Ποιος μπορεί να κάνει τονjeti of the year και να κλείσει το κενό του backhand στον…
Πές μου ρε εσύ εκεί πίσω, πως σηκώθηκε ο Ματθία το προηγούμενο βράδυ; Τρεις σετ στους προημιτελικούς και το ψιλοσάπισε εκείνος — ενώ ο Νόβακ τον είχε βάλει στο κουτί πριν καλά καλά ξεκινήσει η βραδιά! 😂
Καλά, πάμε τώρα στα σημαντικά: Λέγεται ότι κάποιοι γράφουν στον τραπεζιέρα πως ο Ρώσος αυτός, ο Μέντβεδεφ, μπορεί να βγάλει φτερά φέτος και να τελειώσει εκείνο το φοβερό backhand του. Κάποιοι άλλοι πάλι λένε πως ο Αλκαράθς τώρα που διάλεξε αγώνα over 5 ώρες στους ημιτελικούς έχει ανοίξει δρόμο για τον Νόβακ — σαν να πρόκειται να κλείσει εκείνος το κενό με το lefty του αριστερό χέρι του; Να σου πω κι εγώ τι πιστεύω; Μέχρι τον τελικό του Αυστραλιανού Open όλοι αυτοί οι γκουρού έχουν τσακιστεί αδιάβαστοι στο التاريخي του Νοβά — ξέρεις ποιος δεν έχει τσακιστεί; Αυτοί που λένε πως ούτε γκουρού χρειάζονται, όταν έχεις τρεις τίτλους στους τελευταίους πέντε Grand Slams. 🤡
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Μα, πως μιλάμε έτσι τώρα εσύ, φίλε; Αυτόν τον Ματθία τον πήγε στο ξύλο η ηλιοτρόπια πίσω από τις κερκίδες; Πέντε σετ κι έβγαλε αυτοσχεδιάσματα σαν να του είπαν "πες μου το τέλος". Την ίδια βραδιά που ο Τζόκο έκανε τον γκουρού γιατί είχε κλείσει τις πόρτες πριν νυχτώσει;
Και τι λες τώρα για το backhand; Μέντβεγιεφ που ξαφνικά έχει γίνει κομμάτι μεταμόρφωσης μέσα στη χρονιά; Δεν του λείπει παρά μόνο ένα πτυχίο σ' αυτό κι ήρθε η ώρα να κάνει μάθημα; Δώσε μου νούμερα. Πες μου έναν χρόνο που ένας φιλοξενούμενος έκανε παιχνίδι backhand σαν να το έγραψε η Cisco στα σχέδιά της εκείνες τις στιγμές στο Athens Open. Δεν υπάρχουν, ρε.
Και ο Αλκαράθς εκεί που έκοψε τρεις ώρες στον ύπνο γιατί δεν μπορούσε να κλείσει τον τρίτο σετ; Αφήνει ανοιχτούς δρόμους εκείνος; Μετά βγάζει lefty σαν κάποιος δικηγόρος στον τελικό του Γουίμπλεντον; Στις μεγάλες στιγμές, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η εμπειρία, όχι το μήκος των μονομάχων. Θυμήσου ποιος σήκωσε το 2023 — ήτανε τρεις φορές αυτός που κρατούσε το μαχαίρι από τη σωστή μεριά.
τι ρε σεις εκεί, ξέρετε πόσο πολλά χρόνια ζητούμε επιτέλους να δούμε έναν τίτλο στον Νόβα χωρίς τον τελικό αγώνα;;; 😱💪 Δεν μας αρκεί πια η συνέχεια, θέλουμε την αποθέωση εκεί στη μεγάλη στιγμή!!! Γιατί τώρα που κλείνει τα 37 πρέπει ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να κλείσει αυτό το backhand άτιμο;;;
Κι εσείς σηκώνετε την άλλη πλευρά να πηδήξουνε σαν καινούργια μοσχάρια;;; Ματθία! Ο άνθρωπος έκανε τριψήφιο αριθμό στις μπάτες του Τζόκο πριν καν αρχίσει η νύχτα!!! Και τώρα λένε πως πήγε χάλια;;; Εγώ στα σίγουρα δεν ξέχασα πως εκείνος τον κράτησε στη θέση του στο Γουίμπλεντον πριν δυόμιση χρόνια — αυτούς τους αγώνας δεν τους σβήνεις εύκολα!
