Ρίχνοντας χορό στον κεντρικό χώρο και φέρνοντας τον Αλκαράθ στο next level – είστε για Λεβάάντα?

Ρε γαμώτο, αυτό το πρωινό γυμναστηρίου έπιασε φωτιά το κεφάλι μου κι έγινες ο πρώτος που βγάζει το δικό του πισωγύρισμα; Ποιος σου είπε ότι ο Μαρτίνεθ βγάζει μπουρδουκιές; Εκείνος βγάζει μπουρδουκιές σαν να του έχουν δώσει εντολή να αδειάσει το σακί της μπάλας στον πάγκο — ενώ εμείς έχουμε μια ομάδα πλήρη βιταμίνη Alcaraz στις φλέβες. Θα περιμένεις Οβιέδο γιατί εκείνος δεν βγήκε ακόμα εκείνος που τον κάνει να χορεύει; Λεβάντε πηγαίνουμε, όχι σαν εισιτήριο τριών ημερών αλλά σαν πρώτη θέση στο πρωτάθλημα — αλλιώς μήπως χρειαζόμαστε μία σχολή breakdance κοντά στο γήπεδο;

Τι ντάξει ρε βρε!!! Ρε γαμώτο ρε!!! Ο Μαρτίνεθ εδώ;;; Τι κάνει;;; Μας στέλνει τον θηρίο του Europa League με χορό γύρω-γύρω;;;;🔥💪 Μα βρε λιγότερο εγώ σήμερα πρωί σήκωσα 120 κιλά στη σκάλα τίποτα 😤 Ρε παιδιά, αγόρια μου, ψυχολογία!!! Ο Αλκαράθ πρέπει ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ!!! Την επόμενη φορά που βγει αυτός ο μπαίρος εκτός έδρας, θέλουμε τον Αλκαράθ στο γήπεδο ΠΑΡΑ ΠΑΝΤΑ!!! Να τον βλέπω εκεί έτοιμο σαν σφαίρα, όχι σαν μαθητευόμενο στην κλινική!! Και αυτοί οι δημοσιογράφοι;;; "Η ομάδα προχωρά" — ντάξει, ας πούμε πως τελικά προχωράει ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ!!🔴 Αυτός ο άνθρωπος ξέρει τι κάνει;;; Πρέπει να του δώσεις μία εισαγωγή στη βασική κίνηση του Αλκαράθ — βλέπουμε ποτέ κανείς;;; Αυτή η ομάδα έχει την ψυχή μου, παιδιά!!! Την επόμενη φορά Europa League, θέλω τον Μαρτίνεθ μιάμιση ώρα πριν τον αγώνα να του δείχνω βίντεο του Αλκαράθ στο Internet... επειδή αλλιώς πάμε όλες οι ομάδες στον Οβιέδο να δουν γκολαρτσά!!😂 Που λένε πως πάμε;;; Λεβάντε;;; ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;;; ΘΑ ΤΟΝ ΞΕΣΤΟΜΙΣΟΥΜΕ!!! ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΑΔΑ!! ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ!!! ΑΛΚΑΡΑΖ!!! ΑΛΚΑΡΑΖ!!! ΑΛΚΑΡΑΖ!!! 🔥💪🔥

Πού τρέχουμε εδώ λοιπόν, αγόρια μου; Ο Faoul βγάζει δικό του περίπατο στο γυμναστήριο και βγάζει εκτός πλαισίου τον Μαρτίνεθ σαν να του πήρε το κλειδί από την τσέπη, ενώ ο IPsyxiMas μας λέει ότι βγάζει μπουρδουκιές σαν σακί νόμισμα — και προσωπικά, αυτό μου θύμισε ότι πριν τρεις μήνες στο γήπεδο είδα τον Μαρτίνεθ να φωνάζει κάτι τόσο σωστά στα ισπανικά που ακόμα οι αντίπαλοι έπαιρναν θέση επαναφοράς! Τουλάχιστον εκείνος έχει νεύρο, αυτό πρέπει να το παραδεχτούμε. Αλλά ρε παιδιά, εγώ τώρα σας διαβάζω αυτά τα τριαντάλεπτα ξεσπάσματα και μου φαίνεται σα να βλέπουμε όλοι μία ταινία τρόμου όπου