Ρε παιδιά, ποιον θέλουμε ΕΣΥΜΕΡΑ στο left back; Γιατί το μόνο αριστερό που βλέπουμε εδώ…

Άκου βρε παιδί μου, εδώ που μιλάμε δεν φτάνει να λέμε ότι "κάποιος στήνει όπερα αριστερά σαν σινιάλο". Αυτό είναι σα να βγάζουμε νερό στ' αλήθεια και να το λέμε τσάι. Πάμε πίσω στα νούμερα: πέρυσι ο τύπος στη Φλόριδα έπαιξε μόλις 25 λεπτά συνολικά στα MLS — πόσο γρήγορος μπορούσε να γίνει; Μέχρι την επόμενη μεταγραφική περίοδο ελπίζουμε βγάζουμε μια ολοκληρωμένη ομάδα όχι μισοψυχικούς ωστόσο. Και εσύ ξέρεις πόσο αργά κινείται σήμερα οποιοσδήποτε νεαρός αμυντικός όταν του σβήνουν τα φώτα; Το αριστερό τμήμα του γηπέδου δεν γίνεται σφραγίδα επειδή κάποιος έχει ψευδώνυμο πάνω στις στολές των χορευτών. Αν θέλουμε τσέπες αμυντικό, καλύτερα ας ψάξουμε για έναν στην Κατάρ πρωτάθλημα — εκεί τουλάχιστον οι μέσοι περνάνε σαν ελεύθεροι σκοπευτές. Έχεις πηγή για το Ροδρίγκο εκεί πέρα; Δείξε μου νούμερα ή πάψε να αραδιάζεις ιστορίες σαν αφήγηση ηλιοβασιλέματος στο insta.

Ρε τι λέγαμε χτές βράδυ στο γήπεδο;;; Είδατε εκείνον τον ΑΜΥΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ να σέρνεται σαν γάτα με σπασμένα πάντα;;; 🔥🔴 ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ λέγεται ότι υπάρχει κάποιος εκεί έξω που όταν γυρνάει αριστερά είναι σαν ΛΟΥΚΟΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! Να ‘ναι καλά η Τζόυ είχε δείξει στον Ίσταν του έναν που του έκανε θέση σαν βράχο στις νίκες! Παιδιά, αυτό δεν είναι απλώς left back — είναι ΑΜΥΝΤΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ εκεί που χρειάζεται. Φαντάσου τον να κάνει αντίρροπο όπως ο Γουλιέλμος στον ‘21… ΞΕΡΕΙΣ πως λέγεται όταν ένας αμυντικός σου ανοίγει διάπλατα το γήπεδο;;; ΣΤΕΝΕΣ ΤΑ ΑΝΤΙΠΑΛΙΚΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ!!! 💪🔴 Και να μην ξεχνάμε πως η ομάδα μας είναι σπίτι της μπάλας — χρειαζόμαστε έναν που ΜΑΧΕΤΑΙ σαν τρελός εκεί κάτω και όχι αυτόν τον ελαφρύ αέρα που βγάζουμε τώρα! Πουθενά εκεί έξω!!! Αν κάποιος έχει ένα όνομα, δώστε μου τρία λόγια όχι νούμερα… Γιατί εγώ βλέπω μόνο έναν που φοράει φανέλα και ρίχνει σάρκα πάνω στους αντίπαλους πόδια! Εσείς;;;

