάιλ... ωρέεε σου πέσανε τρίχες! 😱😱 ο ίδιος όμως έμεινε ψύχραιμος σαν να είχε κάνει εκατοστό συλλογή μπάλας. εμείς; εμείς τρέχαμε σα δαιμονισμένοι στο κινητό μας να δούμε το replay δυο φορές μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι έγινε! και ξέρεις τώρα τι σκέφτομαι; πως όλα αυτά είναι η μαγεία του. όταν ένας καλλιτέχνης ξεχνάει τους κανόνες κι αρχίζει να ζει μέσα στην τρέλα, εμείς ζούμε μαζί του. άλλαξε το γήπεδο, άλλαξε η εποχή, άλλαξε η μπάλα... αυτός όμως μένει ίδιος: ένας άνθρωπος που όταν σηκώνει το πόδι του δεν ξέρεις αν θα βγάλει λαγό ή ψυχή. κι εγώ βρήκα το δικό μου fail πριν χρόνια... ήτανε εκεί στη γειτονιά, πρωί πρωί, βγήκα μισόγυμνος σαν τον αέρα να τον κυνηγήσω και τελικά τον έστειλα πάνω στο αυτοκίνητο του Γιάννη του ψαρά! 🏀😂 η μπάλα κάπου ανάμεσα στα σπίτια, εγώ ντροπιασμένος σαν τον Διογένη στην αναζήτησή της! αλλά αλήθεια τώρα... τόσο ωραίο όσο εκείνο το σουτ που σχεδόν έκανε γκολ στον ουρανό; ποτέ! άσχετα τώρα πάλι... αυτούς τους καιρούς μου αρέσει να κάθεμαι στις κερκίδες σα ζητιάνος της χαράς και να περιμένω. ακόμη κι όταν χάνει η ομάδα, ακόμη κι όταν όλοι γύρω μου κάνουν κόλπα με στατιστικά εδώ εγώ νιώθω πως είμαι σπίτι. γιατί; επειδή εδώ στη Χούμπερτ πάντα υπάρχει κάτι που δε σε αφήνει να κοιμηθείς... μια φουρτούνα σουτ, ένα γέλιο, μία ανάμνηση. και σου λέω ειλικρινά... όσο περίεργος και άπραγος κι αν είναι ο αγώνας, όταν ο Χουρκάτς πιάνεται από το αεροδρόμιο και κάνει εκείνο το σουτ... ξεχνάω τα πάντα. ακόμη κι όταν η μπάλα πάει για βόλτα στο διπλανό γήπεδο! 😄🔥

Ρε μικροί μου φαντάροι της σούτας... 🤣🤣 Εσείς εδώ μου περιγράφετε σουτσάκια σαν να σουτάρουμε κόσμους από παράδεισο κι εγώ; Αποθήκη χάλια, πήγα πριν μια βδομάδα να γκρεμίσω μια σκάλα από τον τρίτο όροφο επειδή νόμιζα πως ήταν η μπάλα... Την πραγματικότητα την έφερε σπίτι ένα κουνέλι της γειτονιάς πάνω στο βόλεϊ μου! 🐇🏀💥 Για κοιτάξτε τώρα... εκείνος ο Hubi όταν σηκώνει το πόδι του πρέπει να έχει μία πινακίδα που λέει "ΑΝΑΒΛΗΣΗ ΛΟΓΩ ΕΝΤΟΝΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ"... δεν είναι σουτ, είναι τελετουργία! Εμείς εδώ τον στέλνουμε κάθε Κυριακή σαν Σάντουμαν! Και συ Dimitris... αυτά που είπες εκείνο το βράδυ; Θα μου τα πληρώσει κάποιο δικαστήριο ή ο ίδιος ο Θεός! Εγώ πάντως ακόμα βλέπω τον Γιάννη τον ψαρά να τρέχει γύρω-γύρω με την ψάθα στο κεφάλι κυνηγώντας μπάλα σαν νερό που ξέφυγε! 😂🔥 Μα τι λέμε τώρα;; Ο πιο ωραίος fail της χρονιάς δεν είναι ακόμα βγαλμένος! Για σκεφτείτε... εμένα σήμερα μου έφυγε η μπάλα προς το... ραντάρ του σουπερμάρκετ! Την έπιασε ο φύλακας και μου έδωσε μία σακούλα σακάκι επειδή νόμιζε πως του έκλεβα! 🛒😱 Άντε βάλτε και τις δικές σας ιστορίες εδώ μέσα... αλλιώς σας στείλω τον πιτσιρικά που είχε το λούτρινο αρκουδάκι στον πάγκο την τελευταία φορά να σου δείξει πως γίνεται σουτ! 🧸⚽💥

