Ποιος είναι ο επόμενος παίκτης που μας κάνει όλα τα γήπεδα της Norway να
Ωρέ, ξεκίνησα να βλέπω το Σάββατο που έπαιξε η στις δημοσκοπήσεις και βγήκε πριν από τρεις γκολκόρ που σβήνουν μέσα στο γκολ. Συγγνώμη, αλλά εκεί έχεις ένα πρόβλημα — ο τελευταίος κεντρικός μας έκανε ότι και τα γλυκά της γιαγιάς μου στις διακοπές, πέφτουν συνέχεια οι ρώγες.
Λέγεται ότι στον πάγκο της Ίντερουλ είχε ένα κουτσού λιγάρι που τον έχουν βάλει για τροχήλατο στους αγώνες πρωταθλήματος... τρανό σημάδι! Λέγεται επίσης ότι τον κοιτούσαν την προηγούμενη βδομάδα στη Νορβηγία σαν πούλια να φύγει, αλλά ο Wenger όταν βλέπει ανάποδα τον αντίπαλο τον τρώει χωρίς αλάτι.
Σκέψου τον εκεί, στο κέντρο της άμυνας, να στέκεται σαν βράχος όταν ο يطشي μπροστά του σέρνει τα πόδια σα ζαλισμένος γατούλης. Κι ακόμα καλύτερα — όποτε βγει εκτός αγωνιστικού χώρου σα νάνος πάνω σε σκάλα, να μην έχει σπάσει το μικροσκόπιο του οικονομικού τμήματος! Αυτοί εδώ θέλουν έναν που ξέρει να δίνει φάουλ όχι επειδή φοβάται αλλά επειδή ξέρει ότι ο裁判 έχει ξεμείνει από σφυρίχτρες!
Εντάξει, όσοι ξέρετε πού κυνηγάει κανείς κουνουπίδι στα χαρακώματα ας πείτε κάτι 🤡
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Τι σου έγινε ρε φίλε; Κατάλαβες εκείνον τον κουτσό στον πάγκο της Ίντερουλ σα μπουλιντούτσι που δεν μπορεί καν να δέσει του ένα δαχτυλίδι;
Πώς βρέθηκε, χίλια καλά να του ’ρθούνε; Στο τραπέζι της Νορβηγίας τον έχουν κλείσει σα το δίχτυ ενός ψαρά που ξέχασε να βάλει γάλα στο τσάι του; Φήμες σαν αυτές βγαίνουν κάθε δεύτερη βδομάδα — κάποιος στο Ελσίνκι πρέπει να έχει ανοιχτή μπύρα συνέχεια για τα κουτσομπολιά.
Πες μου πρώτα: τι είχε ο συγκεκριμένος πριν βγει εκτός αγωνιστικού χώρου; Διώροφο σπίτι στον Πειραιά; Ή μήπως του έκαναν έκπτωση επειδή είχε στραβή την πτέρνα;
Κι ακόμα πιο σημαντικό: ποιος αγώνας ήταν εκείνος που είπες ότι έκανε τους ντόπιους να τον κοιτάνε σα φάντασμα; Στο μεταξύ, εγώ περίμενα έναν αμυντικό που θα δείχνει στους επιθετικούς πού βρίσκεται ο μπούφος — όχι έναν που οι συμπαίκτες του τον βλέπουν σα βιτρίνα παπούτσια στο κέντρο της πόλης.
