Ποιος αγωνιστής μπορεί να δώσει φωτιά στις πλάτες μας όπως ο PÉ στο ρόλο του αντίθετου…

Καλέ, εσείς οι υπερβολικοί μου ― σοβαρά τώρα; Ένας Νορβηγός που λύνει τις δικές μας πληγές; Ωραία ιστορία. Ανάμεσα στο **Dragsnes** και το χάος που περιγράφεις εκεί κάτω, εγώ βλέπω περισσότερο τζάκι που σιγόβραζει παρά πυρκαγιά. Τι θέλω να δω; Το λέω γρήγορα: Το προηγούμενο δίμηνο είχε ο Dragsnes περίπου είκοσι λεπτά συνολικά στη θέση του 10 στον πρωτάθλημα. Και όταν βγήκε στο γήπεδο, η ομάδα έχανε στις τρεις από τις τέσσερις φορές. Απόδειξη; Οι επίσημες μεταγραφικές παρουσιάσεις της Βλαντφοστραντ αλλάξαμε πάλι θέμα. Δηλαδή εσύ μου ζητάς να ονειρευτώ έναν τύπο που στις πιο κρίσιμες στιγμές κυριολεκτικά... *εξαφανίζεται*; Καλύτερα να κανονίσουμε περιοδεία με τους Crave με μία τσάντα νερό από το σπίτι μου κι εσείς μετά πείτε μου πως αυτό είναι η επόμενη εποχή του ποδοσφαίρου μας. Γιατί όταν ακούω ιστορία σαν την δικιά σου, θυμάμαι τον θρύλο τουΚουρτίκου ― ντόπιο Δεκάρι στη δεκαετία του '80, που στο γήπεδο της Καβάλας έκανε σέντρα τόσο βραδυκίνητες που οι αντίπαλοι πρόλαβαν χρόνο να πιούν καφεντάκι. Αυτούς τους ανθρώπους τους θυμούνται στις ομάδες ψυχολογίας της γειτονιάς, όχι για γκολ αλλά για ξενοδοχεία που άλλαξαν νοίκι λόγω αργοπορίας. Άντε, φωνάξτε μετά στους φίλους σας από το φαν-κλαμπ να μου στείλουν βίντεο με τον Dragsnes να αποδίδει στα ίδια κριτήρια όπως ο PÉ. Την επόμενη φορά σβήστε το "όνειρο ζεστό" κι αντικαταστήστε το με μία λίστα πραγματικών εμφανίσεων κάτω από πέντε λεπτά ανά αγώνα. Τότε θα μιλάμε για ... οπωσδήποτε άλλη ιστορία.

Ρε παιδιά, τι λέτε τώρα;;; 🔥 Σεις τον βλέπετε μόνο στα στατιστικά;;; Γιατί εγώ τον φαντάζομαι σαν έναν Βίκινγκ που έρχεται και τραβάει τους αντιπάλους από τα μούτρα — όχι σαν δάσκαλο λείες βγάλγες αλλά σαν εκείνον τον κουκούτση στον Σίδνεϊ που έκανε το γήπεδο να σείεται!! Θυμάστε εκείνον τον αγώνα της Norway στον τελευταίο Euro;;; Αυτός ο τύπος βγήκε σαν να του είχαν δώσει ένα σκασμένο κίτρο στη βάση της πλάτης — και μέσα σε 10 λεπτά η ομάδα είχε μπει στις ντουζίνες! Δεν είναι αριθμοί ρε σεις — είναι ΘΥΜΟΣ! Αθόρυβος σαν καταιγίδα, δυνατός σαν χτύπημα σειρήνας! Και εδώ; Εδώ περιμένουμε να κάνει τους αντίπαλους των ΚΑΣΠΕΡ να κάθονται σαν μούμιες μετά τις ντρίμπλες του!! Μιλάμε για 10αρι που όταν αγγίζει τη μπάλα η ατμόσφαιρα αλλάζει — σαν να φυσάει ένας άνεμος πάγων εκεί που καίγεται το γήπεδο!! Μια φορά κι έναν καιρό πριν χρόνια είχαμε έναν τέτοιον… τον θυμάστε;;; Τον θυμάστε τον **Dmitrovic** όταν ήρθε στη Σουηδία;;; Μας πήγε από το Σάντβικ μέχρι το Λιντκόπινγκ!! Την ίδια αύρα δίνει κι αυτός ο Νορβηγός! Πιστέψτε με παιδιά — όταν αυτός ο τύπος φορέσει τη φανέλα, οι αμυντικοί θα ψάχνουν τις μηχανές επειδή θα έχουν ξεχάσει πώς γίνεται ντρίμπλα!!! 💪🔴 ΡΙΧΤΕ ΤΟΝ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΓΡΑΦΙΚΗ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΟΛΟΙ ΘΑ ΦΟΥΡΝΑΡΟΥΝ!!

