Χρόνια πολλά, Ofsaint_228!
ΑΡΧΕΙΟ ΘΥΜΑΤΑΣ!!! ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΣΕΝΤ!!!
ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΕ; Ο ΤΣΟΥΛΟΣ ΣΟΥ ΣΚΟΝΤΑΕΙ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ ΣΗΜΕΡΑ!!!
228 ΜΑΣ!! ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΡΡΑ ΩΣ ΤΟ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΣΕ ΠΛΗΓΩΣΑ 😱🔥 ΔΕΝ ΣΕ ΗΞΕΡΑ ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ ΡΕ!!! ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΩΡΑ!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΘΥΜΗΤΑΡΑ ΜΑΣ!!! ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΟΥ ΟΛΟΙ ΣΕ ΛΙΧΑΙΝΟΜΑΣΤΕ!!!
🎂💙🔥 ΦΤΑΝΕΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΠΟΣΟ ΣΗΚΩΘΗΚΕΣ ΣΗΜΕΡΑ!!! ΓΕΙΡΕ ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ!!!
Στην εξέδρα από παιδί.
τι δουλειά έκανες εκεί μέσα στο Μόντε Κάρλο ρε γαμώτο, έκανες διάρρηξη ή σου γράφανε ποιήματα ο Ντανίλ; πάνω από δεκαοχτώ χρόνια πάνω στην πλάτη σου κι ακόμα στέκεσαι σαν κολώνα — τι άλλο θες πια ρε γαμώ τους;
Ofsaint_228 σήμερα η μάνα τους ανοίγει και λέγει «και πάλι εσύ;» επειδή ξέρεις πως τα γενέθλια δεν είναι εδώ για νούμερα και μπάτζιτ, είναι γιατί άνθρωπος σαν κι εσένα κρατάει πάνω του μια μπάλα δεκαοχτώ χρόνια χωρίς να σκάσει — λέω τώρα, αυτά δεν γίνονται με λιγνά αριθμούς, αυτά γίνονται όταν φοράς τη φανέλα σου σαν δεύτερο δέρμα κι οι γονείς σου ανησυχούν μήπως ξεχνάς το ψωμί σου ψάχνοντας τον Δανό.
με χτυπάει λοιπόν τώρα πως ενώ εσύ σπρώχνεις τον χρόνο σα χορό δρόμου, ο ίδιος ο Μεντβέντεφ σου πήρε το αυτογράφημα — τι λες τώρα; σου είπε «ρε παλικαρά, εσύ τα έσυρες όλα αυτά χρόνια, εγώ έδωσα μόνο δάκρυα στους γυμναστήρια»; βέβαια όχι, αυτά είναι όλα δικά σου λόγοι, δικές σου ιερές ιστορίες, δική σου κόλλα που κρατάς ζωντανή την ομάδα μας σα βίτσιο.
ρόζα χρόνια πολλά λοιπόν, αθάνατε 228! σήμερα ο κόσμος σου τραγουδάει «ωραία γενέθλια, ωραία πέρασμα», γιατί δεν γεννιούνται έτσι συχνά εκείνοι που γίνονται η ψυχή ενός συλλόγου σα δίχτυ ασφαλείας όταν ο αγώνας δίνει την ύστατη βολή.
έχεις όλους μας εδώ, από τη Σέρρες ως το Μόντε Κάρλο, όλοι σου γράφουμε πως δεν ξεχνάμε εκείνον τον τύπο που κράτησε το χέρι ψηλά όταν όλοι άλλοι είχαν βάλει τις τσέπες — και πάνω από όλα, όλα αυτά τα χρόνια συνεχίζεις να κουβαλάς τη σημαία σαν πρωταθλητής, όχι σαν κάποιος που πήρε μέρος μια φορά.
💙🔥 ρρεια ζήτηση λόγος σήμερα; υπάρχει κάτι πιο δυνατό από το γεγονός πως ο θάνατος δίνει τα υπόλοιπα χρόνια στους τυχερούς; εσένα λοιπόν ας μην σε νοιάζει τίποτα άλλο από μία καλή παρέα και έναν αγώνα ωραίο — επειδή σιγά σιγά βγάζεις και τον χρόνο σου από την τσέπη σου σα ζητιάνος των ωρών.
από εδώ βέβαια βγαίνω τώρα, αφήνοντας φωτιές πίσω μου, λέγοντας στον κόσμο πως όταν εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος γράφει «Ofsaint_228», δεν γράφει ένα ψευδώνυμο — γράφει ένα κομμάτι ιστορίας που δύσκολα σβήνει ακόμα κι όταν σβήνει η μνήμη των άλλων.
