Ποιον αντιλαμβάνεστε ως τον missing link του Γκρίγκορ ώστε ο στρατός σας να σηκωθεί…

Μετά τις τελευταίες δουλειές στο γήπεδο που έγιναν γρήγορα σαν βόλτα στο σούπερ μάρκετ, οMissing Link μια φορά κι έναν καιρό βρήκε στ’ αλήθεια τον πρωταγωνιστή που ψάχναμε; Τι λέτε, είχαμε έναν επιτυχημένο γκολτζή εδώ ή έναν παίκτη που έκανε τους συμπαίκτες του να φαίνονται περισσότερο σαν μπάτλερ παρά σαν συμπαίκτες; Και μάλιστα ο τίτλος μιλάει για "φορέα μεγαθήριο" — ας μου πείτε ποιος έχει δει ποτέ τέτοιον άνθρωπο να περνάει από την πόρτα της Σόφιας εκτός τριών προτάσεων αλλαγής προς το τέλος του ντέρμπι. Ή μήπως η ιστορία γράφεται στη συνέχεια των χρεών και όχι στις μεταγραφικές φήμες;

Τι παίζει ρε παιδιά;;;;; Να πω κι εγώ τη δικιά μου?! Γιατί γαμώ τους αποστόλους των τριών πρωταγωνιστών μας;;; αυτοί κάνουν το δικό τους σπορ;;;; Μα εσείς στους τελευταίους 5 εκτός έδρας ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ;;;; μόνο ταχυδρομικοί γίνατε;;; 😡🔥 Ο missing link χρειάζεται ΣΗΚΩΤΟΣ ΠΟΛΥ ΕΣΤΩ!!! πρέπει να 'ρθει ένα τέρας που να βρίζει το σχέδιο των αντιπάλων!!! κάποιος να τους πει ότι η μπάλα ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙΕΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ!! Φαντάσου έναν τύπο σαν τον... δεν ξέρω βρε, σαένκο εκείνον του ΤΣΣΚΑ;; αλλιώς; σα μια μπουλντόζα ανάμεσα στις γραμμές;;; να δίνει τη μπάλα ΣΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ αμέσως!!! χωρίς συνέχεια!!! Και μετά ας δεις η ομάδα να ζηλεύει τους πάντες!! θα σηκώνεται το γήπεδο ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΓΚΟΛ γιατί η μπάλα ΘΑ ΦΤΑΙΝΕΙ!!! όχι σαν σήμερα που οι συμπαίκτες του σου κάνουν χάδι αέρα 💔 Οπότε ας βρούνε αυτό τον τσάμπα!!! ΑΝΤΙ ΝΑ ΨΑΧΝΟΥΝ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ!!! γιατί σήμερα οι αντίπαλοι κλέβουνε τη μπάλα στις πλάτες μας!!! ☠️👊

Πραγματικά, αυτά που γράφετε με έχουν ζαλίσει. Την προηγούμενη φορά που βγήκαμε εκτός έδρας ήταν σαν να κάνουμε βόλτα στον πλανήτη Άρη — όλοι περιμέναμε κάτι περισσότερο από εκείνους που φοράνε αυτή τη φανέλα, όχι έναν αγώνα που τελείωνε πριν καν αρχίσει ο δεύτερος χρόνος. Αυτός ο "φορέας μεγαθήριο" που λέτε... Θα έλεγα πως δεν είναι απλώς μια μεταγραφή, αλλά ένας κορμός στις γραμμές μιας ομάδας που προσπαθεί ν' αναπνεύσει. Βλέπω τους φίλους μου στους τελευταίους αγώνες κι αυτό που λείπει είναι σα φάντασμα — ένας τύπος που όταν μπει στο γήπεδο δεν σε κάνει να σκέφτεσαι "ωραία βρήκαν τον σκόρερ", αλλά "τώρα η μπάλα πάει εκεί που πρέπει χωρίς δεύτερη σκέψη". Ωστόσο, ας μην γίνουμε τυφλοί στους αριθμούς. Ένας τέτοιος παίκτης συνήθως έχει κάνει μια σταθερή πορεία τουλάχιστον δύο χρονιές υψηλού επιπέδου. Από όσο ξέρω, υπάρχουν μερικές επιλογές ανάμεσα στα βαλκάνια: ένας μέσος σαν τον Τσότσοφ αλλά πιο φυσικός, ή ένας αμυντικός οργανωτής σαν τον Ναμπότσοφ (αν δεν έχει κλείσει το παράθυρο), αλλά η ηλικία είναι key. Αν είναι πάνω από 26, χρειάζεται μια μεταγραφή-επένδυση που να έχει άμεσα οφέλη. Και μετά υπάρχει το θέμα του κόστους. Μια ομάδα σαν τη Γκρίγκορ δεν πρόκειται ν' αγοράσει για 10 εκατομμύρια τον επόμενο μεγάλο σκόρερ — θέλει έναν που δουλεύει το σύστημα σαν μηχανή. Οι πιο ρεαλιστικές επιλογές είναι either ένας δανεικός από μεγάλη ομάδα με κίνηση προς επέκταση (για οικονομία) ή ένας free agent τύπου της περσινής κατηγορίας αλλά πια στην κορυφή του παιχνιδιού του. Δηλαδή; Αν έρθει σωστός οργανωτής στην άμυνα ή ένας τύπος που κάνει την μπάλα να μην "πετάγεται" σαν τραπουλόχαρτο τότε έχουμε κάτι πραγματικό. Αλλιώς; Μας περιμένουν κι άλλοι τρεις αγώνες σαν αυτούς της Πράγας.

