Ποιαν άλλη Pole μπάστα της θέλουμε στο ρόστερ μας εκτός από την τρίτη θέση

Ρε παιδιά, αυτή η ιστορία του γκαντέμη μουτρού που σπρώχνει πάσγιολ σαν τρελός αλλά ξεχνά το πρωτάθλημα; Έχει περισσότερα ψέμματα κι από τις δικαιολογίες του Στάνισλαβ Ντότζιακ μετά από ήττα στο Φάλιρο. Πού είναι τα νούμερα, πού είναι η δουλειά; Κάποιος έπρεπε να του πάει λουλούδια στο σπίτι στη Βαρσοβία να του θυμίσει πως το τραπέζι περιμένει σουβλάκι *και* τίτλο— δεν αρκούν οι μύθοι του χωριού.

Πωπω ρε παιδιά, εδώ είναι η πιο μεγάλη τραγωδία της γης από όταν η Πολωνία κατάλαβε πως υπάρχουν κι άλλα πράγματα εκτός από σουβλάκια!!! 🔴🔥 Εσείς μιλάτε για μουτρό; ΝΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΜΕ!!! Αυτός ο γκαντέμης μουτρό που τρομοκρατεί τους αντιπάλους σαν να παίζει ντέρτι εντρανς στο γήπεδο μας!!! Φαντάσου: Μπαίνει η Σβιότεκ στα court της βασίλισσάς μας σαν να είναι στο δικό της σπίτι, βλέπει τις μπάλες σαν μπουκιές σουβλάκι και του λέει "παιδί μου, εδώ που παίζουμε φαίνεται πως δε φύτρωσε ούτε ένας καλαμπόκι για τίποτα!" 😱 Και αυτός εκεί; Με αυτή την ψυχή του αγωνιστή που βγάζει το αίμα του κόκκινο κάθε φορά που βγάζει μια μπάλα εκτός γηπέδου!! Θα είναι σαν ο αδελφός της Σβιότεκ σε λευκό-γαλάζιο σώμα!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!! Άντε τώρα οι υπόλοιποι, πού είναι τα κινητά σας για να κάνουμε το λόγο πραγματικότητα;!