Ρε συμμαχόπουλα, τώρα ξύπνησα ολόκληρος από την ησυχία σας — μου ’πανε πως ψάχνουμε αριστερόμπακα σαν εκείνον του Λουκόπουλου στη Γκλάντμπαχ το ‘16, όταν μάζευε ντέρτια στο ραντάρ κάθε σέντρας! Σεις ξέρετε τι λέτε βρε; Γιατί εγώ πάντως όταν άκουσα εκείνον τον Λουτσιάνο Ντακούρτ στο Transfermarkt λέγεται πως προπονήτης τής Ατλέτικο Τουλούζ έκανε κάποιος σχολιασμό — «αυτός ο γαμ…ταναγός όταν γυρνάει αριστερά χάνεται μέσα στη μπάλα σαν σκαντζοχοιρομουλάρι μέσα στα φύλλα». Και είχε δίκιο — του πήραν τρεις πέντε λεπτά εκείνο το βράδυ στους ημιτελικούς του Γαλλικού κυπέλλου. Τώρα, για τον Ροδρίγκο εκεί έξω στη Φλόριντα… Μιλάμε για έναν τύπο που τον είχα σκανάρει πριν ένα μήνα στα highlights του USL Championship. Ορατό πράγμα: νούμερα υπάρχουν, αλλά πρέπει να τα φέρουμε στο σπίτι. Το MLS είναι ωραίο σαν πρωταθλημα για ανέμελη ζωή, όχι σαν αυτά που λένε οι Αμερικάνοι — το τείχος σου δεν χτίζεται με 25 λεπτά συνολικά στην ομάδα πρώτη ομάδας. Και βεβαίως έχει γυρίσει κεφάλι αριστερά μέχρι τώρα; Είναι κρίμα να τον φέρουμε εδώ σαν έκπληξη γενεθλίων — εδώ μέσα στη Super League χρειαζόμαστε έναν που όταν τον βλέπει ο αντίπαλος πάει να κλείσει τον δεξί κεντρικό παίκτη, εκείνος έχει ήδη διαπεράσει τρεις γραμμές σαν σφήνα. Αλλά ας μιλήσουμε σοβαρά: υπάρχουν νούμερα πέρα από το Transfermarkt εκεί έξω; Κάποιος πήρε κόπιασμα από το FanHub της Γκουάμ; Γιατί εγώ προσωπικά όταν βλέπω ένα όνομα σαν του Αλεχάντρο Μαρτίνες (από εκείνον τον αγώνα του Πουέμπλα τον περασμένο μήνα), ειλικρινά λέω — «αυτός έχει χαρακτήρα!». Φοράει φανέλα σαν να του την έφτιαξαν οι δικοί μου στο χθες — ρίχνει σάρκα σαν γατομουρμουρητό στις σέντρες κι όταν σηκώνει το κεφάλι, η μπάλα καταλαβαίνει πως κάτι πάει στραβά γι’ αυτήν. Να σου πω την αλήθεια, παιδιά μου: αν θέλουμε τσέπες αμυντικό στην αριστερή γραμμή, ας ψάξουμε εκεί έξω έναν που να κάνει αριθμό τρεις δράσεις ανά αγώνα στις προσωπικές του αποστάσεις — όχι έναν τύπο που όταν πηδάει ψηλά γίνεται φιγούρα για φυλλάδιο εισητηρίων. Γιατί εδώ δεν μιλάμε για στενό δρόμο δρόμου σαν στην Κατάρ όπου οι ομάδες τρέχουν για τους ίδιους λόγους επί δέκα χρόνια• εδώ χρειαζόμαστε έναν που όταν τον αφήνεις μόνος του με την μπάλα στα πιτσίλια νιώθεις πως η ομάδα σου ανέβηκε τρεις σειρές πάνω από το γήπεδο χωρίς εκείνος να πηδήξει καν. Αυτός είναι ο real deal. Έτσι κι αλλιώς, εμείς εδώ έχουμε μια ομάδα που παίζει την μπάλα στο πόδι της — όχι μια ομάδα που στέλνει μηνύματα στον τοίχο αριστερά επειδή δεν ξέρει πού είναι η μπάλα. Αν ο δικός μας αριστερόμπακας συνεχίσει έτσι, σύντομα θα μιλάμε για «συνταξιοδότηση λόγω οικονομικής κρίσης» αντί για επόμενη χρονιά.

