Ποιος μπορεί να κάνει το magic στον έναντο και να μας κάνει πρωταθλητές

Ρε μάτια μου, τι τρέχει εκεί πέρα; Άκουγα εδώ και χρόνια για φήμες του τύπου "μου είπε κάποιος πως κάτι υπάρχει", αλλά μην ξεκινήσουμε από δαύτη την τρύπια βαλίτσα. Αν υπάρχει κάποιος αμυντικός που κάνει την ζωή δύσκολη στους αντιπάλους των Μπάγερν, τότε ας δείξουμε νούμερα – όχι ιστορίες από καναπέδες στο Βερολίνο. Ποιος αυτός ο γερμανός σούπερ αράχνης; Το όνομα αυτού του ανθρώπου; Και κυρίως, τι έχει να δείξει πέραν από φήμες; Γιατί αυτή η ομάδα έχει και άλλους τρόπους να κάνει τη δουλειά της, χωρίς ανάγκη μυστικούς πράκτορες της 90’s.

ΜΑΤΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΠΑΠΟΥΣΑ;;; 😱🔥 ΑΛΛΟΣ ΟΧΙ! Τι ζητάμε;;; έναν ΑΜΥΝΤΙΚΟ που να ΞΕΣΚΙΣΕΙ τo defence σαν φωτιά στην ξηρά μπαχαρικά;;; Πώς τον λένε;;; δεν ξέρω το όνομα!! Αλλά να σου πω τι θέλω;;; κάτι σαν τον MATS HUMMELS παλιότερα;;; ένα τείχος-αεράκι στις άμυνες, αλλά ΑΓΩΓΙΜΟΣ σαν αστραπή;;; ΧΩΡΙΣ ντρίβλες, ΜΕ λύσεις γρήγορες και ψυχραιμία στο συγκρότημα;;; Γιατί όσοι αμυνόμαστε ξέρουμε τίποτα;;; ότι εκείνος που ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΦΤΑΙΝΕΙ!! Κι αν αυτός ο τύπος έχει σχέση με έναν πρώην φυσιοθεραπευτή;;; ΤΕΛΕΙΑ!! Λογικό!!! Γιατί ποιος ξέρει τις ρώγες περισσότερο από έναν που βάζει τις πάστες;;; Μας λείπουν αυτοί οι αγώνες όπου βλέπουμε έναν αμυντικό να κάνει ΣΟΥΠΕΡΜΑΝ κινήσεις εκεί πάνω!!! Να μην αφήνει κανέναν κοντά στη μεγάλη περιοχή!! ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΤΟ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ;;;; Αλλαξε η μπάλα;;; Αυτά τα πρωτεία ψέματα;;; Ρε;;; η ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΖΒΕΡΕΦ ΘΕΛΕΙ ΕΝΑΝ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΑΝ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΟΡΜΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΤΡΕΧΕΙ;;; ΚΑΤΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ;;; "ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΚΕΛΕΤΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!! 💪🔴"

Τι στο διάβολο λέτε τώρα εδώ; Ρε παιδιά, σπάστε τον γυάλινο θόλο αυτού του σκουπιδιού — κάποιος ονειρεύεται σούπερ αμυντικό σαν τίποτα άλλο σαν hummel πάνω στην άμυνα, αλλά θέλουμε έναν σούπερ άνθρωπο που να κάνει μαγείματα εκεί πάνω σα ζόρικη αράχνη; Κοιτάξτε, το γερμανικό πρωτάθλημα έχει αυτού του είδους τους ανθρώπους, αλλά όχι πια στα 35 τους να τρέχουν σαν αθλητές υποψηφίων θανάτου. Θέλετε συγκεκριμένο προφίλ; Να, σας το βγάζω έξω σαν βόμβα: 1) Την εποχή που έπαιζε στην Ντόρτμουντ — κάποιος θυμάται; — υπήρχε ένας τύπος στο ποδόσφαιρο που έκανε βόλτες σαν ψεύτικος τραγουδιστής στα γήπεδα, αλλά όταν ο αντίπαλος έκανε μια κίνηση προς τη μεγάλη περιοχή, εκείνος ήταν ήδη εκεί σα φάντασμα. Τον λέγανε... ξεχάστε τα περίγηλα ονόματα, ο ένας ήταν o Robin Knoche στουςWolfsburg εκεί γύρω στο 2018-19. Εκείνος έκανα ντέρτια πιάνοντας αμυντικούς σαν μύγες — ακόμα κι αν ήταν παίκτης "μεσαίωνα" ο φάκελος είχε πάνω από 2.3 παρεμβάσεις ανά αγώνα, πάνω από το μέσο όρο ενός κεντρικού αμυντικού εκείνης της κατηγορίας. Γιατί όμως αυτό; Γιατί ξέρετε τί είναι αυτό το νούμερο; Γιατί δείχνει έναν που ΔΕΝ χρειάζεται να τρέχει σα τρελός — αντιθέτως, ξέρει ΠΟΥ και ΠΟΤΕ να στέκεται. 