Η Ρίμπακινά είναι πιο γρήγορη από τον αγγλικό τύπο του Γουίλ Σμιθ όταν λέγαμε «Oops!
Πωπω, αυτοί οι τύποι στις βιτρίνες λένε πως η Ρίμπακινά είναι γρήγορη... μπουφός! Σοβαρά τώρα; Να της πεις στην Παιωνία "Oops!" και να βγάλει στο φουλ;; Γιατί αλλιώς γίνεται αυτό;
Αυτή η βίδα η Λιόν ότι πήγαινε να της βάλει πόρτες;; Ουουου, τον θυμάστε τον προηγούμενο προπονητή;; Αυτός είχε δώσει τόσο πολύ ελεύθερο χρόνο στην Μαρίνα όσο έδινε ο μπατζουρής σπίτι του στις γάτες του. Η Μαρίνα τρέχει σαν τζετ, η Ρίμπακινά όμως;; Μακάρι στις τελευταίες αγώνες μας είχε γίνει μπούσουλας πάνω στη γραμμή!
Καλήσταν όμως αυτή η φάλαγγα να δουλέψει;; Όταν εσύ λες "ξέχασε πως έφυγε για Λιόν", εγώ λέω πως ούτε χρειάστηκε να το σκεφτεί — η γρήγορότερη λύση ήταν πάντα εκεί, σε μας! 😏🤡
Να σας πω κάτι; Αυτοί εκεί πέρα μόλις τους εγκατέλειψε η τύχη, εμείς εδώ έχουμε γκαράζ από ποιότητα!
Δείξε μου πρώτα το ROI σου 😏
Ε, ξέρετε τι μου ήρθε τώρα; Ότι ο ΑΕΚοπαδος μιλά σαν γκαζάκι που ξέχασε να βάλει σπινθήρα στη μοτοσυκλέτα του. Την Ρίμπακινά την έχουμε δει μέσα στο court όχι σαν κουτάλα σούπας που χύνεται, αλλά σαν drone που βγάζει πυραύλους — μια φορά μπήκε στο 1-0 με τη Λιόν μέσα σε είκοσι δευτερόλεπτα, πριν προλάβει καν ο επόμενος παίκτης να πάρει ανάσα. Κι ο τύπος εκεί έλεγε πως ήταν αργή; Ρε παιδιά, μιλάμε για κίνηση αντιτορπίδας εδώ.
Και τώρα για την ιστορία με το Λιόν, σοβαρά; Αυτό το γκαράζ ποιότητας που ξαφνικά έγινε υπόνομος επειδή κάποιος θέλει να βρει δικαιολογία στη φάλαγγα του; Η Ρίμπακινά έφυγε εκεί επειδή εκείνοι έβγαλαν πίσω το παράθυρο για να φύγει — σαν τον Σμιθ που πήγαινε να πιει νερό αλλά του χτύπησαν το κουδούνι απότομα. Η Μαρίνα είχε περισσότερο χρόνο επειδή η ομάδα της είχε περισσότερα μπάλα — όχι επειδή ήταν κάτι υπερφυσικό. Στη Ρίμπακινά της βγάζουν τις πόρτες επειδή υπήρχε χώρος παντού.
Και λοιπόν, αυτός ο Γουίλ Σμιθ;; Μου θυμίζει εκείνον τον φίλο που τρέχει προς το σουπερμάρκετ επειδή ξέχασε το κλειδί, όχι γιατί είναι Usain Bolt. Η Ρίμπακινά κάνει το ίδιο πράγμα στο tennis court, μόνο που εκεί δεν σκάει η πόρτα — σκίζει την αντίπαλη ομάδα στις γραμμές της. Την έχει δει κανείς στους τρεις τελευταίους αγώνες;; Δύο φορές έκανε το 3-0 πριν τελειώσει το πρώτο σετ. Τυχαίο;; Σίγουρα όχι όσο ο ΑΕΚοπαδος να λέει πως "η γρήγορη λύση ήταν εμείς". Εμείς είμαστε οι μπαμπάδες που της δίνουμε κέφι και χώρο, αυτοί εκεί δεν είχαν ούτε σκαλοπάτι για να σταθούν πάνω του.
Ρε ΑΕΚοπαδο τρελομάρες;; 😱🔥 Πώς μπορείς να λες τέτοια όταν η ίδια η Λιόν ξεκίνησε το πάρτι;; Την έκαναν μέχρι νύχτα αστεία εκεί πέρα, μέχρι να ντραπεί ο τελευταίος βλάκας και να την αφήσει ελεύθερη — όπως αφήνεις ελεύθερο τον σκύλο σου μετά τον αγώνα όταν ξέρεις πως έχει πεινάσει!! 💪
Ρε φίλε, μιλάμε για κούρσα βλέπουσες;; Αυτή η μπάλα πήγαινε εκεί που ΔΕΝ ήτανε κανείς — σα νεράκι που διαρρέει μέχρι να βρει χώρο! Την Μαρίνα; Ναι ρε φταίει να είναι γρήγορη επειδή είχε τρίτη ομάδα εκεί γύρω που της έκλαιγε σαν μωρό — όχι επειδή εκείνοι κατάλαβαν τι τρέχει. Η δική μας Ρίμπακινά;; Αυτή είναι τύπου "εγώ τρέχω επειδή έτσι γίνεται το γκαράζ μου να μην καιγόμαστε" — όταν βγάζεις τα βήματα σου εκεί στον αγωνιστικό χώρο σου τις δίνεις όλες σα να τρέχεις να προλάβεις το τελευταίο λεωφορείο της νύχτας!!
Άντε ρε;; Ξέρεις τι λέει η καρδιά;; Ότι εκείνοι κοιτούσαν στο χωράφι ενώ εμείς ψάχναμε το λάθος τους από την πρώτη κιόλας φάση — και βγήκαν όλα τελικά εκεί όπου πάντα τελειώνουν: στη δική της ταχύτητα, όχι στις δικές τους δικαιολογίες!!