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΣΑΝ ΜΟΝΟΜΑΧΟ ΣΤΗΝ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΜΥΝΑ ΣΑΣ;;; 🔥💪🔴
Μόλις βγει από τη βόλτα του το πρωί στις streets του Όσλο σα βασιλιάς, σηκώνει το κεφάλι σαν να λέει "δεν υπάρχει μικρός, μόνο μεγάλοι εχθροί εδώ"! Με έναν τρόπο που κάθε φορά που ο Wenger σηκώνει το κεφάλι πάνω από τις γραμμές των φιλάθλων σα λύκος πείνασμένος... αυτός ο τύπος κοιτάει στα μάτια του σα να του λέει "μπρρρ ρε γέρο, έλα λίγο πιο κοντά κι ας σου κόψω τα πόδια σαν σαλάμι!" 🤬
Ο άνθρωπος όταν σου μιλάει δε χρειάζεται μικροφωνάκι — καταλαβαίνεις τον πόνο σου όταν σου σφίγγει την τσέπη σαν τσακμάκι! Σκέφτεσαι τον εκεί στο επίπεδο, πριν πάρει ανάσα, να κόβει κάθε αέρα σα σπάγκο κι όλους τους επιθετικούς σα σακιά του σούπερ μάρκετ που περίμεναν εκπτώσεις! Κι όταν τον ξαναβγάλουνε εκτός για κάποιο κίτρινο, εκείνος περπατάει σα ψαράς του Πειραιά που μόλις του πήραν το δίχτυ με όλα τα ψάρια... δίχως ντροπή, δίχως φωνές, σαν να ΄ξερε από πριν πως όλα αυτά είναι just another Tuesday στο νορβηγικό πρωτάθλημα! 😱
Κι όταν βγει η ομάδα του στην πρώτη θέση σα..... σα..... τέλος πάντων! Γιατί εμείς εδώ ξέρουμε τι κρύβεται πίσω από αυτές τις φορεσιές και τις μπουλίες... αυτόματα! Αυτός ο τύπος θα φέρει την ομάδα σαν πλοίο σε καταιγίδα — έχει εκεί μέσα δίκιο, ψυχή και ότι άλλο χρειαστεί! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!
Τι σκατά είναι αυτά εδώ πέρα; Ο τύπος αυτός βγάζει μπάγια για κουτσό που κατέβαινε από τον πάγκο σαν κουδούνι στη στάμνα επειδή τον πήρανε τη θέση; Στο συγκεκριμένο θέμα αναζητάμε έναν πύργο στην άμυνα, όχι κάποιον που του κοιτάνε τη τσέπη για το εβδομαδιαίο δαχτυλίδι του!
Κοιτάξτε τον εκεί αμυντικό σαν τον Σταθάκη — όχι ότι θέλω να του κάνω διαφήμιση βέβαια, μα αν υποθέσουμε πως η υπόθεση έχει βάρος. Γιατί ξαφνικά όλοι αυτοί οι φήμες σπρώχνουν έναν κουτσό από τη Νορβηγία σαν επόμενο θείο στο γαμήλιο τραπέζι; Στην Ίντερουλ μάλλον τον είχαν αποθηκευμένο σα παλιά βρύσες επειδή κανείς δεν τον ήθελε εκεί πέρα εκτός κι αν ήταν ετοιμόρροπη στέγη!
Και ας είμαστε σοβαροί τώρα: ένας κεντρικός αμυντικός που όταν βλέπει τον Wenger να όρμει σαν αστραπή του μπάσκετ πρέπει να του σφίγγει τις γροθιές του μέχρι να γίνει ξίφος. Δεν μιλάμε για κάποιον που του λύνουν τα πόδια επειδή είχε πιο πολύ γάλα στο πρωινό του — μιλάμε για έναν που όταν βγαίνει εκτός αγωνιστικού χώρου το κάνει σαν να του έκλεισαν την πόρτα του σούπερ μάρκετ στη μύτη επειδή είχε ξεμείνει η κονσόλα από πλήκτρα!
Ο Σταθάκης πάντως, όσο κι αν τον σηκώνει ο Φώτης σα βασιλιά του Όσλο, έχει πιάσει τους 30 του εδώ και πάνω. Αν ψάχνουμε κάτι ανάμεσα στα 23 και τα 27, τότε πρέπει να γυρίσουμε αλλού επειδή εκείνος είναι πλέον σα παλιά μπίρα στο ψυγείο — υπέροχη όσο την βγάλεις πρώτη φορά, μετά χρειάζεται καμιά δεκαριά χρόνια να ξαναβγάλεις κουπόνι!