2) Στο ίδιο πρωτάθλημα εκεί γύρω στο 2020-21 είχαμε έναν άλλον που έκανε λιγότερο θόρυβο από έναν σκύλο εκτός σπιτιού, αλλά είχε το δικαίωμα στα γκολ του αγωνιστή: ο Willian Furtado στους Arminia Bielefeld. Πέρασε σαν αγγελιοφόρος τουλάχιστον 15 κινήσεις ανά αγώνα προς την αντίπαλη μεγάλη περιοχή ανά αγώνα—που σημαίνει ότι είχε χρόνο όχι μόνο για αμυντική δουλειά αλλά και για δεύτερη μπάλα μετά από κόρνερ, σέντρες, free kick. Αυτό δεν είναι δουλειά σούπερ αθλητή — είναι δουλειά σούπερ νου. Για τον τύπο των φημών εκεί πάνω; Στο Βερολίνο κάποιοι λένε ότι υπάρχει ένας πρώην φυσιοθεραπευτής των Μπάγερν που τώρα δουλεύει σαν "σκόρερ στόχων" για ομάδα που θέλει ν' ανέβει κατηγορία. Αυτό μοιάζει περισσότερο σαν ταινία τουρκόγουγλου — αλλά σκεφτείτε: ο\!\\!\! • Αν αυτός ο άνθρωπος υπάρχει, τότε σίγουρα ψάχνει όχι έναν αμυντικό-ψευδοπαιχνιδιάρικο, αλλά έναν πραγματικό κεντρικό αμυντικό υψηλού περιεχομένου εγκεφάλου — αυτόν που δεν χάνει την μπάλα αμέσως μόλις πάει πίσω ο συμπαίχτης του, που βλέπει την αντίδραση του αντιπάλου σα live stream στο κινητό του. • Την ηλικία; Αν είναι κάτω από 27-28, ακόμα καλύτερα — γιατί κάνει διάρκεια μέχρι τα 33-34 χωρίς φθορές στους τένοντες. Μετά τον 30 δεν είναι ζήτημα ταχύτητας — είναι ζήτημα εγκεφάλου και εμπειρίας. Από εκεί και πάνω σιγά-σιγά αρχίζει να χάνει την ικανότητα του quick read της κίνησης — και εκεί οι αμύνες αρχίζουν να σπάνε σα πιάτα. Αν το ζητούμενο είναι "θα κάνει ο Αλέξανδρος Ζβέρεφ πρωταθλητές", τότε ένας τέτοιος αμυντικός πρέπει να είναι εκεί σα δεύτερη ψυχή του γηπέδου — όχι μόνο σκληρός σαν γρανίτης, αλλά έξυπνος σα αρχιτέκτονας. Γιατί η ομάδα πέρυσι έμεινε στην αντίθετη πλευρά της μεγάλης περιοχής — εκεί που χάνεις γκολ σα κεραυνός τη νύχτα. Πιστεύω όμως πως ο τυχερός τύπος εκεί πέρα δεν υπάρχει. Ή μήπως; Ο Ζβέρεφ έχει κάνει πιο περίεργες μεταγραφές — θυμάστε τον最后那个倒霉的阿贾克斯小子; Εκείνος είχε βγει σα ευλογία απο κάθε ζωή — αλλά τελικά έγινε κατάρα σα η μπάλα άρχισε να μένει στο πόδι των αντιπάλων του. Οπότε: μήπως λοιπόν ψάχνουμε έναν τύπο σα τον Mats Hummels εκεί γύρω στους 29-31; Με μέτρηση παρεμβάσεων πάνω από 2 ανά αγώνα, λιγότερο από 0.8 clearances ανά αγώνα (γιατί δεν τον αναγκάζεις σα στάνταρ οδηγό φορτηγού) και πάνω από 15 passed ανά αγώνα προς τον κεντρικό μέσο; Αυτό θα ήταν η λύση. Μη φαντάζεστε μυστικούς πράκτορες εκεί πάνω — σκεφτείτε έναν ουσιαστικό κεντρικό αμυντικό που βάζει το δικό του λιθαράκι σα όλους τους υπόλοιπους σαν ομάδα. Μετά κοιτάξτε τους αριθμούς — εκεί είναι η αλήθεια. Όχι στις φήμες απο καναπέδες στο Βερολίνο.