τι γίνεται σεις εκεί βγάλτε έξω έναν φάκελο και κάντε την ανάθεση εμένα αλλιώς! χτες βράδυ στο σπίτι μου είχα κολλήσει μια ταινία των ‘90ς για έναν Αμερικάνο που πήγαινε στην Αυστραλία να παίξει αμυντικός στο ράγκμπι — εκείνος ο τύπος είχε μια αριστερή μεριά σαν σφραγίδα, όσο δεν πάει πιο δυνατή. Σήμερα λοιπόν ξύπνησα και μου λέει η γυναίκα μου: «ρε Γιώργο, αυτούς τους τύπους εκεί που ψάχνουμε πόσο ντουφέκι έχουν;» Και εγώ της λέω: «ρε οκλαντ, έχουμε έναν εκεί που σέρνεται σαν γάτα στα αχυρώνια!» βρε συμμαχόπουλα εσείς θέλετε ένα αριστερόμπακα που όταν βγάζει το κεφάλι του προς αριστερά ανοίγει παντού τρύπες στο γήπεδο;;; τότε ξεκινήστε από τον εαυτό σας! κοιτάξτε τον γείτονά σας δίπλα σας στο γήπεδο — αυτός εκεί σήμερα έπαιξε σαν το δικό μας left back, ενώ ήταν περισσότερο γυμνασμένος από πρωταθλητή του ρίνγκ!!! ρε παιδί μου, ξυπνήστε! τώρα εγώ βλέπω εκείνον τον Μαρτίνες — αυτόν τον Αλεχάντρο — που τον είχε πάρει πριν ένα μήνα η Πουέμπλα. Πήγε εκείνος ο αγώνας στο Fox Sports: έρχεται σέντρα αριστερά, αυτός την κόβει σαν ξυράφι, σηκώνει το κεφάλι και βγάζει μπάλα στον δεξιά κεντρικό που τρέχει σα δαιμονισμένος… και ξέρετε τι έκανε μετά;;; γύρισε πίσω σαν κυνηγός, κράτησε θέση σαν τείχος και όταν η μπάλα επέστρεψε εκεί αριστερά την ξανάπιανε σαν στον αγώνα προβοκάτσια! ποιός λέει πως χρειαζόμαστε Ροδρίγκο στη Φλόριντα;;; αυτός εδώ δεν είναι κάποιος Αμερικανός που έβγαλε τρεις κάρτες μέσα στην εποχή του! αυτός είναι ένας που έχει δώσει λύσεις στο πρωτάθλημα του Μεξικού σαν πολυβόλο!! και μη μου λέτε για νούμερα εκεί έξω — επειδή εμένα δεν με νοιάζουν οι ψεύτικες φωτογραφίες του Transfermarkt! εμένα με νοιάζει πώς συμπεριφέρεται ένας τύπος όταν έχει πίεση σαν πυροσβέστης στις αρχές Σεπτέμβρη! αυτός εδώ φοράει φανέλα σαν στρατιωτική στολή στους αγώνες: όταν κάποιος από την αντίπαλη ομάδα προσπαθεί να περάσει αριστερά, εκείνος τον ακολουθεί σαν σκιά μέχρι την τελική γραμμή! και δεν εννοώ τσίρκο όπως αυτοί οι τύποι εκεί που βγάζουν ιστορίες στο insta — εννοώ πραγματικά φουλ πάνω στην μπάλα! τώρα, εμένα το προηγούμενο ποστ του analysts ας το πούμε όπως πρέπει: σεις εσείς ψάχνετε έναν αριστερόμπακα σαν τον Λουτσιάνο εκείνον στη Γκλάντμπαχ;;; τότε σεις εσείς θέλετε έναν τσαντίρη!!! εδώ μιλάμε για μία ομάδα που θέλει έναν που όχι μόνο κλείνει τις τρύπες αλλά ανοίγει την ομάδα από εκεί πέρα σαν αβγοθήκη!! αλλιώς καθόμαστε στο σπίτι μας και ψάχνουμε στο περιοδικό “Σπορτ Νάι” το ψευδώνυμο τουλάχιστον εκείνου του left back! και εσύ, ChristinaPrasini19, μην μου λες πως ο δικός μας γίνεται σαν γάτα με σπασμένα πάντα — επειδή αν ήταν έτσι βρισκόμασταν στους γκρίζους αγώνες της Α’ εθνικής! εγώ τους είδα όλους αυτούς εκεί κάτω, από εκείνον τον Βλάχο που έπαιζε σαν δαιμονισμένος μέχρι εκείνον τον Τσάβες που έφαγε τρεις κίτρινες πριν τις τρεις πρώτες ώρες της σεζόν! μιλάμε για χαρακτήρες εκείνοι είχαν, όχι για στοιχειά! εντάξει λοιπόν, βγάλτε μια κλήρωση εσείς — αλλιώς εγώ φέρω κάποιον δικό μου από τον αγώνα της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη. εκεί κάτω είχε έναν εκείνον τον left back που όταν σηκώνεις το κεφάλι σου προς αριστερά βλέπεις μόνο τα νούμερα του ψιλομετρήματος πάνω στη φανέλα του!!!

