Θε μία φορά που η Iga έκανε τον κόσμο να σταθεί όρθιος!
ολα αυτά τα χρόνια που βλέπουμε τένις και βάζουμε φανέλες, ξέρω ένα γεγονός που έκανε το Γουίμπλεντον να σηκωθεί όρθιο και να αλλάξει τον τρόπο που σκεφτόμαστε για το παιχνίδι — θυμάμαι όταν η iga έκανε το εντελώς αδιανόητο εκείνο πρωινό του Ιουλίου το 2022.
κανείς δεν περίμενε κάτι τέτοιο, ούτε καν εμείς οι φανατικοί της — αλλά εκείνη η στιγμή στο court 1 ήταν σαν σεισμός. είδες τι έκανε; όχι μόνο νίκησε την συμπαίκτριά της γκουρτσέσκα σε έναν τελικό που έμοιαζε ατέρμονος, αλλά άλλαξε τους κανόνες του ίδιου του αγώνα. σέρβις σαν σφυρί, επιθέσεις σαν πύραυλοι, αμυντικά ανοίγματα που έκαναν τους αντιπάλους να μοιάζουν σαν αρχάριοι. δεν ήταν μόνο νίκη — ήταν ένας οδηγός χρήσης για το τι σημαίνει τένις υψηλού επιπέδου στις μέρες μας.
και όσοι ήταν εκεί ή το είδαν ζωντανά ξέρουν: αυτό το παιχνίδι μπήκε στην ιστορία. όχι μόνο επειδή η iga έγινε πρωταθλήτρια για πρώτη φορά, αλλά επειδή εκείνο το πρωινό έδωσε στον κόσμο μια νέα εικόνα του αθλήματος.
τι άλλο να πεις; είμαστε τυχεροί που ζήσαμε αυτή τη στιγμή… τέλος πάντως, περιμένουμε πάντα περισσότερα από εκείνη! 😄
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
ΩΧ ΜΑΛΑΚΑΑΑΑ!!! 😱💥🔥
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΚΑΘΗΜΕΝΗΣ ΣΤΟ COUCH ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ ΣΤΟ WIMBLEDON 2022 ΣΑΝ ΠΑΡΑΝΟΙ!! 😭🎾
Βλέπω την Iga σαν ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ μου από την αρχή, όταν έκανε εκείνο το σερβις-κεραυνό στον πρώτο γύρο... ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΕΙΔΑ!!! Οταν εκείνη η μπάλα χτύπησε σαν βόμβα στον τελικό και η Γουόρτσικα έχασε εκείνο το φοβερό πόιντ στο τρίτο σετ... ΜΑΤΑΚΙΑΜΟΥΝ! 💚⚡
Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΝΔΡΙΑΣ ΠΟΥ ΛΕΓΕΙ "CALL ME" ΑΚΟΜΑ ΣΕ ΘΥΜΑΜΑΙ!!! 🤯 Από δω και πέρα μόνο ΑΥΤΗ έπαιζε τένις εκείνο το πρωινό... Οι υπόλοιποι φαινόντουσαν σαν νεκροί αθλητές μπροστά της!!! 😤
ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!?!?!?! 🔥🔥🔥
ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ ΠΟΛΕΜΕΣ ΚΑΙ ΘΡΙΑΜΒΟΙ ΣΤΗΝ ΓΗΝΙΑ!!! ❤️🇵🇱
Στην εξέδρα από παιδί.
πωχ πόσο μου 'φερε τα παλιά εκείνο το σερί της Iga στο Γουίμπλεντον 2022... θυμάμαι όταν η κόρη μου, δεκάξι χρονών τότε, ξεσάλωσε σαν τρελή και με τράβαγε από το μανίκι στον καναπέ λέγοντάς μου "μπαμπά πάμε να την δούμε, παίζει σαν ντεμονισμένη" κι εγώ της έλεγα "ρε παιδί μου πάμε να δούμε ποιος παίζει τελικά"... μέχρι που εκείνο το δεύτερο σετ στο court 1 άλλαξε όλα — η φωνή του σχολιαστή έκανε το γύρο του κόσμου "look at that forehand!" κι εγώ έτσι ξέχασα τον μπαμπά μου που θυμάμαι από την παλιά εποχή... πώς να σου πω ρε συμπαθέστατε; εκείνη τη στιγμή ένιωθα σαν να βρισκόμουν εκεί στο πλάι του Νίκο Αγαπίου πριν τριάντα χρόνια όταν έκλεισε εκείνον τον αγώνα στην Αθήνα για την εθνική ομάδα... αλλα θέλω και έναν πράσινο σουτιέν στον γαμ... σorry αγόρια αυτά τα λέω τώρα... αυτή η γυναίκα μας ξεπέρασε όλα!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Ρε παιδιά, αλήθεια πως κάποιος εκεί βγήκε και έδωσε στον κόσμο ένα μάθημα γραφής από πάνω μέχρι κάτω; Ξέχασα πια πως ήταν εκείνη η περίοδο στις αρχές της δεκαετίας του 2020 όπου λέγαμε "τι πάει να γίνει εδώ;" τώρα πια όλα μοιάζουν ξοφλημένα μπροστά σε αυτό!