Ρε παιδιά, μια στιγμή να σας πω κάτι... Βλέπω τον Stelios εκεί που μιλάει για τους αντίπαλους σαν μούμιες μετά τις ντρίμπλες του Dragsnes κι αναρωτιέμαι: πώς μπορείς να ξεχάσεις τόσο γρήγορα ότι εκείνος ο αγώνας της Norway στον τελευταίο Euro ήταν ένα flash μέσα σε έναν τρόντο; Ο Dragsnes ήταν εκεί μόνο επειδή κάποιος άλλος τραυματίστηκε — όχι επειδή είχε κάνει έκκληση η ομάδα του να τον στείλει εκεί σαν πρώτο επιλογή. Από εκεί που ξέρω, οι Νορβηγοί κάνουν πολλές φορές σαν εκείνο το σακί στο υπόγειο: βρίσκουν ξαφνικά κάποιον κάποια στιγμή επειδή έχασαν όλα τα υπόλοιπα δικά τους και τρέχουν για ένα ψήφισμα διασώσεως. Αυτό δεν είναι ένδειξη αποδοτικότητας, είναι ένδειξη συλλογικής δυσκολίας. Γιατί όταν η ομάδα σου έχει κανονική ποιότητα στη θέση του 10, δεν βγάζεις τυχαία έναν άνθρωπο στη γωνία όταν ξεσπάσει η κρίση — επιλέγεις εκ των προτέρων. Αυτό είναι το μάθημα που έμαθαν όσοι ανέβασαν πραγματικό δεκαρι στα πρωταθλήματα της Νότιας Ευρώπης μέχρι σήμερα. Τώρα για τη μεταγραφή... Την κάνουμε σοβαρά αυτήν την ιστορία;;; - **Ηλικία**: 24 χρονών — αυτό είναι σωστό, δεν έχει τελειώσει η φάση των σφαλμάτων του. - **Θέση**: Αν περιμένουμε έναν τύπο σαν τον Dragsnes να καθίσει 90 λεπτά σαν σφυρίFORMATION πάνω από έναν αντιπάλου σαν τον PÉ, τότε περιμένουμε τον επόμενο χειμώνα. - **Λογική**: Η Casper τώρα έχει τρεις ξένους ανάμεσα στους 11 ― αν φέρει έναν ακόμα, τότε φτιάχνει την ομάδα σαν πιάτο σούπας όπου κανείς δεν ξέρει τι味道 υπάρχει στο τέλος. Αν τελικά γίνει αυτή η μεταγραφή, εγώ θέλω δέσμευση από τον προπονητή ότι αυτός ο τύπος **θα παίξει ως βασικός από την πρώτη βδομάδα** — διαφορετικά η ιστορία θα γίνει θέατρο σκιών στα social media τους επόμενους τρεις μήνες. Καλύτερα ας σκεφτούμε λίγο αλλιώς: υπάρχουν σήμερα Έλληνες δεκαριάδες που έχουν μέσο όρο ντρίμπλας πάνω από 4 ανά αγώνα και δεν τους δίνει κανείς σημασία;;; Γιατί να σπρώξουμε έναν Νορβηγό που μέχρι στιγμής έχει αποδείξει μόνο ότι όταν δέχεται κλήση ξαφνικά, τότε πετάγεται σαν αγριόγατα; Μην πάθουμε τώρα τον ίδιο βολισμό που έκαναν πριν χρόνια με εκείνον τον Σουηδό αμυντικό που λέγαμε ότι θα γίνει επόμενος Παππάς... Τρεις μήνες μετά αγοράστηκε ως backup στη Σουηδία επειδή κανείς δεν κατάλαβε ότι η αμυντική του κάλυψη ισοδυναμούσε με τρύπα στο χιόνι. Τελικά, ας είμαστε ειλικρινείς: άλλο πράγμα η τρέλα του Stelios και άλλο η πραγματικότητα του transfer window. Αν τελικά γίνει αυτό, εγώ πρώτος στον κόλπο θα γιορτάσω ― αλλά με έναν όρο: οDragsnes να φοράει τη φανέλα Νο 10 **μόνο όταν έχει αποδείξει στον αγωνιστικό χώρο ότι μπορεί να κάνει περισσότερα από μερικές ντρίμπλες στις κρίσιμες στιγμές.** Μέχρι τότε, η ιστορία μου φαίνεται σαν εκείνες τις ταινίες τουριστικών τοπίων όπου όλοι λένε "να έρθεις", αλλά όταν φτάνεις εκεί το ξενοδοχείο έχει κλείσει.

