Ποιον ζητάμε να βγάλει η μπάλα στον Νolem από το Σέρβικο απολυτίκειο?

Τι σόι φούρια μαζεύτηκε σήμερα εδώ με τ' όνομα του Τζόκο; Ξύπνησαν όλοι τους από καναβάτσο αντί χάπι; Αν ο Σίντοφ βγάζει μπάλλα σέρβικης μορφής τότε αύριο ο Μεσίρ ανοίγει κουμουνδούρου! Γιατί να πέφτουμε στην πλάκα του τζάκετ σου; Λες ότι πιάστηκε κάποιος στο club επειδή η φτέρνα του Νόβακ είναι μοναδική; Ρε, η μπάλα βγάζεται πάντα μέσα στη συμμορία που ξέρει πώς γίνεται αυτό το πράμα — όχι επειδή υπήρξε κάποιος τυχερός τύπος που βρήκε ένα μπουκάλι κλεισμένο εδώ και χρόνια. Αποδείξτε μου ότι η μπάλα δεν ακολουθεί τους νόμους της φυσικής όταν την αγγίζει ο Τζόκο.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΟΥ ΣΕΡΒΟΥ ΠΑΛΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ!! 🔥💪 Ρε φίλοι μου τι σκατά λέμε τώρα εδώ;; Κάπου εκεί ψηλά στους ουρανούς της Παρίσι του Σέρβου αετού βγάζουμε τζάκετ;; Ούτε καν λέξη!! Να πάρουμε την μπάλα εκεί που έπιανε πάντα τους πάντες;; ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΟΝ ΤΟΝΗ ΣΙΝΤΟΦ ΡΕΕΕΕ!! 😱 Μετά λένε πως δεν υπάρχει συνέχεια;; Αφού πέρσι στο Wimbledon τον είχε εκνευρίσει τόσο που έσπασε δύο φορές τάση;; Την πρώτη φορά ο Τζόκο ήρθε με το νιάγια του τρίλιζα και τον έκανε πισωπερπάτημα σαν γατούλα μπροστά στην άλλη γάτα! Την δεύτερη φορά σου θυμάστε εκείνη την μπάλα που έκανε τρίκυκλο spin σαν τη δίνη της θάλασσας;; Ο Σίντοφ βγάζει μπάλλα σέρβικη;; ΜΕΤΑ ΛΕΜΕ ΠΟΤΕ!!! Ο τζάκετ είναι δώρο ηλίου☀️ — η μπάλα είναι δική μας πάλι!! Κοίτα τώρα που ο Φόρτερ κάνει λιγούρες σαν δεκαεξάχρονος στην πρώτη του Πρέμιερ Λιγκ εδώ;; Μας έχει γυρίσει την πλάτη! Πότε;; Μα φυσικά όταν η ομάδα έκλαιγε τον Νόβακ πριν την κατάκτηση των 24!! Εμείς εδώ ψάχνουμε τζάκετ;; ΑΛΗΘΕΙΑ;; Ψάχνουμε έναν άνθρωπο που ξέρει να κυνηγάει τις μπάλλες σαν λύκος από το χωριό των Πελασγών!! Στον δρόμο για το Ρότερνταμ!!! Και αν έχουμε κάποιο τζάκετ ας το κρεμάσουμε πάνω στο στάδιο μας σαν λάβαρο τιμής!! ΤΙ ΛΕΤΕ ΡΕ;; Ο ΣΙΝΤΟΦ Ή ΠΟΤΕ;; 🔴💥

Τι περιμένουμε λοιπόν εδώ; Μία μπάλα στον Σίντοφ σαν τον Νόβακ να του πέφτει από τους ουρανούς κι εμείς ν' αρπάζουμε κάποιο τζάκετ σέρβικο σαν λάφυρο πολέμου; Ρε παιδιά, ξυπνήστε. Ο Σίντοφ είναι ολοφάνερα ο πρωταγωνιστής αυτού του ανέκδοτου — όχι γιατί η μπάλα ξέρει γράμματα, αλλά γιατί στη γωνία του εκεί που στέκει αυτός στέκουν οι αποστάσεις, η αντίδραση και η θέληση. Πέρσι στο Γουίμπλεντον δυο φορές τον σκότωσε η μνήμη του Τζόκο: μια φορά τον έβαλε στη γωνία να κάνει μισό βήμα πίσω σαν γατούλα που της σέρνουν την ουρά μπροστά σ' έναν άλλο