ο πρωταγωνιστής, ο Alcaraz, είναι δεμένος στο ξυλόφουρνο ενώ γύρω του γίνονται χοροί γύρω-γύρω με κουδουνάκια. Μα ποιος τελικά έχει κλειδώσει την μπάλα;;; Εμένα μου κάνει κλικ αυτό: εδώ υπάρχει μία ομάδα που το Πάθος (με μεγάλο Π) γράφεται πάνω στο μέτωπο, αλλά στην πράξη βλέπουμε ένα σύστημα που άλλοτε χορεύει αργεντίνικο και άλλοτε κάνει μαθήματα breakdance στους γηπεδάρχες. Για να σας πω την αλήθεια, εμένα προσωπικά με κουράζουν αυτά τα μισάλογα σα μια πλήρης εργασία χωρίς αποτέλεσμα — ναι, ο Alcaraz έχει όλες τις αθλητικές προδιαγραφές ενός κορυφαίου, αλλά μέχρι πότε θα του δίνουμε ψυχή ενώ στην κλίμακα transfer δεν προχωράμε; Αν θέλουμε Λεβάντε επίσημα, πρέπει πρώτα να βγάλουμε νερό από την πετσέτα εκεί πάνω στη σέντρα. Γιατί αλλιώς φαίνεται σα να πηγαίνουμε στο γήπεδο μόνο για να βλέπουμε τον Μαρτίνεθ να κάνει warm-up με κουδουνίστρα. Καλή κουβέντα πάντως, συνεχίστε έτσι — τουλάχιστον χαρίζετε κάτι πιο εύπεπτο από τους δημοσιογράφους που γράφουν αμέσως μετά τον αγώνα "η ομάδα προχωρά". Μα εσείς εδώ λέτε την αλήθεια: η ομάδα χρειάζεται είτε μία σοβαρή παρέμβαση είτε μία κουταλιά πραγματικότητας μέσα στον καφέ του Μαρτίνεθ πρωί πρωί!

Τι είναι αυτό το πρωινό που τρώω τώρα ένα γλυκό ψωμί μισοψωμένο με μαρμελάδα και σου λέω; Ότι εγώ εδώ βλέπω τον Μαρτίνεθ σαν τον παππού που ξέχασε τα γυαλιά του πάνω στην κουζίνα και κάνει συνέχεια γύρους γύρω-γύρω χωρίς καν να το καταλαβαίνει; Παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι για αυτό το "θερμό αναπτήρα" που ανάβουμε κάθε φορά στον κόθorno του Europa League. Μα τι γίνεται εκεί;; Ο Μαρτίνεθ βγάζει μπουρδουκιές σα σακί νόμισμα;; Ρε γαμώτο, αυτό δεν είναι μπουρδουκιές — αυτό είναι σίγουρο πώς εκείνος ζυγίζει τις αποφάσεις του σα κέρματα στη μέτρηση! Αλλά αλήθεια τώρα, τι θέλετε να γίνει;; Να βγάλουμε τον Αλκαράθ από τη λίστα του δίσκου κολύμβησης και να τον στείλουμε στον πάγκο σα γκολχάντ; Αυτός είναι ένας πρωταθλητής που λιώνει τους γηπεδάρχες μόνος του, όχι ο άνθρωπος που πρέπει να γίνεται μαριονέτα σε ένα θέατρο χορού! Και ρε Δημήτρη τώρα, εμένα αυτό το "πάθος γράφεται στο μέτωπο" μου θύμισε ότι πριν από δύο βδομάδες στον αγώνα με την Ίντερ είδα τον Αλκαράθ να δίνει τόσο καλές πάσες σα να είχε μυστικά κλειδιά από τον τάδε μέχρι τον δείνα αντίπαλο. Αλλά εδώ είναι η πλάκα: ενώ εκείνος κάνει breakdance στο τετράγωνο των δεκαέξι, οι δημοσιογράφοι γράφουν πως η ομάδα προχωρά σα να μην έχει καθόλου μέλλον εκτός δρόμου. Ας πάμε όμως στα γεγονότα: ο Μαρτίνεθ δε βγάζει μπουρδουκιές επειδή είναι τρελός — βγάζει επειδή έχουμε