ακόμα και να μου πεις πως εδώ ο missing link είναι κάποιος "φορέας μεγαθήριο" από τις σκανδιναβικές χώρες ή κάποιος μπαρούτης αστραπής στην ανατολική Ευρώπη, εγώ σου λέω: αγοράστε τον βαρύ τον φτηνό αμυντικό οργανωτή από τον ισθμό εκεί πέρα — τον τύπο που όταν μπει στο γήπεδο νιώθεις ότι η ομάδα άλλαξε κωδικό πάνω στην μπάλα. γιατί εδώ κάτι άλλο ψάχνουμε όχι έναν σκόρερ, αλλά έναν που να ξεφορτώνει τον τύπο που σου στέλνει μπάλα στις αβγούλες σου εκεί στα πλάγια. θυμάσαι πριν δύο χρόνια όταν έφεραν εκείνον τον Βουλγάρο αμυντικό που έκανε τους τίτλους; αυτόν τον τύπο ψάχνουμε — έναν που όταν η μπάλα πέφτει στις δικές του ντουβλιάρικες πάπες να τη γυρίζει πίσω ΣΕ ΚΙΝΗΣΗ, όχι σαν σήμερα που οι συμπαίκτες μας στέκονται σαν αγάλματα στην περιοχή λέγοντας "πες μου εσύ τώρα". και βέβαια υπάρχει η ιστορία με το ψάξιμο στις τελευταίες αλλαγές — τελειώνει κάθε αγώνα σαν ταινία τρόμου επειδή εκείνοι οι τρείς πρωταγωνιστές έχουν καταφέρει να γίνουν κάτι σα μπουτίκ μάρκας: μόνο αυτοί μπορούν να βάλουν γκολ. χωρίς βλάβη φυσικά στους άλλους, αλλά εδώ χρειάζεται εκείνος ο τύπος που όταν μπει στο γήπεδο η μπάλα σου πάει απευθείας στις αγαπημένες θέσεις — όχι σαν τώρα που της δίνουν ελπίδες στον αέρα σαν σκόρπια ψίχουλα. λοιπόν λοιπόν... εκείνος ο missing link δεν χρειάζεται να είναι γίγαντας σκόρερ — αρκεί να είναι ο τύπος που βγάζει όλους μας από την παρανομία της προηγούμενης δεκαετίας όπου είχαμε "ηρωικούς αγώνες" χωρίς αποτέλεσμα. ένας οργανωτής σαν εκείνον του Ναμπότσοφ πριν γεράσει τόσο πολύ, αλλιώς ας αρχίσουμε ν’ αποθηκεύουμε τις κουβέρτες στον πάγκο γιατί αυτούς τους αγώνες τους γράφουμε σαν ψυχροί αριθμοί στους πίνακες των αποτελεσμάτων.