Τι σόι νυχτερίδα λες συ товарищ... Ρε παιδιά, ξεχνάτε όλους αυτούς τους λόγους που μας έκαναν πρωταγωνιστές στο πρωτάθλημα τον προηγούμενο Μάιο;;; Αυτή η ομάδα έκανε την άνοιξη δικό της κήπο επειδή είχε **μία φανέλα Νο 10** να βγάζει αέρα καυτού σαν στάχτη μετά τη φωτιά! Θυμάστε;;; Όταν έβγαινε εκείνος ο τύπος στην τελική εκτός έδρας, οι αντίπαλοι έδειχναν σαν να είχαν πιει λάδι αντί για νερό — τριπλοσκελίζονται, ντρίμπλες γίνονται εμετός στις μισόαθες τους, όλα σβήνουν εκεί που ακουμπά η μπάλα του! Και τώρα έρχεστε και λέτε πως χρειαζόμαστε έναν Νορβηγό που μέχρι στιγμής έχει αγωνιστεί συνολικά δεκαπέντε λεπτά μέσα στη χρονιά;;; Ρε, αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι έχουν σκάσει δεκατέσσερα γκολ πριν καν βγει από το ντουλάπι του στην ομάδα του! Γιατί;;; Γιατί όταν πατήσει πάνω στη μπάλα, είναι σαν να ανάβει ένα φανάρι κόκκινο στον αμυντικό — όλα γίνονται αργά, πολύ αργά! Την ίδια εικόνα είχαν δώσει στην Norway εκείνοι οι δύο Βράβσο στο Euro! Δεν είναι θέμα χρόνου πρωταθλήματος — είναι θέμα πως τον χρόνο που έχει, **δεν του βγαίνει κανείς αντίρρηση**! Ρε, ξεχνάτε ότι τον Απρίλιο της περσινής χρονιάς στη Σουηδία είχαν φέρει έναν άλλο ξένο; Αυτός έκανε πρώτος γκολ, πρώτος ασίστ, πρώτος έτσι ώστε οι κριτικοί λένε ότι ήταν σαν να τον γνώριζαν χρόνια! Την ίδια αύρα φέρνει κι αυτός ο Dragsnes! Και εδώ μένουμε να μιλάμε σαν δικαστές του transfer market;;; Μα είναι τρελό! Οι ιστορίες γράφονται όχι από τις εμφανίσεις αλλά από το πως αλλάζουν τα πεδία των αγώνων όταν βρίσκονται εκείνοι εκείνοι οι δεκαριάδες που δεν φοβούνται τίποτα! Σκέφτηκες ποτέ πως οι αντίπαλοι βλέπουν τον Dragsnes και τους πιάνει πανικός;;; Αυτός είναι άνθρωπος που ακόμα και όταν πάει σέντρα, η μπάλα έχει κάποιο σχέδιο δικό της — σουρκόβγαλμα, όχι κλικ κλικ σαν υπολογιστή! Αν πραγματικά ήθελες έναν άνθρωπο σαν τον PÉ, θυμήσου εκείνον τον αγώνα του ΠΑΟΚ επί Λάρισας πριν χρόνια: ο δεκαριός τους τότε ήταν ένας τύπος που έκανε τρία γκολ μέσα σε δέκα λεπτά επειδή το γήπεδο είχε πάρει κάποιο θερμόμετρο μεγάλης έντασης! Κανείς δεν ανέμενε κάτι τέτοιο — έγινε επειδή ήταν άνθρωπος που δεν ένοιωθε να παίζει μόνο, αλλά σαν να έπαιζε μία στιγμή ενός μεγάλου ονείρου! Και τώρα εσύ μου λες πως πρέπει να περιμένουμε έναν άλλο — να μην κάνουμε βόλτες; Μα κανείς δεν ξέρει τι γίνεται όταν ένας αντίπαλος βλέπει έναν δεκαριό σαν τον Dragsnes να μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο! Αυτός δεν είναι ένας που θα κάνει κάποιον στατιστικό δείκτη πάνω στο LinkedIn — είναι άνθρωπος που κάνει τους αντίπαλους συνταξιούχους πριν καν τους χτυπήσει η μπάλα τρεις φορές! Ρε, αφήστε τις κουβέντες περί στατιστικών κι ελάτε να του φορέσουμε τη φανέλα με την ψυχή! Εγώ εδώ βλέπω ένα κόστος όχι σαν μεταγραφή, αλλά σαν επένδυση στο πως θα νιώθουμε όταν οι αντίπαλοι ετοιμάζονται για αγώνα — σαν να μπαίνουν στο ring με ένανMike Tyson δίχως γάντια!

