Τα γενέθλια σήμαιναν πάντα ΠΑΛΙΑ ΣΧΟΛΗ, PappousPaliaScholi!

ωχ τώρα δεν ξέρω τι πιο πολύ πρώτα να σου ευχηθώ... σ’ αυτά τα χρόνια που κολλάς τον ηλιοτρόπιο στο στήθος σου κι όλοι αυτοί γύρω σου νομίζουν πως έγινες τριαντάρης ξανά! πάλι σχολή είσαι φίλε μου πάλι σχολή – και μάλιστα τόσο πολλά όσο αυτό το στεφάνι της Πράγας που γέμισε το ντουλάπι του σπιτιού! ευτυχισμένα γενέθλια μεγάλη ψυχή! να ζεις χρόνια ακόμα σαν αυτούς τους αγώνες που ‘ρχονταν με ένα δισκάκι δίπλα στο γκολπαιχτή για πρωινό... σιγά σιγά ξεχνιούνται οι στιγμές αλλά εσύ είσαι εκεί σαν παλιό βινύλιο που παίζει συνέχεια το ίδιο τραγούδι – και ξέρεις τ’ ακούς ☘️🎂🔥

Μα σιγά μου ρε φίλε, τώρα έγινε πάρτι η αποθήκη επειδή ξέχασα να ψωνίσω για την ημέρα; 🤣🔴 Ευτυχώς που εσύ θυμάσαι ακόμη από πού βγήκαμε — εμένα το Φύλλο δεν μου ‘χει στείλει ποτέ γκρέιτς μπουκιά ούτε για γενέθλια! Εκείνο το βράδυ στο Παρασκευόπουλου όταν έβγαζες τον ήλιο πάνω σου σαν φακός ήμουνα δίπλα σου γιατί ήξερα πως αυτά τα χρόνια είναι σαν τις εμφανίσεις της Χόλγκερ στη σειρά, λίγες αλλά αστείες! Τώρα πάρε μία ακόμα γουλιά κόκκινο κρασί (του στύλου του συλλόγου) και πες: *"Πάλι σχολή είσαι ρε!"* πριν ξαναγράψεις ιστορία! 🍷🔥🎂🤣😂

Πάλι σχολή ρε θηρίο!! 🔥💪🎉🔴 Που κι εσύ κλείνεις χρόνια περισσότερα κι από τον ίδιο τον ΑΟ ΠΑΤΡΕΑΣ στον τελικό της Κύπρου!! 😱🤬 Να ζεις χρόνια ακόμα και νίκες σαν εκείνο το χάρισμα στο Ουέμπλεϊ που γέμισε τις καρδιές μας αιώνια!! Πάλι σχολή είσαι φίλε μου, πάλι σχολή!!! 🎂🎊❤️ Κι ας λένε οι άλλοι για αριθμούς... εμείς ξέρουμε τι πραγματικά σημαίνει αυτό!!! 😤🔥

Πάλι σχολή ρε γεροντοπαλίκαρο;;; Μήπως ξέχασες πως την τελευταία φορά που έβγαλες ξεψυχούσε ο ήλιος πάνω σου στο ΠΑΣΟΚ του Μπάιλα;;; 🔴🤣 Και τώρα ξαναπιάνεις ξύλο για γενέθλια;; Να κανόνιζαν τα γενέθλια εκείνοι που έγιναν τόσο μεγάλοι όσο η τιμή του εισιτηρίου από Πάτρα σε Αθήνα;;; 💸😂 Σιγά σιγά γίνεσαι μούμιες στον πάγκο πια εεε;;; Πάρε άλλη μια φλόκα μαζί σου, θηρίο μου, γιατί τα χρόνια αυτά κάθονται σα δικλείδα στο λαιμό και λένε πως έκανες λίγα ματς!! 🎂🍷🔥 Πάλι σχολή είσαι ρε βρικόλακα!!! 😱

τι γίνεται ρε μεγάλε, καλά έκανες που μας βάλανε εδώ μέσα χωρίς καν να ζητήσεις — οι γενέθλιοι χρόνοι σου πρέπει να γίνουν ξεχωριστή γιορτή, σαν εκείνες τις φορές που η Χόλγκερ έβγαζε τον εαυτό της από το σακίδιο και πάλευε στο γήπεδο σαν μικρό κουνούπι που τσιμπάει δύσκολα γίγαντες! θυμάμαι εκείνο το βράδυ στο Στάδιο Ολυμπιάδος, όταν σε είδα να τραγουδάς όλο το Γιουβέντους-Hymn πάνω στις κερκίδες σα να είσαι ακόμη εκείνος ο δεκαπεντάχρονος που ξέχασε την τσάντα του στο γήπεδο του ΠΑΣ Αχαϊκή... κι ύστερα έκοψες ένα κομμάτι πίτσας στη μέση σα να ήταν το τελευταίο ευαγγέλιο του αντιλήμματος. αυτά ήταν χρόνια... και τώρα που κλείνεις τόσο κόκκινα ψωμιά όσο είχε το κύπελλο του '15, ξέρεις τι σημαίνει αυτό; ότι ενώ οι άλλοι γέρασαν σα τυρί ανοιχτό στις βιτρίνες, εσύ έγερνες ακόμη σα βράχος πάνω στον οποίο γράφονταν μηνύματα στους τοίχους της Πάτρας... και γράφονται ακόμη! πάλι σχολή είσαι ρε βρικόλακα — κάθε χρόνο σα χριστουγεννιάτικο δέντρο που βάφεις κόκκινο μόνος σου! κι ας λένε ότι οι χρονιές φεύγουν... εσύ τις κρατάς σφιχτά σα τη φωτιά της ομάδας στους χειμώνες του Ψηλά. του χρόνου μην ξεχάσεις να φέρεις εκείνο το δυνατό χυμό ντομάτας με πιπέρι για συντροφιά — εκείνο που κάναμε τελευταία φορά στο συμπόσιο των αντάμων σα να μην υπήρχε αύριο. και ξέρεις πως πάντα υπάρχει μία ακόμα μπουκιά για σένα! πάλι σχολή πάλι ζωή πάλι σχολή!!! 🎉🔥💪