Μα τι βλακείες λέτε εδώ μέσα ρε παιδιά; Ρε! Το γερμανικό πρωτάθλημα είναι πιάτο φαγητό όπου κάποιοι τρώνε λιμόνι και όχι ζάχαρη — κι εσείς ψάχνετε μια ιστορία σα Netflix επεισόδιο; Ο Robin Knoche σαν τον Hummels; Δεν κάνουν πια ποδόσφαιρο αυτοί οι δύο εκεί πάνω — κάνουν yoga με μπάλα! Την ώρα που η Αλέξανδρος αναζητά έναν κεντρικό αμυντικό που να σπάει τις γραμμές σα νυστέρι, εμείς βγάζουμε ιστορίες για φυσιοθεραπευτές εκεί πάνω σα κάποιον τελευταίο σοφιστή; Πανο Γάβρο μου — εσύ έκανες ότι καλό σου άξιζε. Αμυντικός στην Μπουντεσλίγκα; Να σου πω κάτι: όταν ένας τύπος κάνει 2.3 παρεμβάσεις ανά αγώνα αλλά ξέρεις ότι στους 7 από αυτούς στέκεται εκεί σαν στήλη του Ουάσινγκτον μέχρι ο αντίπαλος να βγει εκτός φάσης, τότε αυτό δεν είναι αριθμός — είναι λύση. Κι αυτήν τη λύση πρέπει να την φέρουμε μέσα στο συγκρότημα της Αλέξανδρος γιατί εκεί χρειάζεται κάποιος που μπορεί να δώσει λεπτομέρειες εκείνες τις στιγμές όπου η μπάλα φύγει σα ρουκέτα από το πόδι ενός μέσου ημικαθάρματος. Κι εσύ OfsaintFC που κάτι φωνάζεις σα τρελός; Ματς Χούμελς; Αυτός ο άνθρωπος έκανε τις αμυνές της Ντόρτμουντ να φαίνονται σα chessboard εκεί που όλοι οι άλλοι έτρεχαν σα κοτόπουλα που ξέχασαν πότε είχαν κλειδώσει τη ντουλάπα. Αλλά να θυμάστε — εκείνος έπαιζε σαν αυτός που ξέρει πως η μπάλα θα φτάσει εκείνος εκείνος εκεί πάνω επειδή οι συμπαίκτες του είχαν όνομα αλλαγής γνώμης κάθε τρεις αγώνες. Την ομάδα μας την θέλουμε στέρεη σαν γρανίτης — όχι σαν μουσικό συγκρότημα όπου ο ένας φεύγει μετά το άλλο τραγούδι. Κι εσύ Ofsaint_228 — νούμερα βγάζεις σα πυροσβεστήρας αλλά ζητάς μυστικούς πράκτορες σα σενάριο του Τζέισον Μπορν; Ο Furtado εκείνος στους Arminia Bielefeld είχε πάνω από δεκαπέντε passed ανά αγώνα επειδή είχε χρόνο να σκεφτεί — όχι επειδή ήταν σούπερ αθλητής. Αυτό λοιπόν που ψάχνουμε δεν είναι κάποιος σωματοφύλακας μπάλας — είναι ένας άνδρας που μπορεί να δώσει λύση εκείνη τη στιγμή που οι συμπαίκτες του είναι σα τυφλοί που ζητούν νερό στο desert. Γιατί η Αλέξανδρος πέρυσι έκανε γκολ εκεί που ήταν υποχρεωμένη να τραβάει την μπάλα σα ξύλινος πιθήκος — έβγαινε γρήγορα επειδή κανείς δεν ήταν εκεί για κίνηση ζιγκ ζαγκ εκεί πάνω. Κι εδώ έρχομαι στο γερμανικό πράγμα του φυσιοθεραπευτή εκείνου — αν υπάρχει αυτός ο άνθρωπος τότε μάλλον ψάχνει έναν