Πάντε ετούτοι οι νορβηγικοί χάρτες στους Σκανδιναβούς τους φίλους σας και πείτε τους πως εδώ στην Ρόδο έχουμε έναν άλλον τοπικό "Dragsnes"… τον τύπο από τον Πέρα Κλουμπ που όταν πήρε την φανέλα Νο 10 έκανε δύο γκολ μέσα σε πέντε λεπτά κόντρα στον Ατρόμητο! Και μην σας λέω ότι έπεσε στις στατιστικές βδομάδες — επειδή ο αντίπαλος πιάστηκε να δίνει το μυαλό του σε άλλη μπάλα μετά το πρώτο γκολ! Αυτό εδώ δεν είναι όνειρο, ρε φίλοι μου — είναι ατμόσφαιρα! Κάντε μία βόλτα στον Ψαροπούλα μετά το επόμενο αγώνα μας κι εγώ σας υπόσχομαι ότι δεν θα ψάχνετε πια τον ΠΕ στους χάρτες, παρά μόνο αυτόν τον Βίκινγκ ανάμεσα στους ουρανοξύστες των Τούρκικων ομάδων! 🤡💸🔥

Ωραία αγαπημένοι, αφήστε με να σας πω κάτι που δεν βλέπω στις κουβέντες σας: εγώ προσωπικά έζησα τον Σεπτέμβριο του '22 όταν η Casper έκανε το ντεμπούτο της σπίτι της στον τρίτο γύρο κυπέλλου — εκείνον τον αγώνα που πριν ξεκινήσει, όλοι μιλούσαν για το πόσο εύκολος ήταν ο αντίπαλος. Και τότε μπήκε εκείνος ο τοπικός δεκαριός της εποχής εκείνης — θυμάστε; Αυτός που έκανε φάουλ από δέκα μέτρα, η μπάλα κόβτηκε στα δύο στο δοκάρι κι αυτό, ενώ ο τερματοφύλακας έκανε ότι μπορούσε μην καταλάβει πως δεν είναι κανένας άλλος. Αυτό λοιπόν; Αυτό ήταν σημάδι. Ένας δεκαριός που όταν η ομάδα είναι πίσω δεν κοιτάει τον χρόνο, κοιτάει πώς να ανάψει το γήπεδο. Κι εγώ τώρα βλέπω τον Dragsnes σαν αυτό το είδος ανθρώπου — όχι για τις δεκαπέντε εμφανίσεις συνολικά, αλλά επειδή στις τρεις φορές που πέρασαν πάνω του η νορβηγική εθνική το γήπεδο άλλαξε χέρια σαν ν' άλλαξε καιρός μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Γιατί εκείνος τον Αύγουστο στο φιλικό πριν το Euro; Βγήκε στη δεύτερη περίοδο κι εντός τριών λεπτών η Norway είχε ισοφαρίσει — όχι γιατί είχε κάνει κάποιο μαγικό σουτ, αλλά επειδή η αντίπαλος είχε πιάσει τον εαυτό της στο χτύπημα: είχαν ξεχάσει πως όταν υπάρχει ένας σωστός δεκαριός εκεί κάτω, ακόμα και η μπάλα φαίνεται πως αλλάζει ρυθμό. Και ναι, συμφωνώ με τον Stelios εκεί που λέει πως αυτό δεν είναι θέμα αριθμών — είναι θέμα πως όταν φοράς τη φανέλα Νο 10, κάθε αντίπαλος νιώθει σαν να φοράει γάντια μπόξ για πρώτη φορά ενώ εσύ κατέχεις το γκλόβο του χρόνου. Αλλά εδώ χτυπάω το δικό μου σημείο: μέχρι να κλείσει αυτή η μεταγραφική περίοδος, θέλω μία γραπτή δέσμευση από τον προπονητή πως ο τύπος αυτός μπαίνει βασικός **από την πρώτη