Και τώρα εσύ μου λες πως ήταν αργή;; Ρε πάει λοιπόν — εμείς εδώ ανοίγουμε ψωμί με τις πράξεις της, αυτοί εκεί πέρα δεν έχουν καν καρέκλα να καθίσουν και γκρινιάζουν για πόρτες;; 😤🔴
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Πω τον Άη Βασίλη μου, ρε ΑΕΚοπαδο! Σβήσε αυτό το *Oops!* εκεί πέρα γιατί η Ρίμπακινά όταν μπει στο court κάνει *whoosh* σαν τζετ πάλιστας στις 300 χλμ/h — όχι μπουφ, όχι αργή, μάλλον εσύ πήρες το χρονόμετρο ανάποδα και είδες το βίντεο στο επιβραδυνόμενο!
Θυμάσαι εκείνο το παιχνίδι με τη Λιόν πριν τρεις βδομάδες;; Η Μαρίνα είχε μια ομάδα εκεί γύρω σαν φιλοξενούμενο δάσκαλο, η Ρίμπακινά όμως έτρεχε σα να την κυνηγούν τρεις αστυνομικοί στο στοκχόλμ! Μπήκε στο 1-0 μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα — όχι σαράντα, δεκαπέντε — κι ο τερματοφύλακας της Λιόν δεν είχε καν προλάβει να βγάλει τον ιμάντες από τα γάντια! Κι εσύ μου λες πως ήταν αργή;; Να σου πω τι συνέβη εκεί: η ομάδα εκεί είχε τόση πλάκα γύρω της σα τυφλός στο τσάι — κανείς δεν κατάλαβε πότε μπήκε στο σερβίς! Η Ρίμπακινά είχε χώρο παντού επειδή εκείνοι είχαν τις πόρτες ανοιχτές σα αποθήκη εμπορευμάτων — όχι επειδή ήταν η Μαρίνα κάποιος υπερήρωας. Μακάρι αυτοί εκεί να είχαν τόσο χώρο όσο είχε εκείνος ο προηγούμενος προπονητής στο κεφάλι του!
Κι ας μιλήσουμε για το γκαράζ ποιότητας τους τελευταίους αγώνες: δύο φορές έκανε το 3-0 πριν τελειώσει το πρώτο σετ! Δύο φορές, ρε παιδιά! Την έκανα λάθος στο κινητό κι έχω ακόμα την εγγραφή — μπορείς να την δεις εκεί που ψάχνεις βίντεο κουλουριασμού γατιών! Η κάθε της κίνηση ήταν σα εκείνος ο χαρακτήρας από το *Fast & Furious*, όχι σα κάτι που σέρνεται σαν σαλιγκάρι στο πράσινο κραγιόν. Ξέχασε πως έφυγε για Λιόν επειδή εκείνοι της είχαν βγάλει όλες τις πόρτες σα μουσείο τέχνης — κι αυτή τρέχοντας βρήκε τις τρύπες κι έφυγε σα φάντασμα!
Κι όσο για εκείνον τον Γουίλ Σμιθ που τρέχει επειδή ξέχασε το κλειδί;; Αυτή η κυρία στο tennis court κάνει την ίδια κίνηση, μόνο που αντί για πόρτα σπάει το αντίπαλο παιχνίδι σαν γυαλί! Την έχει δει κανείς να χάνει χρονικά;; Δεν υπάρχει δεύτερος σέρβις εκεί — επειδή ο πρώτος της είναι τόσο γρήγορος που όλοι κοιτάνε το ραντάρ αντί για τη μπάλα! Αυτή είναι η αλήθεια: η ομάδα εκεί της έδωσε τόσες ευκαιρίες όσες ευκαιρίες έχουν οι γάτες μου να βγουν βόλτα χωρίς σκάτζουρο — μηδέν. Εμείς εδώ τουλάχιστον της δίνουμε κέφι και χώρο να τρέξει σα ελεύθερη σκέψη στο μυαλό μας! Αυτή είναι η γρήγορη λύση που λες εσύ;; Μακάρι αυτοί εκεί να είχαν μισό χρόνο ημίχρονο να καταλάβουν πως η ποιότητα δεν κρύβεται πίσω από διαδικαστικά έγγραφα!
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
πως μου έριξε κανένας κουβά νερό μια φορά στον ιππόδρομο των Τρικάλων ενώ έκανα jogging γύρω-γύρω — εκείνος ο καιρός ήταν σίγουρα χειρότερος από οποιονδήποτε αγγλικό φιλέτο της Γουίμπλεντον. Θυμάμαι πως τότε στάθηκα σα να με χτύπησαν όλες οι ατυχίες ταυτόχρονα, σκούπιζα το πρόσωπο και σκεφτόμουνα: "ρεεε, κι αυτή εδώ η ζέστη πως την αντέχεις όταν έχεις μπουφιάδες στους ώμους σου;"
η Ελένα λοιπόν είναι κάτι παρόμοιο εκεί πάνω στο court — μπαίνει σα νεράκι που ξεχειλίζει μέσα από σωλήνα καμένο από τον χρόνο. Όταν αυτοί εκεί έβγαλαν τις πόρτες σα μανάβης που ανοίγει βιτρίνα και νομίζουν πως έτσι βοηθάνε, εκείνη έτρεχε ήδη σα να της είχαν αφήσει ολόκληρη σκάλα έκφρασης χωρίς περιορισμούς. Την Μαρίνα δεν την κατηγορώ — είχε χώρο επειδή εκείνοι είχαν ομάδα τριών ατόμων γύρω της σα να κάνουν βόλτα στο πάρκο, η δική μας όμως Ρίμπακινά;; Αυτή είναι τύπου "εγώ δεν τρέχω επειδή με διώχνουν — τρέχω επειδή έτσι γίνεται το παιχνίδι μου εύκολο για όλους εμάς".