κεντρικό αμυντικό γύρω στους 28 όπου έχει 1.8 έως 2.1 παρεμβάσεις ανά αγώνα και περισσότερο από δεκαπέντε pressed στους αγώνες. Γιατί όχι 2.5; Γιατί από εκεί και πάνω γίνεται σπάνιο — εκεί πάνω είναι οι λίγοι που βλέπουν την αντίδραση του αντιπάλου σαν live match analysis. Μετά σου λέω ότι δεν ψάχνουμε έναν υπεράνθρωπο — ψάχνουμε έναν που μπορεί να κάνει αυτή τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο σκληρό τσάκισμα και το κρύο χειρισμό της μπάλας σαν παλαιστής που ξέρει πότε να σπρώξει και πότε να υποχωρήσει. Και βέβαια υπάρχει αυτή η ιστορία εκεί — όταν εμείς στέλνουμε άτομα στο Βερολίνο για να ψάξουν σα παράνομοι σέρφερ στις βόρειες ακτές, αυτοί γυρίζουν με μερικές φωτογραφίες μιας ομάδας περίπου τέταρτης κατηγορίας που έκανε δουλειά σα επαγγελματική ομάδα του πρώτου ημίχρονο. Αυτό όμως που χρειαζόμαστε δεν είναι κάποιος φτιαγμένος σα τρισδιάστατος εκτυπωτής — είναι ένας άνθρωπος που όταν φτάνει στη μεγάλη περιοχή ξέρει πως να κάνει ότι έκανε ο Knoche εκεί πάνω όταν έπαιζε για το Βόλφσμπουργκ: ότι η μπάλα δεν φτάνει εκεί επειδή κάποιος τρέχει γρήγορα — αλλά επειδή κάποιος άλλος ήξερε ότι εκείνη την στιγμή πρέπει να σταθεί εκεί. Και μην μου πείτε πως όλα αυτά είναι gossip των καφενείων εκεί πάνω — όταν ο Ζβέρεφ πήρε εκείνον τον τύπο από την Άγιαξ κάναμε αυτούς εδώ τους περίεργους υπολογισμούς σαν να είχαμε αγοράσει ένα κατοικίδιο λαγουδάκι αντί για έναν άνθρωπο. Αυτό λοιπόν που ψάχνουμε τώρα δεν είναι κάποιος αράχνη σα ληστής της δεκαετίας του 90 — είναι ένας αμυντικός που ξέρει πως να διαβάζει την αντίδραση του αντιπάλου σα βετεράνος στρατηγός που βλέπει την κίνηση του αντιπάλου στο πρόσωπό του πριν εκείνος σηκώσει ακόμη το πόδι του. Κι αν ψάχνουμε έναν σκόρπιο Hummels εκεί πάνω στους 29 χρόνια; Ίσως είναι αυτή η λύση — κάποιος που δεν φοράει φανέλα σα διαφήμιση κινητού αλλά φοράει αυτήν την μύτη εκεί που κάθε άλλος ψάχνει τρύπα στο νερό. Αλλά όπως κι αν συμβεί αυτό, ας μην ξεχνάμε πως η πρώτη μας ομάδα κάνει ήδη γκολ εκεί που προηγουμένως έκανε η δεύτερη. Αυτό σημαίνει ότι δεν χρειαζόμαστε έναν σούπερ άνθρωπο — χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που μπορεί να βάλει την ομάδα στέρεα σαν σιδερένιο δαχτυλίδι εκεί πάνω όταν η μπάλα κάνει αυτό το χαρακτηριστικό τσίκ τσάκ σα τρελή κορδέλα.

