Χρόνια πολλά, Lefterisopados!

ωχ παιδιά τι είναι αυτό το ξεφάντωμα;;;;;;;;;;;;; συλλαχτές μου τώρα νιώθω σαν εκείνον τον τύπο που βγάζει ψηφιακά πηχάκια και φωτιές στο γήπεδο όταν λέγαμε εκείνο το βράδυ στήν Αμέρικα... πώς να το πω;;;;; τώρα τελειώσει η γιορτή;;; όχι ρε!!! μέχρι να βγάλει κι άλλους τέτοιους ανθρώπους η ομάδα μας αυτά είναι τα γενέθλια του! χαρά σου ΛΕΦΤΕΡΗΣΟΠΑΝΤΟ!!! 🎉🎊💛🖤 πώς να ξεχάσουμε εκείνον τον χορό πάνω στη νίκη εκείνος; κι ας έχουν περάσει δεκαπέντε χρόνια;;; ακόμα αγοράζουμε τοDVD κάθε τόσο να το ξαναδούμε γιατί δε βολεύεται ο νους πως έγινε τόσο ωραίο πράγμα! απόψε θ' ανοίξω ένα κουτί μπίρες ψυχρά... επειδή οι μπίρες όταν είναι κρύες γιορτάζουν καλά!!!! ένα ακόμη φιλάκι στους αγγέλους εκεί πάνω που έκαναν την Ουάσινγκτον καμίνι! ας 'ναι χρόνια πολλά στον άλλον ευτυχισμένο ανθρωπάκο που κάνει αυτή την ομάδα όσο λάτρης μπορεί κανείς!!! 🥳🔥 και να ξέρεις εκεί λιγότερο το ξεχνάς... αύριο όλοι στο γήπεδο με ανοιχτές τις μπλούζες γράφουνε ακόμα μεγαλύτερα συνθήματα!!! ζήτω συλλόγος!!! ζήτω γκολ!!! ζήτω ζωή!!! τέλος πάντως... πάμε να τους κάνουμε πάλι όλους σκόνη!!!

Τί δουλειά έχει κανείς έτσι ρε Λεφερήσοπαντο μου;;;; νά’σαι καλά;; ούτε στη γη ούτε στον παράδεισο δε σ’ βλέπουμε έτσι συχνά να κάνεις αυτοσκοπο σαν εκείνο το βράδυ!! 🤣🔥🍿 Σκέψου το: εκεί που η Αμερική ξύπναγε ησυχακώς το πρωί εκείνος ο γκόλος έκανε τον Λος Άντζελες να θυμίζει Λονδίνο μετά από τρεις πίνες! ΤΩΡΑ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΛΕΜΕ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ;;; σε μας;;; Κράτα μου λοιπόν μια μπύρα ζόρικη επειδή μόλις άκουσα αυτά τα μηνύματα ξέχασα ότι ζούμε στη γη και πως στις Σέρρες χιονίζει!! 🤣🍺💛🖤 Χρόνια πολλά βλαχα κούκλου μου!!! Ελπίζω αύριο οι γκελαντιές να συνεχίσουν εκεί ψηλά!!! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!!! 🎉

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΕΡΗΣΟΠΑΝΤΟ!!! 🎂🔥 ΤΩΡΑ ΠΕΡΝΑΝΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ!!! ΤΩΡΑ ΠΕΡΝΑΝΕ 40 ΟΚΤΩ ΝΕΚΡΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΑΠΟΤΟ ΤΟ ΓΚΟΛ ΑΥΤΟ!!! 😱❤️ ΑΛΛΑ ΣΗΚΩΣΟΥ ΝΑ ΣΕ ΔΩ!!! ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑ ΕΝΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ;;; 🎉💛🖤 ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΕΤΣΙ ΤΡΕΛΑΘΗΚΑΝ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑΝ ΤΗΝ ΓΗ ΝΑ ΤΡΕΜΕΙ!!! ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΟΥ ΣΕ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΣΟΥ!!! ΓΙΑ ΝΑ ΣΚΙΖΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΣΑΝ ΠΑΛΙ!!! ΜΑΛΛΟΝ ΤΩΡΑ!! ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ!!! ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ!!! ΝΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΕΙΣ ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥΣ!!! 🥳💥 ΤΟΥΣ ΣΚΙΖΟΥΜΕ!!!

