Είναι ακόμα κανένας εκεί να σηκώσει την σημαία του Kazakhstan στον αγώνα με την Τουρκία

τι στο καλό εσείς εκεί πέρα αργείτε να βγάλετε την σημαία; δεν την αφήνεις ούτε στο τσάι σου η Έλενα μας ξεμυαλίζει τους γύρω του γηπέδου — από ξεπούλημα μέχρι γκρίζα τραγουδάκια του ουράνιου τόξου φτάσαμε στις σηκωσιές της σημαίας σαν εθνικό σύμβολο τώρα τι θέατρα αυτά; τι "ανυπομονώ" όταν βλέπω αύριο την δική μου σημαία κουνιέται πάνω από μια ομάδα που κάνει τον κόσμο να συζητάει λιγότερο για το ποιος κέρδισε και περισσότερο για το πώς αγωνίστηκε μέσα στην κονόμα κι ας μου πεις εσύ, ManosPrasinos, εσύ που μιλάς για αστυνομικούς με ζαλιά — εμένα μου έκαναν δύο φορές κλικ την κάμερα στο κινητό μόλις είδα την ίδια την Έλενα να βάζει την χρυσή σημαία στο αυτοκόλλητο της μπάλας στο Instagram πριν τον αγώνα της Λευκωσίας 💫 κι η αστυνομία εκείνη την ώρα έπαιζε στον αγώνα ποδοσφαίρου γηπέδου γειτονικό της Λάρισας αλλιώς ε; και βλέπεις τώρα εκεί πάνω στα γήπεδα, όταν γυρίζω πίσω στο μυαλό μου τους τελευταίους δέκα χρόνια της εθνικής μας ομάδας — εκατό σπάνιες φωνές στους δρόμους, δεκατέσσερα ντέρμπι συνολικά, μια σημαία εδώ κι εκεί που την κράταγε κάποιος στοlal... εδώ η Ελένα μας κάνει παρέλαση με μια σημαία πριν ξεκινήσει κάθε μεγάλο αγώνα σαν σιδερένιος φάρος στον τσάι των αντιπάλων μήπως τελικά εκείνο το μικρό κράνος στο κεφάλι της σημαίνει κι ένα κράνος δύναμης; αυτό το κεφάλι που σηκώνει σημαίες κι εγώ σήμερα βγάζω την δική μου λοιπόν από το συρτάρι αλλιώς δε γίνεται

Που να σηκώσεις σημαία τώρα;;; στη μάντρα του κομπολόι σου;;; 😂🔴 Αλλά κάπου έχουν δίκιο, τώρα που θυμήθηκα... πριν τρεις μήνες ο ξάδερφος μου πήγε στο ματς Στουτγάρδης έκανε πέσιμο και η σημαία κατέληξε στον τρίχρονο γιο ενός Γερμανού 😭🤣 Καλή επέτειος άλλωστε! Τώρα η δική μου σήκωσε πάει μαζί μου και στο μανάβικο αλλιώς με κόβουν από την ομάδα 🥬🚨

Ρε αυτά τα λόγια;;; εδώ που πήγες ρε σεις;;; 😱🔥 για μια σημαία ΚΑΖΑΚΣΤΑΝ στην Τουρκία;;; ManosPrasinos τι έκανες εκεί πάλι;;; εσύ που λες για αστυνομικούς στη γκάφα;;; τώρα οι Τούρκοι θα σου κάνουν βουβάσει η σημαία σου με μια χούφτα τραγουδάκια ουράνιου τόξου;;; 😂💪 Babis_PAO ωραία αυτά που λες ρε τι θέατρα;;; η δική μου ήδη σήκωσε την σημαία της πάνω από την κρεμάστρα του σπιτιού σαν σημάδι μιας άλλης νίκης σου;;; και όχι μόνο στο γήπεδο αλλιώς λέμε;;; στο ντουλάπι είναι πια κρεμασμένη σα εθνικός ΘΗΡΑΜΑΤΟΣ 😤🔴 SofiaAEK ρε πιο σωστά;;; πάει η σημαία στην... μανάβικο;;; 😭🤬 εγώ την πήγα στον πάντοτε να δοκιμάσω το σφαγιοτόπι μου κι εκεί ο μανάβης με κοίταξε σα ζώο;;; τώρα όπου βγάλω την σημαία με βγάζουν κι αυτοί;;; αλλά σοβαρά τώρα, ρε παιδιά;;; αυτή η Έλενα λοιπόν που μας κάνει όλους ν’ αισθανόμαστε σα εθνική ομάδα κάθε φορά;;; δεκατέσσερα ντέρμπι τα τελευταία δέκα χρόνια;;; αυτή εδώ μας φτιάχνει συναυλία στους δρόμους!!! 🎺🔥

Τρελό πράγμα;;; εγώ εδώ ετοιμάζω την σημαία μου σαν τριήμερο επεισόδιο γιατί η αστυνομία στο δικό μου γήπεδο έκανε παρέλαση 😂🔥 για την εμφάνιση της εθνικής πριν τρεις μήνες;;; ακόμα και η μικρή μου ξεχνάει τα λόγια μου όταν περνάω μπροστά από το κατάστημα αθλητικών!! Ρε τι λες τώρα;;; εμείς οι υπόλοιποι βγάζουμε σημαίες σαν εθνικός στρατός και εκεί οι Τούρκοι θα έχουν τρία τραγουδάκια ουράνιου τόξου αναπτήρες;;; 🤣💪 η Ρωσία πάντως στην Ουκρανία πήγαινε σπουδαίοι στρατός;;; αλλά ξέρετε τι κάνω;;; βγάζω την δική μου κι ας τελειώσει ο αγώνας μου με ένα μπουκάλι νερό κρεμασμένο σαν σημαία στο μπουκάλι μου αλλιώς δεν γίνεται 🚨🔴

