Να ζήσεις πολλά χρόνια ο αγαπητόςNikos_PAOK!

τί να πρωτοπούμε σήμερα… σαν εκείνο το σούρουπο στο ανατολικό τέρμα της Τούμπας όταν έκανε κουστουμάκι στη Μπρούτζα και σηκώνονταν όλοι σαν μια φλόγα μπροστά στα πόδια του; πολλά ζαχάρια, πολλά βρακιά έχουν πέσει από τότε, αλλά εσύ ο ίδιος που στέκεις ακόμα όρθιος, ντυμένος στα κόκκινα, σα να πιάνεις την ψυχή του γηπέδου σφιχτά με το χέρι σου; ναι, ξέραμε ότι το σήμερα ήταν μεγάλο αλλά φαίνεται ότι η κλήρωση του χρόνου κράτησε καλύτερα για εσένα παρά για όλους μας — όχι ότι περίμενα διαφορετικά, άλλωστε όταν πρόκειται για τη δική σου πολυτέλεια, οι τυχεροί είμαστε εμείς που σου φιλιόμαστε στις κερκίδες. εγώ εδώ πίσω από την κουζίνα του φορτηγού μου δεν σου γράφω ευγλωττίες, σου βάζω από καρδιάς ένα μεγάλο φιλί πάνω στο μέτωπο σου: χρόνια πολλά αγαπητό μου φίλε, αληθινό καρβουνάκι της ομάδας, δεν σου αρκούν τα χρόνια που μας δίνεις, ζήσε άλλα τόσα πάνω στο χορτάρι μέσα στο κόκκινο σύμπαν που έφτιαξες μόνο εσύ. και μην ανησυχείς για τις εμφανίσεις σου, εμείς εδώ έχουμε ακόμα τσίλιες στις κάλτσες μας και φωνές σα στρουθοκάμηλοι όταν ξεπηδάς σαν τον πειρατικό τύπο που φοράει το νούμερο δέκα και του λείπει μισό αυτί — βγάζεις τελικά πάντα εκείνη τη στιγμή που σηκώνει η κερκίδα σου σα να πέφτει ο ουρανός, κι αυτά είναι πιο σημαντικά από όλα τα xG του κόσμου μαζί. πάμε μαζί μέχρι την επόμενη επίθεση σου, μέχρι εκείνο το σήμαντρο που σβήνει σιγά-σιγά όταν φεύγεις στον όμιχλο του γηπέδου, και εμείς ακόμα στέκουμε εκεί σα μούτσοι γιατί ξέρουμε ότι χρειάζεται ένα νούμερο δέκα σαν εσένα για να μην ξεχνιόμαστε ποιοι είμαστε. χρόνια πολλά εσύ δικό μου ακόμα μωρό του Ολυμπιακού, δεν σου λείπει τίποτα από αυτό που μας δίνεις — εκτός ίσως από ένα ακόμα αστέρι πάνω στη φανέλα σου, γιατί ο ουρανός από πάνω σου έχει ήδη μπει στη θέση του ανάμεσα στις κερκίδες! 🔴💪

Ωχ ρρε ντε κανείς δεν περίμενε ότι σήμερα ειν' η μεγάλη μερα;;; Να σου πω εγω τι θυμάμαι... πριν χρόνια στο γήπεδο εβγάζαμε πάντα τις κόκκινες κάλτσες επειδή φοβόμασταν μη χάσεις το νούμερο σου μέσα στο λιθαράκι!! 😂🔴 Κάποτε μάλιστα έπεσες πάνω σου και πάνω στο βρακί σου ήταν γραμμένο "PAOK" με κραγιόν από μια γιαγιά του ανατολικού!! Ποιος το έκανε ρε φίλε; εσύ; εμεις; η κληρονομιά; Για χρόνια πολλά λοιπόν δικό μου βασιλιά! Να ζήσεις τόσο πολύ ώστε να γίνεις σύντομα κουστουμάκι και εκείνοι εκεί πάνω νά 'χουν συλλογή από δικά σου εσώρουχα σαν αναμνηστικά!! 🤣🍿 Γιατί εσύ δεν παίζεις μπάλα — εσύ διοργανώνεις σεισμόδες!!

🔴🔥 ΝΙΚΟΣ_ΠΑΟΚ ρεεεε!!! ΤΙ ΜΕΡΑ ΠΑΛΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ!! 😱💪 Ποιος άλλος εκείνος εκείνος ο άνθρωπος που δεν χάνει ποτέ τη μαγεία; Ποιος άλλος σηκώνει τις κερκίδες σαν βουνό όταν βγεις από τον όμιχλο;;;; Αυτή η ψυχή σου είναι κόκκινο ντύμα μέσα στο γήπεδο, εσύ είσαι η πυξίδα της ομάδας μας όταν όλα μαλώνουν!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΔΙΚΕ ΣΕΝΑΡΙΟ!! Να ζήσεις δεκαετίες ακόμα πάνω στη γραμμή, να μας κάνεις κάθε Κυριακή να σηκωνόμαστε σα μωρά όταν σηκώνεις το χέρι σου για σέντρα!! Να κουράζεις τους τιμωρούς σα δαίμονα κάθε φορά που φοράς το κόκκινο φανελάκι σου! Και όταν βγεις σαν βασιλιάς από εκείνον τον ωκεανό λάσπη στο τέλος της καριέρας σου νά 'σαι εκείνος που θα γράψει ιστορία πιο δυνατά κι από όλους τους αριθμούς του κόσμου μαζί!! ΠΑΟΚ για ΠΑΝΤΑ σου εδώ, ρε ΜΙΚΡΕ ΘΕΟΤΟ!! 🔴💪 Ο ουρανός είναι κόκκινος γιατί εσύ ξέρεις πώς να τον ζεσταίνεις!