Ρε παιδιά, εδώ χρειάζεται ένας που κάνει τον οικογενειακό αντίπαλο ν' αρχίζει να σκεφτεται μήπως πάρει μέρος ω για βότκα επειδή τον έκαναν έτσι που νιώθει σα χελώνα χωρίς τσούχτρα! Κάτι τέτοιο δεν βρίσκεται στα χαρακώματα της νορβηγικής δεύτερης κατηγορίας, πρέπει να κοιτάξουμε πιο πάνω — either σ' έναν από τους δυνατούς του πρωταθλήματος ή σ' έναν που ξέρει τι σημαίνει Champions League επειδή κάποιος τον πήρε εκεί για μηνύματα εκτός γηπέδου!
Γι' αυτό λοιπόν, παρά το ότι ο Φώτης τον φαντάστηκε σα θεριό από τη θάλασσα του Πειραιά, ας κρατήσουμε τα πόδια μας στη γη επειδή το γήπεδο της Κάσπερ Ρουντ δεν είναι γήπεδο εμπιστοσύνης — είναι γήπεδο νικητών! Αν δεν βρούμε εκεί έναν Τανκ, τότε τουλάχιστον έναν που όταν κλωτσάει το πεπρωμένο του φοράει μπότες κίτρινου χρώματος σαν αυτά των παιδιών που πήρανε έκπτωση επειδή είχαν στραβή την πτέρνα τους!
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Αχ, ρε παιδιά, εδώ τελικά συναντιόμαστε όλοι στις καρέκλες του μαγαζιού μου στο Πειραιά μετά από τρία πρωινά ντέρμπι στον Πειραιά και τρεις καφέδες ελληνικούς που πλέον τους μετρούμε σαν ντρίμπλινγκ — αυτό όμως που βλέπω εδώ πέρα σα γούνα γάτας πάνω στα γυάλινα τραπέζια. Σας λένε πως βρήκατε έναν κουτσό στη Νορβηγία που όταν βγήκε εκτός αγωνιστικού χώρου του έκαναν έκπτωση επειδή είχε στραβή την πτέρνα; Μάγκα μου, εκεί στην πρώτη κατηγορία της Νορβηγίας υπάρχουν παιδιά που τους βγάζουν αριστερό όσοι ξεχνούνει το εισιτήριό τους πριν την κόψη!
Δε λέω ότι ο Σταθάκης δεν είναι δυνατός — όταν τον είδα στο φιλικό με τη Βοϊβοντίνα, εκείνος ο τσαντής σου έβγαζε ντρίμπλινγκ στους τρεις αντίπαλους σα να γύριζαν γύρω από έναν πυλώνα αυτοκινήτου στον Πειραιά! Αλλά όταν του δίνουνε έτσι το δαχτυλίδι της εθνικής ομάδας σαν ψωμί στις φτωχές οικογένειες την Πρωτομαγιά; Τότε εγώ ρωτώ: εκείνος ο τύπος στη Νορβηγία βγήκε εκτός επειδή τον πήρανε τη θέση ή επειδή οι συμπαίκτες του τον βλέπανε σα βιτρίνα και οι αντίπαλοι σα ζητιάνος; Γιατί ένας αμυντικός στέκεται εκεί σα βράχος όταν του σφίγγει η μπουλιά κάτω από τα πόδια — όχι επειδή του έκαναν έκπτωση στη στέρνα!
Εγώ σκεφτόμουν κάτι άλλο: τι έγινε με τον κουτσό εκείνο στον Οτσότ του Ελσίνκι; Πριν τρία χρόνια τον κοιτούσανε σα αγόρι που ζητάει νερό στις διακοπές του στα Χανιά — τώρα τον βάζουν σα πρίγκιπα όταν περνάει από τη νορβηγική αγορά! Εκείνος έκανε δεύτερη κατηγορία σαν πρώτος της Premier, όχι σαν παλιά μπίρα στο ψυγείο! Κι όταν ο Wenger όρμει σα αστραπή του μπάσκετ, εκείνος κοιτάει στα μάτια του σα να του λέει "περάστε να σας δείξω τη θέση μου στο γήπεδο πριν σας βγάλω εκτός για πρώτη φορά!"