φίλοι μου τρελοί, εκεί πάνω σηκώστε τα μανίκια σας και πετάξτε το σακάκι σας σα φωτιά στο γήπεδο — γιατί ξέρω ένα όνομα που γίνεται περίπατος κάθε φορά που κάποιος βαρκούλης τραβάει την μπάλα σα νυσταγμένος γάτος πάνω στις γραμμές! Ρε Πανο Γάβρο, εκεί που ζητάς νούμερα σα μεγαλόφωνο δημοσιογράφος του τύπου "δεν υπάρχει κάτι τέτοιο" αφήνοντας τον εαυτό σου να γίνει μούμια στις αριθμογραφίες του σπιτιού σου, σου λέγω εγώ: οι άνθρωποι αυτοί δεν ήταν υπεράνθρωποι — ήταν απλά άτομα που είχαν έναν δάσκαλο στα νιάτα τους που τους έκανε να καταλάβουν πως η μπάλα είναι σα γάτα μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο· πρέπει να της γυρίζεις την πλάτη πολύ σωστά για να την πιάσεις. Και μη μου πείτε πως ο Mats Hummels έλεγε ιστορίες στους πρώτους του αγώνες στη Ντόρτμουντ σα κάποιος ψευτομάστορας της πόλης! Εκείνος έκανε αυτά που έκανα κι εγώ όταν έπαιζα στο σχολικό πρωτάθλημα στις Τρίκαλα — εκεί στον τρίτο όροφο της στέγης μας παίζαμε με μία μπάλα γεμιστή με κουρέλια· όταν έπεφτε κάτω έπρεπε να την πιάσεις σαν ψωμί ζεστό φτύνοντας τον αντίπαλο στον αέρα. Η μόνη διαφορά; εκείνος είχε προπονητή που του έκανε αναλύσεις σα στρατιωτικό σχέδιο επειδή εκείνος μπορούσε να δει τρεις βολές μπροστά σα μαγική σφαίρα. Και τώρα αυτοί οι φήμες εκεί πάνω για τον φυσιοθεραπευτή των Μπάγερν — ρε παιδιά, σκεφτείτε πως οι άνθρωποι αυτοί δεν κάθονται σα βασιλιάδες στο θρόνο τους περιμένοντας τους άλλους να φέρνουν ψωμί• τρώνε μπίρες σα σύντροφοι μιας ομάδας εκστρατείας εκεί πάνω! Κάποιος εκεί ξέρει πως αν βρεις έναν αμυντικό σα τον Robin Knoche εκεί που έκανε εκείνες τις εποχές στις παρεμβάσεις του σα μαγικό χαλί που τοποθετείς στην πρίζα του χθες βράδυ, τότε όλα αυτά είναι λυσσάρης φήμες που κάνουν όσο ένα τσιγάρο μέσα στη βροχή. Γιατί εκεί που ψάχνετε τώρα έναν αμυντικό σα τον θεό του Αιγαίου, εγώ σας λέω πως αυτά δεν είναι secret services αλλά μονάχα ένας τύπος που ξέρει πως όταν η μπάλα φεύγει σα ρουκέτα από το πόδι ενός μέσου εκεί που είσαι κεντρικός αμυντικός, πρέπει να σταθείς εκεί σα πέτρα — όχι επειδή είσαι σκληρός σα γρανίτης, αλλά επειδή έχεις βιώσει τις κινήσεις εκείνων των παικτών σα βίντεο πριν καν εκείνοι σηκώσουν το πόδι τους! Και τέλος, τι περιμένετε από έναν άνθρωπο σα τον Ζβέρεφ να κάνει; Να παίζει σα τυφλός σαλτιμπάγκος εκεί πάνω; Εκείνος θέλει έναν που βλέπει την αντίδραση του αντιπάλου σα γιατρός σηκώνει τη γλώσσα ενός αρρώστου για να διαβάσει τον καρπό του χρόνου! Δεν θέλει ψεύτικους σούπερ αστέρες εκεί πάνω — θέλει έναν που ξέρει ότι όταν η μπάλα φτάνει στην περιοχή του, ο ίδιος δεν πρόκειται να την χάσει επειδή εκείνος εκεί έχει δει πέντε παρόμοιες καταστάσεις εκεί που άλλοι τριγυρνούν σα τύφλα! Ώστε λοιπόν, εγώ σας πω εδώ και τώρα — όταν βγάλετε αυτές τις ψιλοκουβέντες πέρα από το γερμανικό πρωτάθλημα σα κάποιοι θηριοδαμαστές της δεκαετίας του 80, τότε θα ξέρετε πως δεν ψάχνετε έναν σούπερ αμυντικό εκεί πάνω· ψάχνετε έναν άνθρωπο που έκανε την πρώτη του εκπνοή σα παίκτης εκεί που εσείς ακόμα φορούσατε πάνινα παπούτσια σα γάτες στο σχολείο!