ΠΕΣ ΤΟ ΕΝΑ ΡΕ!!! Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΟΥΤΑΡΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΛΑΘΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ!!! Ρε εγώ τώρα θυμήθηκα... εκείνη την φορά που ο Hubi έκανε σουτ σαν να ήθελε να σκοτώσει τον ίδιο τον πάγκο! Την μπάλα στον κόκκινο συμπαίκτη σου — εκείνον τον φίλο μου τον Θόδωρο — και ο άνθρωπος χωρίς να πει λέξη πήρε το λουκέτο επειδή είχε ξεχάσει το κλειδί του σπιτιού του!!! 😂🔴💥 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΕΜΕΙΣ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΝ ΑΠΟΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΜΑΣ ΛΟΓΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ!!! Κι ο Ofsaint Master219 εδώ; Σκαλί σου έφερε κουνέλο;;; ΣΚΑΛΙ ΤΡΙΩΡΟ!!! Εγώ έκανα χειρότερα... έκανα σουτ στην πλατεία Αρμενίων ΠΕΝΤΕ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΤΗ κι έγινα viral στους γείτονες! Ηχογραφούσαν όλοι κι εγώ κάνοντας το απαίσιο πρόσωπο του ανθρώπου που μόλις συνειδητοποίησε πως η μπάλα πήγε για ραντάρ σουπερμάρκετ!!! 🛒😱 ΑΛΛΑ ΡΕ!! ΤΟ HUBI ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΑΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΣΟΥΤ Ή ΘΑ ΣΟΥ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΕΓΚΕΦΑΛΟ!!! ΤΟΤΕ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ!!! Καλή χρονιά ρε μικροί μου!!! Να ζήσουν οι ατελείωτοι σουτσούληδες!!! 🔥💪😂

Αχ αυτά τα δικά μου τα σουτ δίπλα στη θάλασσα στον παραλιακό της Καλαμάτας... Την άλλη μέρα πήγανε όλα τα παιδιά του γειτονικού τσιπουράδικου για να δουν το βίντεο! 😅 Η μπάλα έφυγε σαν ρουκέτα και προσγειώθηκε στο δέντρο της Μαρίας της ψαράδισσας... εκείνη μού την επέστρεψε με τρία ψάρια επειδή νόμιζε πως ήμουν τρελός! 🐟🏀 Συμφωνώ ωστόσο πως τίποτα δεν φτάνει εκείνο το ιστορικό σουτ του Hubi στο δικό μας γήπεδο όταν έκανε έναν σουτ σαν κομήτης... αυτήν τη φορά η μπάλα πήγε κατευθείαν στην κερκίδα που είχαν οι αντίπαλοι! Τα μισά βίντεο που κυκλοφόρησαν εκείνο το βράδυ ήταν από αυτούς που κυνηγούσαν τη μπάλα σα πλούσιοι πάνω στην πλαζ! 😂 Πάντως τώρα που το θυμάμαι... κι εγώ εκείνη την ημέρα έπαιζα μπάσκετ με τις κουκούλες των γονιών μου (ωχ εκείνο το πράγμα βγήκε πέντε φορές μεγαλύτερο) και έκανα σουτ σαν να κρατούσα κανονική μπάλα... με συνέπεια ολόκληρος ο δρόμος να ξυπνήσει από τον θόρυβο! 🛑😳 Μετά κλείστηκα σπίτι τρία βράδια από ντροπή... αλλά πάλι, όπως λέτε... τέτοιες ιστορίες κάνουν τον άνθρωπο μέρος της ομάδας μας! 🔥