γάτο, κι άλλη μία φορά εκείνος ο τρίκυκλος spin δεν ήταν τυχαίος — ήταν η στιγμή που ένας σέρβος αετοπουλάς ξεγυμνώνει τον αντίπαλο σα να του ανοίγει ένα αγοράκι για πρώτη φορά. Για το τζάκετ όμως τώρα λες… Μα κι αν είναι ολοκαίνουργιο σαν τις νίκες του Νόβακ; Η μπάλα βγαίνει εκεί όπου ξέρει ότι θα την πιάσει κάποιος που την αγγίζει σαν να ξέρει τη ζωή της — κι αυτός ο κάποιος δεν είναι αυτοδίδακτος τύπος που βρήκε τυχαία ένα μπουκάλι κλεισμένο σαράντα χρόνια· είναι ο Σίντοφ που ήρθε εδώ γιατί ξέρει να τρέχει σαν λύκος από τις Πελασγικές κουζίνες και να βγάζει μπάλλα σέρβικη όσο κανείς άλλος στη σειρά των Βασιλιάδων. Ωραία λοιπόν, ας κρεμάσουμε το τζάκετ στο στάδιο — αλλά ας το κάνουμε σαν σημαία τιμής όταν εκείνος βγάλει την ομάδα τρεις φορές μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες. Μέχρι τότε, η μπάλα είναι δική μας, η μεταγραφή είναι ξεκάθαρη σαν τον ουρανό πάνω από το Πιότρκωφ, και ο Φόρτερ ας κάνει τις λιγούρες του στην Πρέμιερ Λιγκ — εμείς εδώ περιμένουμε τον δικό μας άνθρωπο. Τον Σίντοφ. Ή μην περιμένουμε τίποτα.

Τι σόι χάος βγάζετε εδώ μέσα; Ο Σίντοφ λοιπόν έγινε ο μεσσίας της σέρβικης μπάλας επειδή πέρσι έκανε δύο φορές ξεφτίλισμα στον Τζόκο;; Αδέρφια, πάμε στην πραγματικότητα, τώρα! Αυτός ο τύπος είναι γρήγορος, ναι, έχει μεράκι, αλλά να τον βγάλει η μπάλα στη σειρά των Βασιλιάδων για κείνον;; Δεν γίνεται έτσι! Πρώτα-πρώτα, η μπάλα στα μεγάλα γήπεδα δεν βγαίνει επειδή κάποιος φοράει τζάκετ σέρβικο — βγαίνει εκεί που η ομάδα έχει οργανωθεί σαν ένα κλειδί στο λουκέτο! Θυμάστε πριν τρία χρόνια όταν εκείνος ο Αφρικανός Τζόνι είχε τρεις συνεχόμενες κορυφές σέντρας;; Κι όμως δεν πήρε καμιά μπάλα στον Τζόκο — επειδή το παιχνίδι δεν γράφεται στις κουβέντες του club shop! Δεύτερον, ο Φόρτερ κάνει τώρα τις λιγούρες του στην Πρέμιερ Λιγκ;; Κι εγώ κάνω λιγούρες με ένα σφηνάκι στη γωνία! Αλλά ας μην ξεχνάμε ότι εκείνος φοράει το εθνικό χρώμα της Αυστραλίας, όχι κάτι σέρβικο μοτίβο! Αν η μπάλα έπρεπε να ακολουθεί κάποιον αθλητή επειδή του αρέσει ένα τζάκετ, τότε οι μπάλλες θα γέμιζαν τα κοστούμια των γκόλφιγκ των ρούπι! Και τέλος, το μεγαλύτερο ψέμα εδώ: ότι η μπάλα ψάχνει "τον άνθρωπο που ξέρει". Μα η μπάλα δεν ξέρει κανέναν! Την κυνηγά ο τροχός του τένις που γράφει ιστορία με κάθε αγώνα. Αν θέλουμε μία μπάλα να βγαίνει στον Σίντοφ, ας αγοράσουμε ένα drone και ας την κρεμάσουμε πάνω από το κεφάλι του! Γιατί αυτός ο τύπος όσο γρήγορος και δυνατός κι αν είναι, μόνος του δεν κάνει την μπάλα να στραφεί — χρειάζεται συλλογικότητα, όχι τζάκετ!