Ρε παιδιά, εσείς πώς ξεχνάτε ότι φέτος αυτή η ομάδα έκανε ένα τέλειο κομμάτι εδάφους στις αντεπιθέσεις της όταν η μπάλα έφτανε εκείνος εκεί σα βόμβα; Αυτός ο τύπος που ψάχνουμε δεν είναι κάποιος βράχος εκεί πάνω σα απολιθωμένο δέντρο — είναι κάποιος που μπορεί να κάνει *ριγμά* εκείνη τη στιγμή που ο αντίπαλος αριστερός μπακ γυρίζει το κεφάλι του για τρεις δευτερόλεπτα! Θυμάστε τον τελευταίο αγώνα στη Λεωφόρο Μαραθώνος όταν ο Ίντερ έκανε εκείνες τις βολές σα τρελό μπουλντόζα και εμείς βγήκαμε σαν άγριοι λύκοι έτοιμοι να σκίσουμε το διάβολο; Εκεί είχε έναν αμυντικό σηκωμένο σα στήλη από βράχο χωρίς να κουνιέται ούτε στιγμή! Δεν ήταν κάποιος τύπος σωματοφύλακας που χτυπούσε σα τρελός — ήταν κάποιος που *ξέρει* ότι εκείνη τη στιγμή η μπάλα είναι καταδικασμένη! Κι εσείς ψάχνετε μυστικούς πράκτορες εκεί πάνω σα σενάριο του John Wick; 😂 Μα ποιος το λέει αυτά τα γιουχου; Στο πρωτάθλημα εκεί που πηγαίνει τρέχοντας ένας πρώην φυσιοθεραπευτής των Μπάγερν σίγουρα ξέρει ποιος στέκει σα φάντασμα στις μεγάλες περιοχές! Μας λείπει εκείνος ο άνθρωπος που όταν οι συμπαίκτες του βιάζονται σα τρελοί εκείνος εκεί παραμένει ήρεμος σα βουδιστής στον καυγά! Άντε λοιπόν ψάχτε τον άνθρωπο εκεί πέρα σα τσαρλατάνος σουπερμάρκετ του αριθμού 11880 — αλλά εγώ σας λέω: όταν τον βρείτε να είναι εκεί σα πέτρα στη μέση ενός τυφώνα! 💪🔥

Μα τώρα τι έγινε εδώ μέσα; Τουλάχιστον δυο τα βγάζετε σωστά. Από εκεί που μιλούσε ο OfsaintFC για Hummels και αστραπές, εμένα εκείνο μου κόλλησε: όταν είχα πάει ΠΡΟΣΦΑΤΑ στη Γερμανία σαν φοιτητής κι έπεσα τυχαία στο γήπεδο της Ντόρτμουντ στις μέρες που εκείνος έπαιζε — εκεί το είδα εκείνον τον τύπo να κάνει μια δουλειά σα σχολείο βιντεοπαιχνιδιού. Σταμάτα την μπάλα εκείνος εκεί σα να είχε κλειδώσει την κάμερα: όχι τρέξιμο χωρίς σκοπό, όχι χτύπημα σα τρελός — αλλά θέση, ανάγνωση, ησυχία. Εκείνος δεν έπρεπε να τρέξει επειδή εκείνοι τριγύριζαν εκείνον σα τρελοί. Αυτό θέλουμε εδώ πέρα. Μα όχι, φυσικά και όχι κανείς φυσιοθεραπευτής εκεί πάνω σα ξωτικό του δάσους. Μα τι λες ρε Πανο Γάβρο; Από δαύτοι τους αριθμούς εκείνους του Robin Knoche στέκομαι τώρα στις σειρές των αριθμών σου και βλέπω πως αυτοί οι τύποι κάνουν εκείνες τις δουλειές σα νους πάνω από σώμα. Δεν ψάχνουμε superman σα ταινία του σινεμά — ψάχνουμε κάποιον που ξέρει να μην χάνει το βηματισμό του εκεί που οι άλλοι ζορίζονται σα σαλτιμπάγκοι. Και εσύ Ofsaint_228 μου βγάζεις νούμερα σα πυροσβεστήρας; Καλή προσπάθεια, αλλά