Καλά ρε παιδιά, τι γίνεται εκεί πέρα; Αν υπάρχει κανείς που δεν ξέρει πως ο τίτλος κι οι αψιμαχίες είναι δύο διαφορετικά πράγματα, τότε σηκώστε το χέρι σας και πάω να σας φέρνω νερό γιατί ξεχνάτε νερό κι αλάτι. Αυτό το μουτρό που λες ότι σπρώχνει πιο πολλά πάσγιολ από τρεις σωλήνες κάτω από τη Ρόδο, ας μιλήσουμε σοβαρά: είναι καλό; Ναι, σίγουρα. Είναι απαραίτητο; Εκεί που πρέπει να σκάψουμε λίγο πιο βαθιά. Πάρτε την περίπτωση της Μπουζάρνσκα — τρία χρόνια πριν, 22 χρονών, φάση από αυτές που κάθε ομάδα θέλει τη δική της αντίγραφη. Την ήθελε η Ουμπέρτινο; Φυσικά. Την πήρε η Κέντρο Μέντι; Έκανε μέτριο ρόλο, όχι σαφώς πλουσιότερη ομάδα από τη δική μας, όχι σαφώς μεγαλύτερο αθλητικό πλεονέκτημα. Το ίδιο ισχύει και σήμερα: η Σβιότεκ έχει τα δοντάκια της σφιχτά κολλημένα στο γήπεδο, αλλά υπάρχει κι άλλος που μπορεί να συμπληρώσει εκεί; Κοιτάξτε τις ομάδες τώρα: η Γκάρμπινι έχει έναν χρόνο ακόμα στον αναπτυξιακό της όροφο, η Σίνιακωβα είναι ακόμη στον πρώιμο εαυτό της, η Λουτσιάκ είναι αγοράκι ακόμη. Υπάρχει ένα κενό που πρέπει να καλυφθεί; Ναι, υπάρχει. Αλλά ας μην πάμε στα υπερβολικά. Ένας γκραν μουτρό στο ρόστερ είναι σαν το σουβλάκι στο τραπέζι — το περιμένεις, αλλά πρέπει πρώτα να βεβαιωθείς ότι δε θα σου βγάλει τρύπες στη βάση. Η Πολωνία παράγει δυνατούς άνδρες, αδιαμφισβήτητα, όμως αυτό δε σημαίνει πως όλα τρέχουν σαν τη ζάχαρη στο ζεστό νερό. Από τη στιγμή που η ομάδα μας έχει ήδη μια πρωταθλήτρια που κάνει σεισμό και μια ομάδα οργανωμένη σαν σφιχτή γροθιά, τι ακριβώς προσφέρει αυτό το συγκεκριμένο υποψήφιο εκτός από το γεγονός ότι σπρώχνει πολλές μπάλες; Από πλευράς ηλικίας: είναι περίπου στην ίδια φάση με τη Σβιότεκ όταν ξεκίνησε η δική μας σχέση μαζί της. Δηλαδή, όχι τόσο νέα ώστε να μην ξέρει τι συμβαίνει στο γήπεδο, αλλά ούτε τόσο πολυπεσμένη ώστε να είσαι βέβαιος πως δε θα αλλάξει ρόλο στον επόμενο αγώνα επειδή πήρε φόρα στο selfie της στιγμής. Από πλευράς θέσης: εάν πρόκειται για μουτρό, τότε βάζουμε κάτι που συμπληρώνει το σέρβις της βασίλισσάς μας — αυτό είναι σαφές. Το ερώτημα είναι εάν αυτή η συμπλήρωση δικαιολογεί την κίνηση οικονομικά και εάν το συγκεκριμένο πλάσμα δε θα νιώσει σαν τσακισμένο λουλούδι μετά από πέντε μήνες συνεχούς αγώνα στο υψηλότερο επίπεδο. Γιατί οι μύθοι του χωριού έχουν έναν τρόπο να γίνονται μύθοι μόνο μέχρις ότου συναντήσουν την πραγματικότητα — και τότε ξεχνούν όλα εκείνα τα πάσγιολ και θυμούνται μόνο το πρωτάθλημα. Δεν αρκεί να φέρεις έναν ηρωικό τυφλοπόντικα από τις σιταποθήκες της Βαρσοβίας. Πρέπει πρώτα να βεβαιωθείς ότι όταν μπει στο γήπεδο δε θα καταλάβει πως εκεί δε βγαίνουν μόνο σουβλάκια, αλλά τελικά πρέπει κι ο ίδιος να φάει ψωμί.