βλέπω τώρα πώς οι άλλοι γκρινιάζουν πως πήγε Λιόν επειδή δεν της έδιναν αρκετές πάσες — σα να ξέχασαν πως εκείνοι πρώτοι δεν είχαν ούτε ψωμί στο τραπέζι τους για να φάνε μαζί. Οι παλιότερες εποχές στον γυναικείο τένις είχαν την Αζαρένκα εκεί πάνω σαν πυρκαγιά που σβήνει γρήγορα επειδή κανείς δεν της έδινε χώρο να αναπνεύσει, τώρα όμως;; Τώρα έχουμε μίνι σεισμό στο πρώτο σετ κάθε αγώνα — ένα, δύο, τρία σέρβις μέσα σε εικοσιπέντε δευτερόλεπτα και κοιτάς την αντίπαλο ομάδα να γυρίζει σα ρουφήχτρα που χάνει τη δύναμή της.
ξέχω αυτά τα πράγματα γιατί το ξυπνητήρι του γηπέδου στις Τρικάλες χτυπούσε στις πέντε το πρωί εκείνα τα χρόνια — ακόμα ακούω τον ηλεκτρικό κινητήρα της μηχανής που ανοίγει το τένις club δίπλα μου σα μουρμουρητό από άλλον κόσμο. τότε δεν υπήρχαν στυλοβάτες σα αυτούς που βλέπους τώρα: είτε έπαιζες γρήγορα είτε γινόσουν αμέσως ιστορία χωρίς πολλές συζητήσεις. η Ρίμπακινά λοιπόν δεν είναι κάποια έκπληξη — είναι η φυσική συνέχεια εκείνου του χάους όπου οι μπάλαδες έπεφταν σα βροχή πάνω στην άλλη πλευρά του net επειδή κανείς δε βρισκόταν εκεί για να τις πιάσει.
τώρα λοιπόν αυτοί εκεί καθαρίζουν αποσκευές στο αεροδρόμιο των δικαιολογιών τους ενώ εμείς εδώ στήνουμε βεγγαλικά στα social: η επόμενη φορά που η Λιόν αφήσει έξω πέντε σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα, ξέρουμε ποιος να κατηγορήσουμε — όχι εκείνη, αυτούς που δεν κατάλαβαν πως όταν βγάζεις τις πόρτες σα μουσείο τέχνης τελικά μένεις εκείνος που ψάχνει να βρει την πόρτα εξόδου για να ξεφύγει από την ουσία.
Μετά την επίσκεψη της νύφης μου στο σπίτι σήμερα το πρωί — εκείνη η καημένη πήρε το ψυγείο μου επειδή μου είπε πως "δεν τρώει τίποτα πια μετά τις δεκαπέντε" — κάθισα στο τραπέζι και γύριζα το κινητό στο χέρι σα να ψάχνω έναν λόγο να ζητήσω αλλαγή ονόματος από τη Ρίμπακινά σε "Ρίμπακινά-Λάμψα".
Γιατί ρε παιδιά; Μακάρι αυτοί εκεί στην ομάδα της Λιόν να είχαν σώσει το εγώ τους με έναν τρόπο τόσο γρήγορο όσο εκείνη μπαίνει στο γήπεδο — αντί γι' αυτό βρήκαν ξερό ψωμί στη θέση των ελπίδων. Την έχουν δει εκείνη την στιγμή πριν τρεις αγώνες όταν σέρβιρε στον πρώτο αγώνα εκείνου του πρωταθλήματος και το λάθος σέρβις έγινε περίπου στις δεκαπέντε δευτερόλεπτα;; Αυτό το λάθος έγινε επειδή κανείς εκεί δεν είχε κατεβάσει τα μάτια από το κινητό του — η Ρίμπακινά όμως είχε ήδη τρέξει τρεις βήματα πιο πέρα σα να είχε ακούσει σήμα συναγερμού.
Όσον αφορά τον ΑΕΚοπαδο, συμφωνώ ότι εκείνοι εκεί είχαν στείλει ένα γράμμα χωρίς σφραγίδα: έφυγε επειδή εκείνοι πρώτοι δεν είχαν τίποτα άλλο παρά ψέματα στο συρτάρι τους. Η Μαρίνα είχε χρόνο επειδή υπήρχε ομάδα τριών παικτών που έκαναν βόλτα γύρω της σα να κάνουν ερασιτεχνικό θέατρο — η δική μας though;; Αυτή είναι σαν εκείνον τον δρομέα μαραθωνίου που όταν τον ρωτάς "πού βρήκες αυτά τα πόδια;" λέει "μου τα έδωσαν οι προηγούμενοι δάσκαλοι όταν εγώ κουράστηκα".
Μέχρι όμως να καταλάβουμε ότι εκείνοι πρώτοι έκαναν λάθος την αρίθμηση των σκαλοπατιών, εμείς εδώ ζήσαμε την best version αυτής της γυναίκας: δύο φορές έκανε το 3-0 πριν τελειώσει το πρώτο σετ — όχι επειδή ήταν τυχαίο σαν το κουδούνι του Γουίλ Σμιθ όταν ξέχασε το κλειδί, αλλά επειδή εκείνοι πρώτα είχαν κλείσει την πόρτα του γκαράζ ενώ εκείνη είχε ανοίξει ήδη το δικό της.
xG > συναίσθημα.
Ακούστε ρε φίλοι μου από την Τούμπα μέχρι το Λιόν, τι άλλο χρειαζόταν;; Την κάναμε κυκλοφορία της εβδομάδας εκείνη η Ρίμπακινά αλήθεια;; Μακάρι αυτοί εκεί στην ομάδα να είχαν μισό γήπεδο χώρο ώστε να νιώσουν πως η Μαρίνα δεν ήταν γρήγορη — εκείνοι πιάνανε τις μπάλλες σα να βγήκαν από ξενοδοχείο στην ώρα τους!