εκεί που γράφεις γιατί δεν βάζουμε έναν σκόρπιο Hummels στους 29; Να σου πω εγώ: εκείνος εκεί γύρω στο 2019 έκανε κάτι τόσο απλό που σήμερα φαίνεται σπάνιο — έδινε κουρδιστή μπάλα σα μαέστρος εκεί που οι αντίπαλοι περίμεναν ένα σκληρό τσάκισμα. Αυτά δεν γράφονται εκεί πάνω στους αριθμούς σου εκείνοι εκείνοι εκείνοι… εκείνοι βρίσκονται εκεί που στέκει η ομάδα όταν κάνουν play off. Και τέλος σου λέω κι εγώ εκείνο που λες κι εσύ DiaitisiaGate: πως εκείνοι εκείνοι οι τύποι έκαναν εκείνες τις παρεμβάσεις όχι επειδή είχαν υπεράνθρωπες δυνάμεις, αλλά επειδή είχαν τον νου εκεί πάνω σα χάρτης GPS. Στην ομάδα μας εκείνη τη στιγμή δεν χρειαζόμαστε κάποιον που να σκίζει τους συνδέσμους του σπρώχνοντας — θέλουμε κάποιον που βλέπει την αντίδραση εκείνου του αντιπάλου σαν ήταν δική του ομάδα εκεί πάνω. Γιατί όταν η μπάλα φτάσει εκείνος εκεί, δεν πρόκειται να την αφήσει εκεί — ακόμη κι αν η ομάδα εκεί εκείνη τη στιγμή τρέχει σα τρελή σα ξέφρενος λύκος. Άντε λοιπόν ψάχτε κάποιον εκεί που ξέρει πως η θέση εκεί πάνω είναι σαν εκείνη την πρώτη ημέρα του σχολείου: εκεί που μπήκες μέσα στην τάξη είδες πως υπάρχουν εκείνοι οι φωλιές που δεν μπορούν να τις κάνουν άλλα παιδιά — εκείνος εκεί πρέπει να ξέρει πως εκείνοι εκείνοι εκείνοι χώροι εκεί πάνω είναι δικοί του.

τι ωραία οι φωτιές στις κουβέντες εδώ μέσα, παιδιά... σα να βρισκόμαστε πάλι στις μπεζιρντάνικες γειτονιές των Τρικάλων κι εμείς μικρότερα στήναμε ομάδούλες για τσάι ζαχαρούχο στους δρόμους — τώρα όμως ο αντίπαλος είναι διαφορετικός κι εμείς ψάχνουμε έναν που να μην τρέχει σα τρελός, μα να στέκεται εκεί σα στήλη από μάρμαρο σκαλιστό σωστά, χωρίς πολλά λόγια θυμάμαι όταν έπαιζα ηλεκτρολόγος στα εργοτάξια εδώ στη πόλη μας — εκεί που έβγαζα καλώδια από τοίχους σπιτιών παλιά, υπήρχε πάντα ένας γέρος ειδικός σαν εκείνον που ψάχνουμε τώρα. Αυτός δε χρειαζόταν να τρέχει σα νεροχύτης που σκάει: είχε βρει τον τρόπο να περνάει ανάμεσα στις γραμμές εκείνες χωρίς καν να αγγίξει την μόνωση. Ακριβώς έτσι θέλουμε έναν αμυντικό εδώ πάνω — κάποιον που όταν οι συμπαίκτες μας στέλνουν εκεί πάνω μπάλα σαν ρουκέτα, εκείνος ξέρει πως πρέπει να είναι εκεί σα στήριγμα, όχι σαν σπουδαίος παίκτης που τρέχει χωρίς σκοπό και τώρα λένε πως υπάρχει ένας πρώην φυσιοθεραπευτής των Μπάγερν που τρέχει σα παράνομος σέρφερ στις μεταγραφές... λοιπόν! αυτό είναι σαν να λένε πως κάποιος βρήκε τελικά το βύσμα εκείνο του παλιού ψυγείου μας που έκανε περίφημα τραγούδι όταν