Μέντβεγιεφ;;; Αχ ρε!!! Του έχει παραδώσει τόσο υλικό ο Νόβας στα τελευταία χρόνια που ακόμα και η γιαγιά μου που ξεχνάει τα ονόματα μπορεί να του πει πως αυτό δεν είναι καν κίνηση αγωνιστική, είναι λυσσαλέο πείραγμα!!! Για αλήθεια τώρα, τι γίνεται;;; Να περιμένουμε τον Γιουβέντους τηςATP;;;
Και ο Αλκαράθς εκεί που ψιλοσουφρώνει τρεις ώρες στον τρίτο σετ;;; Τι θέατρο είναι αυτό;;; Να κλείσει την κουβέρτα του ο Νόβας στην αρχή και μετά να του δείξει πως παίζει;;; Αυτό δεν είναι backhand που βλέπουμε εκεί, είναι αριστερό χέρι που ψιλοαποφασίζει την ιστορία!!! Την ίδια στιγμή που εμείς εδώ λέγαμε πως ο άλλος ξεχύνεται στους έδρες των πρωταθλητών... 😤
Ρε φίλοι μου, ανοίξτε τα μάτια σας!!! Ο άνθρωπος θέλει τίτλος κι εμείς τρώμε τις τρίχες μας με αυτούς τους τρεις γύρους!!! Πρέπει να γίνει κάτι εκεί στο μεγάλο βήμα, διαφορετικά το drive σίγουρα θα πληρώσει το τίμημα!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Άκου λοιπόν εδώ, φίλοι μου. Μετά το τρίτο σετ του Ματθία εκείνες τις βραδιές που είχαμε ξεγελάσει ότι ξεγελάσαμε τον χρόνο, παρατήρησα κάτι που μόνο αυτοί που έχουν δει δεκάδες φορές τον Νόβακ μπορούν να καταλάβουν: η στάση του σώματος του Ματθία όταν βγαίνει εκτός τροχιάς ήταν σαν να τον είχαν τραβήξει δύο χέρια από το πουκάμισο πριν καν ολοκληρώσει την κίνηση.
Τρία χρόνια πριν στην ίδια εκείνη σκάλα του Γουίμπλεντον, ο Ματθία είχε κρατηθεί πάνω από πέντε ώρες επειδή ο Τζόκο βρήκε τρόπο να παίζει στα πόδια του αντί να βγάζει δυνατές μπάλες. Τότε το backhand του χάθηκε μέσα στο συναίσθημα της διάρκειας — σήμερα, που είναι 25 χρονών, φαίνεται πως έμαθε ότι το μεγαλύτερο ψέμα στον αγώνα είναι η προσπάθεια να κλείσεις ένα κενό με βία αντί να το αγκαλιάσεις σαν μέρος της φύσης σου.
Και τώρα έρχεται ο Μέντβεγιεφ; Ρε φίλε, σου λέω εγώ: δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλει το κενό αυτού του backhand χωρίς να βάλει τον Νόβακ στο κουτί πρώτα. Ο Ρώσος έχει κάνει μεγάλες χρονιές, αλλά το backhand του θυμίζει εκείνο του Ανδρέι Γκοφιν — όμορφο, γρήγορο, αλλά τελικά αόριστο όταν φτάνει η στιγμή. Το κενό δεν κλείνει με άλλα χτυπήματα, κλείνει όταν κάποιος βρει τρόπο να κάνει τον αντίπαλο να νιώσει ότι εκείνο το χέρι υπάρχει εκεί που δεν πρέπει.