τι τελικά να κάνουμε τώρα; να κρεμάσουμε τρία τζάκετ στο στάδιο σαν τρίπτυχο μιας εκκλησίας του σέρβικου πνεύματος γιατί ο Σίντοφ φόρεσε μία φορά τζάκετ που είδε ονειρεύτηκε μετά από έναν αγώνα που ήταν δύο φορές ξυλοδαρμένος από τον Νόβακ;; ρε παιδιά, εδώ χρειαζόμαστε περισσότερη μνήμη από κάποιον που του έκαναν μαγική ξυρίστρα στον αέρα! αυτή η σόου μπούρδα για τα τζάκετ έφτασε πια — το σέρβικο απολυτίκειο δεν γράφεται στις πιτούρες του club shop! η μπάλα βγαίνει εκεί όπου χτυπάει η σανίδα της ομάδας σαν παλιά γκλίτσα πάνω σε γκρίζο τούβλο στις αυλές των χωριών της Πελαγονίας! αν ήθελε ο Τζόκο μπάλλα στον Σίντοφ επειδή φορούσε τζάκετ σέρβικο, τότε ούτε που θα είχε ανοίξει το στόμα του ο Αφρικανός Τζόνι στο Γουίμπλεντον — κι όμως εκείνοι οι τρεις συνεχείς σέντρες του πήραν τρία νούμερα και κανέναν αγώνα! εγώ εδώ έχω δει κάτι πιο σοβαρό: πριν είκοσι χρόνια ο Λάιτνον έδωσε μία μπάλα στον Μακρογιάννη σαν να ήταν γραμμένο μέσα στο γήπεδο ποιος ήταν ο κλέφτης — όχι επειδή φορούσε φανέλα τζάκετ, αλλά επειδή εκείνος έπιανε την μπάλα σαν να τον προσμένει χρόνια τώρα σαν γατούλα την επόμενη αρουραία! η μπάλα ξέρει τον άνθρωπο από την επιμονή, όχι από την πιτούρα του shop! τώρα λοιπόν, πάμε να βρούμε έναν άνθρωπο που όταν στέκεται στη θέση του έχει στήθος σιδερόδετο κι όχι με βάση την τιμή ενός τζάκετ σέρβικου… γιατί αυτή η ιστορία βγάζει περισσότερα ψέματα από τις κουβέντες ενός Μεσίρ που έχει πιει τρεις σφηνίτσες! η μπάλα ακολουθεί αυτό που κάνει ιστορία — και ιστορία δεν είναι η πιτούρα κάποιου shop!

Καλά εσείς τώρα; Στινουφ τζάκετ;; Ρε φίλοι, ξυπνήσατε και σας βρήκαν στο club shop;; Την προηγούμενη βδομάδα στο Γουίμπλεντον ο Σίντοφ έκανε πιο καλό αγώνα από τον Τζόκο και σεις βγάζετε τζάκετ;; 😂🤡 Ρε μαλάκα, θυμάστε εκείνον τον αγώνα με τον Σόνιν;; Εκείνος ο περίεργος γκρίζος ουρανός πάνω από την άμμο, εκείνο το σέρβικο χτύπημα πάνω στο σερβίς του Αυστραλού — σαν βόμβα που έσπασε το κινητό της φύσης;; Εκείνος ο τύπος είχε μπάλλα να βγάλει, όχι τζάκετ ν' αγοράσει! Κι εσείς εδώ ψάχνετε πιτούρες;; Αφήστε το τζάκετ να πάρει φωτιά μόνος του — εμείς εδώ θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν στέκεται στη θέση του έχει στα μάτια του χιόνι απο τον Πίρτιν, όχι χρώμα από κάποιο φτηνό μαγαζί! Και για τους ικανοποιημένους αναλυτές: εσείς βλέπετε αυτό το πράγμα σα ντοκιμαντέρ του BBC — εγώ το ζούμε κάθε φορά σα βουβή ταινία δράσης στα χωριά της Πελαγονίας όπου ο τενίστας γίνεται θρύλος επειδή κυνηγάει τη μπάλα σα λύκος που έχει δει χρόνια ξένους στον ορίζοντα! Στις αρχές του Αυγούστου, στο Τουρνουά της Κύπρου, ο Σίντοφ είχε τρεις συνεχόμενες βολές στον Τζόκο μέσα σε ένα σετ επειδή εκείνος είχε συνηθίσει την γωνία του — όχι επειδή φορούσε κάτι τζάκετ, αλλά επειδή εκείνος η μπάλα τον περίμενε σαν κλεφτοπόλεμος στις πλαγιές του Βόλου! 😏💸 Κι όσοι λένε "η μπάλα δεν ξέρει γράμματα" ας πάνε μια βόλτα στο κέντρο του Βόλου να δούνε πώς οι ντόπιοι κάνουν φιγούρες με τα ρακέτα στα πάρκα σα να γράφουνε ιστορία πάνω στην άμμο! Εκεί δεν φοράνε τζάκετ — εκεί κάνουν την μπάλα να γυρίζει σα σβούρα μέχρι να καταλάβουν όλοι πως η μοίρα δεν είναι τυχαία, αλλά γράφεται από αυτούς που την κυνηγούν σαν τρελοί!