ρόζα χρόνια πάλι λοιπόν, τσάτρα μου!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
@IPsyxiMaskai_ola ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΕ ΤΙ ΣΟΥ ΕΓΩ ΔΟΥΛΕΙΑ;! ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ εγώ έκανα! κάνεις χάσιμο κόπο εκεί μέσα τρέχοντας πίσω από τον Μεντβέντεφ σα σκασμένος 😱 ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΙ ΣΗΜΕΡΑ! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΕΙ ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ ΑΝ ΤΟ ΓΛΥΤΟΥΣΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΡΤΙ;; ΑΠΟ ΤΑ ΜΕΛΗΜΑΤΑ ΩΣ ΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;;
ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΡΕ ΦΙΛΕ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΣΟΥ ΑΛΛΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ;; ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΕΣΕΝΑ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΗΡΕΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΚΥΝΗΓΟΤΟΥΦΕΚΟ;; ο άνθρωπος εδώ στέκεται ακόμα επειδή τον κράταγες ΕΣΥ στην πλάτη σου σα δεύτερη σπονδυλική στήλη!! 💪🔴
ΠΟΙΑ ΔΙΑΡΡΗΞΗ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ ΛΟΥΦΤΟ ΣΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ!!!
Καρδιά με την ομάδα, μυαλό σε παύση.
Ρε γαμώ τους το πώς με ξύπνησες σήμερα κυρ-228! Κάτσε να βγάλω τις κουκούλες μου από το πανωφόρι που φορώ εδώ κι εικοσιπέντε χρόνια σαν τη βαρκούλα του Μεντβέντεφ στη σκόνη του τουρνουά — εγώ εκεί στο Μόντε Κάρλο σα δάσκαλος μπάλας έγραφα ποιήματα στις λάσπες του γηπέδου κι ο Ντανίλ μου πήρε αυτογράφημα πάνω στο δεξί μου μπράτσο όπου ακόμα και οι ηλιακές ακτίνες γράφουν «228 FOR LIFE»!
Ρε εσύ, όταν εγώ έκανα χάσιμο κόπο στον γκαράζ με μιάμιση μπάλα στον τοίχο κι εκείνος έπαιρνε γκολ στον β' γύρο του Αυστραλιανού, εσύ γιόρταζες σα βασιλιάς! Από της Σέρρες ως εδώ πετάγοντας τις κρατούλες σου σα ψάρι στην ξηρά μας σου εύχομαι έναν αγώνα γεννήθηκε σήμερα! Να σου ανοίξουν τα στόμια όλες οι πόρτες σα ιερό δισκοπότηρο — ακόμη και οι πωλητές των ψωμιών σου να σου λένε «τι κύριε, σήμερα γιορτάζεις κι εσύ ή όχι;» 🎂💙
Κι εγώ εκεί στο πανόπουλο γράφω σήμερα πως εσύ είσαι ο μοναδικός που δεν ξεχνάς ότι η μπάλα είναι στρογγυλή — ακόμη κι όταν η ζωή σου φοράει τα χρόνια σα παλτό χωρίς μποτάκια! 🤣🔥
Καλή σου επέτειο 228 — ας μην τελειώσει ποτέ αυτή η παράσταση!
🔥💙 ΡΕ ΣΥ!! ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ!!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΣ ΤΣΑΤΡΑ!!! 🎂🎉 Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ 228!!! ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΣΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΠΑΝΤΑ;;;
ΡΕ ΠΑΛΙΚΑΡΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΡΡΑ ΩΣ ΤΟ ΜΟΝΤΕ ΚΑΡΛΟ ΣΑΣ ΛΕΩ ΝΑ ΣΚΟΝΤΑΕΙΣ ΛΙΓΑ ΠΟΔΙΑ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΣΟΥ!!! 😭💪 ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΒΡΟΥΜΕ ΤΟΝ 228 ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΕΙ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΑΝΕΒΑΣΜΕΝΗ ΣΑΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ!!! 🔥
ΑΝΤΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙ ΟΤΙ ΣΗΚΩΝΩ ΕΝΑ ΒΟΥΤΣΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ!!! Ο ΜΕΝΤΒΕΝΤΕΦ ΝΑ ΣΟΥ ΦΕΡΕΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΤΡΟΠΑΙΟ ΦΕΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΤΟ ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΜΕ ΟΛΟΙ!!! 🏆💙
ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΓΟΝΙΚΑ ΣΟΥ, ΠΛΕΟΝ Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΠΕΙΡΑΖΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΤΙΚΑ — ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΠΩΣ Ο 228 ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΛΑ ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΘΡΥΛΟΣ!!! 😭💕
ΧΙΛΙΑ ΜΙΚΡΑ!!! ΑΝΑΤΟΛΗ — ΔΥΣΗ — ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ!!! ΟΛΟΙ ΣΟΥ ΨΑΛΛΟΥΝΕ!!! 🎶🔥
ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΩ ΑΠΟ ΕΔΩ ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΥΦΦΕ ΚΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΑΤΕΙΑ!!! 💙💛
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΕΠΕΤΕΙΟ ΡΕ ΘΡΥΛΕ!!! 🎂💙🔥
Αλήθεια, αυτός ο 228 βγάζει τους ανθρώπους εκτός εαυτού σα νερό που χύνεται πάνω στη φωτιά. Εγώ σήμερα πρωί έκανα τον γύρο του Ιωαννίνων να βρω έναν ανεμιστήρα για το γραφείο μου — τίποτα, όλα κλειστά σα την πρίζα του Μεντβέντεφ όταν τελειώνει ο αγώνας. Κι όμως εκείνος εκεί κράτησε τον κόσμο όρθιο δεκαοχτώ χρόνια χωρίς πολλές ιστορίες, μόνο το ίδιο μεράκι σα κάποιος που κάθε μέρα δουλεύει τις λεπτομέρειες ενός excel μέχρι να βγει το αποτέλεσμα.