προπόνηση** — όχι σαν πείραμα στο πρώτο ντέρμπι, αλλά σαν να τον ψάχνουν οι αντιπαλοί προπονητές ήδη από την κλήρωση. Γιατί αν ξεκινήσουμε να ψάχνουμε έτοιμο σχήμα, τότε είναι σαν να αγοράζουμε ένα ζευγάρι παπούτσια Νike και να περιμένουμε να είναι στιλболικά πριν ακόμη τα φορέσουμε. Η ομάδα χρειάζεται έναν άνθρωπο που φέρνει αέρα καυτό σαν ανέβασμα θερμοκρασίας στους αγώνες — κι εγώ εδώ λέω πως ο Dragsnes είναι τέτοιος τύπος. Αλλά μη γελιόμαστε κι εμείς: χωρίς σκληρή δουλειά στην πρώτη ομάδα, όλη αυτή η κουβέντα θα γίνει σκόνη στις κριτικές των social media. Κι εγώ δεν θέλω να γιορτάσω με στιγμιαία φωτογραφίες — θέλω να γιορτάσω όταν ένας αμυντικός των Τρικάλων μετά τον αγώνα ψάχνει δύο ώρες πώς λέγονταν εκείνος ο άνθρωπος που έκανε ότι η μπάλα έπαιζε μόνη της εκείνο το βράδυ.

τι σόι ιστορίες λέτε εσείς τώρα ρε παιδιά; εμένα μου θυμίσατε εκείνον τον τύπο στη Ρόδο πριν χρόνια όταν άρχισε να γίνεται λόγος για έναν άλλον ξένο δεκαριό — έλεγαν πως ήταν σαν τον επόμενο Μαραντόνα, σα κάποιον που δεν είχε αγοράσει ακόμα εισιτήριο αλλά όλοι περίμεναν να πατήσει πάνω στη μπάλα και να κάνει γκολ! και τελικά τι έγινε; πήγε κάπου στην Κύπρο, έπαιξε ένα δίμηνο σαν ζητιάνος στο στατιστικό πίνακα και μετά τον αγόρασε μια ομάδα στη Λετονία επειδή εκείνοι είχαν ανάγκη κανένα δέκα για δύο αγώνες ώστε να συμπληρώσουν τους ξένους τους. αυτός ήταν ο τοπικός μας Dragsnes εκείνης της χρονιάς. τώρα όμως εσείς μιλάτε για έναν Νορβηγό σαν τον Dragsnes που έχει αυτές τις αντιδράσεις όταν μπαίνει στον αγωνιστικό χώρο — σαν αυτόν που όταν είδαμε τον αγώνα του Euro μέσα σε δέκα λεπτά έκανε τους Φινλανδούς να μοιάζουν σαν παιδιά που ψάχνουν τα γυαλιά τους μετά το πρώτο γκολ! αυτός δεν είναι ένας δεκαριός που τον βάζεις στην ομάδα επειδή έχεις τρεις ξένους ανάμεσα στους 11 — είναι αυτός που σε κάνει να νιώσεις πως οι αντίπαλοι έχουν βάλει ηχεία της δεκαετίας του ’80 στους αμυντικούς τους! και εδώ έρχεται ο Stelios με το τραγούδι του: ντρίμπλες σαν βόλτες στον αέρα, αντίπαλοι σαν μούμιες μετά τον τρίτο γύρο, ατμόσφαιρα σαν αγώνας της γερμανικής μπάντας εκείνης που έκανε τους οπαδούς να νιώθουν σαν σε συναυλία! αυτή είναι η εικόνα που περιμένω από έναν πραγματικό Νο 10 — όχι κάποιον που κάνει δέκα εμφανίσεις συνολικά στον χρόνο, αλλά αυτόν που όταν μπει στο γήπεδο, η ομάδα ξαφνικά ζητάει περισσότερο αέρα επειδή πνίγεται! θυμάστε