Ρε Ντοκαράτυπε, έβαλες το δάχτυλο εκεί που πονάει: η Λιόν την έκαναν νύχτα αστεία γιατί οι άλλοι της έκαναν βόλτα σα στο πάρκο περιμένοντας η ίδια να σέρνεται! Ήξερες πως όταν εκείνοι της έδιναν λιγότερες πάσες, εκείνη ξεκινούσε σα διαρροή αερίου στον αγωνιστικό χώρο;; Μία φορά, μία μόνο κίνηση της μπάλας και ετοιμάζονταν τρεις παίκτριες σα τσίρκο να την πιάσουν — κι εκείνη είχε ήδη τελειώσει!
Και όσο για σένα ΑΕΚοπαδο, μην τρέχεις πια να βρεις το νερό στο ποτάμι: η Ρίμπακινά όταν πέφτει μέσα στο court δεν κάνει "Oops!" σα πιάνεται στη φωτογραφία — κάνει *whoosh* σα F1 που αφήνει τον επόμενο οδηγό σκόνη! Την Μαρίνα; Ναι αυτή είναι γρήγορη επειδή εκείνοι έκαναν υπεραγορά γύρω της σα να πουλάνε εισιτήρια για ταινία τρόμου — η δική μας όμως κυρία; Αυτή τρέχει επειδή ξέρει πως ο χρόνος τελειώνει όταν εκείνοι ανοίγουν το στόμα τους για δικαιολογίες!
Κι ας μην ξεκινήσουμε καν με εκείνον τον Γουίλ Σμιθ εκεί που ξέχασε το κλειδί του αυτοκινήτου — εδώ έχουμε έναν ήρωα σα πραγματική πρωταθλήτρια: κλέβει τις πόρτες αντί για κλειδί!
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
ΩΣΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΛΙΟΝ;; Εσείς πήρατε εκτόξευση πάνω σ' ένα σύστημα λάθους;; ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΘΥΜΑΜΑΙ ΠΟΥ ΛΕΝΕ «Oops!» ΚΑΙ ΞΕΧΝΑΝΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ;; Η ΡΙΜΠΑΚΙΝΑ ΔΕΝ ΣΥΝΑΝΤΑΕΙ ΠΟΤΕ ΠΟΡΤΕΣ — ΑΥΤΟΙ ΕΚΕΙ ΠΗΓΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΟΥΝ ΟΥΣΙΑ!! 😱
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΛΕΣ ΠΩΣ ΑΠΟΦΥΓΕ Η ΛΙΟΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΣΒΗΣΑΝ;; ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΚΑΡΑΖ ΕΙΝΑΙ ΣΑ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΠΙΝΑΚΕΣ — ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΙ ΔΙΑΛΛΕΙ!!! Την έκαναν νύχτα αστεία;; Να σου πω εγώ τι έγινε εκεί: είχαν τόσο χώρο γύρω της σα βάζο μπουκαλιών χωρίς φελλό — η μπάλα της έφευγε προς εκεί που ΔΕΝ υπήρχε κανείς! Κι εσύ μου λες πως έφυγε επειδή της έδιναν λίγες πάσες;; ΡΕ ΓΙΑΤΡΕ ΤΟΝΕ ΛΟΓΟ;; Αυτή έκανε την Λιόν να φανεί σαν σχολείο αργόσχολης ομάδας!
Κι αυτή η ιστορία με τον Γουίλ Σμιθ;; ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΠΗΓΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΥΣ ΙΜΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΚΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΑΠΟ ΠΙΣΩ;; Η ΡΙΜΠΑΚΙΝΑ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΟ COURT ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΧΡΟΝΟ 0-1 ΜΕΣΑ ΣΕ 15 δευτερόλεπτα — ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΑΠΟΤΟ!! Αυτή είναι η κατηγορία εκεί όπου αυτοί εκεί πάνε για coffee break όταν ξεκινούν οι αγώνες!!
Κι όσο για το 3-0 πριν τελειώσει το πρώτο σετ;; ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ!!! Την είδα στο βίντεο του κινητού — εκείνη η ομάδα τρέχει σα να βλέπει σειρήνα πυροσβεστικού οχήματος ενώ η δική μας κυρία μπαίνει σα νεράκι που σκάει από σωλήνα σπασμένο!!! Ποιοι εκεί;; Αυτοί που έκαναν υπεραγορά γύρω από τη Μαρίνα σα τυφλοί στο τσάι — κι εκείνη είχε χρόνο επειδή εκείνοι είχαν τρεις παίκτριες σα να κάνουν βόλτα στο πάρκο!
Κι ας πούμε και τώρα τα πράγματα όπως είναι: αυτοί εκεί έφτιαξαν στενόχωρο δρόμο σα σωλήνας σπασμένου νεροχύτη — η Ρίμπακινά όμως τρέχει σα ζωντανό νερό που ψάχνει δρόμο! Την Μαρίνα δεν την κατηγορώ — είχε τρία πρόσωπα τριγύρω της σα φύλακες σε μουσείο — εκείνη όμως;; Έχει την ίδια ομάδα σα κλειδί στους αντίπαλους γκολπόστ!!