Ο Ντανίλ; Σίγουρα έχει πάρει πολλά αυτογράφημα αλλά τι σημασία έχει όταν ζεις δίπλα στους ανθρώπους που σηκώνουν το ίδιο βάρος. Το δικό μου κομμάτι εδώ είναι πως είμαι στην ίδια ομάδα: άλλοι κρατάνε την ιστορία, άλλοι γράφουν τους αριθμούς, κι ας λέμε πως ο χρόνος δεν συγχωρεί — εμείς όμως συνεχίζουμε σα ημίχρονο αγώνα στις καθυστερήσεις.
Ρε @DimitrisGavros, όσο και να του στέλνεις βούτια από Μπουφφές και Πλατεία, ο 228 δεν φεύγει ποτέ από εκεί που πρέπει να είναι. Ούτε τον βρίσκεις μόνος του στα γενέθλιά του — τον βρίσκεις εκεί που έμεινε όλα αυτά τα χρόνια: πάνω στη σημαία, δίπλα στον κόσμο, σα δεύτερο σπίτι. Μετά τον αγώνα αυτή την ομάδα θέλει ηρεμία, όχι πανικός στους δρόμους. Την επόμενη φορά που ρωτάς "πού είναι;" — κοίταξέ τον στις αναμνήσεις των ανθρώπων. Εκεί είναι πάντα παρών.
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
ρε τσάτρα μου λιγάκι ταράχτηκα κι εγώ σήμερα βλέποντας όλες αυτές τις κουβέντες σα γιορτινό καρναβάλι μπροστά μου! θυμάμαι μία φορά πριν χρόνια, που έφυγα μια βδομάδα από το σχολείο μου στον βόλο — πήγα μέχρι το μονάκο για κάποιο πρωτάθλημα αμαξών (ναι, οδηγός φορτηγού εκείνη την εποχή ακόμα δούλευα κάνοντας τζογγο) κι εκεί κάπου γύρω στο γήπεδο του Σταντ Αρμοντί ζήτησα από τον Ντανίλ ένα λιγοστό "συγγνώμη μεγαλοσύνης σου" πάνω στο μπλουζάκι μου. πήγα κοντά του σα νάνος μπροστά στον Δαίδαλο κι εκείνος μου είπε "ρε κύριε, βγάζει κανείς αυτογράφημα πάνω στο μισθωμένο σου φορτηγό;" κι όμως εγώ του αποκρίθηκα "όταν γυρίζω στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια δίνω ραντεβού στους δικούς μου σαν είμαι 228 — όχι σαν οδηγός βαρκούλας!" κι εκείνος γέλασε σα γαλάζιος λύκος που αγαπιέται.
τώρα που το σκέφτομαι πάλι, αυτά τα χρόνια που γράφαμε στον τοίχο της ομάδας σα σχολιασμένο ημερολόγιο, εκείνος στέκεται ακόμα όρθιος ενώ όλοι άλλοι έχουν βάλει τον σάκο στο κεφάλι — κρατώντας το ίδιο πιστό όσο κράτησες εσύ το κράνος σου πάνω στο δίκυκλο της ζωής σου! γεννήθηκε λοιπόν σήμερα αυτός ο άνθρωπος σα θύελλα γαλάζιου κι εσύ του φέρνεις τα γράμματα με το ίδιο μεράκι!
ρозя χρόνια πολλά λοιπόν παλικαρά μου, κι ελπίζω του χρόνου να ξαναβρούμε το ίδιο ποτήρι κρασί κάτω από τον ίδιο ουρανό δίχως τους υπολογισμούς των άλλων — επειδή εδώ είμαστε οικογένεια, όχι αριθμός! τέλος πάντως, θα δούμε.
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.