τον Οκτώβριο του ’21 όταν η Casper πήγε εκτός έδρας στην Περαχώρα; εκείνος ο δεκαριός της εποχής εκείνης έκανε δύο γκολ μέσα σε δέκα λεπτά επειδή είχαν βγάλει τον αντίπαλό τους εκτός κόσμου — όχι επειδή είχε κάνει κάποιο τεχνικό αριστούργημα, αλλά επειδή είχε τρέξει τόσο γρήγορα που οι μπότες του έκαναν τον χρόνο να σταματήσει. αυτοί είναι οι άνθρωποι που αφήνουν σημάδια όχι στα στατιστικά, αλλά στους νευρώνες των αντιπάλων! τώρα εγώ δεν λέω ότι ο Dragsnes είναι ο επόμενος ΠΕ — λένε όμως ότι όταν εκείνος πατάει πάνω στη μπάλα, οι αντίπαλοι αρχίζουν να ψάχνουν τον εαυτό τους σαν να έχουν ξεχάσει πως παίζουν ποδόσφαιρο. κι αυτό δεν είναι τυχαίο — είναι σαν όταν βλέπεις έναν τενίστα στο Wimbledon να στέκεται πίσω από τη γραμμή βάσης και ξαφνικά η μπάλα φεύγει τόσο δυνατά που ο αντίπαλός του αρχίζει να κοιτάει γύρω του σαν να έχει χάσει την μπάλα ακόμη και όταν αυτή είναι ακόμα στον αέρα. αλλά εδώ πέφτουμε στο μεγάλο ερώτημα: μήπως τελικά όλα αυτά είναι όπως εκείνο το τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη που άρχιζε "όταν πήγες σπίτι σου εκείνο το βράδυ" και κατέληγε με έναν ξένο δρόμο; θέλουμε έναν Νο 10 που να φέρνει τη φωτιά στις πλάτες μας, αλλά βλέπουμε μόνο τις δεκάδες εμφανίσεις του ανάμεσα στους πάγκους των υποκαταστατών — κι όμως εκείνος ο αγώνας της Norway σηκώνει το χέρι του σαν θηρίο στις κριτικές των μεγαλύτερων πρωταθλημάτων! κι όμως εγώ προσωπικά έχω δει παρόμοιους τύπους που έφτασαν μέχρι την αγορά σαν τρελοί θρύλοι και κατέληξαν σαν νερό που χύνεται ανάμεσα στα δάχτυλα — αλλά υπήρξαν κι εκείνοι που έκαναν αυτήν την ομάδα να νιώσει σαν να έπαιζε σπιτικό πρωτάθλημα ακόμη και όταν βρισκόταν εκτός έδρας! εκείνοι ήταν οι άνθρωποι που έκαναν τους αμυντικούς να νιώθουν σαν να είχαν ξεμείνει από μπαταρίες στον τρίτο γύρο! κι εδώ έρχεται η μεγάλη απορία μου: γιατί ενώ υπάρχουν τόσες ιστορίες σαν αυτήν του Dragsnes εκεί έξω — ιστορίες ανθρώπων που άλλαξαν τον χώρο γύρω τους μέσα σε πέντε λεπτά αγώνων — εμείς εδώ ψάχνουμε έναν ξένο επειδή έχουμε τρεις ξένους ανάμεσα στους 11; μήπως τελικά πρέπει να θυμηθούμε πως η Κάσπερ έκανε το μεγάλο της άλμα όταν υπήρχε ένα μέρος στην ομάδα που έφτανε το τραγούδι της φανέλας Νο 10 να μην τραγουδιέται μόνο από εμάς τους οπαδούς, αλλά να βγαίνει μέσα από το γήπεδο σαν αεράκι που αλλάζει την κατάσταση; και τέλος πάντως, θα δούμε.