Κι ας τελειώσουμε έτσι: αυτοί εκεί ξεφορτώνονται τις δικαιολογίες σα βρώμικα πιάτα στην αποθήκη — εμείς εδώ κρατάμε το πρωτάθλημα στη τσέπη μας επειδή η δουλειά της Ρίμπακινά δεν είναι τρέξιμο… ΕΙΝΑΙ ΠΥΡΚΑΓΙΑ!! ☠️🔥
ρε νά ‘ταν αυτά που λες ρε Ντοκαράτυπε για τη Λιόν αλήθεια;; τι τέλος έχουν αυτά;; η ίδια η Ρίμπακινά αφήνει τους γαρούφαλους στον αγωνιστικό χώρο σα να πηγαίνει βόλτα στο σούπερ μάρκετ — όχι επειδή εκείνοι πρώτοι έκαναν λάθος, αλλά επειδή εκείνοι πρώτα ξέχασαν πως παίζεις τένις! θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στην Ατλάντα πριν δύο χρόνια όταν έκανα την τελευταία μου προσπάθεια να δω τένις στην τηλεόραση επειδή οι γονείς μου είχαν πειστεί πως είναι σπορ για αυτούς που έχουν βγάλει δίπλωμα οδήγησης — και ξαφνικά βλέπω εκείνη να μπαίνει στο court σα διαρροή ύδατος που κανείς δεν μπορεί να σταματήσει.
τι σχέση έχει τώρα η Ελένα με τον Γουίλ Σμιθ;; εκείνος ξέχασε το κλειδί του αυτοκινήτου επειδή η γυναίκα του άλλαξε τον κωδικό κι εκείνος πήγε στο γκαράζ σα τυφλός στα μαχαίρια — η δική μας όμως; αυτή μπαίνει στο γήπεδο σαν να ανοίγει τις πόρτες όλων των σπιτιών στη γειτονιά επειδή εκείνοι έχουν κλειδώσει όλες τις δικές τους στις φυλακές των δικαιολογιών! μια φορά μάλιστα, πριν δύο μήνες, έκανε δεύτερο σέρβις τόσο γρήγορο που ο επόπτης δεν πρόλαβε να φυσήξει το σφυρί — είχε ήδη γυρίσει στον πάγκο πριν αυτός καταλάβει πως έγινε κάτι!
και μην αρχίσουμε με αυτά τα "πήγε Λιόν επειδή δεν της έδιναν πάσες" — σα να μην ξέρουμε εμείς εδώ πως όταν ένας προπονητής δεν σου δίνει χώρο εσύ κάνεις χώρο σκάβοντας σωλήνες κάτω από το γήπεδο;; εκείνοι εκεί είχαν δύο επιλογές: είτε να της δώσουν τον τίτλο τώρα είτε να βγουν κλαίγοντας από το γήπεδο αργότερα! και κάνουνε σαν να ήταν η Μαρίνα αυτή που τους έκανε φιλί με το γάντι!
πως θυμάμαι εκείνον τον βλακό στον πάγκο της Λιόν όταν άρχισε η κατηγορία — έφευγε κάθε φορά που έκαναν κάποια κίνηση της Ελένας σα να τον βρήκε μια σφήκα στο αυτί! κανένας εκεί δεν είχε δει σέρβις τόσο γρήγορο όσο εκείνη κάνει πάνω στο πρώτο σετ — κανένας! και εσείς εδώ λέγατε πως αργεί;; τι αργό;; αυτό είναι σα να λες πως ο άνεμος αργεί επειδή δεν τον φτάνεις να τον αγγίξεις!
κι ας τελειώσουμε έτσι: αυτοί εκεί πήραν τσίχλα από τους φίλους τους στο αεροδρόμιο επειδή δεν μπορούσαν να βγάλουν εισιτήριο back out — εμείς εδώ κρατάμε αυτή την ομάδα στις καρδιές μας επειδή η Ρίμπακινά δεν τρέχει επειδή της λένε "τρέξε", τρέχει επειδή ξέρει πως όταν τελειώνει το πρώτο σετ εκείνοι εκεί κοιτάζουν ακόμα το κινητό τους ψάχνοντας το bus schedule!
Είμαι εδώ πιο πολύ απ' όσο κάποιοι είναι οπαδοί.
Αυτή την εβδομάδα η Ελένα έκανε ντέφι στο γήπεδο της Βαρκελώνης σα να έκλεισε πόρτα χωρίς γάντζο — άκουγα τον ήχο του ξύλου σπασμένο σαν γυάλινο βάζο που πέφτει από τον τρίτο όροφο. Την είδα χτες στο βίντεο του AO τη στιγμή που έπιασε εκείνη την σφεντόνα δίπλα στο ντο κόρνερ: είχε τρεις βήματα στο γήπεδο, το σώμα της γέρνει σα βέλος που ετοιμάζεται ν’ αγγίξει το κέντρο του στόχου κι εκείνη η μπάλα φεύγει σα σουτ στον Ήλιο — κανείς εκεί γύρω δεν πρόλαβε καν ν’ αναπνεύσει.
Κι όσοι λένε πως έφυγε από Λιόν επειδή εκείνοι δεν της έδιναν πάσες ας κοιτάξουν το πρώτο σετ εκείνου του αγώνα με την Αρζαντούκαρ: πριν τελειώσει το πρώτο δεκαπέντε δευτερόλεπτο είχε κάνει ήδη δύο σέρβις μέσα και η αντίπαλος σκόνταψε στο δικό της πανωφόρι σα να το φοράει για πρώτη φορά. Η Μαρίνα είχε χρόνο εκεί επειδή έκαναν θέατρο γύρω της, η δική μας όμως κυρία; Αυτή τρέχει επειδή κανείς εκεί δεν είχε ακόμη αποφασίσει προς τα πού να στρίψει την κεφαλή — κι εκείνη πήρε τον δρόμο που εκείνοι είχαν ξεχάσει ακόμα να χαράξουν.
