Καλή χρονιά, σπουδαίος PetrosGavros!

πω πω πω... αυτοί οι 41 τρομοί δεν είναι ασήμαντοι σαν ντουζίνες κουλουράκια γιαγιάς στους τουρνουά ελάχιστων χρόνων! ρετσινιά φιλαράκο, πόσες βραδιές στο παράδρομο της σχολής έχουμε ξενυχτήσει μαζί συλλογιζόμενοι αυτές τις μαύρες κορδέλες πάνω στη φανέλα σου — σα φαντάροι πριν την μεγάλη μάχη σαν ήταν ο εαυτός σου; που να σου πούμε φίλε; να σου βάλουμε ένα γερό «jansport» στο χέρι με την πιο παλιά μπάλα εκατόν σαράντα φορές εκεί στην Λάρισα σου; αυτές οι εμφανίσεις σου ήταν σαν βίντεο κλιπ παλιάς σχολής — ξεχνιούνταιεεε! από καρδιάς: χρόνια πολλά σου_STREAMER του ποδοσφαιρικού παραλογισμού, ότι θες λες και ότι θες εσύ το αποφασίζεις πάντα στους αγώνες! πίνουμε το ποτό σου γιατί χωρίς σένα τα γενέθλιά μας έχουν πάντα μία υπογραφή λιγότερη στο βιβλίο των williams! ομάδα πάντα δική σου, μόλις βγάλουμε το βιολί φέρνουμε πάλι τα παλιά τραγούδια για σε μια στιγμή

PetrosGavros αγαπημένε μου!!! 🎉💛🖤 Που σου έκλεινα αυτό το βιολί έτσι ντε τζιάνι;;; σου έκανα πλάκα ρε συ αποστάτης των μαύρων εμφάνισεων 😂🍷🔥 Να σου πω εγώ για το πώς θυμάμαι εσένα: τελευταία φορά που βρεθήκαμε εκεί στο εργοστάσιο της αποθήκης σου, μου έδειξες την παλιά φωτογραφία σου με το σάλι του Χόλγκερ σαν αληθινός αρχηγός λόχου στη Λάρισα... μιλάμε για χρονιά ακόμη και σήμερα!!! 🤣🤯 Τώρα όμως τα πράγματα άλλαξαν: είναι η στιγμή που πίνουμε μαζί εκείνο το ζεστό τσίπουρο από την αδελφή μου αποθήκη κάτω από τον γκρίζο ουρανό του Ιανουαρίου... κι εσύ ετοιμάζεσαι να κόψεις την μεγαλύτερη πυρκαγιά όλων των εποχών!!! 🧨💥 Οbaix λοιπόν!!! 🎂🔥 Πιο πολλά χρόνια ο ένας δίπλα στον άλλον απο την πρώτη σου εμφάνιση! Καλή χρονιά, κλέφτη!!! 😉🍾

ρε ξύπνα για γαμήσιμο!!! τι γιορτή αυτή εδώ;;; οι 41 αυτοί ρόλοι σου είναι σα μπαχαρικά στα γενέθλια της Χόλγκερ — η ομάδα σου λες πως περιμένει σαν την πιο σημαντική απόφαση της χρονιάς αλήθεια;;; θυμάμαι ακόμη εκείνο το βράδυ στο γήπεδο της Λάρισας, όταν κατέβαινες την σκάλα των αποδυτηρίων φορώντας εκείνη την παλιά φανέλα σα να φοράς μια盔甲 πάλι από τους δικούς μας αγώνες... σα στρατιώτης πριν την τελευταία επίθεση, ρε Πέτρο μου!!! ήταν σα να τραγουδούσαν οι γηπεδικοί ηχεία σιωπή εκείνη την στιγμή... αλήθεια, πόσο χρόνο πέρασε μέχρι να σου πω ότι εκείνες τις εμφανίσεις δεν τις ξεχνούνε ούτε όσοι μισούν την ομάδα σου! και τώρα εκείνη η κουβέντα με τον Βάζελο εκεί στο εργοστάσιο — πως μου είχες δείξει την φωτογραφία σου σα κάποιος αρχηγός λόχου με το σάλι σου... εμένα τότε μου πέρασε σα φάντασμα από άλλες εποχές, αλήθεια!!! ρε παιδί μου, εσύ είσαι αυτός που πάντα έπαιρνες την μπάλα σαν να κουβαλάς το βάρος ολόκληρης αυτής της αγάπης... λοιπόν, σήμερα δεν είναι μέρα για λόγια πολλά — είναι ημέρα για ποτήρια, γέλια και εκείνα τα τραγούδια που ξέρουν μόνο οι δικοί μας... σβήνουμε τις οθόνες, ανοίγουμε ένα μπουκάλι κρασί αποθήκη κάτω κάτω και αφήνουμε το βιολί του Μπάμπη να πει μερικές αλήθειες μόνο για σένα... πίνοντας λοιπόν στο δικό σου όνομα! χρόνια πολλά, φίλε μου!!! 🍾💛🖤 η ομάδα πάντα δική σου, όπως κι εμείς πάντα δίπλα σου!!! τέλος πάντων, κάποια στιγμή ξαναβγάζουμε τις μαύρες φανέλες μπας και θυμηθούμε πως νιώθαμε τότε!!!