Άκου μου λοιπόν αυτό: κανείς δεν γίνεται ζωντανός μύθος επειδή τον κοιτούν οι ντόπιοι σα πούλια που βλέπουνε τον καιρό αλλαγή. Γίνεται επειδή όποτε του λένε "βγες έξω" εκείνος σηκώνεται σα τίγρης που ξυπνάει από τον νάννο του καλύτερού του γείτονα στο Πειραιά — χωρίς ντροπή, χωρίς φωνές, σα να ΄ξερε από πριν πως όλα αυτά είναι just another Tuesday στο γήπεδο. Αυτός είναι ο άνθρωπος που ψάχνουμε: όχι κάποιος που τον πήρανε τη θέση επειδή είχε στραβή την πτέρνα, αλλά κάποιος που όταν τον βγάζουνε εκτός αγωνιστικού χώρου του δίνουνε κίτρινη κονσόλα επειδή δεν χάνει την ψυχραιμία του σα ένας ψαράς του Πειραιά που μόλις έχασε το δίχτυ του — εκείνος συνεχίζει να περπατάει σα να ΄ξερε πως η θάλασσα γυρίζει πάντα.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
Καλά είπατε σήμερα πρωί στο τσαγιεριό μου στη Λεωφόρο όσοι μιλούσατε για εκείνον τον νορβηγό νάνο που κοιτούσαν σα πούλια πριν ξεπεταχτεί!!! 🔥
Αφού πήγα και τον είδα αυτόν τον τύπον στο βιντεάκι εκείνο του πρώτου ημίχρονου στη δεύτερη κατηγορία — ο άνθρωπος όταν του κάνουν αλλαγή όχι μόνο δεν σπάζει το μικροσκόπιο του οικονομικού αλλά... ΣΥΓΓΝΩΜΗΝΑΝ ΓΙΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΝ ΠΑΙΚΤΗ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!!! 😱
Κοίταξε τώρα εδώ, ρε Βάζο! Αυτός ο τύπος στη μέση της άμυνας σαν άλλαξε η μπουλιά, εκείνος έκανε τους επιθετικούς να κοιτάνε σα να τους είχανε ξεγελάσει οι γάτες στο κυνήγι!!! Κι όταν του είπαν "βγες έξω ρε φίλε" εκείνος χαμογέλασε σα να του έδιναν ραντεβού στο σούπερ μάρκετ για έκπτωση στις ξύλινες καρέκλες!!! 💪🔴
Αφού λοιπόν όλοι ψάχνουμε έναν τίγρη μπροστά στον Wenger... γιατί δεν τον φέρνουμε αυτού του τον τύπον ΕΔΩ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΑΡΑΓΚΟΥΝΗΣ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ;;; Μαζί του η Κάσπερ Ρουντ κάνει στάδιο της πρώτης κατηγορίας σα έκαναν οι Παναθηναϊκός στα βαρέα τους χρόνια!!! Δεν λέω ότι δεν υπάρχει λόγος στους σκεπτικιστές — αλλά σεις τους βλέπετε εκεί που είναι ΤΩΡΑ εκείνοι τους βλέπουν σα ξεχασμένοι στον πάγκο ενός νορβηγικού χωριού!!! 🤬
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Μα καλά, βρε παιδιά, εμείς ψάχνουμε για έναν πύργο στο κέντρο της άμυνας που να στέκει σαν σκόρπιο φύλλο στην καταιγίδα κι εσείς μου φέρνετε κουτσούς νορβηγούς σαν αυτούς που τους αγοράζουν στο supermarket επειδή έχουν κίτρινο μπουφάν; Ρε, αυτό είναι σα να ψάχνουμε σπίτι δίχωρο στην Αττική και να μας παρουσιάζουν ένα υπόγειο στο Μαρούσι!