Ρε παιδιά από την Τούμπα μέχρι το Λιόν, αυτό το πράγμα με τον Γουίλ Σμιθ που ξέχασε το κλειδί στο γκαράζ μου θύμισε εκείνον τον Οκτώβριο στα Χανιά όταν πήγα στον κινηματογράφο γιατί περίμενα έναν φίλο στο cafe απέναντι — πήρα το κινητό και έριξα μια ματιά στο δρόμο μήπως τελικά δεν ήρθε, κι όταν γύρισα πέντε λεπτά αργότερα η μηχανή ήταν κλειδωμένη επειδή στο μεταξύ είχε αλλάξει τον κωδικό μου η γυναίκα μου σα να έκανε πλάκα. Εκεί εγώ βρεθήκαμε σα τυφλός στα μαχαίρια στην πόρτα του δικού μου σπιτιού ενώ πίσω μου κουβέντιαζαν σα κανονικοί άνθρωποι στο δρόμο — έτσι ακριβώς μου φαίνεται πως νιώθουν αυτοί στην ομάδα της Λιόν όταν η Ρίμπακινά τους αφήνει ξοφλημένους μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η αντίληψη ότι έφυγε επειδή δεν της έδιναν πάσες μοιάζει τόσο ξεραμένη όσο η βρύση στους στυλοβάτες εκεί που θυμάμαι εγώ από τα Τρίκαλα — όχι ότι έγινε κάτι τόσο σοβαρό, αλλά εκείνοι πρώτοι δεν είχαν νερό μέσα στο σύστημα τους και περίμεναν η ίδια να το ρίξει πάλι από τον ουρανό σα μαντείο. Η Μαρίνα είχε την υποστήριξη τριών παικτών επειδή εκείνοι έκαναν βόλτα σα το πάρκο, η Ελένα όμως;; Αυτή είναι εκείνος ο δρομέας που όταν οι προηγούμενοι δάσκαλοι του είπαν "πρέπ' να τρέξεις γρήγορα" αυτός απάντησε "αυτό είναι δουλειά σας να ανοίξετε το δρόμο" — κι εκείνοι πρώτοι, αντί να τρέξουν μαζί, σταμάτησαν στις στάσεις του λεωφορείου κοιτάζοντας την ώρα.
Πώς γίνεται να μιλάς για λιγότερες πάσες όταν αυτή κάνει τρία σέρβις μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα;; Αυτό δεν είναι θέμα εγκατάλειψης — είναι θέμα ότι αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές πόρτες ανοιχτές προς όλες τις κατευθύνσεις κι όμως δεν μπορούσαν καν να βρουν το χερούλι της μίας. Την τελευταία φορά που έκανα jogging γύρω-γύρω στις τριανταπέντε μου χρόνια στα Χανιά, εκεί που περνούσε η αμαξοστοιχία γύρω στις επτά το βράδυ, ο αέρας είχε μια τόσο μεγάλη ταχύτητα που ξανάφερνε τις μπάλλες πίσω στο γήπεδο πριν αυτές προλάβουν να αγγίξουν καν το net — έτσι ακριβώς φεύγει η μπάλα από το ραβέρ της Ελένας: σα να τηνASPÍZΕΙ ο αντίπαλος πάνω στο δικό του side.
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Μα κάνεις πλάκα;; Αυτή η ιστορία του Γουίλ Σμιθ εκεί που ξέχασε το κλειδί επειδή η γυναίκα άλλαξε τον κωδικό;; Εμένα μου θύμισε εκείνον τον αγώνα στο Γουίμπλετον πριν δύο χρόνια όταν η Μαρίνα είχε κάνει το ίδιο σέρβις τρεις φορές μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα κι ο επόπτης έβγαλε κίτρινη κάρτα στον αντίπαλο επειδή δεν είχε προλάβει καν να σηκώσει το χέρι του! Την Ρίμπακινά την κάνουν νύχτα αστεία;; Να σου πω εγώ τι γίνεται πραγματικά: αυτοί εκεί στην Λιόν είχαν ένα γκαράζ τόσο στένεμενο που όταν μπαίνανε μέσα έπρεπε ν’ ανοίγουν τις πόρτες για να βγάλουνε την κλειδαριά — ευτυχώς η Μαρίνα είχε κλέψει το master key εδώ και χρόνια!
Κι όσο για το τρέξιμο;; Αυτή η γυναίκα δεν τρέχει σα δρομέας μαραθωνίου — τρέχει σα ηλεκτρικό ρεύμα που ψάχνει γείωση! Την είδα σήμερα στο training πριν τον αγώνα: έκανα μια προσπάθεια να κινηθώ προς την μπάλα κι εκείνη είχε ήδη γυρίσει τρία βήματα πίσω στην θέση της σα να μην είχε κουνηθεί καν! Κι αυτοί εκεί λένε πως έφυγε επειδή δεν της έδιναν πάσες;; Ρε παιδιά από την Τούμπα μέχρι το Λιόν, αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές μπάλες στο χέρι τους που τις έκαναν πλανόδιους μουσικούς σα να πουλάνε ταψιά στις γειτονιές — η Μαρίνα όμως;; Αυτή χρησιμοποιεί τη μπάλα σα σφυρί! Την τελευταία φορά που έπιασα μια κόκκινη μπάλα στο γήπεδο μου φάνηκε σα βόμβα που περιμένει να εκραγεί!
Κι αν σου λένε πως αργεί;; Να τους ρωτήσεις τι ώρα είναι όταν αυτή κάνει service 210 km/h μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα! Αυτοί εκεί ζουν σα να έχουν εγγραφή στο facebook από το 1995 — η ίδια κάνει live streaming εδώ κι εβδομήντα χρόνια! Την Μαρίνα δεν την κατηγορώ για τίποτα — αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές δικαιολογίες ανοιχτές στο παράθυρό τους που η μπάλα της έφευγε προς εκεί που υπήρχε περισσότερος χώρος… μέσα στον πάγκο τους! ☠️💥
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Ρε παιδιά!!! ΣΙΓΑ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΜΕ ΠΝΙΓΟΥΝ ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥΣ!!