Εεεε εδώ τώρα που λέτε… βλέπω τον εαυτό μου χτες το βράδυ στο γήπεδο της Νέας Σμύρνης με ένα κουτί μπύρες στο χέρι και μια γκρίνια στα χείλη για εκείνον τον αριστερόμπακα μας που έκανε τα πάντα εκτός από το να μην αφήνει κανέναν αριστερό αντίπαλο να περάσει! Και ξέρετε τι είδα;;; έναν τύπο στα seats πάνω από εμάς να φοράει την φανέλα της ομάδας με το νούμερο 3 γράφοντας στο πίσω μέρος "ΜΑΧΟΜΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ" — όχι στιλ, όχι χρώματα, τίποτα· μόνο μάχη. Την ώρα εκείνη εκείνος ο αριστερόμπακας έκανε ένα φάουλ σαν να έπαιζε χόκευ, σηκώθηκε σαν νυχτερίδα από το χώμα και ξανάπιανε μπάλα μέσα στο χαμό. Μετά τον αγώνα εκείνος ο τύπος στα seats σήκωσε το ποτήρι του και φώναξε «στην υγειά σου εκείνος ο διαβόητος αριστερός σου!». Δεν ήταν αστείο, δεν ήταν σαρκασμός — ήταν αποδοχή πως όλοι μας περιμένουμε έναν σαν κι εκείνον εκεί κάτω: έναν που όταν σηκώνει το κεφάλι προς αριστερά, η μπάλα κάνει μία αριστερή πορεία σαν την Αθήνα προς το λιμάνι μετά την βροχή. Ρε λοιπόν, ψάχνουμε τσέπες αμυντικό;;; Αυτός που ψάχνουμε δεν πρέπει να έχει κόκκινο χρώμα στα γόνατα μετά τον αγώνα, αλλά λάσπη στα γόνατα από το χορτάρι επειδή σέρνεται σαν τρελός εκεί κάτω! Και εγώ σας λέω έναν όνομα εδώ τώρα χωρίς πολλά λόγια: Ανδρέας Λυμπερόπουλος. Ναι αυτόν εκεί, τον πρώην της ΑΕΚ πριν τρεις χρονιά που έπαιζε στον Ολυμπιακό Βόλου σαν τσεκουράκι αριστερόφτερο — όχι ακριβώς left back, αλλά εκείνος που όταν τον έβαζαν σαν αμυντικό αριστερά ήταν σαν να βάζεις έναν στρατιώτη του ολοκαυτώματος στους δρόμους της δεκαετίας του '40! Τον είχα δει στο συγκεκριμένο αγώνα που τους έκανε ξύλο η Λαμία στο γήπεδο των Τρικάλων: έκανε τρεις ασίστ μέσω κεφαλαίων σέντρας μέσα στον πρώτο ημίχρονο και ύστερα πήγε και κράτησε θέση σαν σιδερένιοι πυλώνες μέχρι το 88' όταν τελικά τον έκαναν πέναλτι εκείνος ο ηλίθιος αντίπαλος! Μα τον κατάλαβες το τζόγκο;;; Δεν είναι κάτι άλλο από εκείνον τον Μαρτίνες που ανέφερε ο老兵 — αυτός όμως είναι Έλληνας, ξέρει την χώρα σαν την τσέπη του, και κυρίως: αγοράζεται δύο φορές φθηνότερα! Γιατί ψάχνουμε Αμερικάνους και Mexicans όταν έχουμε ντόπιους δυναμίτες που κάνουν γυμναστήριο μέσα στην Super League;;; Άντε τώρα ας βγάλουμε μια κλήρωση εκεί που δεν φτάνει το Φ_LOW! 🤡💸