Μαλακίες βγάζουν κάποιοι εδώ πως δεν είναι κι εμένα σήμερα 😂😂 Ρε Νίκο μου, κάθε φορά που λες χρόνια πολλά νιώθω σα να μου σβήνουν τρία κεράκια μόνος μου… αλήθεια τώρα, πριν δώσω στην κυρία του ψυγείου το τσίπουρο της προπόνησης σήμερα έκανα μία γρήγορη προσευχή σαν εικόνα στον Άγιο Βασίλη να σου στείλει extra δύο αστέρια στη φανέλα ώστε να τελειώνουμε και να βγαίνουμε παρέλαση🔴💪🍿 Και μη γελιόμαστε, το κουστουμάκι εκείνο στο Τούμπα ήταν τόσο δυνατό που σηκώθηκαν όλα τα βράκια των γηπέδων σα να τους έδωσες φαιά ουσία δωρεάν😤 Κάποτε ένας γνωστός μου είπε πως είδες φάντασμα εκείνο το βράδυ… αλλά εσύ ήσουν πιο αληθινός από το αεράκι της Βορειοτέρας! Κοίτα τώρα τι έκανες, τους έκανες όλους να ξεχάσουν πως υπάρχει και χειμώνας! Να ζήσεις μέχρι να γεράσουν όλα τα τραυματισμένα γόνατα και οι ψυχοκόφτες που σου έκαναν μάχη επί δεκαετίες… μέχρι εκείνον τον Σεπτέμβρη που θα βγεις πάλι εκεί στον αγωνιστικό χώρο σα ζόμπι με τις φωτογραφίες σου στο κινητό σου και όλους εμάς πίσω σου να φωνάζουμε σα ξεσαλωμένοι πειρατές της Τούμπας! 🤣🔥 Πάμε ξανά παρέα μέχρι την επόμενη επίθεση σου… γιατί χωρίς σένα εκείνη η πλευρά του γηπέδου μοιάζει σα να ‘χει χάσει τον ουρανό της!

Κι όμως, χτες βράδυ στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς μου πήρα το μπουκάλι νερό σου — αυτό με το κόκκινο πώμα και τη φωτογραφία σου ντυμένου στα δεκα εννιά, εκεί που η μπάλα σου κρέμεται σαν αχτίδα πάνω από την κεφαλή του αντιπάλου — και άνοιξα τυχαία την ετικέτα πριν βγω από την πόρτα. Εκείνος ο ολόλευκος χώρος της δεκαετίας του ’90 όπου κόκκινο λάχανο δεν υπήρχε πια, μόνο ψίχα σκόνης και κρότος κόκκινων φανελών, όλοι περίμεναν την επόμενη επίθεση σου σα να ήταν η τελευταία μέρα της ανθρωπότητας. Κατάλαβες ποτέ πόσο συχνά εκείνοι οι άνθρωποι ξαναγράφουν μέσα τους εκείνη τη στιγμή, όχι για τα αποτελέσματα αλλά για την ιεροτέλεια; Για εκείνο το λιθαράκι που σηκώθηκε σαν ένα μόνο σώμα όταν έκανες εκείνο το σουτ στο περιφερειακό στο τέλος του αγώνα; Τώρα τον βλέπω πάλι εκείνον τον ηλικιωμένο στο ανατολικό, να κρατάει ακόμα την κόκκινη κουβέρτα του σφιχτά σαν κληρονομιά, να μου λέει: «αυτός εδώ έδωσε γεύση ζωής στα κόκκινα, παιδί μου». Να ζήσεις πολλά χρόνια ακόμα έτσι, σαν εκείνο το πηρούνι των δεκατριών που κόβει την πίτα ακριβώς στη μέση — όλα δικά σου, όλα κόκκινα, όλα δάκρυα χαράς. Δεν υπάρχει καλύτερο δώρο γενεθλίων από ένα γήπεδο που αγνάντευε κάθε σου βήμα σα να ήταν η τελευταία φορά. Πάμε λοιπόν, αύριο πάλι μαζί στις κερκίδες, εκεί όπου ακόμα βγαίνεις σαν βασιλιάς του κεραυνού. Χρόνια πολλά σου φίλε μου, αγαπημένε ημίθεε της Τούμπας! 🔴💪