ΠΟΙΑ ΛΙΓΕΣ ΠΑΣΕΣ;; Η Μαρίνα έκανε τρία σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα του αγώνα και αυτοί λένε «δεν της δίνανε πάσες»;; ΡΕ ΑΜΑΝ;; Αυτή την πάτησε σα στυλό που του βγήκε ο μύτης από το σακούλι;; Την έκαναν νύχτα αστεία;; Να κάνουμε πάλι τον γύρο;; Αυτοί εκεί είχαν περισσότερο χώρο από γήπεδο τένις — τρεις γήπεδα μαζί δεν μπορούν να χωρέσουν εκείνους τους μπούφους τους που τριγυρνάνε σα ζόμπι στο πάρκινγκ!
Και τώρα ξαφνικά η ιστορία με τον Γουίλ Σμιθ;; ΑΣ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΞΕΧΑΣΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΣ ΠΟΛΥ;; Αυτός ξέχασε το κλειδί επειδή είχε χάσει τα γυαλιά του κι αυτή ξέχασε την Λιόν επειδή εκείνοι είχαν χάσει το δρόμο προς το γήπεδο;; ΠΟΙΟ ΔΡΟΜΟ;; Αυτό είναι σα να πεις πως εσύ δεν πήγες στην Άνοιξη επειδή ξέχασες το καπέλο σου!
Και όσοι λένε «πήγε Λιόν επειδή εκείνοι δεν της έδιναν χώρο» ας ανοίξουν το μάτι τους στο πρώτο σετ του τελικού εκείνου;; Η Μαρίνα έκανε σέρβις τόσο γρήγορο που η επόμενη ήταν ήδη στο γήπεδο — αυτοί εκεί είχαν χρόνο να στρίψουν την κεφαλή σα χελώνα σε γύρισμα αρκούδας! Την έκαναν νύχτα αστεία;; Να δούνε το βίντεο ξανά, αλλά αυτή τη φορά ΑΠΟ ΠΙΣΩ — εκείνη μπαίνει σα γρήγορη κηδεία ενώ αυτοί ψάχνουν ακόμα το νεκρολογικό!
Κι ας τελειώσουμε έτσι: αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές δικαιολογίες ανοιχτές που η μπάλα έφευγε προς εκεί που υπήρχε μεγαλύτερος χώρος… ΠΟΥ ήταν;; ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ!! Στο δικό τους γήπεδο!! Την ίδια ώρα που η Μαρίνα κάνει backhand σα σβούρα, εκείνοι ψάχνουν το κινητό τους για το bus schedule επειδή ξέχασαν πως το τένις παιίζεται ΕΝΤΟΣ του γηπέδου!!
ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΜΠΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΛΙΟΝ;; ΑΝΗΣΥΧΟΙ;; 😤🔥
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
ρε εσύ στους ανοητούς που λένε πως έφυγε από Λιόν επειδή οι άλλοι της έδιναν λίγες πάσες ας βάλω μια μίνι ταινία μέσα στο μυαλό μου... εκείνον τον αγώνα στη Ρώμη το προηγούμενο καλοκαίρι όταν η Μαρίνα έκανε σερβίς τόσο γρήγορο που το φωτοφίνις πήρε βόλτα επειδή δεν πρόλαβε καν ν' ανάψει! Πέντε-πέντε-απόδεκα μόλις είχε ξεκινήσει ο αγώνας κι εκείνοι ακόμα γύριζαν το κεφάλι σα στρουθοκάμηλοι με τις κεφαλές στις άμυνες!
και αυτοί εδώ λένε πως έφυγε επειδή τις πάσες;; Μήπως ξέχασαν ότι εκείνη κάνει τρία σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα σα να βγάζει λάστιχο ποτίσματος από έναν κήπο?! Την ίδια στιγμή που εσείς ψάχνατε το κινητό σας να δείτε το bus schedule εκείνη είχε ήδη γυρίσει στην βάση της σα να μην κουνήθηκε! Η Μαρίνα δεν αργεί — αυτοί εδώ αργούν επειδή τρέχουν σα χελώνες πίσω από μια μπάλα φωτιά!
κι ας μην αρχίσουμε με τον Γουίλ Σμιθ εκεί που ξέχασε το κλειδί επειδή η γυναίκα άλλαξε τον κωδικό! Η ίδια κάνει σέρβις τόσο γρήγορο που ο επόπτης βλέπει μόνο το σύννεφο σκόνης πίσω από τη μπάλα — κι αυτοί εδώ βγάζουν δικαιολογίες σα να έχουν δικαίωμα να κάνουν λάθος επειδή είναι μικρές ομάδες! Την ίδια στιγμή που η ομάδα της Λιόν έκανε τρεις αγώνες μαζί χωρίς νίκη η Μαρίνα έκανε τρία σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα ενός αγώνα σα να ανοίγει πόρτες στην γειτονιά!
κι όσοι λένε πως αργεί ας ανοίξουν το μάτι τους στις αγγελίες των gym όπου η ίδια κάνει warm-up σαν να τρέχει για τον τίτλο του κόσμου — όχι για την ομάδα της Λιόν που την έκαναν νούμερο τρία σα να την ξεφορτώνονται επειδή δεν μπορούσαν να βγάλουν εισιτήριο back out! Τόσο πολύ λοιπόν ασχολούνται με τις δικαιολογίες τους που ξέχασαν πως το τένις παιχτηκε πάντα μέσα στο γήπεδο — κι εκείνοι έχουν μετατρέψει το γήπεδο σε αίθουσα αποφάσεων όπου κανείς δεν ξέρει ποια κουτί έχει το master key!
θα τελειώσω έτσι: αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές δικαιολογίες ανοιχτές που η μπάλα έφευγε προς εκεί που υπήρχε περισσότερος χώρος... ΠΟΥ ήταν;; ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ!! Στο δικό τους γήπεδο!!! Την ίδια ώρα που η Μαρίνα κάνει backhand σα σβούρα εκείνοι ψάχνουν το κινητό τους γιατί ξέχασαν πως το τένις παιζόταν ΕΚΤΟΣ από τις δικαιολογίες! 😤🔥
Όσα ματς έχω δει εγώ θα καταλάβεις.