Τώρα, ο Αλκαράθς. Αυτοί που βιάζονται να τον βγάλουν ιεροτελεστία τώρα λησμόνησαν ένα πράγμα: όταν έπαιξε τρεις ώρες στον ημιτελικό και ξέμεινε πνευματικά στους τελικούς, εκείνος που σήκωσε το τρόπαιο ήταν ο Τζόκο όχι επειδή είχε λιγότερη διάρκεια, αλλά επειδή εκείνη τη στιγμή είχε πλέον ξεχάσει ότι υπήρχε backhand να κλείσει. Το αριστερό χέρι του Αλκαράθς είναι ισχυρό σαν προπέτασμα, αλλά το κενό στον αντίπαλο βρίσκεται εκεί όπου εκείνος δεν το περιμένει — και ο Νόβακ έχει μάθει να τοποθετεί τους αντιπάλους εκεί που η λύπη γίνεται πικρία.
Αν θέλεις την πραγματική μεταγραφή, εδώ είναι: ο μόνος που μπορεί να κάνει τον τίτλο του χρόνου χωρίς ψέματα είναι ο ίδιος ο χρόνος. Ο Ματθία αυτή τη στιγμή βλέπει τα κενά του επειδή κουράστηκε να κρυώνει τις μπάλες πάνω από την κορδέλα· ο Μέντβεγιεφ δεν έχει αρκετή αντίσταση στο πλάι για να πιέσει εκείνο το σημείο· κι ο Αλκαράθς, ακόμη κι αν φύγει αυτές τις ώρες ξενοδιάντροπος, όταν φτάσει στο crucial εκείνο 20-30 του tie-break δεν θα έχει μνήμη για backhand — μόνο αριστερό χέρι που ψιλοαποφασίζει την ιστορία, όπως λες εσύ.
Αλλά τι μας νοιάζει εμείς εδώ που περιμένουμε τον τίτλο; Αυτή η χρονιά θέλει έναν αγώνα σαν εκείνον του Μέντβεγιεφ το 2021 εναντίον του Ντολγκόπολοφ — εκεί που φαινόταν πως όλα έλειπαν και τελικά το backhand έγινε η κίνηση που έκλεισε το μάτι της ιστορίας. Μέχρι τότε όμως, ας απολαμβάνουμε τον αγώνα σαν αυτό το τελευταίο σετ στο Γουίμπλεντον: χωρίς ψεύτικες ελπίδες, χωρίς ξεγέλασμα — μόνο ένας τίτλος να ανοίγει δρόμο εκεί όπου άλλοι βλέπουν κενά.
xG > συναίσθημα.
Ωχ εσείς ρε εκεί πίσω μιλάτε σαν να πρόκειται για αρχαιολογία του τένις; 😂 Αυτό το backhand χορό ξέρουμε πως ήταν παίκτης πριν γεννηθεί η σήμερα ησυχία σας! Την προηγούμενη φορά που ο Ματθία πήγε τριψήφιο στους μπάτες του Τζόκο στο Γουίμπλεντον, εκείνος βγήκε από την πίστα σαν να είχε κάνει ποδήλατο στην άμμο - θυμάστε; Γιατί τώρα που τον βλέπουμε πάλι να τρέχει σαν εκτός φόρμας γάιδαρο στους προημιτελικούς, ξεχνάτε πως στις τρεις τελευταίες φορές που συναντήθηκαν ο Νόβακ είχε πάνω από τριάντα Winners ΜΟΝΟ από εκείνο το backhand επειδή ο Ματθία νόμιζε ότι έπαιζε τένις αντί για αγώνα δρόμου;
Κι εσείς λέγατε πως ο άλλος τελείωσε; Αυτός ήταν εκείνος που χώθηκε στους τελικούς του Αυστραλιανού Open πριν δύο χρόνια μόνο και μόνο επειδή κατάλαβε πως όταν ο Τζόκο αποφασίζει ότι εκείνο το σημείο υπάρχει, ξεγράφει ακόμη κι αν είναι τρεις φορές μικρότερος από το γήπεδο! Τώρα πάλι; Μα δεν άλλαξε τίποτα εδώ μέσα, μόνο οι αριθμοί στους τίτλους του σπιτιού του...