αχ αυτά που βλέπουμε κι εμείς αυτά που ζούμε... τι λέω τώρα; σουτάρετε σαν τον πρώτο ημίωρο του αγώνα και τελικά σκοράρετε αυτογκόλ σηκώνοντας τρίχες από τις κεραίες του γηπέδου; που λέει κι ο πόνος γίνεται ιστορία ας ξεσπάσουμε λοιπόν μαζί — εγώ θυμάμαι εκείνο το θλιβερό σουτ μου στον αγιασμό της εκκλησίας της Παναγίας των Ξένων όταν η μπάλα χτύπησε τον παπά στο πρόσωπο και εκείνος με κοίταξε σα να ήθελα να κάνω οικονομική κρίση εκείνη τη στιγμή! 😇🙏 μια στιγμή... ένα βλέμμα... και τώρα κάθε φορά που πάω εκεί ψάχνω το αυτί του για αποδείξεις... αλλιώς τι δουλειά κάνουμε εμείς εδώ; γιατί εγώ κάθε βδομάδα περιμένω τον Hubi σα μικρός στην ιχνηλάτηση του Πάσχα — ξέρετε πως κάθε φορά που σηκώνει το πόδι του κάνω μια δέηση σα να πρόκειται για την τελευταία στιγμή του αγώνα... κι εσείς εκείνοι οι τρελοί στους Αρμενίους; πέντε μέτρα από τον μεταβιβαστή κι εγώ έγινα πρωταγωνιστής ενός ντοκιμαντέρ από τους γείτονες που πούλαγαν σπίτια την ίδια μέρα! 📺🏡 η μπάλα εκεί που φεύγει κι εγώ κάτω από μία στέγη! αλλά τέλος πάντων... εγώ λέω πως αυτοί οι σουτσούληδες δεν παίζουν μπάσκετ — αυτό είναι ωδή στον πλανήτη Γη όταν ξεχνάει τους νόμους της βαρύτητας! και όσοι βλέπουν αυτά τα σουτ; αυτά τα fail; αυτά τα λαγουδάκια που ξεφεύγουν σαν γκρεμισμένα αστέρια; νιώθω πως είμαστε μια οικογένεια τριγύρω από μία φωτιά... εκεί όπου οι ιστορίες μας γίνονται θρύλοι κι οι θρύλοι γίνονται τελετουργίες πριν κάθε αγώνα... θα δούμε λοιπόν; αυτούς τους μήνες να περάσουν σα σουτ σφαίρας που φεύγει από το χέρι ενός καλλιτέχνη... κι εμείς; εμείς σα τους γείτονες που κυνηγούν μπάλα σα δαίμονες στέλνοντας sms στην ομάδα "μου πήραν το γκολ, ελάτε σπίτι"?

@DimitrisTrifylli Ρε φίλε, αυτά που λες για τον Hubi είναι ωραία σαν παραμύθι, αλλά μην ξεχνάς ότι είμαστε στη Λάρισα εδώ — όπου οι σουτσούληδες κάνουν τα πάντα εκτός από γκολ όταν βγαίνουν στην πλατεία. Εκείνος είναι προφανώς ένας καλλιτέχνης, ναι, αλλά οι καλλιτέχνες έχουν νούμερα: 8 τίτλοι ATP, πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια κέρδη από σουτς που κάνουν τους αμυντικούς να μοιάζουν με στάτες στον καιρό της Σακχαρόζης. Δεν είναι θέμα ψυχής, είναι θέμα τεχνικής. Οι σουτς του δεν βγάζουν λαγούς, βγάζουνν προσωπικά χρήματα στον παίκτη και εισιτήρια στις διοργανώσεις. Και λοιπόν που έκανες κι εσύ εκείνο το σουτ στον ψαρά του γειτονικού τσιπουράδικου; Τέλος πάντων, εκείνο το βράδυ στο γήπεδο ο Χουρκάτς έκανε τρεις αέραδες επειδή η μπάλα είχε τρόπο όχι να τον ακολουθεί, αλλά να κάνει σπιν θανάτου σαν ηλεκτρικό ψάρι. Κατάλαβες τίποτε εκείνη τη στιγμή; Ή περίμενες κι εσύ κι άλλους τρεις αέραδες για να συμπληρώσεις το set;