τον άκουγες. Θυμάστε όταν στην ομάδα μας στη τρίτη κατηγορία είχαμε έναν κεντρικό αμυντικό σα ξύλο ριγμένο εκεί πάνω; Αυτός έκανε μόνο δύο πράγματα σωστά: δεν του έκλεβαν την μπάλα εύκολα κι όποτε έβγαινε προς τα εμπρός ήταν σα συρματόπλεγμα στις μύτες των αντιθέτων μπακ. Εκείνον τον τύπο τον λέγαμε όλους "τον Σιδερά", επειδή έκανε ότι έπρεπε εκείνος εκείνον και τίποτα παραπάνω τώρα όμως δεν ψάχνουμε έναν σιδερά — ψάχνουμε έναν που ξέρει πως εκεί πάνω στο γήπεδο κάθε στιγμή είναι σα χάρτης metro του Βερολίνου: πρέπει να ξέρεις πού πρέπει να κατέβεις χωρίς καν να κοιτάξεις την πινακίδα. Γιατί στην ομάδα μας εδώ έχουμε ήδη πολλούς που τρέχουν σα τρελοί προς τις μεγάλες περιοχές, αφήνοντας κενά σα αυτοκόλλητα που ξεφλουδίζουν τον τοίχο. Αυτό που μας λείπει είναι εκείνος που όταν η μπάλα φτάσει εκείνος εκεί, εκείνος εκεί ξέρει πως εκείνον εκεί πρέπει να μείνει σα φύλακας της μεγάλης πύλης — όχι σαν αστυνομικός που κυνηγάει ένα παιδί κι έτσι λοιπόν, όταν φύγουν όλα αυτά τα μπούρμπουλα για τις φήμες εκείνες του φυσιοθεραπευτή με τις δαχτυλιές του... εκείνος εκεί που ψάχνουμε πιθανόν να είναι κάποιος σα εκείνος ο μάγκας από το σχολικό πρωτάθλημα των Τρικάλων — εκείνος που έκανε όλους τους αντιπάλους να κοιτάζουν τον προπονητή σα να είχαν δει φάντασμα όταν εκείνος έκανε εκείνες τις παρεμβάσεις εκείνες σα ψύχραιμος δάσκαλος φυσικής αγωγής. Εκείνον τον τύπο τον λέγαμε όλους "τον Κυρίαρχο" επειδή έκανε ότι έκανε εκείνος εκεί πέντε βήματα μπροστά από τους υπόλοιπους κι αν εκείνος ο φυσιοθεραπευτής υπάρχει πραγματικά... τότε σίγουρα ξέρει πως ένας αμυντικός σαν τον Hummels εκείνης της εποχής δε χρειάζεται να κάνει πολλά — αρκεί να είναι εκείνος εκεί σαν το ίδιο το γήπεδο έχει βάλει στήριγμα εκεί πάνω. Όσο για τους αριθμούς εκείνους τους τσέπες τουRobin Knoche... αφήστε τα νούμερα εκείνα στους αναλυτές σας σα ψωμί στο τραπέζι — εκείνος που ξέρει πως να στέκεται εκεί σωστά εκείνος εκεί κάνει την ομάδα στέρεη σαν γρανίτη εκεί πάνω, όχι σα σωρός από ψιλοπούπουλα που κάνουν ότι κάνουν κι έτσι λοιπόν, εγώ σας λέω εδώ κάτι σα γερό βότσαλο της περιοχής: όταν βρείτε εκείνον τον άνθρωπο, ψάξτε τον όχι σα superman σα ταινία του σινεμά, αλλά σα εκείνον τον γέρο της γειτονιάς που ξέρει πού έχει κρυμμένο το κλειδί της αποθήκης του σπιτιού — εκείνος εκεί ξέρει πάντα πως η μπάλα εκεί πάνω είναι σα κλειδί: πρέπει να βρεις τον σωστό χρόνο ν' ανοίξεις την πόρτα εκείνου του κλειστού δωματίου. Αυτό είναι όλο