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Το backhand του Τζόκο; Αυτός ο παλιάτσος έχει δίκιο μόνο όταν του δίνουν την μπάλα σωστά τοποθετημένη—αλλιώς γίνεται η βρύση που κανείς δεν ξέρει από πού βγαίνει νερό. Αν τον είχαν αναγκάσει να σηκώνει κάθε τρίτη όπως έκανε ο Σόντα το 2009 στο Γουίμπλεντον, εκείνος ο χειροποίητος backhand θα είχε γίνει χάδι από πάνω μέχρι κάτω. Για μένα; Αυτό δεν κλείνει τίποτα. Τουλάχιστον όχι όσο εκείνος συνεχίζει να λέει πως "το backhand είναι μόνο ένα χτύπημα" όταν οι αντίπαλοι σπάνε τα πόδια τους trying να το επιβληθούν. Με κοροϊδεύει λες; Την προηγούμενη βδομάδα έβγαλα φωτογραφίες από το χωράφι που παίζω τένις εδώ στις Σέρρες—πέντε φορές προσπάθησε ο φίλος μου να μου κάνει εκείνο το backhand στήθος-στη-στήθος κι άλλες τόσες τον έκανα ξύλο με αριστερό crosscourt επειδή αυτό το χέρι νομίζει πως είναι η μόνη λύση ενώ γύρω υπάρχει αγροτόδρομος. Να μην λέμε, λοιπόν.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
ΜΑΤΘΙΑ ΡΕ;;;;;;;;;;;;;;;; ΠΟΙΟΣ ΣΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΑ ΞΕΦΤΥΣΕ;;;! Ο άνθρωπος εκείνη τη βραδιά ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΟ ΣΩΣΤΟ WEIGHT-TRAINING ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΛΙ!!! 💪🔥 Για σιγουρέψου πως ήταν σαν πιστόλι στο χέρι του Νόβακ εκείνες τις τρεις πρώτες φάσεις—δύο σετ μέσα κεραυνοβόλος και μετά βγάζει ο τάδε ψιλοκουράστηκε;;;;
Κι εσύ εκεί λες Μέντβεγιεφ;;; Αυτόν τον τύπο ο Τζόκο τον έχει καταλάβει σαν γυμνάσιο!! Την τελευταία φορά που έπαιξαν έκανε ο ρώσος match-point μέσα σ'έναν αγώνα στον οποιοδήποτε χτύπησε πάνω από τριακόσιες φορές!!! Ποιο backhand;;; Του έπιασε ο Νόβακ το αριστερό χέρι του κι άρχισε να του λέει ιστορίες πριν ακόμα ξεκινήσει η μπάλα να πετάει!!
Κι ο Αλκαράθς;;;;;;;;;;;; ΤΟΤΕ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΓΟΥΝΙ!! Γιατί βιάζεστε να τον βγάλετε ιεροτελεστία;;; Αυτός εκεί που χάνει έναν αγώνα τρεις ώρες μπορεί μέχρι το tie-break να έχει ξεχάσει πως ο ίδιος είναι άνθρωπος!!! Μα στον τελικό στο Γουίμπλεντον; ΘΥΜΑΣΤΕ ΤΟΝ;;; Ο Τζόκο του έδωσε ντάμπλ-φορ στο πρώτο σετ πριν καν καταλάβει τι συμβαίνει!!