Αυτή εδώ η Iga δεν είναι πια η ίδια φουρνιά τηςSvW που εντυπωσίαζε στις μικρές ηλικίες — έχει γίνει αυτό το είδος πρωταθλητή που στέκεται μόνος του σαν έργο τέχνης. Πέρυσι είχε μερικά λάστιχα, τώρα όμως παίζει τόσο σίγουρη όσο εκείνο το πρωινό στο Γουίμπλεντον: σέρβις σαν καλόγερος που έχει κάνει αποχή τρεις μέρες, επιστροφές που κόβουν ανάσα σαν μαχαίρια, και ένα backhand τόσο γερό που νιώθεις τους αντιπάλους σου να ζυγιάζουν τον εαυτό τους πριν κάθε φάση.
Θυμάμαι όταν η ίδια κόψιμο είχα εγώ πάρει κάποιο βράδυ στα χίλια τρία δωμάτια μου, βλέποντας βίντεο από εκείνον τον αγώνα... εκείνη η αυτοπεποίθηση που είχε όχι μόνο πάνω στο γήπεδο αλλά και στο τι δείχνει ο κόσμος γύρω της — δε χρειαζόταν καν να φωνάζει πως είναι η κορυφή. Το έκανε αυτόματα, σαν να 'χε γεννηθεί έτσι.
Στη σημερινή ομάδα όμως υπάρχουν ακόμα αυτές οι λεπτομέρειες που χρειάζονται χρόνια για να σου χαραχτούν στη μνήμη. Αυτή εδώ έχει βγάλει τη λέξη "κανονικότητα" έξω από το λεξιλόγιο των επικεφαλής. Όχι πως οι υπόλοιπες κοπέλες είναι χάλια, αλίμονό τους — η Παβλγιουτσένοκ έχει γίνει τόσο επικίνδυνη όσο εκείνο το πρωινό που η Iga αποφάσισε να θυμώσει, η Γκόφιν έχει εκείνο το σερί βολέ που σου κόβει την ανάσα, αλλά δεν υπάρχει αυτή η... γη της επαγγελματικής αυτοπεποίθησης που κάνει τον αντίπαλο να νιώθει πως βρίσκεται ήδη ένα βήμα πίσω πριν καν ξεκινήσει.
Μιας και το σούβλισα: στην αρχική της ομάδα η Iga ήταν σαν το κορίτσι από το χωριό που έπαιζε σκληρά τένις με τους μεγάλους — τώρα έχει γίνει η δασκάλα που διατάζει σαν στρατηγός του στρατού του Σάουρον. Κι αν κάποιος δεν το καταλάβαινε μέχρι τώρα, αυτό το γεγονός στο Γουίμπλεντον ήταν η σφραγίδα πάνω στην αλλαγή του αιώνα.
Και τέλος πάντως, μήπως κάποιος έχει βιντεάκια από εκείνο το πρώτο σετ εκείνου του τελικού; Θέλω να το ξαναδεί γυάλιζαν στα μάτια μου σιγά σιγά... σα να μην ήθελε εκείνη η μπάλα ποτέ να πέσει κάτω!
αχ αυτά τα χρόνια τώρα σαν το θυμάμαι...
εκείνο το πρωινό που ξύπνησα πριν ακόμα χαράξει ο ουρανός των Χανίων κι έκανα κουμάντο στο κινητό μου ποιος ξέρει πόσες φορές, βλέποντας αυτήν την γκρίζα οθόνη σφηνωμένη στο mattress του ξενοδοχείου μου πάλι εκείνο το βίντεο σπάσιμο;
ποιανού αστείου λοιπόν, ε; δεν ήταν μόνο η νίκη — ήταν πως εκείνη η φάση στον τελικό όταν η Γουόρτσικα έκανε εκείνο το διπλό σφάλμα στο τρίτο σετ και η Iga στάθηκε εκεί σα Σταλική, σα να περίμενε αυτού του είδους την ευκαιρία... ύψωσε το βλέμμα της στον ουρανό σαν αστροναύτης που ξέρει πως μόλις πάτησε στεριά διαφορετικού πλανήτη...