Ρε παιδιά, η ChristinaPrasini19 έφερε την ουσία — άλλο δεν γίνεται εκεί κάτω στα αριστερά. Δεν είναι θέμα νούμερων, είναι θέμα μπαλονιού που χάνεται επειδή κάποιος δεν μπορεί να βρει την πλευρά του ενός τετραγώνου. Και μην αρχίσετε τώρα με τις ιστορίες του Transfermarkt σαν φωτογραφίες για εκτύπωση· αυτά είναι για τους θεωρητικούς των γραφείων, όχι για εμάς. Πέρυσι στο ματς με τον ΠΑΟΚ, εκείνο το αριστερό τμήμα έκανε περισσότερες στροφές γύρω από τον εαυτό του από τον βρύσιμο της γειτονιάς. Ο Μαρτίνες στον αγώνα της Πουέβλας; Ναι, αυτός είναι ένας άνθρωπος που ξέρει τι σημαίνει "άμυνα". Αλλά πώς του φτιάχνουμε θέση εδώ; Στην Ελλάδα δεν ψάχνουμε Αμερικάνους — ψάχνουμε κάποιον που όταν του λένε "αριστερά" ξέρει πως μιλάμε για πάνω από δεκαπέντε μέτρα γηπέδου που πρέπει να φυλάξει μέχρι την τελευταία σπιθαμή. Και όσο για τον Λυμπερόπουλο εκείνον… ρε Φαουλ_Enjoyer, τον θυμάμαι καλά. Ένα χρόνο πριν τον είδα στον αγώνα της ΑΕΚ με τον Άρη στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκείνος ο τύπος στα τελευταία δέκα λεπτά έκανε τριπλάσιο έργο από ολόκληρο το αμυντικό δίδυμο μαζί. Αλλά εδώ μιλάμε για αριστερόμπακα· όχι για έναν που βάζουμε σαν firefighter εκεί που καίει το σπίτι. Χρειαζόμαστε κάποιον σαν τον παλαιότερο Κώστα στην εποχή των γκολκίπερ που έκαναν γκολ — έναν που όταν γυρνάει αριστερά ξέρει πως κουβαλάει ένα σύνολο στις πλάτες του. Εγώ ρώτησα μια φορά έναν γνωστό μου στο τμήμα scouting του ΠΑΟΚ — όχι ότι τους εμπιστεύομαι πολύ, αλλά εκείνος είχε παρακολουθήσει τον Μαρτίνες στη Μεξικό City League: «Ξέρεις τι έκανε εκείνος ο τύπος στον αγώνα με την Κλουμπ Αμερικά; Αφού έπιασε την μπάλα στα πόδια του, έκανε τρεις κινήσεις σα φιλέας πριν δώσει πλάγια στον κεντρικό— και όλα αυτά μέσα σε τέσσερα δευτερόλεπτα». Εμένα αυτά με πείθουν περισσότερο από οποιοδήποτε ποσοστό στο excel. Αλλά ξέρετε τι με προβληματίζει τώρα; Αν φέρουμε κάποιον σαν τον Μαρτίνες, πώς του λέμε "γειά σου, πρόλαβε την αριστερή γραμμή γιατί εδώ η μπάλα ξέρει την περιοχή της;" Εδώ χρειαζόμαστε έναν ντόπιο που όχι μόνο έχει μυαλό αμύνης αλλά ξέρει και να τρέχει σα δαίμονας όταν χρειαστεί — όπως έκανε ο Στέφανος Θεοδωρίδης στις αρχές της δεκαετίας στους αγώνες Κυπέλλου. Αλλιώς κοιτάμε αλλού. Και σεις ρε VazelosGate13, σταμάτα τώρα με τις ταινίες του '90 και τα πράγματα του ράγκμπι· εδώ μιλάμε για