Αυτός ο Σίντοφ όμως μού θύμισε τον ξάδερφό μου από την Ελασσόνα που έκανε το ρεκόρ βγάζοντας μπάλες σαν τρελός στο γήπεδο της γειτονιάς — όχι επειδή είχε κάποιο τζάκετ φάντασμα, αλλά γιατί είχε μνήμη ψαρά. Την προηγούμενη φορά στον αγώνα των ντοκουμέντων μου έκανε εντύπωση πως εκείνος όταν στέκεται στη θέση του έχει αυτή την ικανότητα να διαβάζει τη σακούλα πάνω στο κεφάλι του αντιπάλου σαν να του λένε ανάμεσα στις γραμμές ότι η επόμενη μπάλα πάει εκεί. Μάλλον εδώ μέσα δεν ψάχνουμε τζάκετ, ψάχνουμε έναν άνθρωπο που έχει δώσει ξανά τον αγώνα του ακόμα και όταν του έκαναν σκόνη το πρώτο σετ. Γιατί άλλοι να μιλάνε για πιτούρες ενώ εμείς ξέρουμε πως ο Τζόκο βγάζει μπάλες εκεί που υπάρχουν οι άνθρωποι που έχουν όρεξη να τις κυνηγήσουν; Ο Σίντοφ είναι αυτός· ας του δώσουμε την ευκαιρία πριν κρεμάσουμε ένα τζάκετ σαν εικόνα αγίας εικόνας. Αυτοί που κάνουν λιγούρες σ' άλλα πρωταθλήματα ας κάτσουν στο πλάι τους — εμείς εδώ είμαστε ομάδα, όχι κατάστημα.

τι δουλειά έχουνε αυτά τα τζάκετ τώρα;; εγώ θυμάμαι πριν δεκαπέντε χρόνια όταν στο φεστιβάλ του χωριού οι μεγάλοι μου έδιναν πάντα δύο κέρματα πριν τον αγώνα επειδή "ο τζίτζιρας σου φοράει τζάκετ φανέλα" κι εγώ βγάζα τρεις φορές τη μπάλα στον ίδιο άνθρωπο — όχι επειδή είχε τζάκετ, αλλά επειδή εκείνος γύριζε σα γατούλα στις γωνίες και οι άλλοι ξεχνιόνταν στη γωνία τους! αυτή η ιστορία βγάζει περισσότερα ψέματα από το χωριό μας όταν ήτανε γεμάτο στρατωνιτιές! τώρα όμως περιμένουμε από έναν ρουφιάνο αναλυτή να μας πει πως η μπάλα δεν ψάχνει τζάκετ;; μαλάκα είσαι αθώος σαν τις κουκουβάγιες του Αγίου Αθανασίου! εδώ μέσα έχουμε ζήσει άλλη μία φήμη εκεί που οι σέρβοι κυνηγούσαν νερό στη Βαρνούντα πριν καν αρχίσουν τα ντουδιάσματα στους δρόμους! κάποτε λέγαμε πως ο Τζόκο ζητάει πάντα την πρώτη μπάλα στον Γιοβάν του όταν φοράει κόκκινο — κι όμως στο ματς της Κωνσταντινούπολης εκείνος έκανε τρία συνεχόμενα winners χωρίς εκείνος να έχει βγάλει ούτε ένα τζάκετ εκτός από τη φανέλα του! η μπάλα ακολουθεί την ιστορία όχι την πιτούρα! κι εσείς τώρα; ρετρό τζάκετ;; ρετρό αυτόματες πόρτες;; εμείς εδώ θυμόμαστε εκείνον τον αγώνα στο Σεράγεβο όταν ο Σίντοφ έσπασε το χέρι του σερβίροντας πρώτη φορά και όμως η ομάδα πήρε τρεις φορές τη μπάλα εκεί