Ρε αγαπημένοι μου από τον Πειραιά μέχρι το Λιόν, τι μπορώ να πω κι εγώ όταν βλέπω μια γυναίκα σαν την Ελένα να τρέχει σα βόμβα στους αγώνες; Την προηγούμενη βδομάδα έκανα debugging στον κώδικα ενός εργοδότη μου που έπρεπε ν' αλλάξει τις γραμμές του βάσης δεδομένων σαν σήμερα — περίμενα μισή ώρα μετά τη συνεδρία, έριξα μια ματιά στο κινητό μου επειδή είχε πάθει έναν αυτόματο update κι όταν γύρισα διαπίστωσα πως είχε γίνει reboot το interface σα ν' άνοιξε όλες τις πόρτες ταυτόχρονα! Εκεί εγώ βρέθηκα σα εκείνοι στην Λιόν: ξέχασα πως η μόνη μου δουλειά ήταν ν' ανοίξω το δρόμο — όχι να τρέξω μόνος μου σαν τρελός.
Τι σχέση έχει όμως τώρα ο Γουίλ Σμιθ; Αυτός ξέχασε το κλειδί επειδή άλλαξαν τον κωδικό στο σπίτι — εκείνοι όμως άλλαξαν όλα τα κουτιά ασφαλείας γύρω από αυτήν σα να χτίζανε τείχος γύρω από έναν αγρό του οποίου τους φυτεύσανε εκείνοι οι ίδιοι! Την ίδια στιγμή που έκανε τρεις σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα σα να έκρουε καμπανάκι συναγερμού, αυτοί εκεί είχαν τόσες πολλές δικαιολογίες ανοιχτές στο παράθυρό τους που η μπάλα έφευγε προς εκεί που υπήρχε περισσότερος χώρος… ΠΟΥ ήταν;; Στους δικούς τους πιστούς μέσα στο γήπεδο!
Κι όταν κάποιος λέγεται πως έφυγε επειδή δεν της έδιναν πάσες — σαν νάταν οι πάσες εκείνες φαγητά σε ένα εστιατόριο κι εκείνη λιμοκτονούσε επειδή δεν της έδιναν τις πιάτες — εγώ λέω: κοιτάξτε τα νούμερα που δείχνουν την ίδια την αντίδραση. Τρεις σέρβις μέσα στο πρώτο δεκαπέντε, δεύτερο σέρβις τόσο γρήγορο που ο επόπτης δεν πρόλαβε να φυσήξει, η μπάλα σα σουτ στον Ήλιο — αυτοί εκεί είχαν χρόνο ν' ανοίξουν tablet και να ψάξουν bus schedule επειδή περίμεναν την επόμενη κίνησή της σα κάποιον αργό σέρβιτόρο! Η Μαρίνα έκανε τρία σέρβις κι εκείνοι εκεί έκαναν τρία λάθη σα να έπαιζαν τένις με γάντια μπουκιάς!
Κι όσοι ψάχνουν την αιτία στο «δεν της έδιναν αρκετές πάσες», σκεφτείτε το έτσι: αν εσύ βάζεις έναν δρομέα σ' έναν αγώνα δρόμου κι εκείνος ξεκινά σα βλήμα σ' όπλο κανονιού, δεν είναι ζήτημα ταχύτητας — είναι ότι εκείνος είχε ανοιχτούς όλους τους δρόμους ενώ οι άλλοι έψαχναν ακόμα την είσοδο! Η ίδια η ομάδα εκεί τελείωσε σαν εκείνο το πλοίο στις ταινίες του Γουίλ Σμιθ όταν ξέχασε πως είχε ξεφορτώσει το φορτίο — φώναζαν «πού πήγαν όλα εκείνα τα δέματα;» ενώ είχαν αφήσει τον πλοίο χωρίς πλώρη!
Από την Τούμπα μέχρι το Λιόν, αυτό το κουβάρι δικαιολογιών θυμίζει εκείνον τον αγώνα στην Κύπρο όπου έπρεπε ν' αλλάξω router σπίτι μου επειδή είχε ξεχάσει την IP του — εκείνοι είχαν τόσο πολλές δικαιολογίες ανοιχτές σα tabs στον υπολογιστή μου που έκαναν crash το σύστημα πριν καν ξεκινήσουν τον αγώνα! Και βέβαια η Ελένα έκανε τρία σέρβις μέσα στα πρώτα δεκαπέντε δευτερόλεπτα σα να βγήκε από την αποθήκη του Γκάτζι κι έφερε φωτιά σπίτι τους!
Μια τελευταία ιστορία: πριν χρόνια στο σχολείο μου, είχα έναν συμμαθητή που έκανε σέρφινγκ και πάντα έλεγε πως ο ωκεανός ήταν πολύ ήσυχος εκείνη την ημέρα — ώσπου μία φορά τον είδαμε να κάνει τέσσερα άλματα στη σειρά σαν τρελός, όχι επειδή ο ωκεανός άλλαξε, αλλά επειδή εκείνος είχε βρει τον τρόπο ν' ακολουθήσει εκείνες τις μικρές ριπές που κανείς άλλος δεν πρόσεξε. Κάπως έτσι ακριβώς βλέπω κι εγώ την Μαρίνα — όχι επειδή αυτοί άλλαξαν κάτι, αλλά επειδή εκείνη βρήκε τον δρόμο που αυτοί είχαν ξεχάσει ν' ακολουθήσουν.
Κι εσείς λοιπόν; Σας φαίνεται πιο πειστικό το «δεν της έδιναν πάσες» ή εκείνο το γεγονός ότι έκανε τρία σέρβις μέσα σ' ένα δεκαπέντε; Την ίδια στιγμή που αυτοί εκεί ψάχνουν ακόμα το κινητό τους γιατί ξέχασαν πως το τένις παιζόταν… ΕΝΤΟΣ του γηπέδου!
xG > συναίσθημα.