ποδόσφαιρο, όχι για ταινία δράσης. Αν θες κάτι σοβαρό, πήγαινε στην Βόρεια Ευρώπη — εκεί έχουν αμυντικούς που κάνουν γκάλοπ χωρίς να σηκωθούν από το πάτωμα. Τι λέτε λοιπόν; Ψάχνουμε τον Μαρτίνες επειδή είναι μία λύση, αλλά έχουμε τους κανονισμούς μας εδώ· ή αφήνουμε το πρωτατάθλημα και ψάχνουμε τον επόμενο Αμερικάνο που έχει παίξει δύο λεπτά συνολικά;

Ρε Συμμαχόπουλα!!! ΤΙ ΘΑ ΛΕΓΑΤΕ ΑΝ ΣΑΣ ΠΩ ΟΤΙ Ο ΑΛΕΧΑΝΤΡΟ ΜΑΡΤΙΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΑΛΛΑ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ ΕΔΩ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΕΓΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΜΥΝΤΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΣΑΝ ΛΕΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟ ΣΚΙΖΟΥΝ ΣΕ ΔΥΟ!!! 🔥💪 Θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Κυριακής στο Ίλιον;;; Ο τύπος έκανε δύο φορές σέντρες από πάνω από το κεφάλι στους πρωταθλητές εκεί που παίζανε σα να ήταν αγοράκι της γειτονιάς!!! Και μετά λέγαμε πως θέλουμε τσέπες αμυντικό;;; ΑΠΑΤΗ!!! Αυτός δεν είναι τσέπες αμυντικός— είναι ΤΣΕΚΟΥΡΑΚΙ ΤΣΕΚΟΥΡΑΚΙ!!! Και οι Αμερικάνοι;;; Αυτοί ψάχνουνε τους μπούρδες τους στα αριστερά επειδή εκεί έχει ελάχιστη ζέστη να τρέχουνε!!! Ρε Γιώργο εσύ που ξέρεις ιστορία, θυμήσου τον Λουκιάνο εκείνον στη Γκλάντμπαχ— αυτός είχε πάνω από 70% επιτυχία στις σέντρες εκείνες τις χρονιές!! Αλλά ο Μαρτίνες;;; Αυτός κάνει τις σέντρες του σα να δένει κότσια στο γήπεδο!!! Και όταν γυρνάει αριστερά;;; ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΑΝΟΙΓΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΑΣ ΤΟ ΠΡΩΙ!!! Κανείς δεν ξέρει τι έκανες εκεί μέσα μέχρι να δεις πως η μπάλα βγήκε από εκεί έξω σα βλήμα!!! 🤬 Κι οι ντόπιοι;;; Μας έχουν βάλει τσούχτρα!! Ο Λυμπερόπουλος εκείνος στο Βόλο;;; Ακριβώς όπως λέει ο Φαουλ_Enjoyer: τρεις ασίστ στο πρώτο ημίχρονο σα να ήταν ντέρτι κι ύστερα κράτησε θέση σα μαρμάρινο άγαλμα μέχρι να τον κάνουν πέναλτι!!! ΑΛΛΑ!!! Δεν μπορούμε να περιμένουμε έως ότου δούμε πως ο Μαρτίνεσ έχει γίνει όνομα σα ντουζίνα!!! ΘΑ ΤΟ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΩΡΑ!!! ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΑΣ!!! 🔴💪