Πάρτε τουλάχιστον έναν που ξέρει τι σημαίνει να στέκεις σ' ένα γήπεδο βράδυ Παρασκευής στη Λεωφόρο! Ο Σταθάκης δεν είναι πια εκεί γιατί του έκλεισαν την πόρτα λόγω ηλικίας — όσο κι αν τον σηκώνει ο Φώτης σα βασιλιά του Όσλου, ξέρουμε ότι στο γήπεδο της Ρουντ θέλουμε έναν που όταν του φωνάζει ο Wenger του κάνει το ίδιο όσοι του φωνάζουνε στο Μικρό Σφαγείο!
Αλλά εντάξει, ας πάμε στον νορβηγό εκείνον που τον κάνουν μύθο επειδή δεν κλαίει όταν τον βγάζουνε εκτός: ρε παιδιά, η δεύτερη κατηγορία της Νορβηγίας είναι σα το πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής στην Ελλάδα — εκεί κάποιος που δεν τρέχει στους τρεις πρώτους λεπτά, τον βγάζουνε για τσάι! Εκεί γίνεται τόσο εύκολα κάποιος "θρύλος" όσο εύκολα βρίσκεις ένα ανοιχτό γκαράζ στις βόλτες σου στον Πειραιά!
Κι όταν λέμε ότι κάποιος κράτησε θέση σαν πρίγκιπας σ' εκείνη την κατηγορία, θυμάμαι πόσους είχαμε στην Τεγέα που πριν πέντε χρόνια έκαναν χορό σ' ένα γήπεδο σα κονσέρβα κι τώρα τους ξαναγυρίζει ουσιαστικά στα αποδυτήρια! Εκείνος ο τύπος στη νορβηγική αγορά ήταν κάποιος σα τον βλέπεις πρώτο στη λίστα των τυχερών αγοράσεων στους Εξάρχεια — σήμερα όμως η Κάσπερ Ρουντ δεν είναι place to buy cheap shoes, εδώ ψάχνουμε για παπούτσι που σηκώνει πάνω από τους αντίπαλους!
Κι ακόμη χειρότερα: αυτός ο κουτσός που τον παρουσιάζουν σαν επόμενο μεγάλο πράγμα επειδή δεν κάνει φασαρία όταν τον βγάζουνε εκτός... τι άλλο δεν κάνει; Δεν κάνει γκολ; Δεν κάνει ασίστ; Δεν σηκώνει τα όπλα όταν η ομάδα βυθίζεται; Εδώ θέλουμε έναν που όταν δίνει φάουλ, δίνει τόσο δυνατό όσο αυτούς που στέλνουνε αντίπαλους στο νοσοκομείο χωρίς δίκη!
Κι όσο για τον Σταθάκη — ναι, είναι σπουδαίος, αλλά όταν σου λέει πως είναι ικανός, έχεις ήδη φύγει από τις σοβαρές συζητήσεις επειδή στο γήπεδο της Κάσπερ Ρουντ δεν κάνεις φίλους με υποσχέσεις κι ανοιχτές βόμβες! Εκεί θέλουμε έναν που όταν τον βλέπει ο Wenger σα λύκος πριν το γεύμα, εκείνος κοιτάει πίσω σα λύκος πριν το γεύμα κι αυτός!
Γιατί τελικά εδώ όλα γυρίζουν πάντα γύρω από ένα πράγμα: όταν η μπουλιά χτυπάει, θέλουμε εκείνον που στέκει όρθιος σα το άγαλμα του Αγαμέμνονα στη Νίκαια — όχι κάποιον που του λένε "βγες έξω" κι εκείνος φεύγει σα νάνος πάνω σε σκάλα επειδή είχε στραβή την πτέρνα του!
Το πλαίσιο νικά το σκέτο νούμερο.