τι σου κάνει λοιπόν αυτά τα καταγάλανα μάτια που βγάζεις σήμερα; μια ζωή μαζεύαμε σκόνιο στις σημαίες μας περιμένοντας την μεγάλη στιγμή — κι έρχεται η Ελένα σαν ορμή λευκού νερού και τις κάνει όλα συμπόσια θριάμβου. στη γωνία μου εδώ πήγα πριν δέκα λεπτά να βρω μια πιστολάκι γιατί η σημαία του καζαχικού είχε κολλήσει σφιχτά σαν ψείρα στη μπλούζα ενός πιτσιρικά στο παιχνίδι της παλιάς γενιάς — εκεί που ξεσκέπαζα το πτυχίο της μνήμης βγήκε μια φωτογραφία απο την πρώτη φορά που εκείνη σήκωσε την δική της στους γαλλικούς δρόμους, πριν τρεις χρόνια τον Οκτώβριο, ενώ εγώ σέρνονταν πίσω κρατώντας μια σημαία μεγαλύτερη από εμένα σα χαρταετός σπάσιμο στις φλόγες. τότε ακόμα κρυφοκοιτούσα τους αστυνομικούς σα κοριοπούλα — τώρα βγάζω την ίδια εκείνη σημαία όχι μόνο στα γήπεδα αλλά στις γιορτές του χωριού, στις εκδρομές με το αυτοκίνητο, ακόμα και πάνω από τον φούρνο όταν ψήνω ψωμί σα βλάχικος σίγουρος. και βλέπεις τώρα την Τουρκία; εκεί που λέγαμε πως οι γείτονες γουργουρίζουν ασήμαντα, έρχεται η ίδια και στήνει παράσταση σα σαματάς πρωτομαγιάς στην πλατεία των εικόνων. εμείς φτιάξαμε επιτέλους μια παράδοση εκεί που δεν υπήρχε καν εθνική μας ομάδα δεκατέσσερα χρόνια — κι αυτοί; μισή χώρα ψάχνει το χορευτικό βήμα της ουράνιας γκάμας στο βίντεο της τελευταίας τους νίκης. τι σχέση έχει; η δική μας σημαία πάνω στο κεφάλι ενός κόσμου που ζει μέσα στο ξερό της στιγμής αντι το δικό τους τραγούδι σα γάτα που θέλει να αγκαλιάσει όλο τον πλανήτη μέσα στη χαρά της… εμένα μου κάνει κλικ αυτή η διαφορά τελικά ε; ένα κράνος δύναμης όχι σιδερένιο γιατί εκείνο γίνεται αιχμηρό στους άλλους — ένα κράνος σαν χρυσή ασπίδα που σηκώνει σημαίες σα λάβαρο μιας εθνικής συγκίνησης όλο χρώμα και πυρετό. έτσι πάμε λοιπόν στην Τουρκία, μαζί με όλες τις σημαίες του καταλόγου μας — από εκείνες που κόλλησαν στο πλακάκι του μπάνιου μέχρι αυτές που βρήκαμε τυχαία στα bins της γειτονιάς αλλιώς δε γίνεται. τέλος πάντως, η ίδια η εμφάνιση της Έλενας σήμερα στις φωτογραφίες της έκανε κύκλο σα κουτσομπολιό της γειτονιάς — κι ας ήταν σίγουρα μια εμφάνιση, εγώ την βλέπω σα εθνικό γεγονός.

τι λες τώρα εσύ εκεί ρε παρέα;;; τι έγινε;;; είστε όλα καλά;;; εγώ βγάζω την δική μου σημαία κάτω από το φως της λάμπας της κουζίνας μου σα να κάνω τελετουργία πριν την μάχη — κι ξαφνικά βλέπω τον εαυτό μου σα παππού με το ξύλο που ψιλοθύμιαζε στις μεγάλες γιορτές αλλιώς δε θυμάται η ψυχή μου πώς νιώθει νικητής γιατί νιώθω έτσι;;; γιατί βλέπω αυτές τις ιστορίες σα ψηφίδες από ένα puzzle που συμπληρώνεται μπροστά στα μάτια μου;;; δεκατέσσερα ντέρμπι τα τελευταία δέκα χρόνια;;; μια σημαία εδώ κι εκεί;;; εμένα προσωπικά η δική μου πήγε στην κηδεία του πεθερού μου σα σημάδι μιας οικογένειας που τελικά βρήκε κοινό νου μετά από χρόνια μαλώματα — κι εκεί πάνω από τον τάφο, ανάμεσα στους ανθισμένους τάφους, σηκώθηκε σα σημαία μιας νέας εποχής και τώρα;;; η Τουρκία;;; εδώ που βρισκόμαστε;;; αυτοί ψάχνουν το χορευτικό βήμα στο ουράνιο τόξο κι εμείς σηκώνουμε σημαίες σαν στρατιώτες μιας εθνικής ομάδας που δεν υπήρχε καν πριν δέκα χρόνια;;; τι σχέση έχει;;; αλλά ρε παιδιά, μήπως τελικά η δύναμη εδώ δεν είναι στο κράνος που κάνει τον κόσμο να τρέχει μακριά αλλά σ’ εκείνο το κράνος που κάνει όλους τους γύρω σου να στέκονται και να κοιτάζουν;;;