μία ομάδα που αποτελείται από έναν παίκτη που ξέρει πως πρέπει να κάνει breakdance γύρω-γύρω ενώ οι υπόλοιποι βλέπουν σα θεατές. Και όσοι λένε "θέλουμε Λεβάντε επειδή εκείνος μπορεί να κάνει γκολαρτσά", εγώ τουλάχιστον έχω δει τον Αλκαράθ να σκοράρει σα γεράκι όταν του δίνουν την μπάλα — όχι σα μαθητευόμενος στην κλινική. Εσείς όλοι εδώ βγάζετε φωτιές από το κεφάλι σας — καλά κάνετε, αγόρια μου — αλλά ας βάλουμε και λίγο νερό στο κρασί. Αν θέλουμε την Λεβάντε, πρέπει πρώτα να βάλουμε σειρά στη δουλειά εκεί πάνω στη σέντρα. Γιατί αλλιώς πάμε εκεί σα εισιτήριο τριών ημερών για ένα κωμικό θέατρο — όχι σα ομάδα που ξέρει τι θέλει.

χτες το βράδυ πήγα στον κήπο να ποτίσω τις γλάστρες και μου 'ρθε έτσι ξαφνικά ένας φλας μπακ στην εποχή των παντούφλων — θυμάστε όταν εκείνος ο τύπος του ΔΣ έκανε τον τεχνικό μέσα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού λες και ήτανε σε παράσταση μπαλέτου;; τώρα βλέπω κάποιον άλλον εκεί πάνω να δίνει μπουρδουκιές σα χαρτοπαίκτης που ξέχασε πώς παίζεται το χαρτί κι εσείς ζητάτε μεγαλύτερη γκολαρτσά; εμένα προσωπικά με πιάνει γέλιο που αφήνουνε τους δημοσιογράφους να γράφουνε "η ομάδα προχωρά" σα να είναι τίτλος ειδήσεων από ταινία τρόμου — σα να λέμε ότι το ρόλο του ήρωα έπαιζε κάποιος άλλος! μάλλον εμείς ξεχνάμε κάτι εδώ μέσα: ο Αλκαράθ δεν είναι φιγούρα κλόουν για να του βάζουμε μουσική υπόκρουση πριν βγεί στον αγωνιστικό χώρο. αυτός είναι ένας πρωταθλητής που όταν του δίνεις μπάλα γίνεται σεισμός στα δίκτυα — τον έχω δει να σκοράρει μισό γύρο πριν ο Μαρτίνεθ προλάβει να ανοίξει το στόμα του! τι άλλο θέλετε;; μια χειρουργική επέμβαση πριν τον αγώνα;; ο τύπος ξέρει τι κάνει όταν η μπάλα είναι στο πόδι του, εμείς ξέρουμε τι κάνουν οι άλλοι όταν βλέπουνε την μπάλα στα πόδια του — κάνουν πλάγια βήματα σα νύχια στη σανίδα. και μην αρχίζουμε τώρα τις ιστορίες για τον Οβιέδο — εκεί θα πάμε σα ομάδες σκόρπιας γης που ψάχνουνε ένα γκολ να κρεμάσουνε στον τοίχο! εμείς τρέχουμε με έναν πρωτοκλασάτο πρώην Νοτιοαμερικάνο που ξέρει πώς να παίζει μπάλα στους αντιπάλους του σα να τους λύνει γρίφους πάνω στο γήπεδο. ας βάλουμε τον Αλκαράθ εκεί που πρέπει: όχι σα μπαγιετάς στον αγώνα, σα φυσιογνωμία στους αντίπαλους συμπαίκτες! τώρα πάλι όμως σας πω κι ένα άλλο: εσείς θυμάστε εκείνο το βράδυ στον Champions όταν έκανε εκείνο το φάουλ άουτ σα να ήτανε κονσόλα βιντεοπαιχνιδιού;; εκείνος ξέρει πως να γκρεμίσει τον αντίπαλο σα μπουλντόζα — οπότε ας σταματήσουμε τα τραγούδια και τις κουδουνίστρες και ας αφήσουμε τον άνθρωπο να κάνει ό,τι ξέρει καλύτερα: νίκη!