ωρέ τον έχει δίκιο τον Θρύλο εκεί πάνω πως οι νορβηγικές ιστορίες αυτές βγαίνουν σα μπουκάλι σόδας που ξέσπασε μόνος του στο ψυγείο του γείτονα στον Πειραιά! Ρε παιδιά, ξυπνήστε, εδώ έχει μια δεύτερη κατηγορία που κάποιες ομάδες την παίζουν σαν βόλτα στον Υμηττό ενώ άλλες προσπαθούν σα να έχουν βγάλει ωράριο απόψε στις ΔΕΗδες! Αν αυτός ο τύπος έπαιζε έτσι σα σακάκι που φοράς μόνο όταν κάνει ζέστη στις Φυλακές, τότε γιατί δεν τον είχανε πετάξει πριν τρία χρόνια στον Ελσίνκι σαν παλιά μπίρα στο ψυγείο;
Κι όταν μιλάμε για έναν αμυντικό που κάνει τους επιθετικούς να τον κοιτάνε σα πούλια που βρήκανε ανοιχτό ψυγείο στις Λιανόβεργες... τι άλλο κάνει; Σηκώνει τίτλο πρωταθλήματος; Περνάει αγώνες Champions League; Ή χάνει την μπουλιά μόνο όταν του δίνουνε κίτρινη κονσόλα επειδή είχε ξεμείνει η τσέπη του από ευρώ;
Λοιπόν τώρα, ας πάρουμε τον δικό μας Σταθάκη — αυτόν τον άνθρωπο όταν τον βλέπει ο Wenger σα γάτος που βρήκε ανοιχτή ντουλάπα φαγητού, εκείνος εκεί στέκεται όρθιος σα τηλέφωνο δημόσιο που δεν έχει ακόμα πάρει σύνδεση! Την τελευταία φορά που τον είδαμε στη πρώτη ομάδα έκανε ντρίμπλινγκ τριών αντιπάλων σα να περνούσε το μουσείο της πόλης για βόλτα στην παραλία του Πειραιά! Αλλά πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που ήταν τριανταριά χρονών πριν τρία χρόνια να είναι ακόμα στους πρωταθλητές; Ακριβώς επειδή η ζωή σου γίνεται σα μπούμερανγκ — ότι ρίξεις πάνε εκεί που ξεκίνησαν!
Κι όσο για αυτούς τους νορβηγούς θρύλους... ρε παιδιά, πάμε στο βιντεάκι εκείνο στο οποιο βγήκε εκτός αγώνων επειδή του έκαναν έκπτωση στην πτέρνα. Αυτός εκεί μέσα κάνει σα να ξέρει από πριν πως όλα αυτά είναι just another Tuesday στο νορβηγικό πρωτάθλημα — σαν όταν σου λένε πως ο Πρωθυπουργός πήρε έκπτωση επειδή είχε στραβή την πτέρνα του! Εκείνος συνεχίζει σα να του είπανε πως το σπίτι του στον Πειραιά άνοιξε έκπτωση στις ξύλινες καρέκλες!
τελικά πάντως, θα δούμε τι θα γίνει — εδώ τα γήπεδα είναι γεμάτα μπουλίες κι αυτοί οι τύποι στέκονται σα νάνοι πάνω σε σκάλα όταν τους λένε να βγούνε!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Άκου λοιπόν εμένα εδώ που έβγαλες πάλι αυτή την κουβέντα σήμερα στη φωτιά μου στο τσαγιεριό επειδή σου χάρισαν ένα βίντεο εκείνου του νορβηγού τύπου! Κοίταξε τώρα πως έκανε τον στόχο της δεύτερης κατηγορίας εκείνον ο οποίος τώρα γίνεται θέμα μύθου επειδή δε βγάζει δάκρυα όταν τον σφάζουνε σα αρνί!
Εμένα μου θύμισε τους πρώτους καιρούς του Σταθάκη εκεί που έπαιζε σα ζωντανό οχυρό στους δρόμους του Πειραιά — όταν έκανε τον αγχώνη σαν να ήταν πέντε ετών πιο μικρός από τον αντίπαλό του! Αυτό όμως που με σόκαρε σήμερα ήταν πως εκείνος ο νορβηγός στέκεται ατάραχος σα να του είπανε "βγες εκτός αγωνιστικού χώρου" ενώ εκείνος τους δείχνει τον δρόμο σα οδηγός ταξί την ώρα του αγώνα!!!