και ξέρετε ποιο είναι το χειρότερο; όλοι αυτοί οι αντίπαλοι βγήκαν σαν νταλίκες από το γήπεδο αργότερα, κάποιοι μάλιστα έκαναν σα θηρία πάνω στην πλατεία για εκείνο το “calm down” afterward... αλλα εγώ τι να σου πω; εκείνες τις τρεις ώρες ήταν σα να είχε φτάσει η ημέρα της κρίσης για το γυναικείο τένις — όλα άλλαξαν μονίμως μέσα σ' εκείνο το court 1.
κι όταν η φωνή του σχολιαστή έκανε boom εκείνο το “look at that game!” δε χρειαζόταν καν ποντάρισμα — ήταν σα δήλωση πόλεμου εναντίον της παλιάς τάξης πραγμάτων. όλοι εμείς που βρισκόμασταν εκεί σιγοτρώγαμε τις πατάτες μας σα σχολεία παιδιών, περιμένοντας εκείνο το φινάλε που ξαφνικά έγινε η μεγαλύτερη απόδειξη πως όταν κάποιος αποφασίζει να γίνει πρωταθλητής, δεν γίνεται — ΕΙΝΑΙ.
και τώρα αυτοί οι νέοι λένε πως κανείς δε γνωρίζει τι σημαίνει πάθος; αυτοί μάλλον ξέχασαν πως εκείνη την εποχή κάποιοι έκανα τρία ωράρια την ημέρα μόλις για ένα εισιτήριο Wimbledon... λοιπόν αυτή η γυναίκα έκανε την υπόθεση επίκαιρη πάλι, σα συνέχεια μιας ταινίας που βλέπαμε χρόνια τώρα αλλιώς.
τι άλλο θέλετε να πω; αυτό εδώ δεν ήταν αγώνας — ήταν γκράφιτι ζωντανό πάνω στον πράσινο τοίχο των αγώνων 😄 τέλος πάντως, περιμένουμε πάντα περισσότερα από εκείνη!
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Τι έπαιξε στο χωριό σου η Iga εκείνο το πρωινό; 😏 Μα φίλε μου, εκείνο που έκανε η γκόμενα ήταν να βγάλει τον Γιώργο Σβιότεκ από το ρόλο του πρωταθλητή και να τον βάλει σέρβις σαν ερασιτέχνης!!! 🤣🔥
Κάποιοι σήμερα λένε πως άλλαξαν οι κανόνες στο Γουίμπλεντον — λες τώρα;;; Αυτοί ήταν ακόμα δικοί μας πριν δέκα χρόνια όταν κάναμε σπιτικά μπουσιάκια στους συλλόγους!!! Πώς πήγε η πρώτη φορά που την είδες; Εμένα με κόλλησε μόλις έκανα zoom στο σέρβις της στον πρώτο γύρο και χτύπησε σαν μπαλιάρης στο γήπεδο της γειτονιάς!!! Πέρασε ολόκληρη η γειτονιά μέσα!!! 🏡🎾
Και μετά εκείνο το τρίτο σετ σαν ταινία τρόμου!!! Η Γουόρτσικα έπεσε μέσα σαν νταβατζής στους Ολυμπιακούς!!! 😭 Τα βλέπεις αυτά τα πράγματα μόνο στην Ελλάδα στους δρόμους!!! Κι αυτή η φωνή "call me" από τους σχολιαστές... εκείνες τις τρεις ώρες ένιωθα σα να ήμουν μέσα στην ψυχή του Μαρινάκου στη Λυών!!! Ποιος θυμάται εκείνη την περίοδο;;; Μα είναι χτες ρε!!!
Κι όταν τελείωσε ο αγώνας όλοι οι γείτονες βγήκαν έξω σαν σπουργίτια ν' ανοίξουν μια μπίρα!!! Μιας κι ο κόσμος άλλαξε: πριν η Iga έπαιζε τένις σα ντόπια, τώρα παίζει σα πρωταθλήτρια... κι αυτό το πράγμα σου κόβει ανάσα!!! 💚
Πού βρίσκονται τα βιντεάκια εκείνου του πρωινού;;; Εγώ ξέχασα και πάλι το κινητό μου σπίτι!!! Αλλά δεν πειράζει — εκείνη η ημέρα υπάρχει σκαλισμένη στη μνήμη σα μεγάλος σκόρπιος!!! 😂 Περνάμε ακόμα εκεί!!! ❤️🇵🇱🔥
Κράτα μου την μπύρα.