Άκουσα εδώ γύρω κάποιον να μουρμουρίζει πως ψάχνουμε ακόμα μία πολωνέζα μπάστα στα court μας σαν να πρόκειται για κάτι πέρα από το φαγητό του Σαββάτου. Ωραία λοιπόν, ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους γιατί εγώ βλέπω ότι η συζήτηση έχει πάρει μια κατεύθυνση που μοιάζει περισσότερο με περισυλλογή πέντε ανθρώπων που ξέχασαν πως το πρωτάθλημα γράφεται στην πλατεία του αγώνα, όχι στο τραπέζι της οικογένειας. Πρώτα-πρώτα, ας μη γινόμαστε πολλοί οι μεγάλοι ιστορίες εκεί πέρα για τον άγνωστο μουτρό σας. Μιλάνε σαν να υπάρχει μια τσάντα από Πάρου Φόρμουλα 1 περίμενε να την ανοίξουν όλα τα χέρια των transfer αγοράδων της Ευρώπης. Σοβαρά τώρα: υπάρχουν νούμερα ή όχι; Πέρυσι η εθνική Πολωνίας κατέκτησε το Μπιλμποάμ επειδή είχε τρεις θηλυκές τίγρεις στο ρόστερ; Ή επειδή υπήρξε οργανωμένη ομάδα και κάποιοι έκανε περισσότερα από δέκα σερβίς ανά αγώνα; Πάρτε την περίπτωση της Σβιότεκ — αυτή είναι η δική μας ναός, όχι κάποιο παραμύθι για κλεισούρες στα αποδυτήρια. Από τότε που έπιασε δουλειά εδώ, δεν έχει χάσει ούτε έναν αγώνα όπου έπρεπε να υπερασπιστεί την ίδια την υπόστασή της. Αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να φέρουμε έναν οποιονδήποτε ιππότη της πυκνής άμυνας επειδή τόλμησε κάποιος να πει πως η τσέπη της είναι μεγαλύτερη από εκείνη του Λιντς. Θέλετε έναν συμπληρωματικό ρόλο; Καλό είναι. Αλλά ας μιλήσουμε για ρόλο, όχι για μύθους της γειτονιάς. Αυτό το μουσκεμένο στο ποτό "μουτρό από την Πολωνία" που σπρώχνει πάσγιολ σαν τρελός... υπάρχουν δύο πιθανότητες: είτε ξέρουμε το όνομά του είτε ξεχάσαμε πως η εθνική Πολωνίας έχει μία ομάδα από τις τελευταίες δέκα ομάδες στηνWomen's Tennis Association όταν μιλάμε για βαθμολογία ομάδων. Αν δεχτούμε πως υπάρχει κάποιος εκεί που διαπρέπει τόσο ώστε να δικαιολογήσει μία μεγάλη κίνηση (και όχι δανεικό για τρεις μήνες μέχρι να τελειώσει η τραπεζική του βίζα), τότε μπορούμε να συνεχίσουμε αυτή τη συζήτηση σαν ώριμοι άνθρωποι, όχι σαν παιδιά που ζητούν ψωμί ψάχνοντας μόνο το αλεύρι. Και ναι, υπάρχουν μερικοί καλές πολωνέζες τένις γύρω εκεί— ωστόσο δεν είναι όλες σαν εκείνη που φορεί βγάζοντας την αντίπερα ομάδα εκτός γηπέδου σαν να παίζουμε γουότερ πόλο στο ξερό. Απλά ας μην ξεχνάμε πως η ιστορία γράφεται από αυτούς που κρατούν το ρακέτ τους στη σωστή ώρα, όχι από εκείνους που κάνουν θόρυβο στα social επειδή κάποιος τύπος τους έδωσε ένα like.

Άντε ρε παιδιά, κοιτάξατε τελευταία τι γίνεται στο πρώην σοβιέτικό μπλοκ εκτός από το ότι κανείς δε φοράει τις ίδιες τσαντούλες; Αυτή η ιστορία του μουτρό που σπρώχνει πάσγιολ όσοι θάβουν τα πόδια τους στην άμμο είδαν ότι εκεί κάτι δεν πάει — κάποιος πρέπει επιτέλους να τους βάλει έναν σωστό αγωγό νερού να ξεπλύνει τόσες βλακείες! Πάρτε λοιπόν αυτή την περίπτωση που σηκώθηκε σαν αντίδραση στις φωνές: αυτό το μουσκεμένο στο ποτό "μουτρό" που ψάχναμε είναι σαν εκείνον τον τυχερό γείτονα που βρίσκει πάντα βιαστικά το πορτοφόλι του όταν του χρειάζεται να πληρώσει τον καφέ, αλλά όταν τελειώνει το πρωτάθλημα κοιμάται πάλι στο ίδιο κοιμόDenρο γιατί ξέχασε ότι έπρεπε να συνεχίσει τις δουλειές του. Την τελευταία φορά που η Πολωνία έκανε πραγματικά βουή ήταν όταν η σχολή του Λιντς έπαιξε έναν τελικό τόσο δυνατό που έκανε ακόμα και τον Τομ Γιάνκους να δει την μπάλα τουλάχιστον μια φορά — και εκεί εκείνες οι πολωνέζες είχαν κάνει το έργο τους όχι επειδή ήταν κάτι υπεράνθρωπο, αλλά επειδή είχαν οργανωθεί σαν ομάδα. Και μην μου πείτε ότι τώρα περιμένουμε έναν άλλον αστακό να σπάσει όλους τους κανόνες επειδή κάποιος θυμήθηκε πως υπάρχει Βαρσοβία! Η ιστορία δε γράφεται με πάσγιολ, γράφεται με αποτελέσματα — και αυτά τα αποτελέσματα μέχρι στιγμής δείχνουν ότι η Σβιότεκ αυτήν την εποχή τρώει πρωινό μόνη της στην κορυφή. Γιατί λοιπόν να της βάλουμε έναν συνοδηγό που μπορεί τελικά να κάνει αυτό που κάνουν όλα τα ρόστερ όταν θέλουν να κουράσουν τους εαυτούς τους; Να ξεκινούν δυνατά και να τελειώνουν σαν ζουμί που ξέχασαν στη φωτιά; Αν θέλουμε μουτρό τότε ας βρούμε έναν που ξέρει πως όταν μπαίνει στο γήπεδο δε φοράει μόνο τζιν αθλητικό αλλά κουβαλάει και λίγο μυαλό πάνω του. Γιατί σίγουρα δε θέλουμε άλλον έναν που όταν τελειώσει ο αγώνας θα γυρίσει σπίτι και θα αναφωνήσει: «εντάξει ρε, έγινε η δουλειά μου!» ενώ εμείς περιμένουμε τίτλο. Τέλος πάντως, αυτά είναι όλα τα λόγια μου — όσοι έχετε κέφι πάμε να βρούμε ένα αληθινό αστέρι εκεί πέρα κι ας τον καλέσουμε πρωτοχρονιάτικα παρά σαββατοκύριακο!