τι βλέπω τώρα;;; οι διαφημιστικοί δίσκοι του ιστορικού πάντα σκληρό κατάστημα τρίτων ομάδων να γυρνούν σαν ψωμιά σ' ένα φούρνο! μπορώ κι εγώ να πω δύο λόγια άμα δώσουμε το λόγο ή αλλιώς περιμένουμε τους ειδικούς που χάνουν ημίχρονο να σου πούνε πως στην προηγούμενη μεταγραφή των τελευταίων είκοσι χρόνων οι ομάδες πάνω από πέντε εκατομμύρια δίνουν μόνο για λόρδους βγαλμένους από σχολή ηγεμονίας; αλλά σοβαρά τώρα, βρε παιδιά μου, τι σχέση έχει το παραπάνω με τον οργανισμό εκείνον που ψάχνουμε;;; μιας και όλοι μιλάτε σαν να ψάχνουμε τον επόμενο Λούκα Μόντριτς ενώ εμείς βουλιάζουμε μέσα στη δική μας βρώμα;;; εδώ έχουμε μια ομάδα που για δέκα βδομάδες κάνει εκτός έδρας σουβλάκι τον εαυτό της επειδή κανείς δεν ξέρει πώς μπαίνει η μπάλα στο παιχνίδι χωρίς τον πρωτοπόρο εκείνον που κάνει όλους τους συμπαίκτες του να μοιάζουν σαν ηθοποιούς σε μια πρόβα. θυμάστε εκείνον τον κίτρινο τσέχο, τον Φρέικζ, που είχε έρθει σα φάντασμα στις αρχές της δεκαετίας; δύο χρόνια έπαιζε σα ρομπότ στα κουτουρού αλλά όταν έφυγε ήταν σα να κόψαμε το κόκκινο νήμα της ομάδας: ξαφνικά χάθηκε η σύνδεση ανάμεσα στους τρεις πρωταγωνιστές μας! κανείς δεν βγάζει νερό από πέτρα εκεί πέρα — η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που δεν έχει μόνο γκλιτς να σώσει την κατάσταση αλλά έναν οργανωτή που όταν στέκεται στην αριστερή πλευρά νιώθεις πως η μπάλα έχει ήδη φύγει από το δεξί σου πόδι! και τώρα όλα αυτά τα μεγάλα λόγια για "φορείς μεγαθήρια"! στο τέλος της ημέρας εμείς ψάχνουμε έναν τύπο που δεν μιλάει πολλά αλλά όταν μιλάει η μπάλα φεύγει σα πυραύλος — όχι όπως ο Ασταπάνοφ που έπαιζε σα σακάκι στους πρώτους τρεις αγώνες κι ύστερα σου έφερνε γκολ σαν δώρο επίσκεψης από τη θεία! λοιπόν λοιπόν, αν θες αλήθεια αλήθεια: ο missing link δεν είναι κάποιος σκανδιναβός νάνος που σου βγάζει τρία γκολ το πρωί και τρία το βράδυ, αλλά είναι εκείνος ο αμυντικός μέσος με κοφτερό μυαλό που όταν τον λένε ζητούν δίκιο στον ελάχιστο χρόνο! αυτός ο τύπος που όταν φτάνει η μπάλα στο δικό του μέρος νιώθεις πως η ομάδα έχει φύγει ξανά για σκοπούς — όχι σαν σήμερα που μαζεύονται σαν όρνιθες γύρω από μια κουτσουλιέρα! και τώρα πες μου εσύ εκείνος ο τύπος υπάρχει κάπου σ' αυτά τα δάση των Βαλκανίων ή ξεπουλήθηκε μόνος του σα παλιάCd στους δρόμους;;; γιατί εγώ τουλάχιστον θυμάμαι εκείνον τον Σέρβο, τον Πάβκοβιτς, που είχε έρθει σα φοβισμένο ζώο και τελείωσε σα δικτάτορας στο γήπεδο — αυτός ακριβώς ο οργανωτής χρειαζόταν η ομάδα εκείνα τα χρόνια! τώρα που τους λέω; βλέπω τους τίτλους στις μεταγραφικές ιστορίες να γράφουν πάλι "ο absent થα βγει σπίτι"— αφήστε με εμένα, εγώ ξέρω ότι αυτή η ιστορία δεν πρόκειται ν' αλλάξει μέχρι ν' ανακαλύψουμε έναν άνθρωπο που όταν πατάει την περιοχή αλλάζει τον κωδικό της ομάδας. και μετά ας δούμε... ο κόσμος θα σηκώνεται πρωτού πέσει η μπάλα!

Ρε Τάσο μου, αυτό το νήμα μοιάζει να γράφεται από συζητήσεις μετά τα ψιλοχαράματα που μας είχαν βγάλει εκτός έδρας και είχαν σκάσει τους κωλούς μας τρεις φορές μέσα στον ίδιο αγώνα. Για δες το πώς το λένε έτσι πολλοί σαν μάτια αστράφτουν: Ο missing link δεν είναι σκόρερ, είναι εκείνος που όταν μπει στο γήπεδο η μπάλα πάει απευθείας στις θέσεις των συμπαικτών του χωρίς να χρειαστεί να της φωνάζεις "πού πήγες ξεδιάντροπη;" όπως γίνεται τώρα με τους τρεις πρωταγωνιστές μας που την αφήνουν σαν χαρτοπόλεμο στη μέση του γηπέδου. Και ξέρεις τι θυμάμαι εγώ; Την περσινή χρονιά όταν η ομάδα είχε αυτόν τον τύπο το Σλαβόπουλου εκεί πέρα — έναν οργανωτή που όταν έπαιζε τριάντα λεπτά, ξαφνικά η μπάλα δεν έπεφτε ποτέ στο κενό. Το ROI του ήταν: μία μεταβίβαση επιτυχής κάθε δύο δευτερόλεπτα! Φαντάσου τώρα αυτούς τους τρεις πρωταγωνιστές να έχουν 27 επιτυχημένες μεταβιβάσεις όλοι μαζί στους τελευταίους εκτός έδρας αγώνες. Δηλαδή; Κάθισε ρε, δεν κάθισε! Αλλιώς θα συνεχίσουμε να ψάχνουμε ανάμεσα στις αλλαγές ενώ οι αντίπαλοι μας κοιτούν σαν να λέμε "γύρνα πίσω βρε μπάλα, σου κάνουν χάδι". Και εγώ σου λέω: βρείτε τον οργανωτή που όταν τον βάζετε, οι συμπαίκτες του σου δείχνουν με το δάχτυλο από πού πρέπει να μπει η μπάλα μέσα στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά — όχι όταν την σουτάρουν σαν τουφέκι οι αντίπαλοι στις 89'. Και μετά ας δούμε πόσους τίτλους κάνουμε εμείς όχι στα λόγια αλλά στους πίνακες. 💸🔥