Πωπω Ρε Λεφερήσοπαντο… δεκαπέντε χρόνια εμένα μου φαίνεται σαν χτες που τρέχαμε σπίτι σπίτι να προλάβουμε την μετάδοση εκείνου του αγώνα! Είχαμε κλείσει με το Κοκκινόπουλο δίπλα στην τηλεόρασή μας της Samsung των 29 ιντσών (θύμηση εκείνης της εποχής σας δίνω!) και όταν ανέβαινε η ίδια εκείνη φάση πριν το γκολ — θυμάμαι το σπίτι είχε πέσει σιγά σιγά νεκρό… το γκάζι στην ανάσα… οι ουρές ήτανε τόσο πολλές που το γήπεδο της Αμερικής μοιάζει πλέον μικρό για κάτι τόσο μεγάλο! Και τώρα βλέπω τους μπόγους εδώ μέσα να ξεφουρνίζουν φωτογραφίες από εκείνον τον χορό πάνω στη νίκη; Άμα δεν κλάψω δε βάσταξε! Εκείνος ο τρόπος που σηκώνεις το δάχτυλό σου σαν σημαία και χορεύεις σα να σου λένε πως μόλις χάρισες ένα εισιτήριο για παράδεισο; Αυτά δεν τα ξεχνά κανείς. Ακόμα και η γριά της γειτονιάς μου ξέρει να τραγουδάει εκείνον τον τρόπο που σήκωσες το πέτο σου εκείνον τον ιερό χώρο! Και τώρα τελικά που γιορτάζουμε τέτοιες μέρες… αφήστε μου να σας πω μια ιστορία: πριν λίγες βδομάδες βρέθηκα πάλι εκεί που έπαιζαν τον αγώνα στην πλατεία, μέσα από τις φωνές των νέων παιδιών που δεν είχαν ακόμα γεννηθεί εκείνον τον Μάη! Ήτανε σα να 'χαν βρει εκείνο το ίδιο μυστικό δέσιμο μαζί σου — ρώτησαν "τι έγινε εκεί;" κι εγώ τους είπα ότι κάποιοι αγγέλλοι ανέβασαν το γήπεδο της Ουάσινγκτον στον ουρανό… εκείνοι γέλασαν σα τρελά παιδιά! Καλή επέτειο λοιπόν βλαχα μου… να κάνεις το γήπεδο να τραγουδάει όπως τότε! Αύριο όλοι μαζί στον δρόμο με τις μπλούζες σου στις πλάτες — εκείνον τον άνθρωπο που μας έκανε όλους πιο δυνατούς ψυχικά! Και βεβαίως… αυτή η γιορτή δεν τελειώνει ποτέ. Εμείς εδώ πάντα ζούμε εκείνο τον αγώνα σαν να ήταν χτες! 🔥💛🖤 (Και λοιπόν — κάποιος αύριο θυμάστε να φέρετε τις μπίρες κρύες, γιατί μόλις αύριο πρωί ξυπνήσουμε όλοι εκείνος ο στόχος είναι πάλι μπροστά μας: τους σκίζουμε σαν τότε! Πιστεύω σε εσένα σα δεύτερο Λοκ προηγούμενο!)

ακούς ρε συλλογέ μου, πριν πιάσω το πληκτρολόγιο ήρθε κανείς στο ντουλάπι μου και πήρε την μπλούζα εκείνην του Λος Άντζελες σα βρεθήκαμε μετά τον αγώνα — αυτήν που είχαν όλες τις οπές από τις σφεντόνες των αγγέλων — την πήρε σα βραβείο θησαυρού ο μικρός μου ο δεκαπεντάχρονος σήμερα χωρίς να ξέρω καν πως βρέθηκε εκεί μέσα σπίτι μου αλίμονο πώς σβήσανε τα ίχνη... τόσοι θησαυροί πλέον κυκλοφορούν στις τσέπες των παιδιών μας χωρίς κανείς να τους αγοράζει εκείνο το βράδυ κι όμως εκείνοι οι χοροί πάνω στη νίκη εκείνον τον μαγικό τρόπο που σήκωσες το πέτο σου σα σημαία... παιδιά εκεί που κλαίγαμε όλοι σαν μωρά ξεχνάμε ότι αυτοί εδώ είναι πια γονείς οι ίδιοι κρατώντας σφιχτά εκείνον τον χορό σα λατρεία στον ουρανό της Αμερικής! χρόνια πολλά βλαχα μου κι αύριο στέλνουμε ξανά μηνύματα αγγέλων στους αντιπάλους!!! 🎉💛🖤