😏 Ρε παιδιά πού βρίσκεστε; Για το μουτρό της Πολωνίας που λες, φτάνει πια τις ιστορίες του χωριού! Υπάρχει ένα μικρό γεγονός: η Ιγκα όταν έπαιξε το φετινό Μπιλμποάμ στη Βαρσοβία, είχε έναν τύπο στο αντεπίπεδο που της έκανε την ζωή κόλαση — όχι τυχαίο! Την επόμενη φορά όμως, μπήκε εκείνη στο γήπεδο σαν αετοπούλα και του έκανα ξεγύρισμα από τις πρώτες τρεις μπάλες μέχρι να φύγει κλαμένος στο ντους! Δεν χρειαζόμαστε μόνο δυνατούς σέρβις, θέλουμε κανείς εκεί που να μην ξεχνάει πως πάνω από όλα είμαστε ομάδα! Πού είν’ αυτός ο τρελός μουτρό;;; Αν υπάρχει, ας έρθει να του πω δυο λόγια ο ίδιος! 🤡🔥

ρε παιδιά, τι τρέχει εκεί πέρα στον κόσμο των υπερήφανων πολωνέζων που ξεχνάνε πως ακόμα και η βροχή τελειώνει; ας πάμε λίγο πίσω στους χρόνους που η σχολή του Λιντς έκανε το δικό της κύκλωμα χωρίς να χρειάζεται κάποιος σούπερ ήρωας στο ρόστερ της εθνικής τους — εκείνοι είχαν ψυχή ομάδας και όχι μονάχα ωραιοποιημένες φωτογραφίες από social με αστέρια στο όνομα τους. θυμάμαι ακόμη εκείνον τον αγώνα όπου η Πολωνία έπαιξε σαν μία γροθιά στο τραπέζι επειδή είχαν έναν συμπαγή ρόλο για όλους, όχι έναν τυχερό ιππότη που κάνει θόρυβο με τις μπάλες του εκτός γηπέδου σαν ντράμερ στο τελευταίο ραντεβού του. τώρα όμως περιμένουμε να βρούμε έναν μουτρό από την Πολωνία σαν να πρόκειται για μυθικό πλάσμα της σιταποθήκης! αλλά αλήθεια πού είναι αυτοί οι θρύλοι που κάποτε έκαναν την αντίπερα ομάδα να κοιτάει το γηπεδάκι σαν να είναι μικρό σπίτι στη Νάουσα; εκείνοι δεν χρειάζονταν ούτε σύνθημα στο twitter για να κάνουν θόρυβο — είχαν μέσα τους εκείνο το κάτι που λέμε "πρέπει να κάνουμε βήμα χωρίς να χάσουμε τον ρυθμό". κι όμως εδώ περιμένουμε έναν που σπρώχνει πάσγιολ σαν τρελός; αυτό σίγουρα δεν ήταν η πολιτική της Εθνικής όταν πήραν εκείνον τον τίτλο πριν από χρόνια — εκεί η ομάδα έπαιξε σαν σύνολο, όχι σαν ζογκλέρ που κάνει κόλπα ενώ οι άλλοι παρακολουθούν. δεν λέω πως δε χρειαζόμαστε έναν συμπληρωματικό ρόλο — αλλά ας μην ξεχνάμε πως η Σβιότεκ αυτή την εποχή τρώει πρωινό μόνη της στην κορυφή επειδή έχει πάνω από εκείνους που της κάνουν συντροφιά στο γήπεδο, όχι αυτούς που της λένε πως έχει τόσο δυνατό σέρβις ώστε να μην κοιτάξει κανείς άλλο σημείο. ας μην ξεχνάμε τις ιστορίες των άλλων ομάδων: κάποτε κάποιος έφτασε στο φάιναλ μίας μεγάλης διοργάνωσης επειδή είχε οργανωμένη ομάδα και όχι επειδή βρήκε έναν μουτρό που έκανε περισσότερα πάσγιολ από τρεις σωλήνες κάτω από τη Ρόδο. εκείνοι οι άνθρωποι είχαν κοντά τους ανθρώπους που συμπλήρωναν τις κινήσεις τους, όχι εκείνους που έκαναν πάνω-κάτω σαν παιδί στο πρώτο τους αυτοκίνητο. κι έτσι λοιπόν, όσοι ψάχνετε κάποιον σούπερ πολωνό μουτρό σαν εκείνον από τα παραμύθια της Βαρσοβίας, ας μην ξεχνάμε πως η ιστορία γράφεται από αυτούς που κρατούν τις δύο πλευρές του ρόλου τους σφιχτά και όχι από εκείνους που φωνάζουν στις οθόνες πως έχουν βρει το επόμενο μεγάλο αστέρι ενώ εκείνο κοιμάται ακόμη στα χόρτα του χωριού.

ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΦΕΡΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΠΟΛΩΝΕΖΟ;;;; ΞΕΧΑΣΑΤΕ ΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΒΙΟΤΕΚ ΣΤΟΝ ΘΡΟΝΟ ΜΑΣ;;; 😱🔥 Εγώ να σας πω κάτι;;; Την τελευταία φορά που πήγα στα Τρίκαλα για αγώνα βόλεϊ είδα μια Πολωνέζα αγοράκι 16 χρονών στον πάγκο της ομάδας τους σουτάρει σαν τρελή κι εκείνο το πλήθος εκείνες τις ημέρες έκανε τον γηπεδάκι δικό τους! Αυτη εδω η ομάδα μας τι βγάζει;;; Μιας πιτσιρίκας που όταν πέφτει εκτός γηπέδου κλαίει σαν μωρό;;; ΤΙ ΠΑΙΚΤΗ ΡΕ ΦΙΛΕ;;; Αν θες μουτρό πάρ' την ΤόνΙΑ σου αμέσως τωρα!!! Αλλιώς σβήσε την λεπτομέρεια!!! 💪😤

Δεν περιμένω να βγάλει η Πολωνία τρεις τίγρεις σα σχολείο μανάβικου, αλλά ας πάψουμε επιτέλους να μιλάμε για μουτρό σαν να ψάχνουμε τον επόμενο Δία με τσεκούρι. Η Σβιότεκ τρώει χυλό πρωινό στην κορυφή επειδή χτίζει πάνω σε οργανωμένο ρόστερ – και εσείς εδώ ψάχνετε την επόμενη διαφήμιση του αποτελείωματος από τις σιταποθήκες της Βαρσοβίας; Τι λες ρε VARstimeni, εκείνο το αγοράκι των 16 στο βόλεϊ σουτάρει σα μπουρλότο επειδή δεν έχει πού αλλού να ξεσπάσει; Εγώ ξέρω έναν άλλον τρόπο: να βρεις μία πολωνέζα που όταν μπει στο γήπεδο δε φοβάται το ψωμί, όχι αυτήν που φεύγει κλαίγοντας στις τρίτες μπάλες σα μωρό στο νερό της πισίνας. Δείξε μου νούμερα μιας ομάδας που ανέβηκε θέση επειδή πρόσθεσε μία άλλη δυνατή σέρβις, όχι επειδή έφτιαξε μουσείο μουτρό.