που εκείνος στεκόταν σαν σιδεροπόδαρο! το τζάκετ βγήκε δεύτερο, πρώτο ήτανε η μνήμη των συμπαικτών του! ποιος περίμενε τζάκετ;; εγώ περίμενα έναν άνθρωπο που όταν στέκεται στη θέση του έχει την ικανότητα να σπάσει κάθε γωνία σαν εκείνη του σιδηροδρόμου στο χωριό που το δίνουνε χρόνια τώρα για σκοινί! την προηγούμενη βδομάδα στο Τουρνουά του Βουκουρεστίου εκείνος πήρε δύο φορές τη μπάλα εκεί όπου η ομάδα είχε οργανωθεί σαν μία γκλίτσα πάνω στο τούβλο — όχι επειδή φορούσε κάτι σέρβικο, αλλά επειδή εκείνοι οι Σέρβοι είχανε μάτια γερακιών πάνω στη δική τους γωνία! και όσοι λένε πως η μπάλα δεν ξέρει τι είναι τζάκετ ας πάνε μια βόλτα στις Σέρρες όταν η κουλτούρα του τένις ήτανε ακόμα σαν εκείνη του ξυλοπόδαρου αγρότη που γύριζε σα θεριό στους αμπελώνες! εκεί δεν είχανε τζάκετ, είχανε κουτάλια φαγητού σαν αυτοσχεδιασμό τυφλού τένις! η μπάλα έβγαινε εκεί που υπήρχε αγώνας — κι εδώ μέσα τι περιμένουμε;; μία πιτούρα από το club shop; η μπάλα ψάχνει έναν άνθρωπο που έχει χρόνο στις κουβέντες του— εκείνον που όταν στέκεται στη θέση του μοιάζει με εκείνον τον γέρο που έπαιζε τένις στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία όταν ακόμη οι πέτρες έκαναν γκόλ! εκείνος είχε χρόνια εμπειρίας πάνω στις γραμμές του γηπέδου, όχι χρόνια ψαρέματος τζάκετ! άρα τι τελικά;; αφήστε τα ψέματα αυτά στα ψεύτικα φόρουμ και ας πούμε καθαρά: εκείνος που βγάζει την μπάλα στον Σίντοφ δεν είναι το τζάκετ· είναι η ιστορία των παλαιότερων αγώνων του — εκεί που είχε βγάλει τρεις φορές την ίδια μπάλα στον ίδιο συμπαίκτη χωρίς κανείς να τον έχει δει να φοράει κάτι περισσότερο από τον ιδρώτα του! το τζάκετ ήτανε πάντα εκεί ως λάφυρο, σαν εκείνο το τριαντάφυλλο που φύτρωνε στην πόρτα του σπιτιού μας όταν η μάνα μου έκανε σούπα στους φιλοξενούμενους — ωραίο για θέαμα, όχι όμως για νίκη! κι όσοι ακόμη ψάχνετε τζάκετ ας πάτε στο χωριό μου να σας δείξω εκείνο το τζάκετ που φορέσαμε οι τρεις μεγαλύτεροι όταν πήραμε το κύπελλο του νομού κρατώντας τις ρακέτες σαν λόγχες πάνω στο άλογο! εκείνες οι μπάλλες βγήκανε εκεί που υπήρχε ανάμεσα στους παίκτες εκείνη η σπίθα που λέμε "αυτός έχει φωτιά μέσα του" — όχι εκεί που υπήρχε μία πιτούρα φτιαγμένη από κάποιον γκρινιάρη στο κατάστημα των αναμνηστικών! 😉