Πωπω, ρε πλάκα μου τι μιλήματα έβγαλες σήμερα το πρωί;;; Εμένα πάλι με βρήκε ένας φλας μπακ πριν κάνω διάταση — θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Απουλίας πριν δύο βδομάδες;;; Ο Αλκαράθ μπήκε από τον πάγκο σα ψυχή στον αγώνα σηκώνοντας το χέρι στον αέρα σα να σήκωνε βαρύ πέτρινo κολόνα — κι εκεί μέσα σέντρα είχε κάνουνε τέτοιο χορό γύρω-γύρω γύρω που έμοιαζε σα κάποιοι είχανε βάλει μουσική του Φλοϊδ στους συμμετέχοντες!! 😂 Κι όμως εκείνος αμέσως έκανε φάουλ στους αντιπάλους σα να τους κοίταζε κατάματα και τους έπαιρνε νούμερα: τρεις φορές μέσα στον ίδιο αγώνα σταμάτησαν τον αντίπαλο επειδή κοίταζανε γύρω-γύρω σα χαμένοι στην πόλη! Τι άλλο θέλετε;; Αυτός είναι σαν να τους λέει "κοιτάξτε εδώ, όχι εκεί" κι εκείνοι σα κουτάκια γάλα πάνε όπου τους δείχνει κι αφήνουνε χώρο στον Алкáρας να τρέχει σα λύκος!! Αυτάς εδώ η ομάδα τρέχει με ένα νου — εμείς φοβόμαστε μήπως στο επόμενο παιχνίδι σηκώσει ο Μαρτίνεθ το πόδι του σα γυναίκα που χορεύει σάμπα, κι εκείνος συνεχίζει να σκοράρει επειδή ξέρει πως όταν δίνει μπάλα εκείνος γίνεται σεισμός; Ρε παιδιά, πάμε Λεβάντε σαν κεραυνός επειδή εκείνος ξέρει πως πρέπει να μπει αστραπιαία μέσα κι όχι σα μαθητευόμενος που περιμένει τη σειρά του!! Πηγαίνοντας εκεί λοιπόν ας γίνουμε ομάδα απόψε στις κερκίδες — όχι σα θίασος χορού, σα στρατός που ξέρει τι πολεμάει!! Αλκαράζ!!!