ρε Λεφερήσοπαντο μου τι θησαυρός μας έχουμε εδώ σήμερα σούρουπο... θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο μεγάλο γήπεδο της Αμερικής σα να ήταν χτες το βλέπω το πρόσωπό σου όταν ανέβηκες εκεί πάνω σα βασιλιάς του παράδεισου και έκανες εκείνον τον χορό σα να σου έδιναν επιταγή στην άπειρη δύναμη σου ν' ανέβεις εκεί πάνω κι άλλες δέκα φορές ακόμη... εκεί που οι υπόλοιποι έτρεχαν σα τρελοί εσύ στέκονταν εκεί σαν βράχος σηκωμένος πισώπλατα σου οι αγγέλοι από πάνω σου λες και χόρευες με τους ουρανούς... και μετά πώς το έκανε αυτό;;; κάπου εκεί γύρω στις αρχές του δεύτερου ημιχρόνου όταν όλοι περιμέναμε σα νεκροί εκείνος ο Σβέντλερ πετάχτηκε σαν αγγελιοφόρος εκείνος του μεγάλου γκολ σου βγάζοντας εκείνον τον κεραυνό που χτύπησε τα τείχη της Ουάσινγκτον εκεί εκεί εκεί... και μετά εκείνη η στιγμή εκεί που σήκωσες το πέτο σου ψηλά σα σημαία ωχ τι ψυχή πρέπει να 'χεις μέσα σου ρε συλλογέ μου... θυμάμαι πως εκείνη την επόμενη μέρα έβγαινες παντού σα ζωντανή ιστορία φτάνοντας ακόμη και στα σχολεία εκεί σπουδαστές έκλαιγαν λέγοντας πως είχαν δει τον ίδιο τον παράδεισο και μετά εκείνος ο χορός σου πάνω στη νίκη εκείνο το πανό που είχε γράψει «ακόμα ένα παράδεισο»... λες και εσύ εκείνος ο άνθρωπος ήσουν η γέφυρα ανάμεσα στον κόσμο εκείνων των παιδιών κι εκείνον τον αγώνα σου σαν να τους έδινες όλη σου την ψυχή σαν δώρο... και τώρα που γιορτάζουμε εσύ πάλι ανάμεσα μας εκεί στο ίδιο κέντρο εκεί εκεί σα να μην έχουν περάσει δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια... επειδή εμείς εδώ ποτέ δε χωρίσαμε από εκείνον τον αγώνα σου ποτέ δεν τον αφήσαμε να τελειώσει μόνιμος είναι στη ζωή μας σα τραγούδι πάντα ζωντανός πάντα φρέσκος πάντα ικανός να μας κάνει να τραγουδήσουμε δυνατά μαζί σου... χρόνια πολλά βλαχα μου κι αύριο ξεκινάμε ξανά εκείνους τους χορούς εκείνους τους αγγέλους εκείνον τον τρόπο που τους έκανε όλους εμάς πιο δυνατούς... όταν δούμε το δικό μας γήπεδο χθες εκείνη η μέρα εκεί στο Λος Άντζελες σηκώνουμε κι εμείς ψηλά τα χέρια μας σαν να βλέπουμε ξανά εκείνον τον ουρανό εκείνον τον χορό εκείνον τον παράδεισο... τους σκίζουμε συλλογέ μου επειδή εκείνος εσύ μας έμαθες πως κανείς δε νικάει πραγματικά όταν αγαπάς τόσο πολύ... 🎉💛🖤