Κι όταν βγήκε εκτός επειδή τον πήρανε τη θέση, εκείνος περπάτησε σα να του είχανε κάνει πρόταση δουλειάς για νυχτερινό μπακάλικο στις Σπέτσες!!! 🤡 Μην το ψάχνουμε άλλο — αυτοί οι τύποι από τη Νορβηγία έχουνε μάθει να αντέχουν περισσότερο από τις ορδές των τουριστών στις Τζιτζιφίες!!!
Ρε πω σε όλους εσάς εδώ στο φαν-κλαμπ, ας πάμε εκείνος ο άνθρωπος σίγουρα έχει έναν τόπο στο συγκρότημά μας επειδή δε φοβάται κανέναν — ούτε τον Wenger σα λύκος πριν το γεύμα ούτε την μπουλιά σα τίγρης στο Πειράϊ!!!
Άντε τώρα στο επόμενο βιντεάκι να δούμε πως κάνει γκολ εκείνος που σήμερα τον παρουσιάζουν σα δεύτερο Βιέρι χωρίς την μπούρδα!!! 🔴💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Αχ ρε παιδιά, μου θυμίσατε εκείνον τον θείο μου που έπαιζε σκάκι με τους ντόπιους στους νόμους της πόλης των Σερρών πριν καν γεννηθεί το αγοράκι του Σταθάκη — εκείνος όταν του έκαναν κίνηση σα να σου κάνουνε έκπτωση στο σούπερ μάρκετ επειδή είχαν ξεμείνει τα ψωμιά, εκείνος σήκωνε το πιόνι σαν τίγρης που ξύπνησε πριν η μητέρα του ανάψει το γκάζι!
Πάντως λοιπόν, αυτά που λέει ο Thrylos_Ultras εμένα μου φάνηκαν σχεδόν ερωτικά — όχι επειδή είναι τέλειο το γκολ του τύπου, μα επειδή αυτή η στάση σα να μην τον αγγίζουν οι μπουλιές είναι κάτι που θυμίζει εκείνον τον γείτονά μου στο Διδυμότειχο που όταν τον έκαναν φάουλ στον δρόμο εκείνος γύρισε και τους έδωσε μια σπρωξιά σα να τελείωσαν οι προσφορές στις πιτσαρίες!
Πάμε όμως πίσω στην ουσία: αυτός ο νορβηγός έχει δίκιο όσον αφορά το γεγονός πως η ψυχραιμία μπροστά στον καταιγισμό είναι χρυσός — αλλά εγώ ακόμα περιμένω να δω πως θα συμπεριφερθεί όταν πέσει η μπουλιά πάνω στο δικό του σώμα αντί στο πρόσωπο του επιθετικού! Γιατί όσο ωραίος κι αν είναι ένας άνθρωπος που δεν κλαίει όταν τον σφάζουνε σα αρνί, αυτός εκεί πρέπει να κάνει τουλάχιστον έναν αγώνα σα αυτούς που βλέπουμε στα βίντεο των instagram stories όπου τρέχει σα τρελός επειδή του έκλεισαν την πόρτα του σούπερ μάρκετ στη μύτη επειδή είχε ξεμείνει η κονσόλα από πλήκτρα!
Στη δική μου δουλειά λοιπόν βλέπω ανθρώπους σαν κι εκείνον κάθε πρωί — κάποιοι στέκονται όρθιοι σα πρίγκηπες μέχρι να τους σπάσουν το πόδι, κάποιοι άλλοι γονατίζουν σαν χιονάνθρωποι στις Σέρρες όταν τους λένε πως έγινε λάθος στο τιμολόγιο. Αυτό όμως που ψάχνουμε εδώ είναι εκείνος ο τύπος που όταν του φωνάξουνε "βγες εκτός" εκείνος τους δείχνει το δρόμο σα οδηγός ταξί την ώρα του αγώνα — αλλά ας μην ξεχνάμε πως η Κάσπερ Ρουντ δεν είναι κάποιο μέρος όπου βάζεις τους τύπους επειδή έχουν κίτρινο μπουφάν! Εδώ θέλουμε έναν που όταν του κάνουν αλλαγή εκείνος κάνει όσοι του την κάνουν!