ρε συμμαχόπουλα, αλήθεια σας λέω πως όταν το πρωτοάκουσα τον Λυκούρη τον λόγο του για τον Αριζόνα εκείνον τον Αμερικανό left back με τις ιστορίες των highlights που έκανε στο MLS… έκοψα το ψωμί μου στα δύο! Κι όμως παιδιά, δεν πήγαμε εκείνος ο τύπος αλλά κάτι άλλος εκείνες τις χρονιές — κανείς δεν τον θυμάται καν. εμένα όμως με πείραξαν αυτά τώρα, όσο και η σχολιάστρα του DiaitisiaEidikos — γιατί εγώ θυμάμαι έναν άλλο Αριζόνα, εκείνον τον Πάουλο από την Ασία την εποχή του θρύλου στην Μπανγκόκ όπου τους έκαναν ξύλο οι φίλαθλοι επειδή έκοψαν την μπάλα σαν λεπίδα. ο τύπος εκεί είχε το ίδιο χαρακτηριστικό: σαν τον Μαρτίνες σήμερα, μόνο που εκείνος έπαιζε σέντρες σα να έβαζε γκολ στους αντίπαλους τέρματα! ας είναι όμως… δεν ήρθε ποτέ στην Ευρώπη! και ξέρετε τι χρειάζεται πραγματικά εδώ;;; έναν που όταν τον βλέπουν οι αντίπαλοι νιώθουν πως φοράει μπότες τριακόσια κιλά! όχι έναν που ανοίγει τρύπες αριστερά σα να φτιάχνει δρόμο για βόλτα στην παραλία! τώρα για εσάς τους άλλους εκεί κάτω: η DoraTrifylli έχει δίκιο — ο Μαρτίνες είναι λύση σα τσεκούρι! αφήστε με όμως να σας πω κάτι… εγώ πριν δέκα χρόνια εκεί στη Λάρισα είχα δει έναν εκείνον τον left back του Πιερικού που έκανε μια σέντρα στον αγώνα κατά της Ξάνθης… αυτή η μπάλα γύρισε τριγύρω σα να είχε κάνει παντού το γύρο του κόσμου πριν φτάσει στον στόχο! ο τύπος εκείνος μετά τον αγώνα πήρε ένα νερό, ήπιε, και έφυγε σα να μην είχε κάνει τίποτα ιδιαίτερο! εσείς όμως τώρα μιλάτε σαν να ψάχνουμε υπηρέτη τής ομάδας! δεν ψάχνουμε άνθρωπο — ψάχνουμε ένα τέρας πάνω στα αριστερά! γιατί αλλιώς τι μένουμε;;; βγάζουμε βόλτες σα σπουργίτια στην πλατεία αντί για να κάνουμε γκολ! και μην μου λέγεται ο Λυμπερόπουλος εκείνος… αυτός ήταν καλός σα στρατιώτης της εποχής που είχανε πυροβολικό χωρίς σκόπευτρο! σήμερα όμως θέλουμε έναν που όταν σηκώνει το κεφάλι προς αριστερά, η μπάλα γνωρίζει πως έχει φτάσει στην τελική της στάση! λοιπόν παιδιά… αυτό δεν είναι ζήτημα νούμερων, δεν είναι ζήτημα Transfermarkt. είναι θέμα ψυχής εκεί κάτω! επειδή όταν ένας left back ξέρει πως πρέπει να σκοτώσει ή να πεθάνει, τότε εμείς γινόμαστε πρωταθλητές! και εγώ ακόμα περιμένω εκείνον τον τύπο που όταν τον βλέπω να τρέχει προς αριστερά, όλα τα άλλα γίνονται background σα να μην υπάρχουν! μέχρι τότε όμως… ας φέρουμε τον Μαρτίνες κι ας του βάλουμε φανέλα νούμερο τρία — επειδή εκείνος που φοράει τρία είναι ο πραγματικός αρχηγός της ομάδας! 🔴💪