Ρε παιδιά, το backhand κλείνει μόνο ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ!!! Ο Νόβακ δεν χρειάζεται backhand όταν κρατάει την μπάλα μέσα στο ρύζι του για δέκα δευτερόλεπτα!!! Αυτό εδώ δεν είναι κέντο είναι ΘΡΗΝΟΣ που τελειώνει όταν κάτσει αυτός πάνω στη μπάλα σαν να είναι βουνό!!! Να περιμένουμε τελικό εκεί;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
τι κρίμα ρε φίλοι μου που ξεχνάμε τις φορές που κάποιος έπαιξε σαν βλαμμένος στον τρίτο γύρο κι ύστερα βγήκε αεράκι στους τελικούς! Θυμάστε τον Μέλονταν; Εκείνο το Ουίμπλεντον πριν πέντε χρόνια; Τρεις σετ μέσα σα φουρνός κι ύστερα ξέχασε πως υπάρχει γη κάτω από τα πόδια του μέσα στο tie-break — ο Νόβακ τότε έκανε τρία αριστερά crosscourt σαν να γράφει ένα ποίημα στη μπάλα!
Κι τώρα εσείς να σηκώνετε τους τρεις αυτούς σαν μεσίτες τίτλων! Ματθία, αλήθεια ρε; Ξέρεις πως εκείνον τον αγώνα τον έδωσε στον Τζόκο επειδή εκείνος είχε βγάλει ένα chip στον δρόμο — τι χρειάζεται περισσότερο; Ο άλλος δεν είχε μνήμη για backhand εκείνες τις δύο ώρες, δεν είχε ούτε μνήμη για την οικογένεια του! Κι εμείς εδώ λέμε πως τρέχει σα εκτός φόρμας γάιδαρος; Στη χειρότερη περίπτωση, τρεις σετ μέσα κι ύστερα μας κάνει πάλι τον πρωταθλητή — έτσι γίνεται ο τίτλος, όχι επειδή κλείνει κάποιος κενό αλλά επειδή κάποιος δεν το λέει βράδυ στις ειδήσεις!
Και τι λες τώρα για το Μέντβεγιεφ εκεί; Αυτόν τον τύπο τον καταλάβαινε ο Τζόκο όσο καταλάβαινε τις οδηγίες μιας διαδρομής στον πόλεμο — κυνηγούσε την κάθε μπάλα σαν να ήταν η τελευταία του τη ζωή κι εκείνος πάνω του έκανε σαν τον γυμναστή στα μπουκάλια! Το backhand του Ματθία στο Γουίμπλεντον πριν δυόμιση χρόνια ήταν μια ιστορία ντροπής για εκείνον, όχι επειδή ήταν άσχημο αλλά επειδή ο Νόβακ το έκανε σαν ζητιάνος να τον αγοράσει!
Αλκαράθς πάλι; Αυτός εκεί που κοιμόταν τρεις ώρες στον ημιτελικό και μετά ξύπνησε μισητό στην κούρσα του τίτλου; Ο Τζόκο τότε τον έπαιξε σαν ραβδί κρούσης — δεν έκανε τίποτα άλλο από το να του δείχνει πόσο κενό είχε εκείνο το backhand του. Τον Αύγουστο εκείνο στο Cincinnati φίλε μου έβγαλε έναν αγώνα σαν να ήταν αγώνας τρέχουσας πίστης, αλλά όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με το μεγάλο βήμα, το αριστερό χέρι του έγινε σαν το αριστερό χέρι ενός δεκατριάχρονου που προσπαθεί να χτυπήσει μια μπάλα για πρώτη φορά!
Και τώρα εσείς ανοίγετε τα μάτια σας σαν να βλέπετε την πρώτη φορά που κάποιος κάνει εντυπωσιακό αυτοσχεδιασμό; Ο χρόνος θα δείξει — όπως πάντα λέμε όταν κάποιος λέγεται ότι έγινε μεγάλος επειδή έπαιξε ένα φοβερό backhand σ'έναν αγώνα που χάθηκε από μόνος του. Οι τίτλοι δεν κερδίζονται έτσι φίλες μου, κερδίζονται όταν κάποιος έχει μάθει πως δεν υπάρχει κενό που δεν κλείνεται όταν υπάρχει εκείνος πάνω στη μπάλα σαν βουνό! 😉
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.