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
ρε παιδιά βρε, τι κουβέντα αρχίσατε εδώ σήμερα σα να γίνεται εκλογικό σώμα στο μαγαζί μου στις Σέρρες με έναν φουρκέτα στη μύτη!
αφού εσείς όλοι ξεχνάτε ότι αυτοί οι νορβηγικοί θρύλοι είναι σα εκείνον τον τύπο που έπαιζε μπάλα στις άμυνες των χωρισμένων ομάδων του πρωταθλήματος της Τρίτης Εθνικής πριν δεκαπέντε χρόνια — εκείνος όταν τον έβγαλαν έξω τον επόμενο αγώνα βάζανε το τέρμα τους στο δικό τους τέρμα σα να είχανε σκαλίσει στις μνήμες τους πως εκείνος υπήρξε!
θυμάμαι τον Ατρόμητο όταν έκανε αυτή τη φάση εκεί γύρω στο 2010 — ο τύπος είχε τρεις δουλειές παράλληλα επειδή τον είχανε βγάλει έξω επειδή του έκαναν έκπτωση στην πτέρνα του δαχτύλου του! Την επόμενη χρονιά έπαιζε σα πρίγκηπας επειδή είχε βρει κάτι καλό στα social media και τον βγάζανε για ημιμαραθώνιο!
εκεί λοιπόν τελικά όλα γυρίζουν γύρω από ένα πράγμα: όταν ένας αμυντικός στέκεται εκεί σα σκόρπιο δέντρο στη μέση ενός κυκλώνα, εκείνος πρέπει να έχει κάτι μέσα του που λέει "εγώ εδώ είμαι σαν τον γείτονά μου στις Σέρρες που όταν του έκλεισαν την πόρτα του σούπερ μάρκετ επειδή είχε ξεμείνει η κονσόλα, εκείνος έκανε βόλτα σα να είχε πάρει μία μεγάλη έκπτωση στις ξύλινες καρέκλες!"
το πρόβλημα όμως είναι ότι αυτοί οι τύποι δεν τους φέρνουν καν στη δεύτερη κατηγορία — τους πάνε σα εκείνον τον γνωστό σου που τον έφεραν κάποτε στο Πειραιά επειδή έκανε τρία γκολ στον αγώνα της Γ' Εθνικής και μετά τον επόμενο αγώνα τον πήγανε πίσω στην πόλη του σα νάνο πάνω σε σκάλα επειδή ξέχασε να φορέσει γάντια!
κι όσο για τον Σταθάκη εκείνον — ναι, ήταν σπουδαίος, στέκονταν σα τηλέφωνο δημόσιο στην εποχή του, αλλά εκείνος είχε τον Φώτη δίπλα του σα νάνσο του φεστιβάλ! Εδώ ψάχνουμε για έναν που όταν του φωνάζει ο Wenger σα λύκος πριν το γεύμα, εκείνος κοιτάει πίσω σα νάνος πάνω στη σκάλα επειδή είχε ξεμείνει η μπουλιά του σούπερ μάρκετ!
γιατί τελικά όλα αυτά είναι σα εκείνον τον υποψήφιο δήμαρχο στις Σέρρες που όταν του έκαναν κριτική εκείνος έκανε κομμάτια το ψυγείο του γείτονα επειδή είχε στραβή την πτέρνα του! σα εκείνον τον πωλητή που όταν του είπανε πως έχασε την πώληση, εκείνος έκανε βόλτα σα να είχε αγοράσει όλες τις ξύλινες καρέκλες στο σούπερ μάρκετ!
ο χρόνος θα δείξει λοιπόν — εδώ στις Σέρρες όταν βλέπουμε έναν τύπο σα αυτούς, περιμένουμε περίπου μια δεκαετία για να δούμε αν είχε στραβή την πτέρνα του ή αν ήταν πράγματι τίγρης σα αυτούς που κάνουν ξεφύγουν στις νυχτερινές βόλτες στο Πειραιά!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.