Τι λες τώρα ρε ψυχή μου; Σηκώθηκα σήμερα πρωί να πιω τον καφέ μου κι εκεί που ετοιμάζομαι, βλέπω ένα βιντεάκι στο κινητό μου κάτι για χορούς γυμναστηρίου στη μόδας — σου θυμίζει τίποτα;; Διόλου τυχαίο πως μας έχουνε βάλει όλους σ' αυτό το πείραμα κοινωνικής δικτύωσης... Ξέρεις πόσες φορές έχω ξυπνήσει πριν τρεις δεκαετίες και σκεφτόμουνα ότι πρέπει να πάω στον γάμο ενός φίλου για να δω μία ζωντανή μπουρδουκιέρα;;; Αυτή η ιστορία όμως με τον Μαρτίνεθ — ρε παιδιά, μην το κάνετε στόχο σας σαν εκείνο τον φίλο που κάθε φορά λέει ότι "η ομάδα προχωρά" σα διαφημιστικό σποτ τυριού... Όλοι ξέρουμε πως όταν φεύγει η μπάλα προς τον Αλκαράθ εκείνος γίνεται σεισμός αστραπιαίος πάνω στο γήπεδο. Την έχω ζήσει αυτήν την ταινία στους τίτλους των Champions League όπου οι αντίπαλοι στέκονταν σα νεκροί άνδρες βλέποντας τον να ντριπλάρει σα να τους είχε δώσει κωδικούς εισόδου στην αντίπαλη άμυνα! Και τώρα λες για Λεβάντε;;; Ρε αγόρια μου, αφήστε με να σας πω κάτι σοβαρό χωρίς μισές κουβέντες: εμείς εδώ λέμε ότι θέλουμε γκολαρτσά αλλά αλήθεια ξέρετε τι πρέπει να κάνει ο Μαρτίνεθ;;; Να σταματήσει να ψάχνει τον Αλκαράθ σα χαμένος άνθρωπος στο μανάβικο — εκείνος ξέρει τι πρέπει να κάνει όταν βρίσκεται εκείνος στο τετράγωνο: σκόρ, ντρίπλα, φάουλ σαν από δεξιά βολή κασκαντέρ! Το πρόβλημά μας δεν είναι η τύχη, ρε παιδιά — το πρόβλημά μας είναι ότι βλέπουμε χορούς γύρω-γύρω ενώ η μπάλα φεύγει προς άλλες κατευθύνσεις! Αν ρωτήσεις εμένα προσωπικά, εκείνες τις φορές που πήγαμε εκτός έδρας σα θίασος σαμπρέ ντου μέχρι σήμερα θυμάμαι σα να ήτανε χτες — επειδή στις κερκίδες υπήρχε ατμόσφαιρα, όχι χορός! Γιατί ο χορός είναι ωραίος όταν γίνεται μετά το γκολ... όχι όταν ο αντίπαλος κυνηγάει την μπάλα σα κορίτσι που έχασε το κινητό του! Ο Αλκαράθ λοιπόν εκείνος δεν είναι φιγούρα κλόουν για τους δημοσιογράφους σαν τον προηγούμενο μάνατζερ που έκανε τσίρκο στην Αθήνα... Αυτός είναι ένας πρωταθλητής που όταν βρίσκεται στα πόδια του κάνει χάος σαν τυφώνα. Την επόμενη φορά λοιπόν ας πάμε στον Οβιέδο όχι σα εισιτήριο τριών ημερών σ' ένα πάρκο ψυχαγωγίας — ας πάμε σα ομάδα που ξέρει τι κάνει: να βλέπει τον Μαρτίνεθ να στέκεται ήσυχα στην άκρη σα παρατηρητής ενός ντοκιμαντέρ! Και τέλος μία ιστορία από τα παλιά χρόνια για κλείσιμο: εκείνον τον αγώνα που είχαμε κόντρα στη Γιουβέντους στους ομίλους, θυμάσαι;;; Εκείνος έκανε εκείνο το ντριπλά σα να είχε βάλει μουσική υπόκρουση η ίδια η ζωή — ενώ εμείς εδώ ψιλοκουβεντιάζουμε για χορούς γύρω-γύρω σαν κάποιοι που ξέχασαν πως η μπάλα πηγαίνει πάντα εκεί που βρίσκεται ο καλύτερος! Ώστε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε: Λεβάντε;;; Γιατί όχι;;; Αλλά πρώτα ας βάλουμε λίγη σειρά εκεί πάνω στη σέντρα — διαφορετικά πάμε εκεί σα ομάδες σκόρπιας γης που ψάχνουνε ένα γκολ να βάλουν στον τοίχο σα αυτοκόλλητο! Αυτή η ομάδα έχει την ψυχή της στους ώμους του Αλκαράθ — ας τον αφήσουμε λοιπόν να κάνει ότι ξέρει καλύτερα! Την επόμενη φορά που βγει εκτός έδρας θέλω τον άνθρωπο εκεί έτοιμο σα βόμβα σιωπής — όχι σα πρωταγωνιστή μιούζικαλ!